Profeet Proleet

Inhoudstabel voor eerste deel Profeet Proleet

1. Voorwoord pagina    1
2. Jouw Hoger Bewuste in verhouding tot je zelf en de wereld 3
3. De vernuftige wijze waarop heel veel toch werkelijkheid wordt 5
4. Tijd voor een andere catechismus 7
5. De kamers. 8
6. Dagelijkse leven, ‘toevallige’ gebeurtenissen, wortels naar vroeger 10
7. Innerlijke Metaforen 11
8. Intro van lezer, lid van onze filosofie groep 15
9. Stemmen Stillen 18
10. Central Control Unit 21
11. Raadsel van de Pyramide van de ziel 23
12. Bizarre F16 Symboliek 25
13. Oma in gedachte 27
14. De ‘ontwenner’ 28
15. Bossen en Rust 28
16. Na de liefde het lijden ? 29
17. Het zomer bad
18. Den ouwe Mister. 29  28
19. Filosofische traktaten 34
20. de zeven G’s 50
21. 15 miljard jaar geleden, na de jongste big-bang. 55
22. Even alles maar weer op een rijtje zetten 56
23. Het leven is voor een groot stuk het beheren 58
24. 108 jaar ,schets toekomstige logischer samenlevingsmodel  66
25. Levens en symboliek 67
26. Woord zoekt beeld zie ook Fotofilosofie op Facebook & expo’s 77
27. Het veranderende uur 89
28. Mag ik eens een paar uur uw kerk lenen padre ? 91
29. Droomtoestanden 93
30. Het leven en wie het is 96
31. Het Nieuwe Schrijven sfeerstukken en gedichten 106
32. Theatermonoloog intermezzo 125
33. Wakker worden links en rechts 127
34. De oude blogs per titel 128
35. Nieuwjaarsgedicht voor nieuwjaar zangers 129
36. Ach ja, de Liefde  (zie ook onderaan na lijsten met titels)  129
37. Je roerde alles tot diep in de kern en Eindelijk er 8ter gekomen 149
38. Schetsen van het wezenlijke in mensen 149
39. Indien U ten einde raad bent
40. Objectieve Bedenkingen van een Enkeling ‘tekst uit 1982
41. Verdeel en Heers, 40 moderne recepten
42. Gids voor conservatieve beleidsmakers (also in English) 161
43. Oorlog : maar wat er tegen te doen 160
44. Overzicht van de geschiedenis van oertijd tot nu

(proza & telegramstijl)  167

45. Why don’t we put forward our own program first ?in French also200
46. Commentaarstem bij documentaire in 2036 232
47. Gids bij het militeren in de sociaal-politieke wereld 235
48. De manier waarop zingeving werkt 238
49. Op weg naar innerlijke rust 242
50. De filosofie kan de wereld vooruit helpen 244
51. iemands opdrachten in het leven.   248
52. We zouden naar Bokrijk gaan 250
53. Om wijs te worden in dit spel 251
54. Het ontoevallige toeval 253
55. Hawking zijn nieuwste Stephen boek is uit 257
56. Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water 257
57. Hoe een goede invloed op mensen te hebben ? 258
58. Licht op ons leven
59. Tijd, relativiteit en liefde
60. About getting old. 282
61. Indien U ten einde raad bent 282
62. Very deep thinking 284
63. Even heel diepzinnig 285
64. Ach wat. Vergeet het negatieve 287
65. Het leven gaat nooit dood, het IS 288
66. Brief aan de toen 59 jarige vader van toen 289
67. Ach het leven, uit het Bekken komt het Voort 293
68. ‘Voedsel voor de Geest’, het leitmotief van Filosofisch Verzet
69. Woord zoekt beeld bis zie ook Fotofilosofie op facebook  293
70. Ongewoon veel wandelaars 301
71. Samenvloeiende omstandigheden 302
72. Een verhaal, ver terug gehaald 303
73. Droomtoestanden 305
74. Het leven en wie het is 307
75. Herdenk het leven 310
76. Onderzoek naar de zin van veranderingen 311
77. Gedicht voor cellen gameten 312
78. Herinneringen aan momenten 316
79. Dagboekreeks eind 2017-2018 320
80. Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid 321
81. De vernuftige wijze waarop… 321
82. Zag je foto (en andere gedichten) 326
83. Beste papier 332
84. de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos 334
85. ZA15OKTO2016 336
86. De oktoberochtend + ‘het houten ruimteschip’ 338
87. Dertig jaar agenda notities 345
88. Lezing van de Blogfilosoof en expo Fotofilosofie 348
89. Dialoog met de zon 349
90. Religie, weinig met 'god' of 'duivel' te maken 350
91. Wortels van leven en liefde 352
92. Kiezen voor Mensela- Dutch and English 358
93. De gruwelen der geschiedenis 371
94. Enkele belangrijke notities over liefde 372
95. Boodschap van de planeet Krito 377
96. Quelques traductions chez ‘Fotofilosofie’NL FR EN 381
97. De filosofie kan de wereld vooruit helpen 382-418
98. INNERVOICE-INNERSTEM 419
99. Het voortijdig testament, dichter bij mijn geest 422
100. Alles begon met een grote knal NL EN 425
101. Dichter bij de geest 426
102. Op velerlei gezichten 428
103. Die van de pomp, de baron en de beervaten 431
104. Troosters en troosteressen der bedrukten 434
105. De tekenen overleven hen. 435
106. Leren beseffen wat de geest is 436
107. Naar de kern van het wezenlijke 437
108. Zegen het nieuwe jaar ook zelf 438
109. Aan onze Depressieve medemensen 439
110. God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen 440
111. Morgen kan ze er niet meer zijn 442
112. Het verdriet om zijn broer/Je ziel zit ook bij… 112
113. Spreken met ouderen 445
114. Celibaat en andere praat 445
115. They said he would send us the holy spirit 446
116. Doodsgeluiden 448
117. Gotlev en het leven 457
118. Filosofische essays zie Profeet Proleet deel 2

118     Het houten ruimteschip in het woud van glazen bomen ,over mijn tijd in chalets in ’t Meerdaalwoud voor de tijd van die van Rillaar en de Notenberg.    457

119. Links en Rechts. Achter het uiterlijke 460
120. De tekenen overleven hen 462
121. Lezersreactie rond bewustzijn als straling
122. Leren beseffen wat de geest is 463
123. Naar de kern van het wezenlijke 464
124. Vanwaar we komen 466
125. Waar Monseigneur Leonard wel en niet een punt heeft 470
126. Je ziel zit ook bij wie je ze gaf, geeft, zult geven 471
127. Spreken met ouderen bis 472
128. Definities, beschouwende gedachten (2004-2007) 473
129. Angst om de dood 475
130. Boekbespreking MM 481
131. We zijn hier om mekaar te troosten 482
132. Tijd voor een andere catechismus 484
133. Gastauteur Bijdrage aan dichter bij de ziel door Keria 489
134. Zoveelste romanidee 494
135. Everybody has a name. My name is combination. 503
136. Ode aan een punt 504
137. Er was dus toch leven na de dood 504
138. Dag van Jeandog ,laatste dag 524
139. Bomma ziet het niet meer zitten, maar toch… 524
140. Achter alles zit een prachtig systeem 526
141. Helderziendheid is eigenlijk niet paranormaal 531
142. Heerlijk over liefde pennen-categorie ‘beeld en woorden’ 532
143. Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf 537
144. The master of resistance 540
145. Walden, a movie by Kido Sjorre, Frank Lannoy en Octaaf C 540
146. Midden in winters bestaan 541
147. De mens achter de druggebruiker 543
148. Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs 545
149. Aan mezelf en wie dit lees 545t
150. Pace Im Mundo. Pace por PIM.    547
151. Tao van eenvoud 548
152. Toekomst van de uitvaartdienst 548
153. Hebzucht als ideologie verpakt
154. Korte overdenkingen 549
155. Nieuwste citaten 550
156. Zwerven over de grenzen 536 
157. Wat is dat 'zijn' van ons toch ? To be or not to be   557
158. Is dat geloof oh kerkske ? 562
159. Mijn tijd STELLING 563
160. Zingen in de oude kerk 563
161. Het vrouwelijke voortplantingssysteem 563
162. De drievuldigheid, praktisch bekeken 565
163. Wijze leefregel 565
164. Bevrediging in de virtuele wereld zoeken. Porno 564
165. Straling, oorsprong, oer zijn van het atoom  566
166. Dichter bij de ziel in notendop 566
167. Droomwereld volgens Freud, Jung en jezelf 567
168. Het zelf én de wereld kennen 567
169. De waarheid omtrent het leven 568
170. Klamp je niet vast aan eigen onheil  568
171. De Geluks-draad. Fil -o -so- vie 569
172. De Essentie 570
173. Het verdriet om zijn broer 571
174. Zanguur of klaagmuur—intens gedicht 572
175. Liefde, tegengestelde lijden en wanhoop 573
176. In hoeverre passen we bij mekaar ? 577
177. HUIDNOOD 576
178. De ene seks is de andere niet 577
179. Geweten, wereldbeeld, ideologie 578
180. Dorp tussen 1950 en 1960 579
181. Definities, anders bekeken.1.Engel 582
182. Korte Mensenschetsjes 582
183. Alles op voorhand weten 584
184. Aan Iedereen die... 585
185. Zeg het eens zin per zin. Citaten 587
186. Gastauteur uit 1692 Baltimore tekst 590
187. Nog twee gastauteurs Guy en Frie 593
188. Dichter bij de ziel begint soms met een foto 595
189. Een onvergetelijke laatste adem 596
190. Aan onze nieuwe pastoor. Bienvenido padre ! 603
191. Bij de dood van een pater 604
192. De ziel van het sociale 606
193. Paus begeeft zich op gevaarlijk pad 608
194. De stilte die om antwoorden vraagt 608
195. Denkoefening rond bewustzijn 610
196. Mekaar graag blijven zien. Verbondenheid 611
197. Evenwicht op een bevroren spiegel 611
198. De tekenen overleven hen 611
199. Spiritualiteit is... 614
200. Het 'bestaan' en het 'bijna niet bestaan' 619
201. Evolutie van het oer bewustzijn   620
202. In memoriam Pa en Andere heen geganen 621
203. Ancestral telepathy    634
204. Het naar beneden gevallen kaartje 663
205. HAGELANDLAND en de rest van de wereld 682
206. Onverschillig evenwicht 684
207. Welk verhaal blijft er te vertellen ? 685
208. 208 de watertoren en het drinken 686
209. Karel Kompel's revolutie, 'referendumroman'    687
210. Mooie zinnen uit… 690
211. De schoondochter van God    695
212. Die oud collega’s toch, ze bestaan nog steeds 696
213. Wat doe de gij de hele dag tegenwoordig ? 698
214. De legende van Roselinde 699
215. Over de maat. Overmaat 701
216. Vragen en antwoorden ; zinnen, zingeving 702
217. Geen Genetisch Gepruts !GGG 703
218. Redenen waarom mensheid lot met waarde van het geld verbind705
219. Uitdrogen in een plas of op de tram 706
220. Sociale wijsheid ter meditatie 707
221. Gedicht 707
222. Verkiezingskoorts aan den toog 708
223. Fietsen langs oude tramroutes 710
224. Gusta en Gukke. A chicken love-story 711
225. Ga zitten en vertel me je verhaal 712
226. Menselijke tragedies 713
227. Dood blad met raster en andere gedichten 713
228. Onheil, wijsheid, eigenliefde 718
229. De duizendjarige eik 718
230. Generatievertelling in contexten 720
231. Reis naar de maan in 100 gedachten 722
232. Raadsel van de Pyramide van de ziel 723
233. Philosophy poem ‘s 725
234. Meer dan het oppervlakkige op café 726
235. ‘t geld waardeloos ? Vergadering in de stamkroeg ! 724
236. Duizenden jaren in verhaal van 5 minuten 734
237. De eigen-centjes-eerst-mentaliteit 739
238. Een school anno ongeveer 1973. 740
239. Ach, wat een ellende die oorlogen 742
240. Ik wandel naar de Notenberg. Enorme rust 746
241. De Lijkstoet 747
242. De ronde karamel 751
243. De wijsheid in pacht, zonder erover hebben nagedacht 754
244. Het houten-bakken paradijs 756
245. Het observeerspel 758
246. De nieuwe baronnen 761
247. Een telecommunicatie firma te lande 763
248. Wij hebben genoeg van overbodig werk en fake jobs 770
249. De mens en zijn bestemming 771
250. Oorlogsnovelle 772
251. Schrijvers in tijden zonder elektriciteit 777

 

 

Inhoudstabel Profeet Proleet deel 2

252. Filosofische essays titels scroll naar  onderaan pagina 26-194

Op zijn mooist over de liefde schrijven   scroll naar beneden pagina 206

 

 

 

253. Epiloog, filosofie in de praktijk : zie Ach ja, de Liefde                               (onder Op zijn mooist over Liefde schrijven is de ondertitel)                                    
254. Tracht naar objectieve kennis zie Filosofische Essays
255. Veertien en in een zetel, mijmerend Licht op ons leven dus
256. Doorgeven van liefde aan wie zie Ach ja, de Liefde
257. Hello Humanity zie filosofische essays
258. We are also family, friends and lovers : zie Ach ja, de Liefde
259. how even you and a small community can save the world zie filosofische essays

260     special kinds of observations    (in Dutch zie ‘doodongewoon’)            zie filosofische essays

261      the way life operates   zie filosofische essays

262      against fanatism :science can prove meaning of life and dead             zie filosofische essays

263      camerades, frères et soeurs Arabes   zie filosofische essays

264       innerlight 2. everything as an evolution of energy filosofische essays

265        innerlight   Degrees of consciousness zie  filosofische essays

266        Became fifty  zie  filosofische essays

267        On the way towards inner peace   zie  filosofische essays

 

Onderstaande artikels  : zie  filosofische essays

 

268        De houtstapel op het Boechout

269        Even enkele ‘details’ over het leven samenvatten

270        Genetische Wijsheid 

271        Levens en Verbanden 

272        Mooi zo, we kunnen weer wat schrijven

273        Vijftig Geworden  

274        Op weg naar innerlijke rust   Ach ja, de Liefde

275        Een vertelsel voor Athene    Ach ja, de Liefde

276        Here he sits again  zie Ach ja, de Liefde

277        Mini Roman   ‘Hey Moe’   zie Ach ja, de Liefde

278        Samenlopende levenslijnen. Het geslacht Abraham                                 zie Ach ja, de Liefde

279       Oh heavenly whisper  zie Ach ja, de Liefde 

280       Gedichten in alle soorten    scroll naar beneden

281       Family, Friends & Lovers-theory  ook in ’t Nederlands   

zie Ach ja, de Liefde   

253        Liefde, beperkt en onbeperkt begrip : zie Ach ja, de Liefde

283        Partnerkeuze, adviseren de leuze ? Gastauteur : zie Ach ja, de Liefde

284       Om kunnen met partners in een put : zie Ach ja, de Liefde

285        Ach ja, de liefde. In Dutch and English, in proza, poetry even erotic 

Scroll naar beneden  pagina 206 prelude ; eigenlijk begin pagina 212

286       TOOLS for understanding our spirit ook 287 a    scroll naar beneden

287       There was life after dead  : zie filosofische essays 

287a   inner communication             scroll naar beneden

288      Vervolg vroegere filosofische essays, verhalen, en gedichten, scroll

289       FILOSOFISCHE ESSAYS TITELS  zie ook Het Voortijdig Testament

290       Titels van artikels Uit het Voortijdig Testament :                      FILOSOFISCH VERZET   voor het  Volledig artikel zie mijn werk                       Het Voortijdig Testament

Nog wat dichtkunst   van pagina 423 tot 470

Tot slot   (zie helemaal beneden :  nieuwste aflevering van Sociale Media  pagina 471

 PROFEET PROLEET 

1.Voorwoord  (inhoudstabellen deel 1 en 2 achteraan)

Dook op in 1956. Liep school in gebouw waar in 1944 93 mensen bijeengedreven werden.  De meerderheid naar een concentratiekamp in Neuengamme en ook daarbuiten gevoerd.  8 mensen kwamen terug.            In dat schooltje op de koer, selecteerden collaborateurs wie sterven zou en wie niet, mishandelden hen.  Men deed mij daar ook geloven in een God die overal aanwezig was en alles kon zien. Ja, je had je goed te gedragen.  Beelden van hem stonden in de plaatselijke Matheuskerk en als kind keek j er naar terwijl je je ogen een stukje sloot om te zien of er inderdaad geen stralen uit dat beeld kwamen zoals de stralen rond dat beeld zelf.                  Zo stelde je jezelf ‘God’ voor omdat je nog geen besef had van wetenschappelijke zienswijzen en wat een stuk van de filosofie te vertellen had.  Het zouden veel meer realistische maar daarom niet mindere boodschappen zijn van een wereld die op haast magische manier tot ons geleid heeft. Zie mijn literair werk op alle vlakken.  Dook ik zomaar op uit een genenpoel; of was mijn ‘komst’ niet ook door tal van andere, moeilijk te beschrijven factoren gepland ? 

2. Jaren geleden schreef ik de volgende zinnen : "Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel. Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is. Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden. Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit. De waarheid is eenvoudig. Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig. Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ? Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent. Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven. Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven.” In feite zijn mijn inzichten de bekroning van alles en iedereen die sinds de oudheid heeft willen bijdragen aan verhelderend inzichten.   Net als of er nog een soort rechtstreekse communicatie bestaat tussen al wie ooit in dat perspectief zijn of haar leven doorgebracht heeft.  Dus dat kleine jongentje in dat schooltje, gelovend in al die dingen die uit het Midden Oosten en zo kwamen werd een oude wijze man die de subjectieve en objectieve dingen des levens heel goed weet te observeren.   Die weet dat er momenteel heel veel krachten aan het werk zijn  die het GOeDe in de wereld ondermijnen.  Het huidig bewustzijn van het merendeel der mensen moet dringend een lift in.  De lift van kennis en de lift van een geloof in het ‘meer’ van alles.  De inspiratie die uit de intuïtie rond dit alles volgt kan niet zonder het interpreteren van wat er zich sociaal economisch, politiek en militair  afspeelt.   Er zonder kan bewustmaking niet heel zijn, één zijn met de dagelijkse objectieve en subjectieve realiteit en achtergronden van onze levens.  Al die grote ‘gelijk willen hebbende godsdiensten en filosofieën’  zouden eens even heel nederig moeten zijn.  Het kan immers ook gewoon dat er een aantal big bang cyclussen zijn, waarbij alles weer van bijna nul begint in de richting van het bouwen van de eerste mineralen en cellen… en wie weten moeten we geen miljarden jaren wachten om in de evolutiereeks hiervan weer eens op te duiken.  Dat is de simpele versie van het ‘hiernamaals’.  De overige, ga je gang maar op je zoektocht. Wie weet klopt er ook niet ’t een en ’t ander van wat al die tegengestelde of gelijk lopende richtingen zeggen.  We zullen wel zien.  Voor mij is het misschien niet zo ver af meer.  Kreeg onlangs een zwaar infarct. 

“Na de hartaanval”

Ik ga een gedicht schrijven over mijn beste vriend met wie ik al zeventig jaar goed bevriend ben. Hij is namelijk mijn hart...en hij heeft er 1 van goud. Ik ga niet mals in zijn voor mijn eigen, want vaak eiste ik er teveel van omdat ik de idiote dingen in t leven bestreed. Vorige maandag liet hij me zitten

Ambulance in. Zwaar infarct. Helse rit tussen leven en dood, nooit doorstane pijnen. Morgen wellicht laatste ingreep. U gaat minder van me horen. Ik wens jullie correcte geopolitieke inzichten, humor en wijsheden ,maar vooral een goeie letterlijke en figuurlijke relatie met jullie hart en dat van anderen. Liefst geen bezoeken momenteel

U weet mijn geschriften wel te vinden ” 

 

 

Ik geef jullie nog iets mee :  “Once again, we advocate a totally new way of elections, based on a radical program to stop militarisation https://deblogfilosoof.blogspot.com    We got  stuck using the old form of bourgeois democracy.   Work it out.  I am getting to old to propagandise the project.  The texts are also in Art Form on two expositions in Belgium.  Octaaf Coeckelberghs Thea Swinkels and friends .                                          Facebook profielen 'de blogfilosoof'  'filosofisch verzet'  'progressief Hageland en de wereld' and Fotofilosofie.  Greetings.

https://www.filosofischverzet.be  

 

2. Jouw Hoger Bewuste in verhouding tot je zelf en de wereld

Twintig april 2019. Gisteren boog ik me over mijn eigen studie

over mijn kortverhaal ‘Er was dus toch leven na de dood’. Ik

probeerde er de kerngedachten uit te filteren. ‘Hoe meer je in het

leven moeite doet om het leven ondanks zijn zware kanten, lief te

hebben en het goede te verdedigen en kennis op te doen; des te

mooier worden de observaties van de beleving van dagdagelijkse

dingen en je innerlijke communicatie met je Hogere bewuste’.

Gesteld dat alle tot nu toe geleefde levens, samengesteld uit

composities van wie ooit leefde, nog altijd bestaan via de

vertakkingen van alle huidig DNA erfgoed, dan is de som van al die

individuele verzamelingen bewustzijn het collectief bewuste. Dat

collectief bewuste, net als het individuele bewuste, heeft

verschillende gradaties, verbonden met de hoeveelheid positieve en

negatieve emoties die er mee gelinkt zijn en met structuren die van

dat collectief bewuste een structuur proberen maken, een partij of

een godsdienst of zo. Afgaand op het vorige, dat alle geleefde

levens er nu nog via een aantal composities nog zijn, kan je besluiten

dat zelfs de dood eindig is en het leven zoals water altijd wel wegen

vindt om zijn levenslopen af te maken.

Dé denkfout in het filosoferen over leven, maar vooral over de

‘dood’ is dat men de dood niet als een eenheid met het leven ziet en

hem naar een ‘ander soort wereld’ verwijst. Is deze wereld niet

voldoende boeiend ? De gelijkenis tussen micro en macro, de zon

als kern, de atoomkern als kern…en nog veel meer in nog veel

kleiner en groter gehelen. Je hebt altijd een neutraal deel waarrond

de rest cirkelt, het neutron bijvoorbeeld, een soort onverschillig

evenwicht, een scheidsrechter die het spel via de positief geladen

protonen en de negatief geladen neutronen speelt. Gaan we

verbindingen aan of niet ? Aan onze protonen de keuze, of kunnen

ze niet anders, zijn ze voorbestemd om zich fysisch en chemisch te

verhouden zoals ze doen ? Ja. Toch, van de moment dat het meer

bewuste zich via de mens ging beseffen dat er meer dan gewoon de

schepping achter dit leven zit, kwam er ook meer en meer ruimte

voor de vrije wil. En toch, soms denken we dat we kunnen doen wat

we willen, maar is dat niet zo, ook wij zijn een resultaat van tal van

domino’s op tal van domeinen. De kern van iemands ziel, het

gewone bewuste, staat in dienst van Hogere Bewuste Geestelijke

krachten, die al of niet in een biologisch bouwSel (bouwCel) kunnen

bestaan. Bewuste (onze ziel als raadgever voor het eigenlijke

praktische leven), Bovenbewuste ( een soort tussentoestand die

genetisch gebonden dingen projecteert en regelt) en het Hogere

Bewuste, de ‘gps’ laat ons zeggen, die een totaal overzicht op één of

meerdere domeinen van het leven in aanbieding heeft, hoogste

raadgever, meest dirigerend, meer ‘geest’ dan bewuste ziel. Er zijn

natuurlijk mensen met weinig gevoel voor spiritualiteit.

Godsdiensten waren een bepaald methode om aan moraalfilosofie te

doen en kregen miljoenen volgers vanwege niet te moeilijke

denkmodellen en vanwege de er aan verbonden vertellingen. Gezien

de vooruitgang van de wetenschappen zou het wel eens kunnen dat

men op een dag waarschijnlijk moet vaststellen dat gedachtenenergie

binnen en buiten de grenzen van biologische bouwsels mogelijk is.

Want, van wie is het bewustzijn dat jij hebt ? Alle bewustzijn is voor

een stuk terug te voeren tot die eerste cellen die afstierven en voor

hun opbouw altijd weer van nul moesten beginnen. Het bewustzijn

van die afgestorven cellen gaf hun op een dag een hint ‘splits’,

‘deel’…en zo kwamen de cellen sneller vooruit met een groei volgens

een vrouwelijk XX principe en later een XY variant. Van waar gaven

ze dan die ‘hints’ zal je zeggen…zit dat soort geestelijke energie niet

verborgen in de antimaterie van alle fysisch en biologisch leven ?

Waarom heel die evolutie eigenlijk die met een big bang begon, big

bang, symbool voor willen bestaan, want niks is iets dat niet kan

bestaan…van de moment dat er te veel druk op een punt komt,

ontploft de boel, van de moment dat het zinloze benaderd wordt dus.

Dit is niet alleen in de wetenschappen, zo, ook in relaties tussen

mensen en de geschiedenis van hun samenleving. Dingen zoeken

altijd hun voltooiing om tot begrip van het ‘waarom’ ‘achter’ de feiten

te komen. Kwade bedoelingen, negatieve emoties, overdreven ego

houdingen verstoren meestal de processen die tot inzicht leiden,

meer dan dat ze tot dat inzicht bijdragen.

 

Er zijn altijd hoger bewuste personen geweest, waarmee men

nu via hun werk (hoe nederig dat ook moge zijn)nu nog verbonden

kan zijn, zelfs al heb je dat niet gelezen of op een andere manier

ervaren gok ik. Wie weet wordt de niet genetisch aanwezige energie

van afgestorvenen zich in een soort bezinningstoestand, voor zover

dat nodig is, bewust van het feit dat al die negatieve toestanden

gewoon voor het grootste deel onnodige verspilling waren; een dom

spel van wrok, jaloezie, angst, nijd, hebzucht, haat en onnodige

concurrentie. Wie weet verhuist die energie dan niet gewoon naar

een spirituele toestand, eens soort ‘daarnamaals’ waar al die absurde

dingen niet meer nodig zijn en waar men er nog alleen binnenpretjes

over heeft in plaats van er zich over te ergeren. Of keert die al of niet

genetische energie via een aantal genetische vertakkingen terug als

deel van een collectief dat weer door een IK moet worden

gecoördineerd ? Je kan dit schema ook in het biologische leven

integreren zonder de factor ‘dood’ mee in beschouwing te nemen.

Leer gewoon je innerlijke communicatie beluisteren.

 

3. De vernuftige wijze waarop heel veel toch werkelijkheid wordt

Afscheid van het zoeken Aan mezelf en wie dit leest :

Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoektocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. Al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.

 

Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen

beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuïtie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de wetenschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk. Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen

die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien, je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat  een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een

artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar mijn blogwerk. Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

Het geheim van het ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat concreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronologisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds

bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna

onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel. Wij zijn bezielde materie, onderdeel van een spiritueel gebeuren. Nogmaals, je kan deze intellectuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn. (vervolg zie bestand ‘essenties uit mijn jeugd’)

 

4. tijd voor een andere catechismus

Op vele gezichten staat geschreven dat men nog weinig fascinerends aan het leven vindt. Nochtans , zelfs alle uitleg omtrent elke discipline van het denken, niet meegerekend, het leven is inderdaad fascinerend.

Hoe meer fascinatie je door hebt, hoe voorspelbaarder alles af en toe wordt, maar daarom niet minder boeiend. Tegen de tijd dat iets uitkomt ben je alweer vergeten dat je het had aangevoeld. Ieder heeft een eigen levensverhaal met een prehistorie...het kan jaren, een leven lang duren, voor men beseft dat de tijd tussen de houten tralies van het kinderpark en de ijzeren staven van het bed van bijvoorbeeld de kliniek vol van diepzinnige betekenissen zit. De baby die wil leren

lopen wil de wereld in, de bejaarde die onder de medicijnen de pijn en de realiteit vergeet, wil de wereld uit. Welk een verschil tussen mensjes grootbrengen en naar de uitgang begeleiden...en toch is het één lange, kronkelige lijn. Soms heeft het leven ons verblijd, soms sloeg, slaat het ons met verstomming. Er is heel veel zin te vinden tussen al die onzin in het leven. Een stuk in het leven is bepaald door voorgeschiedenissen, het zich daar van bewust worden verloopt in een aantal gelijklopende episodes die jij zelf en anderen doorlopen. Sommige

overeenkomstige punten komen bijeen, andere nauwelijks.

　

In hoeverre kunnen we onze toekomst zelf bepalen ?

 

 

5. De kamers.

Ben verliefd op woorden. Kamers. ‘Aimer’ zit er in, houden

van. Je moet wel voeling en talent hebben met letters en woorden,

met klanken eigenlijk. Met waar ze vandaan komen en hoe ze zich

tot mekaar niet alleen rationeel, haast meetkundig verhouden maar

ook met hun biologische achtergrond, hun evolutie van wat we door

het dierlijke heen moesten ervaren om meer mens te kunnen worden

en nu, de dag van vandaag ons minder bezig te houden met

overbodig geworden activiteiten en soms toch wel een beetje dwaze

dialogen en individueel en collectief absurde tot barbaarse

toestanden.

Een kamer is dus een soort van onderdeel van een geraamte

die het hele verhaal van ons leven draagt. Net als er vele mensen

zijn, bestaan er ook veel kamers als het ware, je kan er je eigen

levensverhaal aan ophangen, te beginnen bij de tijd dat we misschien

nog een soort weekdieren zonder of met schelp waren…en toen

hadden we al die ene grote kamer die het universum is; uit welk van

materie ook deze was, is, opgebouwd. Water, micro en macro vuur,

mineralen en straling, onze oorsprong, die in een latere, miljoenen

jaren latere fase ‘eisprong’ werd. Kamers maken deel uit van onze

totale levensruimte, als letters maken ze mede de woorden en zinnen

van ons dagelijks bestaan. Zo worden ze huizen, straten, dorpen,

steden, naties en die hele positief tot bijzonder negatief knettergekke

wereld van ons.

Geloven is een zoektocht die aldus niet alleen via de oude

teksten liep. De oude teksten, inhouden van vroeger en nu. Geloven

is ook een persoonlijke zoektocht langs mensen, niet alleen langs

teksten heen. Er staan mooie en wijze dingen in oude teksten, maar

ook vele onvolledige dingen met te weinig één makende

achtergronden en daarom ook met te weinig VISIE op het al. Geloof

niet alles van eeuwen terug tot en met Het Kapitaal en Einstein of

Jung, maar vele geschriften brachten, brengen ons korter bij de

realiteit zoals die in feite is. Alle kleuren passen in wit maar alles

komt uit het onzichtbare voort en geloof me, er is meer tussen hemel

en aarde zoals dat men zegt. Uit alles wat ik tot hier toe schreef kan

je op maken dat ik dit in alle domeinen van het bestaan via alle

takken van de literatuur en de kunst probeerde en probeer duidelijk te

maken. De vele zinnen van het bestaan zijn met mekaar vervlochten

tot vlechten die ons al eens tot wegwijzers en in het donker belichte

levenswegen kunnen zijn. Boven alle economische en sociale en

politieke toestanden uit, draait het toch allemaal ten slotte ronde de

psychologie van de mens, die van uit heel het relationele gebeuren

tussen mensen een spirituele band met zichzelf en de wereld en

mensen rondom hem probeert te ontdekken.

De badkamer beneden

Vandaag heeft die badkamer weer een stukje geschiedenis

geschreven. Ze gaf me de perfecte condities om een lekker deels

koud, deels warm ochtend bad afgewisseld met douche kraan te

nemen en zo als onderdeel van deze periode van vernieuwd

schrijven te beginnen. Jokke kwam nadien heel begeesterd de

badkamer binnen gewandeld, want ik had hem gisteren van achter de

TV beloofd dat we zouden gaan wandelen vandaag…en het lijkt wel

of dat hij dat weet als je hem dat met overtuiging hebt verteld, als je

het hebt uitgesproken en gemeend hebt, want hij reageert dan alleen

specifiek zo. Tot nu zou je kunnen denken dat ik het over een mens

heb, niet dus. Eén van de drie ratten-en muizenpakkers die hier te

gast zijn. Momenteel moet ik vader en zoon scheiden, want de vader

begint ouder te worden en de zoon eist zijn nummer één plaats in de

hiërarchie van rond mijn huis op. Wellicht heeft dit een evolutionaire

oorsprong en dient vooral het zaad van de jongere honden verspreid

te worden en moeten de oude het afbollen en uit de buurt van de

wijfjes blijven. Nogal moeilijk met al dat verkeer de dag van vandaag.

In delen van de Peloponessos lopen er vele honden vrij rond en zie je

ze meer dan hier bij ons als verkeersslachtoffers liggen. Die theorie

van het fitste zaad, kan best niet voor alle honden kloppen, daar er

ook honden zijn die geen katten dood bijten, heb er ook zo een paar

gehad. Zelfs in het puur dierlijke bestaan zijn geen voor alle

exemplaren dezelfde lessen te leren, een gegeven dat ook bij

mensen zo is, maar dan op een veel geraffineerder manier.

Ach, het huis dat ik destijds mee hielp bouwen, de mensen waarmee

ik voor en na mijn huwelijk en het stichten van een familie en latere

samenwonen met gasten uit heel de wereld…velen hebben die

badkamer die aanvankelijk een voorraadkamer was gebruikt…en

allen brachten ze hun eigen verhalen en evolutielijnen mee. Als je de

retrospectieve van foto’s uit mijn leven bekijkt of de gedichten die ik

postte of een roman leest zoals mijn ‘Ach ja, de liefde’, zal je wel

snappen hoe rijk een leven zijn kan, niet zo zeer qua rijkdom in geld,

maar qua rijkdom aan ervaringen, inzichten, wijsheid, menselijke

contacten. Onmogelijk om alles weer eens na te vertellen en nog

verder in detail te gaan. Op tijd snapt men de algemene levenslijnen

wel en waarom je wie tegenkwam.

 

6. Dagelijkse leven, ‘toevallige’ gebeurtenissen en wortels naar vroeger

T en ik we hebben een spandoek met een pauw en de tekst die

er op neer komt dat men alle facetten van de ziel moet doorleven om

dichter bij het spirituele te komen. Die spandoek, één van de

tientallen zonder het virtuele werk mee te tellen, wel ik deed hem

gisteren af en hing hem op één van onze twee expo oorden ter

vervanging van het haast schilderachtige werk van een bewerkte foto

uit Achtmaal Nederland “hoe meer bewustzijn, hoe meer wijsheid,

des te meer de graad van observatievermogen”. Een uur later had T,

die toen bij haar een uur van hier was, een foto op facebook gezet

van een pauw die maar op haar ruit bleef tikken. Later bleek dat het

de ontsnapte ‘Roger’ van de buren was. En enkele dagen op

voorhand zat ik me af te vragen welke tekst van mij T nu weer op die

foto van die Pauw geplaatst had (de Pauw, ooit tegengekomen in een

gemeente naast Maredsous). Bovendien ben ik van 8 JULI (2019)

weer veggy, na de gebruikelijke perioden met matig vleesgebruik die

de laatste paar maanden toch te frequent werd. Laatste pakje was

kalkoenvlees. En de Pauw van de Nederlandse tv poetst de plaat

naar RTL, lekker commerciële invalshoeken naar zenders die daar

voor gemaakt zijn brengen. Oef toch soms, ondanks zijn betere

werk…kan er niet lang naar kijken naar die dingen die men tussen de

geweldreeksen inlast. De frequenties rond het Pauw-gebeuren

zorgden zoals U merkt weer voor wat lol rond wat ik ‘bijzondere

energie’ noem. Dat was gisteren.

Over naar vandaag, elf juli, donderdag. Terwijl T weer naar

Boortmeerbeek rijdt om er één derde van de negentig oudjes eten te

geven en zo meer, babbel ik tegen de onzichtbare horlogemaker van

achter de andere kant van de haag. Over dorpjes in Spanje waar

mensen nog bij mekaar komen zitten onder schaduwbomen en hier

bij ons, vroeger deed men dat ook nog, veel minder nu. Ik sprak hem

ook tegen vanwege het feit dat hij voor een stuk gelooft dat het na de

dood eindigt, terwijl het een onafscheidelijk geheel is zoals ik hem

uitlegde. De genetica heeft immers heel veel vertakkingen en brengt

stukjes puzzel bij mekaar waarover ons eigen ik dan moet regeren en

wat er gebeurt staat in dienst van wat er aan voorafging, zowel

persoonlijk als in collectieve verbanden. “Ach ‘horluggemaker’ , we

moeten plaats maken voor anderen hee, dat begreep hij beter. “De

groeten aan de vrouw en ik kom nog eens af binnenkort met eieren”.

Het totaalwerk ‘het voortijdig testament’ is gewoon een soort

roman op zich, een vereniging van alle soorten literatuur over alle

domeinen van het leven, die probeert duidelijk te maken dat er

‘meer’ is dan het geschreven en gesproken of verfilmd of effectief

zichtbaar leven.

 

7. Innerlijke Metaforen

Het inwendige en het innerlijke en het uiterlijke spelen samen een heerlijke muziek. Mijn lichaam en het feit dat mijn geest mij wil doen schrijven en de kat op wie ik voor vrienden let, leveren dus samen de eerste zin van dit stuk. Moet het een verhaal worden of mag het van de hak op de tak ? Alles gewoon een vervolg aan wat vooraf

ging, van een paar uur terug tot iets waar mijn opa nog mee te maken had, keuze genoeg om uit te vissen hoe deze zin tot stand kwam. Mogen er ook dialogen in dit stuk zit, want een verhaal wordt het zelden bij mij, al is al wat ik al schreef genoeg voor tien heel dikke boeken. Laten we er om het boeiend te houden, van uit gaan dat ook de heengeganen (sorry spelmachine, nieuw woord) hier recht zullen hebben op hun

dialogen met mij. Zijn we niet allen composities van genen die ons toch kregen waar we moesten zijn ? Nadat ik de jonge kat Nilja, vroeg of ze van m’n laptop weg wou blijven en of ze geen nest had, lei ze zich zich op een turf van mij, verzamelde teksten

gebundeld onder “Voortijdig Testament”. Nilja, (‘donkerblauwe nacht’ zou dat betekenen), heeft zich aan haar vegetarische baasjes aangepast en iedereen is poeslief tegen haar en is direct haar vriend. Dat leek me wat ééntonig, dus joeg ik haar wat schrik aan door mijn grimassen en kreten; maar nu mijn medebewoners er vandaag niet

zijn en ik haar in het huis laat rondlopen in plaats van op de kamer van mijn gasten; begint er al een beetje toenadering te komen, ze komt van haar eet-en kattenbakkamer al eens naar beneden om speels diplomatieke betrekkingen aan te knopen. Al eet ik zelf

alleen maar heel weinig vlees, die kat neemt niks aan; alleen met de paté had ik een klein succesje. Ik heb alleen wat varkensvlees, niet om één van mijn niet religieus praktiserende gasten met haar familiegeschiedenis te treiteren… U kan toch ook tegen

een mop zonder er meteen filosofische of ideologische besluiten aan te kopellen. Koeien zijn er in zovele rassen en ze doen ons al zo een plezier met hun melk en kaas, kan men ze gewoon niet laten oud worden en dan ‘offeren’ als je zo nodig toch ‘koe’ wil eten, beste medeburger ? En heeft U ook al eens pluimvee geteeld, die nors kijkende

afstammelingen van dinosaurussen hebben ook hun sympathieke kant; maar allée ook geen medeleven voor aardwormen en zo. Merci voor al die eieren trouwens. Heb ik ook al over de schapen en geiten gehad, die hangen bij beenhouwers in het zuiden in de koelvitrines met hoofd en al rond Pasen, alsof ze het helemaal niet erg vonden van naar

de hoevenhemels te gaan. Net als die kamelenkop die ik een keer boven de deur van een beenhouwer in Tunesië zag. De dag er voor stond ze daar nog levend aan een touw gebonden tegen een boom.

Ach, ook voor de dieren is er veel veranderd. Gelukkig was ik nog even getuige van het leven op de kleine West Europese en met name Hagelandse boerderijen toen er nog vele kleine boeren waren en als nog kleinschalig mocht zijn. Inmiddels op het eind van

het tweede decennium van de 21 ste eeuw, evolueert alles nog meer van grootschalig naar schandalig; echt niet meer te doen voor de beesten. En al kwamen er waarschuwingen als dolle koeien ziektes en kippengriep en zo meer… alles evolueert maar door in functie van het speculeren met geld, alles is markt geworden, zelfs oud worden, stilte en gezondheid. Voor meer rond die dingen zal ik een verwijzing inlassen

naar dingen die ik voor Filosofisch Verzet schreef. Terug nu naar het feitelijke opzet van de pogingen om over het meer der dingen van de ziel en de geest te schrijven. Zittend op een mos boomstam over het water

Gewoon op ’t gemak intens bestaan zoals de natuur, meer de tijd nemen; dat zou een mens meer moeten doen. De mens, het dier met kleren, klerendier. Ik denk terug aan de ondergrondse hal in de grotten van hoe noemde het plaatsje ook al weer. Hoog op een trap van boven in de hal, denkend aan de filosofie vergadering eergisteren, hoe belangrijk het is je visueel tot iedereen te wenden, al kan je dat niet voor een hal met

honderden mens in. Binnenpretje dat ik niet ga uitleggen. Duizenden steen en steentjes en planten heeft het water da tonder me vloeit reeds gezoend voor het als zijtak van de Lesse er in uitmondt. Op reis met iemand van wie je houdt is op tijd bewonderend naar haar kijken. Er is zoveel te zien, zoals in de natuur trouwens. Iemands anders is in dit moment ineens heel close, mijmerend over anders gelopen

wegen. Anders omdat het zo moest zijn ter wille van de inzichten. Hier kan je beter schrijven vanwege het meer aan zuurstof, terwijl de forel van gisteren in het boekendorp me nog laat nagenieten. De fotografe Thea, wat verder op aan ’t wandelen, drie maal keek het als of ze terug opdook , er weer was, niet dus; ’t zal een gedachte van haar aan mij geweest zijn, bijgevolg van gedachtenoverdracht. De heengeganen defileerden even om gedag te zeggen…of om laten aan te voelen dat ze

mee van genoten ? En op het thuisfront bij de gasten ? Zal het katje en de zorgen er rond de jonge geliefden geen liefdestest worden, niet alleen een helpen verpozen ? Café Rode Saga Vervolg Weer eens gaan fietsen. Op de vooravond van de opening van,het Museum 44 over wereldoorlog twee in mijn dorp. ’t Is de tiende augustus en er is

precies al een feestje in de opgestelde tenten. Onze canvas ‘ het Hageland wil niet meer voor oorlog betalen’ is precies wat voorbarig, de feestvreugde niet verstoren ? in de week las ik nog een uitspraak van de broer van de Bart DW. Bruno. Bruno, iemand die

zogezegd ‘vermoedde’ dat mijn grootvader onder foltering schuilplaatsen zou vrijgegeven hebben, komende van iemand die “ik zou ook aan het Oostfront gaan strijden zijn” stond er, sociale media onzin of waar, niet waar waarschijnlijk ,daar hij toch niet bij de twijfelende ideologie van zijn vader valt in te delen, (?) weet er niet

genoeg van. Dus ik zwijg over weer een beroemde Vlaming.                  Ter nagedachtenis van een minder beroemde Vlaming die 72 jaar Rode kermis getrokken heeft.  ter nagedachtenis van diegene die ik maandag tijdens zijn dienst ga herdenken, fietst ik richting Rode café, een initiatief van een ouwe negentigster die enkele jaren geleden overleed.

 

 

Mijn oom Richard die tot 1500 onze stamboom had opgesteld vond onder ander een Vicca, een afstammeling van de VIKINGEN (MET EEN EIGEN ALFABET IN ZWEDEN NOG IN HET DORP VICCA TE

BEZICHTIGEN ZOALS IK ERVOER. Er was een Vicca die in Spanje terecht kwam  ten tijde van Jacobus (volgens sommigen een afstammeling van de broer van Christus) . Die Vicca was na een zege op de Geuzen in

Attenrode Wever met een Germaanse getrouwd, nadat hij een stuk grond kreeg waar hij een kapel op zette (de Heinikensberg in Attenrode Wever) . Maar wat is het verband met NU.? Ik zit dus in ’t café en naast mijn kennis op wetenschappelijk en filosofisch en sociaal economisch en politiek vlak en mijn culturele en politieke projecten weet ik ook

veel van sport. Dus, tussen veel gewone volksmensen die meer weten dan U denkt had ik een aangename reeks babbels want Brugge-Oostende stond op daar in ’t cafee waar

mijn twee ouders oorlogsslachtoffers van de tweed wereldoorlog mekaar hadden ontmoet. ’t Was een eer de binnenstromende volksmensen één voor één mogen te begroeten, ieder voor zich kwamen ze met een speciaal soort info, dat ik nog niet had

vermoed. Den Danny met de kostprijs van die moderne lawaaideejays, en nog anderen met profvoetballers die nog voor FC Meensel-K hadden gespeeld en zo verder en zo verder. Eén dame echter, een dame op leeftijd, maar die telt niet mee in deze moderne Botoxwereld, vroeg me op de man af of ik nog een zeker Wi had gekend, een langdurige

relatie voor diegenen die ik nu heb. Inderdaad. Ze vroeg dat omdat de oom van die vrouw ook in het cafeeke zat. Een hele ernstige man die me ook iets betaalde. Ik wist van de zelfmoord van de man van zijn dochter, een vroegere klasgenoot, klassiek gelovige man , koster, voorzitter van een voetbalclub die het met de moderne tijden en meisjes die niet trouwen met hun eerste lief moeilijk had, de meest enthousiaste gast

van de humaniora destijds toen onze leraar geschiedenis destijds, de Westvlaming ‘ Vanclooster’ samen met ingenieur Thys twee boeken over de Bijbel schreef.. De broer van Wi zou later in een psychose van Tienen naar die zijn tuin stappen, zonder hem te kennen. Bon, de schoonmoeder van Wi had bijna dezelfde naam zoals de mijne , maar Octavie. Toen ik in ’t cafee vertrok, zei ik al troostend tegen de oom , bijna alles wat ik

zonet verwoorde, maar korter, “jullie hebben een mooie familienaam, Christiaens.”

Voor wat dat onderdeel van het leven betreft zie “Ach ja de Liefde”. Alles kan je niet overbrengen, daarvoor zijn we met zijn allen genetisch heel vertakt en de verhalen al eeuwenoud en altijd nog met invloed.

Oorlogsmuseum. proficiat allen, blijven aandacht hebben voor de oorlogen van nu en de politieke verantwoordelijken er van zou ik zeggen

 

8. Intro van lezer, lid van onze filosofie groepen ( Mail gehad) .

 Dag Filosoof.

“Ik viel compleet achterover van uw bijlage, en ik  ben er nog niet mee klaar... . Onvoorstelbaar dat dit nog  steeds niet in de standaard boekhandel in de etalage ligt. Ik ga in het nieuw jaar, als iedereen dat ziet zitten,  ruimte creëren voor ieders aanbod.

Om de twee maanden komen we samen van 10u tot 15u; tijd om te delen, te bekijken, te bespreken. Op die manier leren we  van elkaar,  en hebben we tijd voor elkaar.  We zien dan nadien wel of en hoe we met het geheel naar buiten kunnen komen, als dat

wenselijk zou zijn. Uw filosofisch verzet is geen klein bier Octaaf dus we zullen wel wat vertering nodig hebben. Maar ik zie het helemaal zitten.  Ge zult u wel aan een paar toelichtingsvragen mogen verwachten, maar ik schat in dat dat geen zorg is. Bedankt dat je er bij wil zijn.  

Groetjes”

Antwoord van ik als Filosoof : “Gewoonlijk ben ik het die mijn talrijke kunstvrienden aanmoedig en bestoef. Van harte bedankt. Doet deugd.

Geschreven tekst op blad leest beter, dus als je je in je pensioen moest vervelen, zal ik zien wat ik allemaal nog afgedrukt liggen heb. Iedere tak van de literaire en fotografische, filmische en

zelfs muzikale (tekst) heb ik al gebruikt om dingen over te brengen. Zelfs een cd (‘present stage of the world’) en een film (mijn teksten bij de muziek)met behulp van twee vrienden, ik de tekst.

Maar uiteindelijk waarde collega, is het menselijk contact en zijn de menselijke levensgeschiedenissen het belangrijkste. Alle theoretische geschriften zijn soms gestaafd met

kortverhalen. De delen over de man-vrouw verhouding in een werk van honderden bladzijden zitten er niet in, wel honderden gedichten, essays, dag notities, citaten, over filosofie, geschiedenis, psychologie,  dieren, natuur, spiritualiteit, ja zelfs 42 erotische gedichten…als men het

over het spirituele heeft telt het segment van de subjectieve dingen van het bestaan zeker mee,

maar dat is nog ingewikkelder dan de politiek, maar zoals met alles zijn heel veel relativeringsvermogen en een positief onverschillig evenwicht nodig om intensief te kunnen blijven leven zonder er onder door te gaan.

 

Vroeger dacht ik ook aan uitgeven, maar door mijn

graven ben ik uitgekomen op dingen die niet meer ‘verkoopbaar’ zijn maar die men zelf kan ontdekken mits men intensief geleefd heeft, maar dan onbaatzuchtig en eerlijk intensief alles willen begrijpen heeft…al wat je je afvraagt krijg je op je bord…de manier waarop ben ik nog

altijd aan het bestuderen, heel boeiend waarop dingen tussen mensen tot stand komen…maar op de duur is het een dialoog met je eigen’ inner- communicatie ‘ omdat je je tijd vooruit bent en je moet voorkomen dat indien je te veel wil publiceren dat dan toch misbruikt of verkeerd geïnterpreteerd gaat worden. Zal hier maar voorlopig stoppen, want ooit schreef ik samen met iemand per mail een roman van 240 bladzijden samen. Een poging om iemands knopen te ontrafelen, niet aan de hand van een stamboom, maar aan de levens van een aantal recente generaties…en daar zit vaak toch hetzelfde in als in 500 of 1000 jaar geschiedenis, namelijk de zoektocht naar pure persoonlijke gevoelens boven alle negatieve emoties en socio-culturele

omstandigheden uit.

 

UITEINDELIJK is schrijven een manier om je bewustzijn aan te zetten zich tijdens het schrijven steeds op hogere treden te begeven. Of eerder omgekeerd, zet je bewustzijn je er toe aan meer

uit zijn eigen te halen. Maar dat is dan weer een ander onderdeel van mijn schrijfwerk, de manier waarop onze geest, minuut na minuut via beelden, woorden, herinneringen, projecties,

verlangens werkt aan wat wij nu allemaal willen in ’t leven…maar daar moeten we voorzichtig mee zijn, want je wilt zeker niet alle niet overdachte gevolgen daarvan op je bord ! In mijne ‘blog’ tijd had ik 24 blogs met veel bezoekers, maar Skynet is er mee gestopt, gelukkig heb ik ze opgeslagen op een paar computers (vooral voor mijn foto’s die ik bij iedere post zette--- filosofische shots natuurlijk)

Groeten uit het verre Meensel mee verstuurd, foto Schuurke--dit is juist op de grens tussen Binkom en Minsel , iets voor ZEN mensen ..en welle ZEN Minsen…het zou wel kunnen dat er in ’t begin het woord was.        

 

Verhalen over een aantal mensen wiens levenslijnen samen kwamen. Hoe doe je dat ?  Je kan iemand omschrijven met het beroep dat men uitoefent of heeft uitgeoefend, toch men is zoveel meer dan ook de praktische dingen die je dagelijks doet.

 

Alle zinnen van het leven heb ik al in alle literaire stijlen en via de zevende kunst en een aantal

andere doorheen de jaren aangewend om te bewijzen en uit te drukken dat het leven niet zinloos is, heel mooi is, ondanks diegenen die voor oorlog en armoede blijven zorgen en de mensen die in de droeve kanten van het bestaan vast blijven zitten. Te lang soms om zich nog te herpakken. Is ergens iemand op zijn plaats gedurende ieder

moment van zijn of haar leven ? Het is een persoonlijke denkoefening waarbij men zich niet moet laten vangen aan een aantal illusies over hetgeen je leven in feite van uit eigen gezichtspunt en dat van anderen betekent. Leven na de dood valt niet wetenschappelijk te bewijzen, moet niet bewezen worden, geloven is een menselijke zoektocht, heeft met het leven zelf te maken- niet met labo’s en diverse kerken, wetenschap is wel handig als inspiratie om het geloof te sterken en in kunst te gieten https://www.filosofischverzet.be of

https://deblogfilosoof.blogspot.com

 

 

 

9. Stillen. Stemmen Stillen.

Stillen. Bestaat het woord ? Geluidlozer maken bedoel ik. Letterlijk de

radio zachter zetten bijvoorbeeld. Figuurlijk dit ochtendlijke schrijven

onder vroege herfst maneschijn, iets doen met een deel van waar mijn

geest mee bezig is. Namelijk proberen in woorden vertalen welk een magie er tussen onze levens bezig is en wat de individuele en collectieve

bedoeling van alles wat bestond en dus bestaat is. Ach, het wondere

verhaal van de natuurkrachten die ons maakten en sommige wonderen der wetenschap en hun al of niet toevallige samenloop van complexe

omstandigheden; heb ik al literair genoeg vertaald. Alsook de

verdraaiingen en leugens uit de geschiedenis, het lijden dat kleine en grote groepen samenlevers mekaar deden ondergaan. De vooruitgang, nog altijd op ongelijkheid en barre uitbuiting gebaseerd. Het leven als weegschaal tussen positieve en negatieve emoties; het deel onzin van ongelukkig zijn ook. Ik zet het even apart voor enkele verhaallijnen die een aanvang nemen bij mijn geboorte. Bijna was ik er niet geweest, daar een stukje granaat mijn moeder in wereldoorlog twee haar zachtste boven dijbeen trof. Een duivenei groot kratertje getuigde er de rest van haar leven van.

Een goede zaak ook dat mijn vader aan de razzia in een ander dorp; mijn

dorp ontsnapte of ik was voor een stuk als as in de tuinen van een

concentratiekamp geëindigd. Twintig jaar later exporteerde mijn vader

fruit uit de streek naar Duitsland, handel in plaats van oorlog. Iets wat

bepaalde G20 landen nog niet begrepen hebben. Filosofisch heb ik het

allemaal ook al uitgelegd, de objectieve en subjectieve kanten van het

bestaan belicht. Iedere vorm van kunst helpen maken. Even wat anders

proberen. Het verhaal van haast spirituele dingen proberen schetsen.

Zeventien jaar na de 2 de wereldoorlog (de derde is nog altijd in fases bezig) begon ik aan mijn schoolcarrière. Nu ik er aan terugdenk, onwetend waren wij als naoorlogse kinderen over het feit dat er in het gebouw en op de speelplaats mensen door medemensen werden geselecteerd om gefolterd te worden en in concentratiekampen te eindigen. In de school hing een schilderij van een engel die een kind veilig over een pad vol gevaren leidde.

Ik ben daar toen aanvankelijk in beginnen geloven, dat ieder wel zo een

engel had…en God dat was die man met zijn lange baard en zijn kleed en

die droevige geschiedenis van zijn gekruisigde zoon. Nooit begrepen

waarom hij voor onze zonden gestorven zou zijn. Ik stelde me al vroeg al

die vragen. Eerst jaren later begreep ik dat je op termijn altijd de

antwoorden krijgt die je vraagt. Een hele rij mensen, al of niet persoonlijke kennissen hun leven, liep al parallel met het mijne om me van alles over ‘het’ leven bij te brengen. Vreemd wat men zich allemaal herinnerd en welk een symboliek er in ogenschijnlijk kleine dingen kan zitten. Zo gingen we met de kleuterschool eens op uitstap naar een kapel in de buurt, uit 1656 of zo; alhoewel 1656 niet zo ‘in de buurt’ is, van uit het perspectief ‘tijd’ bekeken dan. Ik had een kort broekje aan en ging in een rode mierennest zitten. Een voorbode voor het deel politiek in mijn leven, het deel ‘materie’, zich ontwikkelend via rode wetmatigheden, ’t is te zeggen naarmate de productiemethoden en de bezitters van de productiemiddelen evolueren, evolueren ook de mensen en hun culturen. “Schrijf ik dat goed Karl “? “Ok, geen dank, graag gedaan, ook om je aan de subjectieve dingen waarin je soms fout zat te herinneren.” De economische wetten, zelfs voor niet socialisten een waarheid als een koe om het met onze dierbare viervoeters maar eens te zeggen. Maar ik was over die mierennest tegen het kapel aan ’t vertellen. Om kort te gaan, mijn achterwerkje jeukte nog al. Symbolisch bedenk ik dan al eens tijdens wandelingen met andere viervoeters dat het deel ‘geloof’ ook al aanwezig was in de vorm van die kapel. Daar zat dan weer de heilige Maria in, een vrouw die nog voor Madonna aanbeden en bezongen werd en geen gemakkelijk leven had gehad. Men sprak achter haar rug over het feit dat haar zoon niet van haar man zou zijn geweest. Er zat meer achter dat verhaal, maar wist ik toen veel van waar de kinderen van kwamen. Misschien was er wel iets van waar, zelfs de heilige Jozef wist het wie weet niet… en zou het kunnen dat de door miljoenen aanbeden moeder van Jezus, in iedere kerk aanwezig zolang het heilig oliesel brandde; zich in haar tijd verbaal verdedigde met de stelling dat “we allen kinderen van God zijn”. Nog vijf jaar daarbij, na

mijn misdienaars loopbaan en ik begon het maagdgedoe rond deze zaak

door te hebben en meer en meer te snappen dat er op deze wereld zoveel ellende geweest was omwille de dingen tussen mensen. Ik vloog dan ook tegen mijn communie buiten in de kerk toen ik tijdens de voorbereidende lessen het verhaal van Adam en Eva in twijfel trok, nog voor de tijd dat Carl Sagan met zijn uitzendingen over de Cosmos begon. Wel is waar te verstaan, Charles Darwin was ook al doorgedrongen tot onze contreien. Ik zal in dit schrijven doen als of iedereen nog leeft en me rechtstreeks tot de personages richten, kan best leuk worden. Grappig, al mijn derde personage dat Karel noemt.

Een rechtstreekse voorouder van mij, van recentere aard, diens

voorouders kwamen uit een dorp in Zweden, Vicca, het Viking Alfabet is er in kunstwerken vereeuwigd. Die Vicca was met Vikingen in Spanje geraakt en had zich daar opgewerkt tot een familie die zowel Alva als nog afstammelingen van koning Jacob moeten hebben gekend. Later zou deze tak, weer noordwaarts getrokken zijn en zou die Vicca nog tegen het protestantisme gevochten hebben, niet wetend dat zelfstandig over de katholieke kerk en geschriften nadenken al een filosofische vooruitgang was. De man kreeg een stuk grond in Wever en als afstammeling van Vikingen en met ook Spaans bloed, huwde hij een Germaanse uit onze streek. Hij liet er ook een kapel bouwen, maar dan meer richting Glabbeek, de Heinekensberg. Meer dan vierhonderd jaar later is er nog altijd een Vicca met een blauw en een bruin oog. Raar verhaal hee. Dat van Dan Brown is gedeeltelijk verzonnen, dit is echt. Ook het Geuzenboek van Louis Paul Boon is voor een groot stuk op feiten gebaseerd. Wat een verteller. Hij maakte geschiedenis weer levend.

Moest je echt als met een microscoop naar alle verhalen uit je leven terug kijken zou je meer tijd nodig hebben om het te beschrijven dan je leven lang is. Bovendien het in levende lijve de personages meegemaakt hebben weegt niet op tegen welke roman dan ook. Vaak schrijf ik

afscheidswoorden voor mensen die heengegaan zijn. In vijf lijnen of meer

kan je dan wel de essentie van je persoonlijke herinneringen meegeven,

maar het spirituele dat je voelt is niet zomaar iets dat zich in metaforen, in woorden dus vangen laat. Het is er gewoon, ergens als achtergrondmuziek, maar in stilte dan. Anders binnenshuis dan in velden en bossen en tussen bergen.  Mijn geest…of liever wat er in me leeft, en mij gedachten en gevoelens, maar niet alleen die van mij, geven me meer inzicht en perspectief dan ik met letters kan beschrijven. Het dagelijks veranderende bewustzijn doet er bewuste en onbewuste dingen mee.

We nemen foto’s om in ‘t ‘echt’ beelden te kunnen zien, maar in onze geest zelf zit de energie zelf der dingen die we waarnemen…het leven zelf, de interactie tussen mensen en de innerlijke evoluerende wereld van mensen brengt de dingen een heel leven lang in juister perspectief en stippelt de te bewandelen paden uit. Letterlijk en figuurlijk. Indien je intensief leeft voel je de symboliek in alles, voel je van waar wat misschien wel komt (wat gezegd en gedaan en gevoeld wordt). Intuïtie is waar iemands ziel de spirituele wereld raakt.

Woorden zijn er ook om uit te wisselen, ze moeten niet altijd in

gedachtestromen door mekaar vloeien. Octaaf C.

 

10. Central Control Unit

De enige die aan de top van de piramide kan verblijven, is hij die de top van de algemene piramide van het zijn is. Omdat hij ook de vijf basispunten en alles ertussen vertegenwoordigt.

Hij is bovendien onbaatzuchtig, rechtvaardig en eerlijk en

combineert alle talenten in functie van de steeds veranderende

omstandigheden. Niet makkelijk vermits daaraan gekoppeld een hel leven levenservaringen ligt...ten dienste van de verschillende graden van

bewustzijn van anderen; ten dienste ook van de verdere groei van het eigen spirituele. Het leven is een proces van steeds meer kennis opdoen,

theoretisch en praktisch, rond alle domeinen van het leven, beroepen,

geaardheden van mensen en inzicht in hun onderlinge verbanden.

Wanneer je dat rond hebt en nog weinig ten prooi van het negatieve valt,

kan je in je evenwicht , telkens dan op die momenten, stuur je de piramide naar verbetering van het geheel en kan je je beperken tot observeren en handelen of niet handelen. Het is praktisch uiteindelijk ook een stuk de kunst van uit zoveel mogelijk verhalen met teveel beperkingen voor je persoonlijke groei te stappen of er minder deel van gaan uit te maken...in zoverre dat je de lessen daar van niet meer nodig hebt of door je te veel aan betrokkenheid de anderen in hun groei remt. Hoog sensitieve mensen trekken soms mensen aan die hen negatief willen domineren. Om dit allemaal in de stroom van gedachten te kunnen blijven interpreteren moeten ook de tools  van de werking van je geest op punt zijn. Verscheidene synchrone verhalen komen soms met veel afwisseling de revue passeren en er altijd correct over oordelen valt niet altijd mee indien je de gave hebt om alles van uit alle perspectieven en standpunten te interpreteren. Over veel valt niet te twijfelen op de duur; alleen als het om subjectieve factoren gaat is alles niet even duidelijk en brengen tijd, ervaring, contacten steeds meer inzichten die meer en meer verwarring in het observeren en oordelen uitschakelen.

Veel is dragelijk door de humor dat dit toch ook wel met zich meebrengt,

de humor in het drama trouwens. De praktische dingen die je moet doen,

de emotionele evoluties en evaluaties waar je door rechtstreekse of

onrechtstreekse linken met anderen ook mee verbonden bent een beetje

minimaliseren of afbouwen en een zeer selectief mediagebruik inbouwen

en experimenteren met gezonde voeding; allemaal dingen die samenhangen als materie en etherie, lijf en geest dat doen. De vragen die niet onmiddellijk klaar inzicht brengen, zijn dat ‘s anderendaags ’s morgens wel. Niet alles staat vast en over subjectieve dingen, emoties is twijfel mogelijk en nodig. Rond spirituele dingen is GELOOF soms ook nodig. Gewoon tegen diegenen waaraan je denkt zonder woorden zelfs praten, zoals Augustinus in zijn gedicht ik ben gewoon aan de overkant. Een overkant die geïntegreerd is in de huidige dragers van het genetisch vertakte netwerk op deze planeet (of andere niemand weet).

Of misschien zijn we na de dood niet gewoon bewustzijn, zonder het te

weten of wie weet zijn we niet gewoon de zoveelste keer een combinatie

van genen van voor onze tijd en zijn we dus al eeuwig gestorven en

herboren in de lijn tussen de laatste big bang cyclus, de fotonen, de

mineralen, de cel en al zijn afstammelingen. Wat er op neer zou kunnen

komen dat er geen tijd of anderen bestaan,

maar alleen evolutie van het ene.

 

De hogere dimensie van bewust zijn heeft een dialoog met de lagere

domeinen en dimensies van bewustzijn en dat vertakt zich naar de lagere

graden van bewustzijn en kennis en  geeft je op tijd raad . Misschien via

diegenen die ooit op de top van piramiden van bewustzijn geraakt zijn. Of is die top een soort van collectief ? Het denken in literaire of animistische metaforen dat daar uit volgt, vertakt zich waarschijnlijk naar andere mensen die daar ook mee bezig zijn. Net zoals in de verbale wereld of de emotionele en de gevoelswereld of in de wereld van het internet of in de telepathische of de spirituele wereld is er maar weinig plaats voor al te veel toevalligheden. Alles hangt aan mekaar met bewuste of onbewuste samenhang en contradicties en samenwerking...vaak met als doel het negatieve deel van de domino’ s van vroeger zoveel mogelijk tot stand te brengen en positieve domino reeksen te bouwen en doelmatig in beweging te krijgen. In de praktijk komt het er op neer dat mensen die met dezelfde

dingen bezig zijn zich met mekaar verbinden, wat ook geldt voor mensen die met oppositionele dingen bezig zijn trouwen...hangt van de zingeving van de individuele en collectieve achtergronden af.

Alles is in feite nog veel complexer dan Marx, Einstein of Jung dachten.

Alles is één geheel van continue werkzaamheid in één steeds evoluerend

punt met tegelijk alle en geen ruimte.

Het telepathisch vermogen verbindt zich voor het tot stand brengen van

zijn verbindingen met andere delen van het ene grote wezen van het zijn,

via gedachten naar de andere toe. Je wil bijvoorbeeld in de praktijk

mensen rond een bepaald doel bijeenbrengen en het lukt precies niet, in

de buitenwereld in andere groepsverbanden gebeurt het uiteindelijk wel

als dat gewoon tot een gelijkaardige uitkomst moest leiden. Zelfs door zich in te zetten voor bijvoorbeeld militaire reconversie en het geeft niet direct meetbaar resultaat, zal er op termijn wel een omschakeling in het denken en de inspraak rond dit thema tot stand komen. Dit als voorbeeld op collectief vlak. Maar ook op het individuele vlak, als je nagaat op welk

moment in je leven welke mensen en contradicties aanwezig waren en wat er achteraf de zin van was...merk je de soms wel erg magische realiteit ook van het leven, niet alleen de logisch verklaarbare. Ook in het dagelijkse leven duikt er al eens magie op. Wie heeft ons in welke richting geduwd en omgekeerd en hoe kijken we tegen dit alles veel later aan ? Dat alles maakt het leven echt de moeite... de ultieme zin ligt verborgen in het feit dat de kruik maar zolang te water gaat tot dat ze barst...het principe van de big bang eigenlijk, door teveel druk ontploft iets dat de ruimte nul innemen wil...alles wat bestaat heeft de materie als drager nodig. Spoken bestaan niet. Alles is bezielde materie, golven zowel als deeltjes. Ik heb gezegd.

 

 

11. Raadsel van de Pyramide van de ziel

Waarmee ik niet de Egyptische farao’s hun graf dat via een

schacht op een sterrenbeeld gericht stond bedoel.

Alhoewel interessant dat ze zich voorstelden dat één man via het

licht door de schacht de wedergeboorte van een heel pak

mensen zou mogelijk maken.

Een Pyramide bestaat uit een aantal driehoeken. Menselijke

relaties ook. Of je nu klassiek en trouw bent in een echtelijke relatie

of niet. Er bestaat allereerst de relatie met jezelf. Dan die met die

of die persoon, de duo-relatie. Dan die duo-relatie in functie van

iemand anders.  Elk van ‘s mensenrelaties probeert iemand iets over zichzelf of over anderen of over het sociale reilen en zeilen van de

gemeenschap duidelijk te maken. Of die anderen nu dood zijn of

niet, ze leven voort in wat ze in beweging brachten of als

meereizende energie bij anderen. Traditioneel religieuze mensen

zouden het engelbewaarders noemen.

Neem nu bijvoorbeeld de Pyramide met vier zijden, vier

driehoeken...de ene driehoek de filosofische; met in één hoek van

de driehoek diegenen die alles louter als objecten beschouwen, in

de andere hoek diegenen die alles alleen als idee zien los van de

materie, het objectieve. In de derde hoek van de eerste driehoek

diegenen die de brug tussen de twee vorige maken.

De tweede zijde van de Pyramide weer een driehoek, de

psychologische driehoek, met in één hoek de patriarchaal-

ingestelden, in een andere hoek de matriarchaal ingestelden en in

de derde hoek diegenen die die beide vormen proberen

combineren...wat een grote energie aan onbaatzuchtigheid en

loslaten en vrijheid geven inhoudt.

De derde zijde van de Pyramide, de sociale zijde. In één hoek

diegenen die het materiële, stoffelijke individuele egoïsme de

grootst mogelijk vrijheid wil geven, in de andere hoek diegenen

die zich meer op de collectieve verdeling van de praktische kant

van het leven richten. In de derde hoek diegenen die beide

stromingen vanuit hun weten de filosofische stem van de wijsheid

en het geweten wil laten horen, die de dodelijke confrontaties

tussen beide hoeken wil vermijden.

 

De vierde zijde van de Pyramide...je genetische context. In de ene

hoek diegenen met wie je genetisch het sterkst verbonden bent

aan mannelijke kant (tot in de zoveelste tak...zelf tot in de

oer straling na de big bang), in de tweede hoek diegenen van de

vrouwelijke kant waarmee je idem dito. In de derde hoek...de

synthese van de vorige twee, namelijk jezelf.  Voilà, basisconcept

voltooid...Op de top van de Pyramide, de versmelting van de vier

driehoeken, je eigen innercommunicatie (Het dondert en bliksemt

voor de eerste keer vandaag wijl ik dit schrijf).

Voor ieder van de vier driehoeken kan je nu in je eigen leven

nagaan hoeveel doorzicht je al in iedere hoek van elk van de drie

vierhoeken verworven hebt. Op mijn blogs en in andere niet-

gepubliceerde geschriften probeerde ik tot nog toe in

wisselwerking tussen theorie en praktijk aan te tonen waar dit

alles om draait en wat er de uiteindelijke zin van is. Je kan dat

eens lezen of heb je het liever in de vorm van de stelling van

Pythagoras ? Als die klopt, ligt alles misschien al op voorhand

grotendeels vast...en kan je sommige dingen op voorhand

aanvoelen misschien...maar snappen eerst in een reeks

gebeurtenissen na een voorval. Voorbeelden ?°filosofie (F)

°psychologie (Psy)° °sociologie (Soc) °genetica (G). Dat zal voor

een andere keer zijn of alleen op aanvraag...en dan nog.

 

12. Bizarre F16 Symboliek

Wandeling met je hondje. Je zit boven op een kleine heuvel en kijkt uit op een perzik -en pruimenboomgaard, de lentezon maakt het leven mooi, zacht zoals het zou moeten zijn. Het hondje snuffelt op zo'n 100 meter ergens in het rond. Je gedachten gaan naar 1944, toen er een

collaborerende Vlaming daar ergens achter een schoof hooi werd dood

geschoten. Met desastreuze gevolgen voor het dorp, een razzia die een

kleine honderd onschuldigen boeren vooral in een nazikamp deed

belanden. Je dacht er even aan. Genoot van de rust. En dan ineens een

superknal, alsof er ergens een bom viel. Een knal, zo sterk dat hij het tv

nieuws van de regio haalde. Het was een speciaal geval van door de

geluidsmuur vliegen tijdens een test. Test waarvoor ? Zien of sommige toestellen niet aan UKR geleverd kunnen worden ? De nieuwe zijn toch op komst. Als stichtend lid van ‘het Hageland wil niet meer voor oorlog betalen’ , baal je van zo een dingen. Het hondje spurtte tegen een

buitengewone snelheid naar je toe en keek onbegrijpend alle richtingen uit. ‘s Avonds volg je een uitzending over een man en vrouw in het verzet in Nederland, opgepakt, vastgezeten, de man die niet vrijkomt en ter dood veroordeeld wordt. Zijn vrouw smeekt met hun baby op de arm om haar man te sparen. Hij zal uiteindelijk niet samen met anderen worden

gefusilleerd. Zijn kameraden pakken hun na de oorlog wel op en verwijten hem zijn vrijlating, verdenken hem...terwijl hij alleen het medelijden genoot van een hooggeplaatste Nederlandse NSA (partij van de NL fascisten toen). Hij wordt weer opgepakt en na een proces in een zaal vol collaborateurs tot een dik jaar gevangenis veroordeeld.            Zijn kleindochter zou voor zijn rehabilitatie ijveren en excuses van de Nederlandse Staat eisen. Waarom vervolgde men hen zo ? Omdat ze een paar van de talloze communisten in het verzet waren ? Je ging na de docu even naar buiten en zag het beeld van je overleden grootvader, ook toen in die tijd in het verzet, strekking Onafhankelijkheidsfonds, waarin zowel liberalen als communisten werkzaam waren. Je had ‘s nachts een nachtmerrie over een gevecht dat je leverde met iemand die de Waalse landgenoten beledigde. Je wist niet wie het was, maar schoot stampend wakker. Gelukkig lag je alleen in een bed, want je was laat gaan slapen en iemand moest er vroeg uit om in de Zorg te

gaan werken. Die zelfde avond op dezelfde regiozender was er ook een kort verslag over een Brabander die boeken schrijft over het tweede wereldoorlog verleden. Recentelijk ook verhalen die zich rond de gebieden rond een spoorlijn situeren. Momenteel in het kader van een campagne om van 8 mei een nationale feestdag te maken.

over de achterdeur die vroeger voordeur was

In de dorpen van toen, van ‘s morgens tot de noen tot ver in de na de noen, tot bij het ondergaan van de zon, als je iets had vandoen, kwam bezoek langs de achterdeur. Men geneerde zich niet om het ‘geleig’ van een ander te bezoeken, er was niet hetzelfde soort vervreemding van mekaar dan nu vaak het geval is. Kleinere percelen akkers en velden, boomgaarden, meer boeren nog; men had gemeenschappelijke belangen en men had mekaar meer nodig voor de praktische dingen des levens, die tevens een aanleiding waren om het contact dat men onder mensen en van mens tot mens had aan te voelen. De situatie toen, nee , ze hoeft niet te worden geromantiseerd, conflicten zijn van alle tijden. Zolang de Staat ze niet organiseert om tegen ander landen te strijden, vallen conflicten wel mee.

Ook op facebook zijn ze te doen, want ze zijn wel overwegend door

relativering, respect en vooral veel humor te ontmijnen. Raar toch dat we

op facebook vrienden zijn, al kwamen we mekaar overwegend nooit in

levende lijve tegen. Zelfs moesten we mekaar dagelijks door telefoneren

op het scherm zien bewegen, toch zou dat niet op kunnen tegen de meest essentiële vorm van aanwezigheid. Ook niet te romantiseren natuurlijk, communicatie heeft de neiging te vervlakken als de intensiteit van de bronnen er van te ver uiteen ligt. Maar wat ik eigenlijk zeggen wil.

 

Ga al eens met een pateeke, een boek of zomaar op bezoek bij diegenen die je in ‘t echte leven leuk vindt. Wie weet vinden ze dat wel specialer dan al de koeken en taarten die we tegenwoordig kunnen posten.        We lijken welallen gerust op ons zelf te bestaan, tv of laptop aan en daarmee gedaan. Niks mis mee hoor, maar een goed gesprek tussen een ‘sjat en taloor’ of ne zak patatten halen bij de boer, is altijd anders dan aan een winkelkassa waar je al eens een kwinkslag kan geven, maar het staat toch verder af van dat stukje leven dat ik U via wat letters vandaag poogde weer te geven.

 

13. Oma in gedachte

M’ n oma die een brood tegen haar boezem snijdt. Of pap voor ons, vanille met gesmolten chocolat (chocolade). ‘ s Zondags belegde peren in de namiddag. Zo in van die bokalen die een ijzeren steriliseerketel ingingen in de herfst. Prachtig hoe je ze bij terugdenken nog echt kan zien, voelen.. . Sommigen noemen dat chemie. Ik noem het een wonder.

Donderdag 8 juni 2023 inmiddels. De moderne wereld raast maar door. De firma Apple en anderen gaan weer iets nieuw lanceren. Een grote bril die alle internet en telematica en fotografie en film met onder meer

oogbewegingen sturen kan. Zes camera’s heeft ie. Je gaat me toch niet

vertellen dat dat nog gezond kan zijn. Maar wie trekt het zich aan ? In

Nederland wil men jongeren twee vaccinprikken geven tegen zes soorten

kanker. Allemaal angst en geëxperimenteer om geldgewin.

 

14. De ontwenner

Iemand is op weg naar minder drank. Hij zegge daar voor het OCMW dank. En de Broeders Alexianen. Tegenwoordig zijn kompanen. Die gaven hem werk bezig zijn zekerheid .  Iets kunnen doen is toch wat ons verblijdt. Hij komt daar mensen tegen, slikkend pillen. Soms echte warhoofden, niet meer rakend bij het stille. Ach', zeg ik hem ; “je weet toch wel waarom je die nu tegen komt ? Opdat je op een dag niet zo rondloopt, verstomd. Verplicht met een minimum leven… is in dit geval iemand een positief zetje geven. Hopelijk houdt hij het vol en blijft af van drank en brol.

15. Bossen en Rust

Rust en Ruimte in de mens. Geen afreageren van negatieve emoties.

Bossen branden meer en meer, geen geld voor bosbehoud.

Wel voor zware griepen en iedereen vergoed.

Wel voor oorlogen die we niet willen.

Wel voor onzinnige avonturen op Mars, goed voor de miljardairswinsten

Tja, zit U dat ook soms dwars ?

Meer bossen is meer gezondheid. Dus laat ons onze bossen. Plant ze.

Geef ons rust en ruimte.

Beter nog : NEEM ZE.

 

16. Na de liefde het lijden ? stukje in rijmvorm

Iemand, tijd niet gezien. Had problemen met zijn Fien. Al vind iedereen

haar een vrolijke flap uit. Tegen hem, niet verdiend, kwamen er andere

dingen uit. Hij vroeg zich af waarom toch dat ze zo anders werd. Kwam het door het teveel in de aandacht willen staan. Of gewoon zo door van die domme mensendingetjes overdrijven in dit korte bestaan ? Of door van die jaloezieën tussen mannen, vrouwen, kinderen. Was het dat dat hun geluk kwam hinderen ? Of teveel financieel willen bereiken. En niet verder dan inkomen en uitgaven kunnen kijken ? Indien men dat allemaal op de spits drijft...is er weinig van goede wil dat overblijft. Dan valt nog weinig op te lossen met woorden...om te herstellen wat er tussen geliefden niet hoorde. En hoe geef je dan als vriend goede raad ? Zijn ze wel met alle woorden gebaat ? Bij ieder standpunt dat men inneemt, kiest men veelal één kant, en nee, dat is voor niemand plezant.             Dus voorkom of zet dit soort problemen

uit de weg...’t is voor die andere soort van Vrede dat ik het zeg.              En met rust in het hoofd komt er meer ruimte voor de oplossing van de grote wereldproblemen...heb ik altijd geloofd. :)

 

17. Het zomer bad, buiten in de tuin stukje in dichtvorm

Van een afgedankte kubieke meter plastic fruit pluk bak en een zeil en

putwater, maak je iets voor je verfrissend gemak. Oe, wat doet dat goe.

Naakt in je tuin, je m’ enfoe (enfou). Je hele lijf van het koude water laten

genieten. Het heeft geen zin er warm water bij te gieten. De buren hebben wel nog kleine doorkijkgaten. Maar ja, als ze toevallig willen kijken, ...vooral niet laten. Zo voelt men zich weer een bijna zomers vrije mens...al of niet met een beetje of veel blote pens. Het water, eens in de hemel...nu beneden deed zo goed, weg met alle overbodig denkgewemel. Ik knutsel graag zo iets in mekaar. Al vinden sommigen mijn kunstwerken een beetje raar. Want is niet demax veel geld en een jacuzzi ? Toch is amateuristisch genieten in je hof heel meer tof !    Het water uit de put die ik zelf groef, toont zich bij heet weer een grote troef. Van vijf meter diep gaf mijn pomp mij water...en kom je er uit, je voelt je zaliger dan een pater. De koude verandert dan langzaam naar een rustige warmte vanbinnen, je krijgt er gezonde honger van en oh nee, je moet niet in de file naar zee. :)

 

18. Den ouwe Mister.

Leraar, lang geleden. In m’n herinnering nog kortbij.

Statig met zijn wandelstok en Franse baret. Breed ook. Ernstig kijkend.    Ik zag, ik zie hem staan, midden op straat. In de tijd dat er nog weinig auto’ s waren. In de tijd van opa, toen er nog op bruiloften gezongen werd. Hoogstens wat begeleiding door het accordeon. Hij hield de jongenshelft van de dorpsschool recht. Had de grote oorlogen meegemaakt, onbegrepen lessen en vergeten nu in de moderne wereld die naar herhaling neigt. Of toch niet ?

Zijn huis van toen, nog altijd bewoond. Door achterkleinkinderen en nog

een stapje verder. Mooie mensen, één zo breed als hem, voor de helft met de roots van de Moren. Hij heeft nog iets van de kalmte van de voorvaders. Eentje, ook al zo mooi, heeft ook al veel gereisd. Nu, met haar vriend weer pril leven, een generatie verder in huis gebracht. De ouwe mister, hij moest het eens weten. Of weet hij het ? En ook dat van het boek dat ik samen met zijn kleindochter schreef ? Hij die ooit tegen haar zei dat ze haar talent, niet onder ‘t  bed mocht steken. Zoals die passage uit de bijbel waar ik gisteren voor het slapen gaan aan dacht en het lantaarntje dat daar in de tijd van de kleindochter symbool voor stond. Het brandt nog, in mij en wie weet waar nog, aanwezig of niet meer. Zou dat niet de aanleiding zijn voor na mijn ontwaken een stukje over de ouwe mister (niet de jongere) te schrijven ? En tot slot van het verhaaltje. De verbanden met andere mensen die we als deelverzamelingen hebben. Hoe de ontwennende die ik gisteren beschreef de oom van de man van het achterkleinkind in zijn laatste levensdagen bijstond. De mooie zwarte steen op het graf van de schrijfster. Doet me wel aan Mekka denken. De schrijfster, té overbezorgd en gevoelig om te lang op deze wereld te blijven. Ze ging heen op de dag van een planetenstand die maar eens op de 800 jaar voorkomt. Heb haar astrologische inzichten onderschat. En zij mijn tips over het teveel met business en werken gaan bezig zijn. Haar andere kant, niet haar literaire. Vrij willen zijn te midden van een botsing van culturen en persoonlijkheden. Van zichzelf vervreemde man

Hij houdt afstand, zoekt geen contact. Mijd zijn aangetrouwde familie,

terwijl er vroeger zoveel behulpzaamheid was, in alle richtingen. Zijn

moeder stierf vroeger. Zijn vader, roots met Sri Lanka precies, alhoewel al

generaties hier in de streek. De man ontgon zand en was een steunpilaar

voor de plaatselijke voetbalploeg, waar de vervreemde zoon toen ook in

speelde en later ook in ‘t bestuur zat, tot dat hij zijn ontslag indiende

wegens een té dominante voorzitter. Ja, hij kon heel assertief zijn ,

eigengereid...zo en niet anders. Jaren reed ik samen met hem of in groep

door weer en wind naar ‘t school, 2 keer 14 km, hij naar de technische, ik

naar de humaniora. Hij was toen een heel grappige gast in de omgang. Zijn stiefmoeder had dan weer iets Zuid Indisch...ook toeval...of spelen bij

genetische reïncarnatie ook andere factoren mee ? Aantrekkingskracht

met het oog op toekomstige ontwikkelingen of de stand van de individuele en collectieve evoluties gewoon weergevend ? Waar de kinderen van komen is een moeilijke vraag, moeilijker dan wat er met de energie van de heengeganen passeert. Maar energie is eeuwig en wordt door combinaties doorgegeven...zelfs zonder seks.

Als je zo over mensen aan ‘t schrijven bent en alle kanten wil belichten, dan denk je achteraf toch aan de goei momenten dat je met hen hebt beleefd. Sommigen kunnen dat niet. Niet aan de momenten van na de verzuring. De arbeid in de fruithandel die we samen verzetten. De tijd dat een muur in hun ouderlijk huis omviel en hij tijdelijk bij mij sliep terwijl zijn geliefde een paar kamers verder sliep. Maar ja, in die tijd. Zijn latere voortdurend blijven bouwen aan onder meer de eco winkel van zijn inmiddels vrouw. Hij had beter zijn job laten zijn en in de winkel geholpen, al deed ie dat ook nog. Rijkdom opstapelen is niet alles, maar naar de toekomst toe zal het wel weer blijken noodzakelijk te zijn voor de evoluties van zij die na ons, na hen komen. Was het harde werken niet ook een vlucht na het verliezen van hun eerste kind , kort voor de geboorte ? Waarom vroeg zijn vrouw me na een paar jaar brieven schrijven (die ik dan doorgaf) of ze wel zou doorgaan met de relatie ? Ach, het is ne grappige, zou ik gezegd hebben,

met mijn staat van inzicht in het leven. Misschien heeft hun band ook mijnleven beïnvloed. Ik werd 32ste op 9OOO in een essay over vrije tijd naar de toekomst toe. Was er toch een telefoontje naar iemand van de sociaaldemocratie van toen, de jaren zeventig, uit een buurgemeente nodig om een back up voor het mondelinge examen te hebben ? Zodat ik voor een RTT job een vast inkomen had, zodat ik me meer kon wijden aan mijn andere taken en opdrachten in het leven ? Ach der alteste schwager ! Iedereens levenslijnen kruisen de anderen om bepaalde redenen. En daarvoor is de kruising van Sri Lanka eigenschappen en een Germaanse moeder nodig geweest. Hij heeft er zelfs blauwe ogen aan overgehouden en doorgegeven. Maar hoe komt het dat hij toch zo verzuurd is , na toch wel de zegening met een dochter en zelfs kleinkinderen ? Eens je verbanden begint te zien, kunnen die soms toch wel erg ver reiken. De meest passionele en zwaarmoedige mensen gaan soms allianties aan met mensen met eerder een Noordse zakelijk ingesteld mentaliteit. Ook van hun namen kan je verschieten, ze betekenen soms in feite dat de kijk op het leven van henzelf en anderen nog door een ruwe lens gebeurd (from RoughLens). Tja, ‘t zit allemaal zo in mekaar om er in de diepte over te schrijven dat het soms nogal onbegonnen werk is, lachwekkend soms ook.

Niet bereikbaar op alle momenten, ook omdat de antwoorden je altijd met vertraging worden aangereikt.

Nog te schrijven : Vogels, zitten ze ooit wel, behalve op hun nest ?

 

19. Filosofische traktaten, psychologische schetsen, gedichten…

Kruis aan wand

Het kruis dat op de kist van het einde van m’n vader hing, hangt in de

woonkamer tussen onze kunst. Haar Beelden, mijn teksten. Een fijne

gouden kleur heeft het, het slanke magere lijden van een man in

lendendoek. Miljoenen ondergingen na hem op één of andere manier,

hetzelfde lot. Omdat haat en wapentuig, angst en onwetendheid,

schaarste of overvloed regeerde, het blinde geloven in dwaze dingen.

Dagelijks ben ik bezig met het indijken er van, met alle middelen die ik

verworven heb sinds ik hier in dit reeds menigmaal om zijn oorlogsellende

beschreven dorp Wittebeek op de dag van de socialisten en de moeder van

de man op het kruis in 1956 op de wereld kwam. In feite was ik er reeds

veel langer, zoals in vorig werk in alle literaire stijlen beschreven al van

eerder dan de eerste cel en zo ver terug dat je maar kan gaan. Eigenlijk

hoef je zo ver niet terug te gaan daar alles eeuwig NU is, maar dan in een

andere staat van evolutie alles wat is bevat. Het zijn is er omdat zijn

tegenpool ‘het niet zijn’ niet kan ‘zijn’. In het zijn heeft het ene ook altijd

zijn tegenpool, het andere…de positieve emoties de negatieve en

omgekeerd bijvoorbeeld. Wie de wetenschappen onderzoekt snapt veel

van het zijn en het alles bepalende van de simpele vaststelling dat iets

zonder inhoud niet kan zijn. ‘Niks’ kan nu eenmaal niet. Maar dat leerde ik

niet in de lagere school en ook niet in de kerk. Ik weet nog hoe men ons

trainde om bij de eerste communie, waar je blinkende, zwart gelakte

schoentjes moest voor hebben; stapje voor stapje naar het altaar te gaan

voor het enige spiritueel mogelijke snoepje : de hostie. We namen het heel

serieus op, zo’n ritueel midden de nazaten van de oorlogsslachtoffers die

op die moment, 18 jaren verder druk met het begin van de opbouw van de

welvaartstaat bezig waren. Men praatte niet meer over de

oorlogsgruwelen, en ik wist nauwelijks wat er zich op onze mooie planeet

eigenlijk al altijd ook aan gruwelijks had voltrokken. Aan iedere ideologie

leek me later wel wat te haperen en het woord God was een heel

misleidend iets dat weeral eens voor verdeling tussen de mensen zorgde.

Niet alleen binnen kringen van aan God gelovigen, maar ook daarbuiten.

Vooraleer ik mijn verhaal begin, nog even wat info rond die dingen.

 

Over generaties heen is er een evolutie bezig om van mensen meer sociale,

culturele en spirituele wezens te maken. Volgens mij is de oorsprong van

materie inderdaad van spirituele aard, straling, ook een soort materie.

Zie mijn tientallen essays op één van mijn blogs (‘de blogfilosofen). We

evolueerden van straling tot cel tot ons eigen, maar in essentie zijn we dat

allemaal nog alles te samen, steeds onder andere composities. De

‘witte’ draad in deze evolutie van fysica en chemie naar biologisch leven is

Darwins evolutieleer, de collectieve, rode draad het economische, het

sociale en het politieke, in die volgorde. De ‘blauwe’, centrale draad in het

verhaal is wat er met mensen als individueel bewustzijn midden het

samenleven met anderen gebeurt. Of hun weg langs veel of weinig lijden

zal gaan of niet, sommigen zullen meer levensvoldoening bereiken dan

anderen. Waarom ? Waarvoor ? De persoonlijke levensverhalen van

mensen zijn voor een stuk domino’s van wat er vóór hen gebeurde. De

nieuwkomers zijn eigenlijk een compositie van genen van allerlei oorsprong

die vaak de passende puzzelstukken zijn op de verhalen die nog niet af

waren en de nieuwe verhalen met andere gegevens en deze trekken dan

weer de tegenpolen of zelfde polen aan om hun lessen te leren, door te

geven, dingen, dialogen en zo verder op te starten. In alles zit een soort

hiërarchie die er eigenlijk geen is, het octaaf : do, re, mi, fa, sol, la, si, ; de

kleuren in wit licht door een prisma, het leven : mineralen, cellen,

verbanding, proeven, ruiken, zien, denken…en het geestesoog dat meer

doet dan zien. Het alles en het eigen. Instincten, emoties, gevoelens,

psychologisch evenwicht, denken, intuïtie en innerlijke

communicatie…allemaal werktuigen van ons gedeeltelijk individuele

geestesoog dat wel een eenheid met het collectieve bewustzijn vormen

zal…maar dat is iets dat moeilijk langs de literatuur om aan te tonen valt. Je

kan zo maar niet bewijzen waar nu juist de spirituele energie zit, in

sommige poëzie wordt ze gedragen door het licht, de lucht, het lichaam en

zo meer dingen die met ons lichaam interageren. Je kan niet bewijzen dat

we bij de dood ook straling worden en niet alleen mineralen achterlaten, je

kan niet weten wat er met je bewustzijn gebeurt. Daar gaat het niet om,

het gaat om de wegen dewelke we nemen om tot meer bewustzijn te

komen, niet alleen via de kennis, maar ook via de gevoelswereld, en het

sociale. Het lijkt wel of we voor een deel toch altijd geduwd worden in de

richting naar waar we moeten toe evolueren en naar waar we nog ergens

een rol te spelen hebben. Bewustzijn, Geweten, Plannen en Lef hebben we

nog meer nodig dan voeding. ‘Ligt alles voor een stuk vast’ ? is een vraag

die vele mensen zich stellen. Hopelijk brengt m’n verhaal hier meer inzicht

1. Dagelijks werken aan inzicht en innerlijk evenwicht, een opdracht die

niet voor eenieder het zelfde is, hoe meer bewust je je bent van het geheel,

hoe intensiever het zijn op je inwerkt en je via een spiritueel positief

onverschillig evenwicht en een psychologisch evenwicht moet zien ‘boven’

te blijven als observator van al hetgeen in je kleine en grote omgeving

gebeurt. Zelfs onze cellen weten wat ze doen en waar en waarom ze zich

ergens bevinden…dus waarom zouden wij dat als besturend collectief van

al die individuele cellen niet kunnen ? De maatschappij op zich is ook zo

een collectieve verzameling, ze rechtvaardig en wijs kunnen besturen en

beheren hangt ook van U af.

Neem nu iets zoals het woord ‘democratie’…je kan democratie volgens een

aantal verschillende wegen organiseren. Onze democratie is een

‘burgerlijke’ via politieke partijen die een aantal groepsbelangen

verdedigen maar in hoofdzaak speculatieve, geldelijke belangen; het woord

‘burgerlijk’ komt niet voor niets van het woord ‘bourgeois’ , ‘bevoordeeld’

eigenlijk, want diegenen met het grote geld bepalen wie werkt en wie niet

en hoeveel de verloning daarvoor is. Democratisch gezien zouden mensen

geen oorlogskredieten stemmen om andere landen mee aan te vallen, de

grote economische machten bepalen die agenda en zelfs de parlementen

hebben weinig zeggenschap over militaire productie of ten oorlog trekken.

De dag van vandaag is het mogelijk om een aantal democratische eisen

eindelijk door het volk zelf (via de telematica) van de politiek doen af te

dwingen : internationale militaire reconversie (alleen de politie wapens),

simpele sociale zekerheidssystemen, eenvoudige en rechtvaardige taks

systemen, zinvol werk of basisinkomen, ecologische productie, afschaffing

speculatie met bankproducten en…meer tijd voor een culturele en

spirituele invulling van het leven. Om hier deel te kunnen aan nemen moet

men ook de moeite toen om het sociaal politieke reilen en zeilen te volgen

en weten welke lessen men uit de geschiedenis moet trekken. Politiek is de

dag van vandaag verworden tot een spelletje mekaar verwijten zonder dat

men weet wat men zegt. “Gij bent een communist” bijvoorbeeld. Hoeveel

mensen weten dat dit voorlopig een soort utopie is, want zijn wij klaar om

alleen te produceren en verdelen zonder loonarbeid en uiteindelijk na het

administratief gebruik van geld zonder geld zelf ? Nee…en waarom niet ?

Omdat we via het geld nog aan ’t leren zijn van hoe we onze negatieve

emoties best zoveel mogelijk in positieve gevoelens moeten omzetten, niet

alleen via ’t geld trouwens, via de liefde, de vriendschap en vele fenomenen

meer. Toch probeert de geschiedenis ons het pad van het meer sociale op

te krijgen en we moeten mekaar niet liggen uitmaken voor socialist of

nationalist of wat ook, daar al deze ingesteldheden gewoon met meer of

minder egoïstisch zijn te maken hebben, sommige verkiezingsuitslagen

hoeven je dan ook niet te verwonderen. Indien de politiek niet via een

referendum en andere acties kan gedwongen worden van een koers voor

de wereldvrede te volgen en een sociale politiek internationaal te

veralgemenen zullen we van koers moeten veranderen en internationale

stakingen of bezettingen voor reconversie in de wapenfabrieken moeten

organiseren. Daar moet ernstig over worden nagedacht want de

‘bourgeoisie’ heeft ons enorm verdeeld (en wij hebben ons laten verdelen)

en heeft zo een lange armen dat een burgeroorlog of welke tegenreactie

ook, vlug georganiseerd is. Het is niet toevallig dat het begrip ‘oorlog’ altijd

aan klasse- en groepsbelangen gebonden is geweest, nooit met het

algemeen belang. Alle verenigingen en partijen die wel voor het algemeen

belang gaan en de wereld als een geheel zien, zouden zich moeten afvragen

of ze niet dringend verder moeten gaan dan de standpunten die ze

innamen en de methoden die ze gebruiken om hier en daar correcties op

sociale verworvenheden of beperking van de wapenarsenalen te eisen.

Aangepaste drukkingsmiddelen dringen zich op, ook voor de vakbonden,

meer overkoepelende eisen, minder werken per dag, de

consumentenbonden kunnen aanraden geen producten meer te kopen van

landen die andere landen aanvallen. Mooi in theorie, maar wie durft er zijn

nek nog uitsteken met het risico zijn welvaartspeil te zien dalen ? Er zijn

er, en er zijn er meer en meer, maar de overmacht van de macht van de

klassieke media en het grootkapitaal, de aan de heersende ideologie

aangepaste ontspanning overheersen nog altijd. Dat ligt voor een groot

stuk aan ons. Indien we onze gewoonten veranderen en geen geweldfilms

meer kijken bijvoorbeeld, maar leerrijke dingen met menselijke inhoud

volgen.

Illusies loslaten, vaak een heel lang proces

Leren lossen. Illusies in mensen en hun systemen, wat hen wordt verteld

voor waarheid maar een masker voor stoffelijke belangen is.  Ook die

stoffelijke belangen hebben hun deel in het verhaal van wijs worden te

spelen.  De bezielde belangen echter, de belangen van de ziel zijn

gedeeltelijk van een andere aard, verbonden met onze bio, zoekend naar

geluk al stort men zich daarvoor in zijn ongeluk bij wijlen.    De spirituele

dingen, zijn nog moeilijker te beschrijven dan deze van de ziel. Ze hebben te

maken met de gewone vertakte composities en her -composities van genen.

Een soort niet klassieke reïncarnatie via de genetische vertakkingen. Indien

klassieke reïncarnatie op de één of andere manier ook zou kunnen ; zou deze wel bijna helemaal niet na te trekken zijn of bij momenten of bij momenten van helderziende intuïtiviteit misschien ?                                         Vaak op momenten van alleen maar concentratie na een zalige slaap met trage hersengolven en de dingen

en mensen van de dag of jaren er voor die in een helderder perspectief

voorbij komen als het ware.  Je kan zo wel tot een paar uur bezig zijn soms,

lukt niet altijd, wie weet gebonden aan voeding, stress, telepathische

factoren en zo meer.  Als je schrijver bent en je hebt schrijfuren in de dag

ingebouwd lukt meditatie en terugblikken en vooruitlopen op de muze beter.

In een wereld met een minimum aan werk zou hier meer tijd voor kunnen

zijn.  Hoe bereik je zo een wereld ? Werktijdverkorting gekoppeld aan recht

op werk systemen of zelf een manier zoeken om aan de helse superwinst

machine te ontsnappen ? Daar mensen dit soort behoeften in zichzelf

onderdrukken scheppen ze ook spanning tussen hen.  Niet alleen het

negatieve deel van de emoties van kinderen, vrienden, mannen, vrouwen,

ouderen beïnvloed de kwaliteit van relaties tussen mensen, ook de werkdruk,

de angst om niet voldoende inkomen te hebben en zo meer.  De schrik ook

dat iemand met je zou breken op emotioneel vlak…je kan wel veilig

schuilen onder elkaars vleugels en dat is maar best ook in vele gevallen,

doch je eigenwaarde niet verbinden met het feit of iemand je nog ziet zitten

of niet, dat leer je door je innerlijke sterkte en innerlijke vreugde weer te

vinden en door de pijn te gaan.  Zo een beetje als stoppen met roken,

achteraf vindt je het maar een vergifreuk, die niks met echt genot te maken

heeft, al kan er wel eens goeie reuk uit een peuk of pijp komen…je wil niet

meer op een droevige manier door de liefde ingepakt worden…al zijn er

voor veel mensen de dag van vandaag veel meer niet te missen dingen dan

de liefde in al zijn gradaties, vormen en verleidingen met eigenlijk, spiritueel

gezien een educatief doel.  

onderdeel van https://www.filosofischverzet.be

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin had

…en heeft. ’t Zit toch allemaal in één punt samen en het blijft duren, je

merkt het niet alleen aan je eigen leven. Ook aan dat van anderen, niet

alleen wanneer alles peis en vree is. Maar vooral zie je het aan de kinderen

die er bij komen en de ouderen die plaats maken, het leven dat blijft

stromen. Daar zouden we het met mekaar meer kunnen over hebben,

gewoon over wat je van het leven vindt.

“Ga zitten en vertel me je verhaal” Wil vandaag niet weten wat je van het

weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht

in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag

en het donker praat. Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd. Wil

levendig voor me zien, de paden die JIJ koos. Wil er in komen van welke

routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en

maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan. Wil uit je

laten vloeien wat telt in jouw wezen. Wil voelen wat er je echt beroerd.

Wil geen prijzen of lonen bespreken. Wil op jou zelf afgaan en jou laten

komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”. Eigenlijk, spreekt

voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze

schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien,

en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen. In vele gevallen maar

beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd

worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn

waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af. Moet

eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.

Het leven gaat nooit dood. Filosofisch Verzet is mijn naam.

Verzet betekent zowel weerstand als ontspanning en versnelling, doe ons

Nederlandstaligen dat maar eens na. Ik zal jullie dat proberen brengen.

Ik ben zo oud als jullie, van vóór de Big Bang zelfs, zijn we vertrokken en we

hebben ons gigantisch vertakt onder al die handtekeningen dat het licht via

haar regenbogen zette. Hoe laat is het ? Vijftien miljard jaar na bijna nul.

Nog altijd dat ene moment waarop alles in cyclussen van oer ontploffingen

weer ontstond om weer aan evolutie te beginnen : straling, fotonen, cel,

celdeling, organen, organismen, soorten, wij. Ieder nieuw wezen doorloopt

heel dit toneelstuk telkens weer voor het ter wereld komt. Omdat we heel

deze natuurkundige, chemische, biologische, maar vooral spirituele

(straling) erfenis zélf zijn, hebben we geen andere keuze dan het in het nu

opgeloste verleden in het dagdagelijkse heden voor te zetten (toekomst).

Verleden, heden en toekomst is ook een gedachtenconstructie, daar ze

eigenlijk in het eeuwige punt nu zitten, ze helpen ons alleen maar bij het

denken. Oorspronkelijk deelden cellen zich niet en moest hun opbouw

altijd van bijna zero beginnen, later, volgens mij via de intuïtie van de

afgestorven stralingsmateriaal, later ook volgens het vrouwelijke XX

principe, tot één X een Y werd. Op alle mogelijke manieren die de

literatuur, de fotografie, de filmkunst, het internet, en het leven tussen

mensen ons aanreikt probeerde ik deze dingen en alle andere deelfacetten

van het zijn over te brengen. U kan dit allemaal terugvinden

https://www.filosofischverzet.be Vandaag gaan we weer via dit schrijven

een stap verder. Nee, het leven gaat nooit dood, het IS. Het veranderd van

vorm en inhoud en energie en mogelijkheden en bewustzijnsniveau. Maar

waarom dan, zal U zich afvragen? Om het negatieve zo veel mogelijk uit

onze individuele relaties en het collectieve bestaan te krijgen. Oorlog,

armoede (geestelijke en andere). Hoe dit allemaal op natuurkundig en

sociaal-politiek vlak in mekaar zit, daar is al genoeg over geschreven en ik

schreef er al heel veel over, zowel de theoretische als de praktische

aspecten liet ik in mijn werk de revue passeren, letterlijk als figuurlijk

(tentoonstellingen, vergaderingen, voordrachten). Nu beginnen we bij de

vraag die eenieder van zich eens moet stellen : zit er een leidraad in je

leven, een soort voorbestemming ? Ligt omwille van de persoonlijke

domino’s en de omstandigheden uit de geschiedenis alles of veel reeds vast én in welke mate hebben we een keuze in dit theater van het leven.  Met andere woorden, reageren we gewoon op de factoren in de buitenwereld

 

zoals spelers die hun eigen lot bepalen of zich noodgedwongen door

mensen en omstandigheden moeten laten manipuleren of is alles een

toneelstuk waarbij alles op voorhand geschreven is ? Even praktisch

duidelijker maken ?

Brief aan de toen 59 jarige vader van toen

Geschreven door de zoon die er nu zestig is, door de ogen van toen. De

vader is intussen overleden, maar dit schrijven en het kloppen van mijn hart

en zo meer getuigt nog altijd van het feit dat hij van het NU deel blijft

uitmaken.

“Het is niet makkelijk om een beschouwing te wijden aan iemand waarvoor

ik een heel apart soortbewondering en respect koester : U, onze vader. Ik

heb je altijd gekend als enorm hardwerkend en als iemand met een

zeldzaam rechtvaardigheidsgevoel. Je bent bovendien iemand die zeer

nauw met de natuur verbonden leeft gebleven. Een praktisch denker ook,

een gevoelsmens ook, maar dat laat je niet gauw toe. Ik ben je dankbaar pa

dat ik zo een gelukkige jeugd had. Al had ik misschien op veertien best te

voet de wereld in getrokken, heb ik geen spijt dat ik in de schoolvakanties

thuis hard gewerkt heb. Hoeveel beroepen heeft het me niet aangeleerd,

de boerderij van je vader heb ik nog helpen afbouwen toen de mens ziek

werd en de schapen en koeien van je schoonvader, daar had je weinig tijd

voor om dat allemaal alleen te doen met die binnen-en buitenlandse

handel van jou en je broer er nog bij”. Ik heb de hele evolutie meegemaakt,

opgegroeid in een omgeving met veel ruimte rond de kapel van Spikdoorn,

later de watertorens met zicht op Bekkevoort in het Oosten , ATTenrode in

het Zuiden, Binkom in het Westen en Winge in het Noorden, Meensel,

Mensela, ons dorp als gemeenschappelijke woning in het Midden.

(Mensela betekende tien eeuwen terug bij de stichting al

‘gemeenschappelijke woning’. Ik zou daar met de titel “Kiezen voor

Mensela”, de aarde als gemeenschappelijke woning, zeven jaar na deze

brief nog een theaterstuk over geschreven). Al wilde je naar Congo

emigreren, vanwege de Bourgeois hun crisis en eerst werk zocht in de

staalfabrieken van de Walen (het boerderijtje van je ouders was te klein

voor drie zonen en twee dochters) je bleef in Meensel, ook na het behalen

van je diploma koloniale landbouw. Had ma meegewild, dan zou ik in

 

Congo aan een betere wereld aan het werk geweest zijn. Maar toch maar

beter hier achteraf gezien. Ach het leven, uit het Bekken komt het Voort,

het wordt bepaald door de Verbindende Rode wetten van de natuurkunde

en chemie , bij je biologische BINnenkomen verwelkomt de groene natuur je met koeien of andere melk opdat je sterk zou worden en de obstakels in het leven zou ‘overWinnen’ .

“Boomgaarden, velden, frigo’s, magazijnen, tractors, camions,

sorteermachines…dat alles heeft mede mijn karakter gevormd, leerde me

initiatief te nemen, vol te houden, respect voor medearbeiders te hebben,

niet vies te zijn van de handen vuil te maken. Ik denk nu aan al die keren

dat ik samen met U naar Duitsland en terug reed van in de jaren zestig,

twintigste eeuw. Alhoewel je er op die momenten zelf niet van bewust

was, keek ik dikwijls naar jou terwijl je reed. De expressie die je altijd op je

gezicht had, is onvergetelijk voor mij. Het was het gezicht van iemand die

100 percent geloofd in wat hij deed en die daar 100 percent mee tevreden

was. Wat kan je nog meer wensen in ’t leven ? Deze gemotiveerdheid ging

bij jou gepaard met een doorzetting en uithoudingsvermogen dat ik tot op

heden nog niet tegengekomen ben. Het is daarom des te meer te

bewonderen dat je ondanks je harde leven op je 59 jarige leeftijd

overwegend nog dezelfde energieke uitstraling hebt.

Toch ben ik van mening dat je een aantal aspecten in je herbergt die je

benadelen. Ten eerste treedt je door te hoge werkdruk soms te hard op

tegenover je omgeving. Jij die in feite een zachtaardig iemand bent. Die

buien choqueren me eigenlijk nog zelden, daar ik en de rest van de

onderneming het gewoon zijn gaan vinden. Koelt wel af denken we dan

begrijpelijk. Daar staat dan soms tegenover dat je soms té toegevend bent

en te zeer bereid bent om compromissen te sluiten als mensen soms door

eigen toedoen in de problemen geraakt zijn. Dit komt omdat, denk ik, je op

je rustige momenten in eenieder alleen een bron van onbegrensde

goedheid ziet. Ik moet daar ook mee opletten, wij zijn eigenlijk niet sluw

genoeg voor deze wereld. Maar langs de andere kant, heb je over mensen

een scherp inzicht, maar ook onnodige vooroordelen…laat ons gewoon

zeggen dat je geweldig op je hoede bent. Het is daar, denk ik, dat je

rechtvaardigheidsgevoel botst met de alledaagse realiteit.

 

Een zaak die ik mij, als ik subjectief, gevoelsmatig voel, verwijt; is dat ik niet

in jullie firma blijven doorwerken ben. Dit houdt mij bezig omdat ik niet

weet of het je pijn doet of dat je er gelukkig mee bent. Objectief,

rekenkundig denk ik dan weer dat het op termijn, omdat er al een paar

andere kinderen in de zaak werken, economisch niet haalbaar is; we leven

nu eenmaal in een speculatieve geldwereld, gebaseerd op handel en niet

op gewoon produceren en verdelen zonder te veel druk leven gewoon. Eén

ding weet ik echter zeker : het gedeelte landbouwbedrijf dat je op een dag

zal achterlaten, gaat verder gezet worden. Ik heb ander werk gezocht, niet

omdat ik niet graag aan fruitteelt en alles wat er bij hoorde deed, maar ook

om de andere kanten van het leven te leren kennen en de dingen te doen

die MIJ in het leven te doen stonden. Bovendien, de marktsituatie voor de

tussenhandel in de fruitteelt gaat achteruit, de kleine winkeliers, net als de

kleine boeren verdwijnen meer en meer en de grote warenhuizen gaan hun

fruit zelf opkopen in de veilingen, de grote kapitaalgroepen gaan met de

grote winsten lopen en de grote boeren worden er een soort moderne slaaf

van, net als van de banken.

En waar sta ik nu ? Gelukkig getrouwd, al twee kinderen waar ik ook al

dingen van hun grootouders in ontwaar, én toch verschillend, alsof zoals in

maatschappijevolutie de thesis de antithese oproept.” (Het

slavernijsysteem ging over in het feodale systeem en dan kwam de

bourgeoisie dank zij de strijd van het proletariaat aan de macht…en zullen

‘de laatsten ooit de eersten zijn’).

“Materieel heb ik weinig tekort, maar ik heb het gevoel dat jij denkt dat het

belangrijkste dat je mij hebt willen meegeven, de godsdienst, dat ik dat niet

in me heb. Het feit dat ik weinig naar de mis ga, wil niet zeggen dat ik over

die kant van de zinnen van het leven niet denk en voel”. Ik stel me enkel

maar neutraal op tussen ‘godsdienst’ en wetenschapen zou dat woord

godsdienst maar gewoon vervangen door het woord ‘spiritualiteit’. Zelf de

tegenstelling atheïsme -theïsme vindt ik voorbijgestreefd omdat de

moderne wetenschap eigenlijk deeltjes ontdekt heeft die bijna van uit het

niets materie kunnen scheppen. Zie mijn 56 essays daarover in de blog ‘de

blogfilosofen’.

 

 

“Vader, de evolutieleer verklaart het leven als een groeiproces van

minuscule ééncellige organismen tot meer ontwikkelde vormen van leven.

Ik vind dat ik mij meer dan de meesten als Christenmens gedraag door

overal de maatschappijvisie die ik verworven heb te verkondigen en te

verdedigen. Daar ligt nu juist mijn geweten. Ik moet voor meer

rechtvaardigheid in de wereld opkomen omdat een flink deel van de

mensheid van welk geloof of overtuiging dan ook dit niet doet, of niet weet

hoe ze het moeten doen of in het moderne mediacircus of in negatieve

emoties en gewoonten gevangen zit. Zich achter een abstract beeld van

een god of nihilistische vormen van filosofie verschuilen, heeft geen zin. Ik

hoop dat ik je door dit schrijven meer plezier doe dan met een klassiek

cadeau voor je verjaardag. Door tijdsgebrek hou ik nu op en wens je in

naam van je kinderen een gelukkige verjaardag”.

Toen wist ik nog niet dat ik een heel oeuvre ging bijeen schrijven, in alle

mogelijke literaire vormen, lezingen en tentoonstellingen zou geven,

opkomen bij verkiezingen en zo meer.

Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid

Een dikke vijftig en veertig jaren geleden, begon ik aan een

ontdekkingstocht. De wereld was al wel verkend en hij bleek tegelijk simpel

en complex in mekaar te zitten. Voor een dikke ronde sik (kauwgom), had je

een groot stuk metaal met een gaatje in het midden nodig, ‘geld’, noemde

men het. Voor een pak slaag moest je zo’n geldstuk nemen en betrapt

worden nadat je het zonder vragen genomen had. Was je een zoon van

zelfstandigen, dan moest je in je vrije tijd heel hard werken, terwijl andere

kinderen konden shotten en ravotten.

Ging er iemand dood, werd hij nog in zijn eigen huis opgebaard, want

Begrafenisondernemers waren nog geen multinationals. Nu mag je, zoals in

Leuven nog geen schop aarde meer zelf op de kist werpen en vindt haast

niemand het nodig om nog een bloempje op de neergelaten kist te werpen,

zo haast men zich naar de koffietafel…waar vreemd genoeg, haast niemand

meer over de overledene spreekt. Zalig erfgenamen die geen ruzie om het

achter gelaten maken, want die snappen er helemaal niks van. Maar ja, wat

er nu eenmaal ter evolutie van de menselijke karakters gebeuren moet,

gebeurt nu eenmaal.

 

Alle vragen die door mij aan onderwijzers en pastoors werden gesteld,

kregen altijd wel een antwoord, …niet altijd heel bevredigend en vaak

nieuwe vragen oproepend. Waar men die antwoorden dan wel vandaan had

gehaald, was mij ook niet altijd duidelijk. Veel touw kon ik niet knopen aan

die visie van alle doden die op de dag van het laatste oordeel uit hun graven

gingen komen. Ik ben dus noodzakelijkerwijze meer in mezelf gaan geloven

en hopen. Wat was, zo vroeg ik me af, de zin van het bestaan, buiten al dat

‘gewerk’ om centen en de ‘dood’ die ik bijvoorbeeld in essays en

theaterstukken, met hulp van de wetenschap ‘dood’ verklaarde, om ?

Gedreven betrad ik de paden der wetenschap en kon dus geleidelijk, hopelijk

de eerste helft van mijn leven, op meer en meer vragen een antwoord geven.

Voor diegenen die mijn theoretische uitleg te moeilijk vonden, schreef ik al

eens een gedicht, een theatermonoloog, enkele romans, brieven of korte

verhaaltjes. Was er veel oorlog en sociale onrust, spitste ik me meer op de

geschiedenis en actualiteit toe dan op psychologische studies en items,

dingen die me dan weer meer aantrokken toen ik merkte dat mensen meer

met emotionele dan met sociale problemen bezig waren. Ook op dat vlak was er een voortdurende wisselwerking tussen theorie en praktijk waar uit te leren viel. Zoveel, dat je er best niet alles van onthoudt, want het leven zet niet altijd aangename scenario’s in de steigers en niet iedereen kan niet alle ‘waaroms’ en waar voors’ in zijn eigen leven aan.

Een mens moet altijd verder immers, en gelukkig is de mens die weet dat wanneer de liefde voor de medemens geduldig is, dat die dan op termijn zijn of haar vruchten draagt. Ook een beetje filosofisch met de mensen omgaan en hun diepere zelf leren kennen en er al relativerend kunnen mee omgaan, helpt al wel eens. De andere praktijk, de opvoeding van kinderen, was er destijds dan ook nog dagelijks, jaar in , jaar uit weer, om me eraan te

herinneren dat je daar zeker nog het meeste uit de praktijk leren kan.

Natuurlijk zijn er dingen waar een mens niet altijd aan uit kan. Als het om

persoonlijke, menselijke contacten gaat, zie je onder invloed van steeds

wijzigende omstandigheden , steeds weer dat mensen hoe dan ook het

negatievere tussen hen achter zich willen laten, breken met het donker, op

naar het licht-ere. Het zwaardere van anderen en jezelf lichter maken, de

ontstane vreugde delen.

Je kan dit niet altijd met je verstand alleen. Het hart en de geest in zijn

totaliteit werken ook langs andere wegen. Als je honderd bomen hebt, kan je die in rijen van tien planten, of je laat de bomen op een braakliggend,

ontboste grond, zelf het werk doen om te beslissen waar ze naar het licht

zullen zoeken…nooit zullen ze in rijen van tien staan…zo een manier van

denken is goed voor mensen in een koekjesfabriek misschien, maar zuiver

persoonlijk, kom je er niet ver mee om mensen in hokjes in te delen en op

voorhand te oordelen en veroordelen.

‘Voedsel voor de Geest’, het leitmotief van filosofisch verzet, is in onze

maatschappij voor te veel mensen iets bijkomstig aan het worden. We

riskeren alleen consumenten te worden, wezens zonder eigen mening en

gedachtengoed…zelfs de weerbaarsten onder ons. Net zoals je met van die

straffe lantaarns in het donker kunt schijnen, kunnen we best af en toe ons

licht eens laten schijnen op al wat er in onze grote en kleine wereld op ons

afkomt. Weerbaarder worden verhoogd de immuniteit tegen een aantal

kwakzalverijen en is biologisch ook wel heel gezond als je tenminste de

kunst onder de knie of maag krijgt, van je niet teveel aan dingen en mensen

te ergeren. Doe je dat toch, dan heeft dat vaak wel een reden, waarvan je als je ze door hebt, ook zelf beter van kan worden.

Dagboekreeks eind 2017-2018

-In alle stijlen van de literatuur en ook via de visuele kunsten biedt ik als

‘blogfilosoof’ via een 24 tal voor een stuk vertaalde blogs objectieve en

subjectieve antwoorden voor diegenen die naar alle mogelijke zinnen van

het leven op zoek zijn.  Naast de tentoonstellingen in open lucht

(spandoeken) en binnen (canvassen) samen met kunstfotografe Thea

Swinkels (teksten mezelf), geef ik ook lezingen rond waarom we niet van

het fenomeen ‘oorlog’ af raken.  Voor de lezing in de Bottelarij ben ik van

plan dit onderwerp beperkter in tijd te brengen en het aan te vullen met de

filosofie achter ons ‘filosofisch verzet’ project Fotofilosofie  en een aantal

gedichten en vertelsels rond elk domein van ons individuele en collectieve

bestaan.  Zo zal U hopelijk merken dat ‘Verzet’, niet alleen ‘weerstand’,

maar ook ‘ontspanning’ en ‘versnelling’ (van bewustwording) betekenen

kan.  Hopelijk tot genoegen. 

-Keek van de morgen van uit mijn bed naar de zoveelste, telkens andere

zonsopgang en zag hoe het Oosten ook in ’t Zuiden zijn lichtnuances

bracht.  Bedacht dat er toch een verschil is tussen landschappen in ’t echt

en op TV scherm.  Prima aanzet voor een opstart van mijn ochtendlijk

denken dat dra oversprong naar al die mensen die vandaag opstaan en niet

gaan doen wat ze willen doen.  Omdat winkels in kleine dorpen niet

‘leefbaar’ meer gemaakt zijn, omdat we meer naar een wereld gaan die de

werkgelegenheid automatiseert, soms niks mis mee ware het dat ons niet

aangeleerd wordt onze tijd aan zinnige dingen te besteden.  Zoals ?  Meer

filosofisch te denken en ook ons sociaal geweten te volgen en ons af vragen

waarom op een planeet waar 99,9% van de mensen tegen oorlog is; we

daar toch niet van af raken.  Even een wereld referendum organiseren rond

militaire reconversie, mogen en doen we niet.  En wat onze sociale

bescherming betreft, indien we ons laten doen, zullen we mekaar meer en

meer moeten ondersteunen aan de basis van de sociale piramide.  Het

oude speculatiesysteem heeft immers geen geweten.  Zie mijn zeven eisen

rond een andere aanpak van aan politiek doen.   23/11/2017 donderdag

-Eén van reeds zovele van m’n woorden in het Gelaatboek voor de vrienden

geplakt : -communisme : de vraag is of een pak mensen er klaar voor is,

want eigenlijk betekent het afschaffing van loonarbeid en handel, gewoon

productie en distributie------zonder vrijheid om buiten de grote in

gemeenschap gebrachte sectoren te ondernemen en zonder wil om zijn

deel van het werk te doen zal het niet lukken...de telematica kan hier een

erg ruime objectief bestuurlijke rol in spelen///////bijkomend probleem :

de 1 percent zal alles doen, desnoods burgeroorlog organiseren en invallen

van uit het buitenland, economische sabotage om de boel te saboteren ---

mijn plan voor een wereldreferendum, afdokken wie stinkend rijk is,

wereldwijd dezelfde arbeidsvoorwaarden en sociale zekerheid, zinvol werk, ecologische productie en afschaffing van alle speculatie, lijkt me een veilige tussenoplossing; dan hebben we eindelijk meer tijd om bezig te zijn met relaties, spirituele dingen, filosofie, kunsten, literatuur, reizen, basisinkomen

20. de zeven G’s : 

Geloven, Geluk, Genieten, Geweten, Graaien, Geweld, Genoeg

Wat een wereld. Al die G’s helpen om ons voor een groot deel om ons

hopeloos verdeeld te maken. 

Geloven, in de wetenschappen geloven, gekoppeld aan het feit dat daarin

in feite ook een prachtige wereld en eventueel oneindigheid in te

ontdekken is, zou al genoeg moeten zijn.  Echt spiritueel goed bezig, ben je

indien je een goed mens probeert te zijn en niet indien je haatpredikers

tegen muziek toch zo ok vindt. Om een goed mens te zijn moet je de kracht

van de vreugde in jezelf vinden en die met anderen delen.  Dat kan alle

kanten uit.  Je kan in je gezin op je werk, met je vrienden echt menselijke

waarden waar maken, je kan je ageren tegen allerlei soorten

wereldproblemen, oorlog bijvoorbeeld.

Dan ben je klaar voor Geluk en kan je Genieten want je zal ontdekken dat

dingen voor een ander doen je zeer bevredigen kan.  Het probleem met

genieten is dat het tegenwoordig zo een door het grote geld opgefokt

gedoe is dat genieten meer iets zuiver stoffelijk wordt…waarom moet er

zoveel geproduceerd worden eigenlijk, terwijl we het met veel minder

kunnen doen indien we de samenleving anders zouden beheren.  Het moet

geen dogma blijven dat er steeds meer jobs geschapen worden, want dat

anders de economie in mekaar stort.  Binnen dit systeem wel natuurlijk. 

Genieten is ook iets dat binnen een zekere moraal moet gebeuren; de

omgang tussen mensen is geen mechanisch iets, maar een fenomeen van

de ziel, en indien we de band met spiritualiteit niet inbouwen krijg je zo van

die toestanden zoals op TV : programma’s over ‘spuiten, slikken, doe maar

op seks…’ en geweldfilms en onzinprogramma’s à volonté.  Dan komt het

Geweten om de hoek kijken…we moeten meer gaan bestuderen waarom er

nog her en der oorlogen zijn en armoede en ook daar onze

verantwoordelijkheid opnemen, het Graaien indijken…en heel het systeem

dat uiteindelijk Geweld in gedurende heel de Geschiedenis 

voortbrengt…daar Genoeg tegen zeggen.  Het kan anders !

dessertje :   En dan is er weer de Hagelandse Wijnen Feestdag.  Wij hebben

hier een prachtig landschap voor Noordelijker wijnen, niet alleen willen wij

eigenlijk zoals het onderbemande comité “het Hageland wil niet meer voor

oorlog betalen” geen twee procent van de nationale productie aan de

steenrijke aandeelhouders van de wapenfabrieken of de NATO bureaucratie

en de politiek overdragen of aan diegenen die de commissies onderweg

opstrijken; wij hebben alle soorten behalve exotisch fruit in deze met

allerlei weer en spelingen van licht en wolken gezegende streek.  Als je er

om achten toekomt “s avonds, zie je een pak mensen al en een zevental

standen van wijnboeren waar je voor een euro een proevertje in een

speciaal voor de gelegenheid ontworpen Hagelands wijnglas kan nuttigen,

voor twee euro heb je een heel glas, maar dat is niet te doen op den duur,

vooral niet als je met vier wielen komt.  Naarmate de tijd er zonder te

bestaan verstrijkt, hoor je de Babel babbel in crescendo gaan van

aanvankelijk een zacht gezoem tot iets wat lijkte op de drukte in een

bijenkorf.  Aanvankelijk ben je nieuw toegekomen buitenstaander,

langzamerhand wordt je via enkele vertrouwde gezichten en het openen

van de hekjes naar onbekenden toe deel van het collectieve gebeuren dat

een eigenlijk een feest van dankbaarheid is naar wat dit deel van de aarde

dees deel van de wereldbevolking schenkt. Dat eenieder er zijn brood en

zijn deugd maar aan heeft.   Zaterdag 25 november

-Dromen kunnen toch zo een zegening zijn, gezonden of verzonnen beelden

van alles wat een deel van je leven niet in ’t echt kan zijn soms; om

miljoenen redenen die je niet moet achterna zitten; want totaal begrijpen is

iets voor wiskundigen en boekhouders van de ziel en ik persoonlijk heb er

niet veel aan. Ze laten het deel fantasie dat niet in dag zelf geboren werd

even vluchtig of in droomreeksen aan het woord of proberen in beelden die

gevoelens oproepen stukken van je eigen leven of én dat van anderen te

scheppen.  Maken ze eigenlijk ook geen deel uit van het telepathische

geheel van gelinkte relaties die zich tussen de mensen voortdurend blijft

vertakken zoals bloedvaten zowel als boomkruinen dit doen, zichtbaar

vooral in hun winterse naaktheid.   Zonnige zon Dag  ! op nummer 26 van

maand elf onderzoek naar de zin van veranderingen

We vertrekken van uit de aarde als geheel. De natuur, zijnde het

universum heeft de techniek van de celdeling ontworpen en heeft van uit

zijn energie en dynamiek altijd al geweten dat een verdere groei naar

organismen en soorten onmogelijk zou zijn zonder steeds herorganiseren

van zijn kunnen. De natuur, zichzelf baserend op zijn eigen eigenschappen,

de fysica en chemie in haar heeft zichzelf dus biologisch leren voortplanten;

eerst volgens het vrouwelijke XX principe, dan via de mannelijke ent ervan,

XX-XY.

De oer-kern van wat en wie wij nu zijn; bestond toen al. Achteraf bekeken

is het alsof de energie van de materie (laat ons die gerust de ‘bezieling’ van

de natuur noemen…altijd al naar ons bewustzijn op zoek geweest is.  Net

zoals dat bewustzijn van ons nu hartstochtelijk op zoek is naar ons geweten

: het uitkienen van hoe we met zijn allen aan een humaner wereld kunnen

werken. Zover waren we nog niet : de natuur moest zich eerst van zijn

diverse dierlijke krachten bewust worden en via allerlei mutaties en door

zijn eigen energie gerichte toevallen gaan werken aan een ander model van

bestaan. De natuur had uit nieuwsgierigheid het water al verlaten en

ondervond dat het beter was een vogel te worden, dan een dinosaurus te

zijn. Het zijn der natuur zat tenslotte ook in de aapachtige wezens en werd

het een beetje beu van alle dagen tegen het klimaat en tegen andere

individuen en groepen te moeten vechten om te kunnen overleven en

besloot telkens na vaak vele bloedige omwegen toch maar om als groep de

strijd om de overleving voort te zetten.

Duizenden jaren van evolutie verstreken. De mens in wording had het vuur

bedwongen en het gebruik van metaal en het leven in permanente

nederzettingen ontdekt. De filosoferende mens kon aan zijn ontwikkeling

beginnen. Uit emoties en kreten en machtsverhoudingen werd langzaam

de taal geboren. Kreten werden woorden, woorden zinnen, zinnen

verhalen, verhalen tekeningen. De sterren, de zon, de maan, de

‘elementen’ waren de ‘Goden’; een woord voor dingen uit het leven en de

dood die hij niet begreep. De natuur volgde zijn eigen logische politiek al

sinds ZIJN, ontstaan uit ruimte die niet NUL wou worden ontplofte. Wij zijn

de natuur, maar hoe vaak voelen wij die enorm belangrijke band met wie

en wat voorafging en in feite nog is, nog aan ? ‘Tijd’ is een mathematisch

iets dat ons toelaat van te begrijpen, maar in feite is er alleen steeds

evoluerende inhoud van materie en al wat deze aan bezieling voortbracht.

Wij werden in geschiedenis onderwezen van uit de stelling dat het gewoon

een opeenhoping van gebeurtenissen was, zeker geen evolutie van

productiemethoden die steeds nieuwe klassen voortbracht én God had de

natuur geschapen en aldus zaten we met een nieuwe ons verdelende

tegenstelling, atheïsten tegen theïsten; eigenlijk gewoon een oorlog van

denkbeelden; één van de technieken om de bovenste laag oorlogen en

armoede en rijkdom en aldus zijn gezag in stand te laten houden. De

wetenschap heeft de deeltjes ontdekt die materie kunnen scheppen, de

‘godsdeeltjes’, wil iedereen daar alstublieft mee tevreden zijn en het

levensbeschouwelijke vooral toespitsen op de kwaliteit van zijn of haar

persoonlijke relaties ? Daar ligt pas, naast de sociale dingen echte

persoonlijke en collectieve zingeving in…om daar te geraken, laat het ons zo

stellen, hoefde de natuur ons zelfs niet te scheppen, wij zijn natuur; eeuwig

op zich, we komen van straling en wat er daarmee mee gebeurd na de

dood, wel: niemand die het weet; gewoon een intuïtieve energie zoals in de

tijd van die allereerste cel die niet meer telkens het lange proces van cel te

worden moest herbeleven door zich gewoon te delen, voort te planten.

We zijn sinds toen nog één genetisch vertakt wezen eigenlijk met ten

gevolge van onze collectieve geschiedenis en andere domino’s de

uitdagingen waarvoor we vandaag de dag staan. In onze natuur ligt het

van uit de puinhoop die onze wereld op tal van plaatsen op

verschillende manieren is, te werken aan verbetering van de kwaliteit van

levensomstandigheden op aarde, niet alleen stoffelijk, maar ook materieel.

We hebben een persoonlijk en een sociaal geweten, dat sociale geweten

vooral, wordt door de huidige culturele omstandigheden te veel opgeofferd

aan de belangen van een piepklein percent die de wereld wie weet naar

nog erger oorlogen voert dan deze heeft gekend. Laat ons hopen van niet.

Maar blijf U informeren en organiseren, gebruik Uw stem.

Gedicht voor cellen en  gameten (een symbolisch filosofisch gedicht)

 

21. 15 miljard jaar geleden, na de jongste big-bang.

Vanuit één punt; weer een explosie van belang.

Stralingsdeeltjes herkenden, zochten mekaar.

Die van jou en mij in mekaars buurt voorwaar.

Ze werden vaste materie, ons eerste atoom was klaar.

Onze stukjes verspreiden, op zoek naar ’t eeuwige nieuwe waar.

We hebben zo op de duur sterren en planeten bij mekaar gekregen.

Toen wilden we weer ergens met zijn tweetjes bijeenkomen.

Zijn van de bouw van de eerste cel beginnen dromen.

Weer wilden we ons in stukjes delen.

Om uiteindelijk verspreid in planten en dieren te leven.

Wat was dan daarna de zin van ’t leven als Sapiens ?

We gingen op zoek naar beschouwing, ‘mens’.

 

Via de verbonden genetica ook van anderen dan onszelf,

Kwamen we vaak in de buurt van kennis, gevoel, hemels gewelf.

Menige muze hebben we ondertussen overal door gestraald,

uiteindelijk het na miljoenen jaren het leven in een dorp gehaald.

Weer jaren later zijn we volgens universele wetten andere banden

aangegaan.

Samen leven op grotere schaal werd vaak chaotisch, misbruikt door

hebzucht ! Uiteindelijk komt alles wel goed met een opwaardering van het sociale geweten. Zodat onze persoonlijke levens wat makkelijker om te leiden worden.

 

 

 

22. Even alles maar weer op een rijtje zetten

Altijd permanent is alles nieuw doordat het verleden naar de toekomst

Verlangt Vermits tijd een meetkundig iets is, een verstandelijk instrument om ons te helpen te interpreteren, kan je van uit het punt NU het beste observeren. Indien je aanleg en kennis genoeg hebt om te volgen wat er allemaal op elk domein aan evoluties aan het gebeuren zijn is het nog de kunst om daar heel rustig kunnen onder te blijven. Terwijl de bommen om je hoofd tot op je TV ontploffen, X bij Y weg gaat en je de onzin uit allerhande media haalt, bedrijven mekaar stuk concurreren en vele mensen in een sleur op allerlei vlakken zitten; heb je ook nog het persoonlijke stuk in je leven te begrijpen en er emotioneel invulling (in-voeling) aan te geven; te werken om den brode, te schrijven, de artistieke vruchten van anderen te volgen…en gelukkig te genieten van de natuur en alles wat dit stuk van jezelf eigenlijk, te bieden heeft.

Op velerlei domeinen in het persoonlijke leven van mensen is ingaan op de

achtergronden van de negatieve emoties die men met zich draagt, veel te

zwaar. Er zouden veel minder emotionele problemen in mensen hun

innerlijk en tussen mensen onderling zijn indien men de vreugde in zijn

eigen innerlijk zou ontdekken en van daar uit de kracht zou vinden om met

mekaar van uit goede wil om te gaan. Mekaar te vergeven en het positieve

in mekaar aan te moedigen. Soms is dat bijna helemaal onmogelijk dat

vergeven bijvoorbeeld omwille van het feit dat men in de eigen leugens ter

bescherming van de eigen fouten blijft geloven. Fouten zijn beslissingen die

niet in de lijn liggen van wat positief voor je is…als je er niet van leert dan

ga je gewoon verder leven in functie van het jezelf fout afreageren tegen

over anderen. Nu kan het zijn dat de oorzaak van je negatieve attitude een

paar generaties of langer terug gaat en zich op een genetische en

opvoedkundige manier door de soms barre omstandigheden van de

geschiedenis in stand houdt. Goed met mekaar omgaan is de beste garantie op een eerlijk en gelukkig leven vol goeie herinneringen. Terugdenkend aan sommige ervaringen uit mijn leven tussen mensen en hun persoonlijke emotionele problemen merk ik wel dat niet alles met innerlijke tevredenheid en goede wil op te lossen is. Soms is de aversie, de tegengoesting in bepaalde mensen nauwelijks te overwinnen, alhoewel in het geval van diegene die er qua wijsheid en groei het meeste baat bij zou hebben er op zou voor uit gaan indien hij de dingen beter zou snappen. Het lijkt dan wel of er genetisch onafgewerkte verhalen bezig zijn waar je als goedwillend mens toch niet tegen op kunt. Dan heb je gewoon te maken met een wezen met bij wijze van spreken een DNA combinatie die nu eenmaal zo in mekaar zit en de erfenissen uit het verleden vertegenwoordigt en tegelijkertijd de evolutie in de relaties van de verwekkers symboliseert.   In conflicten iedereen wel zijn waarheid meegeven, maar hen er toch op wijzen dat er altijd nog hoop is, indien ze zelf zouden willen.

Al zouden mensen indien ze door de samenleving meer kansen op een

zinvolle job en goed inkomen geboden werden er ook op emotioneel vlak op

vooruit gaan…dat zou zelfs niet altijd toereikend zijn. Mensen moeten op

alle vlakken meer leren samenwerken…of ze zullen blijven uitgebuit worden

door de zweep van het systeem van het speculatiekapitaal en zijn in

meerderheid onzinnige bezigheden. Om te kunnen leven heb je geen

miljarden auto’s, 95 soorten mayonaise, militaire industrie, honderden

financiële producten en een Star Wars games cultuur nodig. Geen politiek

systeem dat de mensen wil doen blijven geloven dat er niet genoeg ‘geld’ is,

terwijl het eigenlijk om de digitale waarden 0 en I gaat die je kan

aanwenden en verdelen zoals je wil. Mensen worden eigenlijk afgehouden

van te doen wat ze graag willen. Zonder dat de ecologische grenzen

overschreden worden is er heel veel mogelijk. We kunnen geen struisvogels

blijven terwijl Baron Oorlog en Master Grote Poen regeren.

Ach wat. Vergeet het negatieve, rakel het niet op en richt je op toekomstige

positieve projecten. Persoonlijk en Collectief.

 

23. Het leven is voor een groot stuk het beheren en leren uit innerlijke,

intermenselijke en samenlevingsconflicten

We steken daar zoveel tijd in dat er minder tijd voor genieten over blijft.

Terwijl ik geniet van de 44 ste of zo, leesbril van vijf euro en onlangs meer,

want de twee vorige zijn niet scherp genoeg meer ga ik eens samen vatten

hoe dit denkmoment met schrijfmotief in mekaar zit en welke uitdagingen

het me stelt. Telkens je uit de stroom van dingen die je emotioneel

aangrijpen stapt en alles van uit een onverschillig evenwicht probeert te

benaderen en er voor de zoveelste keer versterkt uitkomt en kijkt hoe het

verder moet, kom je als schrijver filosoof op een moment als dit dat het

bewustzijn van het al je weer omarmt en je je laat drijven op een intuïtie,

een muze, een moeten en toch een ontmoeten met die kracht in je die wil

mededelen wat zal meegedeeld worden aan iedereen die oprecht naar de

zinnen van ’t bestaan zoekt. Indien je daar niet te abstract wil over blijven

doen moet je ook van je hogere bewuste ingevingen naar de oppervlakkige

verstand- en gevoelsverhoudingen tussen mensen afzakken en zo weer

naar boven of omgekeerd.

Op tijd een aantal illusies laten varen. Zelfs als het om diegenen gaat die

normaal het kortste bij je staan. Zijn ze niet, familieleden bijvoorbeeld of

zogenaamde vrienden; bij gebrek aan levensvreugde te zeer in de ban van

de god van de moderne samenleving, het ‘geld’ en zien ze hun

medemensen niet teveel als middelen om hun eigen kleinburgerlijke

doeltjes te bereiken ? Vele artiesten bijvoorbeeld kennen dat, een

categorie mensen rondom hen die geen oog hebben voor hun kunstenaars

bezigheden; voor zinvolle politieke boodschappen, geen zin ook in

verdieping van de dingen waar ze zelf emotioneel mee zitten en die hen

belet van het leven echt op een waardevoller manier te gaan beleven. Vele

familie bijeenkomsten op ’t eind van ’t jaar verzanden in een soort dialogen

of zwijgzaamheid waar een normaal mens van goede zijn warm hart naar

anderen toe dreigt van te verliezen. Wees toch gewoon de aardige man of

vrouw in jezelf en wordt weer wat meer kind in de beste betekenissen van

het woord.

Wat ons overkomt is een Aaneenschakeling van gelinkte

dominosystemen, vertrekkend van meerdere personages, ook van jezelf;

met als doel inzicht voor sommigen meer dan voor anderen ’t Rare van

het leven is dat alle dingen die je overkomen, ook de minder aangename je

toch in veel gevallen op de weg zetten die je eigenlijk te gaan hebt. Al voor

de eerste straling het eerste atoom maakte, was de innerlijke vreugde er

misschien al en als het dan toch moet, laat ons die in onze strijd tegen

eigenlijk dierlijk verdriet, maar ‘God’ noemen als je die naam in Uw

filosofische wereld dan toch nodig hebt.

Ik herhaal even, zin zoeken via vraagstelling kan je via de volgende vragen

uit één van mijn teksten, velen stellen ze zich, maar te weinig of te

oppervlakkig (gelukkig maar in sommige gevallen)

Mijn grootmoeder : “Heb je nog maïs voor je duiven jongen” ? Zij betaalde de zak duiveneten en regelmatig smeet ik dan maïs of gemengde granen over de vloer van t ‘geleig voor een pak door mekaar dwarrelende pikkende, met de vleugels slaande vredessymbolen. Het geld dat ik voor hun jongen kreeg was voor mijn spaarpot. Heb er nog warme herinneringen aan. Veel van geleerd van het boerenleven van mijn grootouders, keihard gewerkt in fruitkwekers middens en de eraan verbonden handel. Te lang gedacht dat ik die moest verder zetten, terwijl de hele opzet eigenlijk was dat ik op termijn zou kunnen doen wat ik al zo lang doe, werken aan http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be en al zijn blogs over alle domeinen van het leven en de hellen en hemels die je soms door moet om alle facetten er van te verstaan. Je kan natuurlijk ook tevreden zijn met een

Vaag Vuurtje, geen avontuur en risico’s, de tien geboden volgen helpt ook al

heel veel. Ik heb er twaalf moeilijker. Samengevat : objectieve kennis

opdoen en solidair zijn en volgens je geweten handelen, de tijd nemen om in de natuur te zijn en geld bijzaak te vinden, maar vooral de vreugde in je

eigen te vinden en je deel van het werk te doen onder meer. De zes anderen

komen vanzelf, zoek ze maar een op via

 

24. 108 JAAR !’t Schijnt dat ik de oudste mens ter wereld werd vorige week, 1 mei 2064. Wat een viering. Nee, niet zoals vroeger met tientallen

cameraploegen van over de hele wereld die het bergpad naar mijn Zweedse

dorpschalet in vroeger tijden zouden hebben geblokkeerd, nee, de wereld

is nu veel efficiënter georganiseerd. Elke gemeente in de wereld maakt

deel uit van één wereldwijd verbonden medianet. Alle mensen die daar in

een gemeente willen aan meewerken sturen bepaalde niet tot de regio

beperkte onderwerpen door naar een centraal mediapunt in Zweden dat

voor de verdere verspreiding zorgt. Tegenover de twintigste eeuw en de

eerste decennia van de volgende eeuw, is het verschil met hoe mensen de

samenleving van nu besturen enorm. Eenieder die dat wil is aan één of

meerdere projecten van het samenlevingsbestuur verbonden. Ieder

project heeft zijn deelsectoren. Voor een job kan je terecht bij :

Huisvestiging, Energie, Telecom, Voedsel, Onderwijs, Leefmilieu, Cultuur,

Gezondheidszorg, Grondstoffen, Goederenproductie, Goederendistributie,

Geld, Ontspanning, Veiligheid, Transport en Media. (H.E.T.V.O.L.K-

gggggOVTM). ‘Het Volks GOVernemenTm’ maakte er men in Vlaanderen

van. Het ‘overnemen’ van de klassieke macht. Zal hieronder

later eens vertellen hoe dat ik dat aankomen zag, die omwenteling.

Elk project heeft trouwens zijn eigen opvolging binnen het project Media.

Het project ‘Samenlevingsbeheer’ coördineert de 17 projecten al sinds de

internationale omwentelingen rond 2024 die een einde maakten aan alle

heersende vormen van onderdrukking en barbarij en andere absurditeiten;

koersveranderingen die de mensheid de kans gaven meer menswaardige

levens te leiden. Bijna was de aarde ten prooi gevallen aan de hebzucht

van een kleine groep miljardairs en hun politieke en militaire bondgenoten

die de wereld weer aan hun oorlogszucht wilden overleveren.

Ons huidig besturingssysteem maakt het voor ieder mogelijk de job van je

keuze uit te oefenen. Wij hoeven niet steeds meer economische groei te

hebben opdat het economische systeem zou overleven, wij produceren

geen miljoenen vervuilende auto’s meer bijvoorbeeld, de meeste straten

zijn net als de intercontinentale snelwegen via een magnetisch

aangedreven systeem van openbaar vervoer verbonden. Een onkreukbaar

computerprogramma berekent per project hoeveel banen aangevraagd zijn

en alleen op basis daarvan wordt de prijs van de abonnementen op

veertien van de zeventien projecten berekend. Grondstoffen zoals water,

gas,…en voedselgrondstoffen zijn gemeenschappelijk bezit kunnen worden

bijvoorbeeld onder meer omdat de boeren een goed door het systeem

gegarandeerd inkomen krijgen. Zo zijn er wereldwijd weer vele mijloenen

boeren bijgekomen in een wereld waarvan de landbouw en veeteelt bijna

aan schaalvergroting ten onder aan ’t gaan was. Privé grondstoffen

eigenaars zijn nu al of niet medewerkers in één van de vele sectoren van

het project Grondstoffen. Het belangrijkste evaluatiecriterium is in de

eerste plaats niet hoeveel je presteert, maar hoe goed je je in je job voelt.

Qua goederenproductie en distributie van goederen bestaat er geen

abonnementensysteem en de ondernemers en grootwarenhuizen zijn aan

een strikt rechtvaardig wereldwijd taxatiesysteem gebonden. Gewone

zelfstandige kleine winkeliers zijn ook in aantal toegenomen en krijgen

vanwege hun sociale functie ook een loon. Producenten zijn verplicht van

per product één kapitaalgroep te vormen en hebben dus geen concurrentie

meer. Fabriekssluitingen zijn dan ook een anachronisme geworden, niet

meer van de tijd.

Internationaal verbonden computersystemen berekenen de vraag en de

prijs houdt rekening met het loon van de loontrekkenden. De echte

loonarbeid in zijn oorspronkelijke betekenis zelf hebben we dus in de

sectoren productie en distributie van goederen niet kunnen afschaffen.

Het proces om de grote multinationals en de in gemeenschapsbezit

gebrachte bankwereld tot reorganisatie per aard van product te dwingen,

leidde immers tot teveel risico op uitgelokte sociale gewelddadigheden van

uit de conservatiefste hoeken van het oude systeem. De afschaffing van

het oude speculatiesysteem via de beurzen en financiële beleggingen

hebben ze wel moeten slikken ! De begrippen ‘loonarbeid’ en ‘handel’

hebben dus wel een hele andere betekenis gekregen. De loonarbeid en het

geld dus aanschaffen, daar zijn we nog niet aan toe. In het onderwijs

leggen we al wel de nadruk op het feit dat het afschaffen van de loonarbeid

alleen kan indien de overgrote meerderheid van de bevolking al van

kindsbeen beseft dat overmatig consumeren zelfs een ecologisch ingesteld

productiesysteem kan vernietigen en dat producten zonder de basis van

het fenomeen ‘geld’ eerlijk verdelen, niet zo makkelijk is, je zou dit wel

digitaal kunnen regelen via een computersysteem dat digitaal bijhoudt wat

een individu of een wooneenheid zich al heeft aangeschaft, maar zoiets is

meer menselijk en waardevol indien het uit het gevoel en de houding zelf

van de inwoners voortkomt. Om kort te gaan, geld gebruiken we hier

alleen nog voor onze aankoop van goederen, voor al de rest hebben we een

abonnement, zelfs voor de door de overheid betaalde sociale huren voor

diegenen die geen huiseigenaar zijn. De overheid maakt zelf het geld aan,

het bestaat alleen nog in digitale vorm en daarom heeft de overheid ook

geen tekorten meer.

Militaire productie bestaat gewoon niet meer, alleen de politie heeft

wapens. Zo is de omwenteling in de jaren voor 2024 eigenlijk begonnen, de

mensen hadden wereldwijd de buik vol van diegenen die hen in naam van

de grote bourgeoisie van de wereld regeerden. Steeds meer groepen

klaagden de miljarden verslindende oorlogsindustrie en de parasitaire

praktijken van de miljoenen verdienende groepen en individuen aan.

Temeer omdat ze bijna overal het hele staatsapparaat en niet alleen de

wereld van de multinationals in hun macht hadden en de wereld met zijn

enorme productiemogelijkheden al decennia in oorlog en

armoedetoestanden hielden. Meer en meer collectief geld ging naar de

zakken van de bankwereld die alle taken van de overheid wou overnemen,

pensioen, ziekteregelingen en zo meer. De privatisering van instellingen

voor oude van dagen werd onder privébewind een financiële ramp voor de

gepensioneerden. Meer en meer deed men voor taken in de gezondheid -

en verzorgingssector, zelfs voor de veiligheidsdiensten en zovele andere

diensten meer een beroep op onderbetaalde ‘vrijwilligers’. Het

uitgespaarde geld vonden de regeerders en industriëlen handig om aan

militaire wapens en andere onzin te besteden. Recht op werk was toen een

lachertje. Iedereen werd op de één of andere manier tegen mekaar

opgezet om toch maar de verdeling tussen mensen in stand te houden. Na

de bankencrisis in 2008 raakte de imperialistische belangen van de meest

tot de tanden bewapende regimes steeds meer met mekaar in de clinch via

oorlogen in andere landen. Bezuinigingen en allerlei absurde oplossingen

van schijnproblemen konden de ware aard van de toestand van de oude

vormen van democratisch bestuur niet meer redden. Armoede, oorlog en

de drang naar meer welvaart joegen miljoenen mensen richting US en

Europa vooral. Deze situatie was de conservatieve burgerij niet

onwelgevallig, daar ze voor een verrechtsing van de verkiezingsresultaten

zorgde. Ook oorlogsstoker nummer één, de United States onderhandelde

van oudsher liever met rechtse regimes, niet met naar het socialisme

neigende zeg maar. En links ? Links beperkte zich tot defensieve

voorstellen binnen het systeem van het grote uiterst kapitalistische denken.

Veronachtzaamde de subjectieve redenen die de moderne mens van het

zich rebbeleren afhielden en bood niet echt een filosofisch antwoord aan

diegenen die niet voor links kozen om bijvoorbeeld het feit dat dit tegen

hun godsdienstige wereldbeschouwing inging of omdat ze dachten dat

geen enkel ander systeem dan het systeem van de speculatie met het grote

geld en het kapitalisme hen op het welvaartsniveau van na de tweede

wereldoorlog kon brengen.

Allerlei groepen waren wel met tal van deeloplossingen bezig, maar

niemand bood een globaal alternatief aan. Van betogingen waren de

machthebbers niet bang genoeg. Het was wachten op meer en meer

mensen die, gewapend met een groot sociaal geweten zich echt wilden

engageren om een organisatie te vormen die via de moderne middelen het

gemiddeld sociaal bewustzijn van de massa’s omhoogtrekken kon. Meer en

meer mensen zagen in dat die gruwelen der oorlog stokers en die

bezuinigingen op en afbraak van al wat sociaal al bereikt was een halt

moest toe geroepen worden. Ze organiseerden zich in plaatselijke groepen

die een wereldreferendum rond de voornaamste wereldproblemen eisten…

zoals ik dit reeds in mijn blogwerk eind 20 ste begin 21 ste eeuw aan hen

voorstelde.

Ik kon sommigen van hen ook overtuigen van hun versnipperde krachten te

bundelen in een organisatie die ik CONSCIENCE doopte. De Engelstalige

afkorting voor ‘Groepen voor een ander soort van verkiezingen ,

internationale projectverkiezingen, nodig voor meer gelijkheid en

progressieve vooruitgang’.

De idee was van meer en meer mensen in hun vrije tijd actief betrokken te

krijgen rond sociale en politieke problemen. En meer en mee mensen

hadden vrije tijd, uitgespuwd door het superwinsten systeem als ze waren.

Ze uit hun game cultuur weer aan het lezen en organiseren krijgen was niet

makkelijk maar de politieke context van sociale achteruitgang en armoede

stond aan de zijde van de doorzetters. Het politieke establishment kreeg

meer en meer argwaan voor de vernieuwers en bond meer en meer in en

de aanhang van diegenen die voor een omwenteling waren steeg niet

alleen in de rangen van links van klassiek centrumlinks maar ook bij meer

en meer niet politiek gebonden mensen die meer en meer begonnen

geloven in het soort democratie van eerst de programma’s te verkiezen en

dan de dirigenten. Toen dit idee meer en meer populair werd probeerden

de klassieke burgerlijke partijen hun soort van oude verkiezingen nog te

redden door coalities van nationale eenheid te vormen en de bevolking te

beloven dat voortaan alle partijen in de regering zouden worden

opgenomen en rekening zouden houden met een aantal DOOR HENZELF te

houden referenda. Maar het hek was van de dam. Waarom indien mensen

met hun gsm de uitslag van een Eurosong festival bijvoorbeeld konden

bepalen, zouden ze dat niet doen met eindelijk hun zeg te hebben over

thema’s als bijvoorbeeld ‘militaire productie’. Het referendum van

CONSCIENCE had een dusdanig succes dat het uiteindelijk leidde tot een

internationale ontwapeningsconferentie van de militaire productie,

inclusief plannen om goederen te maken die de armste delen van de

wereldbevolking direct ten goede zouden komen. Uiterst linkse partijen

namen de ideeën voor een andere vorm van samenlevingsbeheer over en

wonnen er wereldwijd verkiezingen mee, waarna van na 2024 vooral, ze

mede de fundamenten legden voor onze wereld anno 2064.

I mailed about a hundred anti-military sides of

organisations and send the above text by mail during the

week up to Christmas. War : what to do about it ? but what to do about it? to

allow the workers in the arms industry to strike

comfortably for worldwide reconversion of the arms

industry ... or wait until the world is ruled by a

strong left ... and start a telematic world referendum

... or all three at once ... and how and by who ? well

start by yourself --- I translated a text into ten languages ​​--- (translated the first into English and the translation into other languages ​​is quite good

these days) I wrote it in Dutch originally, translated

it in English, French, German, Spanish, Italian, Greek,

Turkish, Russian, Chinese, Arab and Portugees. See : https://deblogfilosoof.blogspot.com

I wrote a little futurist story of three pages to explain a new approach in

dealing with the main world problems.

25. Levens en symboliek

Er is een hele symbolische betekenis te ontdekken, schuil gaand, soms zich

openlijk tonend, achter de mensen en gebeurtenissen, als ook via de

dieren en het reilen en zijlen van het al in de micro -en macrowereld.

Achter verzonnen en echte verhalen. Opduikend uit leugens en verzinsels,

fictie en realiteit. Verzinsels zijn van een hele andere aard dan leugens.

Aan U om de symboliek van het leven te ontdekken, onderscheiden te

maken, verbanden te zien. Je bent vaak meer of minder vlug in de ban van

een bepaalde illusie of ze je nu korter of verder van inzichten brengt.

Voorbeelden :

Het herdenken van de oude oorlogen

Een dorp met reeds twee museums om de doden van de door hen naar

buiten toe nooit openlijk als een imperialistische slachtpartij van het

grootkapitaal voorgestelde zoveelste wereldoorlog te herdenken. Als je

hen uitnodigt voor kunst, info, actie rond de voorbereidingen van de

huidige oorlogen, zie je ze niet. Hoe verdienstelijk ze de 70 doden in ’t

kleine dorp ook hebben herdacht met een eigen film, jaarlijkse missen,

tentoonstellingen, onderricht naar scholen toe, internationale bezoeken

aan concentratiekampen, en veel meer…ze vertegenwoordigen de

zwijgende meerderheid die zich maar wat laat wijsmaken via de klassieke

opvattingen over de wereldoorlogen bijvoorbeeld. Het woord ‘socialisme’

wordt voornamelijk genoemd als het over de benaming van de nazi’s van

vroeger hun partij ging, daar stond dat woord toen ook in samen met het

woord ‘arbeiders’, gewoon omdat de sociaal democraten en de

communisten heel populair waren in het Duitsland van na de eerste

wereldoorlog. Handige zit om als fascistische partij de burgerlijke

democratische verkiezingen te winnen en door de stommiteit van het niet

samenwerken van de twee andere genoemde partijen, de fascisten de

kanselier te laten leveren. Er komt dus een nieuw museum op 150 meter

van mijn deur. Ben altijd bereid nieuwsgierigen naar het fenomeen

‘oorlogen van nu’ te woord te staan, wel zodanig dat ze zich realiseren dat

de partijen die zij gewoonlijk meestal aan de macht brengen al decennia

lang de oorlogen steunen die voornamelijk door landen als de VS, Engeland,  het Saoedisch koningshuis en anderen in gang worden gestoken. De welvaart maak intellectueel lui ! Indien België en andere landen de

grootmachten niet in hun militaire avonturen en hun bewapeningsmanie

hadden gevolgd, waren we nu voor een stuk een betere weg aan ’t

bewandelen dan diegene die leidt naar uitputting en verkeerde

aanwending van menselijke middelen en grondstoffen. Met hulp van het

Westers imperialisme werden bijna alle lekenregimes in Noord Afrika en in

de Arabische wereld geliquideerd, om van Afrika en Zuid Amerika maar te

zwijgen. We zitten met een gigantische ‘collectieve erfzonde’, veroorzaakt

door militairen en de misdadige hebzucht van een deel van de elite met de

grote poen die het om maximale winst te doen is, niet om sociaal geweten.

Zij bepalen grotendeels wat U leest en ziet en hoort. Ze zouden wat graag

hun ideologie aan U opdringen, en dat hebben ze voor een groot stuk ook

gekund. De meerderheid verzet zich niet meer via de stembus tegen

gigantische lonen en rijkdom al protesteert men wel via een aantal

klassieke en nieuwe wegen. De oorlogen van onze elite hebben

vluchtelingen en terrorisme gebracht, net wat de leidende klasse nodig

heeft om zodanig te blijven regeren dat men kan verdelen en heersen en

nog het liefst van al de onderste lagen blijft aanvallen, wat in één op twee

gevallen tot verrechtsing leidt. Indien we onze persoonlijke geschillen (ook

vaak een soort erfenissen van vroeger)niet gewetensvol oplossen en ons

verenigen…gaan we steeds nieuwe oorlogen moeten blijven herdenken en

museums bijbouwen. Mijn initiatief is gratis, ik heb er geen 100.000 euro

‘crowdfunding’ en 200.000 euro steun van de overheid voor nodig. Alleen

Uw goeie wil en bereidheid tot minder tijd verliezen aan het soort dwaze

cultuur waarmee onze schermen overspoeld worden. Wij, onderaan,

hebben na eeuwen van verzet nu wel een goed leven, algemeen gesproken

en we hebben het na al die armoede en ontbering wel verdiend. Het is de

hebzucht aan de top die alles om zeep helpt ! Di26/12/17

Feestdisjes

Mensen organiseren graag eetfeestjes. Je koopt een cadeau en gaat

knabbelen en iets drinken. Niks mis mee, bevorderlijk voor communicatie

en inzichten…als het maar geen doordrammen en tateren en kwetteren en

aanklagen van prijzen wordt of het zonder inzicht over politiek willen

praten. Soms krijg je de vraag “wanneer organiseer jij eens iets” of

“daaraan zou die groep van jullie toch iets kunnen aan doen ? Gewoonlijk

van iemand die je nooit zag op een van jullie eigen exposities of lezingen of

vergaderingen. Zo is het leven inderdaad. Ik las ergens dat je om gelukkig

te zijn iedereen en de wereld moet accepteren zoals hij of zij is. Als je dat

allemaal wil doorgronden of je bent er grotendeels achter gekomen hoe de

wereld en zijn mensen in mekaar zitten, dan moet je het zware stuk van dat

alles nog leren meedragen, loslaten ook voor je het lichter kan maken,

misschien verbeteren kan…medewerking krijg je niet altijd !

Oer Noorkaap Steen met mos

Op de modem voor mijn telefoonsysteem in ’t huidige kwadraat daarvan,

ligt hij, de steen met kleurrijke resten van zij, ‘mos’ op. Hij en zij, overal in

‘het’ aanwezig. Ik vond de combinatie tussen heel oud en huidig zo

fascinerend. Vandaar zijn huidige locatie. Al zijn beiden verwant en even

oud eigenlijk. Maar dat heb ik al voldoende al schrijvend en vertellend

uitgelegd op zovele manieren. Zoals alles moet je hem echt komen zien,

zelfs een foto bij deze woorden op een blog zeggen niet alles…er steekt een

heel verhaal achter over mijn vijfde, onze tweede, reis naar Scandinavië,

die keer dat we bijna helemaal boven geraakte.

 

Het altijd opnieuw willen beginnen

Op een blanco blad. Maar dat is het nooit. Het is altijd beschreven en uit

het één volgt het ander. “Laat dit niet zozeer een politiek, dus economisch

schrijven worden”, zeg ik tegen mijn eigen onder de lamp die ons ma maar

wat té zacht schijnen vond vroeger, ze was eerder voor klaar licht dan dat

donkerder gezellige. ‘Gezellig was trouwens een woord dat uit Holland

komt, niks voor mensen die alle dagen hard moesten werken…waarmee ik

niet wil zeggen dat Hollanders niet werken…of ik zou vervallen in de aard

van discuteren die menig mens nog aankleeft…veralgemenen. Wat zou ze

denken van de kerstboom van mijn partner, met het mooie blauwe

kerstbollen ensemble vol meetkundige figuren, kristalstructuren achterna ?

Jaren heb ik geabsorbeerd hoe schrijvers, denkers, journalisten en

opportunisten van allerlei slag de wereld en wat er gebeurde zagen; maar

qua concrete alternatieven doen ze er weinig mee. Ze zijn ook niet geneigd

te luisteren naar mensen met een filosofisch spiritueel aanvoelen, de

wereld is kil geworden op dat gebied; minder plaats voor poëtisch en

prozaïsch aanvoelen, nee, dat vinden ze te idealistisch…tenzij het van een

aan de bourgeois heerschappij doordrongen nihilisme getuigd. Voor

diegenen die het woord ‘nihilisme’ niet begrijpen, in dit geval betekent het

zoveel als ‘niks heeft zin, alleen zoveel mogelijk geld hebben en materieel

profiteren tot de dood er op volgt’. Ik ben niet echt een romanticus, verre

van, al kan ik die tak van de literatuur ook wel aan, nee, voor romantiek is

dit een té rauwe wereld geworden. Denken en voelen literair verwoorden,

ligt niet zo goed in de markt, maar doe het toch maar. Het wordt niet echt

als een beroep gezien, maar als het in je zit…doen, spiritueel is het een

belangrijk middel tot groei, al doen mensen het soms voor hele beperkte

kringen…het veranderd de kringen der spirituele golven, zoals de manier

waarop je een steentje in het water gooit. Maar in het huidige klimaat

vindt men met de graafmachine een paar ton in het water gooien koeler !

 

Het boekje van Multatuli

Ooit vond ik een klein boekje van hem in een verwoestte bibliotheek in een

vakantie centrum van de Post in Barvaux dacht ik. Allemaal bedenkingen

van een regel of tien, genummerd. Door het verhuizen, zoek geraakt. Ook

een klein boekje nam ik mee, met uitleg over de getallen 888 en 666, maar

dan door een auteur die alleen de Bijbel als inspiratiebron had. De 666 als

duivels terwijl het getal eerder de verbondenheid met het aardse

illustreert, veel zwaarder, maar minder zwevend dan de 9 die dan wel meer

licht is dan de zes, maar teveel rekenen (of juist niet ?) en te weinig gevoel.

De mens lijkt precies dat heerlijke spel van aantrekken en afstoten nodig te

hebben…maar het spelletje eindigt veelal met ‘niet kunnen uitstaan’. Nog

maar even van genieten van dit leven voor ook mijn verhaal stopt zoals de

trein in Oostende. Maar daar begint weer een andere dimensie

waarschijnlijk, of wellicht is die al bezig voor sommigen die meer aanvoelen

kunnen, een dimensie met nog bewuster dingen dan diegene(n) die je altijd

al hebt willen overbrengen. Maar zelfs de reuk van doorgezaagde

houtsoorten, de frisse lucht, het speelse van jonge honden en het

bezadigde van een oudere hond is me al genoeg.

Voor de nieuwjaar zangers

Binnen enkele dagen staan ze weer voor de deur. In de streek rond

Keerbergen, Tremelo…, liep al zo ons ma rond met een zakje rond haar nek

om de mandarijntjes of appels en koekjes in te doen. Het prangde nogal op

’t laatst naar ’t schijnt. Hier, onder de Kempen zingt men voor centjes, al is

het gebruik bijna verdwenen precies. Dit jaar zou ik eigenlijk de

kinderboeken die ik hier nog liggen heb willen weggeven of lege

ongebruikte schriftjes om de jeugd op een ander been te helpen zetten dan

de geweldgames industrie de wereld in het verlengde van een verkeerde,

verouderde wereldpolitiek te bieden heeft. “Çoit”, zegt de Waal. Zing maar

kinderen en vindt een nieuwer, zachter, simpeler wereld uit; waar werken

om den brode niet het voornaamste is en ’geld’ een administratief ding,

niets speculatiefs. Waar je je niet in de schulden moet steken om te wonen

en je te verplaatsen en zo meer.

 

Heimwee naar vulpen en inktpot

Het stiftje van de Hema doet zijn best. Ik zie de inkt zienderogen slinken.

Het is van plastiek, zoals vele andere rest dat moeilijk kan zinken. Waar is

de tijd van het houten stokje en de ijzeren pluim om er in te steken. De

lekkere geur van Pelikaan inkt. De juf met de grote borsten die je schrift

met groen inkt toen nog prees, de houten lessenaar met een inktpot in ’t

midden. Voor jezelf en je buur. Gewoonlijk een jongen, want meisjes

waren nog uit ‘den boze’. Ik schrijf dit rechts, bevolen door mijn linker

breinhelft naar dat het schijnt. Logica en gevoel versmelten bij mij

nochtans samen. Leunend met mijn linkerarm op de gesloten computer.

Amaai, wat een weg legde ik nogal af. Ondertussen 10 boeken af, talrijke

blogs, foto’s, tekst voor filmmuziek, alle facetten van de literatuur

beoefend, soms in meerdere talen, nog niet via E-reader of grote drukkerij.

Het leven, wat een les in lessen krijgen en geven.

 

Lessen te geven

Over hoe ingewikkeld en mooi en toch simpel alles is. Over die mix van

figuren die je telkens in andere omgevingen in hun punt van evolutie

ontmoet. Zoals in de tijd in Sint Joris Weert aan mijn voor 648 euro

onteigende chalet (prijs van de bosgrond) . Zie er me nog zitten,

weergekeerd nadat iemand er twintig jaar gratis mocht wonen na bijna

afbetaling van een klein prijsje voor de chalet. Als gasten had ik toen de

dappere overlevenden van de uitdrijving van wat eens een toffe camping

was, maar met wanbeheer en obstructie door de Staat vooral die het op de

illegale bewoners er van gemunt had. Berooide mensen, welstellender

mensen, konden het wel over ’t algemeen best met mekaar vinden,

sommigen geen geld om huur te betalen, anderen een tweede woonst; ’t

viel daar wel mee als je de negatievere uitwassen tussen hen wegdenkt; het

waren niet dusdanig de sociale verschillen maar de emotionele negatievere

kanten die al eens voor hommeles van de bijna homeless zorgden. En ‘jij’ ,

zo noem ik mijn eigen nu even moest daar eens aan de witte Michel en

Michel de Waalse Normandiër en hun wederhelften of vrienden en

vriendinnen gaan uitleggen dat het leven niet dood gaat, ook

wetenschappelijk gezien niet en dat er meer in ’t leven is dan je over

zakelijke dingen druk te maken. Ze hadden dat idee al veel te lang in

henzelf begraven, vreesde ik. Toch ligt er iets echt waardevols kunstzinnigs

in het leven dat ze daar soms in afzondering leden. Clochard of parvenu,

beiden sjiek om volgen. De echte verhalen zijn beter dan die van TV soms.

Zo zag ik gisteren nog iemand afscheid nemen van zo van die steunen die

muziekpartituren dragen omdat hij na een operatie niet goed meer kon

zingen en symbolisch zijn vroegere hulpmiddelen in een onderdeel van een

tv programma letterlijk de lucht in liet vliegen…waarom verdorie niet

weggeven aan iemand in plaats van te vernietigen ? Minder kijkcijfers ?

Toch bedankt voor de mooiere momenten hoor programmamakers.

Wandelend door de fruitboomgaarden

Er is veel werk aan geweest. Kan er van meespreken, heb alle handelingen

zelf nog als beroep gedaan. Wat vroeger in de ‘oude tijd’ hoogstambomen

met koeien er onder waren of akkers weid en zijd, zijn nu op vele plaatsen

in ’t Hageland plantages vol met laagstammen, in tientallen soorten, rijen

lang, berg op berg af en vlak wisselen af met steeds weer andere

panorama’s op weg naar Uw boodschappentas. Zoals de druiven in

bijvoorbeeld ‘de Provence’, wachtend op de smaak in uw mond. Heerlijk je

te bevinden in een landschap en op tijd terug denken aan al die plekken in

’t echt beleefd of via TV. Ontelbare indrukken, iedere dag weer opnieuw.

Je vertelt ze door op allerlei manieren, die van vroeger en die van de

beeldtechniek van nu. Toch, het innerlijke beleven in die grote en

zoekende tocht die het leven is, geeft je veel intenser vleugels en zet je

telkens weer veilig neer op momenten dat je weer alles aan het leven

relativeert, in je zoeken naar het ‘meer’ en het ‘er achter’.

Reptielenbrein erfenissen

Al enkele of wie weet al niet hoeveel meer keren, mensen tegengekomen

die je hun problemen vertellen en vermits zelf ook al heel veel echt

doorleed en van vele wateren thuis, vertel je dan ook dingen die ook over

wat zij vertellen gaan. Op dat ze zich niet zo alleen met hun probleem

zouden voelen, vertel je dan gelijkaardige dingen, je leeft je in, je leeft mee,

je geeft een stuk van je ziel mee en waar je soms best een oordeel zou over

uitspreken, veroordeel je zelfs niet om hen te sparen. Verkeerd in vele

gevallen. Zoals ook het geval met teveel ondersteuning aanbieden of

teveel geduld hebben. Als response uiteindelijk in vele gevallen, blijkt dat

het hun toch maar te doen is om jouw info in hun praktische kader te

gebruiken. Ze spelen gewoon van achter hun maskers al eens een spel, of

ze nu jong of oud, man of vrouw zijn; ’t is niet altijd echt gemeend. Ze

gebruiken nog teveel het deel reptielenbrein waar wij allen nog mee

rondlopen van in dat tijdsbestek van onze evolutie. Ze zoeken zich een

prooi in feite, niet voor hun spirituele groei, maar veelal voor hun stoffelijke

gewin of voor een troost bij het verwerken van de dingen die ze zich

eigenlijk door zo te leven op de hals hebben gehaald. Armen van geest.

Blijven doordenken

Geen evidentie. Misschien stopt het wel eens ! Ons bloed moet blijven

pompen en 10 000 dingen meer. De ziel op zoek naar zijn eigenlijke spirit.

Wat tof eigenlijk en dat allemaal in zo een gehaaste, door oorlog en

armoede overschaduwde wereld om van die akelige relatieproblemen maar

te zwijgen. Oef, wat geven landschappen en innerlijke rijkdom toch een

rust midden die lompheid, onnozelheid en ijdelheid der dingen !

Voortdurend moet je je eigen en anderen blijven motiveren, animeren,

soigneren… . Zien dat alles betaalt raakt is voor velen bovendien iets dat

zoveel spanningen meebrengt dat ze niet meer aan het leuke van het

denken over henzelf en de wereld toekomen. Neem je tijd en denk er eens

over na ! Bemin het leven ! Maar vooral : ontdek of herontdek je innerlijke

vreugde !!

Zicht op bebouwing. Kortbij. Veraf

Je ziet de boerderijen van ver , de huizen. Bewoond door deelnemers aan

’t leven. Allen mensen, gelijktijdig levend. Uit mekaar al eeuwen voort aan

’t komen. Vroeger meer onder mekaar levend. Er was nog geen tv, wel 27

cafés per dorp. Zomeravonden om te buurten. Al waren er ook al

eenzaten en eenzamen, eenzaam zijn was moeilijker, met te velen is dat

altijd al geweest. Vervreemd van je werk en de mensen ? Niet zoals

vandaag, ’t moest allemaal meer plaatselijk gedaan worden en met meer

handen, dus aan de slag ! Vrije tijd en werk liepen nog door mekaar. Het

was allemaal niet beter, het was anders. Anders dan in Egypte of waar dan

ook. Anders dan in nog vroeger tijden. Anders dan bij de buren. De ene

deed het zus, de ander zo of maar zo. Houten karren werden rijdende

fabrieken. Paarden werden een soort nieuwe gigantische locomotieven. In

de hooimijt met een meid ?Hopelijk bestaat dat ten minst nog. Wie weet?

Ik zet me schrap

Maak gezonde combinaties van dingen der aarde klaar. Beetje afwisselen,

ene dag met friet dan spaghetti of rijst, een falafel en eens uit eten of

vasten. Sinaasappelvruchten uitpersen, beter dan fabrieksdingen. Zal toch

waarschijnlijk nog een aantal jaren voor de boeg hebben, vandaar er beter

gezonde jaren van maken. Ik zeg dank aan de dingen die ik verorber en aan

diegenen die ze maakten. Vergelijk in gedachten een appel met moeder en

vader ‘zon’. Mijn belastingen betaal ik met plezier, behalve de 1,6% voor

‘defensie’, maar in feite voor oorlog, want we werden niet aangevallen. Die

belastingen toch, je moet hun berekeningen eens zien, hoe ze tot een

uitkomst komen zeg, te gek voor woorden in deze tijden waarin alles

simpeler kan. Niet te doen. Maak het toch eenvoudig en

gestandaardiseerd voor heel de planeet zodat we op termijn niet alleen het

speculatieve maar ook het administratieve gebruik van geld kunnen

afschaffen. Werken kan leuk zijn, maar de mens heeft gewoon te weinig

tijd om met kunst, letteren, communicatie met anderen, de natuur, reizen

en zo meer bezig te zijn. Het openbare en privébeleid ziet ons te veel als

productieve dingen, minder als mensen soms. So be it. Heb mijn weg

gevonden, nu U nog.

26. Woord zoekt beeld (foto’s T.S. 2015-2017; teksten ’filosofisch verzet’,

De essentie waar mijn huidige levensgezellin-fotografe en ik naast het

praktisch leven mee bezig zijn, hebben we proberen te vatten in een

tentoonstelling ‘woord zoekt beeld’. Ook te zien via de link op het einde

van dit werk. Onze canvas reeks schetst het ontstaan van het zijn van af de

oerknal en zo verder de schepping in, Fysica die Chemie en die dan weer

Biologie deden geboren worden. De mensheid is op een punt gekomen

dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is. Het is

allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse

voor. Terwijl er nog zoveel wereldproblemen aan een oplossing toe zijn; is

een te groot deel van de wereldbevolking om allerlei redenen niet echt

bezig met de oplossing er van, gevangen ook in hun subjectieve situaties.

Wat hebben ze aan mijn bij de foto’s horende woorden veelal ? Indien er

geen woorden bij hoorden zouden ze nog minder belangstelling trekken.

“ZIN. Zin, als jij Onzin tot zijn ware proportie kan herleiden zal ik je soms

‘God-te-ergens’ noemen en je vragen of je die hele reis van straling tot

atoom en cel wél nodig gehad had voor een bewustzijn als het onze”.

Hiermee probeer ik gewoon te zeggen dat de tegenstelling tussen theïsten

en atheïsten eigenlijk maar een ‘denk’-tegenstelling is…te verkiezen valt

een neutraal beschouwen en observeren van wat nu eigenlijk de bedoeling

van het leven is…door veel kennis op te doen en zelf te ervaren wat het

leven nu met het heelal en ons wou, wil, zal willen. De theorie heb ik in

deze al voldoende behandeld, de praktijk al op tal van manieren proberen

aan te tonen. Ik zal via de teksten die bij de canvassen horen nog het één

en ander op een rijtje proberen zetten en nog wat bijhorende uitleg geven,

voor dat ik met het verhaal van dit schrijven concreet doorga; want als je

wil lezen, moet je wel weten wat letters zijn.

De volgende teksten of delen van teksten, gedichten, zijn zo van die

axioma’s, letters, woorden die veel studies en wijsheden samenvatten en

die helpen bij beeldvorming rond de zin van het leven. Best probeer je bij

filosofische vragen door te dringen tot de kern van wat iets is, wie iemand

is, wat van waar komt, wie wat achter de rug heeft, wat er met wie nog te

leren valt. Op de achtergrond van wie we nu zijn, speelt tegelijk de melodie

van wat was. Collectief bezien betekent dat :

“Vader Fysica en Moeder Chemie” : opa Big Bang keek naar dochter

Straling, verliefd op het atoom, Fotonen vlogen om haar oren er kwamen

Moleculen van. Oma Mater, vond haar draai rond Ster Zon. Ze smolten

hun goedjes in mekaar, de eerste celletjes waren klaar. Ma Organo deed

het in zee volgens XX. Organos werden Organisimos en toen kwam ’t

voortplantingssysteem systeem van Pa XY. Samen kropen ze aan land om

aan recentere kunst te beginnen. Nu is alles precies af dacht de familie

natuur. Er is genoeg voor iedereen. Maar zie het grote geld daar en daar

toch oorlog voeren om meer. Gedenk het principe van de Cel, was

oorspronkelijk DELEN.” De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar

de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend

gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren

aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er

deel van uit, wij zijn het ! We zijn ondertussen al veel minder de aap die de

anderen domineert (alhoewel) maar toch, ondanks al onze ontwikkeling

staan we nog maar aan het begin van het totale plaatje van onze collectieve

maar ook vooral individuele evoluties te begrijpen. De mate waarin we

verstrikt zitten in allerhande dingen die onze persoonlijke relaties geen

goed doen en daardoor soms uiteindelijk wel; bepaald onze zin om daar

allemaal mee bezig te zijn, ook met ons sociale betrokkenheid naar het

sociale en politieke stuk van die relaties met de buitenwereld toe. In feite

is er nog oorlog tussen multinationale firma’s eigenlijk en landen in de

tweede plaats omdat velen onder ons geen weerbaarheid aangeleerd

hebben tegen de heersende ideologie van plat brood en spelen; waardoor

we ons hoogstens in verspreide slagorde organiseren om de grote

wereldproblemen aan te pakken. Later meer hier over.

Een volgende canvas : “Filosofische Invalshoek. Niet-bestaan is

onmogelijk. Alles bestaat. Niks kan niet bestaan. Als een situatie, iets,

iemand, van veel bijna niks wordt, ontploft ze. Big-Bang van materie en

relaties. Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen

onzin…inhoudsloosheid. Doordat alles iets en niemand niet ‘iemand’ wil

zijn…is er ook veel venijn. Teveel willen bezitten, te jaloers, te ego, te vol

zelfbeklag, teveel angst, te rijk, te arm…en te arm van geest. Niet waarom

denk of doe ik dit of dat…maar ‘heb ik al genoeg van dit of dat

gehad’…beheersen ons leven. Sta soms eens even stil bij wat een mens als

nu eigenlijk gewoon wil. “ Een mens als nu, de heden ten dage mens,

produceert en distribueert niet gewoon logischer wijze in functie van wat

nodig is, hij zit in een systeem van loonarbeid gevangen; een speculatief

systeem dat de arbeidende bevolking, de zelfstandigen en middelgrote

ondernemingen tot en met tegen mekaar opzet en tot overconsumptie en

oorlogen om grondstoffen en strategische posities leidt. Nooit wort hem in

een telematisch referendum gevraagd of hij militaire productie en

onrechtvaardige belastingen wil. In feite wil hij op zijn gemak werken, een

beroep doen wat hij graag doet, afwisseling, reizen, leren in ’t beste

geval…maar het oude korset van de dingen maakt hem oh zo afhankelijk

van misschien volgens onder meer Oxfam en andere studiebureaus 1% van

de wereldbevolking hun bankrekeningen. Eigenlijk speelt hij dat domme

spel mee omdat het zich uitstekend leent tot mekaar domineren en

onderdrukken en zich afreageren op diegenen die het zogezegd ‘beter’

hebben. Het is ook een filosofisch niet begrepen gevecht met de eindigheid

van het persoonlijke bestaan, genieten, genieten maar, tot zuipen en

zwelgen en geld over de balk gooien toe: zo min mogelijk lezen, relaties

uitdiepen, de wereld helpen verbeteren.

“In order to …Feel what life is about…have a love for matter and it’s

history. One has to use all one’s senses, obtain knowledge as well to feel.

To see how everything is alive. One has tob e in close encounter with all

the living, dating back to radiation and our cells. In order to… Be alive, one

has to understand a great deal about each and everyone’s role and

evolution. One has to have an idea of further stories to be prepared. One

has to be prepared for future developments. In order tob e happy one has

to give and enjoy the receiving. In order to be eternal one has to know a lot

of the stuff… eternity is made of.” Dus, “ Om te voelen wat het leven is,

ontwikkel een liefde voor de ontstaansgeschiedenis van de materie, die uit

de eterie, straling…voortkwam. Men moet al zijn zinnen gebruiken, kennis

verwerven ook om te kunnen voelen hoe zeer alles van leven doordrongen

1. Men moet in nauw contact staan met al het levende, teruggaand tot

de straling en onze cellen. Om echt te collectief en individueel het leven te

verstaan moeten we een groot stuk van de evolutie van alles en de rol van

velen in ons huidige nu daarin begrijpen; want alles heeft zin tot het onzin

dreigt te worden. We moeten onze intuïtie verfijnen en toekomstige

evoluties kunnen aanvoelen en ze met geduld leren voorbereiden. Men

weze best op toekomstige ontwikkelingen voorbereid. Om gelukkig te

kunnen zijn moet men kunnen geven en genieten van het ontvangen.          Om eeuwig te kunnen zijn moet men veel weten van de materie en eterie waar de eeuwigheid van gemaakt is en dat allemaal leren aanvoelen. “

“Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt” Toen ik

een jaar of negentien was schreef ik de volgende tekst, waarvan ik mij nu ik

verleden week zestig geworden ben afvraag, ‘hoe dat ik dat toen al kunnen

weten had, met bergen kennis en ervaring minder. Nu begrijp ik hem ten

volle eerst. Leg dat maar eens uit :

“Ode aan een punt. Vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven in het

punt van waarheid, echtheid, waarrond alles cirkelt, dacht ik zo…behoed

het willen weten van verscheurd raken…behoed de ontsluierende kracht

van zich in te willen graven…kijk uit voor het teveel verlangen naar de

overkant. Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren, sterre verre

draagwijdte, eindeloze ontwikkeling, kijk uit naar een brug naar ergens,

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen, leef, mens leef, weef

mens weef, te midden het stille, eenvoudige en goede; dankbaar voor al

het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen

kortzichtige onwetendheid. “ Bewustzijn is iets alom tegenwoordigs dat

wie weet te maken heeft ook met vergane biologische energie, terug te

herleiden tot straling, mineralen, de microwereld… . Daar bij komt dan nog

eens de wisselwerking met het individuele bestaan en zijn relaties en het

voortdurend inschatten hoe een situatie is en wat je er mee kan doen. Het

spel van logica en intuïtie, de gevoelswereld, de positieve en nog te

overwinnen negatieve emoties bepalen het bewustzijn voor een groot stuk.

Wit kan opeens troebel worden, luisteren moet je leren. Weten wat je te

doen staat, woorden wikken en wegen…je zou er voortdurend beter in

moeten worden, dan ga je minder in onzinnige gedachtegangen gevangen

zitten. Over de moeilijker lagen van dit gedicht later in het verhaal zelf

meer.   “Doorgeven. Wat licht aan mekaar…om kunnen blijven verder te

leven…van dat licht, verwant met de glans in ogen die door onze woorden

en aanrakingen geboren wordt. Doorgeven. Wat lucht aan mekaar…om

ons blijvend fris te houden. Van die lucht, vol van geesten die nog graag

beneden mee feesten. Doorgeven. Wat stilte, weinig of veel; om onze

kalmte te bewaren. Van die kalmte, verwant aan het alles, verstrikt in het

niets. Doorgeven. Wat water en mineralen…om ons te laven en ‘ t

overbodige weg te spoelen. Van dat laven, niet te veel of te weinig, juist

wat nodig is. “ Zelf leren beseffen op welke wijzen je best bij dit soort

mediteren over al die wondere constataties die er bij het leven te maken

zijn, raakt. Je gaat er het dagelijkse leven intenser door beleven.

 

“Roodborstje noem je Veel meer dan met je naam. Duik je al eens op. Op

een uitgekozen moment. Op een tafeltje in herfstzon. Maar elders ook,

altijd onverwacht. Lijkt wel of je blijft staan of hangen. Om dialoog aan te

gaan. Die korte momenten tussen ons. Even geluk in mij en jou vangen.

En vrijer kan niet. Je staart en pikkebekje zo fijn. Met al je opgepoetste

kleuren. Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn. Je lijkt wel een postbode

uit de hemel. Spaarzaam met ook jouw unieke lied. Ons aan domheid van

onrust herinnert. Ons met je danspasjes op een andere voet zet. Voor je

weer je hoofdje draait. Om je volgende luchtduik uit te meten. “ Dichten is

het resultaat van én mediteren…zoals een fotograaf de lens op het juiste

moment open zet.

“Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft

gehad” zo van die momenten dat alles in mekaar lijkt te passen, des te

beter observeerder je wordt, des te meer van die momenten ge je hebben

en des te kalmer je wordt…en hoe meer kalmte, des te betere inner-

communicatie, meditatie, wijs geluk en binnenpretjes.

“Dit is ons leven Dit is jouw leven. Teruggeven onmogelijk. Zijn heeft vele

redenen. Er doorheen en beleven. Het zware op tijd achterlaten.

Omvormen tot het ware van binnen. Zijn, verhelende, verhelderende

rijkdom. Afzondering en reünie. Maar steeds uitwisseling. Zij het met

wijsheid gewogen. Zij het uit toorn geboren. Terecht of onterecht. Uit

liefde en blesserend zegen. Bless your blessings. “

“Ga zitten en vertel me je verhaal” (bis)- Wil vandaag niet weten wat je

van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil

inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in

de dag en het donker praat. Wil vernemen welke wegen je opgestuurd

werd. Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos. Wil er in komen

van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat

onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan

bestaan. Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen. Wil voelen wat er

je echt beroerd. Wil geen prijzen of lonen bespreken. Wil op jou zelf

afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen

wil”. Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor

mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht

mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te

kwetsen. In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet

alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven

kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke

opdrachten af. Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen

hoe dat ligt.

“Speels tussendoortje Zacht roffelend met vingertoppen. Langs kleurige

tepelvelden. Stroompjes welven naar het buikje. Maken even een

ommetje langs ruggenmerg. Om via de geest uiteindelijk. Op de

Venusberg aan te landen. Alwaar wie weet alweer. Wat zal doen branden.

“Caresses érotiques. Elle l e rend si fort si doux. Me veut dans son corps.

Pour sentir encore et encore. Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore. Il veut,

désire qu’elle vient. Sur cent façons avec ses mains. Aussi les pensés,

pensées jouent avec. Quelle femme, quel mec. C’est plus que se faire

plaisir. C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir. Ce n’est pas banale.

C’est comme un grand orchestre et un bal. Passé et présent tout, toutes,

tous unies. Cherchent à se combiner dans un lit. “ Ook een pak

erotische gedichten geschreven ooit, gedichten over dieren, mensen,

fysica, filosofie, doden, natuur, spiritualiteit, politiek, wereld van de

arbeid… . Over de eigenlijke en symbolische zin van de erotica later en in

een aantal linken via de link achteraan meer. Als je ’t allemaal door hebt

schrijf je een gedicht als dit maar weer : “Zonneschijn schijn maar zon, op

het schijnbare en het echte, op de herwonnen deugdzaamheid van de hij

en zij ziel, op alle onnodige en nodige omwegen, op het niet opofferen van

integriteit, op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit

telkens anders te zeggen”.

“Na de dood Stilte, is allen die niet meer bestaan, is opkomen en overgaan,

is terug naar onze essentie, in stille beelden blijven we voor de levenden

achter, wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt, wat blijft, onze menselijke

waarde; licht, schijnend in licht, Licht, is ook die die er niet meer zijn…Lucht,

doet niemand pijn. Tijdens de zwaarte van het leven reeds even stilte, lucht

en licht zijn, ze zijn wie de heengeganen waren”. Ruimte en Tijd, relatiever

dan we zouden kunnen veronderstellen. Waar kosmologen en andere

wiskundigen en fysici, biologen, filosofen en zo meer mee bezig zijn…ze

vergeten te vatten dat ze eigenlijk het bestaan van het eeuwig leven aan ’t

bewijzen zijn. En wat dan de achterliggende bedoeling is : Je kan iemand

tips geven, maar het stuur van je leven heb je zelf vast. Een aantal

wijsheden moet je via je eigen leven zelf zien te beleven en vatten. Hoe

meer mensen dit doorhebben, hoe meer bereidheid er gaat komen om

problemen zoals oorlog en armoede en vervuiling en uitbuiting aan te

pakken; omdat de ideologie die zegt dat leven tot produceren en winst

maken te herleiden is, dan onzinniger wordt.

“Questions for workers Waarom worden we nog altijd door de wereld van

de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen

anderen niet aan de slag ? W is recht op werk geen recht ? W kunnen we

niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te

doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W

zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de

bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ? W geen productie

gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig

ecologisch verantwoorde productie ? W hebben sommigen onder ons de

ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ? W

moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet

speculatief te gebruiken wereldmunt ? W is armoede een officiële vorm

van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ? W bevelen

enkele politiekers en militairen hele legers ? W zijn godsdiensten niet zo

spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ? Waarom noemt

imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’

brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W

volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen

we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ? W

worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te

doden ? W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ? W de

technologie en technocratie niet gebruiken om een mooier wereld te

maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W

sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag er naar op wereldgebied

toch nog groot is ? W worden er boeren betaald om niet te produceren

terwijl er zoveel honger is ? Waar om worden boeren verplicht tot het

kopen van niet hun zaden ? W is er zoveel tekort aan woningen . W eten

onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ? W overleeft Hun

systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting en speculatie…en hoe lang

nog ? W blijven we collaboreren via de klassieke stembus terwijl het

moderne fascisme zo sterk is ? W berichten de grote media in Hun

voordeel ? W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA te

zeggen tegen het oude systeem ? W leggen we geen eigen programma ter

stemming voor ? W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven

waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken,

kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de

regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan. W de joblozen

niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen? W geen nieuwe

strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doen ?

http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://bloggen.be/conscience2008

(verkiezingsblog)///de bij de teksten horende foto’s en meer niet

afgedrukte teksten zoals hierboven ?

Voor wie nu nog niet, …na mijn selectie van 1418 A4 bladzijden doorheeft

dat het leven de moeite is en ons van alles wil zeggen : ga naar mijn links en facebookprofielen

Wereldgenoten,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals

het deel filosofisch verzet; voornamelijk columns tussen 2006 en 2010

geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook

een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal

aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het

democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dat deel

dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de

grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft

gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de

Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde

mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds

heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan

oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale

sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.

https://www.filosofischverzet.be met actueel werk en archieven, is

raadpleegbaar via de internet linken van mijn blogs (een deel ook in het

Engels vertaald), niet alleen sociale analyses maar ook vooral artikels en

essays rond zingeving van het leven; niet van uit een godsdienstige maar

van uit een filosofisch-wetenschappelijke benadering, die ruimte laat voor

de geestelijke en psychologische noden van de mens, vertaald in alle

literaire stijlen met eigen foto en videowerk. Na 2010 heb ik het schrijven

van columns aan anderen overgelaten en nu verspreid ik naast eigen korte

commentaren via Facebook en Philosophical Resistance (Google pagina)

een aantal progressieve auteurs, werkzaam rond de chaos van de huidige

wereldpolitiek en alternatieven ook, naast diegenen ter linkerzijde van

klassiek links ook mijn toekomstgerichte alternatief .Het totaalwerk geeft

een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische

essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die soms door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil . Religie, van relier afkomstig ‘verbinden’, is veel breder dan filosofieën die op een Godsbeeld steunen. Wat de termen atheïsme en theïsme  overbodig maakt eigenlijk. Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project.

 

27. Het veranderende uur

Een rare uitvinding van een dertig jaar geleden laat het plots een uur

vroeger en vlugger donker en bij ochtend vroeger klaar zijn. Zes maand

later volgt dan de omgekeerde beweging. We hadden niet alleen die tijdsaanpassing maar ook bijna al die heiligen en al

die zielen te vieren ook al, ’t is te zeggen morgen en overmorgen. Dan die

Halloween bedoening nog links en rechts maar weer laten voorbijgaan voor

wat het is…gewoon in dankbaarheid om de warme oktoberzon de fiets op

naar de surf put en verder op naar de steigertjes. Lang uit lagen we aldaar,

beurtelings op buik en rug en zijdelings, rustend van de zeil garage voor de

oude camper te maken en zij van het bezoek aan de herstellende moeder,

tijdelijk ver aan zee. Ze praten en ze praten, over honderd dingen die ze

zagen, kleuren van wel twintig verschillende soorten inheemse, noordelijke

en zuidelijke bomen. Over insecten een ietsje pietsje groot die als kleine

motorvliegtuigjes over het water zweefden of er tot eetlust opwekkend

plezier van de vissen in vielen. Spijtig dat ze hun visnetje van een abrikozen

plastic potje niet bijhadden om zoals die dag in Noorwegen of Zweden toen

al te ‘hengelen’. Onder hen wat witte zandkorrels, kwarts, wereldberoemd

als grondstof voor glas en glasvezelkabels onder meer, bijna zo oud als het

universum, men blaast het van in Dessel naar Lommel door reuze stalen

pijpen. Het zand lag er in de streek gewoon te wachten tot de mens de

vensters en het transporteren van computergegevens en zo uitvinden zou.

 

Ach dat veranderende uur, laat er ons gewoon twee nieuwe feestdagen van

maken dan ! Ongewoon veel wandelaars langs de steigers en verder op in

het bos. Misschien een idee om met de Fotofilosofie tentoonstelling aan

de boorden van het glimmende water hier te komen staan, dachten we.

We reden tot aan de fabriek richting het vijfde Sas waar de waardin met

bijna dezelfde naam met het traditionele ronde dienblad in de deur stond

aan de overkant van één van de kanalen. Drankjes, voor sommigen een

teveel aan spirit waardoor ze gaan verloederen, voor de gebruikers met

mondjesmaat een even wat vlotter bij een dieper gevoel raken, voor nog

anderen gewoon lekker en uitkijken voor teveel er van.

Wat nog bijblijft van het verhaal van gisteren ? De voorspellingen van de

non over wachten op de diegene met een aparte roeping en wat ze zei rond

de dood van een vriendin en haar geliefde die haar dan een maand later

volgde. De gesprekken met de andere boerendochter en haar vriend over

streek gewoonten onder meer, verschillen tussen Kempen en Hageland en

hun mensen. En dan weer onder ons alleen, reflecties over het hebben van

kinderen en van waar en waarom ze hier komen en hun verhouding en

reacties tegenover mijn filosofische en intellectueel artistieke zoektochten.

Over wanneer ze kwamen ook, over zij die eventueel nog komen gaan… .

Te koesterende conversaties op deze veranderde uur dag. Op naar de

toekomst ! De meerpalen voor de boten waren juist Guinness pinten, wit

vanboven en donker beneden en de waard, waardin en hun helpster hun

rust kwam er weer bijna aan. Het juiste medicijn bij de juiste patiënt

brengen, haha…gelukkig waren de meesten per fiets en was er ook veel

soep en frisdrank en…paprika ! Er werd niet alleen Sint Bernard en ander

Belgisch lekker verzet, er wandelen ook honden met die naam door, de

wereld, het leek wel of hij overal in vrede was…terwijl het land zelf werd

bestuurd door onverstandige lieden die de desastreuze interventie

avonturen van de vertegenwoordigers van de big business wereld

onderschreven en al zo vluchtelingen stromen op gang brachten en steden

en dorpen tot puin herleiden… en alleen groepen fanatiekers de schuld

gaven, … en het belang van hun stemgedrag met betrekking tot het

buitenlands beleid… vergaten ! Morgen weer een dag

 

28. Mag ik eens een paar uur uw kerk lenen padre ?

Allemaal goed en wel en dwaas die Halloween toestanden die én willen

vieren én willen verbergen dat de dood een onbegrepen taboe is. Maar er

was rond deze Allerheiligen en Allerzielen ook weer een herdenking mis

voor de overledenen van dit jaar. Vier foto’s van een doodsprentje met

ongeveer leeftijdsgenoten, mensen die in een oorlogsdorp van weleer

eenzelfde bestaan deelden in goede en minder goede dagen. Ik was er

voor eens stuk getuige van, het deel na de tweede wereldoorlog dan, zij

waren tieners of een jaar of kind van toen. Je kan dat allemaal literair niet

verwoorden want je zou al die mensen en hun omgeving en

levensomstandigheden en de tijdsgeest moeten gekend hebben. De

priester, een autoriteit in ethische vraagstukken aan de universiteit, vroeg

of er heiligen in de kerk zaten, ze mochten opstaan. De kerk heeft een

andere definitie van heiligen dan ik, dacht ik, vele zielen overkomen hele

moeilijke dingen en ondanks alles blijven ze in de heiligheid van het leven

zelf geloven, niet dat ze hun moeten opofferen, maar ze doen het dan toch

maar ! Ze verdedigden niet zo maar het instituut Kerk; maar vooral de

lijdende naaste…het waarom van het lijden, een hele multidisciplinaire

aangelegenheid, die men in de Kerk te eenzijdig benadert. Op mijn

terugweg naar huis passeerde ik in Averbode een kerkhof voor en van een

paar honderd paters, allen bijna minstens zeventig, tachtig of meer

geworden…een tiental hadden een bloempje gehad. Interessant gegeven

weer, er passeren er dagelijks niet weten hoeveel door een mens zijn

hoofd, dingen van dagelijkse mensen met hun problemen, dingen uit de

wereld van de TV, onrecht allerhande waar hier en daar mensen dan toch

iets proberen aan te doen,…zoals die Nederlanders die de politie in Manilla

hielpen van een begin te maken met oprollen van netwerken van

cybercriminaliteit (in dit geval prostitutie van kinderen !!!). Chapeau voor

die mensen en de mensen van de politie ginder.

Even de Eerwaarde aanschrijven Sta mij toe je een link te sturen, die zich

vertakt in een 24 tal linken die allen met de zin van het leven te maken

hebben. Van uit Uw publicatiedomein, is de link ‘de blogfilosofen’, waar ik

zoals Teilhard de Chardin verbanden tussen wetenschappen en het

spirituele naspeur misschien interessant.  Maar minder theoretische lectuur vindt je op tal van plaatsen, allen onder de noemer ‘geloven is een

zoektocht’ en ‘herinneringen’.  Ook een hele brok verzet tegen oorlogen en

politieke onzin onder de noemer ‘filosofisch verzet’, titel die ik ontleende

van wijlen een collega van U die mijn grootvader in een publicatie rond de

oorlog tegen het fascisme zo omschreef.  Gisteren wisselde ik een paar

woorden met U aan de uitgang van de kerk waar ik de herdenking van

onder meer mijn moeder bijwoonde.  Ze was een hele goed buur en

vriendin van uw nicht denk ik.  Ze vertelde mij vroeger hoe zij met haar

vroeger per fiets naar ‘den Heinkesberg’ in Wever reden voor een gunst

voor de klein mannen .    Mooie kapel trouwens, nog gebouwd in opdracht

van een Dyonisus Vicca waar van onze tak van de familie gedeeltelijk

van afstamt volgens onderzoekwerk van een overleden oom van mij.  Mijn

vader, fruitteler en fruithandelaar zoals U wel bekend ook vaak te vinden,

niet alleen op de camions maar ook op de tractor zoals uw broer geloof ik. 

Bon genoeg gesitueerd, hopelijk heeft U iets aan dit 1418 bladzijden tellend

werk, met U er bij gisteren 1419.  U had het over heiligen en opstaan…ik

dacht aan een zus van mij die ons ma jarenlang verzorgd heeft, ons ma die

samen met een oud Boerenbond man de bejaarden vroeger altijd ging

bezoeken.  Negen jaar heeft je nicht het op haar ziekbed volgehouden en

wij kregen bij bezoek aan ons ma altijd een verslag.  Deze dingen maken het

leven echt de moeite.  Bedankt nog voor de mooie herdenking van gisteren;

aangepast aan het soort reflectie dat ten gevolge van onze tijdsgeest nog

steeds doet.  Tijd om de parochianen eens ten volle op hun ook sociale en

politieke verantwoordelijkheid te wijzen vind ik zelf. Dank U voor de

aandacht.  Octaaf Coeckelberghs (die met zijn lange haren)…al in

oorlogsverzet van in de tijd van Vietnam versus USA…en nu nog altijd in de

tijd van 66 legers tegen Syrië en bondgenoten… veel over geschreven,

eerlijke journalistiek, zoals ik gisteren bij terugkeer bij een stop in Averbode

las op een affiche.  Hier is de link  :   

https://www.filosofischverzet.be Beleefde Groeten, Uw werk

is heel heel nodig, het is wraakroepend en hemeltergend dat er onder meer

medicamenten van embryo’s zouden worden gemaakt !!  (en dat de

overgrote meerderheid zich niet actiever met binnen-en buitenlandse anti-

oorlogspolitiek inlaat !

 

29. Droomtoestanden

Zag ze in enkele scènes terug, niet in de tijd, maar in het nu eerder…of een

nu dat ergens aan een andere kant wordt opgebouwd. ’t Kwam erop neer

dat er eerst nog wel die felle lot- band van onze onderscheiden voorouders

ook vroeger was, bindingen die we destijds rond 2006 meer tot de

krijtlijnen van het realisme terug brachten; het soort realisme dat mensen

die vroeger buren waren, later bed deelden en nu weer buren. Maar reeds

na deze enkele seconden durende droomopname kwam er al een

verkoeling, teweeg gebracht door de illusies waar haar leven haar had laten

in verzeilen. Je kan iemand wel in ’t leven wel laten proberen van

wezenstoestanden doen te vatten (en andersom) maar je reist gewoonlijk

verder naar een andere bestemmeling of bestemmelinge die het volgende

deel of het definitieve deel van de puzzel is. Over generaties heen blijven

eerst emotionele evoluties naar spirituele inzichten verlangen. Ging

iemand té patriarchaal met zijn kinderen om gaan reageerden die kinderen

anders, weg gaan, zich te soft opstellen of al wel eens als frustratie bij

stress zich zelf van zijn te kwade kant laten zien…en dan een generatie daar

achter ga je dan weer een toestand hebben waar kinderen te veel vrijheid

krijgen en de ouders navenant een pak problemen er bij. In het geval van

de droom was het niet zo zeer iets van vorige generaties, maar eerder iets

tussen haar en haar te strenge ex…hij, te streng, zij later te zacht.

Ingewikkelde droom, bij het opstaan wist ik er nog weinig van, maar na een

fietsrit in het bos met de honden kon ik dit blad toch wel weer iets

verkonden.

Nog een wonder dat ik niet van iemands schoonmoeder droomde, nadat ik

in de week iemands verhaal daarover had gehoord. De schoonmoeder kon

niet luchten dat de man van haar dochter haar niet totaal gehoorzaamde

zoals haar eigen man dat uit schuldgevoel over het zich vergrijpen aan de

jeugd van zijn dochter deed. Zij maakte de dochter en later haar

kleindochters wijs dat de hun man en pappa niet naar vergaderingen of

sporten ging maar op café zat of een ander had of zelfs voor anderen

betaalde, geweldige tactieken om mensen uit mekaar te krijgen. En dan

moet dat allemaal achteraf vergeven worden ? Dat moet dan bovendien

dan nog allemaal opwegen tegen de goede dingen die ze wél deden ? “Wat

er dan wel van waar was “, zei me de vriend, “toen mijn vrouw een andere

vrijer had en door hem onder druk kwam te staan en onze ménage

achteruit ging, heb ik ooit eens gezegd bij het aanvoelen dat er iets loos

was “zal ik dan maar naar de bar gaan” ? Dat ene zinnetje zal na onze

scheiding wel opgeblazen geweest zijn en een eigen leven gaan leiden zijn,

met weinig stichtelijks tot gevolg…. “. Wat een ellende er soms uit mooie

dingen kan komen, het lijkt wel of de liefde in vele gevallen gebruikt wordt

om ons met de neus op de feiten te drukken. Heb genoeg van die dingen

die men doorheen een toegeven aan negatieve gevoelens… toch zoooo

complex maakt in plaats van gewoon te doen. Tegenstrijdigheden ook als

aanvulling te zien, net als gewoon goed bij mekaar passen. De kaarten

liggen niet voor iedereen hetzelfde op vlak van emotionele evolutie en hoe

anderen daar al of niet in passen. Gekoppeld aan de leefomstandigheden

en het tevreden zijn met gewoon genoeg of het nooit tevreden zijn en

geconfronteerd met die en die personages die wel lijken ‘op het lijf

geschreven te zijn’ in hele mooie soms tragische soms komische

theaterstukjes of stukken (naargelang tijd en inhoud); loopt het

persoonlijke leven voor eenieder anders, maar vertaald zich ook voor een

stuk naar de sociale en politieke leefwereld toe : met hoe velen gaven we

om het feit dat er teveel armoede en al die oorlog is en hoe sterk waren we

er mee bezig opdat dat zich in een gunstiger kiesgedrag of een andere

manier om aan verkiezingen te doe, zou vertalen ?

 

 

30. Het leven en wie het is Vindt sterkte in de vreugde in U zelf.

Kon me de voornaam niet herinneren, van de koster in ’t dorp, goed in de

negentig, oudste man in het dorp, al koster sinds zijn zestien, zoals zijn

vader Constant in de negentiende eeuw geboren vóór hem al was. De rijzig

kalme organist-zanger stond op de oprit van zijn herenboerderij van

weleer, hoedje op, licht hemdje met korte mouwen. In dorpen anno 2017

leven de meesten buiten het verenigingsleven om toch wel veel op zichzelf

en met grote broer Media die hen veelal een vertekend beeld van de

werkelijkheid geven. Toch weer toevallig dat hij daar stond toen ik op één

van mijn tweewielers aangereden kwam. Ik had net twee bejaarde

dorpsgenoten bezocht in twee verschillende geprivatiseerde homes waar je

op zondag hooguit drie personeelsleden tegenkomt. De verpleegster die ik

er over aansprak, stond er van halfzeven ’s morgens en het was halfzes ’s

avonds reeds. Oud worden, sterven…alles moet maximum opbrengen.

Gewoonlijk als ik me iemands naam niet meer kan herinneren komt die ’s

anderendaags wel in de loop van de dag weer naar boven. Je hoeft

iemands voornaam eigenlijk niet te kennen, je kent immers de mens, je

hebt hem in je ingeleefd en waardeert hem om hoe en wie hij of zij is.

Vertelde hem over mijn reis naar Scandinavië met mijn vriendin en onze

camper. De meest voor de hand liggende dingen, de Noordkaap, de 8000

kilometer, de prachtige soorten kerken, de ruimte tussen huizen en dorpen,

de dingen die er anders zijn, maar ook over het poollicht bij wijlen en het

verschil tussen de golven van de heuvels van het Hageland en de zuid

Deense bolle korenvelden. Ook over het feit dat die heerlijk koerende

dikke bosduiven slechts voorkomen tot boven in Zuid Zweden omdat daar

de graanvelden ophouden. De koster genoot duidelijk van mijn uitleg.        

Zelf had hij ooit per cruiseboot een reis naar de ontzaglijk mooie fjorden

gemaakt, van uit Hamburg aan de Elbe, de Elbe een stroom met

vertakkingen richting een concentratiekamp waar een zeventigtal mensen

uit het dorp nooit van weerkeerden. Toen ik hem zei dat ik daar bijna altijd

nog eens langs ga, want het is ondertussen een herdenkingsplaats en

museum geworden, herinnerde hij zich waarschijnlijk de dingen die hij

tijdens de laatste jaren van de oorlog zelf meegemaakt had net op het

moment dat ik gelukkig over die prachtige natuurdocumentaires op TV

begon, want over de oorlog wilden we beiden eigenlijk niet praten die

moment…de oorlogsverzakers van vroeger en nu hun diabolische invloed

moest niet op deze mooie ontmoeting doorwegen. Herhaaldelijk

benadrukte de koster de oneindigheid van die schoonheid van de natuur,

het wonderbaarlijke in alles. “Dan moet je zeker eens naar onze reisfoto’s

komen kijken”, maande ik hem aan “of naar onze tentoonstelling in mijn

tuin, mijn vriendin haar foto’s op canvassen en spandoeken; met teksten

om over na te denken van mij”. Benieuwd of hij gaat komen. Weinigen

doorbreken hier hun huiselijke cocon, zo merkte ik al na enkele jaren

gedeeltelijke en een paar jaar volledige afwezigheid in mijn eigen huis. Na

mijn opknapbeurt aan mijn huis vond ik het dus wel tijd dat er een filosoof

in ’t dorp kwam, er is haast geen bank meer, geen coiffeur, geen winkel,

nauwelijks een café, gelukkig een frietkot, geen pastoor, geen

horlogemaker of noem maar op meer, van de vele kleine fruitbedrijven en

fruithandel zaken en de tientallen kleine boeren, blijven er in elk dorp

gemiddeld nog een drietal grote ondernemingen over. Maar de koster blijft

zingen, niet meer om de pastoor te begeleiden, maar een ploeg leken die

de mis doet volgens de richtlijnen van Rome, hun goed recht; maar afgezien

van de ethische en morele waarde van sommige teksten uit de

testamenten die we hebben geërfd uit streken waar men nu nog mekaar

militair naar het leven staat…is het niet hoog tijd dat we onze horizon gaan

verbreden met wat de wetenschap en het niet wiskundige gebruik van de

filosofie ons te bieden heeft ? Ik vertelde de koster over de geschiedenis

van de Denen, Zweden, Finnen, Noren…die mekaar ook meermaals tijdens

hun vorstendommen periodes de kop hebben ingeslagen…en dat ik mezelf

wenste zo oud te worden als hij en dan te mogen meemaken dat er een

zelfde vrede in de wereld zou heersen als nu in Scandinavië bijvoorbeeld.

Tijdens mijn reizen in Europa liet ik me vaak ontvallen dat Brussel het

verdiende hoofdstad van Europa te zijn, want heel Europa heeft onze

regio’s tijdens dit of ’t gene tijdperk aangevallen, wij zijn er nooit

gewapenderhand op uitgetrokken op het familiebedrijf van koning Leopold

de tweede in Congo na en de meer recente deelname aan die absurde

NATO oorlogen van eind vorige eeuw en begin deze na. Niet de oorzaken

daarvan worden als een op te lossen probleem voorgesteld, haast alleen

over de vluchtelingen heeft men het.

’s Anderendaags, bij ’t ontwaken lig ik weer te denken over de voornaam

van de koster en laat een reeks klassieke voornamen van mannen van die

generatie in mijn hoofd passeren : Jef, Jos, Karel, Gust…en nog enkele

anderen. Ineens propt er daar toch wel een vraagstelling in me op : ‘’’hoe

heet je ex schoonvader’’’?. Het was niet precies een gedachte van me zelf,

maar eerder een vraag in mijn geestelijke zijn aan mezelf gesteld, door een

stuk van de combinatie van al die genen van overal die mij tot mezelf

maakten. Daar die ex schoonvader zijn naam met A begint, wist ik ineens

dat de koster Alfons heette, Fons, maar voor iedereen ‘de koster’. Fons,

net als iemand anders in ’t dorp die de bezoeken aan de mensen in ’t dorp

die in een home zit organiseert, of nog een andere met die naam die in de

fusiegemeente mee aan de basis ligt van talrijke sociale woningen. Zo

onthoudt je van iedereen wat en “als je overal in Europa reist”, zo vertelde

ik de koster nog, kom je gezichten tegen die je aan iemand hier bij ons doen

denken. Met al die bezettingen en andere economische omstandigheden,

kom je hier ondertussen de hele wereld tegen. “Zeker in Brussel” vond de

koster, op een hele neutrale zachtaardige manier.

Ik vertelde Fons over een oom van mij, een man met een fluwelen hart; die

onze stamboom heeft opgesteld. Een vierhonderdtal jaartjes geleden kreeg

een generaal van de voor het Spaanse koningshuis en de burgerij de

‘ketters’ bestrijdende Alva een stuk grond in Wever, alwaar hij een kapel

bouwde op de ‘Heinekensberg’ en met een Germaanse van hier trouwde.

Zijn naam was Dyonisus ‘Vicca’, zoals een gemeente in Zweden waar men in

een ik weet niet hoe dikke eeuwenoude kerkdeur het Vikingenalfabet

gebeiteld heeft. Zijn voorouders reisden met hun boten tot aan en op de

rivieren in Spanje al van in de tijd dat één van de broers van Jezus Christus

daar leefde. De voorouders van Dyonisus Vicca vestigden zich in Spanje en

vermengden hun genen aldaar. Dyonisus zelf beging de stommiteit van

tegen de Noorderlingen die Protestant wilden worden te gaan vechten.

Verder dan ‘zij’ en ‘wij’ dacht men toen ook nog niet verdorie, de

menselijke geschiedenis was al naar de botten toen de sterksten en slimste

het geld uitvonden en een geldelijke waarde aan alles gingen toekennen en

met de meerwaarde van de overschotten aan goederen wapens begon te

maken om de eigen soort te veroveren en of uit te roeien. In de vroegste

samenlevingen in andere tijden verdeelde men alles onder mekaar, ook al

vocht men er bij wijlen ook al voor hoor, maar alles kreeg een

grootschaliger in plaats van een grot-schalige dimensie. Clans, Clerus,

Vorsten, Multinationals…tot en met topvertakkingen van de Bourgeoisie

van nu, van hier en elders , bepalen nog steeds de krijtlijnen van de

buitenlandse politiek. Een echte cultuur waarover er door meer en meer

mensen over collectieve ontwikkelingen kan worden gepraat, is er nog

altijd niet hier te lande en elders…en ook aan het individuele menszijn en

de overkoepelende zin van de levens van al die mensen die men persoonlijk

kent worden niet teveel woorden gewijd. Alles moet meer en meer actie

zijn voor velen en oorverdovende muziek, soms te horen bij techno muziek

avonden op het plein naast de koster. Wat moet hij daar van niet denken

zo achter zijn piano in zijn huis, denkend aan zijn orgel in de dorpskerktoren

 

? De menselijke, ik schreef bijna ‘Meenselijke’ soort is me nogal een

fenomeen. In feite zijn we één grote familie. Hier leven we in ’t Hageland,

ginder boven heb je ook Hagelanden, maar dan met drie andere klinkers als

tweede letter. Natuurlijk zijn we meer familie van de één als van de

anderen, men kan dit de dag van vandaag zelfs in DNA percentages gieten.

Het overleven van de ganse soort hangt van de samenwerking van de

onderdelen er van af, het uitsterven er van hopelijk niet van enkele fanaten

die atoomwapens kunnen doen afvuren.

Maar daar over heb ik zelf al genoeg geschreven, zie één van mijn 24 blogs

‘filosofisch verzet’, onderdeel van ‘het voortijdig testament’. Met ook meer

uitleg via kortverhalen, poëzie, analyses, columns, foto’s, films en alle

andere takken van de kunst, alsook over alle andere personages of

bewegingen in deze roman die verder wil gaan dan de blogroman die de

verzameling geschriften uit ‘het voortijdig testament’ is. U zal er zelfs

alternatieven vinden om de grootste politieke problemen van NU te lijf te

gaan. Wereldwijde militaire reconversie. Simpele gestandaardiseerde

Sociale zekerheid Systemen. Eén Simpel Internationaal Taks Systeem,

progressief en rechtvaardig. Zinvol werk. Ecologische productie. De

Verenigde Naties zou hier kunnen een referendum over uitschrijven…maar

zal daar moeten toe gedwongen worden want onze internationale

OverHeden zijn eigenlijk OverVERLEDEN…anachronistisch, niet met hun tijd mee…we zouden immers wereldwijd telematisch kunnen beslissen of onze bommenwerpers al of niet landen mogen gaan bombarderen…tot zelfs

eerst de voornaamste programmapunten zelf bepalen en dan de dirigenten

ervan verkiezen…op projectlijsten of partijlijsten, al naar gelang wat de

geschiedenis in al zijn facetten nog gaat voort brengen.

Er groeit een nieuwe houding tegenover het politiek establishment zoals

we dat tot nog toe gewend zijn, één die meer de nadruk op GEWETEN legt

dan op GEWIN. De wereld is toe aan een basiswerking van onder uit, in en

buiten de traditionele politiek. CoNSCIENCE groepen : comittees for new

simultaneous international elections, necessary to create more equality.

Maar ik ga daar maar over ophouden of deze roman gaat de wegen van

mijn vroeger werk op. Wat ik samengebald tot nu toe wilde meedelen aan

het beperkte publiek dat er oor voor heeft, kan U het best overschouwen

via het fotowerk van mijn vriendin. Zie Fotofilosofie Facebook. Facebook,

alwaar ik naast culturele dingen en gewone foto’s wat belangrijke boeken

rond geschiedenis of leerrijke artikels van anderen promoot, maar niet het

soort columns die ik jarenlang zelf op de sociale media onder ‘filosofisch

verzet’ schreef. Al voor dat Facebook bestond.

Ik werd uiteindelijk het gezever van zij die veel te weinig geschiedenis

bestudeerd hebben en hun vooroordelen beu en ontdekte dat velen

eigenlijk eerst nog toe zijn aan het overwinnen van hun emotionele

problemen bovendien en zeker aan het zich interesseren voor wetenschap

en filosofie, op een ondogmatische manier om zodoende niet in de fouten

van vorige tijdperken te vervallen. Om dit concreter te maken, even enkele van mijn uitgangspunten er bij halen :

°De ene oorlog is nog niet gedaan of de volgende wordt al voorbereid. We

geraken er maar niet vanaf. Als wereldburger zouden we ons hiertegen

TELEMATISCH kunnen uitspreken. De drang om de wereld economisch en

militair te beheersen, vanuit eender welke, altijd te relativeren ideologie of

regime, is een bedreiging voor de mensheid. Veel Belgen weten niet dat

we momenteel betrokken zijn bij 2 oorlogen. Het sturen van

gevechtsvliegtuigen naar het Midden Oosten en Libië is één van de

oorzaken van het huidige vluchtelingenprobleem. We moeten onze

politieke vertegenwoordigers, over de partijgrenzen heen, erop wijzen dat

we deze waanzin een halt moeten toeroepen.

 

Een minuut stilte rond wereldbol, en een minuut om eens stil te staan bij

wat die bol aarde is en wat een prachtige geschiedenis hijzelf achter de rug

heeft om het leven er op mogelijk te maken en een minuut stilte om al

diegenen die een gewoon normaal leven wilden en door etnisch,

economisch, sociaal, politiek, ideologisch of wereldbeschouwelijk of

persoonlijk geweld vervolgd werden of omkwamen

Intro kortverhaal “er was dus toch leven na dood” zie vroegere boeken

 

Ondertussen niet zo een tien, twaalf, maar twintig jaar geleden schreef ik de

volgende zinnen :

“Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel.

Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens.

Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is. Er is maar één leven en één

wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te

kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige

vreugden. Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het

verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit. De

waarheid is eenvoudig. Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het

heden en heeft de toekomst nodig.

Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ? Mensen

verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het

leven dat ze leiden eigenlijk betekent.

Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de

vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede,

oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven. Maar er zijn

andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog

niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven.”

 

De titel zou eigenlijk moeten zijn : “er was dus toch geen dood”.

Laat ons het leven proberen te overleven Een vooronderstelling

Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in

essentie ook. In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen

zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer

bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis

beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door

deling. Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling.

Wat valt er zo al te observeren en filosoferen ?

Ongelooflijk veel individuen zijn als mix van voorouderlijke composities

reeds door het leven gegaan en vergaan…toch werden hun verhalen

genetisch, sociaal, politiek, emotioneel en spiritueel verder gezet in reeksen

van nieuwe verbindingen die soms wel heel verdacht veel lijken gebaseerd

op tegengestelde karakters die mekaar beurtelings aantrekken en afstoten,

storen en beminnen; resulterend in weer pro en contra manieren van tegen

of voor mekaar stelling te nemen. Op grote collectieve schaal mondt dit uit

in partijen en klassenbelangen, vrede en oorlog. Al van vóór het

kapitalisme is deze waanzin al aan de gang, de eeuwige begeleider van het

wezenlijke in dit leven; het overkomen van onze negatieve emoties, samen

met anderen. Dit heeft niet alleen een economisch en sociaal luik (in die

volgorde), maar daardoor juist ook een politiek verlengstuk. Je kan je

helemaal terug trekken uit deze werelden en op je eentje gaan leven, maar

net zoals in de micro fysica werelden zal je perioden van absoluut

evenwicht en neutraliteit moeten afwisselen met verbindingen maken met

de buitenwereld, dingen ondergaan, leren, beïnvloeden.

In iedere situatie liggen een aantal antwoorden waarnaar je bewust of

onbewust op zoek naar bent. Gewoonlijk blijf je in die situaties zitten tot

dat je door hebt waar je je blind op staart…of wat je nauwelijks opmerkt.

Iets in ons geeft begeleiding bij al hetgeen we doen. Lucht heb je nodig om

te kunnen leven, dat ‘iets’ hebben we ook nodig. Zoals lucht een

samenvoeging is van elementen die lucht vormden, zo zijn wij ook het

resultaat van splitsingen en samenvoegingen waarvan de componenten op

iedere verschillende situatie via de samenwerking van die componenten

gaan reageren…(of via de afzonderlijke ego’s gaan handelen).

Het zich inleven in groepen of individuen, de goede en de minder goede

ervaringen; leiden op de duur tot het aantrekken van diegenen die je nodig

hebt voor de dingen die jou specifiek te doen staan. Vaak al voor je

geboren wordt is de voorbereiding eigenlijk daarvoor al bezig. Sommigen

komen hier om strijdbijlen op te graven en oude rekeningen van vroeger te

vereffenen, er zijn er ook die gewoon de sfeer op een boerderijtje nodig

hebben om weer in hun onschuldige kindertijd te belanden en zoveel

mogelijk omwegen kunnen vermijden; kalme mensen tegen over te drukke;

ze vullen mekaar aan; maar bij mekaar… . Door aandachtig te observeren

weet je meteen wat je te doen staat en met wie en met wie voorlopig niet.

Net zoals je probeert voor een nest jonge honden met ieder hun

verschillend karaktertje een gepast baasje te zoeken, zo lijkt iets groter, een

voorzienigheid ook wel met ons bezig en gebruikt, liefde, vriendschap,

handel en wandel hier bij als zoetigheid om ons uit onze tent te lokken.

Aanvaarden zoals de andere is, geeft mooie dingen als dat ook in de andere

richting toegelaten wordt. Krijgen en geven, leven en laten leven,

complimenten en kritiek, een lach en even doorbijten. Heb je zelf

voordelen ? verdraag dan dat een ander er ook heeft…(overdrijven wordt

wel te veel toegestaan in de huidige samenleving). Niets is voor eeuwig,

maar wat je goed gedaan hebt, dat geeft pas echte rente ! Ach, je mag nog

zo duidelijk en beknopt of uitgebreid iets uitleggen aan iemand; alleen jij

weet hoe het geweest is; maar ben jij geen wijs en bewust iemand, weet je

zelf ook niet echt helemaal waarom wat wanneer met wie was wat het was

en in welk kader wat voorviel niet vermeden kon worden, …gebeurde. Een

talent moet je leren vervolmaken, het is iets dat niemand op jouw manier

voor jou kan invullen. Men zegt wel eens “kon ik maar op meerdere

plaatsen tegelijk zijn”. Onze voorouders van duizenden jaren terug , zijn zij

niet op meerder plaatsen tegelijk onder al die deeltjes die wij nu

samengesteld zelfstandig zijn ? Cellen die groeien kan vermoeiend zijn,

want jonge honden slapen veel…cellen die ouder worden, kan ook

vermoeiend zijn. Zijn onze huisdieren niet te verwend ? Maar ja, wie kan

er de deur open zetten en zijn honden en katten terug laten jagen met al

dat verkeer en de kippen van ook de buren…voor sommige dingen is het te

laat, want we zitten zelden in een omkeerbaar verhaal. Altijd is alles vol

van zijn en verandering, opkuisen, hervormen, verder gaan …ieder moment

is als zomers warm, opzettende wind, regen of bliksem op weg naar

donder. De personages die je kende, kent, ken je niet zo maar; ze zijn

symbolen van wat individueel en collectief in een aantal levens

gebeurde…het begrijpen van de symboliek er achter moet je zelf uitzoeken.

“Van straling naar cel en weer naar straling, geest. Innige deelneming”,

schreef ik daarnet aan iemand, “iedereen heeft een andere mysterieuze

verdwijndatum”. Gewoonlijk verwijs ik dan naar één van mijn blogs; doch

niet alles is uit te leggen; maar als we ons niet meer kunnen verwonderen,

zien we de magie niet meer.

31. Het Nieuwe Schrijven . WAT VOORAFGING :

mensen die absoluut in godsdienst willen blijven geloven zouden zich beter

meer op de wetenschap en het filosofische agnostische denken oriënteren

en maatschappelijk aan een ander model van verkiezen en beheren

beginnen denken dan het 2500 jaar oude model van burgerlijke

verkiezingen ...nog een beetje en overal komen er nu ook

partijen op die net als onze ;christelijke partijen, bepaalde klasse

belangen vooraan zetten.

De vernuftige wijze waarop veel toch werkelijkheid wordt

Elke dag weer een dag na een andere

Zevende van de zevende in het jaar 2016. Omwille van het begrijpen van

wat vooraf en wie vooraf aan me ging bevind ik me nu waar ik me nu

bevind en probeer ik aan de hand van de verschillende soorten puzzels me

door diegenen die ons zogezegd verlaten hebben en de nog effectief

levenden aangereikt te oriënteren. Of ik dat nu alhier moet doen bij de

Nederlandse grens ongeveer of al reizende, wat voorafging legde dat al

grotendeels vast. Heeft er iets absolute prioriteit in het deel leven dat me

nu op mijn zestigste nog rest ? Wat zou je hier de aarde nog willen

meegeven ? De internationale stopzetting van alle militaire productie denk

1. Alle oorlogen van nu zijn een gevolg van het imperialisme van vooral een

aantal grote staten. Toch zijn er al vóór het grootkapitaal oorlogen

ontketende oorlogen geweest, ook onder andere samenlevingssystemen,

net zoals honden onder mekaar ook wel eens vechten zeker. Hier achter de

statige dennenbossen met het loofwoud terug in opmars is het mooi vlak

met geografische verassingen toch fietsen of langs de kanalen heen. Niet

alleen het loofbos begint terrein te winnen; ook de militarisering van de

planeet, de fabrieken die men wil doen blijven draaien door de zogezegde

‘tegenstelling’ met Rusland via de NATO aan te wakkeren. Oude

anachronistische tendensen, net als de oefenvluchten van de

bommenwerpers vliegtuigen boven deze grensstreek en de toename van

de verwerking van de radioactieve afval alhier in een tijd waar zonne- en

windenergie in alle behoeften zouden kunnen voorzien indien men maar op

andere basis dan die van de vlugge maximumwinsten aan planning deed.  

Goed dat ik in ’t Meerdaalwoud een paar bronnen weet met heel lekker

gezond water, want wat hier uit de kraan komt, betrouw ik niet zo goed.        Bij wekenlange regen en overstromingsgevaar loost het kernenergiebedrijf dat het nucleaire afval verwerkt immers minder afvalwater want anders zou erbij overstroming in Ezaart wel eens straf water in de mensen hun tuin

kunnen terechtkomen. Waar is de tijd van de zuivere stroom de Nete, niet

te verwarren met de Nethe die door Sint Joris Weert en Grez Doiceau loopt,

in Nethen onder andere ? ! Het stoppen van de waanzin rond

oorlogsproductie heeft natuurlijk alles te maken met de desinteresse voor

de internationale politiek van het grootste deel van onze medebewoners.

Jarenlang de politiek van dollar -en andere Staten volgen en regimes in

andere landen proberen te vervangen, de tol betalen we nu meer en meer

voelbaar. Het onder andere Belgische stemgedrag van de meeste kiezers

wordt niet bepaald door de buitenlandse politiek die de grote klassieke

partijen of zelfs de recente nieuwkomer nummer één innemen, maar door

de buik en de eigen kortzichtige belangen eigenlijk van tegen mekaar

opgezette sociale groepen. Bijna hopeloos om me daar nog eens veertig

jaar willen gaan mee te moeien, omdat het me zo moe maakt de laatste tijd

eigenlijk. De meeste mensen zitten ook in overwerkte toestanden, onnozel

gehouden door de glitter der cultuurdingen die vooral niet tot kritisch

denken wil aanzetten.

Het relationele leven van velen is vaak over complex en allerlei pogingen

om aan negatieve spiralen te ontsnappen leveren niet steeds een evolutie

op die tot meer innerlijke rust leidt, zodanig dat de ‘innercommunicatie’ er

op verbetert. ‘Innercommunicatie’, we hebben er niet eens een woord

voor, net als voor diegenen die ons reeds ontvallen zijn, de ‘heengegaanen’

, bestaat volgens deze computer ook niet als Nederlands woord. Nog meer

dan de in vorige zinnen opgesomde dingen, zou ik me met dat raadsel van

leven en dood eigenlijk en de innerlijke relatie van mensen en hun

persoonlijke relaties onderling willen bezig houden om het één en ander in

zijn geheel willen te doorgronden, zoals ik dat reeds 1944 pagina’s hiervoor

deed…maar het lukt me niet altijd, wel in het dagelijkse leven via minuut

tot minuut indrukken, maar literair, dat moet je kunnen opbouwen zoals ik

de voorbije dagen deed…en ja, hier zit ik dan weer aan ’t schrijven voor ’t

nut van ’t algemeen en ’t plezier van de enkeling in ’t bijzonder onder

andere. Die innerlijke communicatie begint al laat ons zeggen van ’s

morgensvroeg bij de analyse van de vorige dag of de dromen, waarmee je

soms wel in andere tijdvakken van je leven belandt. Bij het letterlijke

opstaan en naar buitengaan heb je dan al een hele reeks metaforen die de

dagelijkse ochtendrituelen begeleiden…wel dat is allemaal een heel sterk

onderdeel van die innerlijke communicatie.

Af en toe las je al eens een fijne reisdag met de fiets in of de fietsen de

camionette in en op ’t einde van de dag of de dag erna of zo probeer je er

de essentie in woorden van te vatten. Alles in functie van het verstaan van

die puzzels van de eerste alinea.

Waverse dorpen. In begin juli nog de geur van de acacia bomen. Chaumont

Ghistoux, Doiceau en Grez. Nethen, Sint Joris Weert, de holle wegen aan

het Meerdaelwoud aan de woudkerk van de zoete waters omhoog en dan

rechts af, de Herte-en Minnebron. De ex camping La Hetraie, met de laatste

settlers die vastberaden tegen de bureaucratie van teveel planning en te

weinig door de vingers zien in hun goedgekeurde chalet van weleer willen

blijven wonen. De heerlijke nawerking van de warme deegwaren bij de

vrouw van de herberg. Berg op bergaf, heerlijk bewegen, vier jonge zwanen

aan de Zoete Waters. Paar dagen later naar Griendtsveen achter Eindhoven

(niet ver van ’t gehucht America) , fietsen in de bossen en heiden in

combinatie met een bezoek aan de meter van mijn gezellin. Bijna Zweeds-

Deense zichten soms, op z’n Hollands dan. Vrouwen met de naam van hun

echtgenoot. Toevallig ’s morgens in het boek ‘Zoon’ van de Noor

Knausgnard gelezen dat de ouders van het kind hoofdpersonage niet meer

tegen hun dochter wilden praten omwille van het feit dat deze voor haar

naam wou kiezen, het kind verstond dat niet, net zoals alle schrijvers in hun

jeugdjaren dingen niet verstonden en deze dingen zich dan geleidelijk aan

door het leven zelf laten verklaren, als of je er zelf om had gevraagd.

We waren al een tijdje van plan geweest naar de meter in het home te

gaan. Iemand met het etiket ‘dementie’ ondergebracht in een modern

rustoord met Engelen van verzorgsters en zij, heel kalm en waardig

sprekend, het verleden goed doorgrondend, relativerend, iets minder

makkelijk was het heden bijwijlen…maar wat een verschil met de mannen

op de afdeling die er bijna dof op nul bijzaten, vrouwen deden het daar

precies in die demente wereld ietsje beter. Toen we met haar in het park

van Hollands Deurne gingen wandelen kwamen we een vrouw in een

rollator tegen. Vermits ik nog tot die bijna uitgestorven groep van mensen

behoor die zelfs onbekenden groet of aanspreek kruisen we dus na wat

jonge mensen met problemen en een blinde vrouw een vrouw met een

rollator en vooral een leuk rietachtig petje. Ik op mijn beste Hollands dus

“wat heeft U een leuk petje mevrouw”. Wij met ‘Zus’ in de invalidewagen

stopten en zij ook. Na een lang gesprek over waar ze woonden en waar ze

vandaan kwamen eerst, herkenden ze mekaar als jeugdvriendinnen. Niet te

geloven ? In deze moderne tijd heb ik er wel een filmpje van hee ! Hopelijk

bezoekt de ene de andere nu voortaan in het home. Het deed ‘zus’ goed,

we hebben haar ook een boek uit de bib van het rustoord laten kiezen, haar

de korte inhoud voorgelezen, streekromans wou ze lezen en ze kende de

naam van de bekendste streekschrijver nog : Toon Cortooms. Anton Coolen

kende ze ook nog bij naam zonder hem te noemen. Wie weet is dement zijn

naast sleet, niet soms de eindfase van een leven en de zogezegde

eindigheid van het persoonlijke leven verdringen ? De koestering in ’t

verleden, maar toch, ze idealiseerde het leven niet, was nuchter wijs, toch

schalks. Blij haar mee te mogen maken. De fiets deed weer genieten en

uitrusten op twee kruiswagens, beeldhouwwerken voor turfstekers, banken

aan een enorme watervogelplas. Wind en veel zuurstof, heerlijk gedut voor

de fietstocht naar de terrastafel uiteindelijk van de Morgenstond.   Een

plaatselijk musje kwam mee eten, zonder schrik, pikkepikkepik en dan weer

naar de nest onder de dakgoot. Terugweg, de bijna Deense hoeven van

Hollands Brabant achter ons latend, weer naar de dagelijkse dingen die er

onder mensen moeten worden gedaan.

Zag je foto

Kende je niet

Welk zonnetje voor vele mensen

Moet jij wel zijn geweest

Organiseren, delen, blijheid

Je ging op vakantie grapte je nog in een sketch

En je zou niet meer terugkomen

De toeval- logica der dingen bepaald in detail

soms gruwelijk het dagelijks bestaan

Enkele centimeters, een druk verkeerspunt

Honderd één factoren

Ze maken nu radeloos en gek van verdriet bij velen

Ze beperkten je tussen ons zoals voorheen voortbestaan

We moeten ’t aanvaarden. Woede, onmacht, verdriet

Het treft nu ons allen en enorm hard de meest geliefden

We zullen gewoon verder met je praten en voelen

Want je bent er nog zoals Sint Augustinus honderden jaren terug schreef

En ook de voor de wetenschap is onze bouwsteen nummer één eeuwig :

straling

Op een aantal momenten in de toekomst

Die ons eeuwig altijd zo of zo bindt Zal je weer tussen ons zijn, met één,

twee, drie....

Tot het ook onze beurt is en je ons in je nieuwe zijn inwijden kan

Laat ons de dingen waar je mee bezig was samen fijn voltooien

Samen hier en de gene zijde beleven, als zijn ze één -voor je familie en

vrienden

Kijk eens naar de hemel met al zijn sterren bij wijlen. Sterren staan

centraal en een aantal planeten en zo bewegen zich in een baan rond om

hen, net als in de micro wereld. Net als eenieder omgeven wordt door een

aantal personen met een bepaalde soort aantrekkingskracht. Vermits ons

zijn uit dezelfde materie als die in het universum is opgebouwd, in origine al

gedeeltelijk bezield met ‘de geest’ die de evolutie naar meer en meer

bewustzijn via de stof met zich droeg, is alles aan het leven verwant met

mekaar. Een hond zet zijn zich door de evolutie toegeëigende leven en

overleven via zijn soort verder. Waren er nooit honden en katten geweest,

de aarde zou met miljarden ongedierte meer zijn overspoeld…net als we

met plezier van bijvoorbeeld de melk van ons vee overleefden, moeten we

iedere soort wel ergens dankbaar voor zijn in plaats van ze blijven af te

slachten…wat we al doen sinds ‘we’ mekaar hebben leren afslachten in

feite. Groots symbolisch verschil met wij onder mekaar en de verhouding

van de sterren en planeten is echter dat we alhoewel alles één is, we

mekaar wel meer raken en daar in zijn we meer een beetje familie met de

microstructuren, de centrale kern van het atoom, met middenin zowel de

rust van het neutron evenwicht van plus en min als de plus geladen proton

die in interactie kan gaan met de min geladen elektronen rondom hen. In

de fysica en de chemie, de ouders van de biologie gebeuren die dingen met

de magische logica van de wiskunde, voorspelbaar, altijd kan het niet

anders dan; de objectiviteit is een koel persoon. Wij als mensen

uiteindelijk, hebben al meer keuze. Alhoewel veelal alles een voortzetting

is van wat door onze voorouders werd vastgelegd en wij hen in een ver

vertakte vorm eigenlijk zijn, hebt U nu de keuze om op te houden met lezen

en iets anders te gaan doen. Het ‘doen’, net als wij een kind van de ‘stof’,

een verlengstuk van het minerale fysieke en chemische zijn, verhoogt net

als de evolutie ons bewustzijn; terwijl we met onze dingen bezig zijn,

werken we aan onze relatie met mekaar, onze omgang met ons eigen. Een

heel leven lang ,tot op ons sterfbed; waar we mekaar nooit gaan vragen tot

welke politieke partij we behoorden, maar waar voornamelijk het innerlijke

en niet alleen de meest dichte familiale verwantschap die we met mensen

hadden uit onze herinneringen zal opborrelen…we komen van straling en

stof en alles wordt weer straling en stof. Dit zijn helemaal geen

onbelangrijke dingen in een wereld waar men zogezegd uit naam van God

maar in dienst van het grote geld; dagelijks duizenden afslacht. Competitie

kan mooi zijn in de sport…de economische competitie in de huidige

machtsverhoudingen leidt tot meer en meer barbarij echter. We zijn hier

niet om de wetten van het veelkoppig monster van de haat en intolerantie

en het teveel willen bezitten en er verkeerde dingen mee te doen te blijven

ondergaan. Eerder zijn we hier om te begrijpen waarom we persoonlijk

met die en die mensen in ons leven werden geconfronteerd en hoe dat

allemaal in mekaar zit !

 

Voor onze goeie gebuur

Ooit jongste burgervader

Op praktisch vlak veel geregeld voor mensen

Gewoon de gemeentebelangen dienen

Niet die van de grote politieke strekkingen

Hij liet zich niet recupereren door de grote politiek

Bleef Volks. De Tuin. Groenten, vruchten, de beesten.

Ook daarin, Maria zijn grote steun

Zie ze nog in hun koets bij hun trouw

De Marcel, met buren en wie ook praten

Naar de duiven kijkend met m’n pa

Het lichte delend,

Het zwaardere mede dragend

We gaan zijn typische lach missen

Reis maar verder nu Marcel

We redden het wel ! Sterkte Sam, Maria en eenieder.

 

 

 

Duizenden herinneringen van in de tijd van de voorouders

zullen ons verder dragen

Epilogen als verjaardagsgeschenk

Bouwstenen van ’t eeuwige

Weet nog de intensiteit

Van je laatste verjaardag dicht

Voor mij, vóór je reis

De toestand van ons zijn

Die je schetste

Weg en toch verbonden

Door ’t verleden beleefd,

Beleden, geleefd, gezeefd

Zogezegd geschonden

Begaan met beiden’ s heden

Omwille van gezamenlijk gestelde opdrachten

Ook van een voorverleden vóór ons precies

Barend vreugde en delen van dalen

Voorzichtiger leren omgaan met mekaar

Deelverzamelingen van zovelen

Om ook nog eens voor te zorgen

Veelbelovend, soms uitdovend

Altijd weer een blije gedachte

Die ’t smeulen activeert

Heel veel geleerd en gedeeld

Vele epilogen op vele gebieden Wens ik jou

En als ’t even minder moest gaan…

Weet dan dat ik…van je… door die ik van jaren terug

Voor een heel warmhartig goede mens

 

Kalmte en Jovialiteit

Wijsheid en Levenslust

Zij gaan niet van ons heen

Marcel Nestor had hét allemaal

Deelde er veel van aan ons uit

Niet alleen door ’t verhaal van de handel in fruit

En daarom ook is ‘t

Dat het lied van ’t leven

Nee, ’t gaat nooit uit

Komaan vrouw van zijn leven, zonen, familie…

In nagedachtenis van de oude Nestor en nu ook zijn zoon

Vooruit !

Zeer innige deelneming

Weer een fruitman in de hemel

Hij zal niet alleen zijn !

Met de Nestor’s was het altijd heel fijn handelen

Eerst de grapjes, dan het werk

Camion laden en lossen op ’t gemak

Dan koffie en gezellig

zijn

Praten en echt samen mens zijn

gelukwensen, laat het écht een jaar van verandering zijn

 

Bonk van ne vent.

Wees met je zelve in rust, content

Laat geen chemie je nog opjagen

Ook geen ‘rook’ je rust dragen

Je moet niet grof plezant

Voor iedereen willen zijn

Van té veel van dát plezant

 

Komt na de roes : AMBETANT

Dan zien we niet zozeer

De man weer met het goede hart

Maar de gast onder hoogspanning van te veel

Niet meer all cool maar alcohool, rook, pillen

Rotzooi die geest en gestel ondermijnt

En ander van dat zogezegd ‘plezier’

Bokssporten en werk onbekwaam na ongeval ?

Met eenieder heeft het leven bedoelingen.

We moeten leren mekaar te aanvaarden, eerder dan af te stoten

De één is beter in aanvaarding dan de andere

Maar niet alleen een kruik is breekbaar onder druk

Je bent al een tijd misschien beter bezig

Doch pas op, op vijf minuten en minder

Zou het op een dag zelfs in een paar seconden

Verknoeid kunnen zijn, hetgeen je weer opbouwde

Het ga je goed dit jaar !,voor SC

 

Beste papier, hier nog wat woorden voor jou, niet verder vertellen !

De stilte in het woud van dennenbomen en wederkerende inlandse eik en

varens en acacia’s , wijl de honden alles naspeuren wat naar een maaltijd of sekse spoor zou kunnen leiden. De rioolleidingen kregen een douche door de overvloedige meiregens, de waterpijp van het dak spoot water met

stuifmeel zoals een stier zijn zaad. Ik raakte eventjes, heel eventjes maar

met mijn blackboot een hoekje slak…en oeps, een heel licht krakje

doorbrak de stilte; op een honderdste van een seconde snapte ik, ‘niet

doorduwen’ en zo bleef ze in leven, wel met een druppelend plafond bij

regen waarschijnlijk voortaan. Groeit wie weet wel dicht. Nooit iets van

geleerd op school of tv.

 

Ik plooide het zo liefelijk door haar gestreken zakdoekje open en de drie

jonge hondjes kwamen op hun grappigst naar me toe, me uitnodigend tot

hun zo verfrissend energierijke spelletjes. Soms wat tekenonderzoek en

geknuffel en geknauw, dan verdwenen ze onder de platen in de door hun

ouders gegraven gaten. Cadeau gedaan aan Oxfam donoren later.

Nam mijn notaschrift, het achtenzeventigste zeker in mijn leven en keek

eens even na waar over ik sinds de lente geen tijd of muze had om de in mij

beleefde muze er van ook in getypte letters uitvoeriger te verwoorden.

Het ‘wereldfeestje’ bijvoorbeeld, onze tweede fotofilosofie tentoonstelling.

Mensen lopen af en aan, nee, slenteren, tegen hun zin lijkt het wel; tussen

de standjes van de nieuwe Belgen die armbandjes, Oosterse mystiek,

troetelpopjes…verkopen, de kamers van hun kinderen, een niet

onaanzienlijk aantal kamers eigenlijk; liggen er al vol mee. De nieuwe

Belgen sloven zich uit om toch maar iets te verdienen, net zoals een deel

van hun collega’s op de klassieke weekmarkten elders. Ze plooien

Indiaanse doeken heel mooi; geven kleur en vorm weg, niet zo duur want

men werkt nog tegen centiemen waar ze gemaakt worden, kan je het

geloven ! ’t Merendeel van het wereldfeest bezoekers, zouden ze er om

Balen ? Bovendien is de concurrentie in de wandeldreven van het

feestgebeuren groot. Er stond zelfs een paar kunstenaars, een fotografe en

een schrijver die samen het dieper nadenken over dingen gratis promoten.

Hij, de filosoof, te duur en te langzaam om nog in ’t systeem te passen, het

productiesysteem dat ook zo van de goedkopere jongeren profiteert en de

ouderen langer wil doen werken omdat door de automatisatie en

digitalisering anders te veel vervroegd pensioen moet worden betaalt. Ze

hadden wel geen honderden bezoekers meer zoals op Manifiesta; maar wel

toch een aantal grappige en verassende contacten. Mensen konden ook

tegen onkostenvergoeding de ambachtelijk gefabriceerde postkaarten van

de grote spandoeken verkrijgen, kaARTen om de medemens per post een

filosofisch ruggensteuntje in ’t leven te geven. Doch, de tijd nemen om in

de tent-tentoonstelling binnen te komen en te lezen; het waren er een pak

minder, veel Balende Belgen dus, alhoewel de spandoeken van buiten af

goed zichtbaar waren.

Op Manifiesta ging dat vlotter misschien omdat daar een meer sociaal

betrokken publiek op af komt ? Veel blikken van ‘we kijken wel’ of ‘we

hebben te veel rond ons hoofd’…veel mensen die teveel TV gewoon zijn of

oppervlakkig amusement; zich niet meer diepzinniger leren uiten hebben of

meningen kunnen vertolken…de TV doet dat wel voor hen, of de kranten

met de meningen van die die ’t speculatiekapitaal moeten verdedigen. In

gesprek gaan over oorlog en vluchtelingen en wie er met die oorlogen

begon en hoe dat verliep en alle dagen verloopt,’ veels ‘te moeilijk en oh zo

verwarrend en over politiek praten, maar dan heb je direct ruzie tussen

vrienden en zo als je niet uitkijkt. En waarom dat dan allemaal zo is…ja zeg

! Ok dan, er zijn ook spandoeken en postkaarten over het ontstaan van de

schepping, over liefde en dood en psychologische, gewone dingen…ook al t

e riskant zeg U ? Goed dan, loop maar voorbij en koop het zoveelste

knuffeltje! “Laat ons het leven proberen te overleven” en “Het is heerlijk te

weten dat je bewust leeft” zijn dus duidelijk niet aan U besteed ! Gelukkig

was er nog dat meisje van een jaar of vier, dat achteraf naast ons op een

stoel zat bij het optreden van een groep Latijnse danseressen. Zij, verkleed,

gemaquilleerd zoals men met kinderen op festivals doet : “waar hebben

jullie dat ijsje gehaald”? “Daar, om de hoek”. “Nee, dat is daar niet denk ik”.

Een poosje later kwam ze met haar zusje of zo terug met een ijsje; de natte

stoelen met hun verkleed klederen droog wrijvend voor ze zich zetten. “De

mijne is choclatte zwarte …en de Uwe…wilt ge eens ‘lekken’” ? Opeens de

andere “we moeten gaan, ze komen ons wéér halen”.

de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos Als we naar de maan

kijken is het licht dat we zien 1 seconde onderweg geweest. Het licht dat

rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over. Het

licht uit de macrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang)

en bereikt ons als waarnemer in het NU...de grens van verleden met

toekomst.

Ook de microkosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten

opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en

elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen. Heeft het atomaire licht

ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze

tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de

 

toekomst als we de richting van het licht uit de macrokosmos als het

verleden beschouwen

...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van

het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons

hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige

naslagwerk van ons verleden vormt ? Ik denk eerder aan een combinatie

van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?

Vermits onze geest één is met de materie, want we komen uit de straling

die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurt met materie en

straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met

bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al

geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt

hebben. Miljarden herkansingen.

Uitgaande van het bovenstaande, kan je een aantal schetsjes maken.

De ruimterekening gaat van klein naar groot. Ruimte werd door de big

bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort. De tijdsrekening

gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat

van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd

op het uiteinde van het recentste verleden...ons wegdek om te rijden, de

toekomst, altijd in 't oog houdend. Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al ‘plan’ baar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .octaaf

 

ZA15OKTO2016 Kwart voor drie gisteren begonnen, kwart na drie

vanmorgen gestopt. Het werk van de voorbije veertig jaar van tien delen

naar hoofdzakelijk drie gebracht en deze nieuwe start, ‘het nieuwe

schrijven’ op gang gebracht. Ochtend. Op de radio heeft men het over

taalstudies om de tijd van de 17 de eeuw te begrijpen en de beeldcultuur

toen. Tof, maar mensen zouden best onderwezen worden over de niet

alleen positieve invloed die de beeldcultuur op hen heeft. Stoofje aan, thee

gezet, honden ritueel der blijdschap, ze stonden na hun blije sprongen al op

de oude schuif af van boven, zonder dat ik het wist of vroeg. Het

tafereeltje maant de kippen en aan tot wat zang om maïs en de haan tot

het bewaken van de hiërarchie in de gemeenschap. De duiven hun eten is

op, want ze komen zich bij de kippen instaleren. Geen muis in de levende

val vandaag, voorlopig geen fietsrit met de honden in de bos, want er is

een cross. Wou eigenlijk ne cross schrijven maar dat geeft van die

vervelende foutcodes. Goe geconditioneerd zijn wij ! Eerst mochten we

alle c’s met k schrijven en veel andere dingen en een tiental jaren later

gooide men de wetten weer overhoop. Bovendien blijf ik er bij dat ik in

familie twee ellen hoor. Een beetje minder macho dingen in de familie en

dat kan wel hee taalgeleerden. Doordenkertje. Langer mag dit niet

worden, of U haakt af. Beeldcultuur en snelle denkgewoonten. Voor meer,

google de blogfilosoof en zijn 24 blogs zou ik zeggen. Authentiek materiaal,

want de er zitten nog een aantal taalfouten in het proza van de blogs en

dialect hier en daar (al of niet schuin in beide betekenissen) in de’

gedichten’, zal ik maar schrijven, want op poëzie moeten zo van die

deeltekens waar het soort vingeracrobatie voor nodig is dat tijdverlies met

zich meebrengt…en tijd is geld…allen weer de file in om vaak overbodige

dingen te maken over aan over bureau toestanden mee te doen.

Ingewikkeld wereldje, maar bon, men zit toch weer aan de

onderhandeltafel om de oorlogen te doen stoppen, maar meer daarover op

de blogs die ik U ondertussen al wel doen vinden heb, laat ons hopen, na

toch wel weer dan een decennium sociaal activisme op de sociale media;

wel is waar. Wat de meer asociale media betreft, zie maar dat U zich niet

te veel laat wijsmaken vandaag, want ik heb me al laten vertellen van

morgen dat alles in kannen en kruiken is en de regering voor billijke

besparingen gaat en “jobs, jobs, jobs”. Hun groeimodel zit echter anders in

mekaar dan wat gewone, nog niet door hun leer aangetaste mensen van

het leven verwachten. ‘Ik laat mijn zaak rusten’…of moet dit ook al in ’t

Engels geschreven worden : “I rest my case” of zo. U mag mij altijd

laten weten of ik niet beter in de bos had blijven wandelen vanmorgen.--

tempels, kerken, moskeeën , mooi; maar op natuur, je zelf, anderen

bouwen—

Zusjes, maar niet maar zo

-éne had iets met beelden en trok woorden aan

-een andere bereidt voor de gemeente jongeren voor op het bestaan

-de vierde maakt van het vak fysica iets moois en zachts, zo logisch

-nog ééntje, tovert zomaar een kasteel uit haar mouw

-dan die ene houdt zoals de overige naast een gezin een halve provincie

mobiel

-de jongste, exporteert Hollands-Vlaamse grappen, lachen en handelen

 

 

 

Beste,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, maar

dit deel zijn voornamelijk een verzameling columns tussen 2006 EN 2010

geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook

een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal

aan de hand is tussen en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het

democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dit deel dus,

Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote

media de dagdagelijkse gebeurtenissen tijdens die jaren internationaal

heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de

Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde

mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds

heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan

oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale

sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen. Mijn

werk (dit bestand en de zes anderen )is raadpleegbaar via internet

https://www.filosofischverzet.be en https://deblogfilosoof.blogspot.be en

de onderscheiden linken (een deel ook in het Engels vertaald), niet alleen

sociale analyses maar ook vooral artikels en essays rond zingeving van het

leven; niet van uit een godsdienstige maar van uit een wetenschappelijke

benadering, die ruimte laat voor de geestelijke en psychologische noden

van de mens, vertaald in alle literaire stijlen met eigen foto en videowerk

en recent dat van een fotografe die met mijn teksten werkt (link

Fotofilosofie). We stelden al op Manifiesta en Fiesta Mundial ten toon en

binnenkort op de Vredestoren in Eben Ezer of op plaatselijke activiteiten.

 

Na 2010 heb ik het schrijven van columns aan anderen overgelaten en nu

verspreid ik via Facebook en Philosophical Resistance (pagina) en in eigen

naam een aantal progressieve auteurs, voornamelijk rond de chaos van de

huidige wereldpolitiek. De voorgaande link was een blog met de actueelste

posts in mijn project. De volgende link geeft een globaal overzicht, met

linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische

inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een

linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de

mens, een kijk die de weerstanden van mensen die door de Godsdienst van

het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil .

Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend

literair, maar vooral sociaal en menselijk project. Ook raadpleegbaar via de

overkoepelende blog

Media ‘watchen’ en werken voor Facebook vrienden

Zie boekdelen ‘filosofisch verzet’ en later onder meer het bestand en

boekdeel : ‘het Hageland wil niet meer voor oorlogen betalen’, gebaseerd

op interventies op Facebook, maar dan vanaf 2017 (de vorige zie de blog

‘blogverzet’ en andere

-Sinds Internet bestaat breng ik dagelijks vooruitstrevende info over

internationale toestanden en filosofische aspecten rond het bestaan

 

32. Theatermonoloog intermezzo

• °Eerst was ik supersnel...straling, weet je wel. Toen begon ik te

vertragen...atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te

prullen...dra zaten we met moleculen. We hadden het kunnen weten,

dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam

was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al relatief

gezien als atomen...maar nu was ‘t gedaan...want er zaten celletjes aan

te komen. Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...van toen ze met

seks begonnen experimenteren moesten ze zich niet meer kopiëren. Van

de celletjes seks kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was ‘t niet

gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens

ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in ‘t begin niet in

de buurt van zijn bomen hangen ? Eten genoeg , aan werken ging hij zich

niet laten vangen. Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog

andere leuke dingen. Van zodra het ergens te koud werd zijn we dan van

de ene naar de andere gordel getrokken...altijd maar van ‘t goei leven

blijven dromen. Er zaten ook mensen tussen die nooit content waren

met genoeg of zo maar een beetje...ze wilden stamhoofd, koning,

beursspeculant... en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt,

eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en

verkopen, niet meer gewoon produceren en verdelen. Zo werd dus het

geld, de duiten ...geboren...en hoe meer er werd gevochten voor die

duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten. En gaat ooit

eens het licht voorgoed uit? Toen vonden de nooit contenten dan nog

eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen

kamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onzen

Lieven Heer en den Allah, ze hadden het misschien goed voor...maar wij

hadden vroeger genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten

en aan ons eigen innerlijke bestaan; de rest was allemaal goed om

weten en soms mooi vertaald. Ook veel filosofen sloven zich door

allerlei uitleg heen, iedere tijd volgden ze alle wel en wee op de been.

‘t Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van de

boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons

toe, en niet de nooit contenten; maar was het al niet te laat...ze

bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun

krijt altijd tot collaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel

ten allen tijden tegen hen te keren. Waarom zouden we voor hun onzin

blijven creperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat

we ons steeds lieten vangen door hun telkens her aangepast gezwam. De

ene keer riepen ze ‘t zijn heidenen, hak ze in de pan, dan weer ‘pak

ze want ze lezen Marx of de Koran. Nu durven ze wel niet meer te

roepen , maar we zijn nog altijd de dupe verdorie !

 

33. Wakker worden links en rechts Met respect voor de inzet van links maar verder doen binnen het huidige democratische

systeem van in de tijd van het oude Griekenland ? We hebben iets

aangepaster nodig. Eerst een programma voorleggen ter stemming, dan de

dirigenten, internationale eisen om militaire productie te ontmantelen, taks

systemen eenvoudig te

maken en rechtvaardig, lonen die mekaar niet beconcurreren, speculatie

afschaffen, goedkoop wonen enz...het is dat of de afschaffing van de

loonarbeid en de handel, gewoon produceren en verdelen met een

internationale munt als ruilmiddel gewoon

https://deblogfilosoof.blogspot.com  https://www.filosofischverzet.be 

 

 

 

34. 34. de oude blogs per titel : (opgeheven door Skynetblogs) Heb hun inhoud en foto’s in bestanden bewaard.

http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  

http://users.skynet.be/octo/index.html

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

http://bloggen.be/conscience2008

http://filosofischverzet2.skynetblogs.be/

http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/

http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/

http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

http://blogkunsten.skynetblogs.be/

http://blogverzet.skynetblogs.be

http://filosofischverzet.blogspot.be/

http://fotofilosofie.skynetblogs.be

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

recentst : http://filoviewart.skynetblogs.be

Engelstalige vertalingen-English translations het Voortijdig testament :

http://closertothesoul.blogspot.be/ besaat nog

http://closertothesoul.wordpress.com/

http://talespoemsessays.blogspot.be/ bestaat nog

http://bloctaafblogartist.webs.com/http://bloggen.be/conscience2008/ http://the12commandments.blogspot.be/http://7internationalblogs.skynetblogs.be/

filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and

Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

 https://www.facebook.com/filosofisch.verzet

poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film :

via http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  

 

35. Nieuwjaarsgedicht voor nieuwjaar zangers

 

Grote mensen, sluit de wapenfabrieken

Doe oorlogen stoppen

Mensen van goede wil willen geen oorlog

Zijn het vechten moe

Sluit ze, doe, ze toe

Bouw toch andere dingen

Of we komen nooit meer zingen

 

36. Ach ja, de Liefde (zie ook deel 2)

-Indien alles eindig is, dan ook de dood-

De boodschap die dat hele godsdienstonderwijs leek te hebben was dat een mens quasi perfect had te zijn, alsof die mijnheer God geen imperfectie

duldde. Het verband tussen leven en dood : was dat niet iets voor paters en

pastoors ? De stand van wie bezit wat werd bijgehouden door de notaris.

De score van wie is er ziek en wie niet, was een taak voor de dokter en de

apotheker. Wie dat er hoeveel recht op werk en inkomen had, was een zaak van politiekers en bedrijven, met wat geluk van je eigen

Een mens ontwikkelt zich langsheen de confrontatie met positieve en

minder positieve tot negatieve ervaringen

Was hij soms op de wereld om de mensen leren te doorgronden ?

Het leven zat raar in mekaar en dat merkte je pas helemaal hoe ouder je

werd, omdat er je zoveel overkwam zonder dat je er de achtergronden van

kende Hoe meer men als kind goedwillend was of zachtaardig, des te groter het risico dat men al van jongs af aan ging te maken hebben met mensen bij

wie de negatieve emoties, vaak nog in dierlijke instincten zaten verankerd

Ik probeer een aantal verborgen, niet altijd romantische realiteiten zo veel

mogelijk ethisch en verteerbaar voor te stellen, zo dat ze bespreekbaar

worden. Leugens leggen soms te lang een hypotheek op de toekomst

De oudere generatie heeft geen liefdesremedies op onze generatie kunnen

overbrengen, er werd gewoon weinig over gesproken over die dingen…gaan

wij het beter doen, misschien is dit een gemeenschappelijke opdracht van

ons en anderen, dingen bespreekbaar maken voor de volgende generatie.

In de liefde kunnen sommige waardevolle illusies kunnen blijvend zijn op

voorwaarde dat je de kracht verwerft om er niet over te treuren als een

derde ze volgen gaat”.

Op tal van manieren heb ik reeds over het leven geschreven. Als gevolg van

de praktijk van het leven, zoals die zich door de natuur en de geschiedenis

van de menselijke soort heeft ontwikkeld, heb ik het leven in al zijn facetten

op talrijke manieren op een aantal blogs verklaard. Tientallen niet

wiskundige filosofische essays geschreven, alles ook in alle mogelijke

vormen van literatuur verklaard. Ik zend U wel een lijstje met links indien U

dat zou wensen…of voeg ze bij de epiloog van dit werk. Maar mij dunkt dat

het emotionele leven van de mens het waardevolste en het meest

zingevende is in het leven van de mens, het fundament, de rest is

omkadering, maar dan één die op alle mogelijke manieren inspeelt op het

evolueren van zielen.

 

Eigenlijk was hij veelal telkens voor een haar, de ideale man, waarbij een

vrouw gewoon gelukkig kon zijn, indien ze zelf maar innerlijk tevreden was.

Maar hij kreeg altijd vrouwen op zijn pad die dat eigenlijk op beslissende

momenten niet waren vanwege de genen, het bloed, de voorouderlijke

voorgeschiedenissen, de ervaringen als kind, tiener en zo meer

Al is het je lot om de wegen van mensen met zwaar emotionele uitdagingen

te delen, en gebruikt de liefde je daarvoor…al krijg je het beste in hen

boven, en help je hen voor een stuk hun voorouderlijke erfenissen te

begrijpen zodat ze hun opdrachten en kansen beter zouden verstaan, al

schrijven ze teksten van spirituele waarde, soms loopt het allemaal niet zo

zoals men zou kunnen hebben gehoopt en verwacht…omdat een hoger plan

het al allemaal anders heeft bedacht.

Men wenst mekaar sterkte en reist verder, want wrange ‘na gevoelens’

werken nefast. De tijdstippen voor je eigen geluk lijken afhankelijk van de evoluties waarin dat anderen zitten.

Ontelbare evoluties van verschillende mensen kruisen elkaar en als

Domino’s valt alles en iedereen van ‘t één in ‘t ander…

Voor kinderen is alles eenvoudig, hun hormonen spelen nog niet mee.          Ze kunnen genieten van een eenvoudig kusje tijdens een dansje...het zijn maar de volwassenen met hun genetische strijd om te overleven en hun

maatschappelijke overlevingsstrijd, die alles ingewikkeld maken.

 

(Kunnen kinderen de genetische argwaan tussen hun ouders in abnormaal

gedrag naar hun ouders en hun kinderen toe vertalen ?)

Iets kan maar altijd zo zijn zoals de mogelijkheden op een bepaald moment

te bieden hebben. Wil je verder raken moet je bijvoorbeeld eerst je illusies,

je over bezorgdheid of allerhande onnodige toegeeflijkheden overwonnen

hebben. Soms willen vrouwen of mannen dat je echt kwaad wordt in plaats

van altijd maar hun experimenten willen te begrijpen en lijken ze te

verlangen naar autoritaire grenzen.

Mensen kunnen mekaar zowel liefhebben als tarten, maar ook indien ze niet samen blijven zal het toch nog wel een tijd duren voor ze de loutering van het proces hebben ingezien. De liefde blijft te vaak in verstand en zware

emoties vastzitten. Iedereen heeft zijn eigen opgave ten overstaan van

anderen, zelfs als die opgave opgeven ; betekent.

Ik merkte doorheen mijn ervaringen al snel dat er een band was tussen

ongeweten en onuitgesproken dingen en het lichamelijke liefdesleven.

Telkens wordt een mens bewuster van het

feit dat mensen soms zowel kunnen liefhebben, als tarten

om ergens gelouterd uit een relatie te komen.

De liefde, de intelligentie, de logica proberen alles op een hoger niveau te

trekken, maar blijven te vaak in zware emoties en praktisch verstand steken. Mensen die deze groeiprocessen beet hebben en toch niet loskomen uit de gewoonten van hun oude angsten, blijven afzien...anderen

worden tijdens hun leven eindelijk geboren en leren zich uiten en

inzien dat niet een ander, maar zijzelf in de eerste plaats

verantwoordelijk voor hun groei en vastzitten zijn.

Iedereen heeft zijn eigen opgaven tegenover anderen...zelfs als

die opgave opgeven loslaten van die andere betekent.

In sommige gevallen moet de sterkere de zwakkere lossen.

Welke maatschappelijke, biologische ,psychologische en

levensbeschouwelijke invloeden staan het liefdesleven, van meer

mensen dan het toegeven, in de weg?

Op een moment dat de band zo intiem is, en er niet gekozen wordt

voor een beleving alleen met twee en alleen van het beste met

jouw, m’n lieve vrouw op ‘n ander, en het beste in mij, en als je dat beste in

niemand anders hebt...als er dan niet gekozen wordt...kunnen

dingen niet meer zonder weer in pijnen te vervallen

Moet zij gewoon nog leren vanaf welk moment je samen iets niet meer

delen kan, of raakt ze vanuit haar gesplitste eigenheid niet

verder...door ons voor mekaar te blijven openstellen zullen we het

misschien te weten komen, door ons af te sluiten niet en waarom zou dat

dan beter zijn ?

 

Had ik niet al honderdmaal gezegd in gesprekken, dat ik nooit nog een

relatie zou aangaan waarin één van de twee niet vrij was ? Dat moet je

maar doen, weet ik nu. Al zeg je zoiets maar één maal, je hebt het zitten.

Zaten we gewoon niet in een proces waarin we altijd dezelfde moeilijkheden

zouden tegenkomen totdat we ze overwonnen hadden ?

Ik wil al heel m’n leven anderen aanzetten tot allerlei soorten

bewustzijnsverruiming. Wat me interesseert is waar we met z’n allen

individueel en collectief vandaan komen…en hoe. Dus daar heb je zeker

filosofie en geschiedenis voor nodig. Sinds ik Willeke ken, interesseert me

ook wat mensen ziek maakt en wat ze gezond houdt. Haar vele verhalen

rond mensen en toestanden hebben me hierin geholpen.

(Deze energie was de vrucht van alle uitgesproken woorden, zinnen en

verhalen uit het verleden, een vrucht die ernaar uitkeek om de toekomst

onder het purperen licht van de bed lakens, die we als tent

gebruikten...NU...te ontmoeten)

 

Je zal de ware betekenis nooit weten voor je ze ervaart

(? Je komt in een toestand waar je niet meer vraagt en denkt, maar van een

soort chemisch branden geniet.)

Met welk een schuldgevoelens men je ook probeert te beladen...HET HART

IS GEEN LASTDIER VOOR GEDACHTEN EN EMOTIES...die het voornamelijk

voor rekening van anderen dan je eigenlijke zelf...proberen te verlammen.

Zijn partners niet altijd bang dat eens zij iemand anders hebben gehad en

hun  partner dat weet, dat hij of zij hetzelfde gaan doen en zijn ze

daarom altijd steeds een beetje of veel op zoek om zich tegen de pijn

daarvan in te dekken ?

De evolutieleer, het Darwinisme, zou eigenlijk een psycho - genetisch

vervolg moeten hebben dat de visie van bepaalde psychoanalisten

corrigeert en aanvult.

Veel van de conflicten tussen mensen hebben niet alleen met de sociale

politieke spelletjes van de machtsgroepen te maken, maar evenzeer met die prachtige oer energie die zich tussen onze benen bevindt. Die oer energie kan echter ook in een vernietigende jaloezie omslaan als we met biologische concurrentie geconfronteerd worden. Soms hoeft de concurrentie zelfs niet biologisch te zijn en duikt er ineens een geestverwant in een verhouding

tussen man en vrouw op...en wordt de liefdesstrijd met nog grotere pijnen

gestreden. Twee geestverwanten, met ook een passionele biologische band

tussen hun beiden, hebben meer kans dat ze op een dag of via een

langgerekte periode, mekaar fysiek zullen moeten lossen.

 

Eigenlijk hopen we in het leven van mekaar dat we veranderen, soms

gebeurt dat ook wel voor een stuk; toch blijft iedereen de rol spelen die in

zijn oorspronkelijke genetische blauwdruk en opvoedingservaringen klaarligt.

Kinderen krijgen liefde van hun ouders en moeten tegelijkertijd afrekenen

met de onverwerkte emoties en geestelijke en materieel onvervulde

betrachtingen van hun ouders. Later vormen die kinderen weer koppels en

het spel begint opnieuw, maar met oude zowel als met nieuwe elementen.

Die nieuwe elementen zijn dan de getransformeerde oude, of de oude zelf.

Iemand kan bijvoorbeeld nog altijd zo gierig zijn als zijn vader of

grootmoeder of juist het omgekeerde, verspillend...of de evenwichtige

tussensoort.

Het leven, en dan vooral de omstandigheden waarin we leven, lijken ons

te dwingen van de lijn van onze blauwdruk bij benadering te volgen. Zo is

een deel van ons ziek zijn trouwens te verklaren. Leven met onwaarheid en

het zich niet weerbaar genoeg tegenover anderen opstellen, kan ons ook

fysisch verzwakken...alhoewel sommige anderen daar nu precies juist

sterker van worden

Ik bedoel dat we alleen een antwoord op de vele waarom' s kunnen vinden

als we het leven in al zijn hoogten en laagten durven beleven...liefst zonder

onze broek te veel te scheuren natuurlijk.

(Ik geloof in een soort telepathisch verbonden-vaten-systeem tussen

mensen; met verschillende soorten transportsystemen voor de

verschillende soorten energieën naargelang het soorten vloeistoffen, gassen of golven of soorten van licht zijn

Soms zetten we bij anderen dingen in gang waaraan, indien we deze dingen

voorafgaandelijk wisten; we zeker niet zouden aan meewerken.

Onze geest zit komiek in mekaar. Soms heeft een schrijver geweldige zin om

iets over zijn personages te vertellen, hem of haar met woorden uit te

beelden...soms geniet hij van zijn inspiratie en van die onvolmaakte mensen in hun volmaaktheid zelf, zonder ook maar iets te schrijven, soms gaat hij alleen echt tot schrijven over als ze dood zijn en weet hij hun essentie in één

goed gedicht of een paar gevoelige zinnen te duiden

Ik verkies in levenskrachten te geloven. Een zeer sterk wapen. De oer

energie van die levenskrachten is volgens mij de liefde in zijn algemene

betekenis. Iedere persoon snakt ernaar deze energie te bereiken, via zijn-haar huid, emoties of verstand. Eens men deze energievorm verworven

denkt te hebben, stelt men soms in meer of mindere mate vast, dat die

energievorm ook andere, ziek makende energieën als afgunst, haat, wrok,

nijd , jaloezie of leedvermaak oproepen kan.

Niet alleen de individuele, psychologische band bepaalt de intensiteit van

een relatie...ook de band met het collectieve bewustzijn is van belang in een relatie, vind ik. In veel gevallen wordt de liefde gesaboteerd, door

de levensomstandigheden, alsof de genetische erfenis soms al niet zwaar

genoeg om transformeren is.

Mensen zijn niet opgevoed om het hele filosofische beeld te begrijpen en elk tijdvak probeert zijn eigen woorden te vinden om dit begrijpen mogelijk te maken. Het redeneren in termen van goed en slecht en slachtoffer is de

voor velen eenvoudigste manier om probleemloos samen te leven met

duidelijke regels over wat wel en niet mag.

De genetische en emotionele energie van mensen proberen te snappen is

veel moeilijker. De levenskrachten zoals jij ze noemt, al die krachten van in jezelf gebruiken

je via een aantal illusies of drijfveren, om aan te tonen dat alles in het

universum leeft...behalve mensen die niet hun eigen leren worden

Keerde alles wat je een ander niet ook terug ?

Soms komt men over als een kermend iemand

Soms als een leeuw, soms als een tornado

Soms in een kluwen van objectief niet te achterhalen zijnsstromen

De scheppende kracht der natuur...noemt theatergenie.

Mensen met gelijke of tegengestelde ervaringen in hun jeugd, komen bij

mekaar.

Vertellen mekaar eerlijk hoe hun leven er uit zag, doen er een schep

bovenop, verbergen dit of dat of wenden iets voor of verdraaien de

waarheid…of liegen…uit ijdelheid of welke emotie dan ook. Of zijn gewoon

in de war wat hun geaardheid betreft, alleen uit op domineren en

gedomineerd willen worden in plaats van uitwisseling. Toppunt is dat

sommigen echt wel wat dominantie nodig hebben.

 

HOE GROTER JE Interesses EN BEREIDHEID VAN WIE JE BENT ECHT TE

WILLEN EN KUNNEN

BELEVEN, HOE BETER JE HET NU LEERT STUREN. EMOTIES ZIJN DAAR EEN

BELANGRIJKE LEERMEESTERES IN. ZE LEREN ONS DINGEN IN FASEN DIE WE

ALLEEN KUNNEN BIJSTUREN ALS WE HET ALLEMAAL ZEKER BEGREPEN

HEBBEN EN WETEN WAT WE WILLEN. OP DAT MOMENT KUNNEN WE

VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT ECHT HANDELEN OF BESLUITEN

NIET TE HANDELEN...hetgeen allebei positief uitvallen kan.

WEINIGEN KUNNEN VOOR ANDEREN AANVOELEN WAT NU VOOR HEN EEN

POSITIEVE RICHTING KAN ZIJN. Maar diegene die echt door iemand wordt

bemind, kan niet anders dan voor hem of haar kiezen…op voorwaarde dat

zijn of haar plaats niet in hun oorspronkelijk gezin

is…verantwoordelijkheden gaan voor of je moest echt in een situatie zitten

die je door tal van voorouderlijke verhalen opgedrongen werd.

Het leven altijd een training voor wat achteraf volgt. Het is de in het leven

verankerde onzin van wat er op de planeet aan absurds verankert is...die

aan me vreet denk ik.

 

De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en

genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt

zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van

bewustzijn te bereiken dat dan weer anderen ten goede komt...en in die zin

is liefde een oneindige energie.

Zo een evolutie tussen driehoeken gebeurt in fasen. Eerst versterkt de band

tussen het originele koppel, voor een groot stuk omwille van de opwinding

die dit tussen beiden teweeg brengt; maar dat verzwakt want er is iets

diepers dat de nieuwe geliefden bindt.

Op elk domein van de filosofie (sociologie, politiek, psychologie, de

existentievraag naar de zin van het leven na het leven…weet ik duidelijker

dan ooit, dat alles aan mekaar hangt en hoe het grofstoffelijke(materie,

levensomstandigheden) het fijnstoffelijke(woorden, gedachten, beelden, …) beïnvloed. Daar kan ik iets mee doen. Al meen ik dat weinigen er oren naar hebben of m’n woorden via hun ogen tot zich willen nemen.

 

Om de sporadische zwaarte van een bepaalde partner aan te kunnen, heeft

iemand soms de energie van anderen nodig

...ik weet aan wie en wat en aan welke toestanden ik me zou kunnen

ergeren, maar ik doe het niet meer. Ik kan me niet meer geven in wat ik niet

meer aanvoel en beoordeel alles naar de energie die ik op het moment zelf

aanvoel...in overeenstemming met m’n  opties naar de toekomst toe. Met

iedereen eerlijk kunnen zijn, betekent voor sommigen een ondragelijk

iets...zeker als het met lichamelijke liefde te maken heeft.

Iemand echt graag zien is lijkt op termijn wel een leerrijke straf als je

Mekaar  isoleert

TO PRESERVE YOUR WORLD TODAY EDUCATE YOURSELVES AND OTHERS

FIND YOUR INNER CALM RESOLVE YOUR RELATION PROBLEMS IN A

HUMAN WAY

THINK BEFORE YOU SPEAK EVERY FIGHT AGAINST COLLEAGUES FAMILY

FRIENDS AND LOVERS IS ENERGY THAT CANNOT BE USED AGAINST THE

REAL EXPLOITERS (door FrLan. op muziek gezet en gezongen op de cd

‘Present State of the World’, verfilmd door Kido Sjorre.

misschien ben ik een belangeloze spion van 'de staat van zijn' van individuen

en gemeenschappen...ik spioneer voor het goede dat doorbreken wil en alle

dagen zijn betere en mindere methoden beproeft...nee, ik slaag niet door en

ben niet te lang alleen...ik gebruik zowel m'n intelligentie, geheugen,

gevoel, fantasie en intuïtie...en dat brengt mij soms heel wat uiteindelijk

zeer realistische bevindingen bij.

ik heb de wereld en de mensen lief en observeer hoe ze in knopen raken en

er niet uitraken, wetend dat knopen langzaam moeten losgemaakt worden

zoals er ergens staat, ben ik verplicht om niet m’n hart op tijd te sluiten en een evenwicht tussen handelen en niet-handelen te vinden.

In de hiërarchie van de veranderingen op maatschappelijk gebied blijft

emotionele zwaarte gevangen zitten in prestatie-en consumptiegewoonten

en de vooruitgang op sociaal en innerlijk gebied verhinderen...

Onze eigen achtergrond maakt ons geschikt of ongeschikt om al of niet het

verleden van anderen een louterende evolutie te scheppen.

Dan kan je het niet maken om de pijn van anderen in een nieuwe relatie

binnen te dragen... .

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.

Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.

Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel

het met je uitverkorene. Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe.

Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel zowel de vriendschap

als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je

uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt

...passie. Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het niet zo zijn.

 

Aantrekken en afstoten, ebbe en vloed, het universum dat uit deint en weer

in mekaar stuikt...de liefde kent er ook wat van.

Alles is op een bepaald punt altijd het resultaat van wat eraan voorafging.

soms is het zoeken naar een andere partner alleen maar zin in avontuur of

gebeurt het uit revanche...of om de partner te vlug af te zijn...zo diep kan

jaloersheid gaan.

Het waarom van zowel verliefdheden als scheidingen kan generaties terug

te vinden zijn...we vertegenwoordigen en zijn vele stukjes van zij die voor

ons kwamen. Het leven stuurt de ene vele paden in, een ander krijgt er

minder te begaan... om te genieten, te boeten, wraak te nemen, te

domineren of te leren...of alles bijeen ?

Een vrouw of een man, of beiden, die zich niet goed meer bij mekaar voelen

bewerkstelligen bij mekaar dat ze zich voor derden beginnen openstellen

eigenlijk is je leven iets waarvan je de gevolgen die dat dat leven op

anderen heeft, en het waarom daarvan, nooit volledig begrijpt...da's iets

dat verborgen in het collectief bewustzijn ligt. Het collectieve

bewustzijn, de trauma’s van generaties terug die zich nog altijd blijven

vertalen in over dominante bindingen tussen ouders en kinderen en

omgekeerd, tussen vrienden en vriendinnen, collega’s...enz.

Vreemd, zo een vertrouwd onderhuids verlangen naar lichamelijke intimiteit

die weer een sluis van de hemel opendraait en bij wijlen zo een gigantisch

meer van rust op ‘t eind creëert. Terwijl dan altijd weer die rust op je

turbines valt en je er een geweldige energie genereert. De kracht om

dagelijks te leven, beter opgewekt met  twee.

 

Sommigen menen van anderen dat zij vrouwenlopers of mannen zot zijn.

Heroplevingen van de lichamelijke en andere kant van relaties, hoeven niet

aan de porno of pillenindustrie gebonden te zijn. Levenslot, levensslot...het

antwoord zit hem in één letter. Welk is het levenslot en het levensslot van

 

diegenen op onze weg...breken zij wel of niet uit het oude karkas van maar

te blijven lijden...dan is dat inderdaad hun lot.

Man en vrouw zitten met een bibliotheek van doorgegeven ervaringen en

pogingen om hun eigen te willen zijn in hun wezen. Soms zit in dat willen

veel te veel met het genetische verbonden tegenstrijdigheid. Soms ziet een

buitenstaander toch meer dan zij zelf. Het is de confrontatie met jezelf en

anderen die je moet leren aankunnen.

De echte waarheid omtrent het te volgen levenspad wordt dan wel met de

jaren duidelijker en duidelijker , maar het is telkens wachten op de evolutie

van anderen om zelf verder naar het soort dubbele verlichting dat we

zoeken : geestelijke en lichamelijke intimiteit, door te stoten.

De woorden die gewisseld worden zijn altijd een mengeling van wat er op

die momenten op alle fronten leeft. Hoe beter je dat doorhebt, hoe

moeilijker het te verwoorden valt...en toch vindt je eens je dat beseft dan

moment na moment de juiste woorden om uit te spreken...welke soms nare

gevolgen ze op het eerste gezicht soms ook voor jezelf of anderen hebben.

De dood bij leven al achter de rug hebben...is zoveel kennis, inzicht en

wijsheid verzameld hebben dat je totaal vrij van vrees bent geworden en vol

van overgave aan je innerlijke goede gevoel

De boom zwiept en zwiept soms, lichtjes door de wind beveeld, het licht

werpt een dansend schaduwspel op het behang, zo komt die wereld van

innerlijke rust dan op ons over...en eerst dan kunnen we waarlijk lief

hebben, liefhebben vanuit innerlijke rust

Een dag kan op duizenden manieren beginnen...maar veel wegen en wegjes

om te volgen zijn er niet. Voordat je op een dag zo zijn weg vindt, moet je de

betekenis van je nacht en de vorige dag begrepen hebben...ook al bevatten

je dromen geen fundamentele boodschap en vormen ze een gekke collage

met alleen flarden uit de vorige of andere dagen...ze zijn dan gewoon een

verwerking van de vorige dag, niet van een hele periode of een half leven.

 

Bewaar je intiemste gedachten voor diegenen die echt je leven willen delen,

volgens welke formule dan ook.

 

We zijn allen knikkers en ons verleden speelt met ons, al van vóór we zijn

geboren. Komen er nieuwe knikkers in het spel, dan duiken de oude vragen

weer onder nieuwe of vertrouwde vormen op.

Je eigen weg. Elke dag is er één om te herinneren, een jaarring in je leven,

zoals een boom die heeft. Op een echt goeie dag zie je ineens het zonlicht

dat weer door de wolken breekt ander. Het licht verschijnt dan weer op de

scène van het levend theater dat het dagelijks leven is. Het licht verspreidt

zijn helderheid dan tot diep in je ziel en injecteert je dan met een vurig

verlangen naar je nobelste doelstellingen. Het licht verzekert je dan dat

hetgeen je aan positiefs in het verleden soms voelde nog steeds heel

waardevol in het heden zou kunnen blijken te zijn...zelfs al zijn het dingen

die weinigen kunnen schelen en zijn het enkelingen die het voor een stuk

begrijpen. De graad van bewustzijn die we bereiken, probeert op de ons

omringende wezens af te stralen. Sommigen willen ons voor een lagere

graad van bewustzijn winnen en inspannen. Daar kiezen we toch niet voor ?

wie goed doet, goed ontmoet passeert eerst langs weten wat goed doen is,

dat leert het leven ons.

Iedere dag is weer een balanceren tussen ons eigen bewustzijn en dat van

de anderen...in het teken van al die aparte, verspreide en verengde verhalen

achter de feiten.

Je bestudeert de politieke weldaden en rotzooi in de wereld, het fascisme,

want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo’n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en

hebzucht...allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.

 

 

 

 

Tijd, relativiteit en liefde

Als je een lang leven wil moet je met iemand leven die eigenlijk niet bij je

past.

De minuten duren dan uren.

Als je een kort leven wil, ga je zo in mekaar op, dat de tijd lijkt stil te staan,

zo snel gaat ie voorbij.

Mijn kristallen antennes en mijn weegschaal zijn voortdurend op zoek naar

kwaliteitsvolle signalen...te midden de ogenschijnlijke chaos in het leven.

Wie de resultaten van de kristallen schaal kan lezen op de momenten dat

lichaam en geest er toe in staat zijn, en men niet zelf in een staat van

vertroebeld observeren verkeert begrijpt de schijnbare chaos rondom

hem.

(als de energie er niet is, is niets doen en niets beslissen de eerste vereiste

om verder te geraken. De atoomkern in zijn neutronenpositie die cool blijft

en wacht op het moment dat de protongeladenheid weer iets naar de

tegengesteld geladen elektronen vuurt. Elk atoom en elk individu heeft

zowel een kern als een omgeving)

Als ik rondom me heen kijk, merk ik dat als mensen met tegengestelde

karaktertrekken of energieën mekaar aantrekken, één van beiden of soms

allebei dezelfde ervaringen met andere mensen achter de rug hebben. Dat

kunnen opvoeders zijn die niks opkomend sensueels in kinderen kunnen

verdragen vanwege de angst daarvoor die in henzelf zit of dat kunnen zich

instinctief seksueel opdringende volwassenen zijn of allerhande

minderwaardigheidsgevoelens...niet uit vorige reïncarnatielevens, maar

gewoon genetisch gebaseerde knopen van diegenen die er lichamelijk soms

al lang onderliggen...maar anderen toch nog mee rondlopen. Hoe dat deze

gegevens zich telkens gedurende een heel leven proberen te veruitwendigen

en hoe ze vóór en tijdens de totstandkoming van een embryo tot stand

komen, is een hele complexe materie die eigenlijk niet beschrijf baar is, maar deel uitmaakt van het mysterie van de verbondenheid van vele levens over de dood heen...wat niet alleen zeker onbeschrijfbaar is, maar wat je vanuit je innerlijke rust wel opvallen kan. Die dingen gaan nog verder dan het alleen of met zijn  tweeën interpreteren van bepaalde feiten of observaties

Liefde  is voor mij meer het goede en helende dat je in jezelf hebt kunnen

uitdragen in al zijn verschillende gradaties...het goede wensen voor

iedereen die het nastreven wil ...meer goedertieren dus...de mens minder

egocentrisch maken...de positieve emoties versterken, de negatieve onder

ogen durven zien.

Velen bewerkstelligen in het leven van anderen dat dingen minder stroef en

ongemakkelijk verlopen...of datzelfde overkomt hen juist daardoor. Niks

garandeert een eeuwigdurend geluk. Soms lijken we wel door het leven

verplicht van wat minder in onze kaarten te laten kijken door anderen.      Een goed gevoel met iemand, op welk vlak dan ook...we willen het

koesteren...geen probleem.

Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude

dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan.

Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en onevenwichten

van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het

wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder

kinderen. Toch zegt iets in mij dat bijvoorbeeld dit schrijven ooit zoals onze levens, velen tot nut kan zijn ook. Velen kunnen door iets van zich af te schrijven en te overdenken, ook beter worden in het uiten van woorden naar anderen toe.

De werking van het wezenlijke doorheen de geest en het alledaagse een

beetje in kaart te brengen, kan via de ontleding van filosofie, politiek, kunst

...het allemaal als een geheel praktisch aanvoelen, moet je dagelijks

Oefenen, enkele keren per dag op je rustige ochtendgolven geraken in de dag, iets observeren te midden de natuur en er verwonderd over zijn...dat kan natuurlijk ook iets cultureel zijn, een recept in een kookboek kan ook...iets

dat het gejaag en getob in je kop stil zet.

De meeste mensen in conflicten geraken bedolven onder wederzijdse schuld

-en onschuld spelletjes...en vluchten...wij proberen te begrijpen en ons is het

te doen om echt te voelen waar het over gaat.

De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan

is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al

zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze

soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten.

In hoeverre zijn we eigenlijk vrij om ons eigen emotionele leven te

leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit

sociaaleconomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook

niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij

hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en

om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit

nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust

gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig

samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als soms

met onze relaties trouwens.

Ondanks enkele poëtisch mooi verwoorden raadgevingen in de oude

geschriften moeten er buiten het klassieke koppel om, de dag van vandaag

nog een aantal scheefgetrokken toestanden van vroeger worden

rechtgetrokken. Ook hier in kan een filosofische, veel meer dan een

religieuze benadering een rol spelen.

Onder teveel druk van buiten uit ontploffen ook wij en onze relaties (stress

op het werk, overdreven steeds opgefokte consumptiepatronen, de cultus

van het seksuele genot, de commercialisering van de seks, de sensatiepers,

het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms,

geweldspelletjes, uitgaan te midden van overdreven decibels en tot in te

vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufactoren, geen tijd voor

bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk

moet zitten, wanhoopgevoelens naar de eindigheid van het leven toe,

politieke apathie die asociaal en individualistisch maakt...).

Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk collectief verleden, zij die

er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog

deel van uit.

Misbruikte en overdonderde kinderen hebben vaak een hele leerschool voor

de boeg om te leren voor zichzelf opkomen. Een aantal mensen, ook toen al

natuurlijk, wisten eigenlijk niet juist waarom ze niet voor het stichten van

een gezin gekozen hadden en hadden slechts een vaag bewustzijn van

waarom ze van wegen hun levensweg en die van anderen, al of niet levend

of dood, eigenlijk niet voorbestemd waren om kinderen te krijgen. Als dat

niet zo is, lijkt het wel ergens om heel moeilijk uit te leggen redenen, zo wel

te moeten zijn.

Kan men op een bepaald moment niet anders dan bezwijken voor de kracht

van omstandigheden waaruit men al voorkomt en waardoor men voor een

stuk gedetermineerd is ?

Als personages op het echte toneel van het leven, waar niets is zoals het via

de indrukken van een onervaren iemand lijkt, vullen wij mensen mekaar aan

met onze tegengestelde en gelijkgestemde reacties op alles wat aan ons

voorafging en ons overkomt...en zo maken we de bouwstenen voor

morgen...voortdurend. Voortdurend vallen er personages weg en

voortdurend komen er bij...maar niet zo maar toevallig...diegenen die er bij

komen brengen niet zo maar toevallig hun boodschap...ze zijn de ideale

aanvulling op het geheel...omdat een en ander voor een stuk vastligt en niet

moeilijk anders kan dan zijn eigen te worden...waar we allemaal naar op

zoek zijn ten slotte.

Met iemand die geen goede relatie met z’n ouders of één van de ouders

had, of slechte ervaringen met volwassenen in z’n jeugd, of andere nare

ervaringen...kan een mens het nog zo goed mee voorhebben en z’n best

doen...vaak heb je er niet de dank voor terug die je verdient...al besef je

soms niet dat iemand die met je breken wil, het hoe raar het ook

klinkt...goed met je voorheeft

Diegenen die je het naast aan je hart liggen zijn vaak in hun kern voor een

deel anders dan je zelf...of het nu om kinderen of andere familie of geliefden

gaat. Soms staat men dichter bij mensen daarbuiten

Voorbeeld When spiritually connected people can overcome their

negative emotions their fingers become like camera’s reading each other

cells (zie Engelse teksten Ach ja, de Liefde)

 

 

37. Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak

aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn

van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te

houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane,

discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met

bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat

doorbreekt geeft voldoening, ‘t einde ervan vaak door de ouderen niet

meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft

vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van

iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid

komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je

denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe

initiatieven, zelfs al botst onoordeelkundigheid  tegen je op.

Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling

,negatieve emoties...blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het

individualistisch snobisme de eenheidsstructuur van het algemeen belang

vergift, daar is welvaart niet ok.

 

38 Eindelijk er acht-er gekomen !

De drijfveren van het menselijk bestaan !

Hoe kunst ontstaat.

Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

 

Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven

zelf…

Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

Dat speelt met alle emoties, een spel. Dat het negatieve uit het positieve

sleuren wil.

Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

Waarom er sterke schouders bestaan.

Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

 

Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt,

geschept.

De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en

elektronen verklaard.

Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en

gedachten ook.

Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer

opnieuw.

Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

Niet snappen dat ook het niet uitgesproken spreekt.

Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

Het stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet

kennen. Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.

 

39. Schetsen van het wezenlijke in mensen

Plichtsbewust en kalm, aanvaard geen overdruk

Braaf, volgzaam, stille, kritische inborst

Werklustig, toch neiging tot revolteren wanneer iets op gang komt

Ijdel, te gevoelig en teveel imponeren uit macht en op de lust

Gezapig, volgzaam

Eerlijk, net en behulpzaam

Plat, sociaal, maar uiteindelijk gezagsgetrouw

Zachtaardig, lief, spijtig weinig klassenbewust

Opofferingsgezind, enorm humoristisch, soms iets te weinig karakter

Goed hart, emotioneel soms verward

Recht voor de vuist, nog teveel zenuwen

Kloek, rechtgeaard, nog teveel afgevend op zwakkeren

Preuts, te goeiig, onzeker, toch eerlijk bedoelend

Ervaring genoeg, hard werkend, opportunistisch, fysiek

Vervalt in sleurgedrag, indien niet emotioneel onzeker verassend

Kalmerende invloed, recht door zee

Grote mond, klein hart, durvend ondanks alles

Sympathiek, laat zich opjagen en dan nerveus

Rationeel, zich afschermend

Overbezorgd, sensueel

Osserig, zelf medelijdend; best goeie inborst

Zakelijk, buur chatterig

Cynisch anarcho-like, no-nonsense, hiërarchisch minded

Gezond boerenverstand, kritisch, maar niet uiterlijk kritisch

Weinig onafhankelijk ego, materialistisch, afgevend

 

Relativerend inborst die soms nog emotionele sterkte mist

Braaf met bedwongen sensuele vulkaan

Kleinburgerlijk juist handelen zonder risico

Proletariër in psychische groei

Teveel met libido bezig, te vlug gedesoriënteerd

Sterk karakter, toch angst voor gezag.

Stipt, ijverig, ambitieus, verwacht lof

Over gefixeerd, nog teveel navel, positieve kiem aanwezig

Is zoals het volgens het boekje moet zijn, toch schat met naïeve schrik

Gelukkig een niet-met-mij-instelling, nog gereserveerd

Artistiek talent, maar geweldig onzeker soms

Iemand die absoluut geen last wil zijn, plichtsbewust

Te lang ‘t zelfde werk, heeft sociale inzet, nog geen oriëntatie genoeg

daarin

Over complexe reacties, soms wijs

Overijverig om met zijn eigen te kunnen leven, beste kerel

Te beschadigd gevoelsleven, te gevoelig

Wil er tegenaan gaan, maar met reserve en belast door relatie ?

Ronduit kalm, te bescheiden durf

Vluchtend, probleem met vluchtmiddelen, zit toch juweel in

Kan doordraaien door onzekerheid, gouden inborst

Energierijk indien

Over geobsedeerd door gebreken, toch aparte invalshoeken

Rechtgeaard, soms boos als ‘t moet, soms nodeloos

Soms onverdraagzaam, zever loos; wil geen complementen

Met karakter, toch ergens onrustig

Zoekend naar stabiliteit door relatie op zelfde spiritueel niveau

“mijn man zegt”

last van wellust, over sympathiek enz....

 

39a. Indien U ten einde raad bent, put U niet uit in medelijden, oefen U in

begrip en neem desnoods wat afstand en uit ook Uzelf, als uw draagkracht

echt vermindert is het tijd om eens uw batterij op te laden door wat afstand

te nemen. U gaat er U goed bij voelen eerst.

Afhankelijk van wat het lot voor mensen in petto heeft om tot allerlei

inzichten te komen, zal er al of niet weer een toenadering

komen...afhankelijk ook van hoe vlug het optimisme en de bereidheid

dingen aan te pakken van uw partner zich herstellen. Vaak zal dat niet

gebeuren voordat uw partner weer een bepaalde mate van rust gevonden

heeft. Een plant groeit niet goed met weinig of geen licht, weet je wel. Het

kan in het tegenovergestelde geval al of niet tot een tijdelijke breuk komen.

De sterke schouders hoeven geen liefdesverdriet  te hebben, niet in hun

hoofd bezig te zijn met als ik zus of zo deed en wat deed ik verkeerd.

Gewoon rustig proberen observeren en gepast inspelen op wat er zich in

deze periode in uw leven midden anderen afspeelt.  Vaak zal je zien dat de

andere dan weer om aandacht komt vragen en dat je bekommernis je

soms weer onnodig veel denkwerk oplevert, waardoor je weer in dezelfde

schuit komt te zitten als je niet uitkijkt. Vaak is alles met goede wil en een

lach op te lossen. Heeft het zin om van partner te veranderen...dat weet

alleen U, veel hangt  af van wat U zelf met het leven wil...en als U het niet

weet, zal U het ondervinden waarschijnlijk,  als U lang genoeg leeft.              

Toch, al wil je van alles van het leven en hoop je in stilte op andere dingen,

mensen...soms lijkt het wel of je ergens om bepaalde redenen net op die

plaats nodig bent en probeer wat je wil, je raakt er niet onder uit. Bijna niet

te vatten dit leven, voor wie dieper wil graven of het zich zelf aandoet om

dieper te graven. Allerlei toestanden hebben altijd een bepaalde zin, maar

tot waar ? Aan U de beleving en de keuze...of zullen we het maar simpel het

 (gedeeltelijk genetisch bepaald) noemen. Dan had ik het nog niet over

die dingen die niet met negatieve emoties (de te overwinnen schaduwzijde,

de aard te maken hebben...zoals  GELD bijvoorbeeld. Allerlei materiële onzin is altijd een welkome aanleiding om de wisselwerking tussen zielen of delen van zielen van onnodige suspense te voorzien. 

Rest :  ‘Ach ja, de Liefde’ roman

-Tu as compris ! Tu veux un compromis ?

-De dag dat ik voor de voorlaatste keer afscheid nam van Rillaar Chalet en

nog een toer rond de vijver deed bleef er een Vlaamse Gaai zitten op een

meter in een struik. Niet bang. Keek me een tijdje aan vóór weg te vliegen.

Ik dacht er aan toen ik naar het schilderij naast mijn bed keek waar ook een

Gaai opstaat.

-Zou het zo zijn dat je qua verdiensten aan de levens van mensen die je

hebt gekend, in die hemel die men ons wil aanpraten via straling

proportioneel meer inzicht krijgt over waarom het al die dingen die er

tussen mensen gebeurden… of gaan de verhalen via de genetische

vertakkingen gewoon verder via combinaties van nieuwe wezens die hier

ook moeten zijn om te begrijpen dat het waarom van al hun vragen als

antwoorden in situaties in hun individuele en collectieve omgeving liggen ?

-collectieve bewustzijnsverhoging kan niet zonder de individuele

bewustzijnsverhoging en omgekeerd

-via de genen teveel willen snappen wat van wie komt, is een beetje zoals

proberen achterhalen van wie je een verkoudheid hebt opgedaan---eerder

iets voor fijngevoelige mensen die zelf al veel weg in wijsheid en bewustzijn

hebben afgelegd

-“Laat het ons op zoek naar je antwoorden, ook over de zinnen van het

leven hebben, niet alleen over je ongeluk”.

-Elke soort van denken werkt volgens de logica en de ratio en heeft een

hele grote dosis ‘domino -effect’ . Bovendien, indien we combinaties zijn

van die GENEN die ooit anderen waren; zijn we dan niet gewoon de

domino’s van hen die aan ons vooraf gingen…op al die wegen waar we ons,

na eeuwen onder andere combinaties proberen van ons van onze

negatieve emoties te ontdoen? Sociaal en spiritueel groeien blijft de rode

en blauwe draad.

-Staat de DNA info ten dienste van diegenen die hier in het kader van vorige

alinea geboren worden…of moeten worden…met andere woorden in

hoeverre ligt een deel van de gebeurtenissen die de personages te wachten

staan al voor een groot stuk klaar in de DNA archieven…en in hoeverre

 

hebben we een vrije wil ?

-Feit is dat het spel gespeeld wordt via aantrekking en afkeer van anderen,

aantrekking van zowel tegengestelden als gelijkgezinden; afkeer van

tegengestelden zorgt soms zelfs voor scenario’s waar er toenadering groeit

(wat niet hoeft daar waar het over de verhalen van het uitspelen van

positieve tegenover negatieve emoties gaat). Toenadering in de strijd

tussen tegengestelden is eerder positief daar waar het over collectieve

dingen als economische, sociale en politieke situaties gaat.

-Alle individuele problemen waar mensen tot generaties terug mee zaten,

lijken in deze welvarender tijden onder invloed van de stress van de

moderne tijd, de werkdruk en de consumptiedrang wel in versnelling doorte breken.

-Soms eens even op waar je plezier in had in ’t leven en waar in niet, wat je

in die of die mens wel zag zitten en wat niet

 

40. Objectieve Bedenkingen van een Enkeling ‘ tekst uit 1982

gemeenteraadsverkiezingen’ (tekst voor mijn TUMS alternatief verkiezingsprogramma opgesteld voor een vriend

De uitdrukking “vandaag is de eerste dag waarmee de toekomst

begint”, geldt zeker voor dagen waarop verkiezingen (voornamelijk

parlementaire dan) gehouden worden. Teneinde deze bewering te staven,

nodig ik U uit om met het geschreven woord als contactmiddel eens even

na te denken over de maatschappij waarin we leven. Punt A. Onze huidige

samenleving even opzijzetten en de algemene grondbeginselen van een

meer logischer maatschappij schetsen. Vervolgens zullen we ontleden hoe

het er werkelijk aan toe gaat (punt B) om daarna de middelen te bespreken

die ons zo kort mogelijk bij punt A kunnen brengen.

• De fundamenten die we voor een voor iedereen goed

perfectionerend systeem nodig hebben zijn rechtvaardigheid en

menselijkheid en geweten. Daarom moeten we reeds op

gemeentelijk vlak de juiste standpunten innemen.; teneinde ze op

hoger niveau te kunnen doordrukken. We zouden moeten komen

tot een samenleving die de ontplooiingsmogelijkheden, de

talenten die in elk mens zitten niet beperkt of beknot. Zowel als

iedereen (na lange tijd verworven) recht heeft op voeding,

kleding, huisvestiging als materiële zaken; zo zou ook iedereen

moeten kunnen genieten van goed onderwijs, zinvol werk en

creatieve of actieve ontspanning als middelen om zichzelf te

bevestigen in wat men graag doet. Er moet NU iets veranderen in

onze betrokkenheid tot de vraagstukken die ons heden ten dage

confronteren. Anders zullen we het in het jaar 2000 nog altijd

vanzelfsprekend en normaal vinden dat 1/5 van de Westerse

wereld werkloos en 3/5 van de wereld in armoede leeft en velen

miljoenen ondervoed zijn. -Het politiek klimaat om

dergelijke kerngedachten te verwezenlijken mag :

---niet overdreven nationalistisch zijn omdat discriminaties tussen

mensen voor veel onheil kunnen zorgen. Taal, ras, land, streek,

geloof worden teveel gebruikt om mensen opzettelijk verdeeld te

houden ten gunste van abstracte idealen of concrete geldelijke

winstbelangen. ---niet totalitair Kapitalistisch of

Staats kapitalistisch zijn (is niet gelijk aan ‘communisme’ een bijna

onbereikbaar ideaal dat nooit in de praktijk technologisch

ontwikkelde samenlevingen heeft bestaan en gewoon productie en

distributie inhoudt, geen handel en loonarbeid. De individuele

mens, de kleine, middelgrote en grote ondernemingen moeten

soepel de kans krijgen om economisch initiatief te nemen. De

multinationale bedrijven van de grote sectoren zijn kunnen

tegenwoordig bijna doen en laten wat ze willen, in het ene land al

meer dan in het andere…daar moeten binnen het huidige systeem

maatregelen tegen genomen worden, rechtvaardige taxen en een

simpel sociaal zekerheidssysteem, ecologisch gerichte productie en

zinvol werk scheppen, verdeling van het beschikbare werk en meer

vrije tijd om het leven zinvol te beleven, niet aan hol vermaak te

doen, (misdaadfilms, videogames met oorlogstoestanden etc) .

Een ongecontroleerde wildgroeiconcurrentie leidt altijd tot een

economische puinhoop en oorlog. Daarom moet er zeker ook

militaire reconversie komen en een wereldeconomie ten dienste

van het verlichten van de meest acute noden van de

wereldbevolking, geen luxe om de luxe fabriceren terwijl er

belangrijker zaken te realiseren zijn. ---Ook Godsdienst wordt in

partijprogramma’s gebruikt om enge groepsbelangen te dienen.

Gaan we geleidelijk aan bepaalde verstikkende machtsstructuren

ombuigen of moeten we nu al niet eerder werken in de richting

van een andere manier om aan democratie te doen, voor de

voornaamste eisen een wereldreferendum houden waar alle grote

politieke leiders zich aan te houden hebben ? Indien dit politieke

initiatief niet zou lukken is moet het langs de sociale weg gaan,

bezetting van alle fabrieken die militaire producten maken tot er

een reconversieplan op tafel ligt.

• Vooraleer deze nieuwe aanpak uiteen te zetten is het misschien

aangeraden de tot nu toe gevolgde redenering even te vertragen

en eens te kijken hoe het er in ons dagelijkse wereldje aan

toegaat. De meeste mensen hebben hun interesse in de politiek

verloren of hebben er geen. Het wordt hen ook niet geleerd er

interesse voor te hebben en op school werd de geschiedenis nogal

verdraaid uitgelegd en de media is in handen van leidingen die het

grootkapitaal goedgezind zijn, daar ze er van afhangen.

Bovendien wordt alles van boven af zo bureaucratisch

geformuleerd en over complex gemaakt dat de zaken maar niet

recht gezet worden en er maar blijft over gezeverd worden opdat

de leidende 0,2 percent van de upper class haar zin kan blijven

doen. De mensen willen eenvoudige oplossingen; geen zakken

vullen, geen gegraai, geen corruptie, geen over administratie,

maar eenvoudige, gelijkvormige regelingen. De moderne techniek

en de nog te verwachten evolutie daarvan leiden tot meer

automatisatie en minder jobs, niet slecht op zich, maar op termijn

onhoudbaar. De toekomst is er één waar minder en minder

mensen recht op een job gaan hebben. Zich vervelen en zich

profiteur voelen is een lot dat steeds meer mensen te wachten

staat. De techniek zou moeten ten dienste staan van de mens en

in die zin moet de werktijd mee evolueren. Dan is er pas echte

vrijheid en vooruitgang mogelijk.

Wie krijgt momenteel de schuld van ons falend systeem ? De

gewone mens, boer, middenstand, werknemers, die moeten

bezuinigen en inleveren, terwijl het grootkapitaal cadeaus als

staatshulp en belastingvermindering krijgt. We moeten

voortdurend zien dat de loonnorm ‘concurrentieel’ is . Waarom

geen internationale loonafspraken ? Waarom moeten er

trouwens fabrieken sluiten…is er al genoeg productie voor

iedereen wereldwijd ? Of zijn het structurele sluitingen om nog

meer winst te kunnen maken ?

• Per soort productie één kapitaalgroep en lonen internationaal

standaardiseren…plus zelfde telematisch taxatiesysteem.

Iedereen kan dan aan ’t werk daar de kostprijs geen rekening

moet houden met concurrentie. Heeft dit niks met

gemeenteverkiezingen te maken ? Tuurlijk wel, naast de

plaatselijke taken van de gemeentebesturen moet ook aandacht

gaan naar de inkomens van mensen, de wereldvrede, de

ecologische situatie en zo meer. Het moet van beneden betrekken.

Voor mijn later werk zie mijn twee linken.

 

42. Gids voor conservatieve beleidsmakers :

Zeg dat iedereen gelijk voor de wet is, handel anders.

Geef sommige arbeiders brugpensioen, andere niet.

Betaal uitkeringen, pensioenen naargelang diploma...enz

Zorg dat inwoners van één land niet voor iedereen kunnen stemmen

naargelang de taal die ze spreken.

Maak heel veel politieke zuilen in de dienstverlening die mutualiteiten,

scholen...aanbieden.

Zend alleen info uit van partijen die willen verdelen.

Subsidieer allerlei kerken die mensen van echt geloven en zich engageren

weghouden.

Organiseer verkiezingen op basis van partijen die het verdeel -en heers

principe genegen zijn.

Hef taxen op een heel elitaire manier.

Zorg er voor dat werknemers onoverzichtelijke statuten hebben en

ontwerp nog meer labyrint-toestanden in de sociale wetgeving...vooral

vereenvoudig en internationaliseer niet.

Toon voortdurend negatieve beelden en geef weinig inhoud over de

toestanden in het verpauperde deel van de wereld en vooral...leg geen

verbanden.

Steun malafide praktijken in bankwereld en leg de speculatie niet aan

banden...zodat het ongenoegen en de afkeer van politiek nog meer stijgt.

Haal net voldoende immigranten in het eigen land om de woning -en

arbeidsmarkt kunnen blijven te manipuleren en het ongenoegen onder

mensen aan te wakkeren in plaats van internationale afspraken omtrent

een globale aanpak van menselijke samenlevingsproblemen te maken.

Beschuldig mensen die ingrijpende, geweldloze veranderingen willen

voortdurend van extreem, utopisch gedrag.

Vertaal democratie voortdurend als het recht van de economisch sterkste

om iedereen zomaar een job te kunnen ontzeggen.

Laat vooral niet blijken dat je als overheid de macht hebt om waar nodig

dwingende maatregelen op te leggen daar waar men bijvoorbeeld

miljardenwinsten maakt en afdankt.

Laat uitschijnen dat de gemeenschap elke menselijke activiteit aan het

absurde superwinststreven van gigantische kapitaalgroepen moet

uitbesteden omdat de overheid geen goed bestuurder zou kunnen zijn.

Geef geen inspraak aan de bevolking, zeker niet via de moderne telematica.

Qua interne partijwerking, omring U met getrouwen die van hun carrière

van de toplaag van de partij afhankelijk zijn.

Waak er over dat de moderne mens niet doorkrijgt dat de telematica een

ander samenlevingsbeheer via het zich uitspreken over een globaal

programma van wereldwijd welzijn zou kunnen mogelijk maken

Zorg voor een aanzienlijk aantal armen die niet kunnen reizen of

maandelijks amper toekomen.

Breng manifestaties van rechtse minderheden voortdurend in beeld om de

indruk te wekken dat ze een overgrote meerderheid van de publieke opinie

vertegenwoordigen.

 

Hou de grote mediagroepen de hand boven het hoofd en laat ze hun

journalisten manipuleren en verslag laten doen zonder dat dat ook

engagement in het belang van het algemeen welzijn betekent. Maak vooral

geen publiciteit voor die andere journalisten, zwijg ze dood als je ze niet

voor je kar kan spannen.

Maak veel mist en schep voortdurend nieuwe verdelingen tussen mensen

mét en zonder hoofddoek.

Breng uitvoerig verslagen over massa’s die hun leven willen geven om de

ene potentaat voor een andere om te wisselen.

Probeer vooruitstrevende regimes, maar economische concurrenten zoveel

mogelijk in een negatief daglicht te plaatsen.

Laat het uitschijnen dat bepaalde andere landen een voortdurende militaire

bedreiging zijn, onder meer als alibi om de wapenindustrie vet te mesten.

Schep situaties waarbij veiligheidsproblemen kunnen worden overdreven.

Laat toe dat dieren in situaties moeten leven waarbij ziekten wel moeten

uitbreken en maak daar dan de pharma industrie rijk mee en trek nog meer

angst over de mensen.

Sta niet toe dat boeren weer echt boer kunnen zijn, omdat dat niet binnen

de logica van de monopolies past.

Maak kunstmatige loonverschillen tussen man en vrouw.

Controleer wat wél en niet mag worden onderwezen.

Zorg voor een entertainment industrie die de mensen weghoudt van hun

sociale zijn.

Steun eerst terroristische groeperingen en gebruik ze als ze hun eigen

agenda willen opdringen als afleidingsmaneuver om iedereen in het gelid te

houden.

Maak vooral niet duidelijk dat een degelijk inkomen voor iedereen het

belangrijkste politieke streven zou moeten zijn, een politiek die veel

verdeling voorkomen kan.

Maak van ethische kwesties geen individuele zaak, maar voer propaganda

om kampen in stand te houden. (+ en passant probeer je maar zoveel

mogelijk geld aan embryo’s te verdienen...bah)

Stel genetisch gemanipuleerde gewassen als noodzaak voor.

 

Laat het geld van de verzekeraars de wet maar schrijven.

Sta toe dat mensen zich blauw betalen aan leningen en dat banken dicteren

hoeveel er op de staatschuld aan rente moet worden betaald.

Laat uitschijnen dat hebben veel belangrijker is dan zijn.

Moraal van dit verhaal : erger je niet aan wat klassegenoten als voordeel

verworven hebben...alles kadert binnen het systeem van iedereen op zijn plaats te houden.

 

For your inspiration   Problems and what to do about them

Divide and Rule-40 modern bourgeois concepts

Say “everyone is equal”, act otherwise

Give some workers early pension, others not

Pay allowances according to degrees

Divide people in too the language they speak

Let private shareholders run public services

Broadcast parties that support the division game

Subside religions that keep people away from spirituality

Organize elections : first the politicians, then the program

Divide people by organizing unjust taxes

Keep social security overcomplex

Show horror images and do not explain the truth

Get a lot of immigrants in too the country to divide people

Don’t support cheap rents or social house building

Translate being liberal in too the law of the richest groups

Don’t give the impression that decent laws could better the world

Don’t let the 99% get the idea that they could take power by telematics

 

…or by organizing elections on an international program themselves

…and then choose the conductors

Surround yourself with people with connections to the bourgeoisie

Make sure a lot of people stay poor

Pay workers very different according to country and sector

Speculate with wages, prices, resources

Regroup and then make price monopolies

Report a lot on right wing manifestations, give the impression they were

many

Control the bourgeois journalists and don’t talk about alternative media

Try to blame progressive regimes for a lot

Create a feeling of insecurity

Don’t care about the rights of animals

Give pharma industry and others benefits and save bankers

Don’t let farmers just be farmers producing healthy things

Control the kind of history that is being thought

Support the entertainment industry and culture that keeps uncritical

Use terrorist groups for the purposes of imperialism

Don’t let ethics bother you, (embryos cannot take revenge?)

Let capitalism put it’ s greedy hands on health insurance and other stuff

Find ways in convincing people that paying 5% for a loan is normal…

And O % as a rent for placing your money is not

Make sure that people believe to have is more important than to be…

And keep them working like fools, producing a lot of silly products

Moral of this story : don’t be jealous of what your working class members

gained, the purpose their intention is to keep us divided

43. oorlog : maar wat er tegen te doen ?

de arbeiders in de wapenindustrie toelaten

comfortabel te staken voor wereldwijde reconversie van de

wapenindustrie...of afwachten tot de wereld door een sterke linkerzijde

geregeerd wordt...en een telematisch wereldreferendum opstarten...of alle

drie tegelijk...en hoe en door wie ? zal er zelf maar aan beginnen---al een

tekst in tien talen vertaald---je vertaalt de eerste in het Engels en de

vertaling in andere talen is heel goed de dag van vandaag

but what to do about it? to allow the workers in the arms industry to strike

comfortably for worldwide reconversion of the arms industry ... or wait

until the world is ruled by a strong left ... and start a telematic world

referendum ... or all three at once ... and how and by who ? well start by

yourself  I translated a text into ten languages ​​ (translated the first into

English and the translation into other languages ​​is quite good these days)

44. Overzicht van de geschiedenis van oertijd tot nu

Jagen en van driften en kreten woorden maken

Veertigduizend jaar geleden, woonde een oer deel van mezelf in een grot.

Toen wist ik al dat paddenstoelen naar vochtig hout roken. ‘s Avonds keek ik rondom mij naar het twintigtal leden van onze groep. Ik was zo sterk als de andere mannen die me soms wantrouwende, uit driftangst geboren blikken toewierpen. Sterker eigenlijk, want ik dacht meer na over het waarom van het feit dat ik ademde en dacht dan over hoe ik alle dagen aan eten zou geraken. Dit boezemde wel een zeker ontzag voor mij in, merkte ik. Ik had ook geen angst voor de dood. Ik leerde de anderen onze soortgenoten met bloemen te begraven. Ik leerde ze wat ik diep in mij voelde : het goede. Hun uitdrukkingen kregen alleen iets zachter als ze én goed gegeten én gepaard hadden. De vrouwen en kinderen gingen zelden later dan een halve zonneboog met ons mee op jacht. Om beurt bleven er telkens een paar mannen in de buurt van onze gezamenlijke vrouwen en kroost. Daar ik mijn pijlen niet zo scherp kon maken en m’n strikken en valkuilen vaker leeg bleven dan die van de andere jagers, bleef ik al eens meer in de buurt van de grot dan de anderen. Terwijl de vrouwen en de jongeren de voorraad aan vruchten en water en brandhout op peil hielden, zat ik vaak ergens op een hoger punt op de uitkijk. Soms gebeurde het dat leden van andere groepen ons gebied doorkruisten. Terwijl ik dan het vuur op de berg aanmaakte om de anderen van de komst van een mogelijke vijand te verwittigen, probeerde ik vooral kalm te blijven. Ik was wel een soort kampioen in het maken van vuur, maar in veel situaties vroeg ik me af of ik de volgende morgen onze god, de zon nog zou zien opkomen.

Mijn ervaring met andere groepen had me geleerd van me niet zomaar agressief op te stellen. Als er een groepje vreemdelingen naderde, stond ik daar dus niet zomaar met een knots of een speer wat dreigend te doen. Via gebaren en sommige woorden die leden van andere groepen telkens tot mijn verbazing ook gemeenschappelijk hadden, nodigde ik de indringers uit tot het nuttigen van een maaltijd. Ik onderhield hen dan over het overdreven grote aantal van onze groep, waarbij mijn handen meer dan vijf maal de lucht ingingen om onze getalsterkte duidelijk te maken. Het feit dat mijn vuur brandde en het feit dat mijn goed gevoede ik meer woorden leek te kennen dan zijzelf gebruikten ; weerhield hen er in de meeste gevallen van om in de weken daarna een gemene aanval op onze grot te plannen. In het beste geval hadden we na een tijd mekaars namen begrepen en kwam er dan een soort uitwisseling en ruil tussen onze en andere groepen tot stand. In het slechtste geval zouden we ze moeten verjagen hebben. Tot moorden...die nog tot lang daarna gewroken moesten worden kwam het ook...en daar kon zelfs al dat Goede en wijze in mij niet tegen op. De natuurwetten en hun instincten moesten nog worden getemd. Onze groep had echter geleerd dat het min of meer vreedzaam naast mekaar bestaan van groepen mogelijk kon zijn. Zo hadden we een hele goede verstandhouding met de groep van achter de Puntberg, omdat ze via mij geleerd hadden van een soort konijnen in gevangenschap te kweken. Vaak zat ik op de Puntberg te filosoferen over allerlei dingen.

Zou ik bijvoorbeeld niet van die knollen met die witte bloemen achter de bos in de grotkunnen planten; dan zou ik niet altijd zo veel tijd in dat jagen en trekken moeten steken. We hadden onder andere door het eten van die knollen toch eens een lange periode zonder vlees overleefd. Er was toen zelfs veel minder spanning tussen de groepsleden geweest. Ik haatte de perioden van strijd tussen de groepsleden zelf. Omdat we qua eten en drinken meestal niks tekort kwamen, gingen de meeste twisten tussen vrouwen en mannen onderling om het al dan niet paren met mekaar. Telkens vrouwen onder mekaar twisten over hun partners, hadden de mannen hierin een soort meerderwaardig plezier. Maar oh wee als één van de mannetjes een tijd geen seks had gehad en dan niemand vrij vond om zich te ont-lusten! Dan galmden de scheldwoorden en kreten de grot door : stomme vuurmaker of slechte pijlenmaker of leer toch spreken idioot...en moesten de andere mannen of vrouwen de vechtenden vaak scheiden. Andere aanleidingen tot het startten van een sekstwist waren bijvoorbeeld het thuiskomen van een vermoeide jager die zijn lievelingsvrouw aan een grotschildering bezig zag...nadat ze dat van een vrouw die hemzelf niet kon uitstaan geleerd had. Dan moest er dikwijls altijd eerst gegeten en gerust en gepaard worden voor de rust terug in de grot terugkeren kon. Zo leefden wij en gingen wij ten gronde en stonden via onze kinderen verspreid, weer op...en bevolkten de hele aarde. Onze levens kwamen langs andere levens, in één genetisch geheel verbonden nieuwe levens weer tot uiting. Onze zielen zouden zich eindeloos langs de na ons levenden verder vertalen. Er was nog geen letter over geschiedenis geschreven, en toch laghet begin en het voortdurende vervolg al van toen voor een stuk altijd in onze genen vast. Altijd kregen we de keuze het Goede te laten primeren. We faalden dikwijls. Die verdomd hardnekkige negatieve emoties en die overheersers toch !!! Bent U klaar voor de rest van de reis van dat oer deel van ons naar het nu van vandaag ?

 

Huizen bouwen en leren boeren en schrijven

We leerden huizen en boten bouwen en temden de dieren en planten gewassen die we voor het leven in dorpen nodig hadden. Van het leven in het bijna gemeenschappelijk bezit van gronden en vrouwen, evolueerden we naar een eigen huis voor elk gezin dat een bepaald stuk grond bewerkte. Des te meer succesvol je daarin was, hoe meer kans je had om het in het dorp voor het zeggen te hebben en hoe meer vrouwen je onderhouden kon. Van samenlevingsvormen waar de ongelijkheid vooral door de natuur werd bepaald, gingen we toch meer en meer over naar gemeenschappen waar eerst gesproken en daarna geschreven wetten hun intrede deden. De theorie van het goede dat zichtbaar werd, kon zo tegelijk een abstract en een concreet iets in de praktijk worden. Zo een zesduizend jaar geleden experimenteerden we er in het Midden Oosten en het Nijlgebied voor het eerst mee. We leerden glas en metalen bewerken en vonden het pottenbakkerswiel uit; stichten onze eerste stad Jericho in -6000 en Oeroek een kleine 2400 jaar later.  We leerden in dienst van anderen te werken en stichten uiteindelijk een Staat in Egypte. Wat je had en wat je doet bepaalde van toen en vroeger al welke rangorde je in het geheel had.

Bepaalde gebieden uit het Midden Oosten kenden al een bloeiende beschaving met alle tegenwoordige verschijnselen van dien : uitbuiting van armeren door rijken en corruptie als levensstijl. Koningen en hun familie kwamen vaak aan de macht door bloedige afrekeningen die het resultaat van ingewikkelde intriges waren.

Welk een mooie poëzie er ook aan de eerste hoven geschreven werd.

Het veelgodendom maakte plaats voor de mono god die alles geschapen had...en heel die evolutie ging ook meer en meer gepaard met het tot stand komen van een veel-gebodendom. Een ander oer deel van mezelf, moet toen al geweten hebben wat ik al circa

35000 v C zonder al die woorden en toestanden wist, dat alles gewoon evolueerde in de richting van meer besef dat wij in feite één zijn met de natuur en dat al die goden maar personificaties van de verschillende angsten waren, door de heersers gebruikt om te kunnen blijven heersen. Net zoals de man in ‘t algemeen weinig aandacht had voor de noden van de vrouw, zo fnuikten de heersers ook de belangen van al diegenen wiens belangen andere waren dan het bouwen van piramides en het voortdurende moorden om meer grondgebied aan de Staat toe te kunnen voegen. Ons heimwee naar het groepen -en stammenverband van vóór de tijd dat adellijken en militairen en geestelijken ons dagelijks leven gingen beheersen, nam toe, maar de realiteit zoog ons mee de tunnel der onderdrukking in. Voorbij was de tijd dat hetgeen we nodig hadden om van te leven eenvoudigweg verdeeld konden worden. Nieuwe manieren van produceren hadden ons noodgedwongen van sociale organisatie afhankelijk gemaakt. Die organisatie was in de handen van de machtigen, doch ook toen al boden wij, de onderste lagen van de piramide weerwerk om toch te proberen de leidende top tot andere gedachten te brengen of te vervangen.  Ook in het oude Egypte staakten arbeiders al tegen het feit dat corrupte topambtenaren hun loon niet uitbetaalden. Ook toen hadden ze al vrije dagen en dronken bier na hun werkperioden van acht dagen en meer. Ook toen al maakte men zware wapens van brons en later van ijzer dat veel lichter was, maar te zeldzaam en dus te duur om er ook ploegen van te maken. Vandaar dat het toen ook al tegen de honger van het volk ingezet werd. Ten gronde is er eigenlijk dus niet veel veranderd, al leest m’n huidige bewuste ‘ik’ vandaag in de krant dat men van plan is miljoenen dollars in nieuwe legeruniformen te gaan steken. Uniformen voor soldaat-robocoppen, constructies die kunnen verkleuren en verharden en die bij verwonding de positie van de soldaat via zijn gesofistikeerde helmen kunnen meedelen. Het uniform zou zelfs de eerste geneeskundige zorgen kunnen toedienen. Allemaal even onzinnig als vrouwen die hun door de media en hun partners misbruikte ijdelheid door handelaars laten misbruiken om het vet van hun billen in hun boezems laten spuiten om dikkere borsten te hebben.

Gaat dat alles weer opbrengen terwijl een miljard mensen honger hebben. Het door de Feniciërs door toedoen van handelaren ontwikkelde alfabet was een stuk simpeler dan bijvoorbeeld het Egyptische, waar de tekens geen klanken maar begrippen uitbeelden; waardoor slechts een kleine hoeveelheid priesters toegang tot de taal hadden in Egypte. De eerste grote bibliotheek in Nineve in -635, bevatte 250.OOO kleitabletten. De weg naar elektronische chips, was nog lang. Prachtig toch. In die tijd zeilde we voor de eerste keer via de Rode Zee rond Afrika en muntte men al geld in de Griekse steden. Sommige heersers gaven arme boeren grond, omdat ze hun heerschappij niet alleen via dictatuur in stand konden houden. De filosofen van toen begonnen zich af te vragen hoe de aarde er uit zag, welke vorm ze had...en ze begonnen toen al het fenomeen van de goddelijke tussenkomst in twijfel te trekken. Omstreeks dezelfde periode schonk den Boeddha in het verre Oosten de mensen een systeem van acht levenshoudingen om wijs te worden en aan de door de heersers en hun onderdanen zelf geschapen kommer van het aardse leven te ontsnappen. De mens was ook druk bezig met de relatie tussen leven en dood proberen te ontrafelen.       De juiste gedachte, houding, woord, daad... . De verschillen in bezit en mening hieromtrent, zouden samen met de economische en militaire tegenstellingen nog vaak tot bloedvergieten lijden. Was de ziel sterfelijk ? Ook Zoroa wist een antwoord te formuleren. Een ziel was onsterfelijk en moest na drie dagen voor drie rechters verschijnen, die moesten uitvissen of iemand goede motieven, goede woorden en goede daden in zijn leven gebruikt had. Confucius was een stuk praktischer. Machthebbers zouden rechtvaardigheid, rechtschapenheid, loyaliteit, tolerantie en medemenselijkheid moeten cultiveren en cultuur zou het fundament van een nieuwe gouden eeuw moeten worden. Het hiërarchisch humanisme van Confucius had als tegenpool de ideeën van Lao Zi, die in die tijd één van de eerste theoretische anarchisten was. Hij vond dat hoe minder er geregeerd werd, hoe beter een land geregeerd werd...dat vonden de militairen en de adel ginder achter maar niks natuurlijk. Om zich tegen die groepen te verzetten, was Lao Zi misschien beter bij Confucius in de leer gegaan...in plaats van mekaars concurrenten te willen zijn. Maar ja, voor alles is een tijd...alhoewel qua symboliek alles zich in andere tijdvakken weer op een andere manier vertaalt : de tegenstelling tussen een Marx en een Bakoenin bijvoorbeeld is daar misschien zoveel eeuwen later een mooi voorbeeld van. In India begon men ook door te hebben dat alle materie een soort met ons verwante ziel moest hebben...tot in het extreme zelfs...typen die schrik hadden om een mier dood te trappen enz... . Er waren zelfs despoten die na bloedige veroveringen, zich na contact met religies of filosofen aldaar bekeerden en voor gratis nutsvoorzieningen voor hun onderdanen zorgden.

Doch deze uitzonderingen werden later dan weer onder de voet gelopen door andere legers van diegenen die nog geen cursus anti-bloeddorstigheid gevolgd hadden. Humanisme interesseerde de leidende groepen niet, ze hadden andere belangen te verdedigen. In veel gevallen werden ze door de officiële religieuzen geweldig goed geholpen in hun oorlogen en onderdrukking op het thuisfront, waar WIJ zwoegen moesten om hen te onderhouden. Naarmate men in Griekenland, korter bij het jaar 400 kwam, waren er meer politiekers die de gewone Athener meer bij de politiek wilden betrekken. Waar hebben we dat nog gehoord ? Er bestonden al instellingen als de volksvergadering en de volksrechtbank, maar dezen hadden eerder een controlerende functie. Het echte beleid werd door de meer bemiddelde Atheners gemaakt. Is nog altijd zo in feite op wereldvlak dan. Ze vormden steeds wisselende coalities, waarbij familie-en vriendschapsbanden en zakelijke voordelen een belangrijke rol speelden.

Socrates verzette zich tegen de ‘sofisten’ die de toekomstige politiekers een opleiding gaven in het leren ‘verkopen’ van tegenstrijdige standpunten aan het publiek. Hij wilde de waarheid leren bovenbrengen in plaats van te verhullen. Hij wilde zijn leerlingen de betrekkelijkheid van hun kennis en algemeen geaccepteerde waarden aantonen om langs die weg te komen tot wat goed en rechtvaardig was. Omdat hij zich eigenlijk tegen de democratie zoals ze in de praktijk gebruikt werd verzette; veroordeelde men hem tot de gifbeker. Zijn eerste bekendste leerling na hem, Plato, was zelfs van mening dat een stad alleen behoorlijk door filosofen kan geregeerd worden; door mensen die kennis hebben van wat waar, goed en rechtvaardig is. Aristoteles; weer een praktischer iemand, maakte een inventarisatie van alle mogelijke bekende staatsvormen en hield zich nog met tal van andere zaken bezig : literatuur, biologie, logica, meteorologie… Toch knap al die voor ons al met die dingen bezig waren omdat wij er mee bezig zouden kunnen zijn.

De geschiedenis ging verder. Rond 214 v C zette het Chinese deel van onze in Afrika vertrokken stamboom onze muur en vond den Archimedes de pomp uit.

Als Romeinen kwamen wij op de proppen met goden die voor een aantal begrippen als trouw, eer en hoop …stonden…zo rond de tijd dat we in Afrika ook al aan ijzerbewerking begonnen te doen. In China hadden we al staatsmonopolies voor sommige producten en nationaliseerden we al grond en zoals overal waren er typen die een verslag van de geschiedenis van hun streek publiceerden. De term ‘proletariërs’ komt een eerste maal in de Romeinse geschiedenis voor. We woonden toen in armoedige kamertjes waarvoor we woekerprijzen betaalden aan eigenaars die in monumentale panden woonden. Vaak lieten deze eigenaars brand stichten in hun huizen om zo met de grond te kunnen speculeren.

Terwijl de bestaande grote rijken en kleine staatjes mekaar vaak naar het leven staan komt het jaar 1 in zicht. Iedereen kent de lotgevallen van de timmermanszoon van Nazareth; den Jezus die het aandurfde van het establishment uit te dagen en hiervoor de prijs betaalde. Hij wees er ook losjes op dat militair verzet tegen overheersers altijd duur betaald wordt, het Oude Testament was de bloedige getuige van eeuwen van oorlog tussen stammen en koninkrijken. Tijd om één Staat te maken van die kaas met gaten in ’t beloofde land.  Eerst na Christus zijn dood begon de geest van wat hij had achter gelaten goed te werken, wat aan de zendelingendrift van zijn volgelingen te zien was. Er zou eeuwen later nog geweldig gevochten worden omtrent de vraag of die geest of Jozef of iemand anders Juzekke zijn biologische vader was. Waarschijnlijk is dit misverstand vertrokken bij een uitspraak van Jozef of (en) Maria die zich lieten ontvallen dat ‘ dat toch gene van ons kan zijn’. JC was iemand die niet alleen het individuele maar ook het universele welzijn propageerde; net zoals in een nog verder Oosten bepaalde Indiërs de leer van Boeddha uitbreiden van individuele naar universele verlossing. Nu zouden we dat kunnen aanvullen met het uitgangspunt dat we allen van dezelfde cellen afkomstig zijn.

 

Eén van de voorlopers van Mercator, Ptolemaeus; bracht de toenmalige wereld voor ’t eerst in kaart; want zo’n mannen moesten er ook zijn.                

De Romeinen die Constantinopel als hun nieuwe hoofdstad namen, begonnen nattigheid te voelen want voor het eerst moesten ze de Germanen terugdrijven terwijl men in China een reeks rijken zich zag verenigen om nadien weer uit mekaar te vallen. De Visigoten versloegen het Romeinse leger dan toch en zelfs enkele tijden later spannen de Romeinen en de Germanen samen om de Hunnen eens van hun onoverwinnelijkheidswaan af te helpen. Nog een tijd later werd Augustulus Romulus de laatste West-Romeinse keizer en waren we weer bij waar het begonnen was. Versnippering. Eendracht. Bloei. Verval. Hierbij mijn verontschuldigingen voor al diegenen onder de voorvaderen die met deze slachtingen niks te maken hadden voor het gebruik van de termen Romeinen … . Er zijn immers ook Amerikanen die niets met wat in Vietnam gebeurd is te maken hadden. Soldaten, kiezers...sic. Het wiel van de geschiedenis draaide voort. Clovis den Frank overwint de Visigoten; amaai da waren stoten. Hij ging zich laten dopen als de Alamannen zouden gaan lopen. Sinds de eerste christelijke Romeinse keizers moesten de filosofische scholen toe. Wetenschappelijk redeneren werd taboe. Terwijl het Oosters en Westers Romeins Rijk werd herenigd en de Koreanen van het land van de ‘kalmte van de morgen’ Japan gingen helpen bevolken veroverde Byzantium Belgrado en werd Egypte opgenomen in het Islamrijk. Sinds de Romeinen uit Engeland vertrokken ontstond er tussen de verschillende staatjes zo’n rivaliteit dat al dat krijgsgedoe soms hongersnoden tot gevolg had. En nu per jaar enkele markante dingen, over elk feit kan je een hele encyclopedie op zich schrijven, als de feiten je nieuwsgierig maken zoek er zelf dan maar informatie over...en probeer te ontdekken welke algemene ontwikkelingslijnen er achter de feiten zitten. Over vele van die dingen zijn trouwens al puike documentaires van te vinden.

Een overzicht van de geschiedenis aan de hand van jaartallen

718 Moslimaanval op Constantinopel faalt. Weer een onderdeel van de strijd van de  leidende klassen om nog meer macht ten koste van alle miserie die oorlogen meebrengen.

726 Moslims aan Chinese grens 733 Karel Martel stuit opmars Moslims in Poitiers 754 Wynfrith alias later Bonifasius; den apostel voor de Germanen en bondgenoot van den Martel werd vermoord door Friezen en dan nog wel op Pinksteren.

840 De Vikingen koersen naar Ierland en wat later ook naar Parijs; ’t Frankische rijk dus ook bedreigd 890 In Egypte is er een arts Abu Ya Gub alias Judaeus die aforismen schrijft om z’n patiënten te genezen vb ‘ de meeste patiënten worden door de natuur genezen’

930 De Arabische geneeskunde wordt in een boek gebundeld 939 Vietnam onafhankelijkvan China. Einde eerste millenium zorgden Otto I ,II, en III en heel hun compagnie voor weer een nieuwe wereld-‘devisie’. Na veel ‘gebadder’ in Duitsland en Italië en den Balkan niet te vergeten, werden die mannen zelfs niet in Byzantium buitengesmeten en kwamen ze zelf ‘nen ‘tijd heel goed overeen; maar achteraf werden ze weer schizofreen.

Het ging om meer dan de jacht om geld en land of vrouwen en voedsel.     Het leek wel of onze genen internationaal vermengd wilden worden. Waarom hebben we dat niet op een andere manier aangepakt en kwam er telkens die doodslag aan te pas ? Huisde er dan zoveel angst en drift in de aanvallers en aangevallenen dat alles vaak zo bloedig verliep ?

1002 Vikingen bereiken Amerika 1017 Of de Denen in Engeland graag werden gezien valt

nog te bezien In 1100 stonden de zogezegde Christenen in Jeruzalem       1124 Duitse-Engelse inval in Frankrijk gestuit door Lodewijk de Dikke die via de verplichtingen van z’n vazalvorsten z’n graantje kon meepikken

1160 Bloei van het Khmerrijk 1180 Hildegard Von Bingen spijtig genoeg gedaan met zingen, het werd haar zelfs een tijd door vervelende lieden verboden.

1197 Honger bedreigt Vlaanderen en Noord Frankrijk ; boeren konden hun leningen niet meer afbetalen; toen al niet meer.

1200 Val Constantinopel. Venetië doet de beste zaak met een aantal nieuwe economische steunpunten …tot keizer van het nieuwe Latijnse rijk wordt een zekere Boudewijn van Vlaanderen en Henegouwen verkozen ; de kruistocht kon weer even verpozen. 1268 Thomas van Aquino land in Parijs en is er wijs ‘het denken is bij hem primair om tot een verdieping van het geloof te komen het denken als de verbinding tussen het ‘natuurlijke’ en ‘bovennatuurlijke’. Over de geschiedenis van de filosofie, later een paar essays.

1338 Gentse bevolking kiest nieuw bestuur : voornamelijk wevers en lakenhandelaars ; ’t gewoon volk nog altijd de sigaar 1349 Nieuws van allen tijde : ‘Oostenrijkse Joodse wijk platgebrand’ want voor de pest moest een zwart schaap worden gevonden 1360 Frankrijk en Engeland beëindigen nog maar es nen oorlog 1368 Mongolen geven China voorlopig op

1381 Engelse koning bedwingt boerenopstand…en er zouden er in Europa nog zo vele volgen

1389 Osmanen rukken op in Balkangebied 1407 Vrouwen centraal in nieuwe Franse roman. En immer verder gaan ondertussen de godsdienstoorlogen inter adel huwelijken; vervolging van allerlei soorten protestanten en het afkopen van de vrede; ten koste van de rede; de waan sleept zich voort. Zie ook een paar theatermonologen verder in dit boek.

1450 Inca’s repareren een hangbrug met touwen van een halve meter dik ; die kwamen ook van ver sinds ze 30.000 jaar eerder de noordpool vanuit Azië overstaken. 1450 Turken nemen Constantinopel in 1453 de honderdjarige oorlog voorbij 1460 Inca’s bezetten. Chimu-rijk en massale heksenverbranding in Atrecht 1480 Koning van Zimbabwe overlijdt stond aan het hoofd van hoofden die hem schatplichtig waren; ook daar moest men de gewone verzuchtingen van de simpele mens al kunnen bedaren 1487 Azteken offeren duizenden gevangenen en een paar jaar vroeger erkennen de Vlaamse steden den Max van Oostenrijk terwijl de inquisiteurs hun richtlijnen voor de heksenvervolging geven. Zie het Geuzenboek van Louis Paul Boon, je zult achterover vallen van wat zich toen heeft afgespeeld. 1493 Colombus komt uit het latere America Latina terug. De verdere ontdekking van de wereld door de Europeanen in spe is niet meer te stuiten; de burgerij werkt zich binnen het nog door de adel gedomineerde schaakspel op.,Door de plotse rijkdom verdwijnt de verstandhouding tussen de katholieken, moslims en joden...tussen sommigen althans, maar de aanstokers van de verdeeldheid wonnen. 1511 Lof der Zotheid van Erasmus verschijnt; het amusement vervangt de satire ; hij oefent zijn ambt als kritisch priester niet uit en zwerft door Europa. In Londen schrijft hij zijn fantasieën in acht dagen tijd op in het huis van zijn vriend Thomas More die zijn ideale samenleving in Utopia of ‘nergenshuizen’ beschrijft.

1519 Leonardo da Vinci sterft; als onafhankelijk waarnemer en uitvinder en veel meer trad hij de wereld tegemoet. 1521 Azteeks Rijk ten onder 1525 weer een Boerenoorlog gedaan bij de ‘Duitsen’ en spijtig van die Maarten Luther die na zijn steun aan de boeren een beetje veel de kant van de adellijke overheid koos. 1526 wat niemand weet , toen was er al ne zwarte koning Alfons in Kongo die zich tegen de slavenhandel verzette 1529 Mogol-leider verslaat Afghanen 1532 een soort eenheid tegen het Turkse rijk . Terwijl Mercator ooit nog in Leuven met Erasmus zijn kaarten maakt en ze samen met Vesalius de chirurgijn ene drinken op ;de Vismet, wordt het onderlinge gevecht tussen Schotten en Engelsen en zo verder niet gestaakt en beginnen bepaalde wereldlijke machthebbers andere profeten dan die van het oude Rome te steunen; bijvoorbeeld die van Genève die Calvijn ‘ophemelen, om weer een groep mensen voor hun ‘aardse’ belangen te gaan misbruiken. 1544 Koning Frankrijk wijst eisen arbeiders af en die mannen voeren nog drie jaar tevergeefs een juridische strijd tegen het parlement in Parijs . Ondertussen laat Leuvenaar chirurg Vesalius zijne kaas en in 1566 is de dood voorspeller Nostradamus misschien de baas. Vanaf 1570 wordt Japan meer één terwijl den Tsaar Ivan het protestantisme bekritiseert en Zweden en Denemarken als pitstop vrede sluiten. 1573 Hongersnood in Europa. Teveel gevochten en slechte oogst. Bakkers werden verplicht aan verlaagde prijzen te verkopen. Overheidshulp zoals renteloze leningen brachten geen soelaas 1580 Spanje lijft Portugal in als voorbode op Portugal onafhankelijk 1592 Filosoof

Montaigne dood : Twijfel en inzicht in het paradoxale karakter van de waarheid deden hem vragen stellen bij de essentie van het bestaan. Zonder systeem behandelde hij de meest uiteenlopende onderwerpen. Benieuwd naar wat er in ‘Que- sais- je?’ staat. 1596 Spanje getroffen door bankroet. Ook ditmaal zullen de Duitse en Italiaanse geldschieters de koning wel kredieten verschaffen. What’s new I ask myself. ( De Staten redden ondertussen tegenwoordig de banken van hun malafide bankroeten.) Ondertussen doorheen de geschiedenis in ons verhaal, blijven de boeren taks betalen aan de koning en de grootgrondbezitters en de kerk. Sommigen trekken naar de steden of naar de Amerikaanse koloniën. Durven brengt op lange termijn altijd iets op als het je kop niet kost ten minste.

1600 Bruno Giordano op den brandstapel, want te geleerd. Dezen mens schreef over het verband tussen de universele en individuele ziel en over de noodzaak de bijbel op zijn morele verdiensten in plaats van bijvoorbeeld op zijn astronomische implicaties te beoordelen. ‘Misschien is uw vrees om dit vonnis te vellen groter dan de mijne om het te aanhoren’ zei hij tegen zijn rechters. 1602 Kooplieden in Holland verenigen zich in de Oost Indische Compagnie 1617 Jezuïeten besturen provincies Peru. Producten uit kolonies worden meer en meer gegeerd en de kolonisten beginnen inspraak in het bestuur te eisen; in wiens firma, religieuze of adelhanden dat bestuur ook is. 1620 Filosoof Francis Bacon heeft iets tegen idolen; dogma’s en vooroordelen; de wetenschap moet de lasten van de mens verlichten zegt hij. 1623 Shakespeare gebundeld 1642 ZON middelpunt heelal zegt Galilei. Baanbrekers hebben altijd een stuk gelijk. 1643 Vier Engelse koloniën in Noord Amerika in bond verenigd.

1645 Habsburg houdt Hongarije, terwijl men in Parijs geldproblemen kent in de staatskas van Mazarin en Richelieu 1649 Cromwell leidt massaslachting in Ierland en Zweeds leger trekt zich terug uit Praag 1651 Harvey zegt dat het leven uit ei komt; nog een baanbreker van formaat

1654 Nederlanders geven Brazil prijs aan Portugezen en gingen het een paar jaar later zelfs in Korea proberen 1659 Frans-Spaanse oorlog ten einde; maar komedie duurt voort.

1666 ISAAC NEWTONS WONDERJAAR zwaartekracht, kleurenleer…hij publiceerde zijn vondsten toen nog niet. 1670 ‘Simplicissimus’- boek hoopt op verlossing door zich af te keren van de wereld en op het hiernamaals te wachten . Grimmelhausen vertelt over zijn held die door toedoen van de dertigjarige oorlog zich van braaf tot totaal gedesillusioneerd ontwikkeld .(niet alleen de zwaartekracht kan een mens hier naar beneden trekken adieu wereld’ zegt hij na de opsomming van de miserie die hij is tegengekomen. Indien we meer tijd hadden, maar dus in een andere cultuur en onder een andere ideologie leefden, zouden we mits onze zin daartoe aangemoedigd werd en onze wil aanwezig was, kunnen lezen wat al diegenen die ik terloops noem, geschreven hadden. 1670 Comenius wil spelenderwijs leergierigheid bijbrengen 1674 Fransen ‘attaqueren’ Arnhem als begin aanval op republiek

1672 Gebroeders Dewitt in Holland slachtoffer van lynchers als uitloper van dispuut tussen republiek -en koningsgezinden en als gevolg van geheime allianties tussen Holland Engeland Zweden enerzijds en Engeland en Frankrijk in ’t geheim…Waar hebben de huidige grote politiekers hunne stiel geleerd denkt gij of zit dat in het burgerlijk systeem en dus ook in ons, ingebakken ? Ondertussen schreef Molière maar blijspelen. En werd Bombay het nieuwe hoofdkwartier van de Engelsen.

1691 Spinoza . Eindelijk iemand dat zegt dat de wonderverhalen van de bijbel als moralistische vertellingen ter lering moeten beschouwd worden en het bestaan van Adam als eerste mens in twijfel trekt. 1681 Bloedtransfusies verboden, nog teveel doden, men weet nog niet welke stoffen bij mekaar passen.

1683 Turken staken belegering van Wenen 1689 Verdrag China-Rusland

1694 oprichting bank van England 1695slavenvrijstaat Recife gevallen

1700 Karel den tweede van Spanje kiest Frans opvolger terwijl in Massachusetts het eerste anti-slavernij pamflet opduikt. 1704 John Locke vindt koningschap geen goddelijk recht.

1713 Internationale oorlog in koloniën Amerika weer voorlopig voorbij 1716 Leibniz introduceert het begrip ‘kracht’ in de natuurkunde en vindt deze wereld de best mogelijke. Merkwaardig is dat hij in geestelijke krachtvelden gelooft. Bracht veel tijd in omgeving hof door. Ontmoette Spinoza en Descartes.

1716 Groot Chinees Woordenboek 1721 Zweden verliezer in Noorse oorlog

1723 Vanleeuwenhoek microscopisch biologisch onderzoeker sterft .1731 Crusoë en Defoe

1733 Pruisen krijgt sterk leger 1734 Boek van Voltaire op brandstapel. Bekritiseert Franse

politiek en zegt dat in Engeland iedereen belastingen moet betalen . 1746 Swift : Gullivers Travels scherpe satire : mensheid laat zich leiden door ijdelheid en hebzucht. De satire is in Engeland een populair middel om stelling in debatten te nemen.

1753 Diderot zijn ‘encyclopedie’ verboden 1756 Europese oorlog tegen Frankrijk ook omwille van verschillende politiek in diverse koloniën. 1763 Einde 7 jarige oorlog van Oostenrijk

(OR), FR en Rsl (Rusland) om macht Pruisen terug te dringen terwijl Spanje(SP) zich in Europese oorlog bij FR aansluit. Ondertussen was er de Zweed Linnaeus die de planten bestudeerde.

1764 Amerikaans verzet tegen Engelse belastingen 1769 WATT een stoommachine.

1770 John Wilkes hekelt Engels parlement en vriendjespolitiek.

Kranten en betere verkeersverbindingen maken politiek meer een algemene zaak.

1774 Machtsstrijd parlement en monarchie. Filosofen kiezen kant van parlement alhoewel hun boeken er vaak door verboden werden. Voltaire : beter gehoorzamen aan een leeuw dan aan 200 ratten. 1775 Broodprijs zakt ineen in Parijs.  Priesters tegen met geweld afdwingen van lagere prijzen. 1776 Amerikaanse afscheiding van England 1781 Gotthold Ebraim Lessing vond dat alle religies hun bijdrage aan de ontwikkeling hadden gegeven en zag in de geschiedenis een ontwikkeling in de richting van een ideale maatschappij die wel nooit zou bereikt worden. 1781 Indianenopstanden Peu en ander plaatsen 1789 Hervormingen Jozef II in Rusland terwijl er in Parijs voedselrellen uitbreken. Met Franse burgerlijke revolutie als gevolg . Proletariaat weer voor karren van rijken gespannen; adel verliest gevecht tegen burgerij langzaam overal meer de volgende 150 jaar.

1793 Alle voormalige bondgenoten FR en SP weer aan ’t badderen terwijl de guillotine topdagen heeft maar ook Robespierre geliquideerd wordt. Burgeroorlog van toen. 1796 Bonaparte nieuw frans oorlogsbeest 1793 William Pitt treedt op tegen vakbonden in England.

1801 Oostenrijk verliest bezittingen in Italië en Ieren kritisch over unie met England.

1805 Beethoven ontdekt op tijd slecht karakter Napoleon 1812 Venezuela los van Spanje en Von Kleist , de dichter pleegt zelfmoord nadat hij aan het nut van kennis begon te twijfelen en na militair en boer nog van alles had geprobeerd.

1812 Napoleons afgang begint 1813 York : 12000 soldaten worden tegen arbeiders ingezet en in Pruissen wil men de Fransen buiten terwijl Spanje weer onafhankelijk van FR wordt en het stamverbond van Indianen aan de overkant van de plas uiteenvalt 1814 Anti-Turks genootschap in GRK(Griekenland) en kerstvrede tussen Amerika en England in Gent ondertekend

1817 Hongeroproeren in heel West Europa

1818 Hegel dialecticus docent in Paris, zou Marx later bij z'n these-antithese-synthese inspireren. Chili onafhankelijk terwijl de VS (Verenigde Staten Noord Amerika) compromissen sluiten met Spanje en de Oostenrijkse Metternich zich tegen het zich verenigende Duitsland verzet en de eerste stoomboot de oceaan oversteekt en Bolivar Columbia gaat leiden. 1821 Het verband tussen elektriciteit en magnetisme wordt ontdekt en de Turken krijgen van de Russen en Grieken veel weerstand. 1823 Shelly, de dichter die dichten op pamfletten prefereerde en te romantisch was; verdrinkt. Ge moogt nooit teveel ineens willen doen en geduld hebben. Brazilië onafhankelijk, of de grootgrondbezitters toch . De Perzen sluiten een verdrag met de Turken en Mexico wordt een federale staat. 1826 Miljoenenverlies East Indian Cy 1827 Belgische oppositie één front tegen den Willem van Holland. Hadden ze dat niet anders per taalgemeenschap kunnen regelen en in één moeite het koningschap afschaffen . Dat allemaal terwijl Volta zijn batterij uitvindt en ook Uruguay onafhankelijk wordt. 1828 Zoeloe koning vermoord door Boers (de Nederlandse concurrenten van de Britten) en verdrag Russen met Perzen. 1829 In FR een jaar later een nieuwe koning geïnstalleerd .. en de Polen komen tegen de Russen in opstand ; wat nog herhaaldelijk zal voorvallen ; ook hun botsingen met Duitsl.(DSL) zullen nog veelvuldig zijn.

Al deze episodes met wisselende coalities met hun ‘vijanden’ afgewisseld, een tactiek die al sinds eeuwen overal in zwang lijkt te zijn en nog is. Ook in de rest van de wereld is er den ene keer ene van den adel baas en dan weer iemand door de rijke burgerij gesteund.…een bewijs dat het systeem een grondige crisis doormaakt en de tijd rijp wordt voor de ideeën van de proletariërs. 1832 President Jackson zegt dat centrale Amerikaanse bank de rijken bevoordeligt...een waarschijnlijk niet door daden en zeker niet door andere presidenten gevolgde uitspraak die zoals gewoonlijk niet uit het hart kwam, maar tactiek was. Later zal Van Buren de democraten organiseren. Slavernij wordt strafbaar terwijl in England een armenwet gefabriceerd wordt en later arbeiders kiesrecht voor mannen beginnen eisen.

1835 Spoorlijn Mechelen-Brussel, 19^de eeuw veel spoorlijnen in Europa aangelegd

1835 Psychologische roman Stendhal weinig succes; maar auteur hoopt ook nog in 1935 gelezen te worden . Zijn personages kunnen zich niet confirmeren aan de maatschappelijke codes 1838 Boeren in Zuid Afrika stichten hun eigen republieken wat veel boel met England belooft. 1841 Vietnamese positie in Cambodja verzwakt.

1842 Lijfeigenschap in Rusland probleem 1843 Oostenrijkers zijn nog niet thuis van hun

Balkanavonturen 1844 Silezische wevers eisen hogere lonen en worden militair afgemaakt of gearresteerd. Zal ook nog heel lang duren deze toestanden. Deze tactiek van de burgerij zal zelfs nog gebruikt worden tegen het werkvolk als deze laatsten door de toenmalige sociaal democraten al in de parlementen van vijftig jaar later zitten doordat deze parlementen gewoon als handlangers van de burgerij gebruikt worden (bijvoorbeeld tegen de Duitse revolutie in 1918 na de oorlog.

1846 Algerijns verzetsleider gevangengenomen door Fransen. 1846 Schrijfster Ida Pfeiffer vertrekt op wereldreis na de opvoeding van haar kinderen. Terwijl de immigrantenstroom de VS verrast schrijven de drie gezusters Brontë hun romans.

In België ziet men een jaar later de ‘pattaten’ naar de vaantjes gaan.

1848 PROLETARIERS ALLER LANDEN VERENIGT U Marx krijgt de opdracht de communistische doctrine te formuleren. Op wetenschappelijke manier de geschiedenis proberen te analyseren als een wetmatigheid…die wel door subjectieve drijfriemen doorkruist wordt…da’ s de moeilijkheid…de rede die het niet haalt op de praktische belangen van de verschillende groepen.

De moeilijkheid van organisatie en alternatief. Daar zullen we het na dit korte overzicht nog op tal van manieren hebben.

1847 Tienurendag in England 1848 Communistisch Manifest van de Karl en Friedrich Engels. 1849 Russische steun aan Oostenrijk; beslissend voor einde Hongaarse revolutie terwijl de tsaar in Rusland voor zijn hachje begint te vrezen. 1859 Comédie Humaine van Balzac met 2500 personages 1850 Ierse hongersnood eist miljoenen levens terwijl Marx de Pruissiche

Staat en zijn alomtegenwoordige bureaucratie in de New York Daily hekelt. Dit gebeurd de dag van vandaag nog door duizenden progressieve mensen, op uiteenlopende manieren, maar meer op het internet en aparte publicaties, dan in de burgerlijke pers... Het grote publiek houdt er nog weinig rekening mee. Na periodes van wereldoorlog en banken crisis zoals in 2008 en misschien na de Corona crisisvan 2020 lijken dergelijke analyses bespreekbaarder.

1853 ‘De negerhut van Oom Tom’, literaire aanklacht tegen slavernij onlangs weer opgedoken in Libië na de barbaarse aanval op dat land in de 21ste eeuw nog wel. 1853 GB en FR misschien aan zijde Turken tegen Rusland ; ze nemen om te beginnen al een stukje Griekenland in. 1856 Rusland verliezer Krimoorlog en oprichting Zuid-Afrikaanse republiek.

1857 Flaubert zijn wulpse Madame de Bovary en Baudelaires Lesbogedichten niet immoreel door wie of wat is me ontgaan.

1859 Evolutietheorie wekt grote opschudding terwijl Fransen in Saigon landen

1860 Max Havelaar veroordeelt kolonialisme.

1861 Russische tsaar schaft lijfeigenschap af (zie ook Lincoln en Brown in VS)

1861 Burgeroorlog in VS en Italiaans parlement roept koninkrijk uit. Opvallend hoe dergelijke anachronistische tendensen tot en met de dag van vandaag blijven opduiken als symptoom dat we aan grote veranderingen toe zijn

1862 FR SP GB troepen bezetten Mexico terwijl de VS gratis land voor pioniers geeft en Bismarck een sterk leger wil en Den Viktor Hugo ‘Les Misérables’ schrijft

1863 Cambodja Frans Protectoraat

1864 Internationale Arbeidersassociatie te midden van burgerlijk wereldtoneel

1865 Jules Verne en de reis naar de maan meer dan 1OO jaar op voorhand voorspelt.

1865 Semmelweis(of was het Schimmelweis) en de ontdekking van de soorten infecties

1866 Congres Internationale Arbeidersassociatie in Geneve, 'eerste congres’

1867 VS willen Europeanen uit Mexico en steunen eigen Mexicaanse elite

1867 Servisch-Grieks akkoord tegen Turken en het driedelig Marxboek DAS KAPITAL

1869 SDAP pleit voor klasseloze samenleving terwijl Mendeljev zijn elementen rangschikt

Geboorte Henriette Roland Holst-van der Schalk die de SDAP het een en ander bijbracht. Het boek ‘liefde is heel het leven niet’ is een indrukwekkende getuigenis van de geschiedenis tussen 1869 en 1952 auteur : Elsbeth Etty.

1870 Latijnse landen beginnen vanaf dan ook al onderlinge oorlogen en als Bismarck tegen Napoleon den derde wil gaan badderen en deze laatste verliest wordt Wilhelm I kaiser.

1871 Parijse commune als het om de arbeiders te verslaan is verstaan de Duitse en Franse overheid mekaar wel. Oprichting van arbeiderspartijen blijkt noodzaak

1872 Bakoenin uit Internationale Arbeidersassociatie gestoten. Marx is voorstander van politieke acties en het veroveren van de staatsmacht en voorstander van politieke

arbeiderspartijen terwijl Bakoenin voor economische acties is en de vernietiging van de staat door de revolutie 1873 Koersdaling op Berlijnse Beurs 1874 Britten interveniëren in Maleisië en Arbeidersverenigingen Oostenrijk één.

1876 Bell en zijn telefoon, Osmaans rijk bankroet. Bulgaren willen los van Turken en de Japanheersers willen Korea

1877 Edison en zijn registratie van geluid en later z’n lamp

1878 Naar het volk beweging in Rusland en deling Bulgarije op ‘Europese top’ en ‘socialistenwet in Pruisen’

1879 Terrorisme blijkt zoals altijd niet te werken, ook niet tegen de de tsaar, Lenins broer werd opgehangen...hij zou er lessen uit trekken, wat men hem nu ook verwijt.

1880 Koerden kunnen eigen staat wel vergeten, troost jullie, de moderne wereld moet toch één natie worden. 1882 Uittocht Joden uit Oost Europa en ontstaan van kleinburgerlijk nationalistische stroming in Duitsland 1882 Congres VS wil immigratie beperken, maar ook nu nog draait de economie ginder op goedkoop werk

1882 Engels leger loopt Egypte onder de voet 1882 Pleitbezorger concurrentieloze wereld

overleden : Louis Blanc ’s gelijk loon voor iedereen (van hem is de door Marx gebruikte romantische uitdrukking van ‘ieder naar zijn vermogen ; aan ieder naar zijn behoefte misschien afkomstig...één van de subjectieve pijnpunten van zijn gedachtengoed; gaan we allen wel ons deel van het werk willen doen zonder loonarbeid in een systeem van alleen productie en distributie, geen handel en het geld alleen administratief gebruiken of overbodig maken ?  PS Overal in Europa rijden er al treinen.

1883 Marx analyseert kapitalisme

1883” Reformistische Fabian Society wil sociale hervormingen binnen bestaand systeem. In Duitsland is Nietzche op zoek is naar een soort onbereikbare volmaaktheid die later door de ellendige Adolf Hitler zal worden misbruikt als theorie. 1885 Oprichting Belgische Werklieden Partij terwijl Vietnamezen tegen Fransen in opstand komen.

1886 Stakingen in Wallonië 1886 Benz benzinemotor.

1886 Apacheleider geeft strijdt op 1888 Toenadering Duitsl. en zuider buren. Tijdelijk.

1888 Componering van Internationalelied geschreven door Eugene Pottier.

1889 Rodin en zijn denker en den Eifel zijnen toren terwijl Rotterdamse stakers weer aan de slag gaan, ook door invloed klerikalen.

1890 Eén mei vieringen voor achturendag 1890 Anti-trustwetten in VS terwijl ook in Polen de Ab-klasse (Abkl, arbeidersklasse) zich begint te organiseren maar nog dikwijls de volgende tientallen jaren de miserie van de burgerlijke politiek zal moeten ondergaan met een hele reeks bezettingen en coalities om de burgers aan de macht te houden tot gevolg. 1892 Duitse Socialisten nemen Ertfurter program aan waarmee ze de grondslag van het reformisme en de collaboratie met de burgerij in de volgend eeuw leggen. De actie van de proleten zal geleid worden naar de verovering van het stemrecht. De geschiedenis van de twintigste eeuw zal bewijzen dat dit geen oorlogen tegenhouden heeft en dat de kloof tussen arm en rijk nog zal toenemen. De eerste wereldoorlog werd nog gestopt door opstanden van arbeiders voornamelijk in Duitsland en Rusland. De tweede wereldoorlog werd niet door de Abkl -klasse gestopt; maar men had de arbeiders na WOI zo goed via hun partijen en vakbonden in het burgerlijk systeem ingekapseld en hun via een groeiende welvaart ook zo verburgerlijkt dat het lot van de rest van de wereld onvoldoende weerstand opriep om komaf te maken met het imperialistisch kapitalisme. 1894 Cleveland zet leger tegen stakers in 1895 Franse vakbonden verenigt in CGT …konden ook geen wereldoorlogen verhinderen 1895 eerste filmvoorstelling

1896 idee van ‘Joodse Staat ‘ door Herzl die als journalist geschokt was toen een Parijse menigte na het proces tegen Dreyfus ‘à mort les juifs riep’. Dom nationalisme toch altijd.

1896 Revolutionaire toestanden op Filipijnen tegen Spanje met voordeel voor VS.

1898 Engels leger in Soedan terwijl de grote mogendheden een eeuw gaan ingaan waar ze op allerlei manieren een stuk van de wereldmarkten willen inpalmen

1899 Freud analyseert dromen en zo.

Twintigste eeuw De kunst van de politiek bestaat erin te weten waar we vandaan komen en waar we ons bevinden en waartoe iets leiden kan.... gecombineerd met waar we naartoe willen. Als alles als een processie van Echternach achteruit en vooruit tegelijk blijft evolueren, kunnen we ook honderd jaar later nog voor verrassingen komen te staan. Wat eraan gedaan ?

1900 Boeren Zuid-Afrika met Duitse kanonnen verslaan Brits leger... achteraf toch verslaan/

DSL(Duitsland) wil vloot verdubbelen/ Westerse eisen aan China en ...boksersopstand

Erfelijkheidsleer van Devries: gen kan alleen recessief zijn als zowel vrouw als man recessief gen inbrengen/ Socialistische Internationale, Kautsky : samenwerking met burgerlijke partijen klassenmaatschappij in stand willen houden) partijen toch mogelijk…en de gevolgen :14 jaar later Wereldoorlog1

1902 Stakers gedood in Leuven/ strijd om Macedonië door Balkanlanden

1903 Algemene staking Nederland mislukt /Winst voor Duitse socdem/ uitbuiting Congo/

1904 Oorlog RSL-Japan/ linkse’ Jaures in FR (Frankrijk)pro -revisionisme (zien het dreigend gevaar in het kapitalisme niet meer/ Entente Cordiale FR en GB blijven wereld tijdens theekransjes verdelen /1905 Eerste aanzet Revolutie in Rusland/ in NL(Nederland) vakbonden samen in NVV/ 80000 mijnwerkers legen werk in België neer/ 1905 Bengalen gesplitst/ abkl opstand Moskou, boycot Doema (parlement) door bolsjevieken/1906 eerste radioprogramma New York via jarenlang teamwork/1907 tsaar ontbindt doema/ Autorace

Peking-Brussel/ utopische Kolonie ‘Walden’ ter ziele 1908 Vrouwen eisen kiesrecht in GB/

Jonge Turken eisen rechten voor iedereen ongeacht religie of ras/

annexatie Bosnië-Herzegovina door Oostenrijk/ 1909 sdap sluit tribunisten (linkerzijde) uit partij (zie rol Herman Gorter en Antoon Pannekoek.../ Bleriot vliegt over kanaal/

1911 FR probeert op basis van twisten in Marokko invloed te behouden/

Betogingen voor stemrecht op drie jaar van Wereldoorlog Eén in Brussel!!!!!!!!!!!!/ oorlog Italie-Turkije/ boeren Mexico in verzet/ 1912 zege spd bij Duitse verkiezingen 110 tegen 148 zetels,toch zullen ze de oorlog sponsoren/

China geen keizerrijk meer, republiek op nat.basis guomindang opgericht / Rus.ingrijpen in Perzië./ GRK-BULG. verdrag /Ital-Turk.vrede/Balkanoorlog FR RSL achter Balkanlanden, DSL achter Oostenrijk/ Berlijn waarschuwt Russen/ 1913 België 400000 stakers stemrecht/ vrede zogezegd op Balkan in mei, in juni terug oorlog(en nu de dag van vandaag nog…el capitalismo es un systema decadente / tweede Chinese revolutie mislukt, geen steun vanuit volk of buitenland/

Rusland (Tsarisme) drukt Pools verzet kop in/

1914 GB wil sterke vloot/ Iers zelfbestuur/

Ital.Ostnr.+Roem.bombarderen prins Von Wiet tot koning in Albanië/ Ghandi terug naar India/ Moordaanslag Sarajevo/ Dsl ultimatum aan Rsl/ mobilisatie NL en BL/ Japan verklaart Dsl oorlog/Oorlog in lucht begonnen/ Duitse oorlogskredieten door meerderheid spd goedgekeurd, alleen Karl Liebknecht en een kleine groep tegen/ Mussolini begint aan carrière/ Serv troepen heroveren Belgrado./ Mussolini uit SP Italië gezet/ Bolsjevieken uit doema gezet + Mensjevieken voor oorlogskredieten./

1915 Australische en Nieuw-Zeelandse troepen nemen taak over van Britten tegen Turken /

Liebknecht geroyeerd/sommige LINKSE socialisten tegen oorlog(zelfs de oorlog van het eigen land...die in een strijd om de macht in eigen land zou moeten worden omgezet) bijeengekomen in Zimmerwald en een tijd later in Kiental (april 1916 dringt Lenin op de splitsing van de tweede internationale aan /

Zuid -Afrika terug in Boerenhanden/

1916 Arabisch verzet tegen Turken/ 1917 Maart : eerste deel Russ revolutie/

VS verklaart oorlog aan DSL./ augustusopstand Bolsjevieken faalt ,in oktober geslaagd/

Centralen verslaan Italië/1918 soldatenopstanden + Duitse abkl verraden door socdem/

Oostenrijk moet Balkan lossen/ Onafhankelijkheid Polen weer tijdelijk/Rekwisitie NL-handelsvloot door VS- GB/Vrede Brest-Litovsk onderhandelt door Trotsky./ Duits offensief stopgezet./

Burgeroorlog Rusland./ 1919 Versailles-’vrede’/ Opstand arbeiders Dsl onderdrukt…heeft latere opgang nationalisme in Dsl mogelijk gemaakt/ Oprichting derde Internationale/

Geallieerden verdelen Dsl kolonies/ Kemal in Turkije voor seculiere Staat/ 1920 Red Scare in

VS/ Poolse troepen in Oekraïne./ Mandaatgebieden toegewezen : Irak en Palestina voor GB

Syrië-Libanon naar FR/ PK Indonesië opgericht ’Sneevliet-effect’/ Rus.leger in Warschau verslagen, hadden op Poolse revolutie geteld, Pools nationalisme sterker

/ Lot Ottomaanse rijk bezegeld/ Revolutionair elan raden in Italië afgezwakt door soc. partijen./ Irak eigen regering/ Ierland verdeelde natie/1921 afscheiding in soc partij Italië

Bordiga en zijn gevecht binnen en buiten de Italiaanse sociaal democratie/Poging Nieuwe

Economische-Politiek in Rusland

KP in China opgericht./KP België via Jacquemotte

Mussolini fascistisch leider/Staking tegen fascisme in Milaan/1922 beroerte Lenin./ Turken verdrijven Grieken weer/ Mussolini aan macht./USSR uitgeroepen/ 1923 Putsch ’Hitler’ mislukt./weer vrede GRK-Turkije/China : Guomindang naar links om later KPC te kunnen elimineren KPC in val gelopen.../

1924 Mild vonnis voor nazidolf + terreur bij verkiezingen in Italië/ dood Lenin./ Eerste pogingen in Z-Amerikaanse landen om conservatieve macht te breken op burgerlijke basis.1925 ZOVEELSTE blablabla vredesverdrag ; ditmaal in Locarno./ 1926 Britse staking afgebroken./ 1927 Linkse opstand in China/ Oprichting PNI Soekarno; die later door Soeharto te lanceren in de jaren zestig miljoenen communisten zal laten verdwijnen…vandaar dat ze daar nu met religiefundamentalisten zitten./ 1927 Nieuw Economisch beleid Stalin./1929 Beurscrash New York...kleine aandeelhouders massaal de dupe.

1930 Ondanks miljoenen stemmen voor SPD en KPD en een verlies van het Duits centrum haalt de fascistische nsdap(de ‘s’ staat zogezegd voor socialistisch; wat één van de bewust geschapen verwarringen van de eeuw is)107 zetels tegen 77 voor de KPD . Alhoewel SPD- KPD in de meerderheid is, is de tweede wereldoorlog eigenlijk al in de maak, parlement of niet...de economie en zijn bazen en hun regeringen beslissen /Noordfranse textielfabieken plat/ Strijd Stalin versus Trotsky in Rsl./ Onafhankelijkheid India./ Vervolg verzet tegen dictatuur in Spanje/ 1931 eenheidsfront tegen Hitler geen oplossing in dsl/ 1932 NSDAP Grootste fractie./1933 Hitler toch kanselier na veel geschipper het jaar ervoor van conservatieven en socdem in Dsl. / 1935 Komintern voor volksfrontpolitiek (na aanvankelijk sociaaldemocraten als ennemie te hebben gezien./ Mars Mao in China begint./ Herbewapening Dsl + uitschakeling van de linkse mensen/

1936 Volksfront in Frankrijk Blum premier; links 376 zetels; rechts 222 geen avance vier jaar later moest staatsapparaat Frankrijk mee aan Duitse politiek werken. zie Vichy- Petain/ In Spanje...fascistische oorlog tegen door links gedomineerde regering…regeren met burgerlijke partijen heeft afgang niet kunnen verhinderen. NSDAP helpt Franco bombarderen/ 1937 andere joke : Sociaal democraat Deman valt voor nationaal getint socialisme dat hem feitelijk bij collaboratie bracht./oorlog China-Japan/1938 In GRK imiteert Metaxas de fascisten / 1939 Pakt DSL-RSL / DSL valt Polen binnen/ GB en FR verklaren DSL oorlog./URSS lijft delen Roemenië In./1940 DSL invallen/Fr overgave/ Collaborerende fasco groepen in heel Europa; waartoe dat kan leiden werd voortreffelijk beschreven in het boek :En wat deed mijn eigen volk ? Breendonk een kroniek van Jos Vander Velpen en vele ander auteurs. (Lijsten van boeken op aanvraag. )Nog even in een notendop verder met de grootste of markantste

: Nl stakingen na nazi-razzia’ s/ Gewapend verzet overal achter politiek geallieerden./

DSL valt Rsl aan maar uiteindelijk winnen de linkse staatskapitalisten

toch. Maar socialisme in één land blijkt dan toch op lange termijn niet zo mogelijk 1942

Japan verovert Filipijnen en mag van collaboregering Vichy in Fr vrije doortocht hebben in bepaalde Fr koloniën/ !!! Deman trekt zich teleurgesteld uit politiek terug eigen schuld dikke bult/

Henk Sneevliet terechtgesteld./ Kampen in DSL./ GB-VS vallen Algerije binnen ,Vichy in zijn gat gebeten/ 1943 Stalingradverlies voor DSL: De vraag of dit ook zonder Stalin als partijleider gekund had, verdeeld een aantal groepen die het Marxisme op een aantal verschillende manieren invullen tot op de dag van vandaag. Het antwoord ligt misschien in de vraag of een socialistische Europese revolutie vóór of tijdens de wereldoorlog mogelijk geweest zou zijn...in feite had men het burgerlijke parlementarisme al veel vroeger moeten verwerpen, maar men kon het niet : was het de fout van de intellectuele proletenleiders of van de onmacht van de massa of het subjectieve deel van de strijd om het bestaan...de ene vraag werpt altijd de andere op.... We zullen verder in artikels de situatie nu, met toen vergelijken en zien hoe we er nu kunnen uitraken, want niet alles is precies altijd op ieder moment mogelijk, alhoewel/ Proteststakingen Italië/ KPI bij geallieerdenpolitiek ingelijfd …wapens moeten worden ingeleverd, revolutie onmogelijk gemaakt door top Kom.Partijtop Italië / Mussolinni afgezet.

/ Geallieerden in Normandië./ 1944 Japanse vloot vernietigd/ Bevrijding O-Europa door URSS en Tito ; achteraf is den andere kant ze zogezegd nog eens gaan bevrijden alhoewel ze er op achteruit gegaan zijn. / Tussen 1940 en 1947 hebben de Grieken zowel de Duitse, Italiaanse al Engelse troepen moeten buitenpieren...en dat allemaal omdat die mensen daar volgens de goesting van andere regimes, te links waren / Schandaal van Dresden -bombardement (zaten alleen deserteurs en burgers) militaire afspraken zitten niks met civiele in/

Conferentie Jalta ./Atoombommen toen Japan eigenlijk al verslagen was./ Kampen ontruimd…maar er zijn er heel veel nog bijgekomen deze  eeuw en de volgende  /

1944 Schrijnende gebeurtenissen in Putte en Meensel-Kiezegem, ...één van de hopelijke laatste grote trieste voorbeelden van waartoe collaboratie in Europa leiden kon.

1945 Papiergeld ongeldig / Japan capituleert in China. waar KP en nationalisten weer afspraken maken voor ze mekaar weer in de haren gaan vliegen. / Strijd in GRK tussen verzetsgroepen en pro-conservatieven en VSGB duren voort/Wederopbouw en sociale toegevingen uit schrik omdat de comm partijen in West Europa sterk staan./ verburgerlijking westerse abkl / marionettenregimes in minst ontwikkelde deel van de wereld/ 1948 Oorlog na proclamatie staat Israël./ executies comm. In GRK./Verenigd Europa gewenst/1949 NAVO/ Vervolging communisten in VS en 't Vaticaan slaat katholieken met linkse opinie in de ban /Chinese Volksrepubliek. / Vele niet -Westerse landen worden zogezegd onafhankelijk/ Wereld nog niet één.

1948 Aanslag op Togliati ,nadien bezettingen fabrieken nadien door KP ongedaan gemaakt /

GRK strijd van Griek Markos tegen fascisme in GRK, kinderen in Balkan in veiligheid gebracht; Markos later vervangen door meer Moskougezinde Zachariades/Verklaring Rechten vdMens/

1949 Dimitrov in Bulgarije overleden en Van Der Lubbe onthoofd./Gaston Eyskens regering gaat beslissen of de king van  Belgium ,oh anachronisme mag terugkeren./

Proclamatie vd DDR en Chinese Volksrepubliek./

6000 van de23000 linkse militanten van EAM EAS stierven in tegen door Britten en VS gesteunde oorlog tegen de fasco Griekse regering, later staakt het verzet de strijd/Belgische vrouwen naar stembus/ Indonesië onder Soekarno Soeverein./

Einstein wil relativiteitstheorie onder één noemer brengen met elektromagnetische veldtheorie van Maxwell/

1950 poging tot stichten Moslim staat op WestJava./ Cyprus :wil bij GRK Britten weigeren/

akkoord China URSS / Ambon wil onafhankelijkheid, maar/ Oorlog in Korea uitgebroken...of beter, weer in mekaar gestoken/ rassenscheiding ZuidAfr./ EGKS...voorloper Verenigd Europa/ Polen en DDR erkennen Oder-

Neissegrens/ VN-leger trekt zich terug in Korea./ Churchill wil Europees leger/ Duitsland (DSL) onthouden zich in Raadgevende Vergadering Europa / Brussel : Pholien ontslaat communistische ambtenaren/

Amerikanen landen in Korea en beloven Taiwan natuurlijk steun/ China kiest kant NKorea/ 200 000sol. VS-westen in Korea 350 000 ton aan vracht 17500 voertuigen Truman paniekerig over zogezegd rode gevaar./ Chinezen veroveren Seoel 250000man/1951mijnwerkers vier procent opslag./Iran nationaliseert Anglo Iranian oil company./ Generaal MacArtur wil buiten VN en US richtlijnen opereren. / Iran vreest Britse acties/ Moskou wil wapenstilstand/

De Gaulle (Frankrijk) veranderde Pétain ,de collabo zijn straf in levenslang/ Tunesisch verzet tegen FR/ Alle Belgische gemeenten op stroomnet.

De heersers geven de anderen voordelen en slagen er winst uit, maar de crisis zal armoede en oorlogen in stand houden met nooit geziene tegenstellingen in crescendo tot gevolg

/1952 Batista coup op Cuba/Machtsovername Nationale Rev Beweging Bolivia; grond aan armen en tinbaronnen tegen vergoeding onteigend/ Peron ’s politiek om de armen te sussen/ Koning Faroek treedt af in Egypte./ Mossadec weer in Iran aan de macht./ Soc en Communisten tegen verlenging dienstplicht onder premier Vanhoutte / geëxperimenteer met H bommen./ 1953 Watersnood zeeland/Soedan onafhankelijk/ Stalin dood/ Eisenhower wil bondgenoten versterken/ Fr problems in Marokko en IndoChina ; Engeland in Egypte en Perzië en Oeganda Nigeria/

Ougree: eerste laagoven van 36miljoen produceert 60 tot 100 ton gietijzer per dag/ opstand DDR/ Egypte rep/ Rosenberghs terechtgesteld. /Actie Castro mislukt./DDR mag herstelbetalingen ussr stopzetten./ Castro krijgt gevangenis en houdt lange speech in rechtszaal over sociaal onrecht in Cuba.

Algemene staking FR. /Chroetsjev partijleider./ Nasser Egypte, hoop op sociaal leider ipv toekomstig muslim nationalisme/

1954 Oppenheimer ook slachtoffer comm jacht/ Vietminhoverwinning op Fr/ Linksradicaal Mendes France wil ‘vreedzame regeling’ Vietnam later ook via onderhandelingen met VSGB

/ Cambodja  Laos onafh voortbestaan: als je weet wat later gebeurd is besef je dat vredesonderhandeling met burgerlijke partijen larie zijn./ Stroessner president Paraguay via leger, casino’s bordelen; staatsloterij en Coloradopartij./ opstand Algerije./politieke droevigste mop vd eeuw : bij Franco ondergedoken Degrelle ontkent dat hij een oorlogsmisdadiger is./Einstein op18/4/55 overleden/ Bandoeng Indonesië 24 april 29 onaf

Landen uit AZ en AF tegen kolonialisme : de meeste onder hen waren er op uit om zelf hun werkvolk uit te buiten blijkt nu 50 jaar later+ met medewerking van de grote imperiums/

Oprichting Warschaupact/ Tunesië binnenlands zelfbestuur./ Marokko : Frans en nationalistisch geweld/ 500 000 KOLONISTEN in Marokko/ politiediensten FR betrokken bij aanslagen van terreur organisaties van de kolonisten AGIR en ODAT /augustus 1955

FRANS OFFENSIEF NOORDAFRIKA 100 000 MAN op de been /wereldtitel Stan Ockers//

Verkiezingen Indonesië : PKI vierde na Soekarno en... en Islamorthodoxen./Grieks Turkse rel beëindigt..?/ Na zelfmoord Vargas beloofd Kubitschek in Brazilië in 5 JAAR VIJFTIG jaar

Vooruitgang PTB en KP steunen hem/5daagse werkweek in Brussel./ Sovjetunie wapens naar Egypte/ ZVietnam kiest Diem...later door FR, US gebruikt om Vietnam in de praktijk koloniaal te houden.

Linkse winst in 1956 in FR Kp 145 zetels- Linksradikalen 52- Socialisten 88- Gaullisten van 58

NAAR 16 zetels -middenstanders51. Rechts blijft aan de macht wegens niet samenwerken links /Chroestjov hekelt Stalin./ Indonesië stapt uit NedUnie/ ‘Vredesmonument ‘ met tekst

Henriette R.Holst in NL/ destalinisatie zet door./ Nasser nationaliseert Suezkanaal/ Mao liberaliseert om het gezag van de partij over de intellectuelen te behouden?/ Oorlog Suez nabij/

FR ontvoert 5 leiders Algerije/

Gomulka in Polen / Hongaren in opstand. Russ troepen grijpen in/ Brits-Franse para’s in Egypte/ Castro in Cuba/ 1957 VS -agenda Midden Oosten / conflict Cyprus/

Zuiveringen China/ Val dictator Venezuela/ Franse wreedheden Algerije/1958 Koning in

België roept klassen in België en Kongo op tot samenwerking : geen avance natuurlijk/

Indonesië naast bedrijven./

Eenzijdige kernwapenstop ussr/ euforische grote sprong voorwaarts China./ Libanon

conflict uitzichtloos ,ussr dreigt ook tussen te komen als vs en gb blijven steunen./

inmenging westen in Midden Oosten via troepen in Jordanië+/Baathpartij pakt macht in

Irak/ TR GRK: boel in Cyprus/ Monsterzege Gaullisten in Fr

Van 16 zetels naar 188 zetels de gematigden van 95 naar 132, extreem rechts van 52 naar 1,

Communisten van 145 NAAR 10 socialisten van 88 naar 40 ,Links radikalen van 56 naar 13/

Burgeroorlog Libanon voorlopig gedaan (onder kapitalisme kan dit precies niet helemaal gedaan zijn want zie wat er later deze eeuw gebeurde net als op talrijke andere plaatsen+/

1959‘rebellen’ nemen Havana in/

Cyprus onafhankelijkheids regeling./ ussr steunt Kassem Baath/ Iran defensieverdrag met VS/ Algerije : Franse diensplichtigen 2 ½ jaar om 400 000 man in Algiers te kunnen houden/Israel: likhoud-partij Bengourion valt over 4 ministers die wapens aan DSl willen leveren./VS gebedsweek voor ‘onder slavernij gebukte volkeren Chroetsjov attaqueert vice-president

VS hierover./eerst foto’s achterkant maan Lumumba haalt 55 van de 73 zetels in Kongo : enkele tijd later plaatsen de VS de ‘democraat’ Mobutu op de troon natuurlijk

1960 opstand ultra’s voorbij (Franse kolonisten in Algerije) fascisten van Jeune Nation willen hoofd De Gaule...de leider van het huidige Front National komt uit die fasco's voort. FR atoombom./Pakt Japan VSA./ NL troepen Nieuw Guinea/ Bouwvakkers leggen in NL werk neer/ Oskar voor Haanstra; bij de beesten af/ Turkse leger grijpt macht/ Lumumba hekelt koloniaal bestuur Belgie/ VN troepen naar Kongo/ Tsjombe wil Katanga onafhankelijk...’opgezet spel zoals altijd’ /Sovjets roepen adviseurs terug uit China/Japans socialist vermoord dagelijks gevechten met linkse studenten/ Gas in Groningen/ Kennedy president/ Acties tegen eenheidswet België/ Turks leger grijpt macht/ 1961 Kennedy wil Alliance for Latijns Amerika, geen militair bondgenootschap...regeringen in Zuid-Amerika gemaakt en gekraakt door VS, rest van de eeuw/ Lumumba vermoord/ Nieuw-Guinees parlement bijeen om onafhankelijkheid voor te bereiden/ FR leger beëindigt muiterij in Algiers/ aanval Varkensbaai in Cuba mislukt…is dit de door Kennedy beloofde steun aan Latijns Amerika ? Suriname wil meer vijheid/ Rassenstrijd Alabama/ Top URSS-VS/ Oost-Berlijn afgesloten/ Syrië scheidt zich af van Egypte/ Chroetsjov geeft bevolking beloftes tot 1980 + attack aan adres Hoxa dus Chinese KP kwaad/

VS ‘hulp’ Z -Vietnam/1962 Nederland-Indonesië treffen in Etna-baai/ FR-Algerije eens : Ben Kheda laat aanhagers Ben Bella oppakken deze laatste wil meer socialisme in Algerije en willen zich op Arabische wereld focussen/ Kolonistenorganisatie OAS geeft beloning voor elke gedode Arabier, in de hoop acties uit te lokken waardoor het leger weer zou moeten ingrijpen /nieuwe aanslag op De Gaulle mislukt/ Ben Bella wint stijd van Ben Khedda en wil socialisten aansluiten bij nietgebonden landen/ Cubacrisis: Moskou bindt in/ India slaags met China/1963 Kassem in Irak vermoord, gevolgd door bewind dat jacht op kommunisten maakt ,velen gedood 2500 gevangen genomen. Nasseristen en Baathisten nemen macht over van Kassem die net als zijn politieke tegenstanders ook Irak wilde bevrijden van Britse overheersing en vrijheid en sociale zekerheid wou invoeren en het panarabisme beleed en dacht dat hij geliefd was bij het volk; maar zijn militair avontuur tegen Koeweit en het neerslaan van de Koerden en geen geld meer voor sociale dingen; kostte hem zijn kop. /

In GB haalt Wilson, gesteund door de intellectuelen het van George Brown als nieuwe labourleider/ Khomeini gearresteerd na rellen Teheran omdat Perzië, ’Iran’ volgens Sjah gemoderniseerd moest worden; vrouwen meer rechten …volgelingen geestelijken vallen ongesluierde vrouwen aan. Achter de feiten zitten zoals altijd weer binnenlandse belangen van bepaalde hooggeplaatste groepen en binnenlandse en buitenlandse imperialistische belangen. / Maarten Luther King Mars op Washington/ Papandreou winnnaar verkiezingen GRK./

Kennedy vermoord in Dallas/ Brits offensief tegen Jemen 1964 Arabische top Cairo voorstellen om met vooraanstaande Palestijnen over oprichting PLO te praten Nasser wil. Israël wegens waterproject niet aanvallen omdat zonder politieke Arabische eenheid er ook geen militaire eenheid kan zijn/ Rookonderzoek kanker VS/

/ Smith premier Rhodesië met zelfbestuur/ Pathet Lao in Laos steunen Vietkong ; VS panikeert/ Nelson Mandela levenslang/ Beatles/ Congrespartij Indië/ Turkse luchtmacht dropt bommen op GRK-Cyprus deel/ Rhodesië 250 000 blanken recht op 50 vd 65 zetels/

Gefabriceerd incident Golf van Tonkin aanleiding VS inval Vietnam/ Chroetsjof afgezet/

Belgische para’ s in Kongo als onderdeel FR -RODH- ZuidAf. troepenmacht om Tsjombe in strijd tegen Mulele en Lumumbisten te helpen…Belgische ministers verklaarden dat het geen actie tegen de rebellen betrof maar DAT HET OM EEN HUMANITAIRE AKTIE ging…dit zouden we later nog vaak horen deze eeuw/ 1965 Churchill dead/ Malcolm X dead...zonder werkvolk program is er niet veel mogelijk gast/

Ben Bella afgezet door militairen Boumedienne meer nadruk op Islam ? Benbella meer op soc.hervormingen/ Heath leider conservatief ENG./Opstand getto LA/ Inval India-Pakistan/

Stephnoa Stephanopoulos vervangt Papandreou. GRK rand burgeroorlog intriges linkse en rechtse officieren / Soeharto elimineert communisten in Indonesië/’ Cultuurzuivering’ China/

Ben Barka in Marokko aan FR gangster uitgeleend en vermoord of ontvoerd na complot tegen koning, die na ernstige sociale onlust in Casablanca Links wilde in regering

/Machtsgreep Mobutu/ Rhodesië los van Engl/ 1966 rellen rond mijnsluitingen Genk/ Ghandi premier India. / Bogota Chili : Camillo Tores vermoord/ FR trekt zich terug uit opperbevel NAVO/ Boeddhisten tegen militaire regering Z-Vietnam/ Kritiek De Gaulle op Vietnambeleid

VS/ burgerbombardementen op Hanoi/Nieuwlinkse pvda Nl eist eigen buitenlandpolitiek/1967 Rode Garde China weer naar huis leger krijgt dominante rol in verhouding partij en massaorganisaties en revolutionaire commitees/Staatsgreep GRK/

Afscheiding Biafra /Israël wint zesdaagse oorlog/

BlackPower VS heeft geen linkse aanpak/ Opstanden in China/ Quebec flater Degaulle./ Degaulle gaat ook in Polen stoken om uit Oostblok los te krijgen./ India en China slaags aan grens/Biafra krijgt hulp van Westen rest Nigeria van Urss en Tsjechië / Che Guevara in Bolivia vermoord/ML -King vermoord...moorden  bij heersers...de lijst met namen van de niet-bekende mensen die in de geschiedenis werden vermoord omdat ze wegens hun standpunten tipjes van de waarheid oplichten...moet duizelingwekkend lang zijn.

Overleg VS -Vietnam/ Duitse noodtoestand wetten./Polen : onderdrukken studentenrellen

Studentenopstand Parijs 1968 eskaleert Cohn Bendit begon carrière met protest tegen te autoritaire beleid op universiteit.../ Rob Kennedy vermoord...een hele generatie groeide op met in hun hoofd het beeld van beide broers die de zake ten goede konden veranderen omdat de media ons dat liet uitschijnen...maar maar maar... / Spanningen Praag- Moskou/Studentpower in VS/ FR Gaullisten en Republiekeinen samen 358 van 458 zetels, links verliest 100 zetels en dat na een maand mei 1968 / Peru president Terry door leger afgezet/ 1969 PLO Arafat leider...alleen vereniging arbeiders Israel samen met arbeiders Palestina nuttig/ Grensgevechten China-Ussr. Degaulle trekt zicht terug na referendum over hervorming senaat, de echte redenen zoals altijd, moet je achter de feiten en berichtgeving zoeken

/ Japan winst voor communisten en nationalisten/ Lin Pia opvolger Mao/ Onlusten Curracauo werknemers Wescar eisen zelfde loon als die van Shell/ Franco wil Juan Carlos als opvolger/ 20juli 1969 Eddy Merckx wint zijn eerste tour/21 juli eerste mens op de maan

Armstrong Neil-Aldrin en Collins / Ondertussen hier beneden gevechten in Ulster/Begin terugtrekking troepen VS uit Vietnam. /1970 Stakingen Belgische Mijnen/

Polen maakt prijsverhogingen ongedaan/Nixon wil minder militaire inmenging na Vietnam/

4 doden bij Cambodjaprotesten in VS/ / Akkoord Jordanië-Palestijnen, Palestijnen mogen vanuit Jordanië opereren maar moeten Jordanië gerust laten en in het openbaar geen wapens dragen/ /Nasser dood/

GB en Rsl achter Nigeria / De massamoordenaar Soeharto brengt staatsbezoek in NL/

Burgeroorlog Jordanië uitgebroken/ Allende president/Sadat ook/ en de Gaulle dood

Overstroming Pakistan./ 1971 Z -Vietnam valt Laos binnen./ Amin grijpt macht in

Oeganda…as ne mens moest weten wie die smeerlappen allemaaal betaalden./Turks leger

eist ontslag regering/ Allende kondigt nationalisatie koper af/ /1972 Saddat wijst Russen uit....en haalt later US binnen die hem aanzetten tot achtjarige oorlog met Iran, cruciale fouten Saddatje, ook in de Koeweit val gelopen toen ook jij weg moest

1973 hongersnood Sahel/ VS stop oorlog Cambodja/Jom Kippoer oorlog ten einde : Irak en Jordanië versterken Egypte en Syrië/ Junta Papadopoulos gevallen/ Beroering rond genetische manipulatie./ 1974 Koerden op vlucht voor Irak. KP Irak onder druk Moskou tegen DemPartij Koerdistan en mét Baathpartij die later de communisten in Irak zou liquideren/Anjerrevolutie Portugal/ Crisis Cyprus gevolg van fascistische coup in GRK /Akkoorden tussen Israël en Syrië en Egypte....telkens het de burgerij goed uitkomt worden oorlogen in mekaar gestoken en later vredesverdragen en wisselende coalities, alles wat hen goed uitkomt. Merckx vijfmaaltour./1975 Vietkong verovert Saigon/ Toenadering Iran-Irak

Weer burgeroorlog in Libanon.1976 Soweto /dood Baader- Meinhof...waren aanvankelijk

idealisten, maar de oorlog in Vietnam deed hen flippen...terrorisme heeft geen zin/ cipiers

in Leuven in staking/ mao dood/ IRA aanhangers molesteren demonstranten vredesbetoging

,,,,,waarom zich onder het mom van land en geloof door het geld misbruiken / oorlog

Libanon fini..????/ in 2006 weer crescendo/ strijd Ethiopië--Somalië en Egypte- Libië/ FR wil

nationalisatie bank- en autosektor/Sadat naar Israel./1978 opstand tegen sjah Iran/camp David top/Deng China/1979 urss in Afghanistan/ Zimbabwe onafhankelijk/coup Suriname/

Tito dood

1980 Volksopstand Z-Korea/ Oorlog Iran Irak voor de volgende 8jaar/

Walesa in Polen, arbeidersklasse tot nu nog altijd onderspit / Turkse generaals de baas :

telkens het de burgerij goed uitkomt mogen de militairen zogezegd aan de macht/ 1982 PLO

Verlaat Beiroet / Bankroet Mexico besproken in VS1983 vermisten Argentinië

dood/Thatcher tweede termijn...ongelofelijk maar waar, van masochisme gesproken/

Aquino bij aankomst in Manilla gedood later zijn vrouw president maar ook puppet van

kapitaal hoewel ze eerst door de media heel anders voorgesteld worden/ VN-macht in

Libanon meegezogen in oorlog 1984 Elitaire coup Nigeria/ voedselrellen Tunesië/ Britse

mijnwerkersstaking/ Irak gebruikt gas tegen Iran en…/ geweld Sri Lanka/ ccc België./ Ortega

Nicaragua/ 25000Falastas , Ethiopische joden terug naar Israël gebracht

Vervolg : zie mijn columns op https://deblogfilosoof.blogspot.com en nadien mijn werk op

facebook octaaf coeckelberghs (twee profielen, dat met referendumvoorstellen, niet dat

met het hondje) of makkelijker, via de link op facebook Fotofilosofie

 

 

 

45. Why don’t we put forward our own program first ?

Why don’t we defend our own alternative in the enterprises we work ?

Why don’t we invite the jobless to join our reunions ?

Why don’t we develop our new strategy to put our demands in power ?

 

TEGEN WERKLOOSHEI D OORLOG UITBUITING

 

LESSEN UIT DE GESCHIEDENIS LESSONS FROM HISTORY

---------------------------------------------------------------------------------------------

LESSONS FROM HISTORY (French pages as well)

Can lessons from class-struggle become determinant ?

Words must be used properly, otherwise you get unnecessary misunderstandings.

For example communism is a system that is based on the collective ownership of the means of production a distribution ,in function of the most simple administration and without a salary system or commodity-production(no prices, no pay), a system that replaces the conditions under which we work under capitalism ore state- capitalism. Such a system did not ever exist (or in a primitive way maybe). Attempts to establish such a system have always been answered with arms or with technical and sabotage from groups who were afraid of losing their benefits. And what is socialism then ? Is it a phase between capitalism and communism ? A certain degree of nationalised economic property still based on salary and commodity production, with more serious prices for the goods? What do they mean by improving democracy? Democracy means the power of the people. Under people you can understand as well the aristocracy(nobles), the bourgeoisie (the little group of enormously wealthy owners of big companies, banks… .) as well as the petit-bourgeoisie(owners of little firms, State leaders, important .functions…)or even the small independent or the workers and farmers…if you understand this under people then maybe you think it’s normal that political power is divided between political parties and the very well paid Congres and coalition governments. That is one way of putting it…but how about social and economic equality ? Residents are not citizens. Citizens replaced the ruling aristocracies, thanks to the hunger-uprisings of the poor, who were not organised politically yet. If you understand with people the ones having to sell their labour or the small independents struggling with monopoly-capitalism, then you are a proletarian and capitalism made you the strongest, (that is only in numbers) Who has the majority can rule. Why is there then so much social misery, war, exploitation ? Do collectivist want this then…or can we do without the devastating way capitalism tries to be progressive in ?

Why is capitalism socially a demoded system ?

What is the difference between bourgeois and collectivist democracy ? How should the last one be organised ? Is it still a useful tactic for collectivists to participate in elections ? Do the classical bourgeois parties represent the interests of the workers you think ? Aren’t fascism and bourgeois democracy just two complementary forms of ruling of the money-elite over the workers ? In which way also bourgeoisie can stay in power by using the analyses and programs of parties claiming to be workers- parties ? Can workers continue to struggle without a blueprint of their society in mind

? What do workers still understand from the lessons of the past and why are they trapped in the old bourgeois and proletarian way of thinking about history ? How to do away with corporatism and develop solidarity and how can a new proletarian culture replace the money guided circus our society is ? How to develop our consciousness about all this in daily life ? Is working like slaves for anonymous shareholders est ,or hunger, or underdevelopment where the old system has no other answer to then war and further exploitation ? Because words were and are so misused , let’s call us collectivists and not base us entirely on one figure in proletarian history( for a collectivist alternative, read : After reading this you will notice that a lot of arguments and discussions will lose their (the party rules instead of the soviets)/ enterism (working as a little group, penetrating in other parties…to take over/ self-management (within the capitalistic system/nationalisations/state-capitalism or not/alliances with national bourgeoisie or not/federalism-self independence/syndicalism/ participation in elections/…

By managing society under non-capitalistic conditions the collectivist democracy can develop through the projects. Collectivists who are in for this kind of revolution are getting tired of arguing about the mistakes of their great examples (this can be very interesting) but why is capitalism after so much time, still in power, still the ruling ideology ? The history of working class looks like a war-saga, with different parties trying to take power, who succeed and then become attacked by capitalism or it’s collaborators in the very own proletarian circles. Most revolutionaries think that the alternative for power will emerge from the spontaneously to emerge councils, or from democratic centralism in a proletarian vanguard-party. Realistically it cannot be otherwise or those traditionally wished councils or central committees of the vanguard-parties will contain such differences in opinions and will be so infiltrated, that the mass of workers will not be able to orientate themselves : not anymore on the corporatist demands of the State allied trade unions, not anymore on the left bourgeois-parties or not on those expecting miracles from the democratic debate in the councils. Without alternative goals and a revolutionary workers-consciousness which stop ownership of the big business and the right to decide on financial issues as a non- worker, we will get nowhere, we will not know what to do. Without managers and control commissions in the factories and companies, without local and internationally organised political leaders and clean deals…we will obtain no control. Almost all strikes and initiatives collapse without global alternative. Revolutionaries these days put their hope on the collapse of capitalism, on a purely asking for more money or less time to work, without seeing capitalisms real condition the last hundred years. Capitalism has tied workers in a hundred ways, why shouldn’t workers put forward their maximum demands ? We are the youngest class in history…can we take power while letting capitalism survive ?

When will the last ones finally become the first ones?

Each group in proletarian history has had its benefits and mistakes that were bound to happen because of the circumstances of time and space, bureaucracy, privileges… . The utopian tried it on a small scale. Marx and Engels showed that living conditions and not so much great personalities make history and got in the clinch with people like Bakoenin who saw revolution rather more as an immediate coup, who could not be led by a mass party, but by a group of maybe hundred revolutionaries, spread over Europe, infiltrating everywhere, to take over the rule from as well the bourgeois organisations as the International Workers Association and put it in the hands of his

Alliance.(he did not succeed) Seventeen years after the end of the International

Workers Association The mass parties that grew under the rise of social democracy established the Socialist International (second 1889)

In 1914 when the great majority of German Social Democratic approved the funds to fight the war , communists left it to establish the third int.  The councils who for the first time in history emerged on the scene , got a second change in 1917. The Bolshevik helped to fight the councils theoretically and practically against the old parliamentary and aristocratic influences. After the revolution 14 foreign armies attacked the young Russian republic which had to be built again from practically zero. In Germany after world war one ,a revolution which was ended by the military forces with the aid of social democrats &showing themselves as revolutionaries paved the way for the success of a big noise with a little moustache . Despite the electoral success of the Kommunist Partei Deutschland, KAPD,…the skinny painter supported by the bourgeoisie would win, because he got the money to create a bit of jobs by means of state-capitalism (arms production, roads…)to gain support. Few people understood that capitalism needed war to survive. In the mean while a Georgian fellow lead a big heavy industrialisation process which helped to beat Nazism. He lead a party that was much based on bureaucratic and strategical deals with the fully capitalist countries and stopped the process in the councils. Necessary from a military viewpoint or not in those days…to many wanted a more-party system for their own reasons, that’s for sure !?

Ownership became less private ,but the production relations did not alter (still salaries, commodities) so it was not really a system you could call communist…it was a social experiment under terrible conditions; an economy of trying to survive, while the world got on fire once more. The experiment could not compete with the purely capitalist states who had accumulated money to start again once more thanks to war-benefits, and the urss degenerated in the direction of revisionism (reconciliation of capitalists and reformists) As a consequence : the economy of a part of the east, became a hunting ground again for western capitalism.

Next time some viewpoints of different vanguard-parties, which illustrate all this. As it comes to butchering working class, all States know how to divide the work between them . We saw it in Spain in the civil war, in Italy some years later… Very honourable men like Churchill for example commanded the bombing of Dresden, a town with no strategical value…but filled with deserters and revolutionary workers at the time… and who ordered to drop some atomic bombs when Japan was already defeated?

In imperialist wars, workers SHOULD not choose the side of one of the fighting states, they make revolution in their own country, OR should not listen if they are told to disarm (like in Italy-strikes of 1943- where once again like in Spain, communists would join a government of national unity' that obeyed the currents who saved capitalism)Were these results the maximum that was possible those days ? They would next time better listen to the left part of those claiming to represent them…and who know that Stalinists as well as 'Trotsky as others made mistakes (but was really possible under those circumstances ?) where they are trying to learn from. Maybe collectivists can discover a way of avoiding civil war when they work out new tactics of preventing imperialist war ... and changing society more peacefully.

Some s u b j e c t i v e problems

Promoting consciousness remains a difficult task in these days, but as Marx explained, the objective situation is on our side… the most difficult part remain the subjective living conditions that determine our ideological links with the ruling class. To this we can also add the emotional, and living conditions or the bourgeois that claim a monopoly on spiritual-live …as if materialists do not have a vision on this…an eternal one…as eternal as the life of the electrons out of which everything that exists exists. The media then…another obstacle :can we find a way in which on a large scale we can promote the idea that we are being told a lot of lies and rubbish ? Not all is against us dough. In my spare time I visited let’s say about 25000 political homepages on the net .

The left is far more better represented then the right. Very easily (one recognises the crab from the titles of the pages) I found about a 1000 groups or individuals who took my attention and I mailed about 400 of them, getting some 200 mails or visits of the, collectivist homepage back Let us hope more and more young people or older, unemployed or not will start digging into their collectivist past and discover that they hold the key to the future of a better world. Let us hope afterwards they start thinking about uniting to discuss what can be done. Let us hope their numbers will have grown on the decisive moments.

Let us hope the old rulers won’t be able to let us go and fight the workers of other countries no more…in the mean time they manage to do this on an economical level…we even fight the workers on our own factory floor, …some of us are put in anger because they have not got jobs and others do…another easy victory for capitalism. Every fight against our family, friends or lover(s) is energy that cannot be used against our real exploiters… so find your inner calm and resolve your relation problems in a human way : try to become emotional strong, because we have a whole new kind of other world to win…a world in which we will be able to discover the never ending story of your consciousness that tries to enrichen us

… Start observing your world today with other eyes and find out how it works, intervene, come up for the rights of your class, do not  capitulate, find out when best to retreat, or which is a good tactic. Share your impressions. Educate yourselves and others. Think before you speak, when you get carried away by your blood. Do not lose your sense of humour, it will help you to learn how to be patient…every process takes it’ s own time, when you are ahead , you know this can sometimes be a handicap to you as well as a privilege.

Learn how to counter statements your fellowmen read or heard in the bourgeois controlled media.

Learn to talk in public. If you are afraid to act, those thoughts will grow and you will even be more afraid afterwards.

Overcome your inner barriers, discover the undiscovered part of yourself. Live is more than acting and thinking as robots.

Live was not meant to be lived as to much of us live it today.

If we do not improve certain situations things will get worse for us all. For those without seeing the problems : more States poses atomic bombs; each day unemployment and war dominate the news, increasing exploitation tries to save capitalism but problems are getting bigger. Please start thinking and acting.

Read also the following articles Politcal Analyses, ; Alternatives

+++THE IMPORTANCE OF DEVELOPING AN IDEOLOGICAL METHOD

+++MATURITY COULD CHANGE THE WORLD

+++REVOLUTIONS SO FAR WERE OF A REFORMIST NATURE

+++A CHANGE IN ATTITUDE

+++LES RELATIONS HUMAINES OBJECTIVES

+++PROLETARIAN ADMINISTRATIAN AND HIERARCHY VERSUS BOURGEOIS

STATE AND BOURGEOIS DEMOCRACY

+++LA LUTTE FINALE SE PREPARE CHAQUE JOUR

+++THE IMPORTANCE OF DEVELOPING AN IDEOLOGICAL METHOD

An ideology is a way to understand life and it's different practical an theoretical

meanings. Consciousness is born each time practical experiences lead to theoretical thinking and result in orientating and acting in an adapted way. Political history gives us much examples of this. Sometimes only reforms are possible. Sometimes revolutionary reforms are being pushed by circumstances... a real revolution shall become possible when the global picture of circumstances is understood by a more interdisciplinary and worldwide orientated consciousness. The same laws that guide history also can be found in our own emotional and intellectual development and even in some relationships we encounter. Consciousness is born out of matter, like theory is born out of practice. If theories are not based on practice, we call them fantasies, which can be nice or dangerous or both. We call this idealism it leads to confusion because it is no longer

materialism. Sometimes illusions are necessary to get back on the road of reality. Both in social as in personal life.

The theoretical way to understand life, is studying all the existing rational, objective sciences and combining them with the more subjective sciences and inject the result into practical life. The subjective science depend on the objective ones because without matter here can be no consciousness. At the same time the hierarchical weight of the subjective prevents the objective laws to impose them self on the general evolution of society and the human being...but this is always a temporary process. An ideology is a way to understand both the history and present stage of the world and its consequences on global living conditions. However great some existing differences in exploitation might be, capitalist ideology also tends to evolve in the direction of socialist ideology...because the foundation for a world economy and the way to manage it by modern technical means, still increase...this shall be an advantage once proletarians shall reunite in an effective and revolutionary way. And they shall, because the capitalistic inner contradictions that scientific socialism pointed out, still seem to remain unsolvable. But nobody holds a crystal ball, so let us not insult each other if we have different opinions on the economic strength of capitalism. Important to remember is that a decreasing economy leads to a weakening of the ideology of the ruling class...at least if the oppressed class is not beaten physically or brought to poverty...or has to little class consciousness left. The first task of the most conscious human beings with an orientation towards proletarian ideology, must be to understand these process of evolution. Ones they do, they must present a global and general program of managing society and experiencing life in a different way. Theoretical explanations should correspond with the practical conditions they try to explain...but they should try to always be one step ahead.

Feudal ideology, with the aristocracy as it is ruling class, based it’s power on an unclear concept of God and Lords (and not on the eternal forces of nature who produced and developed consciousness) and mainly on the ownership of land and consequently economic and military power. While all kind of historical facts happened according to changing living conditions and while the bourgeois rulers of the capitalist system used the proletarian discontent to take power from the nobles, they started developing the means of production and the production forces. The world was (and still is) forged and forced together in a very unethical way : wars, famine, unemployment, ecologic disasters, exploitation). Capitalist ideology based it’s power mainly on the private ownership of the means of production, on the production of commodities, trade and a wage system...while in theory the really socialist thinkers of the last 150 years wanted to abolish these bourgeois-based things; in practice they had to be satisfied with all kind of economic, social and political reforms that nowadays lead to a degree of wealth for only a limited number of workers. While in theory the socialist thinkers wanted communism, they saw State-Capitalism being established; while they wanted to abolish the State, they saw it being transformed in a strengthened apparatus in function of bourgeois ideology. While they looked for unity amongst proletarians, they got divided on theoretical and practical or even personal bases. While reformism helped survive capitalism and the final technical revolution is now taking place and the world becomes more and more a global private company...it SEEMS bourgeois ideology overcame it’s inner contradictions. Suppose the capitalist system manages to create one world market and one company or a high standard of living for the whole planet, shall it then have overcome it’s contradictions ? No, because exploitation and surplus value shall continue to lead to overproduction. So why capitalism continues to dominate ? Because we continue to accept their ideology. Because our weakness, capitalism can continue it’s often historical task in an often bloody way. They still have the economic and military power to do so. While every different group of scientific socialists has it’ s own calculations on the economical fitness of the current ruling system, no real alternative way of managing society is being put forward. While the bourgeois class and it’s managers and politicians continue to invent more organisation in function of keeping in power; the majority of social or political workers organisations, limit themselves mainly to the small and limited economical battles. While the little ;gains of this struggle within the borders of the system try to maintain the different living standards of the different groups of modern proletarians...no organised group of workers not even claims an equal income for everybody in its program...and no group explains how a society without a wage system and commodity production can produce and distribute in a more or less equal way. Are we afraid to use our imagination ? Do we need the hierarchical discipline and structures of our current economic, social and political rulers ? Are we, the millions who lead the practical day to day live that state, company and family offer us, so brainwashed that we keep on walking in the mill that the bourgeois-media keeps turning for us ?

How can we learn to get more assertive in a proletarian way ? By taking an interest in philosophy, politics, history... By studying our own concrete living conditions where we work and live. By realising that the emotional and psychologic problems we are all confronted with (whether in ourselves or in all our different kinds of relations), are getting worse by the current system of production. That’s where real ideology is all about, it’s really a kind of spiritual matter that has nothing to do with the classical ideology of religion seen in a conservative way, but with combining and connecting all the different kinds of consciousness we came to mention in this text and others. Human beings can get a lot of energy from being conscious about these kind of things...or it can make them sick, because they realise they cannot change the world on their own : workers unite

+++MATURITY COUD CHANGE THE WORLD

As I explain in the text a change in attitude, there are a lot of problems facing our social and economic lives. I already explained a lot of political problems and put forward some solutions for those rather objective areas of life. If you want, I could compare these explanations and solutions once again with those of other individuals or groups or PARTies...but I’m not going to do this in this text. Every explanation or solution is PART of the way things evaluate in the course of the real future of mankind that is to be expected. Each view and alternative, whether based on an existing reformistic power or on the possible revolutionary challenges; reflects a certain degree of consciousness, based on material positions in society, as well as on the degree of subjective consciousness we have reached : for those who do not understand, I am talking about less measurable things like solidarity, emotional, psychological ...even spiritual consciousness. Solidarity is the collective as well as individual emotion we need to do our share of the work or our collective, again individual capacity to react and organise in favour of groups of people under threat of unemployment, war, famine, disaster... . We still are dominated by the kind of ideology that says we should think as individuals, reacting only on our individual interests. That is why unions still are so corporatist and why big strikes for more general demands or manifestations against wars...still have so little impact. That is why a lot of us need things like money and  being exploited as a stimulus to make us do any work at all. That is why absolute hierarchical organisation is still more effective then freely agreed and spontaneous arrangements.

+++REVOLUTIONS SO FAR WERE OF A REFORMIST NATURE

In the former century, the 1917-revolution, in what was the beginning of theformer Sovjet Union, took the country from a backward capitalist and semi feudal country on the road to a state-capitalistic economy. The different groups that were the main players leading the developments and changes that farmers and workers or other classes demanded, were already active in other countries like Germany...(mainly social-democrats) and they would have splits, ends and regroups upon till today. In the last years of tsarism one could find ones political inspiration in groups like the cades, the social-revolutionaries, the Bolshevik, Anarchists... .

Today, some workers groups claim that capitalism was already decadent at the beginning of the century. In a moral way this is indeed very true. But in an economical way; that is in relation to the technological progress to be made and the production forces that were to be developed, this is not an entirely deepened pointed of view. Since the military and bureaucratic State power proved to be stronger then the revolts and organisation of the workers, they did not get the opportunity to prove that they could organise and develop the economy as disciplined as the bourgeois State and companies could. After each revolution (that was in fact a revolt followed a counter-revolt...ending between the first and second world war in fascism...as a kind of Super State capitalism. Were the minds already prepared to do away with the wage system and the production of commodities (commerce) in those days ? Since the consciousness of each social class traduces itself in different  degrees of consciousness; there were a lot of different kinds of proletarian parties confronting established parties that were supposed to represent workers. Unity seemed to be and still is impossible on the basis of party dogmas. No unified program to present the workers had any success It could not have been otherwise, because the result of some evolutions on a certain point in time and place cannot be other than the product of the material and ideological conditions people life under.

One cannot expect of people having to work 12 hours a day, and having little welfare, that they take an interest in reading about revolution in an academic way. In our times the bourgeois-system tries to poison our minds with the values of their ideological (often idiot) way of life...so we would stay as atomised as they would like us to be and to prevent that we get conscious of the fact that in reality we merely are the tools they are using. The way we lead our lives is the way they want us to lead our lives. We are being kept conditioned for their aims. Should we wait for their economy to collapse once more in an unbearable way or should we wait for the moment when the new magical mystery toy of globalism meets massive resistance...or for the moment when people get fed up of stressed working and living conditions...and rise in an organised why against this all ? Should we wait until some people do not cling as much to their luxe anymore and become active ?

We, the ones knowing about the theoretical history, think too much only in terms of whether one is a Leninist, Trotskist, Stalinist...or another  with a family name before it. How are we going to intervene in the process of workers eventually wanting to take power ? Now that we have elaborated our theories and each variety of ideas exist, how are we going to regroup ? Points of view can be different and wemust keep on writing good articles, but we should be very prudent.

One should be as realistic to recognize the fact that for example China today is a more modern State then it was in 1927, because the Chinese CP-policy, in spite of it ‘s numerous mistakes or alliances with the forces of the right at that time, contributed to that process.

One should be able to say, without being insulted that some benefits ; acquired under the former social experiments in the former USSR or the DDR, were better than the daily live an increasingly part of their populations have now anno 2001 . Without being distrusted, one should be able to say that in times of war , the revolutionary theory of ‘defeatism (the war against each nations own establishment) was more easy to put into practice in the days of the Russian Tsarism then in fascist occupied Europe.

After all our studying and writing we should become able to put forward our

own program to be voted on one day. Afterwards the ones to control such a program could be appointed by international elections also...no elections where voters can vote on but international elections on PROJECTS. We have already a lot of concrete propositions on this...maybe you have also. Why wait until workers liberate themselves on their own and start leading councils democratically. Will then the majority be , as by a happy coincidence; the most conscious part of the proletariat ? I’m afraid not. I’m not a supporter of certain 'chaos-theories'. Intervening in the class-struggle theoretically is one thing, guiding it in a practical way is another...leading in periods of struggle will prove to be necessary... . But what will we then have to offer ?

 

 

+++WORKERS ADMINISTRATIAN AND HIERARCHY VERSUS BOURGEOIS

STATE AND BOURGEOIS DEMOCRACY

Following a number of discussions going on on the internet and outside it, it seems to me a lot of controversy exists on the question of how a socialist project is to replace the system of exploitation and concurrency.

Every group and all the not-organised individuals have their own ideas on this subject and the way alternatives are to be implemented. If such a system is to establish itself and wishes to survive, it cannot do without strictly defining the notion proletarian hierarchy.

According to me, proletarian dictatorship is not the rule of a party or the rule of democratic centralism of councils; or not a coalition between parties; but the coordinated action of the highest EXECUTIVE council of the internationally organised (1 political legislative project called society and 14 practical projects to manage society on a world base).

In a period of revolutionary struggles ,councils must come together to debate and decide on a transition program towards an non-capitalist society. To prepare this kind of situation we could already form, and in fact are forming embryonal committees.

Once an agreement on the demands for each project is reached, their

international executive organ can organise international elections for or against such a transitional program.

Since that program will be mainly based on the needs of proletarians, such a program shall have a large majority. After the aproval of the program, the councils can organise international elections on a non-party base.

To appoint the presidents of each project in society, people would be able to give their votes for candidates arranged in one of the 15 projects necessary to manage society. Leaders must follow the guidelines of the projects and can be replaced if they don’t follow the program, or if they prove to be not ready to manage whatever is to be managed.

In this way the State, as an instrument in keeping capitalism in power, can be replaced by a proletarian hierarchy, capable of providing a real socialist alternative and a mode of functioning for the transition towards socialism ...which becomes more needed as years go by.

 

Bijzondere Energieën   

The energy of consciousness plays a telepathic game with our telepathic and other exchanges  In function of who we are and what we want and of who needs what and who in fact.  Those who by true events and words know that their interpretation was wright, can have very good flash backs and discover connections between things and people better. Those who understand as well, or in lower degrees; but who realize that they were partly or entirely the cause of misdoings to others; can have good understanding of things as well, but in less dimensions. Do not blame them too much, they are seeking to escape from both sides of telepathy. Life puts people on our roads, sometimes we like them a lot till we find some angels who need the help of angels.     In the process of helping them (and at the same time in a way, us, no matter the emotional road downwards they can provoke)…in that process they do not always like us for the effort…and by getting tired the stronger ones don’t always have the wright reaction…and the weaker ones can have very strong inputs as well. If there is something troubling you, have faith that it will resolve itself and trust the inner spiritual energy who is inside you or wants to be inside of you.  If you do not find inner joy in yourself, you will  never understand where inner strength comes from.

 

 Bijzondere Energieën   

Een mens moet niet hoger willen reiken dan hij kan, toch komen er op het levenspad omstandigheden die worden uitgelokt door het hoger willen reiken, en dat hoeft niet overwegend nefaste gevolgen te hebben; de inzichten die een bepaald iemand nodig heeft passeren gewoonlijk langs het meer willen weten, iets zoals de uitspraak die ik onlangs hoorde : “Stop met ‘God’ te willen zoeken, ‘God zoekt U’.  De filosofische interpretatie van deze abstracte eigennaam zal ik niet te veel meer specifiëren, de echte vorser zal er naar op zoek moeten langs heen eigen ervaringen en eventueel geholpen door een aantal linken en bij linken die ik hierboven als tips opgaf of https://www.filosofischverzet.be https://deblogfilosoof.blogspot.com  want een aantal andere zijn buiten mijn wil vervallen wegens alleen het in winst denken van providers…met dank voor hetgeen ze deden, sans rancune, maar het trekt op niks

Veel wat al onder paranormaal is beschreven, wel , je zet er best grote vraagtekens bij of een verwerpingsteken, ah ja, dat bestaat nog niet.  Indien men in alle eerlijkheid dergelijke dingen wil beschrijven en ze niet alleen zoals hierboven in overwegend theorie probeert te vatten, moet je een heel goed observator zijn van de dingen die je dagelijks in je leven overkomen en hun linken met vroeger en eventueel verbanden naar de toekomst toe, of verbanden met mensen met wie je in verhalen zat en zit en zult zitten…tijd lijkt zich in deze materie of noem het eterie of een mengeling, wel op te lossen.  Het bewustzijn van alle deze dingen  lijkt niet alleen het bewustzijn zelve er van te dienen, maar maakt een reeks ontwikkelingen mogelijk naar de toekomst toe, als of er door het geheel van je bewustzijn en zijn verbindingen een aantal magnetische velden worden veranderd die toekomstige dingen mogelijk maken, een aantal ervan kan je soms voorspellend aanvoelen.  Een aantal anderen weet je eerst achter af en zijn vaak zo woord -symbolisch of naam-symbolisch of zo vergezocht dat je ze best naar het rijk der fantasie verwijst.

            LEZING: Blogfilosoof Octaaf Coeckelberghs in MEI

Octaaf Coeckelberghs doet hier het thema van zijn lezing uit de doeken. "In alle stijlen van de literatuur en ook via de visuele kunsten bied ik als ‘blogfilosoof’ via een 24-tal voor een stuk vertaalde blogs objectieve en subjectieve antwoorden voor diegenen die naar alle mogelijke zinnen van het leven op zoek zijn. Naast de tentoonstellingen in openlucht (spandoeken) en binnen (canvassen) samen met kunstfotografe Thea Swinkels (teksten van mezelf) geef ik ook lezingen rond waarom we niet van het fenomeen ‘oorlog’ afraken. Voor de lezing in de Bottelarij ben ik van plan dit onderwerp beperkter in tijd te brengen en het aan te vullen met de filosofie achter ons ‘filosofisch verzet’ project. Fotofilosofie en een aantal gedichten en vertelsels rond elk domein van ons individuele en collectieve bestaan. Zo zal u hopelijk merken dat ‘Verzet’, niet alleen ‘weerstand’, maar ook ‘ontspanning’ en ‘versnelling’ (van bewustwording) betekenen kan. Hopelijk tot genoegen."

Wereldgenoten,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals het deel 'filosofisch verzet' voornamelijk columns tussen 2006 en 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe.  Dat deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.

Het totaalwerk geeft een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die soms door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil . Religie, 'van relier', ‘verbinden’, is veel breder dan filosofieën die op een Godsbeeld steunen. Wat de termen 'atheïsme' en 'theïsme' overbodig maakt eigenlijk. Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project.   Vroeger ook raadpleegbaar via een andere overkoepelende blog met andere lay-out, die ook naar de 24 andere bloggen leidt.

 

De vroegere verzamelblog telde tot1148 pagina’s, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & eigen bloglinken daarnaar met honderden eigen columns, artikels, essays en honderden linken, foto's, film...,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.      De 80 000 bezoekers werden overschreden en op de lijst van meest bezochte blogs stond ik soms helemaal van boven.       Als blogfilosoof op sociale media brengt ‘Filosofisch Verzet’ het verslag van  een meer dan vier decennia lange speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden.  Over hoe filosoferen ook persoonlijke emotionele en spirituele zingeving wordt. Over hoe ‘graag leven’ meer mogelijk wordt. 

De sinds enkele jaren haar omgeving met kunstfotografie verblijdende fotografe Thea Swinkels vond een deel van haar inspiratie voor haar werk van de paar laatste jaar in citaten uit het bovengenoemde werk van Octaaf Coeckelberghs.       Tot op heden stelden ze op een paar plaatsen tentoon, alsook bereiken ze via de sociale media en al reizend een ruim publiek.  Onder andere op Facebook Fotofilosofie  kan U hun tot op heden tachtigtalwerken bekijken.  Een 28tal is op spandoek afgedrukt.  Geniet ook van de tentoonstellingen.  Filosofeer er over !

Een deel van de Theatermonologen zijn verwerkt in de blogs.  Na mijn blogwerk en politiek engagement lijkt er nu een periode aangebroken van tentoonstellingen en lezingen in verband met de bredere zin des levens, die wordt bemoeilijkt door de emotionele en intellectuele toestand van mensen en hun leiders die oorlog en armoede niet willen stoppen.

We try to communicate the essence of our work through expositions : Fotofilosofie.

About Fotofilosofie on Facebook and Expositions.  Our work is partly about world politics and is anti-militarist and it wants to use philosophy to observe and explain all the different meanings of life to do away with several other negative developments.  By means of Octaaf’s literature and Thea’s images and with the help of science as well, we want to show that life is a unified spiritual and material creation.  Our work, on every domain of life, is a search about separating sense from non-sense. Trying to get people enthusiastic about life again, more social, more in touch with their real inner joy.    (partly in English)  and Fotofilosofie Facebook 

 

92 philosophical theater monologue

 Gaining insight into the great drama that we play in becomes more and more necessary.  Such insight begins with thinking about how we can expand our practical, everyday limited consciousness. If you want to understand reality, try to stay within reality, without getting discouraged by it.

 "To understand, to be aware" ... is the most important condition to be able to work towards a more developed level of society. A society that rules according to the needs of the entire world.

That means that you must start to avoid all kinds of prejudices and fake or twisted news. Our motive ?  Wanting to prove that want truth, translated into objective journalism will eventually win from the rampant possessiveness of power mongers.

We have the opportunity to analyze history as one interconnected unity, skills and sciences enough to understand the meaning of life in fact. How can we make a better world…only hoping for it is not enough. One should understand which individuals or groups try to mislead people of good will.

Hope. Whether hope in a human, a system or hope is in an idea (hope for justice, solidarity… whatsoever) ... hope is important. Hope is motivation, is believing in. Without hope and faith you cannot overcome problems.  But it can be dangerous to orientate yourself on half-truths or things that are unreal or not social.

All those who came before us, were looking for answers even before culture gave them. Most of history the oldest part of our ancestors were satisfied with what nature gave them. One thing is certain: what they once sustained and passed on , that is what we are now. If our mind is merely to be explained materially, then their minds in a specific, physical, genetic sense ... are not dead ... and they still indirectly teach us to appreciate the simple things in nature. The rest of us, our environment, our habits, our culture, what I am saying now, obviously a lot came of them ... and still each generation adds it’s contribution. By reading, studying, discussing, organizing, presenting  alternative.   However ... thinking about 'origin and being "is it so difficult  that we hide too much  behind other pursuits, ideals or habits?

 Spirituality seems to be a form of energy that is bound to matter, it sometimes seems possible only in the NOW and sometimes it seems that we move beyond this life to the force fields of all the abstract virtues that we invoke for some strengthening in life without letting us catch by words like 'God' or 'time'.          The biological and spiritual ... are one with 's past,

Matter made life, spirit is a kind of matter as well, radiation…we invented 'god' and we know "life can arise by wishing I”t. This magic may know no bounds, but let us be realistic. Believers in God say that ‘wishing’ came before the facts. At the other end of the line of thought are the materialists, not in a daily, but in the philosophical sense. Materialists, not in the sense of "just eating and drinking and lusts and never enough," or " everything for me and not for another' not in the sense of "never content”. These are twisted  meanings ,used  in the other, the idealist camp as spiritual defense weapons were. No need for this in fact. Materialists see measurable forces as their origin.        With them, the order is just the opposite: one matter, two idea (the brains as a product of material evolution, the most highly developed matter ...our brain… or isn’t it?  If Idealist could accept that the radiation were we all developed from as well is a kind of matter, then there was no problem.

Is our spirit born as our our soul goes ?... We’ll see about that later haha (literally and figuratively). We can only really see that  'being' is bound to almost always measurable forces, but ... How do you measure your feelings ... and from where come your symbolic dreams? Leaving some mystery is inspirational of course. Physical and chemical laws had their own screenwriter: the urge to survive, the attraction and repulsion.      Let all those philosophical things not separate us. More interesting than getting divided about too much philosophical contradictions or breaking one’s head ... is to discover that history is not only primarily determined by the incentives of those who think about it, or basically by the circumstances in which people live…not only by collective and individual contributions, but also by not completely defined laws in fact. 

Friends, comrades, brothers and sisters, if necessary compatriots; Human Beings ; how important they finds themselves, think much too little as a group or larger whole.

If you view things objectively and socially, without putting personal prejudices to certain persons or institutions and their actions directly in a 'good' or 'bad'-quota evaluating; if you see behind all those things a 'right' or 'in this or that conditions doomed to failure' development to ... ‘ then you're on your way to begin to understand that the growth of the individual awareness contributes to the expansion and refinement of helping the collective ... and vice versa.

The higher the degree of development and the quality of the collective, the greater the cake individual and the individual potential. For example, when more people would understand the importance of a well-functioning workers movement and the power of solidarity, it would be very much possible. Very much of what now seems impossible.

         Too few people wonder how it is that they are without work or why there are others that are hungry and others who have to destroy their butter mountains and unsold fruit ... or there also are the ones that make weapons there d' to destroy others again ... etc. They pose themselves too little questions, sometimes answers are given to them, but  the answers never seems to fit into a larger whole.  A lot of people just want a job, an income, they don’t want to harm other people.  And most of us are environmentally conscious. But things like unemployment, hunger, war and environmental degradation not only will disappear with good will, but inadequate, to outdated structures and greed will have to vanish  ...... you start there against? There is seemingly no power at present to influence things positively. And so we once again don’t start talk about those things  again . Keep on talking about them is  of course is important; because as the sun light ... those things are so important to humans.  ‘How and by whom societies are organized’ indeed is an important issue  for our collective well-being. Not?   

Where they kept us busy with so far ? What should we care about eating with golden spoons of rice, if you know that here with us there is a shortage of food production. Must we teach our children that there awaits an eternal punishment for them if they do not follow the Roman Pontiff ... or should we rather talk them about keeping the world a good place for their offspring? What now has precedence: the rapprochement, confidence and organization between those who work or are unemployed… promoting and creating something social together in the city streets or work places... or continue to propagate against each other that you can do nothing that there are no alternatives ? Don’t you overestimate the problems without seeing the possibilities ? I ask again: what has priority: what water they can baptize with or bring water where there is none? A priest has something in common with a worker today: the majority of workers also have 'anonymous' bosses.  Therefore, perhaps even this small critical ode to the Bible:                                                  

You all, atheists, theists or I do not know: All -ists- stop the quarrel become artists.  Too much attachment to the word God mystifies reason, the eternal already was there, is there, will be forever here…it ligers in ourselves !  Don’t believe the story of ‘the chosen people, everything moves in the same directions when it comes together.        The spiritual goes beyond just feeling and thinking.

         There was, there is, there could be enough. Economically strong wanted, like, will always want more. There was, there is, there will always remain limited consciousness about own mortality. Should we therefore continue to work like ants, deepening some philosophic issues, social problems ?

Who leads the fight for the possession of money, land, work, food and war machines?

The strong, the haves intrude themselves the easiest Organizing the dependents is more difficult.

They must continue to choose each other. For even the least miserable among them is a victim of the struggle for the highest profit systems.

 Greed and death awareness beards manslaughter within one’s own kind. Vanity and knowledge don’t match, it manipulates knowledge for speculative reasons. 

Meanwhile, the dependents work at their collective subconscious ... peace people, anti-racists and anti-fascists, environmentalists, leftists, the people of the Doctors Without Borders and many others all in their boxes without joint program. Perhaps behind the collective conscious nothing more powerful can exist ... or do you think the idea and feeling exist independently of matter?

The madness of fear, killings, the opposition between finite by greed and infinite by sharing.

The repulsive of having too much at the expense of another ... one can only resolve by changing the large ownership structures…ore by sharing.

 The learned shame for nakedness of body and real facts. The urge to hide your from childhood often dismissed creatives initiatives.

The frivolous of faith and believing in an easier over romantic antimatter live... where some people prefer not wait for ... to get there ... while they are already there in effect.  Don’t they know it’s all about the theatre her below, learning to be strong and changing the negative in to the positive, knowing into awareness ? Who will always tell them the opposite ?

 

The man that groove for the roots of the tree of knowledge was like Moses or any of the hundreds of other writing seekers. Darwin's Adam's and Eve's, conditionally immortal ...

... Still they live ... wasting to much of their limited eternity ... little do they stand still and little they think together; fail to correctly observe ... missing the power of really acting together…they must help each other to save the collective values and dump the things that make them sick.

Threatening them from chasing them from what could be their paradise, does not help ... the threat of total destruction is the reality. Repeated promises,  deceptive improvement, repeatedly beating, killing, all those good people ... that can never lead to the benefit off all.  Always those commercial relaxation, OK, but not as a new opium of the people. The earth won’t be saved by the domination of the culture of greed.

 They built a city, a tower, exterior signs to feel common, it doesn’t work otherwise. Not the invisible main character of the ancient Biblical book confused speech, still those methods are used by the powerful.

 The power of the one’s orienting themselves, oppressed; their striving for selflessness ; their helpers' exemplary strength, working on a new approach to a universal language; but what is one, alone with a language in towns and villages ... alone, still divided? The fewer misunderstandings, the less systems, the fewer conflicts of interest.

 Languages do not have disappear when you can work with one language among all people ,the language of planning together and discussions, the language of deciding and dividing honestly

 From the work of millions of slaves who obeyed hundreds of thousands of officers who tangle with thousands of servants and hundreds of bosses and dozens of rulers; grew the positive understanding of the lowest class. When there are too many drops that flow over the spark that poses the question of ownership will ignite.  Question from whether depends a  mature and organized basis.

When interaction between a stressed economy and social inspiration go together with personal freedom and daring collective actions…in the end no possession will be that big that it can exploit. When birth control will not be used as a racist argument, but as something reasonable everywhere. When extermination for the difference in wealth and race shall be abolished.  When having a job will be a right. When possession will mean : your house an socialized enterprises, small companies, common factories …only then all social inspiration will have reached its peak.

Are we aware that the political, social and economic developments mainly follow negative laws? Why are we so silent and sparing with our opinion? We still see the truths behind poverty and glitter? Whence comes that other society in our and in other areas?

In what society we want to evolve together? Because nothing stands still. We must learn to see history as developments that seek to reward their social players. What mechanisms still cause war, environmental degradation, underdevelopment, armaments, hunger, exploitation, impoverishment, illiteracy ... commercial and cultural domination?

 Too much possessiveness, too few opportunities for security for children. Too narcissistic reflexes that imprison us in our family. Distrusting greedy people doesn’t stop them. Too much hassle and routine. Not enough to do too, little satisfaction. Too much arrogance, property and discontent, leaves of 'never enough' and 'always less than another. " Too much inexperience to deal with the lower part of the love when it all seems so difficult.

 The collective antisocial can be prevented by controlling effective leaders and to call them to account. By first voting for a global program and then for the directors on project lists.

 Children, your new bearers of life, you are not served with a falsified history. Are you going to allow being divided amongst your friends as well?  Or will you see to unite the infinite benefits of orientating on objective sources? Wisdom, however tied to tough conditions, only afterwards appears to be an improvement. Wisdom can first start, when a lot has been experienced. Why should suffering continue to always come before wisdom ?   Demonstrating the lameness of some old structures. Justice, born of the power to the clumsiness from the world ... must still grow from social progress ... must not go backwards.

Realizing that these insights are a primarily collective success, those legacies that I try to put into words, I’ll stop traduce them here in English, I’ve got a lot more in Dutch.  I thank you for your attention ... and I wish you much strength to continue to build on these insights.

 Dutch translation

 Kinderen bevoordelen ten opzichte van anderen, komt het dreigen en scheuren tegoed…heeft de arme jeugd geen recht op eten en weten ?  In de oudste, ‘goedbedoelde’ dreigersroman is rijk zijn een in huwelijksaanzoeken gebruikte zegen.

In de nieuwe, nog beter bedoelde testamenten, die al wat minder draconisch dreigen…is rijk zijn eerder een handicap.

De goedgeprate bezitsdrang der Oud Testamentische dwazen, zou zelfs menig twintigste eeuw ‘se Zuid Vietnamees verbazen.  Palestijnen en Joden, destijds kinderen van hetzelfde moederlijf, de enen minder machtig, de oudste die de jongste dient, stop met mekaar te willen verscheuren in naam van de eigen elite of de eigen godsdienst of de eigen nationaliteit…mensen hebben geen nationaliteit en zijn zelf hun tempel wel.  Autonomie begint tussen de werkers aller landen, tussen de buitenmensen of zij die graag tussen dichte bouwsels verblijven, tussen hen die een  menselijke rechtvaardigheid willen.  

 Schrijvers met een collectief verantwoordelijkheid aanvoelen beschreven het voortdurend lessen trekken.  De armere wereld verloor zijn rechten aan de nog altijd door ‘dreigers’ bij hun en hier geleide wereld.

De dag dat die wereld tot macht komt, schudt die wereld het hen door hun en onze superklasse bezorgde wereldjuk van z’n nek…actieve solidariteit zal het dan ook hier van uitbuiting en gemakzucht moeten winnen.  Het is wel een mooi leven, maar daarom nog geen mooie wereld…en daar zullen we wat aan doen. We zijn er in feite al eeuwenlang mee bezig.

Het kan nog een hele poos duren, maar af geraken zal het werk dat zich nu al zolang zonder veel volkstoezicht voltrekt.

Steeds vertrekkend vanuit een nieuw stadium, steeds tegen het valse vragen in :  je bent welkom in alle ploegen die die tijd aan ‘t voorbereiden zijn.

 De door de eeuwen heen doorgegeven vormen van waan allerhande, nestelen zich nog altijd op de achtergrond van onze dagelijkse ervaringen met anderen.  Een waanidee, een ‘’t is zo en ‘t zal nooit veranderen ’gedrag, is zo sterk dat eenmaal het zich in gewoonten ingenesteld heeft, het nog moeilijk aflegbaar is.

Het geslacht op aarde behouden…een grootschalige collectieve bedoening in het oude deel der verzamelde verhalen, aanvankelijk een nationalistisch iets…de individuele tips en de internationale aanzetten zaten tussen de belevenissen en de woorden van vier evangelisten die veel van ene Jezus wisten.

 Zij die met het godsidee blijven vechten, en zich een onlichamelijke geest willen toemeten, zijn verstrooid en verdeeld geraakt, ook al heersen ze nog over deze wereld. Zij die met de rationaliteit vochten en vechten ook. In allerhande kleuren hun onderverdelingen hebben zij alleen interesse voor het gelijk van de groepen geaardheden die hen steunen.  Rationaliteit is er om soepel te beheersen, niet om te tiranniseren of te verdelen.  Verdelen ?   Aan de ene kant in uitbuiters van het individualisme, en in roze en rode en rodere of groene methoden om de individualiteit in het gezamenlijke te integreren. Verdeeld raken tussen tafels , stoelen , pennen , theorie zonder naar de mensen uit de praktijk te luisteren.

Eender waar systemen en mensen die belangrijke sleutels tot geluk belemmeren, moeten er ook mensen opstaan die die blokkades aanklagen en die mensen met woorden in een greep durven nemen…daar waar die mensen als pionnen de vrijheid van anderen verwateren doen.

 Wat is men met een overvloed van intellect, als het gebruikt wordt om nieuwe elites te vormen ?

Wat is de zin van handelen in onleefbare steden en gebombardeerde dorpen ?

Weg met lompheid, bruut verbaal en ander geweld, met lauwe flauwe kul, weg met op leugens gebaseerde fopspenen.

 Wanneer het tij zal keren en het sterkste volk het zwakste niet meer onderdrukken zal, wanneer de slaven zelf drijvende kracht worden, tegen hun drijvers in :  onderdrukten, in hun nieuwe kiemen zelf geen onderdrukkers meer, zullen hun les bij elke nieuwe ervaring beter begrijpen, hun ongevoeligheid voor de door een bepaalde welvaart verzachte geschiedeniszweep naast zich leggen…

 Iedereen zal pas echt in een nieuwe verscheidenheid delen kunnen…als de tank bestuurders en de jachtpiloten niet meer meedoen willen…dan…  .

Nochtans…als dagen met arbeid zijn gevuld, luistert men niet meer naar reders of geschreven rede…maar trapt men in de subtiele vallen van de moderne slavernij.

Om waarheid te kunnen verharden, werden en worden miljoenen ervaringen uitgezift.  Om de rede op het sadisme te laten primeren…planning op verkwisting,  overleggen op hakken…om het nuttig gebruik van overschotten in de plaats van het weggooien ervan te stellen…doe je zo niet…dan doodt je de hongerigen…ook al zie je ze niet.

De rede raakt achterop door valse praat en hebberige instincten , door boulevardpersverslaving.

 Een collectiviteit in beweging rekent best niet teveel op onbezonnen  agressiviteit, vooral op vastberaden leiders, naar eendracht strevende grote bewegingen, solidariteit en collectiever wordende doelstellingen.

Een collectiviteit in beweging…dat begint met individuen…dat valt niet uit de lucht en wacht niet eerst op iemand anders.  Goed uitgewerkte en vanuit verantwoordelijkheid opgevolgde afspraken, blijken telkens een garantie voor steeds opnieuw te halen doelen.

 Weinig gewoon zijn en dan ineens te veel krijgen, gevolgd door schrokken, uit vrees om niets meer te hebben, brengt op termijn de eerlijkheid tot zwijgen.  Dan lokt de roep van ‘t laten omkopen, de kortste weg naar een bedwelmend teveel, breekt de moed en voedt het onderbewuste in zijn sluipende aanvallen op de collectieve rede.

 Er is geen uitverkoren volk.  Alleen telkens de oppervlakkige verschillen van stam tot stam.  Er is geen uitverkoren mens, alleen telkens die andere uit te bouwen ‘gaven’, andere levensopdrachten. Eén internationaal ruimdenkend, strikt sociaal- ISME,

Aan geen ras, grens, taal, volk of grootkapitaal gebonden…waar iedereen rustig zijn eigen verscheidenheid aan manna vindt…waar aan het woord ‘kollaboranten van de macht’ geen smet meer kleeft, omdat die macht niet meer terug naar donkere periodes kan en mag.

Als volksaard niet over enge grenzen heen  kijken kan en zich onwetenschappelijk achter stoer doen , zogezegde godsdienst en dwaze zuiverheidsidealen verschuilt, komt met de crisis de kwel van verdrukking weer opzetten.

 Men vergeet zo graag echt nobele waarden.  Men leent geld aan de gemeenschap en durft mateloos rente vragen.  Men helpt alleen diegenen die de eigen groep baat kunnen bijbrengen.

Bewust voor stemmenverlies sluit men zich in kwade zaken bij de navelstaarders aan.   Ze verdraaien waarheden en lanceren sensationele, minder sensationele of gewoon valse geruchten.

Ze bouwen een klasse justitie voor de zwarte ridders van rond de Nijvelse nevelen…of voor de bescherming van de grote geldgabbers.  Ei zo na kneden ze met hun geld onze mening.

Wij hebben erediensten en vedetten cultus, bijna geen politieke vergaderingen ; buiten diegene waar het essentiële meestal onbesproken blijft, nooit gestemd wordt.

 Samengekomen op onze erediensten en vergaderingen, onmondig, geïsoleerd, hopend op het aards of hemels gouden kalf…zien we de ezel in onszelf niet.   Op onze samenkomsten, met uit werkmiddens ontsproten doelen, laat men sommigen toe van ons in blok voor ja knikkertjes van de MISleidende bovenste klasse laten door te gaan.  Men ziet niet het belang dat het openbare voor het persoonlijke leven betekenen kan.  Men lijkt altijd voor een opstand beducht, men volgt de voorschriften van degelijk vergaderen niet.   

Teveel bezitsdrang allerhande, te weinig kansen op geborgenheid voor kinderen.  Teveel narcistische reflexen die ons in ons gezinnetje opsluiten.  Te wantrouwen hebberige mensen.  Teveel ruzie en sleur.  Te weinig doen aan te weinig voldoening.  Teveel verwaandheid, bezit en ontevredenheid, vertrekt van ‘nooit genoeg’ en ‘altijd minder dan een ander’.  Teveel onervarenheid om met het onderste deel van de liefde om te gaan als het allemaal zo moeilijk lijkt.

 Noem mij hier terstond driehonderd redenen om in de medemens ontgoocheld te raken.  Als je ze vanuit objectieve, op het positieve gerichte invalshoeken bekijkt, blijf je niet mopperen en zagen over ‘hij doet dit en zij doen dat en…’ Maar toch.  Waar er veel in naam van iets objectief goeds bijeen zijn, komen er desondanks veel, toch meer en meer bereidwilligen in hun midden. 

De goochelaars in valse bekwaamheid, zij die anderen minderwaardigheid voorschuiven, snoeren mondigheid en kunnen zonder replieken met hun gepast gehanteerde ondeskundigheid, blijven bewijzen dat ze nog niet aan vervanging toe zijn.

 Nooit zwijgen wanneer je vindt dat je iets afkeuren moet, de momenten waarop je dat kunt zijn immers nog veel te schaars.  Vanaf nu zijn volwassenen meer dan ooit collectief verantwoordelijk voor oorlogen, epidemieën en werkeloosheid die hun kinderen op wereldschaal overkomen.

En toch…ondanks sommige duidelijke, nooit door de machtigen uitgelegde tekenen, gelooft een stuk van ‘t volk niet met inzicht in de macht van rede en verantwoordelijkheid.

Ze kunnen er niet in geloven, ze krijgen er de kansen niet toe ; zo bouwt men zich een harnas van gedachteloze gemakzucht, …want anders sleurt de paniek, de stroom van de pijn van het niet volledig zijn, sommigen onder ons mee.

 Het collectieve asociale kan voorkomen worden door leiders doelmatig te controleren en ter verantwoording te roepen…door jezelf ook voor medeverantwoordelijk te houden.

Het asociale werkt nefast, de twijfel straft zichzelf totdat je alles hebt uitgezift en het voornaamste overhoudt.

Indien niet gegrond, is klagen giftig.  Klagen kan alleen met de bedoeling aandacht voor positieve veranderingen te vragen.

Verandering, niet om met schijnbaar sleur geworden goede gewoontes te breken, niet om enge belangen zo vlug mogelijk in vervulling zien te gaan.

Laat de super de-luxeverlangens van de klasse-aan-de-top niet toe dat ze de klasse-aan-de-dop meesleurt in haar gevechten om hun concurrenten zelfs militair weer mee te helpen verscheuren.  Op momenten, tijdens jaren dat de meesten het alweer vergeten zijn…steekt, ‘uit het oog verloren’ het stinkend oorlogsbeest weer de kop op vanachter zijn bedrieglijke maskers.  Hoeveel doden moeten er nog vallen vooraleer de Zuid-Amerikaanse en ander nazis zijn uit geraasd en hun rechtse gelden opgedroogd ? 

 Wie maakt er vandaag echt gebruik van feiten en bronnen en studies over het nog in recente vorm aanwezige verleden ?

Hoe vaak ervaren wij ons leven als een persoonlijk en gezamenlijk innemen van standpunten in sociale organisaties.

 Zijn wij er ons van bewust dat het politieke, sociale en economische bepaalde voor de maatschappij als geheel bepaalde negatieve wetten volgt ?  Voor wie zijn wij zwijgzaam  en spaarzaam met onze mening ?  Zien wij nog de waarheden achter armoe en glitter ?  Vanwaar komt die maatschappij bij ons en in andere gebieden ? 

Naar welke maatschappij willen wij samen evolueren ?  Want niets staat stil.   We moeten de geschiedenis leren zien als ontwikkelingen die in het sociale  hun bekroning zoeken en vinden.  Welke mechanismen veroorzaken nog steeds oorlog, milieuvervuiling, onderontwikkeling, bewapening, honger, uitbuiting, verpaupering, analfabetisme…en  commerciële culturele overheersing ?

 Wat zouden christelijke en socialistische en nog andere werkers al 100 jaar lang niet kunnen bereiken hebben indien ze niet gescheiden gehouden waren ?  Indien ze meer internationale toenadering hadden gezocht.  Indien ze de superklasse die hen hun werk ontnam of onderbetaalde schaakmat hadden gezet i.p.v. voor hen gaan te vechten ?  Hebben wij niet teveel vertrouwen in een soort hemelse goeie gang van zaken ?  In de uiterlijke kunstmatige glans van alles en iedereen die ons mee in het zog van het groot Gapitaal zuigen ? 

 Ons verfijnen kunnen we alleen als we de menselijke domheid blijven bestuderen.  Leven we niet in een samenleving waarin we mekaar meer op de hielen moeten zitten dan dat we mekaar kunnen helpen    Hoe kan dat veranderen    Alleszins niet zonder een gepaste, op het overkoepelende ingestelde mentaliteit en organisatie.      Alleszins niet door ons op onze vele verschilletjes in bezit , graad en gezag vast te pinnen.  Alleszins niet zolang er op het initiatief tot beginnen spreken precies een hypotheek rust. 

 Een groep mensen over een belangrijk iets uit hun schelp krijgen is veel moeilijker dan alles in z’n gemoedelijke koffiezetplooien te laten liggen.  Moeilijker dan alles een opgedrongen gang te laten gaan.  Hoe komt het dat onze vrije tijd niet voor een stuk een lees-denk en vormingstijd is ?

 

Naar welke soort maatschappij wil de leidende klasse toe ? Naar een gouden-kalf syndroom voor een elite, gedragen door miljoenen die zulks ieder voor zich willen bereiken ? Iemand met super-de-luxe dromen gelooft niet dat het kapitalisme eigenlijk een veel middelen verkwistende lintworm is.

En over wat er met het socialisme aan de hand is, en in welkstadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je in welk stadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je natuurlijk niet teveel positiefs over.  Bovendien plagen wij onszelf teveel met een aantal vooroordelen die onze eigen sociale en psychologische onvrede moeten wegcijferen.  Vooroordelen en zich laten domineren door alles en iedereen komen soms ook beter uit voor persoonlijk willen hebben dan om gezamenlijk te willen zijn.

Vooroordelen zijn niet alleen een gevolg van passiviteit en berusting omdat alles toch zo complex in mekaar zit, maar ook een gevolg van alle negativiteit en emoties die we door moeten.  Waarom zouden we onze collega’s als concurrenten beschouwen ? Vooroordelen zijn een gevolg van een gebrek aan kennis en bewustzijnsgraad,  nodig om het geheel der toestanden en gebeurtenissen te kunnen blijven overschouwen.  Vooroordelen zijn er om de enge voordelen te kunnen behouden.

Slechts door een linkse ontleding van situaties, een op de belangen van de werkers (arbeiders, bedienden, boeren , zelfstandigen, kleine en middelgrote ondernemingen) gerichte uitgangspositie, krijgen vooroordelen geen kans meer.  Pas dan wordt kennis strijdbaarder dan vooroordeel.

Kinderen, jullie nieuwe dragers van het leven, jullie zijn niet gebaat met een vervalste geschiedenis.  Hoe kunnen jullie je echt goed in ‘t heden voelen , als dat heden jullie niet wordt uitgelegd als een stap naar een te richten toekomst toe ?

Gaan jullie je ook laten verdelen ?  Of zullen jullie de oneindige voordelen van zich achter objectieve bronnen aaneen te sluiten inzien ?   Wijsheid, hoe zwaar ook aan moeilijke omstandigheden gebonden, blijkt achteraf eerst een vooruitgang te zijn.  Wijsheid kan eerst beginnen , daar waar men door ervaring hernieuwd doorzicht hebben blijft.  Waarom moet lijden altijd eerst voor de wijsheid, de mankheid van structuren aantonen ?  Rechtvaardigheid, geboren uit de kracht om het onbeholpene de wereld uit te helpen…moet stillaan vlugger vooruitgang boeken…mag niet meer achteruitgaan.

Te midden van al het ongelukkige , nieuwe levenskansen scheppen, tweemaal beter af zijn, eenmaal materieel, eenmaal psychologisch.  Beseffend dat  deze inzichten in de eerste plaats collectieve erfenissen zijn ; erfenissen die ik tracht onder woorden te brengen , dank ik jullie voor jullie aandacht…en wens ik jullie veel kracht om  op deze inzichten blijven verder te bouwen.

 

93. De gruwelen der geschiedenis

Ze sloegen ons vaak neer

Was het alleen omwille van de boosheid der leiders

Kwam het niet ook door zoveel meer

In vele momenten werd uit natuur cultuur geboren

Tussen tekorten door

Het meer en meer mens willen worden

Vele generaties gaven het al door

Uiteindelijk gaven we niet alleen mondeling goede raad

Ook met talrijke geschriften

Deden we onze baat

Toch vechten tal van geschriften nog tegen mekaar althans

Ook hier en daar proberen wij het zonder harnas en kadans

We voelen met wie omgaan zoveel makkelijker lijkt

Tegen alle verplichtingen van een andere tijd

Al heeft in hoeverre hoe diep omgaan ook zijn grenzen

We zijn hier om te worden meer menZen

 

 94 Enkele belangrijke notities over liefde

Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men de 'liefde' noemt

De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuze termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaaleconomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als met onze relaties trouwens. Uitleen lopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid.

Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buiten uit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokte consumptiepatronen, de cultus van het seksuele genot, de commercialisering van de seks, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan te midden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufactoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoop gevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke apathie die asociaal en individualistisch maakt...). De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkingen te beschouwen. Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk collectief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de piramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realiteiten rondom jezelf moet werken. Constant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.

Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaaleconomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het economische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-economische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onszelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.

Geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ? Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz Helder zien hier in bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men met het 'goddelijke of 'ondoorgrondelijke' bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coördinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf

Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren

-het jaloezie- monster in vele van zijn facetten : Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menig één heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen...met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig...we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet...als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen. Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf...)niet direct 'controleerbaar' is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid...of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest. Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt...in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen 'kinderen' hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duld dat de ander iemand nieuw' heeft' om ook iemand anders te kunnen 'hebben'...met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug.  Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goedvoelen, bij de meesten ? niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is 'trouw' zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper...die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen 'waarde' wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar.

Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen...als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt. Voor diegenen waarvoor sex pijnlijk wordt, is dat waarschijnlijk minder een probleem dan voor anderen. Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer 'het' dan gebeurt is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het ons en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men 'aan de andere kant' had, kan interessant voor ons zijn.  Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar 'hoe zou het zijn met die of die andere'...al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma's van hun partner inschatten, nog dikwijls het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders... . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van 'je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht', kan danig uit de hand lopen. Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan...en...hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen ... ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen...een leven en langer. Zoals alles is alles een test...om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar bespaart van mensen die bij mekaar horen te provoceren. Google ‘ de blogfilosoof’ en ‘het voortijdig testament’ of ‘filosofisch verzet’ al of niet in combinatie met ‘skynetblogs’ er achter  of ‘philosophical resistance’ op facebook en google

 

95 Boodschap van de planeet Krito

Onderstaand interview kwam tot stand dank zij enkele mensen werkzaam in een aantal observatoria. Vanaf 24 juni 2010 kwamen daar een aantal signalen met het verzoek om dialoog toe. Tot iedereens verbazing was de vraag om communicatie duidelijk verstaanbaar en bovendien in het Nederlands. Daarom werd professor Gust Aerts uit Leuven aangeduid om de dialoog te beantwoorden. De wetenschappers lieten de politieke, economische en militaire leiders en de media op verzoek van de contactzoekers voorlopig buiten het gebeuren.  Een stem die zich voorstelde als KritaKrokus uit Krito de hoofdverantwoordelijke voor het ministerie van interplanetaire betrekkingen, herhaalde eerst bij wijze van inleiding en test zijn inleidende groet : Krita: “Aan alle mensen van goede wil, begaan met een menselijke leefwereld voor allen, aan jullie allen, aardbewoners : Groeten uit Krito.  Al vele jaren volgen we jullie wereldse doen en laten, bestudeerden jullie culturen en talen, maar tot nog toe zijn we er niet in geslaagd van contact met jullie te leggen. Het gejuich dat U op de achtergrond hoort, zijn mijn medewerkers wiens geestdrift nu interplanetair uit deint. (pauze). Eerst waren we van plan enkele satelietzenders te hacken en ons tot de totale wereldbevolking zelf te richten, maar die optie hebben we laten vallen in overleg met onze historici die jullie geschiedenis hebben bestudeerd.  Wees gerust, we kunnen jullie nog niet bezoeken de volgend 200 aardjaren , maar dat zouden jullie leiders toch niet geloven en jullie zouden in opdracht van jullie militair industrieel complex al meteen beginnen met een aantal kernwapens en dergelijke bij te maken. We richten ons nu tot jullie in het Nederlands om geen ongepast chauvinisme in de landen met de grotere taalgroepen uit te lokken en omdat één van jullie landen waar het Nederlands gesproken wordt, als hoofdstad Brussel heeft, niet onverdiend nadat dat land door de eeuwen heen van uit het merendeel van de andere Europese landen aangevallen werd. Als ontwikkelde culturele wezens, is die symboolwaarde ons niet ontgaan van op Krito.  Dit is onze kernboodschap aan jullie : Jullie bevinden jullie op een mijlpaal in jullie ontwikkeling, de keuze waarvoor jullie staan lijkt ons heel duidelijk : ofwel blijven jullie nog decennia ter plaatse trapellen én ook achteruitgaan ofwel kiezen jullie resoluut voor een totaal andere aanpak van jullie samenlevingsbeheer. Ondanks jullie technologische ontwikkeling slagen jullie er niet in van op een ecologisch verantwoorde manier datgene te produceren wat jullie menselijkerwijze nodig hebben en het vervolgens op een sociale manier te verdelen. Integendeel, jullie systeem draait rond het steeds meer produceren vanuit de superwinstmotieven van een kleine groep speculanten. Niet te geloven, maar met een gigantisch productieapparaat leven jullie al zo onder de voortdurende bedreiging van ineenstorting van jullie economisch systeem, met steeds maar weer werkeloosheid en economische en militaire strijd tot gevolg. Bovendien zijn jullie door jullie systeem verplicht van tegen een hels tempo te produceren met steeds minder mensen, terwijl jullie talrijk genoeg zijn. Merkwaardig ook dat jullie het leven voornamelijk beleven van uit het idee dat het uitsluitend in het teken van productie en consumptie zou moeten staan. Onderwijs, cultuur en levensbeschouwing...daar hebben jullie in verhouding weinig tijd en middelen voor over...voor ons een overduidelijk teken dat jullie nog veel werk hebben aan die 'winkel' van jullie, zoals jullie dat zeggen. We hebben, in alle bescheidenheid ,een aantal dingen op een rijtje gezet, waarvan jullie werk zouden moeten maken. Jullie hoeven nog niet over te stappen naar het samenlevingsbeheer dat wij hier kennen, objectief gezien zouden jullie dat wel aankunnen maar subjectief gezien ligt ons systeem hier nog niet zo in jullie aard. Wat jullie dus al wel zouden kunnen doen is zorgen dat jullie overheden op internationaal vlak zouden overeenkomen om :

-voor hetzelfde werk hetzelfde loon uit te betalen

-alle mogelijke vormen van speculatie uit jullie economie te bannen

-één internationaal sociale zekerheidssysteem voor meer welzijn te ontwerpen

-een internationale reconversie van de wapenindustrie te beginnen

-de militaire conflicten onmiddellijk stop te zetten

-een plan voor degelijke ontwikkelingshulp uit te voeren

-een eenvoudig en rechtvaardig belastingsysteem in te voeren

-wat jullie 'geld' noemen en 'banken' onder strikte voorwaarden te organiseren

-per grote economische sector één wereldwijde groep te maken om die moordende concurrentie waaronder jullie gebukt gaan te niet te doen

-de media door structurele maatregelen uit het winst denken halen.

Tot daar de kern van onze boodschap aan jullie”.

Het interview kon nu beginnen. De kleine groep wetenschappers hadden besloten de wereld van instanties en media niet te alarmeren en van uit eigen naam te reageren. Gust Aerts : “Hallo en welkom midden onze groep van wetenschappers op de verre aarde en bedankt voor de goede raad. Inderdaad, heel velen proberen hier tegen de irrationele en onmenselijke logica van ons samenlevingsbeheer in te gaan, er wordt aan gewerkt, geholpen door de tegenstellingen die het systeem zelf voor meer en meer mensen aan het licht brengt, al zijn we op onze hoede om niet te euforisch te worden bij het boeken van kleine successen. Vermits jullie alles van ons lijken te weten, stel ik voor dat we jullie een interview afnemen om meer van jullie manier van organiseren op te steken. Hoe zit jullie samenlevingsbeheer in mekaar ? 

het leven op de planeet Krito

Onze planeet bestaat uit een viertal grote continenten. Eén heeft een beetje de vorm van een ijsvogel, een tweede juist daaronder, lijkt een beetje op een Indiaanse die over het tweede grootste continent tuurt, dat dan weer meer een beetje van een reusachtige walvis in beweging heeft. Het grootste continent heeft grosso modo wat weg van een hele grote pauw die wat eetbaars op de grond lijkt te pikken. Hier en daar wat grote en kleine eilanden die als wolken tussen de wateren rond de continenten lijken te zweven. Klimaatgordels en poolkappen komen goed overeen met jullie klimaat zones, al lopen de tijdzones wat uiteen omdat onze afmetingen en deze van onze, ook gele ster wat groter zijn. Geschiedkundig hebben we ook een heel deel negatieve gebeurtenissen achter de rug, kinderziekten waaruit we versterkt gekomen zijn. Momenteel hebben we een technocratisch samenlevingsbeheer, waarbij alle groepen van eigenaren en producenten, zowel de overheidsorganisaties als de kleine als middelgrote en grote ondernemingen betrokken zijn. Private mastodontondernemingen zoals in jullie fase van imperialistische concurrentie strijd, bestaan bij ons al lang niet meer en zijn overheidsbezit. Het principe van produceren om maximumwinsten binnen te halen, werd door ons systeem geneutraliseerd. Iedere zelfstandige of werknemer behoort op Krito tot één of meerdere projecten waar hij of zij, werkzaam is...oh ja, wij op Krito hebben ook twee polariteiten aan wezens, ook onder onze dierensoorten is tweeslachtigheid een zeldzaamheid. We overwegen van onze betaalmiddel, het geld op een dag geleidelijk beginnen af te schaffen, maar tot nog toe, op een niet speculatieve manier als ruilmiddel en administratief middel gebruikt, vormt het nog een bruikbaar bindmiddel om iedereen er toe aan te zetten van toch zijn steen aan de samenleving bij te dragen. Toch hebben de begrippen 'loon' en 'handel' een andere inhoud dan bij jullie Aardlingen.

De berekening van een loon, gebeurt totaal anders. Neem nu het project Telematica. Het hoofdmanagment van dit project berekent op een ruime basis hoeveel een jaarlijks abonnement op alle mogelijke diensten per Kritoäan kost...dit bedrag wordt gewoon afgetrokken van het loon dat iedereen krijgt in welk projekt hij ook werkt. Tot de werknemers van het project Telematica behoren niet alleen de werknemers van de nationale telecombedrijven die de grote infrastructuur voor alle internationale telecombedrijven beheren en bezitten, maar ook de werknemers van tal van kleine en middelgrote privébedrijven wiens eigenaars aldus eigenlijk geen lonen hoeven te betalen aan hun werknemers en bovenop hun wedde voor hun beheers capaciteiten een surplus tot maximum 20% van het gewone gangbare loon krijgen, wat voor alle lonen met een grote graad van verantwoordelijkheid is ingebouwd trouwens. De handelaren van weleer krijgen voor hun distributie -of onderhoudsfunctie op het gewone loon dat eenieder krijgt een 5% bonus en alle prijzen, zowel als de lonen, zijn voor de hele planeet gestandaardiseerd. Alle andere kosten zijn recupereerbaar, niemand buiten de overheid op Krito heeft eigenlijk nog 'loonlasten' te verrekenen en alle grondstoffen zijn ook gemeenschappelijke eigendom. Ook boeren krijgen een loon van de overheid en bonussen als ze de productienormen halen.  Wij hadden, net als jullie met zovele absurde situaties rond oorlog, armoede, werkloosheid, vervuiling enz... af te rekenen, dat meer en meer Kritoänen een andere vorm van democratie gingen eisen. Ze wilden zelf een aan de evolutie van de samenleving aangepaste vorm van samenlevingsbeheer kiezen, zelf de grootste lijnen van de projectprogramma's verkiezen en nadien de dirigenten daarvan op projectlijsten aanduiden. De oude politieke partijen waren op de duur wel verplicht van zich qua partijwerking te beperken tot het plaatsen van kandidaten op de projectlijsten.

In de allereerste programma -en project verkiezingen, stonden de volgende eisen die men bij de eerste internationale verkiezingen goed-of afkeuren kon : ze komen overeen met de eisen die we ook op sommige 'blogs' op jullie internet vonden, de http://bloggen.be/conscience2008 blog bijvoorbeeld (de gele tekst onderaan).

 

96  Quelques traductions chez ‘Fotofilosofie’

Père Science et Mère Chimie. Grand Père Big Bang regardait sa fille Rayonnement qui était amoureux sur l’Atome…des photons volaient autour ses oreilles…et ça donnait des Molecules.  Gran Mère Terre trouvait sa rotation au tour du Soleil.  Ils fondaient leur trucs ensemble…les toutes premières cellules étaient prêt.  Mère Organo le faisait dans la Mer selon le système XX.  Organos devenaient Organismos et après pour multiplier plus efficace venait le système de Père XY.  Ensemble ils sortaient de l’eau pour commencer de l’art plus récente.  ‘Maintenant tous est prêt’ croyait la famille nature.  ‘Il y en a assez pour tout le monde.  Mais…regardez comment les grands capitaux font des guerres pour avoir de plus en plus !!!Souvenez nous : le principe de la cellule était PARTAGER !

Essayons de survivre la vie !  Puisque on peut pas détruire des électrons, radiation est éternelle. Supposons qu’il y a de cycles de Big Bang…les essences de tous les choses pouvaient bien ‘se réunir’ pour que tout l’ évolution recommencera un nouveau voyage : radiation, atome, planète, cellule, radiation…évolution jusqu’à notre âme et de nouveau radiation, ‘esprit’

Let us try to survive life ! One cannot destroy electrons, radiation is eternal.  Imagine a cycle of Big Bangs with the essence of all stuff coming together again to reunite so that evolution would each time again begin a new voyage : radiation, atom, planet, cell, radiation…evolution until our soul and once again radiation : ‘spirit’

Father Science and Mother Chemistry.  Grand Pa Big Bang watched his daughter Radiation who fell in love with Atom…Photons flew around her ears…and that gave birth to Molecules.  Grand Mother Earth liked turning around the Sun.  They all melted their stuff and more together…the first cell came into being.  Mother Organo did it in the Sea according to the XX system.              Organos became Organism and afterwards Father XY came out of XX to multiply in a new sexy way.  Together they got out of the water to start some more recent Art.  ‘Now everything is ready’ taught nature.  There is enough for everyone.  But look at those great grabbers, making wars to have more and more…while they forget the principle of the cell : SHARE.’   More explanation in English

People. They all have their own problems, not only because of their own history and their own nature, experiences and decisions. But they should be aware of leading a good life. Not only for themselves, but everyone they are connected with in many ways. People are connected telepathically and they have an influence on each other both in a spoken, sense and by their thoughts and feelings. They inherited some problems to overcome, but they often repeat some mistakes of the past, without overcoming them and then they get stuck with their lives or society.

 Each individual has a certain degree of masculinity and femininity. The difference can be big. It is not the purpose of being alive that one’s aim is to dominate another person, using too much masculinity in oneself if one is a woman, neither too much femininity to letting oneself be dominated, if one is a man.

 There is a lot of insanity in the world, both politically and on a personal level. But there is lot of progress being made and an enormous part of joy as well.

97 FOTOFILOSOFIE 2024-2025

GELUK DELEN

Is ook interesse delen.

Hoe zit de Kosmos in mekaar ?

Hoe is het leven ontstaan ?

De reis van straling naar atoom en cel volgen.

De natuur en de soorten bewonderen.

Is zich ook over alle grote en kleine dingen verwonderen.

Is de geschiedenis bestuderen en evalueren.

Is de geheimen der genetica in ons vertaald zien.

Is begrijpen hoe relaties in mekaar zitten. 

Is de spirituele samenhang van ’t collectieve ontdekken.

Is leren omgaan met onze karakters en hun voorgeschiedenis.

 

PARTAGE LE BONHEUR

Partage également vos intérêts.

Comment est constitué le Cosmos ?

Comment est née la vie ?

Suivez le voyage du rayonnement vers l'atome et la cellule.

Admirez la nature et les espèces.

C’est…

être surpris par toutes les petites et grandes choses.

Étudier et évaluer l’histoire.

C'est voir les secrets de la génétique se traduire en nous.

C’est comprendre comment fonctionnent les relations.

C'est la cohérence spirituelle de la découverte collective.

C'est comprendre nous-même et les personnages et leur histoire

PHOTO PHILOSOPHY 2024-2025

SHARE HAPPINESS

Is also sharing interest.

How is the Cosmos put together?

How did life originate?

Follow the journey of radiation to atom and cell.

Admire nature and species.

Be amazed by all the big and small things.

Study and evaluate history.

See the secrets of genetics translated into us.

Understand how relationships work.

Find the spiritual coherence of collective discoveries.

Learn to deal with our characters and their history.

 

Telkens wordt een mens bewuster van het
feit dat mensen soms zowel kunnen liefhebben, als tarten
om ergens 'gelouterd' uit een relatie te komen.
De liefde, de intelligentie, de logica proberen alles op een hoger niveau te trekken, maar blijven te vaak in zware emoties en praktisch verstand steken.
Mensen die deze groeiprocessen beet hebben en toch niet loskomen
uit de gewoonten van hun 'oude' angsten, blijven afzien...anderen
worden tijdens hun leven eindelijk geboren en leren zich uiten en
inzien dat niet een ander, maar zijzelf in de eerste plaats
verantwoordelijk voor hun groei en vastzitten zijn.
Iedereen heeft zijn eigen opgaven tegenover anderen...zelfs als
die opgave 'opgeven', 'loslaten' van die andere betekent.
In sommige gevallen moet de sterkere de zwakkere loslaten

 

Chaque fois qu'une personne en prend davantage conscience

fait que les gens peuvent parfois à la fois aimer et défier

sortir d'une relation « purifiée » quelque part.

L’amour, l’intelligence, la logique tentent de tout porter à un niveau supérieur, mais trop souvent ils restent coincés dans des émotions lourdes et une raison pratique.

Des gens qui ont compris ces processus de croissance et qui ne peuvent pourtant pas lâcher prise hors des habitudes de leurs « vieilles » peurs, continuent à souffrir... les autres naissent enfin de leur vivant et apprennent à s'exprimer et se rendre compte que ce n'est pas quelqu'un d'autre, mais soi-même en premier lieu responsable de leur croissance et de leur rétention. Chacun a ses propres tâches envers les autres...

 

Every time a person becomes more aware of the

fact that people can sometimes both love and defy

to obtain a purified relation, one gets wiser.

Love, intelligence, logic try to take everything to a higher level, but too often they get stuck in heavy emotions and practical reasoning.

People who have grasped these growth processes and yet cannot let go out of the habits of their 'old' fears, continue to suffer. Others

are finally born during their lifetime and learn to express themselves and

realize that it is not someone else, but themselves in the first place

responsible for their growth and retention.

Everyone has their own tasks towards others...even if

that task means 'giving up', 'letting go' of the other.

-------------------------------------------------------------------------------------

Kinderen krijgen liefde van hun ouders en moeten tegelijkertijd afrekenen met de onverwerkte emoties en geestelijke en materieel onvervulde betrachtingen van hun ouders. Later vormen die kinderen weer koppels en het spel begint opnieuw, maar met oude zowel als met nieuwe elementen. Die nieuwe elementen zijn dan de getransformeerde oude, of de oude zelf. Iemand kan bijvoorbeeld nog altijd zo gierig zijn als zijn vader of grootmoeder of juist het omgekeerde, verspillend...of de evenwichtige tussensoort. :)

 

Les enfants reçoivent l'amour de leurs parents et doivent en même temps faire face aux émotions non traitées et aux aspirations spirituelles et matérielles non satisfaites de leurs parents. Plus tard, les enfants forment à nouveau des couples et le jeu recommence, mais avec des éléments anciens et nouveaux. Ces nouveaux éléments sont alors les anciens transformés, ou l'ancien lui-même. Par exemple, quelqu'un peut toujours être aussi avare que son père ou sa grand-mère ou au contraire, gaspilleur... ou équilibré entre les deux. :)

 

Children receive love from their parents and at the same time have to deal with the unprocessed emotions and spiritual and material unfulfilled aspirations of their parents. Later, the children form couples again and the game starts again, but with old as well as new elements. These new elements are then the transformed old ones, or the old itself. For example, someone can still be as stingy as his father or grandmother or the opposite, wasteful... or the balanced in between. :)

 

OM JE WERELD VANDAAG TE BEHOUDEN of  verbeteren, voedt JEZELF EN ANDEREN OP, VINDt JE INNERLIJKE RUST, LOS JE RELATIEPROBLEMEN OP EEN MENSELIJKE MANIER OP. DENK VOORDAT JE SPREEKT ELK GEVECHT TEGEN COLLEGA'S FAMILIEVRIENDEN EN LIEFHEBBERS IS ENERGIE DIE NIET TEGEN DE ECHTE UITBUITERS KAN WORDEN GEBRUIKT

POUR SAUVER VOTRE MONDE AUJOURD'HUI, ÉDUQUEZ-VOUS ET LES AUTRES, TROUVEZ VOTRE PAIX INTÉRIEURE, RÉSOUDRE VOS PROBLÈMES RELATIONNELS DE MANIÈRE HUMAINE

RÉFLÉCHISSEZ AVANT DE PARLER. CHAQUE COMBAT CONTRE DES COLLÈGUES, DES AMIS DE LA FAMILLE ET DES AMANTS EST UNE ÉNERGIE QUI NE PEUT PAS ÊTRE UTILISÉE CONTRE LES VRAIS EXPLOITEURS (mis en musique par FL et chanté sur le CD 'Present State of the World', adapté en film par KS. Lyrics me)

 

TO PRESERVE YOUR WORLD TODAY EDUCATE YOURSELVES AND OTHERS FIND YOUR INNER CALM RESOLVE YOUR RELATION PROBLEMS IN A HUMAN WAY
THINK BEFORE YOU SPEAK EVERY FIGHT AGAINST COLLEAGUES FAMILY FRIENDS AND LOVERS IS ENERGY THAT CANNOT BE USED AGAINST THE REAL EXPLOITERS (door FL op muziek gezet en gezongen op de cd ‘Present State of the World’, verfilmd door KS, lyrics me)

------------------------------------------------------------------------------------------

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.
Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.
Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel het met je uitverkorene. Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt ...passie. Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het niet zo zijn

Surtout, apprenez à ressentir l’amour qui est en vous et apprenez aussi à le donner à …qui ?

Explorez les chemins empruntés par la philosophie et l'histoire. Adorez les arts ensemble. Prenez soin de votre corps, ne le forcez pas à l'excès. Partagez-le avec votre élu. Permettez le moins d’émotions négatives possible. Prenez soin de votre corps, ne le forcez pas à l'excès. Partagez l'amitié ainsi que l'amour, la connaissance et la recherche de votre corps avec l'élu... pimentez le tout avec un sens de la relativité et de l'humour et vous obtiendrez... la passion. Si vous ne vous choisissez pas immédiatement...l’une pour l’autre,  ça ne devrait pas être ainsi

Above all, learn to feel the love that is within you and also learn to give it to whom.

Explore the paths taken by philosophy and history.

Love the arts. Take care of your body, don't force it to excess. Share it with your chosen one. Allow as few negative emotions as possible. Take care of your body, don't force it to excess. Share friendship as well as love, knowledge body and soul with your chosen one... spice it all up with a sense of relativity and humor and you will get... passion. If you don't immediately choose each other...it shouldn't be this way

-------------------------------------------------------------------------------------------

eigenlijk is je leven iets waarvan je de gevolgen die dat dat leven op anderen heeft, en het waarom daarvan, nooit volledig begrijpt...da's iets dat verborgen in het collectief bewustzijn ligt. Het collectieve bewustzijn, de trauma's van generaties terug die zich nog altijd blijven vertalen in over dominante bindingen tussen ouders en kinderen en omgekeerd, tussen vrienden en vriendinnen, collega's...

en fait, votre vie est quelque chose dont vous ne comprenez jamais pleinement les conséquences que la vie a sur les autres, et le pourquoi... c'est quelque chose qui est caché dans la conscience collective. La conscience collective, les traumatismes d'il y a des générations qui continuent de se traduire par des liens trop dominants entre parents et enfants et vice versa, entre amis, collègues...

Actually your life is something of which you never fully understand the consequences that life has on others, and the why of it. That is something that lies hidden in the collective consciousness. The collective consciousness, the traumas from generations ago that continue to translate into overly dominant bonds between parents and children and vice versa, between friends, colleagues...

-----------------------------------------------------------------------

De echte waarheid omtrent het te volgen levenspad wordt dan wel met de jaren duidelijker en duidelijker , maar het is telkens wachten op de evolutie van anderen om zelf verder naar het soort dubbele verlichting dat we zoeken : geestelijke en lichamelijke intimiteit, door te stoten. Sommige zielsgekwetste mensen zullen in dit proces naar innerlijke rust proberen van anderen te kwetsen...of ze nu zelf de oorzaak van hun kwetsuren zijn of niet

La vraie vérité sur le chemin de vie à suivre peut devenir de plus en plus claire avec l'âge, mais il faut toujours attendre l'évolution des autres pour avancer davantage vers le genre de double illumination que nous recherchons : l'intimité mentale et physique. Certaines personnes blessées à l'âme essaieront de blesser les autres dans ce processus de paix intérieure... qu'elles soient elles-mêmes la cause de leur blessure ou non.

The real truth about the path of life to be followed may become clearer and clearer with age, but we always have to wait for the evolution of others to move further towards the kind of double enlightenment we are looking for: mental and physical intimacy. Some soul-wounded people will try to hurt others in this process of inner peace...whether they themselves are the cause of their hurt or not

------------------------------------------------------------------------------------------------

Als je een lang leven wil moet je met iemand leven die eigenlijk niet bij je past. De minuten duren dan uren.
Als je een kort leven wil, ga je zo in mekaar op, dat de tijd lijkt stil te staan, zo snel gaat ie voorbij.  😊 

 

Si vous voulez vivre longtemps, vous devez vivre avec quelqu'un qui ne vous convient pas vraiment. Les minutes vont durer des heures alors.

Si vous voulez une vie courte, vous seriez tellement absorbés l’un par l’autre que le temps semblera  arrêté  😊If you want a long life you have to live with someone who doesn't really suit you. The minutes then last for hours.

If you want a short life, you become so absorbed in each other that time seems to stand still, it passes so quickly. 😊

 

Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasieën, intuitie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepathische manier en zorgen voor rust zowel als wrijvingen. Indien mensen, familie, vrienden...je bijvoorbeeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonica, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en weid vertakte karma.

 

Toutes les expériences, pensées, sentiments, fantasmes, intuitions, etc... qui ne sont pas exprimés, se touchent de manière télépathique et procurent paix ainsi que friction. Si des personnes, votre famille, vos amis... par exemple, vous accusent réellement de quelque chose ou vous maudissent ou quoi que ce soit, cette énergie sera également présente, entre et à l'intérieur des gens. Les gens qui tombent amoureux les uns des autres, avec ou sans une longue période de platonicisme, les gens qui peuvent librement discuter de tout entre eux, nouent entre eux un lien extrêmement intense, qui dans de nombreux cas menace de disparaître lorsqu'il devient physiquement intime. Cela est dû à la désapprobation et à la jalousie des autres, mais aussi au fait de ne pas se choisir et aux liens trop lourds avec les autres... qui sont en partie une conséquence du karma des ancêtres et du son propre karma accumulé et largement ramifié.

All experiences, thoughts, feelings, fantasies, intuition, etc.... that are not expressed, touch each other in a telepathic way and provide peace as well as friction. If people, family, friends... for example, actually accuse you of something or curse you or whatever, that energy will also be present, between and within people. People who fall in love with each other, with or without a period of long-term platonicity, people who can freely discuss everything with each other, enter into a tremendously intensive bond with each other, which in some cases threatens to disappear when it becomes physically intimate. This is due to the disapproval and jealousy of others, but also due to not choosing each other and too many heavy bonds with others... which are partly a consequence of the karma of the ancestors and one's own accumulated and widely branched karma.

---------------------------------------------------------------------------------------

De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest.

L’imbrication des liens émotionnels qui existent entre les gens est si difficile à comprendre car avant que nous soyons tous conçus, tant de choses se sont passées qui ont inévitablement conduit à notre existence.

The intertwining of the emotional bonds that exist between people is so difficult to understand because before we were all conceived, so much has happened that had to inevitably lead to our existence.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

De mate en de aard van lotsverbondenheid bepaalt de kwaliteit ervan

 

Le degré et la nature de nos ‘destinations’ déterminent leur qualités

 

The degree and nature of our destinations determines their quality

--------------------------------------------------------------------------------------

 

 

WEERBAARHEID
stelt zich overwegend neutraal op tegen alles en iedereen
het in je eigen genieten van dingen en mensen sublimeert het lijden en genereert inzicht
maar te prefereren is de warmte van de ontmoeting
die de beste energie in iemand bovenhaalt
om soms op wrede en dan weer zachte manier
de weg naar achtergronden en wijsheid te Duiden

 

RESILIENCE

Adopte une position majoritairement neutre contre tout et contre tout le monde

Profiter des choses et des gens dans soi-même sublime la souffrance et génère de la perspicacité

Mais la chaleur de la rencontre est préférable

Elle qui fait ressortir la meilleure énergie chez quelqu'un parfois d'une manière cruelle et parfois douce

pour expliquer le chemin vers l'arrière-plan et la sagesse

RESILIENSE

takes a predominantly neutral position against everything and everyone

enjoying things and people in your own self sublimates suffering and generates insight…

but the warmth of the encounter is preferable.

It brings out the best energy in someone,

sometimes in a cruel and sometimes gentle way

to explain the way to background and wisdo-----------------------------------------------------------------------------------------Wanneer spiritueel verbonden mensen hun negatieve emoties kunnen overwinnen, worden hun vingers als camera's die elkaars cellen lezen... zeker een bijna ideale situatie... de liefde bedrijven met veel concentratie en begrijpen hoe we elkaars lichaam en ziel echt kunnen activeren op een spirituele manier…maar het is nog steeds geen garantie dat alles goed zo blijven kan.

 

Lorsque des personnes spirituellement connectées peuvent surmonter leurs émotions négatives, leurs doigts deviennent comme des caméras lisant les cellules de chacun... une situation certainement presque idéale... faire l'amour avec beaucoup de concentration et comprendre comment nous pouvons réellement activer le corps et l'âme de chacun dans une voie spirituelle… mais cela ne garantit toujours pas que tout puisse rester ainsi.

When spiritually connected people can overcome their negative emotions their fingers become like camera’s reading each other cells...surely an almost ideal situation...making love with a lot of concentration and understanding how to really activate each other’s body and soul in a spiritual way, but still it isn’t a guarantee that things work out all right. .

_________________________________________________________________

Mijn hele leven, een groei langs mensen om; had als betekenis van altijd opnieuw te interpreteren en er besluiten over te maken en in één of andere vorm door te geven. Altijd opnieuw, jaren aan een stuk, gehaast soms om binnen het tijdsbestek van mijn leven datgene af te krijgen wat ik doorgeven moest, zo leek het mij. Nu mijn werk af lijkt en ik op de volgende aanzetten om het uit te breiden wacht, richt ik me weer tot ik weet niet wie met deze woorden. Goed beseffende dat sommige dingen niet met woorden meer door te geven zijn en dat datgene waar ik voor sta ook zonder woorden zijn weg zal blijven zoeken.

Toute ma vie, une croissance autour des gens ; avait le sens d'être toujours réinterprété, de prendre des décisions à son sujet et de le transmettre sous une forme ou une autre. Encore et encore, pendant des années, parfois pressé d'achever ce que je devais transmettre dans le cadre de ma vie, du moins c'est ce qu'il me semblait. Maintenant que mon travail semble terminé et que j'attends les prochaines étapes pour l'élargir, je m'adresse à nouveau à je ne sais qui avec ces mots. Bien conscient que certaines choses ne peuvent plus être communiquées avec des mots et que ce que je représente continuera à trouver son chemin sans mots.

My whole life, a growth around people; had the meaning of always being reinterpreted and making decisions about it and passing it on in one form or another. Over and over again, for years on end, sometimes in a hurry to complete what I had to pass on within the time frame of my life, or so it seemed to me. Now that my work seems finished and I am waiting for the next steps to expand it, I address myself again to I don't know who with these words. Well aware that some things can no longer be communicated in words and that what I stand for? will continue to find its way without words.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Caresses érotiques

Elle le rend si fort si doux

Me veut dans son corps

Pour sentir encore et encore

Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore

Il veut, désire qu’elle vient

Sur cent façons avec ses mains

Aussi les pensées, pensées jouent avec

Quelle femme, quel mec

C’est plus que se faire plaisir

C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir

Ce n’est pas banale

C’est comme un grand orchestre et un bal Passé et présent tout, toutes, tous unies

Cherchent à se combiner dans un lit

 

L’amour sur l’herbe au bord du pont

L’orchestre des grenouilles de multiples sortes

Nous accompagnait

Le jeu du lumière parmis les feuilles

Nous encourageait

L’orchestre s’arrêtait  Au carrefour ou caresses devenait pénetration

Tout d’un coup un oiseau chantait tout une autre chanson

Que la sienne

Ero Roezen

Opbouw van het inner innige intiem zijn

Een geduldig wachtend  bed krijgt bezoek

Oranje gloedje aan aura luiert nog in de kamer

Donker rood de massage Johannesolie

Minutenlang de tijd nemend

Om alle deeltjes, ieder wezentje van haar zijn

Zalvend te beroeren

In laten dringen de hemelse

In de aardse liefde

Na de lange avondwandeling

Wijl lichamen zelf

Ook weer druppelsgewijs

Hun olie oppompen

En er even en weer opnieuw even

Ten volle gevreeën wordt

Tot een ongekend oord van rust

Hun deelachtig wordt 

Op grenzen van Boven en Onder

Neigen ze in mekaars armen in te slapen

Ontwakend weer bij zonsopgang

De roes van gisteren als ochtendgroet

De eerste poëzie en vertelsels komen vanzelf

Onvermoeibaar lachend genieten van mekaar

Om van het leven te proeven, ook zo

Een lichaam heeft veel om spelenderwijs te ontdekken

Twee plussen, twee minnen, steeds doorgaan met minnen

Verschillende rollen en leuke verhaaltjes

Zielen als magneten, spelend een spiritueel helend spel

Naar mekaar en in mekaar gezogen

Tantra opbouwend om alle onnodig karma

Weer tot zuiver licht en energie te maken  Overal intensief tegelijk bezig, verassend soms, op zoek naar uiteinden van wervels en vezels

Een hand die haar weer eens intenser beetneemt

Daar of daar en iets meer of minder druk ginder

Spelend met opgewekte energie

Laat ik me de kunsten van haar vingers welgevallen

Het besef voor uren één te zijn bij wijlen

Gloeden en symbolen die samenkomen

Langs de genen om nieuw leven makend

Al blijft dat voorlopig naar aardse normen virtueel. In de hemel weet men beter

Dagelijks voortbordurend op andere en dezelfde info vertakken zielen en geesten zich verder via het spel der liefde,  scheppende bio toestanden vol van Volt en zo van die Ohm dingen

De wijsheid der genetica baart voor heel passende aura's, technieken en spielerei we waren er beiden maar al te graag bei

Lijkt of er in de verte Indianengezangen klinken

Of zijn het dolfijnen in hun zang

Of zangers van het woord

Dat geliefden mochten beleven

Ero Angel Vibes : The room was filled with heavenly creatures, naked angels with all kind of marvellous colours of eyes and shapes. The only feminine  angel earthly present looked for my roots above  my bio heritage. Her wet prune took some liquid from my bodily oil as well and made Him swell even more whilst I started playing with her violin. All strings waiting to be put in the right vibration. Vibrating emerged from every ozon layer surrounding each planet of every cell. Now spirtis slowly started exploding from within their nucleus. Spring set in , producing summer, with lots of waves of heat and roaring thunder. Words went looking for an intense dialogue with her and his most intimate parts. I, the poet remembered the essence on this very moment where he lay her down.

 

Fotofilosofie 2025

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel. Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is. Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden. Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit. De waarheid is eenvoudig. Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig. Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ? Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent. Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven. Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven.”

"Il y aura la paix dans le cœur de ceux qui ont une âme honnête. Sauvez le monde de la destruction et conduisez les gens vers une vie meilleure. N'oubliez jamais que le monde est indivisible, il n'y a qu'une seule vie et qu'un seul monde, prenez vos responsabilités et vivez aussi intensément. que possible. Soyez léger pour guider. Allez vers les gens et parlez des joies futures. Votre place sera là où vous vous sentirez libre. Expliquez-leur la différence entre le monde matériel et la vérité spirituelle qui s'y cache.       Le passé vit dans le présent et a besoin du futur. Pourquoi y a-t-il si peu de joie parmi beaucoup de gens ? Les gens ne s'interrogent pas assez sur qui ils sont réellement et sur ce que signifie réellement la vie qu'ils mènent. Ils devraient être plus des philosophes que des matérialistes.  se demandent pourquoi ils vivent dans un monde de richesse et de pauvreté, de guerre et de paix, de stress au travail et de chômage. Mais il y a d'autres raisons au manque de joie... des raisons qu'on ne peut pas encore décrire. "

“There will be peace in the heart of those with an honest soul. Save the world from destruction and lead people to better lives. Never forget that the world is indivisible. There is only one life and one world, take responsibility and live as intensely as possible. Be light to guide. Go to the people and speak of future joys. Your place will be where you will feel free. Explain to them the difference between the material world and the spiritual matter Truth is simple. She hides in it past, lives in the present and needs the future. Why is there so little joy among many people? People do not wonder enough about who they actually are and about what the life they lead actually means. They should be more philosophers than materialists.  They should ask themselves why they live in a world of wealth and poverty, war and peace, stress at work and unemployment. But there are other reasons for the lack of joy...reasons that one cannot yet explain or write about.

Niet alleen de individuele, psychologische band bepaalt de intensiteit van een relatie...ook de band met het collectieve bewustzijn is van belang in een relatie. In veel gevallen wordt de liefde gesaboteerd, 'beproefd' door de levensomstandigheden,
alsof de genetische erfenis soms al niet zwaar genoeg om transformeren is.

-------------------------------------------------------------------

Ik verkies in 'levenskrachten' te geloven. Een zeer sterk wapen. De oer energie van die levenskrachten is volgens mij de 'liefde' in zijn algemene betekenis. Iedere persoon snakt ernaar deze energie te bereiken, via z'n huid, z'n emoties of z'n verstand. Eens men deze 'energievorm' verworven denkt te hebben, stelt men soms in meer of mindere mate vast, dat die energievorm ook andere, ziek makende energieën als afgunst, haat, wrok, nijd , jaloezie of leedvermaak 'oproepen' kan.  Daar moeten we leren boven staan.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Noem ‘God’ gewoon ‘het Leven’.  Eén punt, waar onzin bestaat, maar toch uiteindelijk in cycli altijd weer overwonnen wordt.  Alles domino…tot de tijdelijke finish van het verdwijnen en de pure wederkomst via waar het mee begon…onvernietigbare straling

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

De link tussen vervuiling en oorlogsindustrie zal niet op de agenda van de congressen over milieu staan.  Hypocriet gedoe eigenlijk. Met op de achtergrond 'wat valt er aan te verdienen' en 'hoe gaan we de concurrentie te snel af zijn' en ‘welke miljardairs mogen alles beslissen’.  Daarover vraagt men onze mening niet.  Je mag wel met 400 miljoen mensen op een halfuur mede beslissen wie het Eurovisiesong festival zal winnen.  Een modern gebruik van de telematica in de grote vraagstukken van de wereldpolitiek dringt zich op. Dan kunnen we voor of tegen internationale militaire reconversie stemmen. 

-------------------------------------------------------fotofilosofie 2025-----------------------

Er is maar één moment en dat is altijd NU.  Wij zijn de dragers van een deel van iedereen die ooit heeft geleefd.  Een wereldwijd vertakt genetisch netwerk.       In functie van meer en meer bewustzijn, welzijn en spirituele evolutie.            Met wie weet ooit een nieuwe evolutie na een nieuwe eerste cel in het wordingsproces van straling naar atoom…en wij. 

Al of niet na een nieuwe Grote Knal cyclus.

 

Il n'y a qu'un seul moment et c'est toujours MAINTENANT.  Nous sommes les porteurs d’une partie de tous ceux qui ont vécu.  Un réseau génétique ramifié à l’échelle mondiale.       En fonction de plus en plus de conscience, de bien-être et d'évolution spirituelle.            Qui sait, peut-être un jour une nouvelle évolution après une nouvelle première cellule en train de devenir un rayonnement vers l'atome… et nous. 

Que ce soit après un nouveau cycle du Big Bang ou non.

 

There is only one moment and that is always NOW. We are the carriers of a part of everyone who has ever lived. A worldwide branched genetic network. In function of more and more consciousness, well-being and spiritual evolution. With who knows, maybe one day a new evolution after a new first cell in the process of becoming from radiation to atom…and us.

Whether or not after a new Big Bang cycle.

 

 

 

 

 

 

 

 

Naarmate men opgroeit en de kring van mensen in je omgeving zich uitbreidt begint het spel van het opslagen van herinneringen waarvan er sommigen een leven lang zullen meegaan.  Het zijn puzzelstukjes die je voor het begrijpen van je totale leven nodig gaat hebben, indien je werkelijk het verlangen in je koestert van je leven zo bewust mogelijk te beleven en indien je het spirituele werkelijk wil leren kunnen vatten.  Godsdienst en religie, geschiedenis en psychologische en exacte wetenschappen , literatuur  en andere cultuur en de onderlinge relaties zelf zijn daar hulpmiddelen toe.  De relatie van ons duale ik en ons eigenlijke innerlijke met dat van anderen vormen er de kern van.        Het leven is deel een dominogebeuren, deels een voortdurende voorbereiding van toekomstige gebeurtenissen met koerswendingen of het tot staan brengen van de domino’s op momenten dat op verschillende niveaus van bewustzijn actief zijnde processen daar klaar voor zijn. 

 

À mesure que l’on grandit et que le cercle de personnes qui nous entoure s’élargit, le jeu de stockage des souvenirs commence, dont certains dureront toute une vie.  Ce sont des pièces de puzzle dont vous aurez besoin pour comprendre toute votre vie, si vous chérissez vraiment le désir de vivre votre vie aussi consciemment que possible et si vous voulez vraiment apprendre à saisir le spirituel.  La religion et la foi, l’histoire et les sciences psychologiques et exactes, la littérature et les autres cultures ainsi que les relations mutuelles elles-mêmes y contribuent.  La relation de notre double moi et de notre véritable moi intérieur avec celui des autres constitue son noyau.        La vie est en partie un événement domino, en partie une préparation continue à des événements futurs avec des changements de cap ou l’arrêt des dominos à des moments où les processus actifs à différents niveaux de conscience sont prêts pour cela.

 

As one grows up and the circle of people around one expands, the game of storing memories begins, some of which will last a lifetime. They are puzzle pieces that you will need to understand your entire life, if you truly cherish the desire to experience your life as consciously as possible and if you truly want to learn to grasp the spiritual. Religion and religion, history and psychological and exact sciences, literature and other cultures and the mutual relationships themselves are tools for this. The relationship of our dual self and our actual inner self with that of others form the core of it. Life is partly a domino event, partly a continuous preparation for future events with course changes or the stopping of the dominoes at moments when processes active at various levels of consciousness are ready for this.

 

 

 

In de liefde kunnen sommige waardevolle illusies kunnen blijvend zijn op voorwaarde dat je de kracht verwerft om er niet over te treuren als een derde ze volgen gaat.     En amour, certaines illusions précieuses peuvent durer à condition d'acquérir la force de ne pas s'affliger si un tiers les suit.

 

 

In love, some valuable illusions can last provided you gain the strength not to grieve if a third party follows them

  

 

 

 

Al is het je lot om de wegen van mensen met zwaar emotionele uitdagingen te delen, en gebruikt de liefde je daarvoor…al krijg je het beste in hen boven, en help je hen voor een stuk hun voorouderlijke erfenissen te begrijpen zodat ze hun opdrachten en kansen beter zouden verstaan, al schrijven ze teksten van spirituele waarde, soms loopt het allemaal niet zo zoals men zou kunnen hebben gehoopt en verwacht…omdat een hoger plan het al allemaal anders heeft bedacht. Men wenst mekaar sterkte en reist verder, want wrange ‘na gevoelens’ werken nefast.   Même si c’est votre destin de partager les chemins de personnes confrontées à de profonds défis émotionnels, et que l’amour vous utilise pour le faire… même si vous faites ressortir le meilleur d’elles-mêmes, et les aidez à comprendre leurs héritages ancestraux en partie pour qu’elles puissent mieux comprendre leurs missions et leurs opportunités, même si elles écrivent des textes de valeur spirituelle, parfois les choses ne se passent pas comme on aurait pu l’espérer et l’attendre… parce qu’un plan supérieur l’a déjà prévu différemment. Les gens se souhaitent mutuellement force et continuent leur chemin, car les « sentiments après coup » amers sont préjudiciables.   Even if it is your destiny to share the paths of people with heavy emotional challenges, and love uses you for that… even if you bring out the best in them, and help them to understand their ancestral heritage in part so that they can better understand their assignments and opportunities, even if they write texts of spiritual value, sometimes things do not go as one might have hoped and expected… because a higher plan has already devised it all differently. One wishes each other strength and travels on, because bitter ‘after feelings’ are detrimental.

 

Voor kinderen is alles eenvoudig, hun hormonen spelen nog niet mee. Ze kunnen genieten van een eenvoudig kusje tijdens een dansje...het zijn maar de volwassenen met hun genetische strijd om te overleven en hun maatschappelijke overlevingsstrijd, die alles ingewikkeld maken.
(Kunnen kinderen de genetische argwaan tussen hun ouders in abnormaal gedrag naar hun ouders en hun kinderen toe vertalen ?)   Pour les enfants, tout est simple, leurs hormones ne jouent pas encore de rôle. Ils peuvent profiter d'un simple baiser pendant une danse... ce sont juste les adultes avec leur lutte génétique pour la survie et leur lutte sociétale pour la survie qui compliquent tout.

(Les enfants peuvent-ils traduire la suspicion génétique entre leurs parents en un comportement anormal envers leurs parents et leurs enfants ?)

 

For children everything is simple, their hormones do not yet play a role. They can enjoy a simple kiss during a dance...it is only the adults with their genetic struggle for survival and their social struggle for survival, who make everything complicated.

(Can children translate the genetic suspicion between their parents into abnormal behavior towards their parents and their children?)

Mensen kunnen mekaar zowel liefhebben als tarten, maar ook indien ze niet samen blijven zal het toch nog wel een tijd duren voor ze de loutering van het proces hebben ingezien.     De liefde blijft te vaak in verstand en zware emoties vastzitten. Iedereen heeft z'n eigen opgave ten overstaan van anderen, zelfs als die opgave 'opgeven' betekent.   Les gens peuvent à la fois s’aimer et se défier, mais même s’ils ne restent pas ensemble, il leur faudra encore du temps pour voir la purification du processus.     L’amour reste trop souvent coincé dans la raison et les émotions lourdes. Chacun a sa propre tâche à accomplir envers les autres, même si cette tâche implique de « renoncer ». 

People can both love and defy each other, but even if they do not stay together it will still take a while before they see the purification of the process. Love too often remains stuck in reason and heavy emotions. Everyone has their own task towards others, even if that task means 'giving up'.

 

 

     Veel van de conflicten tussen mensen hebben niet alleen met de sociale politieke spelletjes van de machtsgroepen te maken, maar evenzeer met die prachtige oer energie die zich tussen onze benen bevindt. Die oer energie kan echter ook in een vernietigende jaloezie omslaan als we met biologische concurrentie geconfronteerd worden. Soms hoeft de concurrentie zelfs niet biologisch te zijn en duikt er ineens een geestverwant in een verhouding tussen man en vrouw op...en wordt de liefdesstrijd met nog grotere pijnen gestreden. Twee geestverwanten, met ook een passionele biologische band tussen hun beiden, hebben meer kans dat ze op een dag of via een langgerekte periode, mekaar fysiek zullen moeten lossen…indien ze voor hun opdrachten andere wegen in moeten.    Beaucoup de conflits entre les peuples ne sont pas seulement liés aux jeux sociopolitiques des groupes de pouvoir, mais également à cette belle énergie primitive qui réside entre nos jambes. Cependant, cette énergie primaire peut également se transformer en jalousie destructrice lorsque nous sommes confrontés à une compétition biologique. Parfois, la compétition n'a même pas besoin d'être biologique et soudain, un esprit de parenté apparaît dans une relation entre un homme et une femme... et la bataille pour l'amour est menée avec encore plus de douleur. Deux esprits apparentés, avec un lien biologique passionné entre eux, sont plus susceptibles de devoir un jour ou sur une période prolongée se séparer physiquement… si leurs missions les obligent à emprunter des chemins différents. 

Many of the conflicts between people have to do not only with the social political games of the power groups, but also with that beautiful primal energy that is between our legs. However, that primal energy can also turn into a destructive jealousy when we are confronted with biological competition. Sometimes the competition does not even have to be biological and suddenly a kindred spirit appears in a relationship between man and woman...and the love battle is fought with even greater pain. Two kindred spirits, with also a passionate biological bond between them, have a greater chance that they will one day or over a long period, have to physically let go of each other...if they have to go other ways for their assignments.

 

 

Kinderen krijgen liefde van hun ouders en moeten tegelijkertijd afrekenen met de onverwerkte emoties en geestelijke en materieel onvervulde betrachtingen van hun ouders. Later vormen die kinderen weer koppels en het spel begint opnieuw, maar met oude zowel als met nieuwe elementen. Die nieuwe elementen zijn dan de getransformeerde oude, of de oude zelf. Iemand kan bijvoorbeeld nog altijd zo gierig zijn als zijn vader of grootmoeder of juist het omgekeerde, verspillend...of de evenwichtige tussensoort.  Les enfants reçoivent l’amour de leurs parents et doivent en même temps faire face aux émotions non traitées et aux aspirations spirituelles et matérielles non satisfaites de leurs parents. Plus tard, les enfants forment à nouveau des paires et le jeu recommence, mais avec des éléments anciens et nouveaux. Ces nouveaux éléments sont alors les anciens transformés, ou les anciens eux-mêmes. Par exemple, quelqu'un peut être aussi radin que son père ou sa grand-mère ou tout le contraire, gaspilleur... ou un équilibre entre les deux. 

Children receive love from their parents and at the same time have to deal with the unprocessed emotions and spiritual and material unfulfilled aspirations of their parents. Later, these children form couples again and the game starts again, but with old as well as new elements. These new elements are then the transformed old, or the old itself. For example, someone can still be as stingy as his father or grandmother or just the opposite, wasteful...or the balanced in-between species.

 

 

 

Soms zetten we bij anderen dingen in gang waaraan, indien we deze dingen voorafgaandelijk wisten; we zeker niet zouden aan meewerken.  In de meeste gevallen kan je niet anders.  Heb je dan goede bedoelingen dan geeft dat minder kans op negatieve ontwikkelingen; maar je moet al veel wijsheid verworven hebben om te weten dat je je soms  van teveel inmenging moet onthouden opdat het best is dat de betrokkenen hun eigen ervaringen maken en doorgaan.

Parfois, nous mettons en mouvement chez les autres des choses qui, si nous avions été au courant de ces choses à l'avance ; nous ne coopérerions certainement pas.  Dans la plupart des cas, vous n’avez pas d’autre choix.  Si vous avez de bonnes intentions, cela réduit les risques d’évolutions négatives ; mais vous devez avoir acquis beaucoup de sagesse pour savoir que parfois vous devez vous abstenir de trop d'interférences afin qu'il soit préférable pour les personnes impliquées de créer leurs propres expériences et d'avancer. 

Sometimes we set things in motion in others that, if we knew about them in advance, we certainly would not cooperate with. In most cases, you have no choice. If you have good intentions, then that gives less chance of negative developments; but you must have acquired a lot of wisdom to know that you sometimes have to refrain from too much interference so that it is best for those involved to make their own experiences and continue.

 

 

Ik verkies in 'levenskrachten' te geloven. Een zeer sterk wapen. De oer energie van die levenskrachten is volgens mij de 'liefde' in zijn algemene betekenis. Iedere persoon snakt ernaar deze energie te bereiken, via z'n huid, z'n emoties of z'n verstand. Eens men deze 'energievorm' verworven denkt te hebben, stelt men soms in meer of mindere mate vast, dat die energievorm ook andere, ziek makende energieën als afgunst, haat, wrok, nijd , jaloezie of leedvermaak 'oproepen' kan.  Daar moeten we leren boven staan.

 

Je préfère croire aux « forces de la vie ». Une arme très puissante. L’énergie primordiale de ces forces vitales, je pense, est « l’amour » dans son sens général. Chaque personne aspire à atteindre cette énergie, à travers sa peau, ses émotions ou son esprit. Une fois que l'on pense avoir acquis cette « forme d'énergie », on découvre parfois, dans une plus ou moins grande mesure, que cette forme d'énergie peut également « évoquer » d'autres énergies écœurantes telles que l'envie, la haine, le ressentiment, la jalousie ou la schadenfreude.  Nous devons apprendre à nous élever au-dessus de cela.

 

I prefer to believe in 'life forces'. A very powerful weapon. The primal energy of those life forces is, in my opinion, 'love' in its general meaning. Every person yearns to reach this energy, through their skin, their emotions or their mind. Once one thinks one has acquired this 'form of energy', one sometimes finds to a greater or lesser extent that this form of energy can also 'evoke' other, sickening energies such as envy, hatred, resentment, jealousy or malicious pleasure. We must learn to rise above that.

 

Mensen zijn niet opgevoed om het hele filosofische beeld te begrijpen en elk tijdvak probeert zijn eigen woorden te vinden om dit begrijpen mogelijk te maken. Het redeneren in termen van 'goed' en 'slecht' en 'slachtoffer' is de voor velen eenvoudigste manier om probleemloos samen te leven met duidelijke regels over wat wel en niet mag.  De genetische en emotionele energie van mensen proberen te snappen is veel moeilijker.

Les gens ne sont pas éduqués pour comprendre l’ensemble du tableau philosophique et chaque époque essaie de trouver ses propres mots pour rendre cette compréhension possible. Raisonner en termes de « bien », de « mal » et de « victime » est pour beaucoup le moyen le plus simple de vivre ensemble sans problèmes avec des règles claires sur ce qui est autorisé et ce qui ne l’est pas.  Essayer de comprendre l’énergie génétique et émotionnelle des gens est beaucoup plus difficile. 

 

People are not educated to understand the whole philosophical picture and every era tries to find its own words to make this understanding possible. Reasoning in terms of 'good' and 'bad' and 'victim' is for many the easiest way to live together without problems with clear rules about what is and is not allowed. Trying to understand the genetic and emotional energy of people is much more difficult.

 

 

 

De scheppende kracht der natuur...noemt theatergenie.
Mensen met gelijke of tegengestelde ervaringen in hun jeugd, komen bij mekaar.
Vertellen mekaar eerlijk hoe hun leven er uit zag, doen er een schep bovenop, verbergen dit of dat of wenden iets voor of verdraaien de waarheid…of liegen…uit ijdelheid of welke emotie dan ook. Of zijn gewoon in de war wat hun geaardheid betreft, alleen uit op domineren en gedomineerd willen worden in plaats van uitwisseling. Toppunt is dat sommigen echt wel wat dominantie nodig hebben.

 

 

 

 

La force créatrice de la nature... est appelée génie théâtral.

Des personnes ayant vécu des expériences similaires ou opposées dans leur jeunesse se réunissent.

Racontez-vous honnêtement à quoi ressemblait votre vie, ajoutez un petit plus, cachez ceci ou cela ou faites semblant ou déformez la vérité… ou mentez… par vanité ou par n’importe quelle autre émotion. Ou alors ils sont simplement confus quant à leur orientation, cherchant seulement à dominer et à être dominés au lieu d'échanger. Le fait est que certaines personnes ont vraiment besoin d’une certaine domination.

 

The creative force of nature...is called theatre genius.

People with similar or opposite experiences in their youth, come together.

Tell each other honestly what their lives were like, add a little extra, hide this or that or pretend something or twist the truth...or lie...out of vanity or whatever emotion. Or are just confused about their nature, only looking to dominate and be dominated instead of exchange. The worst part is that some really need some dominance.

 

De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van bewustzijn te bereiken dat dan weer anderen ten goede komt...en in die zin is 'liefde' een oneindige energie.

L'amour et ses nombreuses variations et combinaisons peuvent être à la fois joyeux et agréables, mais aussi épuisants et transitoires, mais l'énergie positive et négative est toujours utilisée pour atteindre un état de conscience supérieur qui profite ensuite aux autres... et en ce sens, « l'amour » est une énergie infinie.

 

Love and its many variations and combinations can be both joyful and enjoyable and exhausting and transient at the same time, but always both positive and negative energy is used to achieve a higher state of consciousness that then benefits others...and in that sense 'love' is an infinite energy.

 

 

OM JE WERELD VANDAAG TE BEHOUDEN, ONDERWIJS JEZELF EN ANDEREN, VIND JE INNERLIJKE RUST, LOS JE RELATIEPROBLEMEN OP EEN MENSELIJKE MANIER OP. DENK NA VOORDAT JE SPREEKT. ELKE STRIJD TEGEN COLLEGA'S, FAMILIE, VRIENDEN EN LIEFHEBBERS IS ENERGIE DIE NIET TEGEN DE ECHTE UITBUITERS KAN WORDEN GEBRUIKT DIE armoede en oorlog veroorzaken.

 

POUR GARDER VOTRE MONDE AUJOURD'HUI, ÉDUQUEZ-VOUS ET ÉDUQUEZ LES AUTRES, TROUVEZ VOTRE PAIX INTÉRIEURE, RÉSOLVEZ VOS PROBLÈMES RELATIONNELS DE MANIÈRE HUMAINE. RÉFLÉCHISSEZ AVANT DE PARLER. CHAQUE LUTTE CONTRE LES COLLÈGUES, LA FAMILLE, LES AMIS ET LES AMOUREUX EST UNE ÉNERGIE QUI NE PEUT ÊTRE UTILISÉE CONTRE LES VRAIS EXPLOITATEURS QUI PROVOQUENT LA PAUVRETÉ ET LA GUERRE.

 

TO PRESERVE YOUR WORLD TODAY EDUCATE YOURSELVES AND OTHERS FIND YOUR INNER CALM RESOLVE YOUR RELATION PROBLEMS IN A HUMAN WAY. THINK BEFORE YOU SPEAK. EVERY FIGHT AGAINST COLLEAGUES FAMILY FRIENDS AND LOVERS IS ENERGY THAT CANNOT BE USED AGAINST THE REAL EXPLOITERS who cause poverty and war

 

 

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.
Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.
Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel het met je uitverkorene. Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt ...passie.  Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het niet zo zijn.

Surtout, apprenez à ressentir l’amour qui est en vous et apprenez à qui le donner.

Explorez les chemins empruntés par la philosophie et l’histoire.

Adorez les arts. Prenez soin de votre corps, ne le poussez pas à l'excès. Partagez-le avec votre élu. Autorisez le moins d’émotions négatives possible. Prenez soin de votre corps, ne le poussez pas à l'excès. Partagez à la fois l'amitié et l'amour, la connaissance et la recherche de votre corps avec l'élu de votre cœur... pimentez le tout avec de la relativité et de l'humour et vous obtiendrez... de la passion.  Si vous ne vous choisissez pas tout de suite... ça ne devrait pas être comme ça.

 

Above all, learn to feel the love that is within you and learn to give it to whom.

Explore the paths that philosophy and history have taken.

Love the arts. Take care of your body, do not force it to excess. Share it with your chosen one. Allow as few negative emotions as possible. Take care of your body, do not force it to excess. Share both friendship and love, knowledge and searching as your body with your chosen one... season the whole with relativity and humor and you will receive... passion. If you do not choose each other immediately... it should not be this way.

 

 

 

 

 

 

 

Aantrekken en afstoten, ebbe en vloed, het universum dat uit deint en weer in mekaar stuikt...de liefde kent er ook wat van.  Alles is op een bepaald punt altijd het resultaat van wat eraan voorafging. Het waarom van zowel verliefdheden als scheidingen kan generaties terug te vinden zijn...we vertegenwoordigen en zijn vele stukjes van zij die voor ons kwamen. Het leven stuurt de ene vele paden in, een ander krijgt er minder te begaan... om te genieten, te boeten, wraak te nemen, te domineren of te leren...of alles bijeen ?   Een vrouw of een man, of beiden, die zich niet goed meer bij mekaar voelen bewerkstelligen bij mekaar dat ze zich voor derden beginnen openstellen

Attraction et répulsion, flux et reflux, expansion et effondrement de l'univers... l'amour en sait aussi une chose ou deux.

Tout est toujours à un moment donné le résultat de ce qui l’a précédé.

Les raisons des béguins et des ruptures peuvent être retracées sur des générations... nous représentons et sommes de nombreux morceaux de ceux qui nous ont précédés. La vie nous conduit sur plusieurs chemins, d'autres sur moins... pour profiter, pour expier, pour se venger, pour dominer ou pour apprendre... ou tout cela à la fois ?   Une femme ou un homme, ou les deux, qui ne se sentent plus à l'aise l'un avec l'autre, s'assurent de commencer à s'ouvrir aux autres------------------------

Attraction and repulsion, ebb and flow, the universe that swells and collapses again...love knows something of it too.

Everything is always at some point the result of what came before.

The why of both infatuations and separations can be traced back generations...we represent and are many pieces of those who came before us. Life sends one down many paths, another gets fewer to travel... to enjoy, to atone, to take revenge, to dominate or to learn...or all of them together? A woman or a man, or both, who no longer feel good together, cause each other to open up to others

 

 

De echte waarheid omtrent het te volgen levenspad wordt dan wel met de jaren duidelijker en duidelijker , maar het is telkens wachten op de evolutie van anderen om zelf verder door te stoten naar het soort dubbele verlichting dat we zoeken : geestelijke en lichamelijke intimiteit.        

We zijn allen knikkers en ons verleden speelt met ons, al van vóór we zijn geboren zijn we steeds in gedeeltelijk andere composities aanwezig.  Komen er nieuwe knikkers in het spel, dan duiken de oude vragen weer onder nieuwe of vertrouwde vormen op. 

La véritable vérité sur le chemin de vie à suivre peut devenir de plus en plus claire avec les années, mais nous devons toujours attendre l’évolution des autres pour nous pousser plus loin vers le type de double illumination que nous recherchons : l’intimité spirituelle et physique.        

Nous sommes tous des billes et notre passé joue avec nous, même avant notre naissance nous sommes toujours présents dans des compositions partiellement différentes.  Lorsque de nouvelles billes entrent en jeu, de vieilles questions refont surface sous des formes nouvelles ou familières.

 

The real truth about the path of life to follow becomes clearer and clearer with the years, but we are always waiting for the evolution of others to push further towards the kind of double enlightenment that we seek: spiritual and physical intimacy.

We are all marbles and our past plays with us, even before we were born we are always present in partially different compositions. When new marbles come into play, the old questions resurface in new or familiar forms.

 

Bestudeer de politieke weldaden en rotzooi in de wereld, het fascisme, want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo'n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en hebzucht...allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.  Mijn kristallen antennes en mijn weegschaal zijn voortdurend op zoek naar kwaliteitsvolle signalen...te midden de ogenschijnlijke chaos in het leven. Wie de resultaten van de kristallen schaal kan lezen op de momenten dat lichaam en geest er toe in staat zijn, en men niet zelf in een staat van vertroebeld observeren verkeert... begrijpt de schijnbare chaos rondom hem.

Etudiez les bonnes et les mauvaises choses politiques dans le monde, le fascisme, parce que le monde n'est pas fait uniquement d'amour et il vous semble qu'une telle machine ne peut naître que de la frustration et de la haine, de la pauvreté et de la cupidité... toutes choses ayant des origines et des motivations biologiques et sociales ainsi que personnelles.  Mes antennes en cristal et ma balance sont constamment à la recherche de signaux de qualité... au milieu du chaos apparent de la vie. Celui qui peut lire les résultats du bol de cristal aux moments où le corps et l'esprit en sont capables, et où l'on n'est pas soi-même dans un état d'observation trouble... comprend le chaos apparent qui l'entoure.---------------------

Study the political good deeds and mess in the world, fascism, because the world does not consist of love alone and it seems to you that such a device can only be born from frustration and hatred, from poverty and greed...all things with biological and social as well as personal backgrounds and drives. My crystal antennas and my scale are constantly looking for quality signals...in the midst of the apparent chaos in life. Whoever can read the results of the crystal scale at the moments when body and mind are able to do so, and one is not in a state of clouded observation...understands the apparent chaos around him.

 

Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, 't einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven...zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties...blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok.  

Vous avez tout remué jusqu'à l'essentiel, vous l'avez écrit de manière concise, vous ne perdez pas de vue la nécessité d'une traduction concentrée. Plus vous êtes conscient des autres possibilités, plus vous avez de patience pour maintenir les alternatives viables et les organiser. Faire grandir des idées nécessite, en plus de la spontanéité, de la discipline et de l’engagement, assaisonnés de passion et d’autocritique, d’armer les autres de conscience et de fixer des objectifs. La nouveauté qui fait son apparition procure une satisfaction dont la fin n’est souvent pas vécue par les personnes âgées. La conscience totale de la connaissance globale reste facultative à moins que les mots ne soient suivis d’actions. La synthèse de chaque déception donne ses fruits inattendus et la maturité vient avec la volonté de poser de nouvelles questions. Les moments où vous pensez avoir donné suffisamment sont les précurseurs de nouvelles initiatives... même si le jugement continuera à vous hanter pendant une période plus longue. On n'abandonne pas quand la passivité, l'incompréhension, l'ennui, les émotions négatives des autres... s'enlisent dans la consommation mentale. Là où le snobisme individualiste empoisonne la structure unitaire du bien commun, la prospérité n’est pas acceptable.-------------------

 

You stirred everything to the core, wrote it down in a concise manner, the need for concentrated translation, you do not lose. The higher your awareness of other possibilities, the more patience to keep alternatives viable, to organize. Letting ideas grow requires, besides the spontaneous, discipline and dedication, seasoned with passion and self-criticism, arming others with awareness, setting goals first. The new that breaks through gives satisfaction, the end of which is often not experienced by the elderly. The total awareness of overarching knowledge, remains non-committal if no actions follow words. The synthesis of every disappointment yields its unexpected fruits and maturity comes with the willingness to ask new questions. Moments when you think you have given enough, are the precursors of new initiatives... even if injudiciousness collides with you for a longer period. You do not give up when other people's passivity, lack of understanding, boredom, negative emotions... remain stuck in mental consumption. Where individualistic snobbery poisons the unitary structure of the common good, prosperity is not okay.

------------------------

 

waar is de tijd gebleven ? misschien zit hij gewoon in een andere vorm in het NU wat van de toekomst te dromen.

où est passé le temps ? peut-être qu'il est juste sous une autre forme dans le MAINTENANT rêvant du futur.

where did time go? maybe he is just in another form in the NOW dreaming of the future.

 

97. De filosofie kan de wereld vooruit helpen

De geboorte van wetenschappelijke denken werd begeleid door een ontwikkeling van het filosofische denken.  Zowel atheïsten als theïsten zitten op een raar spoor.   Energie is waar alles om draait en het hele kleine bestaat én uit deeltjes (materie) én golven (antimaterie) en is soms onvoorspelbaar, net als het leven.  

Het verder leven gebeurt op basis van de wetten van materie en antimaterie, van Idee én Materie, ze zijn één.  Het spirituele zit als eenheid in dat proces, zonder het afgestorvene geen leven, eeuwig, of steeds opnieuw weer opduikend, niemand weet het.  

----------------------------------------------------------------------

dear comrades Why is it we are still being ruled by representatives of bancs ? Why you work so hard while so many are without a job ? Why is having a job not normal ? Why can't you easily find a new job ? Why our telecom services, our energy and transport are not free ? Why still not one world currency or an administration based on need ? Why some of us need the rule of old ideologies to function ? Why not our inner discipline or the one of our colleagues in charge ? Why not we but them should be afraid of doing away with speculation ? Why does the same product does not cost as much everywhere ? Why is poverty a form of official slavery ? Why so few people control so much wealth ? Why so few robots command so many soldiers ? Why religions are not as much spiritual then our inner energy ? Why imperialism calls war humanitarian aid, free world and democracy ? Why do criminals control economy, whether in USA, ex USSR or Liberia? Why do trade unions follow the games of big money ? Why do we not understand that 'foreigners' can be workers to ? Why we still make weapons to kill our comrades elsewhere ? Why do kings and queens still exist ? Why not use technology and technocracy to build a beautiful world ? Why doesn't education teaches more about human sciences ? Why do we pay taxes as well for putting mines as demining them ? Why do factories or air companies close when demand is so big ? Why are farmers paid to destroy or not produce, while so much hunger ?206 Why so much short of housing ? Why our dogs and cats eat more money than some earn ? Why their system survives by means of crises, wars and exploitation . Why do we keep on collaborating while modern fascism is so strong ? Why our media talk in favour of what's going on ? Why is the right to vote, the right to say yes to the system ? Why don't we put forward our own program first ? Why don't we defend our own alternative in the enterprises we work ? Why don't we invite the jobless to join our reunions ? Why don't we develop our new strategy to put our demands in power ?

----------------------------------------------------------------------------------------

Er is ergens binnen in ons en in de energie rond ons een soort manier van registreren die je moeilijk beschrijven kan en waar je moeilijk over communiceren kan.

Christus, Marx, Jung, Darwin…allen hebben ze en hebben een invloed op het wereldgebeuren.  Allen werden ze ook gebruikt en misbruikt om het totaalbeeld van alle domeinen ergens onafgewerkt in een bepaalde richting te duwen.  Veel is niet af en altijd wordt er aan voltooiing gewerkt.

Hetgeen je je leven lang wenst, projecteer je en veel dingen, mensen en ‘iets’ helpt je in de realisatie er van.  Je begrijpt niet altijd de richting die evoluties uitgaan. Eenieder vervult op een bepaald moment een rol in het leven van anderen…en die erfenissen neem je mee.  Men heeft zelfs al ontdekt dat trauma’s en te hoge pieken van langdurige stress via het DNA doorgegeven kunnen worden.  Wie weet de positieve delen van iemands emotionele en hoge bewustzijnsvormen ook ?  De genetica brengt soms tegenpolen bij mekaar om de verhalen die nog moeten worden verteld vorm te laten krijgen.

 

The intensity of Life, the intensity of who we are

I wondered if a voice wasn’t a thought…

Even before a thought would become a feeling

Or did a thought wanted to become a voice ?

Or a feeling a thought ?

We can hear voices of the existing minds.

So express yourself as well.

http://talespoemsessays.blogspot.be/  http://closertothespirits.blogspot.be/2011/12/

http://lovinglifeanart.blogspot.be/     http://closertothesoul.wordpress.com

 -------------------------------------------------------------88888888888888888888

 

98. 98. INNERVOICE-INNERSTEM

When everything you wanted to write about life, has been written.

Wanneer alles is geschreven

When everything you wanted to speak about, has been said.

En zoveel al besproken is

When you’ve experienced all about love and hate.

Zoveel is beleefd in alles tussen liefde en haat

When you’ve tried everything to influence the battle for power.

Na alles wat je probeerde om de machtsstrijd en de wereld te verbeteren

Then you realize you’ve only touched the mechanisms,

Dan realiseer je je, dat je alleen met de mechanismen bezig was

even dough you added a lot of undiscovered things.

Al ontdekte je vele nieuwe dingen

Then you feel that even only in trying, you changed things,

En ervoer je dat alleen door proberen, dingen op korte of lange termijn veranderden

while the negative tensions kept on giving life to the positive.

Terwijl negatieve tendenzen voedsel gave naan de positieve

Then, when absolute calm is restored, you hear your inner voice again.

Uiteindelijk op momenten dat je absolute kalmte telkens hersteld

What was and is IT (she-he?) always talking about ?

Waar heeft die innerlijke stem van je het over ?

Then you start wondering, why did it made you feel heavenly,

Dan vraag je je af, waarom deed ze jou, die stem, hemels voelen ?

why did in some periods, it made you confuse ?

Waarom maakte ze je op sommige momenten in de war ?

Could it be that matter and mechanisms are one thing

Zou het kunnen dat stof en mechanismen één ding zijn

and the energy that makes that energy travel …another ?

en de enregie die die energie doet werken een andere sort stof ?

(Could it be that matter or mechanisms also can make sick

Zou het kunnen dat stof en mechanismen ziek  maken kunnen

and do so because the original real strength must recover ?

omdat de oorspronkelijke energie zich moet kunnen herstellen ?

Could it be that real strength is always being challenged

Zou het kunnen dat echte sterkte altijd weer uitgedaagd wordt ?

and must descend in to where the change is due to come from ?

en neder dalen moet in waar de verandering moet van komen ?)

Oh purest voice of sensitivity

Oh zuivere stem van sensiviteit

let your part of wind blow, your part of matter glow,

laat jou deel van de wind waaien, jouw deel van de stof gloeien

your part of the water rise, your part of light inspire,

jouw deel van het water rijzen, jouw deel van licht inspireren

so I’ll know what to write in a new way;

zodat ik zou weten wat te schrijven…op een nieuwe mannier

because the sky, as well as other matter, is full of hidden energy

oh luchten, lichten…vol van verborgen energie

Oh dearest destiny, show me the narrow pad

Oh bestemmingen, toon me het nauwe pad

between rationality and the inner voices of intuition,

tussen rationaliteit en de innerlijk intuitieve stemmen

show me which seeds where to plant

toon me waar de zaadjes te planten

so I and we can act more then as one

zodat enkelvoudig handelen meervoud wordt

because truth otherwise causes to much suffering.

En waarheid niet tot teveel lijden leiden moge

While travelling on the narrow pad

Wijl het nauwe pad volgend

the contact with the past and future voices of nature

komt het contact tussen de stemmen uit het verleden, via de natuur terug

came back again from being lost

terug van soms verloren

in every period of your life , that you weren’t an honest child any more.

In iedere periode dat je je eerlijkheid tov jezelf verloor

When you aren’t an honest child any more, in fact you fall asleep.

Dan val je eigenlijk in slaap

Falling asleep is not knowing where you really are.

In slaap vallen is eigenlijk niet weten waar je bent

Sleeping also is necessary, but while you’re awake,

Soms nodig, maar wijl je wakker bent

try to have the wisdom of an honnest child.

probeer de wijsheid van een eerlijk kind te behouden

octaaf  coeckelberghs

 

99. Het voortijdig testament, dichter bij de geest

Inleiding : Hij had een beetje krullokken van zijn eigen

Als kind van een paar jaar, was het eind jaren vijftig in de eeuw met twee wereldoorlogen, mode van een krulijzer in het midden van boven op je hoofd te laten zetten, zodanig dat je een lange ronde krul op je hoofd had, in die nog heel deftige tijd een beetje een voorloper van het latere punkgedoe. Ik kon daar absoluut niet mee lachen met hetgeen de vrouwengemeenschap in de familie met hem wou aanrichten, vluchtte weg wanneer er weer eens sprake was van zo een vijftien centimeter lange zwarte spelt met twee rijen ijzeren tandjes na wat gedraai met een kam op zijn hoofd te instaleren. Ik hield toen al niet van fake en veel was inderdaad niet nodig omdat het er al was. Zoals fruitkwekers en fruithandelaars die hun fruitkisten van etiketten met de naam van de fruitsoort en de diktemaat moesten voorzien, dat fruit sorteren, ook een totaal overbodige zaak voor de verwende consument die eigenlijk zelf het besproeien van fruit in het leven riep omdat het schoonheidsideaal van het product nu eenmaal geen schoonheidsfoutjes, appelpuistjes bijvoorbeeld meer duldde; men was er vies van, schrik om ergens ziek van te worden, de over properheid stond in zijn kinderschoenen. Inentingen voor alles en nog wat, tot in het leger toe, wat ze eigenlijk als neveneffecten aanrichten, is een onontwarbaar modern taboe. Vijf procent van de mensen was nog boer en tuinder, in een tijd dat er geen veestapels moesten worden verbrand, maar men een ziekte in de kleine stallen rustig kon laten uitzieken. De pastoors verklaarden de zinnen van ’ t leven van uit hun enig zaligmakende hoek en boek en de aandeelhouders trokken miljoenen mensen weg van de velden en steden, om een gigantische industrie op te bouwen, die iedereen eens even op een paar decennia van een auto, een wasmachine, een koelkast, radio’s en tv’s ging voorzien. De drie eerste kan je indien nodig missen, indien je een prima openbaar vervoer hebt en alles kleinschalige wordt georganiseerd, de twee laatsten, soms zijn er wel goeie dingen op te horen of zien, maar een pak desinformatie, voor een stuk goedgemaakt door de kwaliteit op sommige zenders, kleinere politieke bladen en later, en sommige deelnemers aan sociale media. Uit de dorpen zijn in die tijd ondertussen de kleine theatertjes verdwenen, het tv maken van die tijd. Komen er nieuwe mensen in een dorp wonen, is’ t ook in de meeste gevallen geworden als diegenen die zich in een stad een isolement opleggen.

Bij het mijmeren over wat nu mijn 1051-ste woord ging worden van deze roman, (het woord ‘Bij’) dus, schoten me een reeks belevenissen uit het verleden te binnen, mijn afkomst, jeugdherinneringen en zo meer, dingen die ik in een al of niet nabij verleden eens geschreven had. Zou ik ze even nalezen om tot op de dag van vandaag door iedereen welbegrepen kunnen verder te schrijven ? Welke waren de thema’s in mijn leven geweest naast van waar alle ellende in de wereld van afkomstig was op individueel of collectief vlak, op materieel en psychologisch gebied, op spiritueel gebied ook, een domein dat nog op de godsdiensten moest worden veroverd. Want die hadden er in ’t verleden vaak een zootje van gemaakt en waren daar weer hier en daar weer op grote schaal weer mee herbegonnen. Over hoe het leven via de fysica en chemie is ontstaan en hoe het tot de eerste cel leidde, die dank zij de energie van de afgestorven cellen tot een eerste vrouwelijke reproductiemethode kwamen, daar had ik honderden bladzijden over geschreven in iedere literaire stijl. Voorlopig zou ik het daar niet over hebben en wie er iets moest van weten moest ook maar bovenmatig met studeren aan de slag of zou mijn linken op het einde van deze roman en de verzamellink hier onder maar moeten raadplegen.

Deze roman, in elke literaire stijl geschreven zal diegenen bereiken wiens tijd er voor gekomen is, hoopte ik stilletjes, net zoals in mijn leven alles zich ook op tijd aandiende, al leek het niet altijd zo.

 

 

 

Veertien en in een zetel, mijmerend

Hij kan het zich nog altijd herinneren, liggend in zo een korte goedkope Louis de zoveelste rondingen zetel in de ‘voorplaats’, eigenlijk, wou hij rondtrekken, de wereld in. Een groot deel in hem nog altijd trouwens, 44en meer jaar later.                           Van waar dat verlangen ? Terwijl alle wijsheid die je hier kan komen opdoen toch noodzakelijkerwijze wellicht, tussen zijn geboorte en nu liep, langs de wegen die hij nam. Niet zozeer lag alles op voorhand vast vanwege een onzichtbare kracht, maar was alles sterk afhankelijk van alle beslissingen van vorige generaties. In wat je daar mee deed, lag voor een stuk je vrijheid.   Op alle mogelijke literaire wijzen en met alle audiovisuele middelen, door het leven met al zijn gebeurtenissen en debatten heen, had hij zich een weg gebaand tot een heel hoog inzicht in het wat en hoe en waarom van de dingen. Zou hij de wereld gewoon zijn creaties in blog vorm doorgeven of er een literair filosofisch werk rond schrijven ? Een soort testament, zoals het oude en het nieuwe testament, geschreven van uit de inzichten van toen, maar nu weer anders, in een poging het hele leven te verklaren aan de hand van essays, vertelsels en poëzie. Voortijdig, omdat er wel altijd nog zal geschreven worden en de evolutie verder gaat. Niet meer met de woorden van toen, ‘de Heer die ons geschapen heeft’, al blijft ‘in den beginne was het woord’ een echte kanjer als openingszin. Eigenlijk zou het eerste hoofdstuk moeten gaan over de ontstaansgeschiedenis van de huidige big bang cyclus, over de symboliek die achter deze wording verborgen zit, maar daarmee gaan we wachten tot op het einde…toch even een voorproefje uit de meer dan vijftig filosofische essays ?Ach google gewoon ‘de blogfilosofen skynet blogs’ voor diegenen die zin in theorie hebben, laat ons verder gaan met dit natuurlijk echt gebeurde verhaal.

 Het begint al veel vroeger 'het'. 'Het', de oorzaken van om 't even wat of wie. We leven nog altijd in exact hetzelfde moment, maar de inhoud is veranderd. Bij de studie van menselijke en objectieve wetenschappen merken we dat alles en iedereen eigenlijk een klein mirakel is. Het leven als een proces van steeds meer of minder bewustzijn. Het leven is een aaneenschakeling van lichte tot moeilijke tot heel moeilijke dingen in relatie tot een aantal mensen. Het sociale en politieke al buiten beschouwing gelaten, kan het leven op zich al een onontwarbaar kluwen lijken bij wijlen. De antwoorden op al wat men niet begrijpt, liggen gewoonlijk in de huidige situatie naar een aantal mensen toe ingebakken. Los van alle culturele invloeden die ons leven mede bepalen, want zo en zo moeten we zijn en zo en zo moeten we ons bedragen, is het eenvoudiger om als individu echt naar je omgeving toe te communiceren over hoe je je eigenlijk echt voelt. Je kan een eigen idee hebben over je eigen en eenieder ziet jou in zijn perspectief als een tegenstelling, invulling of aanvulling op een tekort in hun leven...of ...als te vermijden...wat een tijd soms niet vermeden kan worden...tot wegen soms wel scheiden moeten...wanneer ofwel het zinloze benaderd wordt...of de zin begrepen wordt.

 

100 Alles begon met een grote knal

Stof en materie ontsnappend.

Ontploffende ruimte op zoek naar zin.

Straling werd atomen

en cellen leerden zich te delen.

De stof verschool zich niet meer alleen in stenen

Fysica werd meer en meer chemie.

Sterren gaven licht

En we gingen door met onszelf te scheppen

Voor altijd aanwezig in het verleden en altijd levend in het NU

Lerend hoe samen te leven, houdend van het leven,

onze voornaamste opdracht

Het was niet altijd makkelijk

Negatieve emoties bleven strijden met positievere

Het persoonlijke met het collectieve

Hebzucht baarde oorlogen

Soldaten werden uitgezonden, denken en voelen verboden

De beschaving probeerde zich te handhaven

Nog veel rest te doen

Eveything began with a big bang

Matter and spirit escaping.

Exploding space in search of sense.

Radiation became atoms

and cells that learnt how to divide.

No more hiding in stones.

Suns gave light.

And we continued coming in too being ourselves.

For ever present in the past and living now.

Learning how to live together, loving life, our main task.

It wasn’t easy dough.

Negative emotions kept on struggling

with personal and collective aims.

Greed made wars.

Soldiers were being send without feeling and thinking.

Civilisation improved.

101 dichter bij de geest

Overmorgen, bijna 55 geleden, koos ik er voor, koos de resultante van toestanden die aan mij voorafgingen, er voor, om een negen maand en twee weken ouder eitje als woonst in te nemen. Je kan natuurlijk ook stellen dat ik er voor koos om twee delen van één eenheid samen te voegen of dat het andere deel van mezelf me wenkte. Je kan je natuurlijk ook afvragen in welke mate je zelf iets te willen hebt en er niet een meer dirigerende dimensie aan het roer der wezenlijke gebeurtenissen tussen mensen staat. Ik zat aan de ene kant dus nog in die andere wereld van één van de teelballenuniversums die rondliepen als levende museums van eenieder van het mannelijke kunnen en zijn vertakkingen, die ooit in de xy geschiedenis van de biologische historie een rol hadden gespeeld. Ik vertoefde dus aan de andere kant dus ook op het eiland ‘eitje’. Er moet wel enige telepathie al geweest zijn tussen het teelbaluniversum van mijn vader en het ei eiland van ons ma…op die moment in de geschiedenis die in dergelijk universum in maanden wordt verteld. Via voornamelijk de aanzet van mijn vader of én mijn eigen aanzet in beider universums, verliet ik de wereld der voorvaderlijke zaden, op zoek naar andere chromosomenparen van reeksen van 23 in de xx wereld van het vrouwelijke, ook omdat de reeksen van 46 van mijn vader, mijn oorspronkelijke 23 reeksen als vreemdelingen beschouwden…of als handlangers in het aangaan van nieuwe, toch verwante scheppingen rond 46 chromosomen bevattende cellen eigenlijk. Ook mijn moeder wilde haar eitje weg. Op zoek dus naar een eitje, zijn eigen toekomstige wederhelft, voelt men zich misschien als een man met zin in seks, de zin in seks gaat in die zin misschien ‘gepaard’ met uitstoting en zoeken naar nieuwe creaties op basis van nieuwe gegevens…zeker altijd een opwindend gegeven. Het feit dat ik een mannetje zou worden, wordt volgens de wetenschap bepaald door het spermatoïde …de xy structuur, niet het oudste geslachtelijk gegeven in de bio wereld de xx structuur maar het zaadje predestineert misschien in feite al honderdduizenden jaren ons' hij' of' zij' wedervaren. In school 40 jaar terug leerde wij het omgekeerde, maar intuïtief wist ik dat het anders kon zijn…dat het eitje wel een voorkeur kon hebben. Het xx verlangen om te worden overrompeld met duizenden aanbidders waarvan er in de meeste gevallen slechts één niet wordt afgewezen, moet wel geweldig zijn. Een heel pak sperma renners komt niet in een massaspurt gewoon bij het eitje als over een rechte lijn, nee ze omsingelen het, haar en proberen hun kop binnen te duwen…is het een soort fysieke overmachtige die het haalt, of werkt het eitje die of die keuze meer subtiel naar binnen dan het dat voor een ander rennertje zou doen ? Vormen de renners een soort samenwerkende ploegen naargelang de geaardheden van diegenen die mededingen voor de zege of zijn het allemaal koppige artiesten die zelf hun schepping willen zien gerealiseerd ? Scheppingen, nieuwe individuen, zijn één ding; misschien gaan er achter de nieuwe personages scenario’ s schuil van voltooiingen van verhaallijnen van beide ouders en hun ouders en zo verder…of zijn scheppingen altijd een uitdrukking van de wederzijdse zielstoestanden op het moment van verwekking ? Misschien ging het in sommige gevallen ook over verhaallijnen die ergens gestopt waren, keuzen die ze niet hadden gemaakt, dingen waar ze nog mee moesten worden geconfronteerd, dat bepalen hoe iemand er uit zou zie, hoe iemand zou worden en of hij of zij zich al of niet goed in zijn of haar lichaam zou voelen in het latere leven. Welk was het verband met teksten die ik zou schrijven ? Was er een verband ?

Dat zijn allemaal filosofische vragen en voorlopig was ik daar nog niet aan toe, een heleboel praktische dingen stonden me te wachten. Dingen bijvoorbeeld als gevolg van geboren worden in de jaren vijftig, nu 2011, 55 jaar geleden; (inmiddels 2016 bij nalezing), een soort overgang tussen oudere en modernere tijden. Want oh ja, ik heb de kasseiwegen nog gekend in het Hageland in België, maar de tweede grote oorlog van de twintigste eeuw niet als mezelf meegemaakt, alhoewel mijn moeder een scherf van een vliegtuiggranaat in haar malse meisjesdij kreeg, gevaarlijk dicht bij de venuszone…die oorlog had het dus ook op mij gemunt en eitje na eitje zou ik afwachten om alle redenen van oorlogsgeweld te onderzoeken en alleszins theoretisch proberen te neutraliseren via de lange weg waarlangs mijn sociale betrokkenheid en militantisme me zou leiden.            De vrouwen wilde me August, Norbert of Freddy noemen, mijn vader verkoos ‘Octaaf’ , ‘Octaaf’, zoals er ook al iemand in het door de oorlog geteisterde dorp woonde: iemand die als jongetje de massadeportatie van een tachtigtal mensen uit het dorp had meegemaakt en zijn eigen vader nooit had teruggezien. Hij en anderen lieten geen middel onverlet om de oorlog van toen aan te klagen en alles een cultureel vervolg te geven. Ik zelf zou voortdurend de huidige oorlogen aanklagen, de vraag blijven opgooien waarom er zo veel oorlog was geweest.

Mijn moeder kwam van een nuchtere familie van boeren, haar ouders, mijn grootvader, precies een oude Zweed en zijn vrouw lijk iemand met Indiaanse roots van vóór de prehistorie. Wat natuurlijk resulteerde in een dochter met grijze ogen en eentje met lichtere ogen, maar toch zuidelijker. Ook de ouders van mijn vader hadden een boerenachtergrond, beide blauwe ogen, bompa meer een Rus van tegen China en oma meer zuidelijker Europees warm. Ik heb er ooit wat over geschreven om het één én ander te duiden. Qua levenslijnen is het opvallend hoe een meisje dat oorlogsslachtoffer werd, samenkomt met iemand uit een dorp van ontzettend veel meer burgerlijke slachtoffers. Mekaar in 1943 ontmoet, midden de oorlog die alles over hoop gooide. Rond het begin van de oorlog raakte het tussen mijn vader en zijn eerste lief uit een naburig dorp af, mijn eerste lief kwam uit de verre familielijn van het eerste lief van mijn vader. In het scenario van met mekaar scheep gaan lijken tekorten teveel aan te trekken en gelijkaardige pijnen en vreugden ook…of verhalen die niet afgemaakt werden omwille van stoorzenders zoals oorlogen en andere , te weinig begrepen dingen tussen mensen en hun hopeloze aanmodderen soms.

102 Op velerlei gezichten ...

staat geschreven dat men nog weinig fascinerends aan het leven vindt. Nochtans, zelfs alle uitleg omtrent elke discipline van het denken, niet meegerekend, het leven is inderdaad fascinerend.

Hoe meer fascinatie je door hebt, hoe voorspelbaarder alles af en toe wordt, maar daarom niet minder boeiend. Tegen de tijd dat iets uitkomt ben je alweer vergeten dat je het had aangevoeld. Ieder heeft een eigen levensverhaal met een prehistorie...het kan jaren, een leven lang duren, voor men beseft dat de tijd tussen de houten tralies van het kinderpark en de ijzeren staven van het sterfbed vervliegt als een kartonnen doos op een aantal windvlagen in een straat bij dag en nacht. De baby die wil leren lopen wil de wereld in, de bejaarde die onder de medicijnen de pijn en de realiteit vergeet, wil de wereld uit. Welk een verschil tussen mensjes grootbrengen en naar de uitgang begeleiden...en toch is het één lange, kronkelige lijn. Soms heeft het leven ons verblijd, soms sloeg, slaat het ons met verstomming. Er is heel veel zin te vinden tussen al die onzin in het leven. Een stuk in het leven is bepaald door voorgeschiedenissen, het zich daar van bewust worden verloopt in een aantal gelijklopende episodes die jij zelf en anderen doorlopen. Sommige punten komen bijeen, andere nauwelijks.

In hoeverre kunnen we onze toekomst zelf bepalen ? Ik vroeg het me af terwijl ik de elementen voor het samenstellen van dit schrijven onderzocht. Notities van studies, gesprekken en geschreven literair materiaal in alle mogelijke vormen.

Ik ga een deel er van gebruiken, maar hoe natuurlijk en in welke verhoudingen en volgorde ?

"Voortijdig Testament", moet het werk heten. Hier gaan we dan met het leven, werk en inzichten van ondergetekende.

 

 

 

103. Die van de pomp, de baron en de beervaten

Een 150-tal jaar eerder dan vandaag, midden negentiende eeuw, woonde Jozef met zijn pa in een klein huisje aan de dorpspomp in de buurt van het dorp van zijn latere nageslacht. Zijn vader moest weer eens met paard en beerkar naar de nabijgelegen stad om bij de stadsbewoners drek te gaan scheppen. Niet de drek van de beesten van de boerderijen, maar mensendrek. De stadsbewoners werkten in grote getale bij de plaatselijke suikerfabriek en woonden armoedig, leefden hun volgens de clerus en burgerij te dragen lot uit in huizen die eigenlijk best gesloopt zouden worden. Terug met paard en kar in het pompdorp van de baron aangekomen, begon hij de drek op een akker uit te gieten. Telkens weer met de emmer één van de vaten in, uitkappen en daarna het paard weer aanporren om een aantal meters verder te sleuren. Mesuur, zo was de bijnaam van de vader van Jef, omdat hij nogal bekend was voor de nauwgezetheid waarmee hij zijn werk en het leven opvatte, was zijn slavenarbeid ten dienste van de elite meer dan beu die dag. Zijn lijfspreuk 'alles met mate' ('mesurer', het Frans voor 'meten') was aan herziening of beter nog, aan 'ijking', bijstelling toe. Na het voorval dat ik zo dadelijk ga beschrijven, zou hij weten dat de aanleiding om dat te doen, hem luttele minuten daarna in de het gezicht zou worden geslingerd. Met dank aan de baron van het kasteel.

Midden de werkzaamheden kwam de baron, handen op de rug, inspecteren. “Mesuur, die mest ligt precies niet erg dik”, zei de man met zijn kasteel in het panorama achter zijn rug. Mesuur was heel dat leven van hem ineens op een zeer besliste manier beu. Geen tijd om van het goed weer te genieten, altijd dat verdomde geld dat moest worden verdiend, nooit voldoende tijd voor de eigen luttele perceeltjes grond en de paar koeibeesten, varkens en de plannen met konijnen en kiekens en fruitbomen. De pachter en loonslaaf van de baron stapte af en schreed in de richting van de baron. “Lig ' t hem niet dik genoeg mijnheer de baron”, vroeg hij op de man af, als ware ze volstrekt gelijken en dat was in feite zo. Vóór dat de baron kon antwoorden had Mesuur hem al bij zijn kruis beet en tilde hem bijna tot borsthoogte en met een krachtstoot waarop menig kogelstoter trots zou zijn, lanceerde hij de landheer richting akker en drek...al waar hij met een smak neerplofte. Dit had de baron niet verwacht van die brave, hardwerkende Mesuur. Hij klauterde rechtop en wist dat hij geen verhaal had tegen de kracht van zijn labeurder. Eén en al paniek probeerde hij de stinkende smurrie van zich af te wrijven, waardoor hij het nog erger maakte, want heel zijn vest werd één grote stinkende bruine brij. Mesuur onderdrukte zijn innerlijke plezier en het resultaat van zijn durf en opstand. De baron maakte zich schrijlings uit de voeten en riep Mesuur wanhopig na dat hij dit zich nog zou beklagen. “Loopt schijten en zoekt iemand anders voor die strontjob” !, keelde Mesuur hem achterna.

In gedachten verzonken keerde Mesuur met paard en kar terug in de richting van het boerderijtje aan de pomp, gelukkig nog eigen goed van vader op zoon. Hij zou voortaan wel zonder de baron aan zijn geld geraken. Die dag werd ook de toekomst van zijn nageslacht beslist. Voortaan zouden zijn nakomelingen allen hun kost op hun eigen verdienen. Al zouden ze moeten zweten zoals in de bijbel aan Adam en Eva was voorspeld. Wat was er eigenlijk waar aan dat verhaal ? Was die God in dat verhaal niet ook een baron geweest die die mensen gewoon verjaagd had omdat ze eens een appeltje meer wilden van hem ?

Mesuur was niet alleen met zijn verzet. Onder de Tsaren en zijn edelen zwichten miljoenen Russische boeren en de boeren van Napoleon in Frankrijk waren nog maar juist terug thuis of gesneuveld in één of andere oorlog tegen die arme Russische boeren of ander werkmensen uit één of ander Europees land. “Miljaarde, miljaarde, wat een ellende, 't is goed geweest”, was zijn goeiendag toen hij de bijna vermolmde deur van zijn huisje opentrok en het huis met drekwalm vulde”.

“Zoniet eeh manneke, welke wesp heeft 'jouw' gebeten ? ('oech' zegden ze toen) “Normaal gezien ga je je toch altijd eerst wassen in het houten vat onder 't dak buiten”, zei zijn vrouw ietwat zorgelijk.

Mesuur vertelde zijn verhaal en voegde er voor vrouw Jeanneke en zoon Jozef aan toe, dat nadat de baron tussen de smurrie lag, hij de plaatselijke potentaat nog gevraagd had of “de mest nu wel dik genoeg lag”.

Het gezin zat er na het verhaal over de verzetsdaad van pa en de verbouwereerdheid van de rest van het gezin bij alsof iedereen al in spanning uitkeek naar wat hierop volgen zou. “Het heeft geen zin hier nog veel drukte om te maken”, zei pa Mesuur. Er is nog werk genoeg in de hof en met de beesten. In plaats van met de stront van een ander rond te zeulen ga ik voortaan met onze eigen groenten en fruit en wat gepekeld vlees en kippen en eieren naar 't stad met 't paard”. Jeanneke sloot zich aan bij de plantrekkerij van haar man en tot eenieders verbazing nam ze het woord op een wel heel erg besliste overkomende toon : “dat ze hun was en strijk op 't kasteel voortaan maar zelf doen...ik zal wel zien dat ge om de week op de marktdagen van de omtrek hier tomaten en patatten en bonen genoeg hebt om mee te nemen.” Ook Jozef had plannen :        “ Als gij me dat stuk nat grond aan de Bemdbos geeft kan ik daar de klei uithalen om bakstenen te maken, ik heb dat al genoeg zien doen bij Camiel. Een paard om ze te vervoeren heb ik niet nodig, ze zullen van ver komen voor mijn bakstenen, let maar op. En daarbij, de Camiel dat is een plezante grote boer om voor te werken, die leent me zijn beste Brabants paard wel als dat nodig moest zijn. Ik kan op één van de putten die ik daar ga uithalen eenden kweken en kikkers, 't schijnt dat het schoon volk in 't stad die zelfs eet. Gedaan met slaven voor een ander ! Ik zal op tijd een deel stenen voor mijn eigen opzijzetten en me hoger op de Bemdbos een eigen boerderij bouwen. Die patatten dat daar staan die kunt ge op grond van Camiel zetten, hij heeft nog grond braak liggen die je kan pachten...de wurger van 't kasteel zal je pacht toch opzeggen.”

Er werd op de deur geklopt. De veldwachter al van 't kasteel gestuurd om te proberen Messuur schrik aan te jagen, mat zich een geweldige graad van overmoed aan om gewoon te komen zeggen dat de baron klacht indiende. Bij het tweede geneverke dat hij aangeboden kreeg liet hij zijn gestrengheid varen en omdat hij, zoals bijna iedereen in 't dorp, Mesuur altijd al als een heel behulpzaam en wijs mens had ervaren, verklapte hij de familie onder voorbehoud 'van te kunnen zwijgen' dat hij gestuurd was om die 'rebellen aan de pomp'(zo had de baron hun genoemd) eens goed schrik aan te jagen. “ Ook de adel begint schrik voor ons te krijgen”, zei Arthur de overwegend goedlachse veldwachter. “ De baron, die leest alle dagen gazettenpraat en hetgeen er allemaal in de wereld gebeurt, de dag van vandaag Mesuur jonge, ge zou er van verschieten. Een paar maand terug neep de baron ze nogal. Terwijl hij even buiten ging kijken naar zijn werkvolk en ik bij hem, ook burgemeester zijnde, op de facteur moest wachten voor een dringend stuk van de directie van 'binnenlandse zaken', las ik in één van zijn gazetten van 1844 begin juni, dat boze wevers hoger lonen eisten. Hun lonen werden voortdurend verlaagd door de dikke mannen ginder omdat die anders niet genoeg winst meer maakten sinds andere bedrijven met de mechanische weefstoel beginnen werken zijn. Die wevers hebben zich daar georganiseerd en op één plaats hebben ze het huis en de fabriek van een eigenaar bezet toen die niet op hun eisen wou ingaan. Bij een andere fabrikant kregen ze wel geld en spek, maar ondertussen had die eerste fabrikant zijn contacten in het leger al verwittigd. De één of andere doorgedraaide majoor liet op den duur heelder dorpen omsingelen en het vuur openen, waarbij elf man omkwamen. Er zouden daar meer dan 100 mensen meegenomen zijn. Goed dat het hier in 't dorp veelal kleine brave keuterboeren zijn of ik zou nogal gewetensproblemen krijgen als ik van hogerhand iets tegen mijn goesting moest doen.

Jaren vergingen en Jozef kreeg op zijn boerderij ook een zoon, Frans die het dorp van de pomp en de baron verliet om zich in een naburig dorp met zijn eega te gaan vestigen. Als jonge gast maakte hij het in 1914 mee dat men in Europa ter wille van de centen miljoenen mensen de dood in joeg. Net een paar jaar te jong om te worden opgeroepen, de vlucht naar Nederland meegemaakt. Daar hoorde hij voor het eerst over de arbeidersbeweging die zich vruchteloos tegen die oorlog had verzet, over de tweede internationale en zo. (lees Jacques R. Pauwels, 'de groote klassenoorlog). Als boer was je daar allemaal zo niet bij betrokken.      Ook hij maakte plannen om zich zelfstandig van een inkomen te voorzien en dat lukte aardig al kwam de recessie in de jaren dertig roet in het eten gooien. Zijn kinderen groeiden vóór de tweede wereldoorlog op in de filosofie van het om den brode harde werken. Als onafhankelijk verzetsman, gewaardeerd door de verschillende strekkingen in het verzet, slaagde hij er in van werkweigeraars en piloten te verbergen en op de duur moest hij zichzelf verbergen nadat hij tijdelijk opgepakt was en zijn vrouw Lin in troggen (voederbakken) sliep nadat ze van lieden van het uiterst rechtse misantropendom der mensheid slaag gekregen had. Ook dat deel der geschiedenis overwonnen de afstammelingen van Mesuur.

De oorlog ging voorbij. De zonen van Frans en Lin begonnen fruit te kweken en nationaal en internationaal te verhandelen en ook hun kinderen leerden werken en zich een toekomst maken. René, de zoon die op de ouderlijke boerderij bleef had weer onder meer een zoon, Octaaf, de eerste die weer uit werken zou gaan, afhankelijk zijn van een inkomen. Hij stelde zich vragen over de zin van de geschiedenis en nam de draad van zijn grootvader Frans in Nederland weer op om de gang van de wereld leren te interpreteren. Ook de geschiedenis van de filosofie moest hij daarvoor na zijn klassieke werkuren bestuderen. Het verband tussen praktijk en theorie leren doorgronden, op elk mogelijk terrein van het leven van mensen. Mensenkennis opdoen, gegevens leren verbinden, 'relier', religie...ging veel verder dan gewoon wat de godsdienst voor waar hield of wat de evangelisten vertelden.

Octaaf dus, de kleinzoon van Frans begon met schrijven over alles wat hem en de wereld bezig hield, met begrijpen ook waarom de meerderheid van de medemensen aan de diepten des levens op collectief en persoonlijk vlak, totaal of weinig boodschap had.

Geen enkele literaire stijl liet hij onbenut. Simpel was hij bijwijlen niet, getuige daarvan het volgende fragmentje, een soort inleiding op het daaropvolgend filosofisch essay over het ontstaan van het leven en wat het verband met de dood zou kunnen zijn, na de volgende 2 alineas.

Toestanden zitten over het algemeen anders in mekaar dan er oppervlakkig over wordt geschreven en verteld. Mensen zitten over het algemeen anders in mekaar dan ze van zichzelf denken. Alleen ervaringen opdoen en leren observeren, luisteren en praten kan ons helpen.

         Onafhankelijkheid is alleen mogelijk als men het algemeen belang van de hele wereld op sociaal en ecologisch gebied vooropstelt en breekt met alle tactieken die daar tegenin gaan. Feiten in een breder kader kunnen zetten, insinuaties ontkrachten, daar komt het op aan. Pas dan kan krijgen een echt alternatief en de mogelijke wegen naar nieuwe, vooruitstrevende methoden om het sociale en ecologische te bevorderen een kans.          Dan krijgen ook de blauwe lijnen die onze persoonlijke relaties verbinden meer ruimte. Als je alle kleurschakeringen van de rode lijnen die ons politieke en sociale leven verbinden onder de geschiedkundige loep neemt, merk je dat die aan een heroriëntering van hun programma en methoden toe zijn...willen ze niet nog eens terrein aan rechts en uiterst-rechts verliezen.

104. 104. Troosters en troosteressen der bedrukten

Ook al eens vermoeidheid weg gerust na een gesprek om iemand terug in het innerlijke evenwicht te brengen. Wegen dreigen soms te scheiden wegens onverdraagzaamheid, onverdraaglijkheid. Vanwege iemands rust ?                       Door afzonderlijk, samen en voorouderlijk opgebouwde levenservaringen ?        Voelen mensen zonder uitspreken van dingen, zaken van mekaar aan die hen in de richting van andere wegen dwingen ? Maar ja, als alles dan toch uitgesproken werd. Misschien kan je niet op tegen sommige vormen van soms emotioneel ziek zijn en het ongeluk dat er uit voort komt. Waar ging het fout ? De lange rechte weg zonder 'fouten' bestaat niet, al zijn er nog zovele wijze regels geformuleerd.

Onverdraaglijkheid, niet meer draagbaar zijn, het gevolg van levenslopen en levens, woorden en daden. Innerlijke conflicten van vroeger tijden en nu, leiden tot boze geesten...best zo snel los te laten. Een serene sfeer opzoeken is er goed voor als je anderen of je zelf niet meer helpen kunt.

's Morgens. Ochtendlicht 5u30. De mist van een heldere augustusmorgen, hangt sierlijk mooi tussen de bomen en het al van het landschap met de kerk en de stilte en de boerderijen en huizen en zo. Zwarte vogels vliegen in paren uit en naast mekaar boven naar de kapel toe, van zuid naar noord, wat vanuit het Westen een prachtspektakel is. De kapel was open. Mensen moeten wel veel komen vragen daar, want er hing een aangename warmte van de vele tientallen vlammetjes van de novenen en de gewone kaarsjes. Of er moet een flauwe plezante ze allen aangestoken hebben. Nee, op weg naar de verlichting moet een mens soms door zware emoties, waar hij wel eens van verlicht wil worden. De natuur, een kapel, eenzaamheid én menselijke contacten zijn er al eens goed voor. Bedrukt zijn vertraagt positieve evoluties van Uzelf en anderen. Er is zoveel om je over te verheugen en zoveel dat in zinniger toestanden kan worden omgezet. Overal het beste van proberen maken lijkt gecompliceerder dan het is

105 De tekenen overleven hen.

Er was dat moment, onlangs; wijl ik buiten op mijn winterstoel zat. Een paar uur eerder had ik een gedicht over mijn vader ergens in een prozatekst gebruikt. Ik observeerde de natuur, de natte verkleurde eikenbladeren die in de kale boom op een ravennest waren blijven hangen. Ik streek enkele keren met mijn rechterhand over mijn linker. Een paar seconden later, realiseerde ik me dat onze ouwe dat vroeger ook deed. Zijn aanwezigheid was op zijn vroegere vorm na, net ietsje minder duidelijk present. Nu.  Net als een paar ochtenden terug, toen ik me de koffiegeur in de cabine van zijn camion op weg naar Duitsland herinnerde...zo ineens, zonder aanleiding. Gewoon maar om aan de eenheid in verscheidenheid te herinneren, aan het verhaal dat samen met het leven, toen het net boven het niets uit, aan zijn tocht begon. Het leek net of de diversiteit van wezens voortdurend wordt uitgebreid naarmate het theaterstuk van het leven andere personages nodig heeft. En toch zijn we aan dezelfde scenarioregels gebonden.

 106 Leren beseffen wat de geest is

Je hebt zo van die documentaires over de totstandkoming van biologisch leven. Als je dan ziet en aanvoelt hoe door het niet niets willen zijn (een ruimte groter of gelijk aan nul kan niet bestaan, en dan volgt er een explosie à la big bang) door onzichtbare straling, geest als het ware, het eerste atoom werd geschapen...dan snap je de symboliek daar wel van, het leven moet het niet van onzin en gebrek aan inhoud hebben. De reis ging verder naar de molecule, al gecompliceerder, de planeten, het tot stand komen van toestanden op planeten, waarbij het ontstaan van de cel mogelijk werd en zo verder tot ons. De kosmos boven je hoofd, dat is dus ook al duidelijk familie van ons, dat zijn wij voor een stuk ook. In feite kan je de stof ook al bezield noemen dus en de ei (eicel), kwam voor de kip. Het zou wel eens best mogelijk kunnen zijn dat de kosmos binnen afschrikwekkende tijd (gewoon weer eens?) in mekaar klapt en er op het randje van niets weer een nieuwe big bang cyclus begint...en alles van voor af aan weer begint...op basis van alle  energie die er voorafgaandelijk bestond. Heerlijke gedachte, niet, of vindt U  meer zin of troost in de klassieke vorm van reïncarnatie, waarin U of delen van U of combinaties van geaardheden van zijn, niet zo lang moeten wachten op een enigszins verwante verschijning van het wezen dat U nu bent ? Gissing natuurlijk, maar zo komen we toch een stukje korter bij de geest van het zijn.

Dichter bij de ziel komen omhelst andere dingen, figuurlijk en ook letterlijk soms. Door het leven met de anderen kom je daar de hele dag mee in contact, soms oppervlakkig, bij wijlen dieper. Misschien hebben dingen als levenslust, goedheid, blijheid, opgewektheid, solidariteit al van bij het begin van de vorming van de kosmos bestaan onder de vorm van de straling die toen vrijkwam...tegelijk met hebzucht, arrogantie, zwaarmoedigheid en nog andere om te polen wezenskenmerken. Wie weet wilden ze door het ontstaan van het biologische leven gewoon eens van kostuumpje veranderen en aan theater gaan doen. Als het zo zou zitten, zijn die symbolische wezenskenmerken er wel in geslaagd om tot op vandaag en wie weet nog hoe lang verder, voor de nodige ongelofelijke scenario's te zorgen. Of het nu gaat om relaties tussen mensen of gemeenschappen, we komen van ver en alles lijkt wel te culmineren in het NU, naar een happy-end of nog wat meer drama toe.

Je hoeft natuurlijk niet te vertrekken van de ontstaansgeschiedenis of de ruimte indien je je meer wil bewust zijn van wat de geest is. Dichter bij de ziel van je medemensen geraken, maar eerst en vooral je eigen 'zijn' verstaan, gaat ook. Gebeurtenissen, gesprekken, beschouwingen, ogentaal...allemaal aanleidingen en voertuigen daarvoor.

107. Naar de kern van het wezenlijke

Geloof, modernere versie. Een mens kan veel inzicht verwerven in zijn leven, tenminste als je daar voor openstaat. Je kan de ontstaansgeschiedenis van het biologische leven bestuderen, de geschiedenis van de politiek, de evolutie van de mens als psychologisch handelend wezen. Je kan dat in kunst omzetten als je wil. Het wezenlijke echter, leven en dood en het waarom ervan, blijft het moeilijkst om uit te drukken. We zouden eigenlijk op wetenschappelijke basis wel eens oneindig zouden kunnen zijn, binnen bepaalde limieten en tijdsintervallen die niet zozeer met de klassieke reïncarnatie te maken hebben. Je zal hier tal van essays daarover vinden, maar je hebt waarschijnlijk de tijd en de energie er niet voor om ze te lezen.

Hetgeen ik hier wil naar voorschuiven, heeft ook te maken met een stem te geven aan eenieder die niet via de klassieke religies aan geloven toekomt. 'Relier', het Franse woord voor 'verbinden', 'religie', wil toch ook zeggen van al die domeinen 'filosofie', 'wetenschap' 'psychologie'...te verbinden met het spirituele denken en ook aanvoelen...want dat staat nog het dichtst bij het dagelijkse leven, maar het gaat hier soms om hele vluchtige momenten, indrukken, aanvoelen die de kern van het wezenlijke benaderen, namelijk de medemens zelf. De mensen rondom ons. De oude man of vrouw met wie je midden hun lijden al eens over vergankelijkheid durft praten. De jongeren naar wie je moet luisteren en met wie je in dialoog kan treden, om die zeldzame momenten dat we niet door de bijkomstige dagelijkse dingen opgeslorpt worden, ze voorzichtig en kordaat raad leren geven, na rijp beraad. Hun aller evolutie aanvoelen en weten waar dat jij daar ergens in staat en wat je daar staat te doen. De voorgeschiedenis van ons allen en de domino's die we zelf in beweging brachten, maken dit makkelijker voor de één dan voor de ander, al staan de sterkste schouders vaak in de moeilijkste situaties.

Op zo een momenten midden mensen, kan je toch moeilijk afkomen met de klassieke religieuze dingen zoals 'de Here zei dit of dat' en al van die zaken waarvan de huidige liturgie in de kerken zich bediend en waarmee ze de meerderheid van de mensen van zich vervreemd. Wat niet wil zeggen dat ik sommige teksten van oude religieuze schrijvers niet waardeer.

Maar we moeten weer meer leren communiceren met mekaar. Zeggen wat ons in de andere stoort zowel als wat we op prijs stellen. Mekaar verhalen durven vertellen, al is het soms niet makkelijk om persoonlijke dingen aan te kaarten. Ik weet het, soms is dat niet echt nodig om te diep te graven en blijven de pijnen best onder een laagje aarde, waar ze als compost dienen, maar op sommige momenten moet je als mensen een stukje van mekaar durven prijsgeven.

Voor iedereen komt de dag dat hij of zij heengaat en dat is de kern van het wezenlijke, ‘sterft’ de graankorrel en ontkiemt er een nieuw leven...onder één van de vormen en voorwaarden die ik in eerdere essays probeerde te beschrijven ? Het is al wat te eenvoudig om te geloven in een hemel of een wedergeboorte op z'n Indisch ingeschat...allemaal aanlokkelijk...maar zijn we gewoon geen vervolg op al hetgeen waar die voor ons leefden mee bezig waren en wij ergens daardoor nog zijn ? Dat is pas realistisch karma zou ik zeggen.        We zijn voortdurend aanvulling...en hoe we dat invullen, wel soms kunnen we niet anders dan zus of zo, omdat het leven vooral niet iets individueel is, maar een samenspel...en daar moet je in leren aanvoelen, welke rol je vervult. Met vallen en opstaan. Met begrijpen, vergeven en doorgaan. Hopen en geloven in het positieve, het oneindige en veel meer. Bovenmenselijk leren liefhebben.

 108 Zegen het nieuwe jaar ook zelf.

Evenwicht op een bevroren spiegel. De massa kleurrijke bladeren naar de bodem gezakt. Nog maanden en het stuifmeel zal weer drijven. Wijl vogels hun nesten weer zullen bewonen in groen. Ondertussen mijn kachel met het dode hout stoken.

Wachtend in de hut, op bezoek van 't internet.

Wezenlijke ontmoetingen, ook in 't niet virtuele.

't Beste in 't nieuwe jaar vol van weer zingeving.

In al zijn verschijningen en linken.

Dankbaar en sterkte behoudend.

Elkaar, mekaar, graag blijven zien…

Liefhebben, in platonische zin, los van de volledige liefdesrelatie die je met iemand hebt : buren, familie, kennissen, vrienden, mekaar een warm hart toedragen...de diepten van begrip leren doorgronden, zonder slaaf van iemands 'loeten' te worden.....vandaaruit naar beleving van filosofie, cultuur, politieke stellingnamen, solidariteit toe, over de regio's en landsgrenzen....in deze wereld die georganiseerd is op economie die maar moeten blijven groeien opdat iedereen een inkomen zou hebben...een maatschappij zou moeten gestoeld zijn op het leren begrijpen waarom wij hier met z'n allen rondlopen, over de dood heen...

 

109 Aan onze Depressieve medemensen

Elk van jullie is een enkeling op zoek te midden van.

Niemand werpt een steen, die tijden zijn voor de meesten van ons voorbij.

Hoe iemand helpen een ritme te vinden dat bij hem haar past, terug méér in iemand te zien dan klachten, chemie en pillen ? Dat de andere ook weer kunnen laten voelen ?

Hoe het onverwerkte verleden kunnen helpen afsluiten ? Het heden niet als een ‘schuldig zijn aan’ aanvaarden, maar als een rol van jouw in het grotere spel om je heen. Tekortkomingen aan anderen niet verwijten, tekortkomingen van anderen met begrip doorzien.

Was de waarheid die je al of niet voor echt hield, verwarring, leugen of deed het echt pijn ?

Smijt die pillen toch maar beter weg ? Als ze al niet het zinnelijke onderdrukken, dan wel misschien het lied van de ziel die durven wil en niet onder het peil van de inactieve soort van berusting wegzakken wil.

Waar zitten ze ergens, de pijnen, te diep of zwaar om alleen te dragen misschien...als men daardoor jou nog verdragen kan.

Tegen dat soort pijnen, helpen geen pillen...ze doen misschien tijdelijk goed en brengen je hoofd tot rust...tijdelijk, terwijl je weet dat je je sust.

Wat is dat nu, wat je echt niet meer weten moet ?

Bang van hoe je omgeving reageert, reageer je nog nauwelijks op je omgeving, dan meer, dan minder en dan weer teveel.

Je verwaarloost het gezonde eten en de frisse lucht, het ervaren van wat stilte, toch ook al niet ?

Je hebt toch al het gene waar een mens zich voor interesseren kan, toch ook al niet opgegeven ?

Niets zegt je nog iets, maar beetje bij beetje wordt je lomp in dingen, terwijl je dat niet bent.

Maar, begrijp wel dat er nog begrip is rond je, begrip dat niet mee het zware in wil. We zagen je toch nooit bijvoorbeeld een drankflesje op de openbare kieperen, zo lomp en zo ongelovig in de zin der dingen, wil je echt niet worden.  Daarvoor heb je gelukkig nog een voorraad trots. Ontdek hem en je kan er aan beginnen.

Los van relaties waar je het moeilijk mee had...de uitdaging niet zag of onderschatte. De onbekende man of vrouw naast je, de eens bekende, ontkende of de niet voldoende gekende... . Zoek de zin en werp de onzin overboord, ook na het kwetsen van de waarheid en het moment waar je ontdekt dat je best andere lagen in je zelf aanboort...anderen op een andere manier aanhoort.

Blijf in de perioden van opklaring geloven en er naar verlangen !

En bedankt er voor ! (ps. we dragen allemaal wel een zekere depri-graad mee)

110. God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen

De anderen. Zoveel tegen gezegd al.

Zovelen gelinkt, zoveel te zeggen, onvoldoende gehoord.

Laat ze soms maar zelf spreken.

Vrienden, vriendinnen , zijn en haar-dimensies, kennissen, regeerders, onderdanen, jaknikkers, tegengewicht.

De anderen.

Door sommigen verwekt, anderen door jezelf. Familie.

De anderen.

Hun pijnen, frustraties, gloed en willen weten,

dan weer niet.

De anderen.

Hun kwaaltjes, hun pillen hun ouder worden.

Hoelang valt 'dood' eigenlijk buiten te houden bij leven ?

De anderen,

het beste in hen zelf dat zo verblijden kan.

Hun aanvullingen, nodig als brood, onuitstaanbaar soms.

De anderen.

Wij, hebben alleen ons eigen gezelschap in feite.

Reizigers doorheen al zo lang en soms teveel, telkens overwonnen.

De anderen,

wijsheid, fijngevoeligheid met onaf verweven.

De anderen,

gedomineerd door de ideologie van de productie om de winst.

De anderen,

 opgedeeld in kasten die mekaar leerden mijden.

De anderen 

die mekaar dan toch weer opzoeken en vinden voor iets grootser.

Solidariteit, uitwisseling van menselijke gevoelens, samen perfectie.

De anderen,

zieleroerselen, verhalen verdrongen en opduikend.

De anderen,

mekaars sadisten, masochistisch bij wijlen.

De anderen,

werktuigen der evolutie naar meer bewustzijn.

Met Mekaars geduld bergen en  ravijnen en vlakten van liefde lerend.

Inzichten, te weinig van belang,…bang ?

De anderen,

de stilte van het parcours meer of minder genegen dan het lawaai in het zijn.

Een Teveel of Te weinig, opvullen en aanvullen met niets. Het niets, de grootste duivel...telkens weer verjaagd door om het even wat van...zin. Zijn.

De anderen, kwelduivels en engelen in hun enige, menselijke gedaante.

De anderen,

geven en nemen, vergeven en van doorgaan tot stoppen, veranderen. De anderen.    octaaf 07/07/2009 dinsdag, bij  weinig zon

111. Morgen kan ze er niet meer zijn Ze is nog van de jaren twintig vorige eeuw en deze van deze eeuw, zal ze niet meer beleven. Een geheugen dat haar zelden in de steek laat. Tal van mensen en voorvallen, lotgevallen, weet ze aan haar eigen prognose qua vooruitzichten te koppelen. Zelf heeft ze die minder. Ieder kent zo wel iemand, hard labeur, kinderen grootbrengen en dan nog zorgen voor tal van ouderen en een eenzaam familielid. Nu wordt ze zelf door haar kinderen verzorgd. Na een evolutie van alles nog zelf beredderen, komt het trager stappen, dan het ding met vier wieltjes, waar ze achter liep, ‘loopkarretje’ heet zo iets waarschijnlijk. Uiteindelijk de rolstoel waar ze nu in zit. Vroeger kon je ze nog meenemen voor een uitstapje met pannenkoeken als kers op de taart. Ook dat is voorbij. Nu ze meer en meer frequent vecht tegen pijnen als daar zijn, die vanuit de heupen, en steeds talrijker andere plaatsen. Het wachten op de volgende fase moet benauwend voor haar zijn. Niet meer zelf kunnen rechtstaan, pijn hebben als ze rechtgehouden wordt bij het op de pot gaan en het wassen. Als je ze ziet indommelen van de rust die ze door pijnstillers heeft en haar hoofd de tafel niet wil raken, ja, dan vraag je je af, waarom een leven op zo’n zware manier moet eindigen. Haar mimiek kan door de pijn heen soms terug heel alert en blij worden en dan zegt ze de leuke dingen van vroeger weer of dan wordt ze ernstiger en geeft een nuchtere, niet idealistische kijk op toestanden. Blij kan ze zijn als je de kol van haar hemd goed schikt of als je ze overhaalt om een bonbon of een ijsje met je te delen of het alles overrompelende wereldnieuws een beetje eenvoudiger voor haar maakt en corrigeert, positieve vooruitzichten stelt, aantoont dat de wereld niet naar de bliksem hoeft te gaan. Maar dat nieuws, dat grote domme nieuws over banken en oorlogen en bommen die , door wie eigenlijk geleid, ontploffen, zogezegd omdat er vliegtuigen in torens vliegen…vervaagd gelukkig in haar geest als ze de gewone mensen op ‘man bij hond’-tv ziet. Mensen zoals zij, afhankelijk geworden, het einde, vraag ik me af, in sommige gevallen verwelkomend.      Dat grote domme nieuws dat verdwijnt als de kinderen en kleinkinderen en buren met het gewone nieuws komen en zij er niet uitgesproken, haar ervaring met bijna zestig jaar dezelfde partner tegenover stelt. Andere tijden andere mensen. Oordelen doe je die dingen op de duur niet meer, alleen proberen begrijpen van waar ze komen, je afvragen wat er in welk verhaal vermeden worden kon …als dat al mogelijk zou zijn…ook nog eens. Je afvragen in hoeverre beslissingen op kruispunten niet teveel ingegeven waren door de wereld buiten en minder vanuit het ‘eigen’. Je afvragen tot hoever iemands vrije wil eigenlijk reikt.

Ieder verhaal is een ander verhaal, onderhevig aan dezelfde wetmatigheden, maar vaak met andere voorgeschiedenissen, die zich herhalen en in de loop van hun evolutie de tegenstrijdige en gelijkgestemde personages in het leven roepen…en ja, ook die polen kunnen in de loop van verhalen wisselen. Nee, stokoud vrouwke, de wereld is vooral gek als het om centen en bezitten gaat en ik weet het, ook mensen kunnen mekaar tot gekte drijven…als ze het zware niet overwegend licht maken kunnen. Eén van de verschillen met vroeger, is dat men het daar vroeger allemaal weinig over had.

 

112. Het verdriet om zijn broer

Hij werkt in weer en wind tussen de fruitbomen.

Klein, breed, werkershanden aan zijn lijf.

Plant bomen op de akkers van voordien.

Zet er staken, spant er draad en snoeit.

Geniet van de bloesems, dunt om te laten dikken.

Besproeit, bemest, maait en dan de boekhouding nog.

Tussen de bedrijven rondom 't Boeckhout.

Plukt en stockeert en koelt zijn opbrengst.

Kisten klaarmaken voor transport, sorteren.

Vervoer naar de veiling.

Familie mobiliseren als broodnodige hulp.

Hij praat op een hele zachte stille toon,

warm contrast met zijn ruwe uiterlijk.

Plots zie ik hem staan naast de open kist van zijn broer.

Met tranen in zijn ogen.

Nee, niemand verdient zo lang vechten tegen een vreselijke ziekte.

Waar zijn die ravottende jongens van vroeger ?

Naasten kunnen ze de droeve dingen van zich afzetten ?

Echt slijten doen ze niet.

Dichter bij de ziel komen doet soms té pijn.

Op andere momenten kan het heerlijk zijn.

octaaf

 

 Je ziel zit ook bij wie je ze gaf, geeft, zult geven

Wie ben ik ?

Heb je er al een idee over ?

Een samenstelling van vergane zielen .

Waarin je echte eigenheid moet domineren.

Wie gaf je je ziel ?

Een deel ervan om in te werken met een doel.

Dat ook die andere als aanvulling zocht.

Van wie kreeg je ook een belangrijk stuk ?

Aan wie wil ze ook biologisch doorgeven ?

Van wie kregen we ze ?

Welke zijn , over één leven heen, de rode en blauwe draden in de levensverhalen ?

Midden het economische, dat andere verhaal.

Over wat eigenlijk die andere zinnen van 't leven zijn ?

Menselijkheid leren beleven, doorgeven.

Niet buigen voor de pijn.

octaaf

 113 Spreken met ouderen

Het leven moet niet beleefd worden als een wachtkamer vóór de dood. Als je het vaak met zieke ouderen over een eventueel nakend heengaan hebt en ze onder meer vertelt van die mensen die al klinisch dood zijn geweest en terug werden geanimeerd en dan met verhalen komen over hoe ze hun eigen zagen liggen en de al of niet bekenden en de lichtwereld aan de andere kant, lijken ze vaak niet te geloven dat er een andere kant zou kunnen bestaan. Ze hebben soms te veel meegemaakt of fysisch geleden en interpreteren het lijden in de wereld als iets wat 'God' niet zou toelaten. Voor mensen met een meer wetenschappelijk gebaseerd geloof in het onvergankelijke van energie, hoeft dit geen beletsel te zijn om de mogelijkheid van onvergankelijkheid zoals in de na de dood ervaringen (en weer terug) beschreven, open te houden.  Mensen die moeite hebben met het ontwarren van waarom hun leven hun leven was, lijken pessimistischer dan anderen in deze materie. Inderdaad, in deze ‘materie’.

114. 114. Celibaat en andere praat

Mensen, sommigen hebben al eens de nood om rond de hete bij van taboe onderwerpen heen te praten.  Seksualiteit vooral, is een 'heet' hangijzer. Over welke soort van lichamelijke gevoelsbeleving hebben we het dan ?  Is het niet menselijker om bij de redenen voor het homo of hetero zijn stil te staan en leren dieper in de ziel te kijken, dan louter te 'veroordelen' ? Moeten mensen die met de evolutie van de ziel begaan zijn, niet eerder leren 'kijken', 'voelen' naar de evolutie van de seksualiteit, van louter een instinktachtig beleefde uitlaatklep naar een extra gevoelen van aanwezig zijn met mekaar in functie van het zoeken naar jezelf en het waarom van de eenheid met een andere ? Zoiets als kunstschaatsen op het ijs...alleen is al mooi, met twee nog mooier, ingewikkelder ook.

Zouden er meer roepingen zijn in de kerken der gekende religies indien de bedienaars er van mochten trouwen ? In sommige religies mag dat en ook daar blijkt er een steeds groter wordend tekort aan priesters te zijn. Wordt het niet stillaan de hoogste tijd om geloven en religie ook onder andere invalshoeken te bekijken... psychologische, wetenschappelijke, filosofische ?  Misschien zijn er wel evenveel 'gelovers' in het leven zelf onder gescheiden mensen dan onder hen die het geluk of ongeluk hebben nog met mekaar te leven.  Belonen en straffen lijken we mekaar al genoeg in dit leven aan te doen, de rest is  giswerk en afwachten.       Hoe leg je dat aan moderne mensen uit : in de hemel mogen de getrouwde mensen rijstpap eten en alle 'overspelige' moeten de afwas doen misschien ?

115. They said he would send us the holy spirit In many ways I tried to approach a number of fundamental things. The creation of cosmos due to the fact that something smaller or equal to nothing cannot exist. When meaningless is approached, pressure mounts and like the big bang explodes. That’s why everything has a meaning. Nihilism is a contradiction. Sense could not be stopped. The voyage from radiation towards the first atom and cell and from then onwards towards us, the creation of the unique circumstances where this could happen, no, no lucky coincidence. Everything serves a purpose and nothing wants to become or can become meaningless. That’s why society is in evolution, trying to move away from the decadence of the worn out, towards more fulfilment in the new end. It might be a possibility that we do not take our chance and make a happy end of it all during this big bang cycle…just like we as individual, emotional beings sometimes desire to have more than one life to get the complete picture of who we are. I contributed a lot of essays to raise enthusiasm about these things (mainly in Dutch). All objective philosophical questions can be solved with science and history and you can find a lot of wonder and joie in it…a pity few people try.

The subjective site of it all, the psychological reasons, the making sense of it all…well, one needs more to try to understand it and bring it over…by life itself and by culture, one can succeed. But still a lot of ‘the holy spirit’ of it all becomes clear by those strange kind of special energy, of ‘intuition’-like features…which aren’t as much a mystery, but a kind of energy that can trick you, but you cannot trick it back. This is no appeal to push logic and reason aside when one is dealing with rather sometimes irrational things as life and dead. One’s life is interconnected with others and sometimes it is not so easy to understand ‘why this is all happening to us’. There’s a structure in everything from a cell to an apple, and you name it. A lot has been invested to make life possible. We see and hear…and so on and still we manage to feel unhappy. We have a problem with considering all those beautiful things in nature as a unity, as seeing it as a part of us, part of the same adventure. Our sun is 5 billion years old and within another 5 billion years it will be over. Just a little more a dark spot in the milky way. Even the universe starts over and over again, like a day follows night…so, what are we afraid of…of death????

We often get to depressed to feel good. We cannot afford to pity ourselves or others…we must purchase our inner strength in a way that we do not bother others to much. Good will is of essence, but can put you in a lot of trouble…and in times of trouble one often must persist, alone if necessary, to be able to understand afterwards why you had to go through the whole process. Often the answer is that it was because it was necessary to play a positive role in the life of others…but often in another way, by other means. You can long for compassion, comfort in certain periods in your life. But it’s better to rest and think things over and get a hold of yourself. To try to find out what you really are good in and act. There is a lot where one can be good in : let those who know how to offer compassion, compassionate, let the writers write, let the workers work instead of putting them without a job or taking too much of their time for educating the philosophical part of themselves. Find joy.   Do not be greedy, jealous or do not be bothered with other kinds of fear. Venin starts with thinking that you are beautiful and you miss a lot…whilst ignoring true beauty…the fruit of contemplation. We were put on a wonderful stage and we still don’t understand why…how can we take real pleasure in it, not understanding the whole picture ? Insight dictates our live, but we often fail to see. It can take quite a while before one has experienced all from every side to get the whole picture. Do good.

 

 

 

116 Doodsgeluiden

Kunnal beloofde me zijn finale tekst over het alfa en omega van het leven mee te brengen. "Een tekst over steeds weerkerende big bang cyclussen, waarbij alle energie aan 't eind van zijn evolutie na de ineenstorting van de expansie weer vanuit de druk in het ene overgebleven punt uiteenspat om weer een universum, een kosmische wieg voor de eerste nieuwe cellen te maken." Hij vond dat simpel natuurlijk.

"Het leven zelf is een oproep om leren lief te hebben Kunnal maak het niet te ingewikkeld".

Voor het slapengaan, bleef ik nog wat doorfilosoferen  aan de toog van 't Heelal. Onwillekeurig dacht ik aan mijn uitgangspunt over het begin van 'zijn', een onjuist beeld daar een begin gewoon een stap in een reeks evoluties is.  Zijn 'is', omdat 'niet zijn' gewoon niet kan. Kleiner of gelijk aan nul moet er in de natuur altijd aan...omdat het geen zin heeft.  'Bestaat er een energievorm die heel onze evolutie niet heeft nodig gehad om tot een vergelijkbaar bewustzijn te komen ?', dacht ik. Zo'n energievorm zal dan wel uit dezelfde materie als het goede gemaakt zijn...wat me bij de twee laatste dagen van onze bracht.

Men weegt méér met water op de longen. Men is echt fataal moe. Het hart heeft moeite met de wil om nog verder te leven, om niet dood te gaan. Vandaar het borrelend protest van keel en neus...zoals een pomp die het water in een ondergelegen kelder probeert leeg te trekken en pruttelt omdat er teveel lucht op zit. Ook als een motor die moeilijk start...weer iets waarbij ik later aan hem denken zal. Hij die sterft is in ons...maar laat hem alleen in ongeschonden, stralende, lachende vorm toe...niet in zijn pijnkanten en moeilijk zijn. Een man sterft.        Een man lijdt. Nu niet meer wakker maken als hij dit door slapen vergeet. De overkant lijkt niet te wenken. De overkant is in ons. Nog zoveel te bespreken ?Nee. Alles is gespeeld, gezegd, gevoeld, voltrokken om in de nog levenden doorgetrokken te worden. De oude leeuw, zijn vel nog bijna jong. De laatste kwinkslag, een paar dagen geleden toen ie aan z'n schoonzuster vroeg of ze dat nog kon 'kaastaart' maken, zoals ze voorgesteld had.                De eindgeluiden kabbelen intussen door als een te dikke vloeistof op een verroeste bedding.

In de nabijheid van sterven lijkt het leven soms zo onbegrijpelijk als makkelijk, zo zwaar als licht. Niets heeft nieuwswaarde meer. Alles is. Krant ? Journaal ? Who cares...even respectvol stilstaan bij het uitbollen van dit unieke leven dat aan zovelen zoveel heeft gegeven...tot en met deze zin van hem en van m'n eigen. Wat hebben we gemeen ?      We  zijn eigenlijk zowel gelijken als tegengestelden.

's Morgens. De lege kliniek. Zoals heel laat en heel vroeg op eender welk ander werk.

Veel minder drukte. Fijn, we zijn in de dag met teveel overbodige dingen bezig. Vliegen de jaren eigenlijk, zoals ze zeggen ? Zeker als je terugkijkt op een leven, op levens. Zeker als je het geheel van de opdrachten beseft en de oneindigheid in verbindingen tussen mensen.

Geen illusies. Nee. Dat zijn het niet. De droom vermomd als dag of nacht...als slaap of wakker verklaart zich 24 uur lang opnieuw en opnieuw tot de eerste indrukken bij 't ontwaken echt begrepen worden, herdacht, hervoeld, herleefd, INGEZIEN. Vandaaruit bestel je dan de bouwstenen voor de nieuwe dag.

Jaren terug. Opeens een herseninfarct, de dag na een begrafenis in de aangetrouwde familie. Niet meer, moeilijk, beter en weer niet meer kunnen stappen. Van niet meer kunnen wandelen en praten naar stappen en spreken...hij zetten een geweldige prestatie neer. Na het terug vooruitgaan, het weer achteruit gaan als men het leven op allerlei manieren leren doorleven heeft.

Vragen bij het sterven. Doodsgeluid en z'n variaties. Ineens het geluid van een bijtje in z'n neus, zacht gezoem...waarvoor is leven vandoen ? De weg naar de eerste cel is dezelfde als de weg naar de eerste natte zoen.

Het leven, zich herhalend en verrijkend.

Proces van trachten en waardigheid.

Zacht vel, oud hoofd als het niet lacht. Bijgeloof. Alles wat na de tand des tijds geen herinnering meer is.

Werken en leven. Het is niet zozeer dat werken dat we hier komen doen, maar wel de indrukken die we opdoen en nalaten...of wie weet meenemen. Alleen het positieve heeft hierin belang.

Blijft de zachte mens uiteindelijk over...bevrijd van al dat wantrouwige opgejaagd zijn door 't systeem en door negatieve emoties ?

Men stelde ons kinderen een God voor, streng...zoals Pa's soms met al hun angsten streng zijn...gezegend zijn dan een aantal Ma's die niet alleen streng maar zacht kunnen zijn.

Klinisch. Alle dagen bloed pakken en tests blijven doen, moet dat wel ? Met mijn verse paardenmelk als symbool, komt hij de tunnel beter door...en ik heb de luxe van hem gewoon pa te noemen , de verplegers en dokters zeggen altijd mijnheer X. Behalve later op de palliatieve afdeling van de eindbestemming van het leven. Dames, heren zo'n infarct, komt die niet ook door al die pillenbrol ?

In de kamer met het kruisje, mee wachten op dood...een barst in het bezetsel van al die keren dat het leven hier reeds kapot barstte, de lijdenden bevrijdend ? Zijn schoenen staan nog warm aan de radiator, zal hij er nog ooit mee vertrekken ? "Ik hou het niet meer vol", zei hij maar toch nog dankbaar om de luchtmatras die men hem gegeven had. "Trek het je niet aan. Je krijgt zeker een hoge post in de hemel".

Er komt een moment dat men de strijd wel moet opgeven, tegen dat moment heeft hij altijd gevochten. De mens wikt...,je eigen conditie en veel iemanden beschikken.

Een neutrale filosofie en een sociaal-politiek systeem in evenwicht...en inzicht in ons gevoelsleven en dat van anderen...en er zou veel minder vermijdbare onrust zijn. Een afdeling in het hiernamaals 'stemgedrag bij verkiezingen' zou moeten bestaan...idee voor een roman.

In realiteit zal het wel zo zijn dat de nazaten altijd weer een tijd met dezelfde dingen gaan geconfronteerd worden...waartegen de optimistische ik al van bij het typen protesteert en hier bij een nalezing in volhard.

Als iemand zelf niet aangemoedigd wordt, ga je later de mensen meer aanmoedigen... .

Dank aan de kinesist die de fluimen zacht kon lossen en het spuitje waardoor hij weer zichtbaar van z'n slaap genoot.

"Ga je werk maar doen, ga maar weg", tegen teveel masseren kon hij ook niet meer, nooit gewoon geweest veel lichamelijk contact te maken. Als ge vertrekt Pa, niet kwaad vertrekken...want in feite zit in U een beminnelijke mens. Niemand moet niemand iets verwijten...want hoe het komt dat je zo of zo bent, dat is een veel te lang verhaal". Een vrouw voelt hoe het haar man en kind gaat en zal daar ook geen enorm lange uitleg aanhangen.

"Da ne beminnelijke mens zo moet afzien...betekent misschien dat de beminnelijke mens zelf al vertrokken is...terwijl de moeilijke mens zijn bevende arm probeert tot rust te brengen. Geen schrik hebben , ne mens kan ni sterven en zeker gij niet ". "Als ik je niet meer moest zien is' t de laatste keer zeggen ze altijd...maar ik zal je blijven zien, denk daar maar eens over na."

"Is er nog iets dat je ‘geire’ (graag) had willen doen en dat ik in jouw plaats kan doen ?"

"GEIRE is NIKS" ? antwoordt hij, waarmee mijn geduld met hem op is...altijd heeft alleen wat je MOET doen, het werk voor hem geteld...weinig plaats voor filosofie... . Hij mag z'n nuttige kijk op het leven hebben , ieder vlucht wel voor iets anders. Alle laatste dagen in de kliniek brengen een ander facet van 'onze vader' zijn’ zijn’ naar boven. Heeft hij zichzelf wijsgemaakt dat anderen hem door hun gedrag mede immobiel maakten...of is dat zo ?          Ik besef het en durf er aan denken...da's toch al iets.

Je zoon

117. Gotlev en het leven

Buiten is het stil, dacht hij, overdag en zo maar hier en daar wat wind. Een hele magere spin wacht te midden van een betrokken augustusdag op nieuwe buit; want de vette donkere mug, niet zo een schriel kleintje; hangt uitgezogen in het zijdeachtige net, vleugels open, als Christus op zijn kruis. Onder de vorm van regendruppels op het pannen dak van de houten berghut, werd als een perfect muzikale intro, wat geluid geboren. Met deze twee zinnen opende hij die dag het boek waar hij nog geen naam aan gaf. Rood bloed stroomde door zijn aderen, maar vandaag zou hij zich hij zich door de blauwe stromen in de spiegelwereld van het van het geestelijke bestaan laten inspireren. Rood en blauw, soms zuiver, soms gemengd in magische observaties over tal van dingen in de dag. Alleen over de rode of de blauwe lijnen schrijven, of over hun magische interactie, hij had het beiden gekund, gedaan. Blauw was theorie, rood meer praktijk. Literatuur, magenta. De gele zon met haar witte licht bovenop de berg waar van boven uit gezien alles klein leek, scheen overvloedig en was al een halve dag zonder moeite druk in de weer om alles en iedereen beurtelings in de schaduw te zetten. Van tussen de huizen en winkeltjes in het dal, zag je meer detail dan van boven op de berg met zijn watervallen die zich naar de zee haasten, maar detail, dat had Gotlev meer dan genoeg mee naar boven naar de berg genomen. Net zoals je blauw en rood in het schrijven kon afwisselen en combineren, kon hij al eens panoramische, dan weer diep indringende gedachten hebben.

Vanwaar kwam al die schepping ? Waarom moest hij er zo nodig nog iets aan toevoegen ? Voor hij naar de berg trok, had hij alle mogelijke uitleg bestudeerd, niet alleen afgerekend met wat men hem had proberen opdringen, maar een heel eigen idee over het ontstaan van alles vooropgezet; één dat meer met de werkelijkheid kopte. In de bestudering van iedere wetenschap lag zo veel onbegrepen symboliek. Alles en iedereen wat en wie ooit had bestaan, bestond nog altijd, maar onder een andere vorm; alles had een invloed gehad en nog steeds werkte alles door en bestond iedereen in functie van het ontdekken van steeds meer zin in het leven bijvoorbeeld. Hoe meer de zin van dingen en mensenlevens onder druk kwam te staan, des te groter de kans dat de dingen en mensen andere kanten uit evolueerden. Alles als gevolgen van grote en kleine omwentelingen. Wat als straling en fotonen was begonnen en atomen, moleculen en cellen en wijzelf opleverden, ging een dag gewoon weer over in straling. Dat er ook straling tussen mensen onderling was, daar was Gotlev wel zeker van; hij geloofde in telepathisch contact tussen de levende mensen.     De doden waren begraven of verast, hun mineralen bleven achter en hun straling was wellicht naar heel ver in de ruimte vertrokken of heel kortbij, voor een deel onder het goede wat we vanbinnen kunnen voelen aanwezig, in de ene meer als in de andere omdat eenieder de overgeërfde strijd tussen positieve en negatieve emoties (het andere deel) nog niet gewonnen had en bijgevolg het echte sterke in henzelf nog niet aangeboord.   Vaak had men in die strijd al zoveel verwondingen opgelopen, dat men niet meer bij het eerste deel, de innerlijke rust geraakte. Mensen bestonden uit mannelijke en vrouwelijke puzzels van voorouders eigenlijk en die delen probeerden mekaar soms te verdringen, meer dan naar evenwicht te zoeken…het leek wel een proces dat zich zowel binnen de mens als tussen hem en zijn medemensen voltrok. Heel veel mensen bestonden en bestaan, maar je kon ze qua voorgeschiedenissen in typen indelen, hun psychen ook beïnvloed door een hele hoop culturele achtergronden. Ze begrepen nog niet allen ten volle dat het de bedoeling van hun collectieve en persoonlijke geschiedenis was dat ze zich zoveel mogelijk bewust moesten worden van hoe dit bestaan in mekaar zit. De strijd om het bezit van de stoffelijke bestaansvoorwaarden had hen langs vele onmenselijke omwegen voor een stuk vooruitgang gebracht, maar deden ze er veel mee.    De meesten leden een bestaan waarin ze zich in een achterhaalde concurrentie land per land en bedrijf per bedrijf, afjakkerden om te veel dingen. Een massa anderen had niet de mogelijkheid om uit een toestand met alleen nauwelijks de primaire levensbehoeften te raken. Al die toestanden volgde Gotlev dagelijks op. Hij bezag de landkaart van de wereld en zag tegelijkertijd het visuele beeld dat astronauten eens hadden genomen vanuit de ruimte. Waar woede er ergens nog oorlog en heerste er armoede, welke sociale strijden waren er overal bezig, hij volgde het dagelijks, tal van evoluties, gunstige en minder gunstige, waren zich aan het voltrekken. Hij had er jaren over geschreven, maar liet dit nu meestal aan anderen over.   Af en toe commentarieerde hij dingen op het internet of ging in discussie in forums of met mensen buiten het internetgebeuren. Hij had zelf zijn alternatieven, die hij af en toe promootte, maar de tijd, alhoewel hij er objectief rijp voor was, was dit niet, subjectief gezien…en zolang bleef het zich behelpen met de oude remedies. Zes miljard mensen en binnenkort drie miljard internetaansluitingen en nog steeds konden de mensen niet beslissen over de reconversie van de militaire industrie, het invoeren van gestandaardiseerde lonen en een wereldwijde deftige sociale zekerheid en een uniform en rechtvaardig taxatiesysteem, als overgang naar een wereld waar men geld uitsluitend op een administratieve manier zou gaan gebruiken. Het oude systeem maakt iedereen afhankelijk van het streven naar maximumwinsten die men vervolgens op beurzen verbrast en van de klassieke partijen en grote multinationals waar men moet bedelen om een job. De reactie daartegen vanuit allerhande vakbonden was en is systeem bestendigend. Ooit kwam er wel een dag waar de wereldpopulatie op een telematische manier een overkoepelend programma zou kunnen verkiezen en opleggen aan de regeringen, of nog beter, in een tweede ronde zelf de dirigenten van het programma zou kunnen verkiezen, rechtstreeks op projectlijsten in plaats van op partijlijsten. De progressieve krachten die in die richting gingen, waren in de minderheid en bedienden zich van de oude tactieken, het ijveren voor een zo goed mogelijk inkomen zonder dit op globaal vlak met een aangepast en technologisch vooruitstrevend eisenprogramma te verbinden.  Over al deze zaken had hij al overvloedig tot in detail geschreven, tientallen essays over de geschiedenis en wat de filosofische stand van zaken zou moeten zijn na dat hele, aan de ontwikkeling van de andere takken van het menselijk denken gekoppelde epos der mensheid. Soms leek alles nog zoals bij de totstandkoming van het eerste atoom, plus, min en onverschillig evenwicht…op een situatie reageren en niet reageren en hoe. Hoe de eerste atomen reageerden en hoe bio organismen reageerden en wij in onze complexe wereld, voortdurend moest je kiezen.  En dat had ook Gotlev gedaan. Een deel van zijn tijd besteedde hij aan het antwoorden op vragen, hoe dan ook, een ander deel aan wat hij daar nu allemaal als bruikbaars kon uit distilleren, bij wijze van het kunnen door te geven. Zijn interesse ging op het einde van al dat zoek- en schrijfwerk steeds meer uit naar hoe de menselijke geest nu eigenlijk innerlijk en onderling functioneerde. Het leek wel of men soms door allerlei gebeurtenissen en de innerlijke communicatie die die met zich meebrachten met een soort verborgen raadgever of raadgevers leefde. Om dat volledig te begrijpen moest je zowel het collectieve als persoonlijke verleden begrepen hebben en zodoende in het nu te kunnen aanvoelen welke wegen je dagelijks had in te slagen… alsof een deel van die beslissingen onvermijdelijk voor een groot stuk vastlag. Zo leek ‘t of de toekomst voortdurend iets was dat voor een groot stuk werd voorbereid.

Bergse overdenkingen

Een lange smalle bergtrap leidde steil van het chalet naar de parking in het dorp een driehonderd meter lager. Gotlev’s oude camper stond er geparkeerd en van op die hoogte ook, had je een prachtig zicht op de omgeving. Soms bleef hij in zijn camper overnachten als hij s avonds van het dorp kwam waar hij al eens met toeristen of lokale mensen aan het praten ging. Je had net als in de kunst tussen mensen, zij die in niks geloofden en diegenen die hele optimistische gedachtegangen hadden en iedereen daartussen…vaak was het drankgebruik en soms de luiheid van de eerste groep vele malen groter dan de matigheid van de andere. Er hing een geweldig onweer in de lucht; waarvan Gotlev voor het inslapen genoot. Striemende bliksems en donderslagen als mokers afgewisseld met vlaagjes nattigheid en stortbuien als in van die op en neer melodieën van klassieke muziek. ’s Morgens werd hij waker met zijn haar voor zijn ogen en keek de bergomgeving aan…het leek net of zijn haar een bos was dat één was met de bomen op de bergen.

Het houten interieur van de camper had iets vredevols. Een poes zocht haar weg naar wat eetbaars en een paar kippen waren aan een dorpswandeling bezig, vroeg uit de veren en vroeg slapen was het devies dat ze aan de mensen gaven, maar een aantal snapte het duidelijk niet. Zolang ze voor het slapen gaan hun geesten niet vervuilden met negatieve emotionele windmolens en niet in dezelfde tredmolens bleven lopen of zich met het pulp gedeelte van onze cultuur bezig hielden, mochten ze gerust later slapen gaan. Bij mekaar komen op de terrassen gaf een gezellig gevoel van eenheid onder de mensen, al werd er soms ook wat gezeverd.

Velen zonder werk hadden echt nood aan een bezigheid, al was het bijvoorbeeld zich weer meer voor kennis en cultuur gaan interesseren. Gotlev bood hen die mogelijkheid via zijn uitgebreide bibliotheek en zijn uitleg over elk domein van het bestaan. Ook over dingen uit het persoonlijke leven kon worden gepraat…en bij mensen die duidelijk op zoek waren naar het méér achter de dingen ook daarover…al moest het dan bij dingen blijven die niemand in verwarring konden brengen.

Het dorpsleven in Guaechio was bijwijlen lyrisch. Een oude houten veewagen stond in een veld fruitbomen en naast wijngaarden en de bewoners er van, een paar dozijn kippen; ontsnapt aan de naburige grootschalige kippenkwekerij, omdat ze door een boer werden opgekocht, hadden een vogelvrij leven totdat ze voor hun gezegende ouderdom in de potten van de boer of anderen zouden belanden. Ze scharrelden onder de hoogstamfruitbomen en de krieken van de kriekenbomen waren ieder jaar heerlijk. Een storm had over het land geraasd en hier en daar stonden bomen er schuin of in stukken uiteengescheurd bij. Harde tijden voor de zelfstandigen wiens plantages waren vernield. Gewoonlijk hadden ze maar een klein pensioentje samen en vanaf de jaren negentienhonderdvijftig, zestig keihard gewerkt tot ze er scheef van gingen vaak. Het leven was veranderd, welstelling in handbereik gekomen of bereikt voor het merendeel van de mensen, terwijl de andere kleine meerderheid het zonder werk of met een karig inkomen moest stellen, zich elke maand afvragend wat er na de huur of de elektriciteit nog zou overblijven. De oudjes van het dorp hadden het geluk dat ze vaak bij mekaar konden zitten in de schaduwplekjes onder de bomen, ze wisten wel wie ze er bij moesten halen als iemand zich een beetje veel terugtrok. Soms ging Gotlev naar de plaatselijke kroeg, waar hij een pizza bestelde, die hij onder de aanwezigen verdeelde, die hem dan met de plaatselijke wijn of zo trakteerden. Er werd gepraat over de kleine boeren die in hun bestaan bedreigd waren door dat de grote plantages meer steun kregen dan de kleinere of van persoon tot persoon ook al eens over de niet-stoffelijke levensvoorwaarden. Bij wijlen ontving hij ook mensen bij zich thuis in zijn woonst en probeerde hij de dagelijkse dingen des levens in een ruimer kader te plaatsen. Hoe levenslijnen soms door anderen omgebogen worden en of waarom eigenlijk iedereen daardoor toch met zijn eigen levensopdrachten bezig is, of, én hoe door toedoen van de anderen eigenlijk iedereen op bepaalde wegen gezet wordt. Veel diepzinniger dan over het dure leven te praten, maar weinig aangeroerde onderwerpen. Als men er voor open staat kan je veel verwerven in ’t leven, niet zozeer tastbare bezittingen, maar wijsheid, inzicht, de kunst om te observeren en zich al of niet te uiten, voor 1 mens, voor 10 of voor 100, maakt niet uit op de duur…allerlei obstakels in het leven zijn er juist om je verder te brengen.

Het geestesleven en de onbewuste mogelijkheden er van, was tot nog toe ontoereikend uitgelegd aan de mensen, daar waar het het waarnemen zelf betrof, de innerlijke dialoog met jezelf over jezelf en je observaties. Hoefde het wel uitgelegd te worden eigenlijk ? Je was niet alleen een embryo die de volledige cyclus van de evolutie van straling, atoom, eencellige tot lichaam had overgedaan, ook je geest ging in feite tot heel die steeds weerkerende misschien, big bang cyclus terug en je geest was in feite nauw verwant met al die sterren en toestanden daarbuiten, waar men precies niets mee te maken had. Het goede van eenieder die had geleefd, is een energie die blijft hangen en die je van binnen kunt voelen indien je niet zwaar emotioneel belast bent. Het negatieve deel van wie er niet meer was, zet zich door in de nog levende vervolgverhalen op de verhalen van de vorigen, geholpen door de positievere energie. Veel was er al neergepend in ‘new age- achtige boeken, veel verzonnen theorie die losstaat van wetenschappelijke achtergrond vaak... niet dat men met de rede alleen het geestelijke kan begrijpen, maar men heeft ze nodig. Verder moet men goed in zijn evenwicht zitten, om goed te kunnen observeren, niet overeten, variatie in het eten, niet te veel vlees, matig met alcoholische drank, sterke drank is iets voor bij zware verkoudheden vooral. Weten wie op welk moment welk deel van zijn zijn vertolkt en hoe je daar van dag tot dag kan op inspelen, voortbordurend op je ervaringen. Niet meer opnemen dan je aan kan en uit het zwaar emotionele blijven, je hebt er slechts ingezeten om te weten hoe het in mekaar zat. Eenvoudig fysieke dingen doen ook, het lichamelijke en zijn facetten beleven zonder er verslaafd aan te raken en ook door er soms afstand van te nemen als het het zwaar emotionele met zich brengt…geen kringetjes lopen en in schuldvragen verzinken en onnodig medelijden belanden indien je woorden en daden van uit het goede in jezelf vertrokken. Niets fouts toewensen aan anderen en geen negatieve gedachten uitzenden…als ze er zijn, vraag je af waar ze van komen en het waarom ervan, zal soms niet op zich laten wachten.

 https://about.me/octaaf_verzet  English link

http://talespoemsessays.blogspot.com/2011/07/some-words-t...

http://bloctaafblogartist.webs.com/apps/blog/

 

118 Het houten ruimteschip in het woud van haast glazen bomen

Hier vond ik een soort onbeschrijfelijke rust in m'n eigen.  Hier kon ik de eenheid met de natuur smaken en kon het ruwe, het nog niet tot het rijpbewuste ontwikkelde, me minder raken.  Hier werd tussen hemel en aarde in aangeraakt, gestudeerd en gezonnebaad.  Hier werd intens gedroomd en geanalyseerd en gewandeld. Hier kon je je eigen gedachtengolven laten smaken wat er in de wereld te observeren viel.

 Deze plaats leek een paraboolantenne die dingen ontving en doorgaf.  Deze plaats liet zo vele planten stralen en vogels bestaan.  Hier ontwaken is je eigen op de trilling van het draaien van de planeten zetten.  Hier slapen is weten dat de schors van de bomen in je dromen meer dan echt zal zijn.  Hier dagelijks vertrekken en dagelijks terugkomen is ondertussen weten wat die dromen betekenden. Hier ontwaken is de groeipijnen van mensen met uitdagingen die problemen werden, gezuiverd terug de lucht insturen.  Hier zijn is weten dat er niet altijd even aanvoelbare vormen van heel sterk licht bestaan...is weten dat zogenaamd dood en zogenaamd leven één zijn; één middelpunt voor wie het voelen kan.  

 Hier leven is beseffen hoeveel meer er door  niet overvloedig eten, vrijkomen kan.  Hier leven is weten dat je voornamelijk van liefde, water, planten en bomen of struiken-extrakten, fruit en kaas en af en toe wat vis of kip en zo, leven kan.  Hier drinken is alles met mate genieten, een wijntje, een pintje...en hoe minder suiker, hoe minder je zomers puffen moet.  Hier leven is mensen met financiële en emotionele problemen tegenkomen, die ook daardoor de schoonheid hier niet meer aanvoelen kunnen...zomin als sommige mensen zonder financiële problemen dat soms kunnen. 

Hier sterven moet zijn zoals een boot die op het water brandt of een kiem waaruit nieuw leven komt. 

 Hier zie je wat je mist, als de mist ochtendlijk zweeft tussen de bossen.  Hier staat de zon soms buiten haar cirkel in brand als mensen in hun midden uit het donkere woud komen gewandeld.

Hier fluit een bepaalde vogel dag en nacht... .  Hier galmen geen smartlappen van 'laat me nu toch niet in de steek, ik kan niet zonder jou' door de eter.  Hier is voor het sterke  deel in je, het verleden helder, het NU een beetje toekomst reeds.  Hier kan je verleden en toekomst doen verdwijnen in het NU...dan focust alles waar je mee bezig bent, zich in jouw middelpunt.  Je wordt onbeweegelijk, vast punt, je straalt door je ogen en geeft een soort onbegrijpelijke levensenergie door.

 Die momenten zijn uniek en niet voortdurend en je moet altijd weer door het aardse lijden, altijd weer een beetje sterven  om weer kiem en om weer straal te kunnen zijn.   Hier ontlast men zich met de deugd die het afscheiden van het oude, bewust geven kan.  Hier wordt adem verbinding met aura.  Hier worden organen spiegels van universele krachten, met elk een ander gezicht.  Hier gaan chacra's open en wordt al het aardse bovengezogen, terwijl de rest van het kosmische naar beneden daalt.  Hier wordt vrijen het zien en voelen van hele dikke en soms hele fijne aura, die jaren jonger maakt en die de tijd voelbaar niet opgevreten heeft.

 Hier moet je jezelf eerst een tijd uittesten voor je dit allemaal doorhebt.  Hier kan je zo gelukkig worden, dat je tenslotte weet dat je weer voor andere, moeilijke uitdagingen zult worden geplaatst.  Hier zeg je dikwijls DANK aan de natuur, voor menig mooi SEKOND...voor ieder deeltje van een uur.   Hier verzin je niet, hier komt altijd alles op je af.  Hier begin je niet, hier werk je af.  Hier luirik je niet...hier rust je uit. 

 Hier is 'hier' ook niét hier.  Hier gebeurt lachen veelal vanbinnen.  Hier draai jij niet rond van alles, maar ben jij vast scharnier, dat openingen maakt.

Hier hangt 's nachts al hetgeen in de dag niet boven geraakte...morgen zal het weer worden beschenen en hoef je het maar te plukken...als je op je eigen trilling zitten blijven kan...en niet mee door anderen naar beneden wordt getrokken. 

 Hier worden geneesmiddelen overbodig, want het bannen van je illusies en angsten alléén...geneest.  Sommige emoties zijn soms  illusies, geldstructuren en hun legers zijn er de materiële uitwerking van.  Hier hangt niet veel jaloezie, hebzucht, egoïsme, trots, agressie en onwetendheid meer, maar hun tegengestelde, uitgezuiverde...voorlopig... altijd voorlopig ?

 Wie geen rust overerft, kan ze hier zelf ontwikkelen.  Met onrust kan je op ieder wilskrachtig moment breken en handelen of niet-handelen.

Rustgolven zullen je overspoelen, als na een hoogtepunt.  Of de rustgolven blijven, hangt af van hoe vaak je al bereid was van te durven genieten en hoe vaak je lijden zonder angst op je nemen kon. 

 Hier is niets toeval, alles een puzzel, die soms grillend en krakend uiteindelijk de meest heldere beelden zonder puzzelgrenzen vormt. 

Hier is weinig gepland, het vloeit allemaal weer in mekaar, telkens het peil in alle betrokken vaten op mekaars gemiddelde hoogte komt.

 Hier is een bloem iets met een ziel, een kracht met  een ander frequentie en een andere uitwerking dan de struik ernaast.  Hier is een boom een stroom naar  boven, een streling die je verstopte en kromme energiebanen rechttrekt, zin naar boven geeft.  Hier is hout iets waar je van houdt.  Hier voel je dat het groen genieten kan van dagenlang in de regen te staan.

 Hier hangt niet de somberheid van op vele plaatsen elders; wanneer het weken donker en koud kan zijn.  Hier duik je dan mee en voel je vallende bladeren als een even groot raadsel als al die soorten bloesems aan.

 Hier heb je een band met allerleikleurige bomenkruinen die je de aan ieder nieuw moment aangepaste krachten sturen...als jij je er maar voor openhoud...en er intensief...vanuit je vezels om vragen kunt.  Hier tintelen lichtjes van op de bodem van verdriet, dat, wie?  ... weet van waar het komt en dat je logisch soms niet meer vatten kunt. Hier moet je beseffen dat je jezelf moet leegmaken kunnen, indien je de omgeving door jouw wil laten stromen. Hier klop je niet achter vliegen en storen spinnen en mieren niet...en als je gebeten wordt denk je : ''t' is misschien wel gezond voor iets", zonder verwensen.

Ach, hier houden van, is altijd ook weer een beetje afstaan...of afstand nemen...en dat doet van die smakelijke vonken geboren worden. Ach, de liefde in alle vormen.

 119  Links en Rechts. Achter het uiterlijke.

Vele verschijnselen hebben twee kanten. Neem nu het links en rechts in de politiek. Dit lijkt niet alleen een simpele tegenstelling in alle mogelijke gradaties tussen diegenen die er warmpjes inzitten en diegenen die het ook in alle mogelijke nuanceverschillen, niet zo breed hebben. Normaal gezien zouden deze laatste in een democratie in de meerderheid zijn. Niet zo in de praktijk. Te velen die van een loon afhankelijk zijn of teveel zelfstandigen, vereenzelvigen zich met politieke partijen die de belangen dienen van het grootkapitaal, in concreto de speculatie gansters op de beurs, diegenen die de melkprijzen en zo bepalen, de wapen-en andere lobbies…om maar enkele actuele voorbeelden te geven.Tel daarbij diegenen op die gestopt zijn met over moeilijker dingen na te denken of in slaap gewiegd door een bepaalde media en zij die men nooit leren denken heeft of willen denken hebben en combineer deze toestand met een volksaard die al eeuwen door kerk en kapitaal, buitenlandse bezetters inbegrepen werd verkracht in feite… en je bekomt alle soorten partijen en mensen van politiek en sociaal conservatisme.  De Nederlanders, al 400 jaar eerder een stukje bevrijd van eng klerikaal katholiek denken, hebben daar een stuk minder last van al neemt hun media een stuk van die rol in behoudsgezinde traditie over.         Je kan dat conservatisme ook nog van een andere kant bekijken ook…de menselijke kleine kantjes, de karaktervorming doorheen alle mogelijke overgeërfde en zelf gecreëerde ballast. ..langsheen de tocht die, noem ze groei naar echt mens zijn, noemt. Je kent dat wel, het nooit genoeg hebben, het altijd bezig zijn met te hard te werken ,omwille van dan niet met de problemen van de andere kant van het zijn geconfronteerd te worden, zijnde de verhouding  naar de familie, partner en naar de kinderen en naar alle andere soorten relaties daar rond toe. Op zichzelf is er niets mis met een beetje conservatisme in bepaalde ethische zaken, in onze cultuur van ‘mijn borsten zij te klein, opereren maar’ en zo meer. Het zijn doorgaans de conservatieven op gebied van de ‘solidariteit’ die de eersten zijn die ‘afgeven’ op,(zich storen aan) mensen, die zich met een vervangingsinkomen al dan niet moeten door het leven slaan en die anderen die (maar) aan een trager tempo kunnen of willen werken, doorgaans ook voor profiteurs al dan niet luie mensen, uitmaken.  Vaak zijn het ook die mensen die bijvoorbeeld eerder dan anderen geneigd zijn om eerst hun portefeuille en dan hun hart te laten spreken bij het nemen van beslissingen. In veel gevallen hebben ze het te hoog in de bol of willen ze om enkele centjes meer keihard blijven doorwerken tot ze 67 jaar zijn, een zaak die  door media en politiek in Nederland, net als de privéverzekering in het gezondheidswezen, al heel gewoon geworden is.  Waarom ze zo zijn ? Om er materieel beter aan toe te zijn dan anderen ? Om de innerlijke leegte te lijf te gaan ? Naast de vele opdelingen waardoor ‘verdeel en heers’ mogelijk wordt, wil ik er geen bijmaken…maar het is goed om toch even bij dit fenomeen stil te blijven staan. Nochtans, een fijn observeerder merkt bij deze groep van op maatschappelijk, niet ethisch vlak conservatief ingestelde mensen dat ze ook een andere kant hebben, net als bijna iedereen trouwens, een lievere, een socialere…een mogelijkheid voor hun ,om van hun strak dogmatisch handelen en voelen vooral, weg te evolueren.  Dat kunnen ze niet alleen, daarom hebben ze anderen nodig. Eigenlijk zijn we allen mekaars psycholoog, pastoor, advocaat, politieker, verpleger, klankbord, collega, artiest, schrijver van onze levensscenario’s en ga zo maar door.  We betalen op velerlei manieren voor veel van al die dingen die we mekaar gratis zouden kunnen geven…gewoon omdat niet iedereen er klaar voor is en we tot nader order WILLEN meedraaien in een samenleving  die teveel op ongezonde wedijver is gebaseerd. 

Dat neem je niet alleen weg door uiterlijke politieke verandering, maar ook door innerlijke verandering. Dat kan beginnen bij die mensen… bij wie het nog moet beginnen… met het tijd nemen voor poëzie bijvoorbeeld. Met meer je eigen leven dan dat van de ‘sterren’ te willen leiden. Met te beseffen dat de zeven kunsten belangrijker zijn dan weer zeven nieuwe winkels te kunnen openen of te veel huur te vragen en alles op te potten…het oppotten van je geld, zowel als je warme innerlijke of je sociaal willen zijn.  De anderen, de meer socialen, lopen vaak met hun kop tegen de muur; want ze regeren de wereld nog niet voldoende. Te veel wetten worden nog gemaakt door hen met alleen stalen zenuwen…die alleen ontspannen als hun gezondheid hen er eindelijk toe dwingt in vele gevallen. De gezondheid van de mensen die meer op hun gemak willen leven wordt ook vaak ondermijnd door het noodgedwongen samenspel met hun tegenspelers…zij hebben te leren van meer ‘onder hun uit’, assertiever te zijn…op te komen voor hun eigen manier van willen leven. Vooruitgang, op alle gebieden, kind van tegenstellingen.  “Life, take it and endure it”, zei iemand me gisteren dat een schrijver dat gezegd had.  Oh ja, mensen die over andere dingen dan geld en macht praten, over hoe ze zich willen VOELEN als ze een dag deze wereld gaan verlaten…ze bestaan nog.  Iets ‘bereikt’ hebben in het leven hangt nog teveel af van HEBBEN, dan van ZIJN. 25/09/09

120. DE TEKENEN OVERLEVEN HEN.

Er was dat moment, onlangs; wijl ik buiten op mijn winterstoel zat. Een paar uur eerder had ik een gedicht over mijn vader ergens in een prozatekst gebruikt. Ik observeerde de natuur, de natte verkleurde eikenbladeren die in de kale boom op een ravennest waren blijven hangen. Ik streek enkele keren met mijn rechterhand over mijn linker. Een paar seconden later, realiseerde ik me dat onze ouwe dat vroeger ook deed. Zijn aanwezigheid was op zijn vroegere vorm na, net ietsje minder duidelijk present. Nu.

Net als een paar ochtenden terug, toen ik me de koffiegeur in de cabine van zijn camion op weg naar Duitsland herinnerde...zo ineens, zonder aanleiding. Gewoon maar om aan de eenheid in verscheidenheid te herinneren, aan het verhaal dat samen met het leven, toen het net boven het niets uit, aan zijn tocht begon.

Het leek net of de diversiteit van wezens voortdurend wordt uitgebreid naarmate het theaterstuk van het leven andere personages nodig heeft.     En toch zijn we aan dezelfde scenarioregels gebonden.

 121 LEZERSREACTIE ROND BEWUSTZIJN ALS STRALING

In verband met één van mij stellingen op deze blog, kwam er een reactie, de stelling is de volgende :

"is er een vorm van energie die onze reis tussen straling en cel niet heeft nodig gehad om ons bewustzijn te evenaren"? ("is there an energy that did not need that voyage between radiation and cel to reach the same consciousness as ours?"

de  reactie : "Ik leid af uit deze uitspraak dat energie = bewustzijn, ik vind dat energie = straling, dus vind ik logischerwijze dat bewustzijn = straling. We splitsen alles op en delen alles in, maar ons bewustzijn en lichaam zijn uiteindelijk dezelfde energie/straling in fijnere of grovere vorm. Wat denkt u ? Beste groeten nog."

Antwoord : "Ben altijd blij met één van die zeldzame reacties van mensen die hun aanvoelen met het grotere geheel der dingen niet kwijt zijn. Ik begrijp je redenering. Bewustzijn is inderdaad straling en straling is energie.

Het axioma van waaruit mijn eigen favoriete uitspraak vertrekt, is dat iets kleiner of gelijk aan nul niet kan bestaan, want dat ze de zinloosheid (iets zonder vorm, zonder inhoud benaderd) Dus daarom mijn uitspraak, datgene waarnaar zovelen zoeken en hetgeen ze 'god' noemen, is eigenlijk het tegendeel van wat nihilisten beweren : zinloosheid kan niet, je kan door het principe ' ZIN' zelf te verwerpen wel een pak absurde energie genereren en in stand en vermeerderen...maar die energie is uiteindelijk ook aan de wetten van 'zin', 'zijn' onderworpen en evolueert gedwongen naar zijn tegenpool of valt uiteen.

Zijn er nóg vragen ? U kan mij steeds meer antwoorden helpen vinden !

122. Leren beseffen wat de geest is

Je hebt zo van die documentaires over de totstandkoming van biologisch leven. Als je dan ziet en aanvoelt hoe door het niet niets willen zijn (een ruimte groter of gelijk aan nul kan niet bestaan, en dan volgt er een explosie à la big bang) door onzichtbare straling, geest als het ware, het eerste atoom werd geschapen...dan snap je de symboliek daar wel van, het leven moet het niet van onzin en gebrek aan inhoud hebben. De reis ging verder naar de molecule, al gecompliceerder, de planeten, het tot stand komen van toestanden op planeten, waarbij het ontstaan van de cel mogelijk werd en zo verder tot ons. De kosmos boven je hoofd, dat is dus ook al duidelijk familie van ons, dat zijn wij voor een stuk ook. In feite kan je de stof ook al bezield noemen dus en de ei (eicel), kwam voor de kip. Het zou wel eens best mogelijk kunnen zijn dat de kosmos binnen afschrikwekkende tijd (gewoon weer eens?) in mekaar klapt en er op het randje van niets weer een nieuwe big bang cyclus begint...en alles van voor af aan weer begint...op basis van alle  energie die er voorafgaandelijk bestond. Heerlijke gedachte, niet, of vindt U  meer zin of troost in de klassieke vorm van reïncarnatie, waarin U of delen van U of combinaties van geaardheden van zijn, niet zo lang moeten wachten op een enigszins verwante verschijning van het wezen dat U nu bent ? Gissing natuurlijk, maar zo komen we toch een stukje korter bij de geest van het zijn.

Dichter bij de ziel komen omhelst andere dingen, figuurlijk en ook letterlijk soms. Door het leven met de anderen kom je daar de hele dag mee in contact, soms oppervlakkig, bij wijlen dieper. Misschien hebben dingen als levenslust, goedheid, blijheid, opgewektheid, solidariteit al van bij het begin van de vorming van de kosmos bestaan onder de vorm van de straling die toen vrijkwam...tegelijk met hebzucht, arrogantie, zwaarmoedigheid en nog andere om te polen wezenskenmerken. Wie weet wilden ze door het ontstaan van het biologische leven gewoon eens van kostuumpje veranderen en aan theater gaan doen. Als het zo zou zitten, zijn die symbolische wezenskenmerken er wel in geslaagd om tot op vandaag en wie weet nog hoe lang verder, voor de nodige ongelofelijke scenario's te zorgen. Of het nu gaat om relaties tussen mensen of gemeenschappen, we komen van ver en alles lijkt wel te culmineren in het NU, naar een happy-end of nog wat meer drama toe.

Je hoeft natuurlijk niet te vertrekken van de ontstaansgeschiedenis of de ruimte indien je je meer wil bewustzijn van wat de geest is. Dichter bij de ziel van je medemensen geraken, maar eerst en vooral je eigen 'zijn' verstaan, gaat ook. Gebeurtenissen, gesprekken, beschouwingen, ogentaal...allemaal aanleidingen en voertuigen daarvoor.  Pauze.

123 Naar de kern van het wezenlijke

Geloof, modernere versie.(2) Een mens kan veel inzicht verwerven in zijn leven, tenminste als je daar voor openstaat. Je kan de ontstaansgeschiedenis van het biologische leven bestuderen, de geschiedenis van de politiek, de evolutie van de mens als psychologisch handelend wezen. Je kan dat in kunst omzetten als je wil. Het wezenlijke echter, leven en dood en het waarom ervan, blijft het moeilijkst om uit te drukken. Niet het feit dat we eigenlijk op wetenschappelijke basis wel eens oneindig zouden kunnen zijn, binnen bepaalde limieten en tijdsintervallen die niet zozeer met de klassieke reïncarnatie te maken hebben. Je zal hier tal van essays daarover vinden, maar je hebt waarschijnlijk de tijd en de energie er niet voor om ze te lezen.

Wat ik in deze categorie 'religie' doe, hetgeen ik hier wil naar voorschuiven, heeft ook te maken met een stem te geven aan eenieder die niet via de klassieke religies aan geloven toekomt. 'Relier', het Franse woord vor 'verbinden', 'religie', wil toch ook zeggen van al die domeinen 'filosofie', 'wetenschap' 'psychologie'...te verbinden met het spirituele denken en ook aanvoelen...want dat staat nog het dichtst bij het dagelijkse leven, maar het gaat hier soms om hele vluchtige momenten, indrukken, aanvoelen die de kern van het wezenlijke benaderen, namelijk de medemens zelf. De mensen rondom ons. De oude man of vrouw met wie je midden hun lijden al eens over vergankelijkheid durft praten. De jongeren naar wie je moet luisteren en met wie je in dialoog kan treden, om die zeldzame momenten dat we niet door de bijkomstige dagelijkse dingen opgeslorpt worden, ze voorzichtig en kordaat raad leren geven, na rijp beraad. Hun aller evolutie aanvoelen en weten waar dat jij daar ergens in staat en wat je daar staat te doen. De voorgeschiedenis van ons allen en de domino's die we zelf in beweging brachten, maken dit makkelijker voor de één dan voor de ander, al staan de sterkste schouders vaak in de moeilijkste situaties.

Op zo een momenten midden mensen, kan je toch moeilijk afkomen met de klassieke religieuze dingen zoals 'de Here zei dit of dat' en al van die zaken waarvan de huidige liturgie in de kerken zich bediend en waarmee ze de meerderheid van de mensen van zich vervreemd. Wat niet wil zeggen dat ik sommige teksten van oude religieuze schrijvers niet waardeer.

Maar we moeten weer meer leren communiceren met mekaar. Zeggen wat ons in de andere stoort zowel als wat we op prijs stellen. Mekaar verhalen durven vertellen, al is het soms niet makkelijk om persoonlijke dingen aan te kaarten. Ik weet het, soms is dat niet echt nodig om te diep te graven en blijven de pijnen best onder een laagje aarde, waar ze als compost dienen, maar op sommige momenten moet je mensen een stukje van mekaar durven prijsgeven.

Voor iedereen komt de dag dat hij of zij heengaat en dat is de kern van het wezenlijke, sterft de graankorrel en ontkiemt er een nieuw leven...onder één van de vormen en voorwaarden die ik in eerdere essays probeerde te beschrijven ? Het is al wat te eenvoudig om te geloven in een hemel of een wedergeboorte op z'n Indisch ingeschat...allemaal aanlokkelijk...maar zijn we gewoon geen vervolg op al hetgeen die voor ons leefden mee bezig waren en ergens daardoor nog zijn ? Dat is pas realistisch karma zou ik zeggen. We zijn voortdurend aanvulling...en hoe we dat invullen, wel soms kunnen we niet anders dan zus of zo, omdat het leven vooral niet iets individueel is, maar een samenspel...en daar moet je in leren aanvoelen, welke rol je vervult. Met vallen en opstaan. Met begrijpen, vergeven en doorgaan. Hopen en geloven in het positieve, het oneindige en veel meer. Bovenmenselijk leren liefhebben. Zie ook de link 'geloof ,moderne versie')

 

 

 

124 Vanwaar we komen

In feite kunnen we onze zoektocht naar de zin van het leven aanvangen door te beseffen dat iets alleen maar kan bestaan als dat een zin heeft. Waarom ? Iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan...elke vorm van materie die een ruimte kleiner of gelijk aan nul wil innemen, ontploft. Het is net er net mee zoals met de big-bang (of big-bangs) van de geschiedenis van het universum. Teveel druk op één punt doet alles in de mikro- en makrowereld ontploffen. In welk stadium we ons ook bevonden of bevinden ; ster, atoom, cel, zelfs onze relaties...teveel druk maakt altijd andere evoluties mogelijk...als deze evoluties het vorig bewustzijn verbeteren...zeggen we dat ze zin hebben gehad.

De natuurwetten hebben de ideale omstandigheden gecreëerd opdat het biologisch leven echt van start zou kunnen gaan. Na de big-bang was er niets dat je kon aanraken...alles, wij oorspronkelijk dus ook waren na energie onder druk, gewoon dus 'straling'...die mekaar ook eigenlijk al 'raakte'.

De materie bestond dus oorspronkelijk alleen als verschillende vormen van straling. (In 't Nederlands is 'stralen' er 'goed en gelukkig zien uitzien' eigenlijk...'energierijk'.)

Het zijn de wetten en de pogingen van de straling die het eerste atoom voortbrachten en daarna de planeten en klimatologisch ideale omstandigheden om de eerste cel enz. te 'scheppen'. Het is werkelijk een formidabel verhaal dat ieder maar voor zijn eigen eens moet bestuderen.

Als je dan nog eens in een bos komt, realiseer je dan met welk een snelheid de aarde onder je voeten door het universum reist, in de richting waarheen ze 15miljard jaar geleden geduwd werd. Heel dat wonderlijke verleden , al die wijsheid die de eerste cellen in zich droegen nog vóór ze zich leerden delen...ze bestaat nog altijd op het moment dat je dit leest. Als we sterven wordt een deel van ons weer mineraal..., maar de straling verlaat ons lichaam. De studie van de manier waarop we observeren en interpreteren en enkele persoonlijke ervaringen die ik NIET 'mystiek' zou noemen en wat studiewerk...leiden me er toe van te geloven dat onze levens niet alleen een sociale betekenis hebben...maar dat we ook op het persoonlijke vlak interageren om voorwaarden te scheppen die ons korter bij ons onbeschadigde 'ik' brengen...bij onze ziel. Onze ziel is niet alleenlijk het genetische erfstuk van de eerste cellen...maar de al eeuwig durende verrijking van de eerste originele straling geboren uit de druk van niet 'niets' te kunnen zijn...het niet zonder vorm kunnen.

In feite, is niet alles wat bestaat één ziel ? We zien God als de ideale abstracte persoon die alles controleert, maar eigenlijk is het doel van onze evolutie, van onze missie om de wereld tot een plaats te maken waar het goed leven en werken voor iedereen is...en om uiteindelijk meer tijd te hebben om de verschillende manieren waarop we betekenis aan ons leven geven, met mekaar te vergelijken.

Aan iemand die in reïncarnatie gelooft, zouden we kunnen uitleggen dat de kans dat iemand onder ongeveer dezelfde omstandigheden als ongeveer dezelfde kombinatie terugkomt misschien eerst na duizenden big-bangs terug lukt...en dan weten we nog niet of er buiten het universum niet nog andere universums met andere big-bang cyclussen bestaan. Reïncarnatie is alleen volgens rechtstreekse afstamming mogelijk denk ik en eigenlijk zijn we een mix die een beetje overal ter wereld verspreid is, zonder dat wijzelf daar ooit kwamen. Wij zijn zelf de kapitein van die doorgegeven mix en we moeten ons hart leren volgen, niet de lijn van hoeveel geld we kunnen verdienen (alhoewel de 'voorzienigheid' zal ik maar zeggen die truuk ook gebruikt). We moeten ook NIET de lijn volgen van hoe we ons moeten wreken op iemand anders. We moeten onze filosofische en politieke, religieuze en sociale verschillen en negatieve emoties overwinnen...alle negatieve dingen uit het verleden moeten we vergeten en vergeven...we moeten ons focussen op het heden en het goede voor de toekomst willen.

Stof en geest zijn altijd één geweest. De materie was energie en energie wil altijd de mogelijkheid tot schepping en evolutie. Zelfs als energie zichzel vernietigt of men ze vernietigt, verkrijgt men alleen een verandering in energie. 'De zin van het leven' is iets dat altijd bestaan heeft.

De reis van natuur naar cultuur is heel lang geweest. De stof bevat energie die de ontwikkeling van meer spiritualiteit mogelijk heeft gemaakt...de oorspronkelijke stof was altijd de totaliteit van verzamelde geestelijke energie tussen twee big-bangs in. De eerste zin van het leven is altijd de groei van spirituele energie geweest. Al die krachten zoals temperaturen, afstanden, snelheid, druk en tijd...al de bewegingen van atomen en cellen...het diende altijd de groei van spirituele energie. Dat is altijd zo geweest. Onze ziel is niet alleen samengesteld uit de elektronen van onze cellen in onze hersenen maar ook uit de atomen van onze andere cellen en is verbonden met de geest van het universum. Al onze cellen hebben een specifieke functie en bewustzijn die een dag als de ziel zich uit het lichaam begeeft, overgaat in het geestelijk geheel.

De vraag 'wie zijn we' kan worden beantwoordt met 'vanwaar komen we'.

Deze vraag is niet alleenlijk een monopolie van de religie. 'Religie' komt van het woord 'verbinden', 'relier', 'combination'. De verbinding tussen wetenschap en filosofie, politiek en psychologie, helpt ons beter te begrijpen wat de eigenlijke zin van het leven is. Het 'geloof' baseert zich zowel op een eerlijke glimlach (straling) als op goed gekozen woorden (geluid) als op muziek of alles wat je met je handen aan de aarde verandert...het antwoord naar de zin van het leven is niet alleen intellectueel te geven, bedoel ik maar.

In feite zijn diegenen die zich afvragen of er een God bestaat teveel met de volgende vraag bezig : 'bestaat er een energie met minder of meer of dezelfde soort bewustzijn, die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om onze graad van bewustzijn te bereiken'. Welk een energie is er vóór een big-bang aanwezig...de verrijkte energie van een vorige big-bang-cyclus, van ontploffing tot en met weer in één punt samenkomen...of altijd dezelfde uitgangspositie energie ? In beide gevallen is 'God' steeds opnieuw de her verzamelde of aangegroeide energie, noem het bewustzijn, na één big-bang-cyclus als het universum of een deel ervan, weer ineenstuikt tot één punt met onhoudbare druk.

Het ziet er dus naar uit dat de eeuwige schepping van energie altijd herbegint met niet niets of niemand te willen zijn. Dat wil ook zeggen dat indien iemand sterft iemand ook een nog stoffelijke geestesvorm aanneemt...of moeten we 'behoudt' zeggen (?)... een vorm waarvan we nog niet veel weten...al weten we al veel over 'straling'. Straling is dus de originele vorm van de ontwikkeling van het begin en einde van het leven. Straling is de originele vorm van alle combinaties van vormen die energie kan aannemen en die zich tussen al wat er tussen twee big-bangs gebeurt verzamelt voor een volgende ronde. Misschien wil die straling altijd weer iets op een hoger nivo beginnen of gewoonweg opnieuw beginnen en andere ingebouwde toevallen of voorbestemmingen om ondoorgrondelijke redenen weer een kans geven. Wat mensen dus 'god' noemen is eigenlijk het verlangen naar meer en meer bewustzijn. Zijn het Einstein en anderen en hun boeken en erfenis die me dat doen concluderen...of was het hun straling die me naar deze besluiten leiden ? Wie weet ?

Beter dan onszelf op te delen tussen klassieke godsgelovigen en new agers en 'ongelovigen' (die ook in iets geloven, want 'niets' bestaat niet...beter dus dan ons op te delen in talloze opsplitsingen en hun onderverdelingen, ware het van met de praktische dingen om de wereld beter te maken een serieuze aanvang te nemen.

Waarom hebben we nog geen politiek systeem ontwikkeld dat onwetendheid, oorlog en armoede, honger en werkeloosheid, zinloosheid...overbodig maakt ? Waarom brengen menselijke relaties nog altijd zoveel angst en pijn met zich mee ? In één vraag gesteld : ' waarom heeft de mens nog altijd zoveel problemen met woorden als 'god, geld, geschiedenis, dood of waarden als vriendschap, familie, verlangen...' ? Ik denk dat dat voor een stuk komt omdat we er zich al voor de ejaculatie een heel bewuste strijd tussen de genen voortdoet... een strijd die leidt tot het aangaan van coalities van genen...alsof ons verleden het heden constant in de toekomst wil vertegenwoordigt zien...niet zonder 'betekenis' wil worden...maar altijd de lessen wil leren die nog niet geleerd werden. Daarom lopen wij hier rond en zijn we zoals we zijn.

 

125 Waar Monseigneur Leonard wel en niet een punt heeft

Naar aanleiding van een VRT-interview met de nieuwe 'voorzitter' van de kerkgemeenschap in België, wil ik, het zal sommigen progressieven na lezing verbazen, wil ik als progressief mens toch een paar dingen daarover kwijt. Ondanks bepaalde oude liturgische manieren te blijven aanhangen om de boodschap van het evangelie te brengen, (wat wil je met een paus die die Pius de zoveelste zijn gebrek aan verzet tegen het nazisme nog wil gaan belonen); heeft de nieuwe aartsbisschop toch een paar punten waar je hem geen ongelijk kunt in geven aangebracht.

Namelijk, het is zijn goed recht een standpunt tegen abortus en de het gebruik van embryo's om medicijnen of zo van te maken in te nemen. Ik sta volledig achter een vrouw die er ondanks allerhande druk voor kiest van zich niet te laten aborteren, als er iets ergs mis was met de vrucht, zou ik een omgekeerde beslissing ook begrijpen. Lichtzinnig omspringen met zo een beslissing, lijkt mij niet aangewezen.  Hierover uitweiden zou ons te dicht bij de ziel brengen, sommige dingen kan je rationeel niet tot op de bodem uitleggen zonder voor een enorme polemiek te zorgen of voor gek te worden verklaard. Het is een kwestie van geloof in je eigen innercommunicatie daar rond. In principe tegen abortus zijn  , klinkt voor een progressief in de ogen van sommige andere progressieven 'conservatief'... maar het is niet hetzelfde als euthanasie, waar ondragelijk lijden finaal wordt beëindigd.  Het is één van de spijtigste dingen in de geschiedenis van de VSA vooral, dat dergelijke sentimenten politiek gebruikt worden om echte oorlogsstokers  aan de macht te brengen, daarom ook is het zo een delicaat onderwerp. Op straat organiseren ze groepen tegen het gebruiken van embryo’s voor medische doeleinden en in het Congres zijn ze de lobbyisten van de pharmasector.

Van een socialistische partij verwacht je niet dat ze neoliberale dogma's gaat aanhangen...de aartsbisschop in het middelpunt van de media-aandacht plaatsen vanwege de geciteerde standpunten, is eigenlijk verwonderd zijn dat water nat is. 

Wel is het hoogtijd voor alle religies om de spirituele symboliek die in de wetenschap schuilgaat meer te begrijpen en de man-vrouw verhouding meer te doorgronden en de nefaste rol van het superwinst denken  aan te klagen.  Meer hierover in de filosofische essays op deze blog en op de linken.

Tot slot. De echte kerk begint in jezelf, al tempel genoeg het samenleven van jezelf met anderen.  Ne touche pas à mon embryon ! Moet kunnen...maar dan niet rechts of links politiek gebruikt. Van uit etisch principe. Eventueel traumatisch op menselijk vlak.

Celibaat en andere praat

Mensen, sommigen hebben al eens de nood om rond de hete bij van taboeonderwerpen heen te praten.  Seksualiteit vooral, is een 'heet' hangijzer. Over welke soort van lichamelijke gevoelsbeleving hebben we het dan ?  Is het niet menselijker om bij de redenen voor het homo of hetero zijn stil te staan en leren dieper in de ziel te kijken, dan louter te 'veroordelen' ? Moeten mensen die met de evolutie van de ziel begaan zijn, niet eerder leren 'kijken', 'voelen' naar de evolutie van de seksualiteit, van louter een instinktachtig beleefde uitlaatklep naar een extra gevoelen van aanwezig zijn met mekaar in functie van het zoeken naar jezelf en het waarom van de eenheid met een andere ? Zoiets als kunstschaatsen op het ijs...alleen is al mooi, met twee nog mooier, ingewikkelder ook.

Zouden er meer roepingen zijn in de kerken der gekende religies indien de bedienaars er van mochten trouwen ? In sommige religies mag dat en ook daar blijkt er een steeds groter wordend tekort aan priesters te zijn. Wordt het niet stillaan de hoogste tijd om geloven en religie ook onder andere invalshoeken te bekijken... psychologische, wetenschappelijke, filosofische ?  Misschien zijn er wel evenveel 'gelovers' in het leven zelf onder gescheiden mensen dan onder hen die het geluk of ongeluk hebben nog met mekaar te leven.  Belonen en straffen lijken we mekaar al genoeg in dit leven aan te doen, de rest is  giswerk en afwachten.  Hoe leg je dat aan moderne mensen uit : in de hemel mogen de getrouwde mensen rijstpap eten en alle 'overspelige' moeten de afwas doen misschien ?

126 Je ziel zit ook bij wie je ze gaf, geeft, zult geven

Wie ben ik ?

Heb je er al een idee over ?

Een samenstelling van vergane zielen .

Waarin je echte eigenheid moet domineren.

Wie gaf je je ziel ?

Een deel ervan om in te werken met een doel.

Dat ook die andere als aanvulling zocht.

Van wie kreeg je ook een belangrijk stuk ?

Aan wie wil ze ook biologisch doorgeven ?

Van wie kregen we ze ?

Welke zijn , over één leven heen, de rode en blauwe draden in de levensverhalen ?

Midden het economische, dat andere verhaal.

Over wat eigenlijk die andere zinnen van 't leven zijn ?

Menselijkheid leren beleven, doorgeven.

Niet buigen voor de pijn.

127   Spreken met ouderen

Het leven moet niet beleefd worden als een wachtkamer vóór de dood. Als je het vaak met zieke ouderen over een eventueel nakend heengaan hebt en ze onder meer vertelt van die mensen die al klinisch dood zijn geweest en terug werden geanimeerd en dan met verhalen komen over hoe ze hun eigen zagen liggen en de al of niet bekenden en de lichtwereld aan de andere kant, lijken ze vaak niet te geloven dat er een andere kant zou kunnen bestaan. Ze hebben soms te veel meegemaakt of fysisch geleden en interpreteren het lijden in de wereld als iets wat 'God' niet zou toelaten. Voor mensen met een meer wetenschappelijk gebaseerd geloof in het onvergankelijke van energie, hoeft dit geen beletsel te zijn om de mogelijkheid van onvergankelijkheid zoals in de na de dood ervaringen (en weer terug) beschreven, open te houden.  Mensen die moeite hebben met het ontwarren van waarom hun leven hun leven was, lijken pessimistischer dan anderen in deze materie. Inderdaad, in deze ‘materie’.

Zo'n tien jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel. Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is. Er is maar één leven en één wereld, neem je verantwoordelijkheid en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden. Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit. De waarheid is eenvoudig. Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig. Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ? Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent. Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven. Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven."

 

 

 

128 Definities, beschouwende gedachten (2004-2007)

-ochtendanalyse : de zelfvernietigingsdrang van sommige mensen, doordat ze hun geest en lichaam niet volgen, sleept anderen voor een stuk of totaal met zich mee...in het laatste geval is het ook vernietiging op afstand...elke dag van niet liefde beleving ondermijnt en takelt dan af...soms kan het zijn in 't leven dat je geen beloning verdient of neemt...dan wordt het leven inderdaad meer straf

-iemand echt graag zien is lijkt op termijn wel een straf als je mekaar isoleert

-hoe noem jij ? Het is al laat...het wordt de laatste maanden alsmaar later. 't Is al laat dus en 'k weet niet meer je naam, hoe je heet...hoe je noemde. Was het nimf of tang of hemels gezang...of liefste of zwaarmoedigheid. Vroeger heette je gewoon, niet zomaar één uit een reeks. Stuurde je warrige handelen al je namen in m'n hoofd wandelen ?

- ‘t Is al laat en 'k weet niet meer jou naam.

-onkreukbaar Ofwel vanwege de jeugd en de volgehouden aard. Ofwel vanwege al teveel barmhartig en dan de peer.  Het heden, gedetermineerd door het verleden, afgesneden van elke mogelijke andere...indien ik me kan bewegen om opnieuw achter een wonder te zoeken...ben jij de eerste die het weten zal...extra spanning kan je missen in verval. Het wordt binnenkort weer voor de 12de maal lente. Ik, m'n hond en alles daarrond op wandel...de kernmotivatie 's morgens en 's avonds...waar zit die weer ?

-dwang : Dwang is geen Chinees. Dwang is vrees. Vlees met teveel lood in 't bloed en schoenen. Dwang is boeten. Dwang is wroeten.

-zich niet laten doen : Je hebt dus dit en dat en nog etwat. Het doet zus en zo en je krijgt je kop niet stil. Maar je pakt die en die en dan die andere pil. Gekruid met wat getril, kinesiste, spiritiste? en allerlei vitaminen...wanneer ga je eindelijk eens beminnen, wanneer nog een vrijen om te’ bevrijen’v ? Misschien bestaat voor alles dan toch een te laat.

-wat mij rest : het blad vrijt met de bik. Ik heb in het alleen zijn weer een blad met niks gevonden. Wat vrijen met de kop van de stift zodat de vloeistof het vrouwelijke zachte papier doordrenkt.

-dagen, geniet van elke dag...ge krijgt er genoeg...maar doe ze niet naar de vaantjes...zoek niet alleen naar de verschillen en de moeilijkheden, maar ook naar de gelijkenis

-scherp : Ik moet m'n eigen scherp en helder kunnen zien...weten wie ik ben...waar ik voor sta...welke rol ik voor wie spelen wil…of moet. De spiegel binnen en de spiegels van alle anderen...voortdurend proper houden...op tijd het vette weer laten blinken.

-de energie van landschappen, van een paysage wordt je sage, laat alles rond je in je dringen en voel ineens de ruimte vanbinnen, zuig je longen vol goeie lucht en wandel zonder zucht van het ene perspectief naar het andere...je zal zien...alles in je zal veranderen

-de bibliotheek in m'n hoofd : Bevat alles wat ik ooit heb geloofd, het leven zij geloofd, zit alles redelijk op orde daarbinnen.

M'n kritische zin ruimt op tijd op. M'n fantasie is de olie. Mijnheer Ratio die domineert leeft er samen met mevrouw Logica.  M'n gevoelens ontdoe ik op tijd van negatieve emoties.

Binnen. De spiegel van buiten.  Allemaal angst om dood te gaan en lief te hebben

Het bos aan de vijver wacht weer op mij. Gisteren 'wandelden', niet-'marcheerden' naar verluid 80.000 mensen door Brussel om hun ongenoegen tegen een brutale (zijn er andere?) moord kenbaar te maken. Goed dat ze wandelden tegen zo'n 'zinloos' geweld...is er soms 'zinnig' geweld ook ? Voor mijn part mochten er politieke slogans meegedragen worden, maar dan alleen in de zin van 'verbied het belachelijk geweld in tv- feuilletons, films en computerspelletjes' en zeker geen nationalistische of racistische praat. 'Computerspelletjes' noemen ze ook die 'onschuldige' brood en spelen waar de jeugd al van vroeg geleerd wordt om te messteken en schieten...verkleinwoordjes gebruiken, dan is het zo erg niet. Moordjes.

Ik ben niet mee in de mars opgestapt, mijn dag zag er anders uit. Sinds mijn en onze vader vorig jaar vóór Pasen stierf, ben ik bijna één op twee zondagen naar de mis geweest omdat er een door iemand betaalde mis voor hem of een kennis was.  Een alternatief om iemand gezamenlijk te herdenken is er nog niet, vandaar dat ik tegen m'n natuur in een beetje met de heersende geplogenheden meedoe.

Beter is natuurlijk iemand individueel of in kleine groep te herdenken. De mis.

Het werd een gewoonte...vermits mensen de dag van vandaag zelfs in een dorp, zo weinig voeling hebben met mekaar, was het zelfs aangenaam zo eens in stilte tussen muren als hoge structuren met mekaar aanwezig zijn, af en toe toch een zinnige lezing of preek...aan de uitgang wat met mensen babbelen na de mis. Nu was het weer Pasen geweest vorige week en voor de verandering was ik toen naar de basiliek van Koekelberg geweest...prachtige architectuur en wijds panorama vanboven.

 Er liep een zwart nonneke rond met één van de meest prachtige glimlachen die ik ooit gezien heb. Ze hinkte een beetje...misschien verborg ze een dikke voet onder haar wit-blauwe pij...of misschien was haar één been korter.                                                                      

129 Angst om de dood

Gisteren dus, nieuwe zondagmorgen, de eerste na Pasen 2006. Het ontwaken...geen zin

om naar de dorpsmis te gaan. Verdorie, waarom altijd die klemtoon op Jezus als bovennatuurlijke zoon van God en niet gewoon als mens en dan die brave vrouw Maria als toonbeeld van maagdelijk laten geboren worden...dat dat allemaal zo letterlijk opgenomen moet worden. Ik zou naar een evangelische dienst van de protestanten in 't stad kunnen gaan, maar ja, daar is het ook al 'ons Here van hier en van daar misschien'...zou ik daar bijvoorbeeld als kerkbezoeker zelf eens iets poëtisch dat ik in de bijbel vond, van Sirach bijvoorbeeld, mogen voorlezen of het hebben over een commentaar op het Evangelie van Thomas door Barend van der Meer ? Ik was echt in zo'n stemming waarin je voor je eigen goesting en overtuiging wil opkomen. Toch besloot ik eerst nog van in een naburig dorp naar de mis te gaan. De ruimte en stilte als je binnenkomt, vind ik altijd geweldig. Er zaten alleen oudere mensen in de kerk, een twintigtal, een vijftal oude mannen stonden buiten wat te praten. Ik had de sfeer opgesnoven en verkoos mijn eigen thuis in het chalet aan het bos aan de vijver. Ik ben zo'n mens die als de zon schijnt precies een zonnepaneel wordt dat het licht in energie omzet...ook dat vindt ik religieus...zo te zitten aan de waterkant en te filosoferen over al die mensen die in de mis zitten...of over een eekhoorn die door de bebloemde kersenboom vliegt. Ik had gisteren al besloten om niet naar de mars tegen zinloos geweld te gaan, toch knipte ik een foto van een knappe Ethiopische ingenieur uit die in Duitsland door neo nazis in de coma geklopt was...en ik hing de foto aan de muur van m'n huis met zicht op bos. Misschien is religie ook wel gissen of dat zoiets op afstand ook helpen kan ?

Ah ja, nu weet ik weer waarom ik besloot van niet naar Brussel te gaan...ik moest met ons moeder naar een oude, demente dame in een rusthuis en we zouden ook nog een tante meenemen. Ik liet dit dus aan een kameraad die wel naar de mars ging per mail weten en bezon mij over waar de rest van de dag weer allemaal goed ging voor zijn. In het aannemen van de meest niet sensationele dingen ligt vaak achteraf de waarheid en het inzicht dat je zocht, verborgen. Dementie, wat was 'dementie' eigenlijk ? De ene helft van m'n grootouders waren de laatste paar jaar van hun leven, 'dement' geweest...de gruwel van de twintigste eeuw, waarin ze twee oorlogen meemaakten, de zorg om de kinderen, het overleven...of wordt je nog om andere redenen dement...en als er leven na de dood is...hoe kom je daar dan aan ?

Volgens een kameraad bewaren die demente mensen het kernstukje in henzelf...misschien is dat kernstukje reeds eventjes wandelen...wie zal het zeggen ?  We vroegen de weg aan wat groene mensen en een zondags nonneke en vonden het rusthuis. De namen van de bewoners hingen in lijsten naast mekaar...per vleugel van het gebouw gerangschikt onder een poëtische naam. Zaten de homebewoners in functie van hun verschillende geestesvermogens afgescheiden van mekaar en was zoiets wel bevorderlijk. Sommige fittere konden de meer in zichzelf opgeslotene misschien wel helpen hun isolement een beetje te doorbreken.

Om te beletten dat een al te fysiek bekwame dementerende bejaarde zou kunnen ontsnappen waren de deuren met controlesystemen voorzien. We vonden de dame in kwestie, een nicht van m'n vader. De uitstraling harer 'zijn' was wel een stukje van de lijn van m'n vader en de vader van zijn nicht in kwestie. Sommige trajecten in schedellijn en huidlook ook. Haar woorden verbonden met het dialect van het landschap en dan specifiek dat van de streek rond Kapellen, Molenbeek, Waanrode en ook een stukje meer naar Linter op. Ik was blij bij één van de laatste getuigen hiervan te kunnen zijn. Eigenlijk worden we eens allemaal bijna een laatste stukje getuigenis van een bepaalde periode in het leven van een bepaalde streek en z'n mensen. De dame had dan wel deels een kalme uitstraling, toch was ze wat zenuwachtig ook...lijk als gedreven om ergens te geraken waar ze nog niet was...een bang vasthouden van het leven ook. Ze is 86 en weduwe toch al enkele jaren. Raak je door een stuk eenzaamheid en vertwijfeling over wat er na je leven volgt ook niet een stukje dement ? Haar dochter had het geweldige idee om het rusthuiskamertje met de toch enigszins professioneel verdoezelde niet-buitenlucht geur voor het terras met de eerste echte warme lentezon te ruilen.  Ik gaf haar moeder een arm en we wandelden ernaar toe. Ze was er niet graag, zei ze. Eerst bij mijn vertrek zou ik begrijpen waarom. Waarom gaan mensen mekaar bezoeken ? Soms zijn ze zo onwennig met mekaar als ze daar dan zo bij elkaar zitten. Dan doet iedereen op zijn eigen manier pogingen om het ijs te breken. De ene haalt een tafeltje en stoelen en wat drank uit de cafétaria, de andere polst naar de gezondheidstoestand waarop er dan al of niet geklaagd wordt...een derde stelt voortdurend vragen aan de dame. Een vierde durft ook al eens zwanzen en haar aanraken. Soms herinnert ze zich veel en diep en lacht heel bewust. Soms voelt ze zich moe en gaan haar ogen even dicht of zegt ze dat ze het koud heeft of dat er regendruppels vallen...alhoewel er geen wolkje aan de lucht is." Heb je kou gehad in de winter" ? "Heb je hier ook geburen"? "Wat zie je graag op TV", "Is hier goed eten" ? Ze antwoordde er kort en soms weinig vinnig maar beslist op. Het diepste antwoord kwam er toe ze vernam dat Julia dood was...daar stond ze echt bij stil door bijna driemaal ongelovig  "Is Julia dood" te vragen. Ze had haar gekend...nooit geweten dat ook zij dement geworden was waarschijnlijk. Dan moet je natuurlijk vragen of ze met Julia vroeger naar de kermis geweest was en zo.  Moet ze lang over nadenken en toch zie je in haar "ja" dat ze er nog iets van weet, dat ze voeling met Julia heeft...al twijfelt het cynisch beestje in een mens wel eens even of niet iedereen geleerd is van te vragen of "Julia dood is" van zodra iemand zegt dat ze dood is. Nee, m'n intuïtie zegt dat ze er voeling mee had. Raar voeling hebben met bepaalde mensen. 'Herinner me zoals ik was...ben...wordt', zou de laatste boodschap van eenieder voor eenieder moeten zijn. Maar ja, over al die diepe dingen kunnen wij mensen niet zomaar praten...we hebben schrik dat er dan met ons gelachen wordt. Zoals ons ma nog gisteren zei toen ik suggereerde van eens een mis voor de volgende generatie of niet-spiritueel geïnteresseerde mensen te doen..."jaja en dan de mensen die met jouw gaan lachen zeker". In 't dialect klinkt dat natuurlijk in een andere kleur. Tussen de persoonlijke vragen en antwoorden door, de uitwisselingen over hoe het met de gekende mensen is en wat ze doen kwamen ook nog de gewijzigde zeden aan bod enzoverder. Het 'verkeren' dat vroeger met zedig handje vasthouden begon en zo. Eigenlijk wou de dame met regelmatige tussenpozen 'naar huis'...ze dacht dat ze niet 'thuis' was...ah ja, ze had weer gelijk als demente eigenlijk want in haar oude eigenlijke huisje woonde ze niet meer. Nog een reden waarom sommige mensen niet dement worden...ze zitten altijd maar met zeer aardse zaken bezig misschien en kunnen alleen hun verstand en minder hun gevoel gebruiken ? Nog een derde categorie wordt niet dement maar eindigt enigszins verdwaasd, afwezig. Toen ik de dame naar de etenstijd begeleidde en door de hele groep heen wandelde...overviel me hun angst en afwezigheid...het gebrek aan lach...een paar uur eerder nog gecompenseerd door de vrouw die orgel speelde of de bangelijk enthousiaste dame achter de toog. Ach, goed dat we niet perfect zijn...en mekaar aanvullen. De een heeft bijna geen geheugen meer maar geen pijnlijke voeten, de ander juist omgekeerd. De een kust graag, de ander geeft dat niet zo toe.  Inmiddels, op deze regenachtige morgen na gisteren, in dit bos met lentegeuren erdoor ontwaakt, hangt de foto van de Ethiopische Europeaan in de boom wiens kelken maar een kleine week bloeien, z'n gezicht naar de vijver gekeerd nu...maar omdat het krantenpapier nu nat is zie ik vanbinnen vanachter deze ook door evolutie van de natuur geschapen laptop van en voor mij, zijn stralend gezicht en reggaehaar...nog net al zappend vernomen gisteren op de Duitse tv, dat het beter met hem gaat...méér bestaat ?! Zeker...al zit ik er liefst voor zo weinig mogelijk tussen...vooral in periodes dat er alleen donkere tekens des levens zijn. Er viel een grote Aziatische kersenbloemkelk af toen ik vanmorgen de natte foto in de boom hing...loodrecht met puntje raakte ze de grond...'weer willen aarden' zou dat moeilijk zijn vanuit een coma ?

Hopelijk lukt het. Hier brandt alvast boven de kelk in water, een kaarsje...het idee is vast besmettelijk, want ik zit hier niet zo ver van het bedevaartsoord Scherpenheuvel.

De kelk in 't water binnen houdt z'n schoonheid langer dan die daarbuiten aan de boom denk ik. Welk een symboliek hieraan weer te verbinden ? Kortdurende schoonheid duurt het langst afgescheiden van de stam ? Zoals men bijvoorbeeld ook niet de hele tijd met z'n neus op z'n familie moet zitten om 'stralend' te kunnen blijven...soms wat afstand nemen van de grootste uitdaging.

 

130 boekbespreking MM

IN ESSENTIE GAAT HET HIER OOK OM FILOSOFIE...wat was er eerst, de kip of het ei, de materie of het idee.

MM heeft, indien hij met zijn medicatie-voorschriften meer dan de aangehaalde successen bereikt, zeker de verdienste van alle chemische, hormonale... hoofdrolspelers en hun functies in verhouding tot bepaalde tekorten of te velen te schetsen. In het geval van fybromyalgie neurotransmitters die in aantal toenemen(waardoor pijnsignalen van verdere gebieden

worden versterkt) Daar er veel soorten neurotransmitters en pijnreceptoren zijn moeten patiënten veel combinaties medicijnen uitproberen soms) Slaapgebrek één van de onderliggende factoren...hoe komt het dat men slecht slaapt ? Bij depressie geen daling van drie aminozuren die energie aan de spieren geven, bij fybromyalgie wel. Hij wijst vooral infecties en zo (zelfs banale keelinfecties) en zo aan als opstarters van depressie, cvs, fybromyalgie(in mindere mate),...enz. Ook een over activering van het immuunsysteem.(psychisch vertaald :zo radeloos dat men teveel troepen(afweercellen) mobiliseert. Inhoud van tandvullingen, ongevallen (whiplash voor fybro.)enz zouden ook oorzaak kunnen zijn van tekorten of te velen. Ook 'triggerfactoren' (rouwproces, overlijden, stress, relatieproblemen...) kunnen een ondermijning van het immuunsysteem in gang zetten en het stoffen-evenwicht verstoren. (Dus MM, moet je Freud niet te vlug afschrijven...in je voorbeelden geef je ook aan dat mensen tot gunstige beslissingen komen die deze stressfactoren uitschakelen eens hun evenwicht hersteld) Maar MM niet en niemand niet kan bewijzen dat alle stoffelijke verschuivingen in het lichaam geen uitstaans hebben met de psychologe van de mens...die in grote

mate mee die verschuivingen bepaald. Soms schrijft hij in 't begin ook de dingen voor die psychiaters voorschrijven. Ik voor m’n eigen ben intuïtief tegen kunstmatige medicamenten zolang je geen felle pijn hebt en geloof dat leren weten wat men wil en waar men van komt en wat men maar aankan en waar je plaats en taak ligt sterkere hulpmiddelen zijn. Ik kan niet voor anderen oordelen of omega3 enzoverder hen meer kan helpen dan de kracht die ze in hun eigen en anderen vinden. Welke mensen in onze omgeving veroorzaken stress voor ons, voor welke mensen veroorzaken wij stress...? Dat soort stress is voor een groot deel door geven en nemen op te lossen. Indien niet is samenwonen moeilijk en stresserend. Maar : Is niet het opgefokte haasten en consumeren en produceren de belangrijkste stressverwekker ? Het op de lange baan schuiven van beslissingen die goed voor iemand zouden kunnen zijn is ook niet gezond, evenmin als mekaar in een onevenwichtige emotionele toestand aandoen door tees of 't geen. Bloed- en urine-ontledingen wijzen op veel en testen weten welke producten welke wijzigingen met zich meebrengen...en dan zal je je beter voelen...iemand die depressief is raad ik zelfs aan hierin te geloven...geloven in iets op zich helpt iemand al vooruit...zeker als je niet meer weet wat te geloven of te doen als de klachten blijven. Het is natuurlijk mogelijk dat de volgorde is 1.virusinfektie bijvb. 2.verzwakking immuunsysteem door overreaktie3.depressie ...indien het virus blijft sluimeren. Raar is dat het immuunsysteem ook zo overdreven kan worden gestimuleerd dat het voor het lichaam schadelijke stoffen gaat aanmaken (is dat psychisch geen proces van overdreven angst dat dit proces in gang zet ?) Raar is ook dat depressief zij in die mate gezond zou zijn omdat het lichaam de rust vindt om zijn stoffelijke on evenwichten recht te zetten. Raar is dat Cytokines moleculen  (bij stijging door ontstekingen én een over reactie van het immuunsysteem)depressies veroorzaken. Is dit in mensentaal uitgedrukt niet hetzelfde als dat je kalm moet blijven en niet overreageren...(onder stressfactoren en anderen). Stoppen met werken, minder werken, ander werk, andere interessen HET IS spijtig DAT EEN PROF IN DE PSYCHIATRIE CARL JUNG BELACHELIJK MAAKT OP PAGINA 25. De droomwereld bevat soms belangrijke elementen die niet iedereen voor een ander interpreteren kan. Hij denkt dat alleen zijn biologische psychiatrie zaligmakend is...maar het is de ziel die voor een groot deel de stoffen in ons lichaam dirigeert (ook externe factoren als het werkritme enz...) Vóór zijn geweldige moleculen en stoffen delen de genen, de ziel en de omgeving volgens mij de lakens uit.

Ok, daling serotinen, stijging cytokines, over activering immuunsysteem...depressie...wat mij interesseert zijn de menselijke-psychische factoren die eraan voorafgaan...als die tegelijk verbeteren met het innemen van de voeding supplementen kan hij niet bewijzen dat hij mensen geneest...het zou kunnen ingeval van depressie als eindresultaat van ontstekingen en tekorten en te velen dat zijn producten wel helpen...maar wie gaat dat aantonen welke depressie nu juist bij een bepaald iemand het gevolg was van die en die bepaalde ontsteking...niet te vroeg victorie kraaien MM.

Omega3 remt ontstekingen af Omega 6 bevordert ze omdat ze de activering van het immuunsysteem aanwakkert, indien teveel Omega zes : over activatie immuun systeem en teveel cytokines, te weinig serotines... .Zou evenwichtig en intuïtief eten niet beter zijn dan deze ingewikkelde constructie (zeker als het hier niet om virus infecties gaat...kan ik niet over oordelen). Leve de vis, hoe meer vis hoe minder depressies(visolie-omega 3) Dus dat zit niet alleen in pillen. Zijn er ook mensen die dat MM en branchegenoten in Duitsland niet kunnen helpen hebben. Staan niet in de boek.

 

131. We zijn hier om mekaar te troosten,

omdat we niet altijd weten dat we eeuwig zijn.

Troosten kunnen we op velerlei manieren doen. Het voorzien in ons levensonderhoud, het leren van talen, het liefhebben van allerlei, van onszelf tot de ander, tot en met de vele kunstvormen. Troost me omdat ik voor de moment wel inspiratie heb, maar ze niet kan uitdrukken. Het lijkt wel of de literatuur en paranormale vergelijkingen die in m'n hoofd tot stand komen aan de hand van wat ik beleef en denk daar alleen maar voor een reeds gestorven, genetisch nog levend, vertakt 'lezerspubliek' tot stand komen. Heden en verleden blijven prachtige constructies opleveren, zelfs gecombineerd met de toekomst...er zit natuurlijk ook drama en pijn en onmacht om wat er aan barbaars in de wereld gebeurd tussen, maar daar moet je dan telkens weer proberen van af te geraken door je inzicht in de realiteit van het geheel der dingen op tijd voor ogen te blijven houden. Niet iedereen is even politiek met onrecht bezig bijvoorbeeld, daarom zijn onze politiekers maar het resultaat van onze omstandigheden en onze wil, niet van ons idealisme. Troost me die dagen van donker en nattigheid en koude, zonder dat de zon eens piepen komt en het ergens in m'n lijf soms stram aanvoelt. Troost me, muziek, als ik de door m'n maagzweren teweeg gebrachte vermoeidheid weg rust. Troost me vrouw, met het reizen naar en beleven van de seks. Troost me liefde.

In de week zag ik een documentaire over de eerste cellen die zich alleen aangetrokken voelden tot cellen met een andere inhoud dan de hunne. De bedoeling van het leven lijkt te zijn van door contradictie tot nieuwe eenheden te komen die niet alleen een optelsom van de vorige twee zijn, maar ook een nieuw gegeven of nieuwe gegevens in zich besloten houden...wat tot nieuwe aantrekkingskracht en nieuwe tegenstellingen leidt, waardoor de oude uitgezuiverd worden en de toekomstige zich aan de wijzigende omstandigheden kunnen aanpassen. De scenarioschrijvers van het leven, de geaardheid van de elementen, het 'goede', of noem het zoals je wil, houdt van een beetje spanning allerhande.

Ik heb eens een muziekleraar gehad, die zijn lessen nogal meetkundig, houterig, bracht.

Een paar weken terug, kreeg ik een beeld van hem binnen, en de boodschap dat muziek een soort wiskunde was. Zelfs het meest esthetische is kind van dezelfde grondverhoudingen dacht ik dat het betekende.   Er is niks dat zonder vorm kan bestaan, al wat kleiner of gelijk aan nul is, het zinloze,...ontploft toch vroeg of laat...of het nu om maatschappelijke systemen of menselijke relaties of rotsen gaat.

't Leven gaat voort. Een grootmoeder hoopt stilletjes op een ongecompliceerd leven voor haar kleinkinderen en kinderen. Houden van, trouwen, kindjes. Geen alleenstaande moeders en zo. Wat indien er in haar familiesituatie toch een situatie moest ontstaan waar haar kleinkind alleenstaande moeder is ?

Sociale weetjes. De ene betaalt z'n vakbond niet meer, niet zozeer wegens de collaboratie van de vakbondsleidingen met het kapitalisme en z'n ingewikkelde juridische wetten om iedereen verdeelt te houden, maar vanuit een 'waarom is dat allemaal nodig'-houding. Hij mist dan al eens een maand werkloosheidsgeld.

De andere maakt gebruik van de praktische voordelen die een aansluiting kan bieden. Indien beiden een geschiedkundig bewustzijn hadden, eisten ze het recht op een inkomen. Zoals men dagelijks in armoedige omstandigheden zonder sociale vangnetten in het armste deel van de wereld probeert te overleven, zo blijven we hier ook maar doorwerken zonder ons over de eenheid van alles te bekommeren.                                          We bekommeren ons misschien soms, maar de initiatieven om de kaders van het oude denken te doorbreken, hebben nog onvoldoende navolging.

Tadzjikistan-documentaire. Mensen gezien die geleken op tante Bertha en Everard-zaliger (grootoom en groottante). We komen van ver. Hun kleindochter heeft trekken van één van de kinderen die in Ossetië (Beslan )vermoord werden...en waarvan een foto aan één van m'n muren hangt.

Om achter een bepaalde waarheid te komen over iets of iemand waar je mee bezig bent krijg je soms een beeld van iemand binnen of weet je intuïtief naar wie je toe moet of droom je of redeneer je met al die dingen, zonder vooraf te weten waarom je dat doet. Alles lijkt altijd door een andere gebeurtenis te worden aangekondigd...je snapt het eerst achteraf. Op termijn wordt alles duidelijker. Buiten praktische dingen kon ik niet goed met m'n vader communiceren. In mezelf wist ik dat wanneer ik ooit kinderen zou hebben, dat dat dan wel het geval zou zijn. Alhoewel je dan niet verwacht dat daar scheidingen en van alles nog aan te pas gaan komen, besef ik wel dat ik die gedachte, of dat gevoel van destijds wél uitgekomen is...voor een deel althans, het kan nog altijd veel beter, maar iedereen moet eerst zijn ervaringen opdoen...en van zijn illusies afraken...alhoewel die illusies soms zijn nodig geweest en er altijd gesofisticeerder op je afkomen.  Het belang van dat sommige dingen tussen sommige mensen moeten blijven en soms ook niet...het waarom van het niet kunnen zwijgen...ben ik aan het achterhalen.

Zoals een schrijver geniet van te schrijven of afziet van te schrijven en de lezers daarvan kunnen genieten, zo genieten diegenen die dood zijn ook bij het meebeleven der

gelijkgestemden hunner levens, leren nog bij door ons geprobeer misschien. Zij en wij één.

Ik geef de signalen van de noodlijdenden en gelukkigen aan hun door…of…???  Geloven is een zoektocht.

De liefde en de biljart, wie duwt wie naar wie ?

Gisteren zag ik de eerste keer de maan (de halve) door m'n sterekijker, de toppen aan de bovenhoek, keken me verleidelijk aan...het universum bestaat...er werd nog iets meer echt geboren tussen ons...is zijn geld en getaffel (geknoei) toch waard geweest.  Ontwaken, de ontwaakfase is elke dag weer vergelijkbaar met een geboorte...op een rij zetten wat de betekenis van je dromen was en wat je vandaag te doen staat.

Zag in beeld tijdens ontwaakfase geest van Indiaan uit Nevada 1840 Nowan Warior of zoiets. Ook het beeld van een vrouw uit 1929... vergezellen ze me vandaag ? Wij zijn zielen, zij al geesten...zolang de genetica ons voortzet zal dat zo zijn...tot alles weer geest zal zijn. ??? In de droom was de dochter van m'n jongste oom  een Indiaanse, of beter gesteld, vergezeld van een Indiaanse. M'n oudste oom wou eindelijk m'n werk lezen. Heerlijke namiddag vader-zoon in bos. In de mate van mijn mogelijke hem af en toe geholpen.

Een poging om via een fictief kortverhaal in deze 'Allerheiligensfeer' het doodgaan eens literair in de bloemetjes te zetten :

 

132 tijd voor een andere catechismus :

 -kruisteken : als kind doe je gewoon mee en je stelt je geen vragen, sprookjes, abstracte dingen als Vader, Zoon, Geest gaan er vlot  in, al begrijp je niet wat men bedoeld…als je dat teken maakt, denk dan aan noord, oost, zuid en west en aan de kracht van het bewustzijn van de kosmos, waarmee we qua evolutie verwant zijn…en wens goede evoluties van zijn van eenieder die je kent, de verhaallijnen van atomaire, cellulaire evoluties gaan verder langs ons, om ons te verlossen uit onze biologische, emotionele, intellectuele en spirituele eenzaamheid, …de toestand ervan; afhankelijk van voorvaderen en onze eigen reacties en inbrengen.

 -het gebed des heren  Is er een kracht die tussen al die big bang-cyclussen door, minstens een bewustzijn gelijk aan het mogelijke onze had en die daarvoor geen evolutie van het atomaire naar het biologische en zo verder nodig had…zou kunnen, al is het wetenschappelijke feit dat  alles wat kleiner of gelijk aan nul dreigt te worden, onder druk komt te staan en in het zicht van vormeloosheid, onzinnigheid (nihilisme), ontploft een even goed uitgangspunt dat niet alleen geldt voor sterren en atomen, maar ook voor onze relaties met anderen en onszelf.  ‘Zijn naam heiligen’, laat ons gewoon het goede heiligen en Hem in plaats van God, gewoon het Goede noemen, ook een goed uitgangspunt, beter dan een oude man met een lange baard, zoals wij hebben geleerd. ‘Uw rijk kome’…tuurlijk, de geschiedenis is een verhaal dat in positieve richting zal evolueren, ondanks alles.  Bovendien is er naast de stoffelijke geschiedenis ook diegene die over innerlijke evoluties gaat, hoe we met onszelf en anderen omgaan en daar kunnen tips uit klassieke geloven helpen (doe niet aan anderen wat jezelf niet zou willen dat je overkomt bijvoorbeeld), maar soms moet men wel niet op de manier waarop de andere het zou willen hebben voelen en denken en handelen…afhankelijk van de voorgeschiedenissen van mensen. ‘Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel’…een stuk van waar mensen door moeten ligt al vast omwille van wie er aan hen voorafgingen en omwille van wat door de kracht van omstandigheden en de eigen inbreng tot verdere evoluties kwam. ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’, tuurlijk, maar een groot deel van de Kerk is doof voor linkse analyses over waarom er nog armoede, oorlog en zo in de wereld zijn. ‘Schuld vergeven, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren’, komt inderdaad goede energie van vrij, maar ook hier niet overdrijven…en ieder zijn eigen verantwoordelijkheden laten uitzuiveren.  ‘Ons niet in bekoring leiden ‘  …om datgene te doen dat ons in vermijdbare moeilijkheden kan brengen, akkoord, maar zelfs anderen willen helpen kan een bekoring zijn die ons veel vermijdbare lasten oplegt, nogmaals leren zien wat een ander zelf moet oplossen is zeker zo belangrijk. ‘Verlos ons van het kwade’…wat veelal begint met het overwinnen van onze negatieve emoties in onszelf en naar anderen toe.

 

De groetenis des Engels  ‘vol van GENade’, genen zijn spiritueel en we weten wel hoe ze doorgegeven worden, het verhaal van de romance tussen Maria en Jozef, een aanrader die zeker in de buurt van meer waarschijnlijkheid komt  is het boek van Laurence Gardner “Maria Magdalena”…wat een vrijheid dit te typen, vroeger kwam men er op de brandstapel door. ‘bidden voor ons zondaars’…bidden is met een goed gevoel in jezelf leren leven en nauwkeurig observeren wat er in onszelf en anderen omgaat, bidden is niet alleen wensen en gebeden opzeggen, maar de dagelijkse realiteiten leren interpreteren.

 

Het glorie zij den Vader  in den beginne altijd weer de vader, zoon en heilige geest…vertaal dit toch gewoon naar verleden, heden, toekomst…of alles tussen dood en leven en alles ertussen…wat eens was, is nog altijd, maar onder een andere vorm, zelfs zonder kinderen krijgen…alle mogelijke wezenlijke eigenschappen bevinden zich enorm vertakt over de menselijke boom der verwantschap…een poging om dit te begrijpen ; wel moeite doen : zie http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  en zoek het verhalend essay ‘er was dus toch leven na de dood’.  (zie lijst onderaan)  (in feite is er alleen maar leven…’nu, altijd en in alle eeuwen der eeuwen’

 De 12 artikelen van het geloof   de twaalf geboden : (zie onderaan)

 Geloven kan je niet  alleen via verwijzingen naar spirituele figuren, het heeft meer met jezelf en anderen te maken die je in je leven tegenkwam en tegenkomt en zal tegenkomen, meer met vriendschappen en liefdes en recht op inkomen en werk dan met mirakelen die vaak helemaal niet nauwkeurig zijn overgeleverd, de echte mirakels zijn vaak niet te beschrijven , ze gebruiken vaak de zeer lange termijn, zowel als de korte als het duizendste van een ogenblik. ‘de verrijzenis van het vlees’, verloopt via een genetische agenda. de twaalf geboden : ontwikkel het sterkere in jezelf/ tracht naar objectieve kennis/ overwin je negatieve emoties/ wees solidair met rechtvaardigen/ doe jouw deel van het werk/ neem de tijd voor stilte en natuur /geld was een middel, geen doel/ ontdek de ware betekenis van trouw/ leef niet alleen om te werken/ overmatige consumptie vervuilt jezelf/ ontdek de symboliek van de zin van het leven/ kunst brengt je dichter bij de kern van het leven : zin van onzin scheiden

 Akte van het geloof  ‘de opperste en onfeilbare waarheid’ verwerf je  niet, benader je wel door alle disciplines van kennis,;gecombineerd met de zelfkennis die ook met de kennis van anderen te maken heeft, die beiden meer van subjectieve aard zijn dan objectief.

 Akte van hoop  hele sterke kracht die men ook dagelijks kan voelen, onlosmakelijk met het geloof verbonden…destructief indien verbonden met negatieve emoties, werkt alleen maar goed als je die overwonnen hebt.

 Akte van liefde  geloof en hoop voeden zich met de liefde voor het e(s)thische, het dagelijkse, het goede willen en het onzinnige een zin geven door warm met mekaar om te gaan en moeilijkheden te proberen overwinnen

 Akte van berouw  loopt het mis, probeer misschien eens op een andere manier, uit schuldgevoel worden soms goeie dingen geboren, soms is het onnodig en werkt het nefast, maar daar moet iedereen zelf en met anderen achter komen

 De tien geboden van God  Rode draad in de evolutie van godsdiensten, men komt bij één god uit, net zoals de wetenschap, alles is één.  Zweren en vloeken en spotten…velen werden er nadien wijzer door.  Elke dag is eigenlijk een ‘dag des Heren’(Levens).  Bijeenkomen met een paar mensen om te filosoferen over het leven, is vaak meer eucharistie dan vastliggende rituelen over te doen. ‘Vader , moeder zult ge eren, inderdaad, maar conflicten mag men niet uit de weg gaan. ‘Dood niet, geef geen ergernis’, vrij duidelijk, maar de Kerk heeft zich vaak achter het moorden geschaard als plicht zelfs…ook al de hoogste waarheid zeker ?’  ‘Doe nooit wat onkuisheid is’…onkuisheid : op een ijdele egoïstische, harteloze, voor het geldgewin , bruut dierlijke manier van de lichamelijkheid van erogene zones genieten…’zonde’ van de tijd inderdaad onder meer.  ‘Vlucht het stelen en bedriegen’…zelfs als het je overkomt zou ik zeggen…moeilijke oefeningen in het mens worden. ‘Achterklap en ’t liegen’…begrijpen, inleven en analyseren…zijn een hoger niveau van bestaan, dat niet iedereen meer en meer bewust aankan. ‘Wees kuis in uw gemoed’, bon, ‘indien gij niet wordt als deze kinderen’ gaat misschien ook in die richting…oversekst zijn, een verslaving, met  traceerbare redenen waar de verslaafde misschien wel nooit achter komt…onder of over, alles wat met té begint is niet ideaal, behalve tevreden dan;

 De vijf geboden van de heilige kerk  ‘zonden biechten’…in biechtstoel, een beetje een laatste redding, zoals  seks in de anonieme sfeer…moet in eigen omgeving kunnen eigenlijk/’op boet en vrijdag vlees ontberen’ minder vlees eten, niet zo slecht voor velen, zoals vasten ook positief kan zijn/’te communie gaan rond  Pasen’…belang van goede voeding om je goed te voelen…te communie gaan is gewoon een ritueel van vroeger tijden, je kan beter naar een documentaire over de sterren kijken bijvoorbeeld.

 Aanroepingen onder het Lof  gezegend zij deze of gene of dit of dat, alles en eenieder kan zowel zegen als het tegendeel zijn onder bepaalde omstandigheden, aanvulling in ieder geval, wat niet wegneemt de verdiensten van vele gewone mensen zowel als de iconen van vroeger tijden

 Allerlei rituele gebeden en gebeden voor het eten enz  als het innerlijke gevoel er is, hoeven al die aanroepingen van heiligen enz er niet bij…respect voor het eten en zijn voortbrengers en bereiders zijn belangrijker, en ’ s morgens de tijd nemen om de vorige dag te analyseren en innerlijk kracht te vragen, daar hoeven niet die heel oude woorden bij, meestal zonder woorden maar met de kracht van goede intenties, geloof, hoop, liefde…is al genoeg

 

 

cathechismusvragen :

 Eerste les ‘wat we moeten weten en doen om zalig te worden’ : er is teveel nadruk op het perfect willen zijn en oneindig goed enz…we vullen mekaar aan en aanvoelen van het hoe en waarom er van, dat is pas ‘zalig’ en het ‘dopen’, gewoon een ritueel

 Tweede les  als men de gnostische teksten leest (zie linken linkerkolom http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  ) (zonder deze als dé waarheid dan te bestempelen) merkt men dat de Kerk veel met teksten verdraaid heeft of verzwegen)

 

Derde les :   zie vijftigtal filosofische essays onder http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  alles weten en zien in één entiteit…best niet uit te leggen kunst

 Vierde les :  schepping : zie essays…ps ‘engelen’ : niet zomaar uit te leggen, zie vorige verwijzingen  PS ‘erfzonde’  daar waar vorige generaties mee zaten en dat wat wij wij moeten proberen overwinnen     

 Vijfde les :  zie vorige opmerkingen en verwijzingen  Christus was al mens, hoefde het niet te worden. Eenieder heeft zijn eigen biografie waar ook veel van te leren valt.

 Overige lessen :  veel loopt spaak omdat veel zich beperkt tot het herhalen van dezelfde mantra’s, weg van het persoonlijke leven van de mens met zijn persoonlijke moeilijkheden, altijd maar de Kerk verheerlijkend en vastlopend op abstracte rituele woorden.  De graven die op het laatste oordeel opengaan en de verrijzenis in het vlees en al die dingen, zo gaan die dingen niet…elke geboorte is een verrijzenis van velen van vroeger en nu eigenlijk, een vervolgverhaal…leven na de dood bestaat ook op een andere manier, zonder al dat bijgeloof van een instituut met verdiensten zowel als enorme gebreken en starheid en misleiding.  Leven volgens zijn eigen de wereld liefhebbend geloof is belangrijker dan uit angst wat na te volgen.  Men moet gewoon kritisch zijn om je energie niet daar te steken waar het niet nodig is. Structurele maatschappelijke veranderingen zijn even belangrijk als naar eenieders geval, te doseren naastenliefde.  De wraak van ‘God’ is te herleiden tot de wraak die de mens zelf over zichzelf en anderen afroept.

 De twaalf geboden ontwikkel het sterkere in jezelf -tracht naar objectieve kennis- overwin je negatieve emoties -wees solidair met rechtvaardigen- doe jouw deel van het werk- neem de tijd voor stilte en natuur -geld was een middel, geen doel -ontdek de ware betekenis van trouw- leef niet alleen om te werken -overmatige consumptie vervuilt jezelf- ontdek de symboliek van de zin van het leven -kunst brengt je dichter bij de kern van het leven : zin van onzin scheiden

 We vragen ons teveel af of er andere werelden zijn na de dood, het gaat om de observatie en interpretatie van deze wereld en dan gaan er vele werelden open, minstens zoveel als er aarden van mensen zijn.  Er over fantaseren is natuurlijk grappig en da's al wat we kunnen : wie weet is het leven niet alleen mogelijk omdat er gestorven is, zoals een auto benzine nodig heeft, misschien rijden wij wel rond op 'bezieling'. (het goede in de mensen 'vertrekt' maar blijft aanwezig en dank zij de goede energie wordt de negatievere zoveel mogelijk dagelijks overwonnen)

voedsel voor de geest, en ander

veel van wat ons werd gezegd

zit enigszins of volledig anders in mekaar

eenieder heeft een ander verhaal

aan jou om het onderscheid te maken

kom eens een boek lezen

als je er zelf weinig hebt

 

133 Gastauteur Bijdrage aan dichter bij de ziel door Keria

 Op een heel waardige en prachtige manier

zeggen de dagen ons adieu.

Het afscheid van de dag wordt uitgedrukt in de schemering.

De schemering maakt de nacht welkom.

Het is alsof de schitterende kleuren van de schemering

de nacht in glippen en de nacht bewoonbaar

en verdraaglijk maken,

een plek waar een verborgen licht aanwezig is.

Vaak kan men alleen bij schemerlicht echt de geheimen van de ziel waarnemen.

Evenzo kunnen in de ouderdom, de schemertijd van het leven,

vele van de onopgemerkte schatten in het leven

voor ons beschikbaar en zichtbaar worden.

De ouderdom kan ook een tijd van afstand nemen zijn.

Alle waarneming vereist afstand.

In de ouderdom, als ons leven tot rust komt,

kunnen we op allerlei manieren afstand nemen

om te zien wie we zijn,

wat het leven met ons heeft gedaan

en wat we van ons leven hebben gemaakt.

Het kan een tijd zijn waarin we ons bevrijden van de vele lasten

die we achter ons aan hebben gesleept

over de stenige velden van de jaren...

Soms zijn de zwaarste lasten die mensen dragen

de lasten die ze zichzelf opleggen.

Als men ze loslaat, verlicht men het gewicht dat op ons leven drukt.

Dan ervaart men een lichtheid en een grote innerlijke vrijheid.

Vrijheid kan een van de heerlijkste vruchten van de ouderdom zijn.

Daarmee kan men de schade ongedaan maken die men zichzelf al vroeg in zijn leven heeft berokkend....

....Mijmering voor het slapengaan...

Het menselijk lichaam wordt voltooid geboren,

maar het menselijk gevoel is een voortgaand proces.

Het wordt geboren in elke ervaring van ons leven.

Alles wat ons overkomt, heeft het potentieel ons te verdiepen.

In liefde groeien we en komen we tot onszelf.

Als men leert lief te hebben en onszelf te laten liefhebben,

komt men tot de kern van ons eigen.

Dan zijn we warm en beschut.

Liefde begint met aandacht geven aan anderen.

Soms is het gemakkelijk naar buiten toe grootmoedig te zijn en te geven, en toch gierig tegenover zichzelf te blijven.

Men verliest het evenwicht als men een gulle gever is, maar een slechte ontvanger.

Men moet gul zijn voor zichzelf teneinde de liefde die ons omgeeft te ontvangen.

Liefde is allesbehalve sentimenteel.

Feitelijk is zij de meest reële en creatieve vorm van menselijke tegenwoordigheid.

Vriendschap is altijd een daad van herkenning.

Men wordt zich bewust van elkaar en men heeft het gevoel elkaar altijd al gekend te hebben.

Als het bewustzijn diep is, is er eerbied.

Vriendschap wekt liefde.

Liefde opent een deur van oeroude herkenning.

Men kan een ander alleen maar liefhebben,

als men zich evenzeer wijdt aan de prachtige

maar moeilijke spirituele taak zichzelf te leren liefhebben.

Men hoeft niet buiten zichzelf te gaan om te weten wat liefde is.

Dat maakt ons onafhankelijk.

En dat brengt ons in staat de ander nader te komen,

niet uit behoefte of via het vermoeiende middel van de projectie,

maar vanuit echte intimiteit, samenhorigheid en verbondenheid.

Liefde moet vrijmaken.

Men wordt vrij van de hongerige, verschroeiende behoefte waarmee men voortdurend bevestiging van zichzelf, respect en betekenis voor zichzelf van dingen en mensen buiten zichzelf najaagt.

Een van de kostbaarste dingen die men in een vriendschap en in de liefde altijd moet koesteren, zijn de verschillen.

Teneinde onze verschillen in de liefde te bewaren,

heeft men heel veel ruimte voor de ziel nodig.

Ruimte laat ons anders zijn zijn eigen ritme en begrenzingen vinden.

De ziel van een mens is zeer intiem.

Men ontmoet iemands ziel voordat men zijn lichaam ontmoet.

Als men de diepte en schoonheid van die ontmoeting op een liefdevolle en respectvolle wijze erkent,

biedt vrijen ongelofelijke mogelijkheden tot genot en extase.

Het herenigt mensen uiterlijk met de oeroude cirkel

die feitelijk als eerste de twee zielen bijeenbrengt.

In de herschepping van het zinnelijke

bereiken de onstuimigheid van Eros en de speelsheid van de ziel een lyrisch ritme.

De schoonheid van Eros is zijn hartstocht

waarin licht en duister elkaar in de mens ontmoeten.

Twee mensen die van elkaar houden,

moeten zich nooit geroepen voelen de buitenwereld uit te leggen waarom zij van elkaar houden of waarom zij bij elkaar horen.

De plek waar zij behoren, is een geheime plek.

Zielen weten waarom zij bijeen zijn

en zij moeten die samenhorigheid vertrouwen.

Als men van iemand houdt,

is het schadelijk te blijven wroeten in de stof van verbondenheid.

Als men de band met de ander blijft analyseren,

forceert men geleidelijk een afstand.

Als men het neonlicht van analyse en verklaarbaarheid laat blijven schijnen op het tere weefsel van verbondenheid,

verschrompelt en vergaat het.

Liefde mag nooit een last zijn, want er is meer tussen vrienden dan wederzijdse tegenwoordigheid.

Als men van iemand houdt die erg gekwetst is,

is een van de ergste dingen die men kan doen

rechtstreeks aandacht schenken aan die kwetsuur

en er een probleem van maken.

Een vreemde dynamiek komt tot leven in de ziel

als men van iets een probleem maakt.

Het wordt een gewoonte

en keert in een bepaald patroon steeds weer terug.

Echte vriendschap laat zich niet schaden of beperken door scheiding of afstand.

Zelfs ondanks de afstand tussen hen

kunnen twee vrienden op elkaar afgestemd blijven

en het verloop van elkaars leven blijven aanvoelen.

Bewustzijn is een van de grootste gaven die men zijn vriendschap kan geven.

Veel mensen hebben kans tot liefde maar zijn zich daar niet echt van bewust..

Gebrek aan bewustzijn verhult dan de tegenwoordigheid van de vriend en leidt tot gevoelens van afstand en afwezigheid.

Helaas wordt men zich pas door het verlies van tegenwoordigheid van haar bewust,

maar dan is het te laat.....

 Keria

 

134 Zoveelste romanidee bijzondere energie

 Omdat ik niet meer altijd zo goed kan, tegen het lijden van het wezen, dat ik voor een stuk als een onderdeel van mezelf ervaar,... heb ik besloten om 'het' in dit schrijven gewoon 'het' te noemen. Ik heb al eens last van oneindig te goed te willen zijn, te begripvol, te betrokken bij het lijden van al die andere wezens die eigenlijk hetzelfde in andere vormen voor hebben. Ik en ‘het’ samen, te veel meelevendheid, inlevingsvermogen; te veel ratio, te veel analyse en te veel alternatieven en te veel fantasie ook; moeilijk om samen te houden soms. Het leven van 'het' daarbovenop is als een levende roman met teveel gegevens met verbanden over alle mogelijke personages en aspecten van het concrete en abstracte dat alles en eenieder omgeeft. Het is soms ook moeilijk van de 'het' in me en het 'ik' uit mekaar te houden. 'Het' is meer wit-zwart en academisch, zowel als overdreven paranormaal bezig en eigenlijk ben ik het die teveel last heb van te begripvol te willen zijn...eenieder heeft zijn eigen wegen uit te stippelen en te gaan en daarvoor verantwoordelijkheid op te nemen; hoe al die vertakkingen op eenieders ‘landkaart’ ook uiteenlopen.

 'Het ziet mensen, woorden, dingen, plaatsnamen, eigennamen...enz en herkent het wezenlijke en sommige niet zo evident lijkende verbanden erachter. 'Het' wil schrijven en realiseert zich dat dat achter bepaalde grenzen niet meer mogelijk is en niet alleen uit privémotieven, bijlange niet. 'Het' weet het, 'het' kwam voort uit het benaderen van het punt van zinloosheid na de zoveelste bigbancyclus, 'het' kwam voort uit straling en atomen en cellen enz...en verrijkte zich door ontwikkeling van culturen, tot wat 'het' nu is, een enorm bewustzijn over het totaal der dingen, gekoppeld aan de eigen specifieke emotionele leefwereld, waar het zich door inleving en analyses en volharding ook al doorgeworsteld heeft. 'Het' zit hier nu in dat 'ik' dat door generaties niet zomaar toevallig en blind doorgegeven werd om met die spirituele rijkdom iets te doen ten gunste van mensen met meer dan gewone belangstellingen en feeling .

 Vermits 'het' geen camera heeft om al de dingen die ik tijdens mijn januarireis zie, te filmen en woorden en geluiden te linken met de dingen die ze in ‘het’ en me oproepen; zal 'het' het aan zijn eigen lezers verplicht zijn van in fictieve romanvorm toch iets te proberen overbrengen van wat 'het' bedoeld. Eerder is 'het' niet tevreden, alhoewel 'het' meer en meer ontdekt dat de innerlijke beleving van die haast paranormale dingen waarover 'het' het heeft, al genoeg is om dingen langs telepathische weg misschien te veranderen ? Ikzelf heb alleen wat zon, natuur, voeding en een dak boven mijn hoofd nodig, het mag mobiel zijn. Ook de liefde van een ander wezen van het andere geslacht is belangrijk, ook voor 'het'...maar 'het' heeft die anderen hun gedeelte overgeërfd lijden zo goed door, dat hij er voor mensen niet gemakkelijk draagbare dingen over zegt of schrijft, ook dat valt aan te kunnen met anderen, in overleg tussen 'ik' en 'het' ...en die anderen...als er nog eens een andere 'ons' pad kruist eigenlijk.

 Het 'het' in een ander leren kennen, je moet er van 'het' maar de kans toe krijgen. Toch heeft mijn 'het' al heel veel geleerd van mijn inleving in de pijn van anderen en mijn weigering van weer met mensen hun pijn in te gaan. Diegenen die 'het' ook hebben en niet onder hun negatieve emoties bedolven zijn, zullen deze regels wel verstaan, anderen, de meer wit-zwart denkers...en ze moeten en mogen er ook zijn, ben soms zelf zo, zullen al die heisa om het 'het' wel gewoon catalogeren onder afwijking van de hersenen, wat bij sommige mensen ook kan en de nodige onderdrukkende medicamenten voorschrijven; wat in het geval van ernstige psychose al eens nuttig kan zijn, vooral voor de omgeving zeker dan...maar de vraag naar alternatieve behandelingen blijft...als verbetering in de zin van innerlijke rust en evenwichtig beoordelingsvermogen al mogelijk zou zijn (dergelijke momenten benaderen en er niet te ver van weg geraken is ook al goed).

 Wat ook goed is voor 'het', is nog minder en minder vooral het gedeelte afstompende media analyseren, moderne telecommunicatie is wel heel aardig meegenomen, al was het maar als alternatieve bron van nieuwsverspreiding of om te merken, langs facebook bijvoorbeeld dat mensen meer dan normaal met mekaar in contact staan. Zelfs wanneer ik eens sterk aan een facebook contact dacht bijvoorbeeld, bleek het uur en al en hetgeen men postte te kloppen, volgens 'het' althans, ik sta daar eerder sceptisch tegenover.

 Veel moet een mens kunnen loslaten op familiaal en liefdesgebied en al die anderen dingen, om uiteindelijk bij zichzelf kunnen thuis te komen. Ik zou weer eens een half Europareis kunnen maken, maar de eerste dagen bewezen al dat ik me tot het vinden van één streek diende te beperken. Voor ik die vond wilde ik eerst nog een plezier doen aan een heel goede, doch te cynische schrijver, die ergens in de voorlopers van het meer woeste gedeelte van Frankrijk woont. De dood wordt er extra geaccentueerd door van die kerkhoven met tonnen betonnen zware kruisen, de natuur is er prachtig, maar zwaarder, klimatologisch en letterlijk door zijn massiviteit, dan nu hier in de Aveyron streek.

 Door omstandigheden moeten we mekaar hebben gemist. En als voorbereidingen om mekaar te zien al zo al niet meezitten, hoeft het op langere termijn ook vaak niet, zo blijkt achteraf; zo wil ‘het’ me maar duidelijker maken.

 Ook 'het' weet niet of in metaal een ziel zit, die eens tijdens een andere big bang cyclus al een auto was en dat weer wilde worden, maar bij de mensen lijkt dat toch zo te zijn. We zijn uit zovele vroegere genetische samenstellingen en verhalen eigenlijk samengesteld. Zo van dié gedachten, daar is 'het' goed in...nog zo eentje ? " Als je rijdt ben je een soort ridder, maar slaap je aan de kant van de weg en de 'ridders' razen door, dan zijn ze muggen. Het 'het' is goed in dergelijke relativiteitstheorieën...in studeren van de bijbel en filosofie en politiek en al wat je maar wil ook, hij leest vijf keer meer dan er staat en verbindt de dingen moeiteloos met mekaar...voorbeelden zullen nog wel volgen. Als 'het' droomt en minder ik, maakt 'het' op basis van collages van de dag of jaren terug heel helder makende zingeving over het zielenleven van anderen meestal, tot in de voorspelling toe.

 Zoals de oude man aan de toog achter Reims tot me zei : "Heb je een gave ? Hoe wist je dat ik zelfstandige geweest was ?" . Hij noemde Michel Malmot en wist me te vertellen dat namen zoals Marnix in Belgie alleen voornamen zijn. Eerste indrukken zijn een enorme rijkdom. Zo kwamen ik en 'het' op een parking in La Chaise du Dieu een dame tegen die haar hond uitliet...het beest liep naar mijn campingcamionette en ze riep het terug...'Belga' heette hij of zij. "'Typisch specifiek voor jou relatie met vrouwen"' fluisterde 'het' me toe, nadat hij haar naam in de paar uur naar de volgende reishalte enkele keren had geanalyseerd,"'...wat betekent 'Malporte' anders (ik had haar naam gezien toen ze haar huis inging nadat ze haar sigaret had opgerookt en ik ergens een koffie ging drinken)...brengster van zwaarte, zo zijn toch bijna alle vrouwen op het laatste van je verhouding met je geweest en 'God' (zal ik maar zeggen, zei 'het'), "'zend je er naar toe om ze op een ander been te zetten...ze smijten je zelf een been en je moet het maar terugbrengen om hen uit te leggen zonder dat ze daar zelf te veel last van hebben liefst...daarom ook dat die bazin 'Malporte' noemt...maar deze Belg, deze 'Belga' heeft soms geen zin om naar eenieders 'nukkige' pijpen te dansen. Je was beter naar Lavauxdieu gereden, intuïtief gezien."'

 En zo is die 'het' soms tegen me bezig, hebben jullie dat ook ? 'Het' ziet de mens als een innerlijke strijd om samen te kunnen gaan tussen de mannelijke en vrouwelijke voorouders van het 'het' en hun ikken. Uit die strijd, komen dan nieuwe personages voort, via geboorten. "Ach, zeg ik dan tegen 'het', via die vrouw kwam ik gewoon te weten dat het in de te hoge delen van Frankrijk wel tot min 26 graden in de winter kan zijn en ik verlang in de koude en natte tijden van hier bij ons, al wel eens naar iets warmer en daarom ook , rijden we door. "'Zie daar, zegt 'het' dan, die gemeentenamen die we tegenkomen, vertellen iets over jou...’Pablesse’ (niet letterlijk, maar het zit er in) , eigenlijk ben je een gekwetste gescheiden vader die zijn kinderen jarenlang alleen opvoedde, op zoek naar een nieuwe levenspartner. En daar, ziet dat gemeentebord, 'gebroken' in 't Frans, met je naam er in; ben je niet al een te lang eenzame gebroken man ? "' 'Het' is soms erger dan een gps (met natuurlijk zijn voordelen, net als 'het' ook heel grappig kan zijn...op een bepaald moment kan een gps je ergeren, je weet soms wel dat hij het geheel stuurt vanuit een groter kunstmatig 'bewustzijn', via satelliet dan; maar hij volgt niet altijd de roerselen van de ziel, de diepmenselijke beweegredenen waarom je plots een andere richting kiest. De gps is voor wit-zwartdenkers en voor hen voor wie alles altijd op voorhand helemaal moet uitgetekend zijn, ideaal. Zoals de godsdienstige wetten ook ideaal zijn voor vele mensen...doe je dit ...kom je in de problemen, zelfs al hebben je beweegredenen met het hart te maken of met hogere inzichten. Trouwens, who needs a gps als je met 'het' reist. Zo stond ik vanmorgen qua tijd en plaats op de juiste plaats en tijd, alwaar ik ging beslissen noordelijker of zuidelijker te rijden. Ineens komt er een hele lange witte, maar nogal bemodderde camion doorgereden en daar stond opgeschreven, in die modder, een Franse voornaam, toevallig dezelfde als die van mijn vader "die voornaam, x dus ...én ...maak je geen zorgen, x zorgt overal voor". "'Waarschijnlijk een te uitgebuite chauffeur"', innercommuniceerde 'het' me. Dat was nu eens iets waar 'het ' en 'ik ' het over eens waren, volgen die route...en alzo kwamen we in een gemeente in een paradijs van een streek met eindelijk goed weer (en er stond regen aangegeven in de krant die dag) en volgens ‘het’ een gemeentenaam met mijn naam en dat ik het mocht lenen, dat oord...en inderdaad ik leende, huurde er mijn eerste kamer op de reis waar ik tot dan in mijn reiscamionette sliep...wegens een paar technische nog te verbeteren euvels...en te moe ...wegens teveel hooi op mijn vork, maar de reis is dan ook symbool voor m'n leven tot nu toe...eerst me ingraven in alle mogelijke sociaal, politiek onrecht en er alternatieven voor zoeken, nadat ik door had hoe het allemaal in mekaar zat (zie de trip naar de cynische schrijver, voor een stuk door voornamelijk, ons gemeenschappelijke element, de politiek zo wel geworden) en daarna, de vluchtige ontmoeting in de gemeente met de naam van de stoel van God met mevrouw met de Belgahond. Dan het spirituele pad op, via meerdere personen en gebeurtenissen en het verlangen naar reizen en mooie plaatsen en dat delen...dat me nu op deze plaats bracht. Alleen...in opdracht van hun 'het' en mijn 'het' waarschijnlijk, of om in te spelen op de 'het 's' van anderen...wie zal het zeggen, de nacht zal weer raad brengen, me hopelijk niet vannacht doen wakker schieten waarna alles zo helder wordt dat ik weer voor 'het' moet schrijven.

 Welke gemeentenamen gaan 'we ' nog tegenkomen ? 'Bijna het woord 'illusoir' daar zat ook een goeie anekdote, ondertussen vergeten, aan vast...en daar was ik het met 'het' eens. Wat nog over de reis te melden tot nog toe. Enkele aantekeningen : 'Parijs, een gigantische metaalstroom doorkruist de woonsten van die leven op het ritme van boulot, dodo, metro. Welk werk is eigenlijk strikt noodzakelijk, wat kan er worden vermeden, we moeten te over consumeren omdat iedereen een job zou hebben.' Op de radio, die vaak niet opstaat, of ik hoor 'het' niet meer goed, hoorde ik dat Eugène, de oudste boom in het Zoniënwoud dood was...("’Zowelwoud,"’, grapte ‘het’ en ik zit hier nu drie dagen later bij iemand die een hotelletje in zijn eentje openhoud en die naam Eugène heeft...als enige klant.

 Eugène is een gelukzak, hij heeft gewoon een liefhebbende vrouw.

 Een mens moet van alles in zijn leven meemaken om te weten hoe het allemaal in mekaar zit dit leven...zo ben ik ook een kwartiertje doof geweest op de reis...op de Puy de Dôme berg beneden, klapten mijn trommelvliezen niet uit en ik dacht dat de radio nochtans opstond en er iets met de motor van mijn auto was, zo stil klonk ie en de gps vrouwenstem met haar slechte Frans accent, waar bleef haar uitleg ? Moet raar zijn inderdaad, doof zijn...ik wist al van veel alles, maar nog niet van dat.

 nieuwe dag, dinsdag de 1Ode januari al

 Zou ik niet beter dag na dag beschrijven,, in plaats van na een reeks dagen, weken enz… ?Alhoewel dit lichaam van mij, (sorry 'Het', ik weet het, ik zou je naam met hoofdletter schrijven, maar er is nog ergens een hoger 'het' dan jij, 'Het' van ‘het’ dus ‘het’); waren de dromen niet van de minste en we hebben ze beiden samen gemaakt, denk ik, beste 'het'…wie weet met hulp van ‘Het’ .

 De droom maakte me wakker omdat ik op een bepaald moment iemand een schop gaf, het bleek de stoel naast het bed te zijn. Passeerden de revue in beelden : een drietal vroegere collega's en de manieren waarop ze, ofwel hun eigen aard onderdrukten of die van anderen of die van anderen de hunne. Uitkomst van de droom was, dat dientengevolge de democratie van de dictatuur van het grootkapitaal nog altijd regeert. "'Had misschien maar niet naar die stakingen op de Franse tv zenders moeten kijken voor het slapengaan, zou 'het' me zeggen"' . Hij had me verwittigd, in dit hotel BanCarel, noemde het, moest ik Marx even terzijde laten, bannen. En zeker in de hotelkamer met het nummer 4, mooie getal van het midden van de 8. Verder ook een droom over een verhouding tussen mannen, waarbij de ene zijn homoseksualiteit wou botvieren op een hetero man...vandaar dat de stoel verschoof waarschijnlijk. Soms moet je echt van je afbijten in het leven, maar vooral weten dat het lot zich op je wreekt als je anderen de verkeerde dingen wil aandoen.

 Sorry, 'het', jij krijgt het woord weer, je wil het hebben over de theorie waarmee je na het ontbijt en mijn rusten om goed met je te kunnen innercommuniceren, op de proppen kwam :

 "' Het probleem met alles tussen leven en dood, is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of personen binnenkrijgen, na analyse, ofwel naar een hogere hierarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken...ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken...waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden...op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren...op voorwaarden dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken."'.

 Dat kan wel tellen als theorie 'het'...doe zo voort en ik promoveer je tot 'Het', waarmee je waarschijnlijk een geweldig sterke band hebt die generaties teruggaat en een dergelijke dewelke het pad misschien kruist van zij, die door zich op basis van het teveel medelijden hebben met de zwaarmoedigen en bedrukten .

 

Wat zeg je 'het' ?

 Ja, Vi(e)cCA, een voorvader van me (zie 'een jump van 400jaar'-verhaal *), was een Spanjaard, ja de CA van Carne (vlees) en van CAtholiek heeft misschien voor papenman Alva wel wandaden begaan vanuit het in de CArne, teveel Vie in het vlees nog te zitten, (in jouw taal spreken is echt niet makkelijk 'het'. ‘Victory’ zit er ook in, ja, ik weet het. En in message zit massage, maar nu terug naar jou denklijn weet je wel alstublieft !De gewone Christenen wilden van de negatieve emoties al meer van los komen en mijn voornaam en familienaam is bijna identiek als deze uit de stamboom van de vrouw , waarmee ik een diepe Carne maar ook spirituele relatie had, alhoewel de rest ook niet min was, integendeel en ik weet het, we zullen na een jaar terug platonisch omgaan met mekaar misschien wel uit mekaar groeien omdat het lichamelijke geen plaats meer krijgt, de plaats waar het zich tweemaal acht jaar in wisselende gewaarwordingen van energie en beelden in kon koesteren. Toch merkwaardig die verhaallijnen over generaties hee, de oude Dionysus Vicca liet een kapel bouwen die nog bestaat en een grootvader van Willeke werkte nog voor een afstammeling van die Vicca. Een andere afstammeling die overliep van levenslust, één met zuiderse trekken en een blauw én een donker oog kwam samen met een meer Germaanse die het leven precies wat beu was soms omwille van de hardheid van het bestaan toen en ze maakten prachtige kinderen. Ook een merkwaardige lijn was het samengaan van een tak van de familie Vicca vier eeuwen later met de familie Pasttimes, waar de mannen een eerder zachtere inborst hadden en de vrouwen overaanhankelijk. De man met het Germaanse en Romaanse oog, alhoewel levenslustig, had daardoor al niet meer de macho-karaktereigenschappen van een deel van de zuiderlingen.

 Hou jij je maar met de analytische kant van het leven bezig, 'het', werk maar verder aan je modellen van ofwel is een mens iemand met een zeker mannelijk en vrouwelijk evenwicht van de desbetreffende krachten in hem of haar , ofwel neigt hij of zij naar het homofobe door teveel mannelijkheid of vrouwelijkheid in zijn of haar eigen toe te laten en de verbanden die je ziet met de structuren van onder andere atoommodellen en reageren en niet reageren of in een ogenschijnlijk onverschillig evenwicht blijven met de omgeving of niet. Zal ik me wel bezig houden met hoe mensen met dezelfde en verschillende familiale achtergronden en karakters met mekaar interfereerden en nog altijd interfereren en dat tenminste voor de leek begrijpelijker dan jouw schema's dat zijn, voor te stellen, waarde 'het'. Ik ben er toch maar in geslaagd van op deze reis te doen wat ik al lang voorvoelde, ergens een aanknopingspunt vinden om vanachter een tafel in de zon over de diepere lagen van de geest en zijn onderste met de zuiverste stoffelijke verbonden zielslagen te schrijven (ook het geestelijke is een soort stof, niet mis te verstaan, maar van een gedeeltelijk andere dimensie en samenstelling wel te verstaan, daar zijn we het eens , 'het'. En wat die ‘Het’ met hoofdletter betreft, die tref ik bij mijn wandelingen aan in alle geuren en kleuren en temperaturen en lichtinvallen en menselijke en andere creaties, zowel in de vondst van die boer hier op de hoek om een kapotte stoel in een kippenhok als zitplaatsen voor de kippen te integreren, zowel als in de machtige watervallen hier in deze mooie streek waar je in de zijwegen van de hoofdwegen nog kan wandelen met je ogen toe, wijl de vermoeidheid van je afglijdt. Het is allemaal niet voor niets geweest, als ik zie dat ik nog vele blogbezoekers dagelijks heb bijvoorbeeld, al vul ik de blogs al maanden bijna niet meer aan en hadden ze in de tijd dat ik ze dagelijks aanvulde samen een 1000tal bezoekers per dag, nu dat ik het niet meer doe, volgens de nieuwe statistieken van mijn operator niet veel minder. Niets is nooit voor niets, altijd betekent alles iets dat naar meer zingeving en bewustzijn neigt, inbegrepen de vrouw en man en kinderen in het leven. Niemand komt zo maar zonder redenen dit leven in, net zoals men zich kan afvragen wat diegenen met bijna dood ervaringen te 'horen' krijgen soms : "wat kom jij hier al doen, ga maar terug".

 Men hoeft geen intellectuele verhouding met iemand te hebben of een diepgaande spirituele band die nooit of weinig in woorden of moeilijke of prachtige teksten is omgezet om een zeer diepgaande spirituele band te hebben…maar het helpt in het soort aan hem of haar of aan hun ‘het’s’ aangepaste vervolmakingsproces dat eenieder doorloopt.

 Nog wat reisweetjes ‘het’ ? In Sousommes telde ik hoeveel stukjes didactisch materiaal dat ik voor mensen had gekocht en de avond ter voor, was de enige avond bij de lookalike van de Franse presidentskandidate die enkele verveelde klanten bediende, dat ik er eens één meer dan 0,2 dronk, maar ja ik sliep er toch op de parking.’ Soussommes’, er is meer dan alleen getallen ‘het’.

 Op weg naar Sedan, ik moet er absoluut weer eens naar toe, prachtige vijvers in de vallei.

 Maar de beste herinnering, (buiten de streek onder Rodez) was de rit door het centrale massief met zijn veelkleurige, altijd qua streek veranderende rotsen, en die scène uit het echte toneel dat mijn leven is, (eenieders) in het café ‘au bon laboureur’, waar, typisch voor de reis een aantal arbeiders en zo ’s middags kwamen eten. De vrouw van de baas van mijn leeftijd, was er heel aardig en haar ‘lapin aux endives met wat salade, heel lekker. Toen ik haar vroeg sinds wanneer de Fransen nu ook goed bier hebben, bleek het het eerste van zo’n minivaatje onder pression en een Jupiler nog wel te zijn. En of ik nog iets wou, vroeg ze, tuurlijk de rekening en een vrouw zoals zij, met een knipoog naar haar man. "Ah, non je ne suis pas du guide Michelin, parce que j’écris dans un carnet."

 Onderweg viel ‘het’ ook nog een doremifasollasi-theorie te binnen : do-stuit1(oerdriften) re-onderbuik2(sensueel-zorgend), mi-maag 3(verwerken-denken-emoties) fa)hart-midden4 (combinerend),

 Sol5-spreken, la-6ruiken-lucht, si-7zien,scherpte. Allemaal gedurende kilometers en kilometers reizen en genieten, observeren, vergelijken… samen met ‘het’ tot stand gekomen. "’Gecombineerd met de eerste klanken van voornamen van mensen die je kent, kan je ze korter of verder bij een bepaalde klank onderbrengen"’, wou ‘het’ me nog wijsmaken.

 ‘Het’ vond ook dat bij iedere geografische streek niet alleen aardrijkskundige typen, maar ook een bepaald type van mensen hoorde die zich niet alleen vanwege hun taalgebruik onderscheiden, maar ook van type van warme of koudere menselijke aard…heel gemixt soms, en overal, niet alleen in Frankrijk, heb je nogal wat verschillende streken en onderverdelingen. Ook vond ‘het’ dat je ook voor filosofische denkrichtingen een soort landkaarten en waar naartoe die wegen leiden kon opstellen. En van wie, van mij of ‘het’ was de bedenking "het kan zijn dat U een menig heb over mij, maar ik ook over U, en de mijne zal wel vaker genuanceerder zijn dan die van U denk ik."

Zal eens samen met ‘het’ enkele analytische basis uitgangspunten proberen uitwerken in B,C en D om van uit dat bewustzijn in E. wat praktische voorbeelden uit te werken

--- new English Blog co

http://talespoemsessays.blogspot.com

 

135 everybody has a name

everybody has a name  : My name is combination. I combine. The innocent aspirations of youth, with the illusions and disillusions of reality, of growing up, with the hope for new illusions to believe in, with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling, to the best act in real art's NOW------ I combine. The pains and joys of the past, with understanding the present ones with the aspirations of tomorrow with all the energy deep inside me----- I combine. The political theories with the working conditions, with te real emotional world of daily people, with wanting to change things----- I combine. The news on war, poverty, famine, with all kind of wealth diseases, with all kinds of unhappiness that reigns, with breaking the solitude of the individual------ I combine. The living and the dead, with the longing for fulfilment with wanting to recognise , who in fact I am, with observing all kinds of forgotten energies------ I combine. Friendship and Love and Lust with satisfaction and negative emotions, with solutions and new problems, with rest and unease---- I combine, I combine, I combine. I cannot do otherwise, although I try, I always have to combine. Because combination shall be my name until it's no longer necessary... And Ibecome part of another world ? combination Is there an energy with a comparable consciousness as ours, which did not need to follow the same evolutionary road ?

 136  ode aan een punt

ode aan een punt vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven, in het punt van waarheid, echtheid waarrond alles cirkelt, dacht ik zo ...behoed het willen weten van verscheurd raken ...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven ...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant troebe lwitte stilte, vertel me van het luisteren sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling kijk uit naar een brug naar ergens vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen leef, mens leef, weef mens weef te midden het stille, eenvoudige en goede dankbaar voor al het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen kortzichtige onwetendheid 1975 oc

137 er was dus toch leven na de dood

 een verhaal om de godsdiensttwisten te stoppen en de niet-klassiek religieuze mens een forum te geven in deze aangelegenheden

de woorden in Book Antiqua-lettertype

, vet en schuin, zijn vanaf 9/1O/2010 of later aangebracht of herwerkte zinnen

English version : http://bloctaafblogartist.webs.com/apps/blog/ 

originele tekst van 2003

 Zo'n tien, twaalf jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel.                Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens.          Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is.                                                             Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen.                                                                                Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden.                              Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen.                                                           Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit.            De waarheid is eenvoudig.                                                                                                   Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig.                                                                                     Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ?                               Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent.                                                                          Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven.                                                                 Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven."

Een poging om via een fictief kortverhaal in deze 'Allerheiligensfeer' (en Pasen 24/4/2011)  het doodgaan eens literair in de bloemetjes te zetten :

 

Er was dus toch leven na de dood

Het leven van elke dag is een aanvullende bron van inspiratie op alles aan theorie en praktijk waar ik al in elke literaire vorm over schreef.

Ik kon ophouden met schrijven en het aan me laten voorbijgaan tot ik het waarom ervan binnen enkele jaren beter snappen zou ...of ik kon er dagelijks een verslag over uitbrengen. Ik dacht na over de structuur van m’n dag en bladerde in m’n werken en m’n verschillende soorten inspiratiemappen met gedachten en boekbesprekingen en sorteerde m’n opnames van TV-momenten en krantenartikels en boeken die ik om hun blijvende waarde de moeite vond.

Opdat een eventuele lezer dit zou kunnen volgen moest ik hem of haar eerst een aantal filosofische levenshoudingen overbrengen.

Hoe dit aan te pakken ?

Deze levenswijsheden waren deels het resultaat van een kritische studie van de bestaande levenshoudingen en deels gebaseerd op mijn eigen praktische ervaringen te midden allerlei personages die eigenlijk iedereens levenswereld bevolken.

We hebben ze bijna allemaal wel; famillie, partners, werkgenoten, vakbondsgenoten, partijgenoten, hobbygenoten, vrienden… .

Van al het gebeuren in m’n hoofd, vreesde ik even over te koken, als leek nog verder op mijn stoel blijven zitten wachten tot er iets daagde, gevaarlijk aan een ontoelaatbare grens te raken.

Ik ging buiten in een door de elementen aangetaste houten buitenstoel zitten bekomen.

Ik strompelde terug binnen. Als symbolisch sloot ik de deur.                                       Er knakte iets in me en ik sloot m’n ogen hier op aarde voor de laatste maal. Onverwacht afscheid, waar ik al zo dikwijls over had gefilosofeerd.                       Enkele van de dingen die ik me had voorgesteld, werden werkelijk.

De ervaring zelf was toch heel anders en een beetje te vergelijken met de ervaring die ik eens tijdens de crematie van een oude collega op ’t werk van me had beleefd :

Eerst trok er een soort magnetisme door m'n lichaam beginnend van aan m'n voeten, net alsof het uit de grond kwam. Toen dat m’n hart passeerde vreesde ik echt van ‘oei’, het gaat goed fout met me.

Maar nee, het magnetisme versnelde z’n snelheid en eenmaal in m'n hoofd werd het een zichtbare driehoekige piramide achtige 'lichtdimensie'.                                    Deze vorm geelachtig licht versnelde en zoefde zoals een fictie-ruimteschip weg in de eindeloze donkere en verlichte ruimten van de... macrokosmos ?

Of was het de microkosmos ? Of een soort onverschillig evenwicht ertussen ?                 in iemand bepaald misschien ? of in de geestelijke wereld als eenheid met ons ?

Waarschijnlijk bevond ik me in de antimaterie die elke soort materie in zich draagt...in de microkosmos...maar die is overal, dus ook in de macrokosmos. Voilà, het mysterie 'God is overal', was daarmee opgelost.ik bevond me dus in de antimaterie van al die elementen die me hadden gevormd, straling zowel als mineralen, gassen enz...

 In ieder geval, ER WAS DUS TOCH LEVEN NA DE DOOD.

Bij leven had ik drie te combineren opties rond de dood gehad.                                We vielen zeker terug uiteen in de elementen uit dewelke we waren samengesteld ; energieën zoals mineralen, water, lucht en licht- en andere golven met zeker hun eigen vorm van bewustzijn.

Vermits we genetisch met de rest van de biologische wereld verbonden waren…waren we ook in die zin niet dood.

Als derde optie had ik al wel bij leven al vermoed, dat al je bruikbare levenservaringen, die eigenlijk al begonnen via allen die in de genetische aardse boom aan jouw leven voorafgingen, na de aardse dood als een soort bruikbare ,in twee richtingen werkende energie zouden kunnen dienen.

Die energie, zoals de elektronen waaruit ze bestaat, is onvernietigbaar; ze kan alleen van vorm veranderen en dat is wat er vóór en tijdens en na ons leven met ons gebeurd.

Ik ervoer m’n ‘dood’ zijn als een wedergeboren worden in een andere dimensie in het ten volle beseffen dat ‘ik’ en ‘we’ eigenlijk al eeuwig leefden ; reeds ver voor het ontstaan van het eerste atoom en de eerste cel als een bezielde energie...de kern van het goede dat zich altijd opnieuw als een kunstenaar uiten wil. Atoom en cel enzoverder worden wil, terwijl het structuur en samenwerking in de chaos van de afzonderlijke elementen schept. Zelfs als het heelal in één punt verdwijnen zou, zou het toch weer in een ander punt opduiken. Dat andere punt, dat hetzelfde is, het punt midden de cyclus van de acht vorm. Zoals een hart het centrum van de achtvormige bloedsomloop is en een ster het centrum van de macromaterie rondom haar.      Zoals een atoomkern centrum in de microwereld is.

De overgang was net zoiets als het gevoel dat men heeft bij het aanschouwen van het licht dat vanuit de avondschemer en de donkerte van de nacht in een aantal overgangen van lichtgradaties, ‘s morgens terug geboren word.

Net zoals je bij leven en welzijn soms niet weet of er leven na de dood is, weet je wanneer je dood bent ook niet of je nog een lichaam hebt of niet…zeer raar is dat…van het ene ‘onopgeloste’ raadsel duik je dus in feite een ander in.

M’n individualiteit begon een reis langs ons collectieve en mijn individuele verleden naar het punt van mijn dood, waar de individualiteit weer in het geheel leek op te gaan en terzelfdertijd er toch nog apart naast bestond. Het ging allemaal wel snel, maar op aarde zou ik vele miljoenen pagina’s nodig gehad hebben om het te beschrijven. Die reis van het atoom naar de cel en de samenleving van nu, doorheen een schets van de menselijke geschiedenis; was eigenlijk een beetje zoals bladeren in een encyclopedie...maar dan op een nog vernuftiger manier dan 'digitaal'.           De boodschap en inhoud van de reis was een beetje te vergelijken met een encyclopedie van A tot Z over alles, vanuit alle standpunten bekeken.              Misschien was die beleving recht evenredig met de moeite die ik mezelf had gedaan om zoveel mogelijk voor de mensheid bruikbare kennis op te doen.

Het was alsof de geestenwereld een soort internet-achtig geheel was, samengesteld uit de verschillende geaardheden van alle tot nu toe geleefde levens.      Ieder soort leven was een 'homepage' eigenlijk...met vertakkingen naar al diegenen die binnen het aardse verhaal in verbinding met mekaar hadden gestaan.        'Hadden gestaan...' of 'stonden'...het was me nog niet duidelijk.

 Het leek er sterk op dat hoe beter het werd om op aarde te leven, des te mooier de symboliek waartussen de 'heen gegane' leefden, werd.                                          Was dat soms de drijfveer van de interactie ?

Toen ik op een zeker punt NU, na het panoramische overzicht op mijn en ons aardse verleden aangekomen was, drongen de nieuwe wetmatigheden van mijn nieuwe vorm van bestaan tot me door.    Ik werd er niet alleen sprakeloos van, ik ‘was’ ook sprakeloos, toen ik besefte op welke manier ik mij voortaan alleen maar naar de nog niet gestorvenen ‘uitdrukken’ kon.      Er was ook het besef dat zij mijn energie konden gebruiken en ik hun ook nog…maar alleen op symbolische, intuïtieve wijze, via gedachten, beelden en dromen en gebeurtenissen…een soort pure inspiratie in feite.

Ik was niet alleen sprakeloos, ook ‘zien’ deed ik niet meer omdat ik zelf voor een stuk licht en lucht en van alles meer was…zonder juist te weten wat, zoals je tijdens je aardse leven toch ook je ingewanden niet kan zien en alleen via een spiegel ‘je verschijning' kan ‘zien’.

Toch dacht ik nog veel meer in zichtbare ‘beelden’ zoals je bij leven in je hoofd ook ‘beelden’ kan zien, waarvan sommige wetenschappers zeggen dat ze er niet zijn.     Ik voelde ook sterker dan ooit de goede inborst die ik altijd bij me had gehad.

Ik ‘hoorde’ ook niet meer en toch wist ik eigenlijk niet of ik nog kon horen, want zoals iets dat gezegd wordt ook nog lang erna in je hoofd kan ‘doorklinken’, zo hoorde ik op die manier dan toch nog.

Ik vroeg me af of een stem ook geen gedachte was.                                              Zelfs een gedachte leek een gevoel.

Bij ‘dood zijn’ leek meer de nadruk op het ‘aanvoelen’ te liggen.                                 Het aanvoelen van diegenen met wie je in het leven verbonden was.

Niet het letterlijke aanvoelen, maar het mekaar in de geest ‘raken’…zoals de verhouding ouder-kind of man-vrouw of vrienden en werkgenoten onder mekaar.       Het werd me meer nog dan tijdens m’n leven duidelijk, dat al hetgeen je als bewustzijn en daden op aarde opstapelt ;al die positieve en negatieve dingen die op mekaar inspelen ; al reeds terzelfdertijd als een energie aan de andere kant als een puzzel ineen gelegd worden. Het uiteindelijk ‘aanzicht’ ervan geeft je het beeld van de stand van zaken van ‘zelfkennis’ die je hebt bereikt bij je dood.                            We kunnen eens 'ontbiologied' alleen nog de intensiteit aanvoelen van wie we zijn.

Je aardse, op positieve en negatieve emoties gebaseerde ‘ziel’ die het beneden schijnbaar voor het zeggen heeft, laat al in het aardse leven stukjes ‘geestelijke informatie’ ontsnappen. Je uiteindelijke dood is het geheel van informatie dat je aangeboden wordt. Pas als je dat ginder allemaal door hebt, krijg je een soort geestelijk orgasme dat je in staat stelt te beseffen dat je aan de andere zijde niet alleen bent en dat er ook met andere geesten kan worden gecommuniceerd…net zoals je tijdens je aardse leven soms anderen nodig hebt om volledig te zijn.

Net zoals een kind dat geboren wordt ineens ‘omgeven’ is met wezens waarmee het een andere soort intensiteit heeft qua contact. Niet meer de vreemde geluiden van vroeger. Hiervan zouden mensen die in de klassieke reïncarnatie geloven zeggen dat dat nu net de overgang van het ene leven naar het andere is, al geloven ze ook dat de ziel pas in het lichaam komt van bij de geboorte als de navelstreng verbreekt. (zondag 24april2011pasen).

         Net zoals je dat allemaal op sommige heldere momenten van je leven ook beseffen kan en dat besef dan tijdelijk verdwijnt omdat de gebeurtenissen bijna nooit stilstaan.

Er zijn zelfs momenten waar je je als geest, net als op aarde op je eigen terugtrekken kan…dat zijn dan de momenten, waarop je eigenlijk zoals tijdens je aardse leven, nog het meest verbonden met alles en iedereen bent.

Net zoals op aarde is het leven na de dood niet allemaal rozengeur en maneschijn, het proces van bewustzijnsverhoging dat al begon bij de aardse reis van voor het atoom naar de cel, het organisme, het dier en de mens en z'n samenlevingen…dat proces gaat gewoon verder na de dood.

Het hangt van je aardse verdiensten af in hoeverre je gewapend bent om het proces van bewustzijnsverruiming na je dood, verder te kunnen zetten. Ook je rol in de hiërarchie van het hiernamaals bepaal je al tijdens je leven.

Jullie ‘nog levenden’ zouden verbaast staan van wie wat hier in deze wereld na jullie wereld vertegenwoordigt. Indien men het mij toestaat om mee te delen, later meer daarover, maar ik heb het gevoel van niet. Om dat allemaal te kunnen uitleggen moet ik terug naar de puzzel van m’n zelfkennis die ik tijdens m’n leven aanlegde.

 

ER WAS EEN REDEN WAAROM IK HAD GELEEFD EN NOG LEEFDE

 

Ik 'keek' naar de plaatsen op de wereld die ik had verlaten en 'zag' de groei en oogsten op de velden naast de wegen waarlangs ik had geleefd of gereisd.              Ik zag de auto’s op de wegen en de rook uit fabrieken en huizen. Ik zag de dieren, maar de mensen zag ik niet. Misschien was ik in de mensen en kon ik ze daarom niet zien.

Heel vreemd in ‘t begin. Mijn kennissen leefden alleen nog in m’n herinneringen…ik kon ze alleen maar in m’n herinneringen zien, wat eigenlijk toch meer een hulp in m’n invoelingsvermogen, dan een minpunt was. Het versterkte het gevoel van afzondering dat ik leek nodig te hebben om me beter te concentreren op het observeren van de redenen waarom ik had geleefd.

De hoofdreden van m’n bestaan was het doorgeven van de tekst die ik vlak voor m’n dood geschreven had. Ik had namelijk vlak voor m’n dood een inleiding tot het schrijven van een ultieme roman die ik echt voltooien wou, geschreven. Ik had de inleiding ‘mijn inspiratiemappen’ genoemd.

Al zagen de heen gegane ‘de nog levenden’ niet meer bezig, ze wisten wat er in die andere wereld gaande was. Zoals de levenden soms bezig waren met de vraag naar het leven na hun dood, zo waren wij, de ‘heen gegane’ nog altijd bezig met de vraag naar wat er na ons nieuw leven na de dood, ons nog als ‘daarna maals’ te wachten stond. Ook de energievorm van de 'heengegane' was niet voor 'eeuwig' en ook hun energie moest ooit nog eens naar een andere overgaan. Kwalitatief hadden we ons eigenlijk ‘verbeterd’, daar we tussen ons, ‘heen gegane’ voornamelijk communiceerden met mensen die tijdens hun aardse leven met dezelfde dingen bezig geweest waren.

Het was frappant hoe ieder dat op zijn manier had willen doen.

Diegenen die bijvoorbeeld als boeren bezorgd om land -en tuinbouw waren geweest kregen energie van hen die er op aarde graag mee bezig waren en omgekeerd.

De communicatie tussen hen, kwam erop neer dat het systeem als een soort verbonden vaten werkte.  De hebzucht van een kleine minderheid op aarde belette vaak dat de energietoevoer in beide richtingen doorstroomde.

Dan gingen de ‘afgevaardigde’ van de boeren in het hiernamaals bij wijze van spreken ‘aankloppen’ bij de rechtvaardigen die destijds de wereld willen verbeteren hadden.

Dan vertelden die rechtvaardigen dan weer over hun problemen, en die uitwisseling alleen al was voldoende om beneden en boven toch weer wat energie te genereren om toch weer een aantal hoopgevende gebeurtenissen te ontwikkelen.          Evenredig groot was dan de pijn van die gezaghebbers of hun collaborateurs die die blokkades destijds hadden veroorzaakt.

Bij deze zijn dus de huidig levende creaturen op aarde verwittigd. Doe er iets aan of anderen zullen er iets aan doen…en in de hiernamaalswereld is het pijnlijke deel van het bestaan van de gewone doorsnee sterveling veel vlugger geheeld.                   Alleen zij die overwegend goede bedoelingen hebben gehad, worden niet lang met persoonlijk nog te verwerken pijn geconfronteerd. Zij ook die op aarde zo aan hun eigen zelfkennis en eventuele heling hebben gewerkt en daardoor zoveel goede golven produceerden dat de heling van anderen mogelijk werd…kunnen nog aanvoelen hoe het met de mensen en dingen beneden gaat…zonder rechtstreeks kunnen in te grijpen...en zonder er pijn van te hebben. Ze kunnen alleen een soort inspiratie en raad aandragen die door de eigenlijke ‘antennes’, die ook de op aarde levende mensen zijn, zou moeten kunnen worden begrepen.                                      Vele negatieve emoties verhinderen dat proces echter. Zowel heen gegane als de klassiek levenden hebben één groot werktuig dat individuen van beide groepen meer of minder goed kunnen gebruiken : de vrijheid van handelen.                                    Deze vrijheid van handelen is een totaalproduct van al de situaties waarin ze werd gebruikt en kan om bijna onbeschrijfelijke, bijna onnavolgbare redenen soms voor bepaalde bijna niet te vatten redenen tijdelijk 'geblokkeerd' worden voor beide groepen of hun individuele 'bestanddelen'. 

het is dan ook soms beter niet te handelen, van uit een positief onverschillig evenwicht

 Het hiernamaals waarin wij functioneren, kan ons alleen maar doen ‘filosoferen’ over nog een ander ‘daarna maals’, omdat er van tijd tot tijd onder de ‘heen gegane’ die wij kennen ook geesten zijn die er ineens ‘niet meer zijn’; alhoewel we hun aanwezigheid nog op andere manieren kunnen aanvoelen.

Net zoals op aarde zitten we eigenlijk voortdurend in een tussenstadium, dat je net zoals tijdens je aardse leven kan onderverdelen in een aantal stadiums van immer voortdurende ontwikkeling.

Weer blijkt mij dus glashelder wat ik al tijdens mijn aards leven heb ervaren.           Alles is één en verbonden, maar er zijn voortdurend tussenschakels, zoals er maar één kleur van licht is, maar zeven hoofdkleuren en een groot gamma vermengingen. Net zoals vanuit de stilte zeven klanken ontstaan, waarmee je de mooiste muziek en woorden componeren kan.

Net zoals de gedachte, het gevoel en de inspiratie op zijn minst zeven schakeringen van literaire expressie kunnen laten ontstaan.

Van kreten tot praktisch gebruik van woorden, proza, poëzie, essays, filosofie of een leeg blad toe.

Net zoals je iemands huid op verschillende manieren aanraken kan, van ruw tot heel diep masserend of heel traag en zacht. Vreemd dat we dat lichamelijke eigenlijk uitzonderlijk misten… waren we er nog mee verbonden ?                                 Konden we deze drang in het genetisch bewustzijn van levenden opwekken ?        Wilde de niet meer klassiek levende individuen langs de geslachtscellen terug in de onafgewerkte verhalen van de levenden komen ? Was dat mogelijk ?(24/4/2011)

Hoelang zou zo’n toestand voor elk van ons afzonderlijk blijven duren ?          Bestond tijd misschien alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelden...nog veel blijven zoeken voor de boeg hadden ?

Bleef het zoeken van het waarom van alles ook niet voortduren ?

Het uitzien naar de volgende fase in onze ontwikkeling was dus een nieuw soort raadsel voor ons. Ik persoonlijk geloofde niet als een aantal anderen dat we weer gingen verdichten en na het ‘verdwijnen’ uit het hiernamaals weer in een soort aardse lichamelijke werkelijkheid zouden terechtkomen. Ik hield het meer op gissen naar de richtingen die onze geestelijke groei nog kon uitgaan en naar de manier waarop we onze genetische stamboom van alle rassen daar beneden zo goed mogelijk konden duidelijk maken dat ze hun eigen moesten leren behelpen en ontwikkelen om het hierboven makkelijker te hebben...en ook om het ons makkelijker te maken.

Ik had niet veel heimwee naar het beneden, naar het lichamelijke zielenleven, dat het embryo van de geest was, en ook weinig verlangen naar dat waar m’n hiernamaalsvrienden over filosofeerden, het verlangen om terug in verdichte vorm onder aardse omstandigheden te leven. Misschien zou ik het gewoon niet of voorlopig niet weten of zij ooit naar het 'daarna maals' overgingen of weer, zoals ze hoopten 'reïncarneren' zouden. Dat ze dat reïncarneren maar aan de genetica beneden overlaten.

Het was net of ik al genoeg voldoening had aan het feit de positieve aardse ontwikkelingen nog kunnen mee te beleven. Ik liet hen alleen al door m’n aanwezigheid merken (want zo communiceren we daar) , dat ik hun verlangen naar een soort lichamelijke 'wederkeren' een romantische beschouwing vond.

Je kon toch niet terug in de tijd reizen in de zuivere materie, in de antimaterie wel, want we hadden toch nog altijd onze ‘herinneringen’, waardoor we konden ‘terug  golven’ in de tijd…en we zaten toch nog voor een stuk in de lucht en het licht en de mineralen tussen de levenden. Althans ik dacht dat die ervaring voor elk van m’n hiernamaalsgenoten met dezelfde energieën zo was.                                               Op aarde kon je in ruimte terugkeren, maar niet in tijd; dat konden alleen de ziel en later de geest via hun herinneringen…een ziel die voor een stuk lichamelijk was…want anders zouden de levenden geen herinneringen kunnen hebben. Aangezien wij, geesten deel uitmaakten van het licht en de lucht en de golven, misschien zelfs van de voedselketen, hadden we op die manier een invloed op het zielenleven van de biologisch levenden. Sommige van m'n geestvrienden dachten zelfs aan terugkomen door via het genetisch materiaal weer voor een stuk een aards leven te beginnen. Romantische dromers ! Volgens mij overlapten de ziel -en geesteswereld mekaar gewoon.

Er moest dus zowel tussen de levende als de hiernamaals-en daarna- maals wereld voortdurend een soort verbinding zijn; net zoals verleden en heden en toekomst al eeuwig resulteren in de dialectiek van these-antithese en synthese.                        Stelling, tegenstelling, samenstelling

Had een deel van m'n 'hiernamaalsgenoten' hun leven als te louter verstandelijk ingestelde filosofen doorgebracht en wisten ze eigenlijk veel over het niet intellectueel ingestelde volk daar beneden? Hadden ze misschien daarom het gevoel en de nood om opnieuw aan een biologisch leven te beginnen.                                Als boer of bandwerker...of als 'bedrogen' man of vrouw indien ze bijvoorbeeld andere beweegredenen zouden hebben om terug te gaan.                                         Ik probeerde hen ervan te overtuigen dat het hen niet zou lukken en vroeg om inspiratie aan de schrijver daar beneden op wie ik m'n hoop had gesteld. Inspiratie bleek immers iets dat in beide richtingen werkte.

“Hebben jullie je eigenlijk al afgevraagd wat jullie hier eigenlijk dan nog doen ?”, was mijn tegengolf. Waarom zitten jullie eigenlijk nog niet in het ‘daarna-maals ?        We zijn tenslotte toch 2003 'zielentijd' en ik ben al geest sinds 1979 ” Tijdens het ‘golven’ van die gedachte begreep ik ineens wat Albert Einstein bij leven ook al van zijn eigen theorieën niet begreep, toen hij ze voor het eerst als ziel aan papier toevertrouwde.

In 't aardse leven moest ik er altijd voor zorgen dat ik m’n teksten niet kwijtraakte, hier kwamen ze zoals iets dat je gewoon op ‘t internet opvraagt in m’n geest boven golven.

Niet iedereen kon van dergelijke ‘hierna maals’ natuurwetten gebruik maken.

In de hiernamaals ‘aanwezigheden’ met minder bewustzijnsgolven waren er afgestorvenen die in vergelijking met het onze een eerder onderbewust bestaan leidden met weinig interactie tussen het aardse en hiernamaals bestaan.                  Ze hadden geen afstand van hun aardse beslommeringen kunnen nemen en hadden in hun aardse bestaan ook geen duidelijk zicht ontwikkeld op de hun dominerende emoties en structuren die hen bleven gevangen houden.                                           Dat konden evengoed eenvoudige ongeletterden als intellectuele mensen zijn; mensen met een gewoon beroep konden evengoed in de bovenste golven van bewustzijn zitten, terwijl evengoed terzelfdertijd een deel van de mensen met hoge aardse status en macht de minst energierijke golvenreeksen bevolkten.

Ik wist dat het gewoon allemaal te maken had met de intensiteit aan goede wil waarmee je willen leven had. Een ander voorbeeld misschien.                                Een aantal zelfmoordenaars die een teveel aan goede wil en goedheid getoond hadden en daarin door het machtsstreven van anderen op aarde, verstrikt waren geraakt…kon je wel op kwalitatief redelijk intensieve golven vinden.                        Ook zij die uit overgevoeligheid in een plotse vlaag zelfdestructief eindigden, alhoewel ze veel positieve ingesteldheid bij leven hadden betoond.

Het merendeel echter, stond nog een lang helingsproces te wachten om uit hun te ego-gerichte klaagcultuur te raken. Ze zagen hun onvolkomenheden wel en heelden daardoor geleidelijk, maar een echte uitweg naar meer bewustzijn kon alleen beginnen als ze zelf bij hogere bewustzijnsgolven te rade gingen. Meestal kwamen de meesten zo ver niet.

Bij de zelfmoordenaars werden in het hiernamaals ook diegenen gerekend die zich langzaam zieker en zieker hadden gemaakt door het niet afstand nemen van de ‘energieaftappers’ uit hun omgeving of het niet afrekenen met de negatieve emoties in henzelf.

Energie ‘aftappen’ is een hiernamaals term voor de 'nog-niet-heen gegane' die het op voortdurende basis via de kracht van emotioneel sterken ‘voortsukkelen’ omschrijft. Wij proberen van hieruit soms wel het 'teveel' aan energie bij de enen intuïtief naar diegenen met een 'tekort' te leiden, maar als de 'nood hebbende' niet zelf vanuit eigen kracht begint te denken, voelen en handelen... blijkt dat vaak een nutteloos ingrijpen van ons te zijn. Tegen de tijd dat we echt door hebben dat nog verder intiutie sturen geen zin heeft omdat het niet op de levenslijn van de betrokkenen op aarde ligt... neemt die hun leven dan toch onverwacht en ook onverklaarbaar voor ons, een nieuwe wending. Maar gewoon in het dagelijkse leven is het al voldoende dat iemand letterlijk het licht en de lucht opzoekt en gaat wandelen om zijn of haar bedroefde ziel met 'ons' in onze nieuwe vorm te verblijden...we hebben zelf een connectie naar planten en bomen toe...dus rieken maar.

Emotioneel sterken zoeken in mindere perioden de aanwezigheid van andere ‘sterken’, willen ze in hun sterkte kunnen blijven. Het is natuurlijk gemakkelijker voor de sterken als de zwakkeren zelf naar andere 'sterkeren ?' ‘wegvluchten’.  Meestal ligt de opgave van de 'sterkere' wel in het assisteren van mensen met een geblokkeerde groei. Ook wij verstaan het waarom en waarom niet daarvan ook niet altijd.

Energie uitwisselen is dus een voor beide partijen biologisch en spiritueel een gezond proces.

Energie uitwisselen begint met een zo breed mogelijke kennis willen op te doen, begint met door ervaringen durven te gaan en je eigen mogelijkheden en beperkingen in te zien...aan beide kanten van het bestaan.                                 Letterlijk op aarde en in de lucht.

Energie uitwisselen neemt vorm aan door het uiten van woorden, door evoluerende gedachten, door durven te handelen, door hoop en geloof in het mooie en het goede... door creatie.

In het hiernamaals hebben de meest bekwame energie uitwisselaars het voordeel dat ze zelf niet meer naar de energie van de aftappers moeten afdalen.                    Ze kunnen alleen nog raad geven, geen hulp meer.

Het werd me duidelijk dat de drie bestaansdimensies ‘hier’, ‘hiernamaals’ en ‘daarna-maals’ allemaal tegelijk bestonden in dezelfde ruimten als verleden, heden en toekomst…maar in een andere dimensie. Want :

Wie was er eigenlijk genetisch aan mij voorafgegaan en nagekomen ?           Iedereen biologisch levend of 'spiritueel'.                                                                     Als je ver genoeg teruggaat zijn we allemaal familie.

De heengegane zwierven misschien uitsluitend rond in de antimaterie van de golven, het lucht en het licht of de mineralen van onze aarde. Dus via de elementen en het bloed kwamen ze tot in de lijven en genen van die anderen, de levenden…naar daar waar ze misschien via de dirigerende krachten van het ‘daarna maals’ gestuurd werden. Misschien waren wij 'hiernamaalsers' gewoon een tussenschakel met het 'daarna-maals' .

Je hebt ergens nog iets goed te maken…of aan iemand te leren…voilà…naar daar, in die ziel mag je op een niet ingrijpende manier die ervaringen meemaken, je kan alleen energie geven onder de vorm van raad…als de overdenking of de wens of de handeling van de levende zelf komt.

De levende zelf heeft het volle beslissingsrecht over zijn handelingen.

De intuïtie die hij of zij uit een hogere dimensie binnenkrijgt moet altijd van de dimensie ‘beneden' (de klassieke ‘levenden’) vertrekken.                                           Je moet 'kracht' durven vragen, en als je ze krijgt was het 'energetisch tijdstip' hiervoor juist. Klinkt moeilijk, maar een aantal mensen weten dit zonder deze uitleg ook al wel.

 

DE DRIE DIMMENSIES WAREN ALLEN BINNEN DEZELFDE TIJD EN RUIMTE AANWEZIG

Hoe meer angst en onwetendheid er onder de levenden was, hoe meer ze vatbaar waren voor de negatieve invloed van andere levenden… . Het was alleen mogelijk van ‘raad’ te geven telkens een oprecht iemand er nood aan had. Zo iemand moest dan wel al zo ‘wijs’ geworden zijn dat hij of zij de taal van de reeds ‘geest’ geworden mensen al voldoende verstond. In het oude religieuze jargon noemde men die raad ‘engelbewaarders’. Iedereen deed ervaringen op en leefde in de richting van z’n dood, zonder te weten dat het goede gedeelte van het ‘na-de-dood’ hier ook op aarde op geestelijke manier aanwezig was.

 De kwade bedoelingen van afgestorvenen konden gewoon niet aanwezig zijn maar waren alleen genetisch gebonden aanwezig in de van generatie op generatie doorgegeven negatieve emoties. Hetzelfde geldt en gold ook voor de positieve emoties...met dit verschil dat de positieve bedoelingen van afgestorven, wel, buiten het genetisch gebondene om aanwezig konden zijn.

De kwade bedoelingen gingen dan ook niet mee naar de overkant.                          Ze bleven beneden destructief werken. Hoe meer mensen ‘beneden’ meer ‘menselijk’ dan ‘dierlijk’ reageerden…hoe meer de geestelijke krachten in hen hun werk konden doen. De zin van het leven was eigenlijk dat iedereen hier beneden ‘sterk’ moest worden om na zijn aardse dood nog als ‘goede raadgever’ kunnen te functioneren.  In een bepaalde zin lag alles dan eigenlijk ook voor iedereen min of meer vast, daar het altijd uit het vorige voortvloeide. Dat is de verklaring van het waarom dat sommige mensen beter dan anderen hun 'levenslijn' aanvoelen kunnen.

Teneinde de biologisch-levenden nog van nut te kunnen zijn, moest je de waarheid over het leven en je eigen leven ontdekt hebben; zo niet keerde je alleen terug naar het zuivere bewustzijn van de elementen op zich…of bleef je in het negatieve deel van het genetisch bewustzijn gevangen…of moest je doorheen een soort emotionele helende kuur in het hiernamaals…een kuur die de’ hierna maalsers‘ met meer wijsheid en geest niet meer belastte.

De ideale kombinatie was een levende die zijn ‘geest’ of ‘geesten’ volledig begreep. Zo iemand was een omni -talent aan inzicht die een breed gamma aan intuïtie kon interpreteren en verstrekken aan mensen en organisaties. Eigenlijk wachten we dus allen onze dood af om in het hiernamaals en hier nog een beter begeleider te worden dan we het hier al waren.

Al het positieve en het inzicht in het negatieve, dat we tijdens onze aardse levens niet aan anderen konden overbrengen wordt in het hiernamaals voor iedereen duidelijk en is een onderdeel van het nooit eindigende helingsproces dat tot eeuwig bewustzijn leidt.

 DE UITEINDELIJKE BEDOELING VAN DIT LEVEN was, is en zal worden VAN ZICH VOOR TE BEREIDEN OP WAT ER NA DE DOOD KOMT, EN DIT DOOR IN DIT LEVEN TE WERKEN AAN KENNIS EN ZELFKENNIS…en DAARDOOR OP ALLERLEI MANIEREN BIJ TE DRAGEN AAN EEN KWALITATIEVE VERBETERING VAN DE LEVENSVOORWAARDEN OP AARDE.

Het leven kon niet alleen genetisch, maar ook via de oude natuurelementen doorgegeven worden onder de vorm van energie…indien het daartoe de kracht toe verworven had. Belangrijk bij dit alles was te beseffen dat je altijd nog opgenomen kon zijn in de dimensie die je verlaten had…niet alleen genetisch maar ook in de natuurelementen waarin je uiteengevallen was.

Zelfs verleden, heden en toekomst was één en voor sommigen in hoge mate op voorhand aanvoelbaar.

 Ik kon dit vanuit m’n nieuwe aanvoelen doorgeven aan een schrijver, die net als ik intensief met deze dingen des levens bezig was. Ik kon zijn zoektocht helpen afronden….en bewees hem via zijn eigen geschrijf, dat alleen het goede, de bron van alles, ‘terugkeren’ kon….want ik wist dat hij nog altijd ‘bewijzen’ nodig had.       Hij wist via de wetenschap om, dat het niets niet kon bestaan, want dat wat ’niets’ dreigde te worden; kleiner of gelijk aan nul dus: ontplofte…iets zonder inhoud had geen zin…kon niet meer bestaan bij de overgang naar iets anders.

Hij wist dat de elektronen de onvernietigbare eeuwige bouwstenen van alles waren. Hij wist veel over de elementen en het elektronenspel van de proton-geladen atoomkernen of hun neutrontoestand van onverschillig evenwicht. In zijn verstandelijk bewustzijn reikte ik hem via via de symbolische of zakelijke informatie aan die hij nodig had voor de gelijkenissen met de gebeurtenissen in de mensenwereld rondom hem.

Hij was enorm benieuwd naar de dingen die ik hem op allerlei manieren duidelijk maakte, zonder dat hij zich daar altijd bewust van was (24/4/2011)

Hij vermoedde zelfs welke figuren ik hem in zijn leven deed tegenkomen om die en die ervaringen op te doen of dat of dat boek voor hem te kopen…en zo verder.     Ook ik zocht eens naar het antwoord op de vraag waar ik hetgeen ik zelf niet wist vandaan haalde…vanuit mijn’ daarna maals’ .

Zijn bewustzijn bloeide nog meer open toen hij besefte dat bij elke ontbinding in om het even welke evolutiefase (fysica, chemie, atoom, cel…)het bewustzijn  van die elementen zich via hun elektronen naar de nog niet -ontbonden, nog niet afgestorven elementen en hun combinaties verplaatst…OPDAT DE WIJSHEID VAN DIE KOMBINATIES EN DE AFZONDERLIJKE ELEMENTEN NIET VERLOREN ZOU GAAN…KAN GAAN. Alleen de manier waarop dit op persoonlijke en collectieve vlakken zich beetje bij beetje of ineens realiseert , was niet altijd na te gaan.

FYSICA EN CHEMIE WERDEN BIOLOGIE OMDAT DE GRONDWET VAN HET BESTAAN DE EVOLUTIE NAAR MEER EN MEER BEWUSTZIJN IS. De eerste cellen ‘stierven’(ontbonden) zonder zich kunnen voort te planten.

Het bewustzijn van die afgestorven cellen kwam als een soort andere energie op ‘bezoek’ bij de volgende cellen die nog geproduceerd werden via de ‘navelstreng’ die hen met de natuur verbond, toen ze nog geen zich onafhankelijk bewegende organismen gevormd hadden.

Het bezoek had een ‘raadgevende’ soort leidende functie dat leidde tot het DELINGSPROCES van de cel; waardoor organismen op termijn meer zelfstandig konden bestaan en hun bewustzijn zichzelf boven dat van de gewone elementen uittilde, verrijkte. DE OERLES DIE DE NATUUR ONS GAF WAS SIMPEL …om te kunnen overleven moest je DELEN

De stap van dier naar mens en van mens naar meer en meer mens; was ook de evolutie van beschouwelijk naar boven beschouwelijk.

Mensen gingen allerlei soorten relaties met mekaar aan.

Eerst in hun stam, dan in hun dorp, later in hun stad. Op een dorpskerkhof kan je zien dat het 'zijn'  veel combinaties uitprobeert om via het spel van aantrekking en afstoting, van tegengesteld en gelijkgezind tot een soort 'filtering' van het verleden door het heden te komen.

Armoede, oorlogen en natuurrampen hebben dit willen 'zijn' van het 'zijn' om verklaarbare en onverklaarbare redenen doorkruist...en hoeven dat niet blijven te doen. Daar moeten we ons bewust van worden.

In zijn schriften had de schrijver tal van aantekeningen over voorvallen en paralellen opgetekend. Er zaten wel tal van voorbeelden in die, wat hij met 'bijzondere energie' bedoelde, illustreerden, maar het zou zijn krachten te boven gaan indien hij dit soort zaken die hij de voorbije tien jaar genoteerd had, weer opdiepen moest.            Misschien kon hij er nu, dag na dag, verslag over uitbrengen; niet meer in de korte notitievorm waar hij alleen aan uit kon, maar in een meer verhalende vorm. Eén dag alleen al bestond uit duizenden details.

Elk verhaal dat hij schreef, zou, indien je er zou op in zoemen bijna oneindig veel micro-vertakkingen hebben, zodat het beschrijven van de banden met het oneindige macro-geheel onmogelijk worden zou. Een Ierse schrijver had de dag van gisteren, een honderd jaar geleden, zestien juni 1904 eens in één boek 'samengevat'. Honderd jaar later nam de schrijver die dag gisteren de hele dag door notities over wat zijn hogere dimensiewereld  hem ingaf. Hij ging iets met zijn werk doen.         'Wij', verplichten hem daar niet toe...en gaven hem langs gebeurtenissen en gedachten om, enkele 'verkeersborden' op zijn reis mee.

Hij had ondertussen een hecht geloof dat alles waar hij mee zat z'n eigen wel uitwijzen zou. Meer en meer spitste zijn zoektocht naar de zin van het leven zich toe op de relatie met de dood. Zou hij z'n visie niet eerder moeten vereenvoudigen dan ze gecompliceerder te maken ? Je had enerzijds de genetisch-biologische link en anderzijds de link met de natuurelementen waar we in uiteenvallen.                      Waar waren de doden naartoe...?

'Simpel toch', had hij gisteren na een reeks onnavolgbare notities besloten. Ze zijn niet méér meer dan de biologische vertakkingen waaruit ze zelf voortkwamen en waarvan er nog meer dan vijf miljard leven én ook licht en lucht en de vele soorten golven en mineralen waarin ze uiteenvielen. Misschien is er wel helemaal geen link meer met hun bewustzijn zoals zij dat hadden, en is het bewustzijn van de natuurelementen op zich vele malen sterker dan welk bewustzijn je ook in de klassieke vorm van leven aan wijsheid vergaren kan.

De 'stilte' was de taal van de 'engelen'. Het 'geluid' kwam van de levenden uit.

Eigenlijk was er niets dood, want de doden waren weer helemaal natuur geworden en de natuur leeft ook. Geen wonder dat de schrijver zich te midden van landschappen en stilte zo 'kort' bij alles voelde. De 'stemmen' in het hoofd van de schrijver, waren niet alleen zijn 'gedachten'...maar misschien ook hun stemmen onderling of één van hun stemmen die zomaar wat aan hem doorgaf. Waren zij eigenlijk niet de dirigenten van het aardse gebeuren, een soort 'bruggen' die voortdurend berekenden wat vanuit een bepaalde benarde of amusante situatie beneden, gezien de omstandigheden, de 'voorlopig beste' uitweg of oplossing was ? Het waren zij, zijn 'stemmen' die hem het lijden en de vreugde lieten ervaren om te kunnen praten met mensen die ergens op een bepaald deel of op het geheel van hun leven 'in nood', 'lijdend' waren of aangename dingen te delen hadden.

Het waren die 'stemmen', die ontmoetingen voorbereiden en lieten gebeuren en weer afspringen. Ze leefden in een totaal andere wereld...die geesten. Voor hen was een 'binnenkoer' met vier muren geen gewone koer...maar een woning zonder dak.       Bij alles wat ze deden, dachten ze in symboliek. Eén lijdende mens, vertegenwoordigde voor hen de lijdende mensheid.

Eén gelukkige mens, de totale vreugde.

Voortdurend bouwde de andere wereld ook 'spanningen' tussen mensen op.

Die spanningen moesten dan tot ontladingen leiden die hun lijden op termijn 'overbodig' maakten. Wat de ene generatie niet overwint moet de andere doen opklaren.

Dat was dan wel wat anders dan de medische wereld die het lijden wel voor een stuk wegnemen kon, maar toch de lijven van voornamelijk de ouden van dagen zo commercialiseerde dat het lijden tot aan de dood geld opbracht. Hoewel het psychische lijden met het fysieke lijden verbonden is, kan een psychische (soms fysische) ontlading van spanningen tussen mensen blijvend heil voor alle betrokken partijen meebrengen.

De dingen zijn dan eindelijk eens gezegd zoals ze gevoeld worden. Diegene die de andere 'gebruikte' of 'benadeelde' blijft achter met de confrontatie met de 'waarheid', de andere zou er versterkt moeten uitkomen indien hij zich niet aan de door 'de op zijn plaats gezette' gelanceerde 'schuldgevoelens' vangen laat. Er hoeven daarom nog geen woorden te worden uitgesproken of mimiek te worden geanalyseerd...het hele proces 'hangt' in de lucht...alhoewel het de daden en woorden zijn die het laten ontploffen.

'Die stemmen toch, die stemmen toch', dacht de schrijver. Negatieve stemmen van zij die er niet meer waren, waren alleen een gevolg van daden uit het verleden. Alleen het positieve van zij die waren heengegaan kon nog doorkomen. Hadden de ‘hierna -maalers’  zelf alleen nog last van het negatieve van de gestorvenen...niet echt last als ze hier maar wijs genoeg geworden waren misschien ?

Om niet gek te worden besloot hij alle gebeuren maar als één eenheid te zien.

Die andere wereld moest gewoon ook van materie zijn...maar een materie van een andere soort. Misschien waren 'vuur' of andere voor ons ongekende intensiteiten van licht daar voor hen wel even gewoon als water en lucht hier voor ons. Zou er geen tussenruimte zijn waar beide werelden mekaar konden raken ?                                 Een soort spiegelruimte als de stof waar dromen zijn van gemaakt ? Het was ofwel dat of het helemaal terug uiteenvallen in de elementen : 'het terug naar het begin van de wereld worden gestuurd'...'Nee, beide,' dacht de schrijver dan zoals steeds z'n gedachten weer aanvullend.

Het heelal was één lichaam...kon hij daar niet uit besluiten dat alles binnen hemzelf te vinden was...en dat hij meer aandacht moest hebben voor wat zich innerlijk in hem als observatie bewoog ? Wat had het allemaal voor zin hier beneden ?                    Echt leren beleven wat 'mens zijn' is...en tegelijk door het evenwicht dat je zo bereikt, dichter bij die wereld aan de overzijde komen ?

Ze wilden ons veel leren...wij wilden ons veel leren : zelfstandigheid bijvoorbeeld.        Of hoe we ons door ons voorgevoel kunnen laten leiden. Het ontdekken van opgaven die typisch voor ons zijn weggelegd. Het weten dat hoe meer je een antwoord echt vraagt, dat dat er ook komt...via ervaringen en dromen allerhande, via anderen of je eigen diepten en hoogten. De vraag moet alleen goed gesteld zijn en het verlangen eerlijk en van negatieve emoties ontdaan. 'Tussen de twee werelden kan er geen wisselwerking zijn als je teveel aan zware emoties vastzit', dacht de schrijver. Helpen zij door ons en wij hen door onszelf ? Tweerichtingsverkeer. Korte ontmoetingen in een soort midden; maar waarvan de invloeden op lange termijn doorwerken.

Leren van ons niet door illusies te laten leiden...begint dat niet als je eerst al in enkele klassieke vallen gelopen bent ? Waren die krachten van de overkant niet een soort geestelijke ouders voor ons ? Leerden ze ons via de hindernissen die we op onze levensweg namen ? Of speelden wij hier beneden niet juist het spel, het theater dat zij nodig hebben om te leren wat zij bij hun aardse leven op 't eind nog niet hadden begrepen ? Stukken van onze verledens aan de andere helft van 't bestaan, en wij, beiden doorgroeiend naar andere inzichten dan de verworvene, beide gevend en nemend, lerend en onderwijzend.

Met ons verstand kunnen we veel begrijpen...zoals ...'wat is lucht, wat is licht' enz.. .

Maar wat draagt die lucht en dat licht in z'n antimaterie aan geestelijke power...dat is wel effe iets anders. De schrijver probeerde het allemaal niet meer voor z'n eigen uit te leggen en was al blij als hij het gewoon beleven kon. Met zo'n dingen kon je trouwens niet of moeilijk naar buiten komen...zonder voor 'gek' te worden aanzien. Ieder woord had zijn eigen diepe betekenis, het was niet juist dat woord, maar de hele symbolische lading die het dekte. Nervositeit was niet alleen het medisch fenomeen, maar was ook een 'organisatie' zonder leiding.

Het altijd zoeken naar innerlijk evenwicht had ook redenen waarvan de oorzaken vaak bij anderen verborgen lagen. Je werd toch altijd geduwd naar waar je moest zijn...de kleinste reden was goed om je op een pad met grotere gevolgen te sturen...en dat begreep je vaak niet, of alleen maar achteraf.          

De schrijver ging slapen. Hij droomde dat hij een cabaretavond gaf.

Hij werd wakker en wist maar niet wat hij juist gedroomd had.                                    In de loop van de dag probeerde hij wat voorbeelden voor zijn theorieën te vinden. Hij zocht in zijn archieven en vond een heel oud gedicht van hem, geschreven lang vóór hij met dat leven na de dood zo intensief bezig was.                                          En hij schreef er nog één en nog een tekst…

 

 

 Het probleem

 "'Het probleem met alles tussen leven en dood is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of peronen binnenkrijgen, na analyse ofwel naar een hogere hiërarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken...ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken...waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden...op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren...op voorwaarde dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken."'.

 

 138  Dag van Jeandog ,laatste dag

Jongste vond hem, Jeandog 14jaar en half, buiten op het bevroren gras, waarschijnlijk weer een 2de ‘attakske’ gekregen. We droegen hem binnen en legden hem voor de kachel.  Kwispelen was er niet meer bij.  Iets heel gelaten hing over hem, een soort rust, alsof hij er zich bij neerlegde van niet meer vrolijk of ongeduldig, hond te moeten zijn. Zijn ogen keken naar alle hoeken van de kamer, nog met blijde verwachting dat hem weldra een groot mysterie zou worden onthuld.  Wat verwachtte hij, een bevordering, een hondenhemel met eindelijk een teefje in plaats van die  te kleine Jef Russel gewoon als kameraad.  Het is het enige wat hij diende te missen, behalve vrij rondtrekken, in deze voor hem door de auto’s gedomineerde wereld.  Alhoewel, eens had hij een geweldige verhouding met Porto, een mooie wild en bont kleurrijk uitziende hond die hem als hondenmoeder adopteerde toen hij klein was.  Later werd zij zijn grote en naar we weten enige liefde.  Want wat doet een hond tijdens een paar ontsnappingen in de tuin waar hij een vrije loop had ?  Zal van  het seizoen afhangen zeker. Maar de Jean, die kon tegen geweldige snelheden bijna over de Hagelandse heuvels zweven en over al aan rieken en als een landmeter op elke hoek van elk perceel met een andere soort appelen of peren blij lachend zijn poot tegen de eerste boom heffen.

Zijn ogen werden soms wat wazig soms, maar toch herpakte hij zich nog toen dat hij een lekker brokje kreeg.  Altijd graag gegeten Jean.  Middelste en jongste en ik stonden om beurten wat met hem te babbelen, hij hoorde en verstond alles op zijn manier en het borstelen heeft hij altijd al heerlijk gevonden. Soms wilde hij zich nog oprichten, maar dan sloeg hij met zijn hoofd weer op het kussen dat we daarvoor juist daar hadden gelegd. 

Jef Rusell zat op het kussen en likte beurtelings de  zieltogende Jean’s  forse hondenhoofd en mijn hand. We namen afscheid, ieder met zijn eigen woorden.  Het was avond inmiddels en ik moest weg op nachtwacht naar een hoogbejaarde vrouw wiens pijnlijke benen hij al eens op bezoek likte.  Vijftien jaar bijna, we zijn zijn je honderdste verjaardag vergeten vieren Jeandog. Je deelde onze vrolijkheid en zorgen en ook Porto die ook over de honderd werd en van wel graag een pub van je gehad had, maar te oud was, was gek op je.  En al liet Jef het niet altijd zo merken, aandoenlijk hoe hij je kop likt als ik je nu nog eens rechtzet.  Droom nu maar verder van die knappe met stamboom die hier voor jou eens aan het hek stond, jij echt ras van de straat, nooit was je ziek tot een paar maand terug ineens en je je toch weer herpakte en dra weer mee op wandel wou. Jean, je hebt nog een gedicht van me tegoed, want we gaan je niet vergeten en die foto van als je bijna vliegt elders op een blog moet ik nog eens zoeken.  Dank voor alles jongen. We zullen Jefke leren alleen zijn…en wie weet kom je niet al in de lente terug ergens in een huis met een bord voor de deur : ‘hondjes te koop’.  Zo niet gaat je geest zich wel ergens ophouden, je zal het vroeger weten dan wij...en wie weet heb je ook geweten dat je een dag moest sterven, of alleen vandaag ?

139 Bomma ziet het niet meer zitten, maar toch…

Ze is geen opgeefster.  In haar leefkamer met toch nog een klassieke trouwfoto van één van de kinderen en zelfs nog een trouwfoto van één van de kleinkinderen, zit ze te wachten op wie dan ook ‘haar zal komen halen’, zoals ze heel zelden tijdens haar laatste jaren heeft gezegd.  Zoals ze er gisteren na enkele mindere nachten bijzat in de namiddag, voortdurend in mekaar gezakt, slapend met een soort aankondiging van nakend einde op het anders zonder pijn zo blije gezichtje met relatief weinig rimpels…leek het of ze ging samen met Jeandog nog naar de hemel gaan….wie weet neemt ze de verkeerde afslag richting hondenhemel zal ik maar grappen, want simpel is bijstand aan niet mobiele ouderen en honden niet. Maar ze is een krak in het herstellen.

Ze had niet veel pijn gehad vannacht en dan droom je als je geluk hebt.  Tot je op de pot moet. Zij droomde van dat er weer een bloemenprocessie in het dorp was …en ze sprak tegen een aantal mensen, al hoorde ik in mijn halve slaap niet wat ze zei.  En Jeandog…ik zal eens gaan zien of hij het gehaald heeft…hopelijk eindigde zijn leven ook in een droom.

‘Moeder waarom leven we’ was een roman in een niet zo ver verleden.  Op zo een momenten blijven de vragen, maar komt meteen één van de zeer voornaamste antwoorden…via een foto op haar schouw : een foto van twee kinderen van twee en drie, een meisje en een jongen die mekaar spelend in de sofa in de haren zitten en het uitkrijsen van plezier nog voor de familie een filmcamera had.

 

140 Achter alles zit een prachtig systeem. De wetenschappen leren het aan.

De menswetenschappen zelf, in de diepte vooral door innercommunicatie te snappen.

en voor wie het niet via de wetenschap wil of kan aanvoelen of via de energieën in zijn eigen, via de praktijk van het eigen leven of tal van de eigen essays op deze blog,  vandaag een gastauteur uit de tijd dat er nog geen blogs waren  :

 ZELF TE INTERPRETEREN en af en toe relativeren in de tijdsgeest , maar niet stuk te relativeren.

Zo kan je 'God' ook gewoon het leven noemen, maar er schuilt veel meer in 's mensenzielen dan men zou kunnen vermoeden.

een ietwat vergeten profeet :

Jezus van Sirach (niet de man van Nazareth die via de schrijvers van het nieuwe testament de factor 'vergeving' naast dat van de bestraffing van het vaak wrede oude testament introduceerde)

 

 

 

 

Heeft het zin van van je partner te eisen dat hij naar een soort sterkte in zijn eigen moet zoeken als er een andere man of vrouw in je leven is ? Ergens wel, want in mijn geval leerde ik van niet meer emotioneel onderuit te worden gehaald omdat mijn partner, jij dus (en de moeder van mijn kinderen nog wel) iemand anders had. Ergens wou ik aantonen dat ik wel anders kon reageren dan toen met jouw en mij het geval is geweest. Het is geen verworvenheid die je voorgoed verwerft, als de paden van mensen moeten blijven gelijklopen gaan de vreemdste energiën de kop opsteken om je nog een heel ander eind van de beklimming van bepaalde bergen in het leven bij te brengen.

Ik bewees dit dus aan te kunnen gedurende jaren...voor mijn eigen...voor mijn nieuwe partner in de driehoek misschien de evidentie zelve, voor té fundamentalistische feministen zeker, maar niet voor een man, neem dat maar van mij aan. Trouwens er zijn meer andere soorten dan de hetero die ik ben, je zou raar opkijken hoeveel mannen zich fysiek tot mannen aangetrokken voelen en met vrouwen lijkt dat ook al het geval.

Toen brak er een periode aan waarbij ik alles kon relativeren, eenmaal veel ervaringen allerhande opgedaan. Achter al die emotionele gebeurtenissen en verschillende soorten menselijke geaardheden, verzuchtingen, ging levenslijnen samen die mekaar niet geheel toevallig kruisten. Het leek of er een soort vooraf vastgelegd noodlot mee gemoeid was. Eigenlijk al die personages eens bijeenbrengen, zou nogal de moeite zijn, als ze in de telepathische wereld al niet één zijn...en wat voor een bijna niet na te speuren invloed heeft dat dan wel niet in onze levens en die van anderen. Moet je niet over beginnen redeneren, want voor je het weet sla je tilt als je alle verantwoordelijkheden alleen bij je eigen legt. Eenieder is verantwoordelijk voor het sturen van zijn of haar leven, maar af en toe trekken de passagiers toch wel erg hard aan het stuur van de bestuurder(ster).

Ik zou kunnen zeggen 'we of jij of ik' hadden niet moeten dit of dat', maar als je tal van kortverhaaltjes in mijn werk leest zal je wel snappen dat het ook met onze voorouderlijke erfenissen en met tal van andere omstandigheden in het praktische leven en het ontmoeten van mensen en omgaan met mensen en het waarom ervan te maken heeft. Laat me voorlopig afronden met te stellen dat er in elke mens (mij in hoge mate uitgezonderd, hetgeen de probleemproporties van sommigen op mijn weg, jouw inbegrepen, verklaard) wel een kwelgeest van overgeërfde of zelf opgebouwde kwelgeest aan negatievere emoties schuilt, bij de ene al wat meer dan bij de andere, zowel als een aantal engelachtige eigenschappen... . 'Boze geesten' bestaan alleen via het niet uitgezuiverde verleden dat nog in mensen aanwezig is...maar het goede is op termijn altijd overwinnaar...maar de strijd er tussen leren begrijpen, vergt veel kennis, wijsheid en intuïtie en leren observeren van je innerlijke wereld en een goed contact met wie het dichtst bij je ziel staat. Mensen die zo een innerlijk intensief contact hebben, lopen de kans dat contact door een niet monogaam of te gescheiden leven te verstoren.

Dit feit verklaard ook veel over de band tussen leven en dood, wat zich vertaalt in het feit dat eenieder die hier ter wereld komt eigenlijk logisch gezien al van in den beginne 'gepland' was, en jij die je geen gewenst kind voelde, heb ik je nu overtuigd ? Tegengestelde ladingen lijken mekaar aan te trekken en toch hebben ze ook een heleboel dingen gemeenschappelijk. Uit onze combinatie kwamen kinderen voort, die een heel andere kijk op de man-vrouw verhouding hebben...geen mensen met een begrip van over begrip zoals ik, maar gewoon koele scheidsrechters die er van uitgaan van zodra er hun iets aanstaat (flirten met anderen bijvoorbeeld) dat het dan over en uit is. Veel makkelijker dan over begrip aan de dag te willen leggen in driehoeken. Een verbetering van een bepaalde erfenis kan je dat op een bepaalde manier wel noemen. Aan de andere kant is er een stuk van hun vertrouwen weg, maar dat houdt hen alerter misschien.

Het leven is niet alleen keihard soms, maar ook heel mooi. Je ziet van alles heerlijks om je heen gebeuren, des te wijzer je wordt. Al lijkt het niet heerlijk en eerlijk soms ook. Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en onevenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen. Jongeren komen de vlam van hun leven tegen en laten ze door hun handen glippen en haken af en iemand anders wordt er vader of moeder mee. Allen voelen we wel eens of we precies niet als wezen bij ons lichaam of familie passen en toch is dat zo, zelfs bij iemand die zijn echte vader of moeder niet kent. Dat onze eigenwijze kinderen er van ons zijn kan je echt helemaal zien. Alles heeft altijd welbepaalde redenen en die laten zich voortdurend doorheen het leven raden. Probeer dit niet alleen logisch maar ook intuïtief te begrijpen en leer ook vooral de details te begrijpen, geniet er van, probeer het niet altijd te delen of door te geven of er les in te geven zoals ik al te veel doe.

Toch heb ik zelfs de indruk dat het woord seks, ondanks de commercialiteit en het ruigere en de gelukkig ter voorkoming van verscheuring ,beperkte vrijheid er rond, voor velen meer een edeler woord aan het worden is. Er lijkt ook meer openheid rond te ontstaan. Toch beleven de meeste mensen niet de diepte van dit alles, van de ware achtergronden van hun zijn, zijn ze zich niet altijd (gelukkig niet altijd) bewust. Het zou te pijn doen en ook daarom hou jij zoveel afstand van een peiler van de ziel zoals ik. Mijn vorige en eerste brief na jaren, je hebt er niet op gereageerd. In het begin begreep ik zo iets niet, ik die jaren en jaren de kinderen alleen opvoedde enz... Ik begrijp het al beter, maar je wordt niet bedankt deze keer. Trouwens deze stuur ik je niet, want je reageerde niet en laten lezen of publiceren, bah nee, who cares en een ander zou het toch niet begrijpen. Te lang heb ik gedacht dat ik langs die weg een ander van onheil zou kunnen behoeden; wat twijfelachtig is, want eenieder moet zijn eigen weg tot inzichten komen...al zijn dat dan vaak kunstmatige inzichten die hem of haar moeten afschermen van wat er werkelijk gebeurde en waarom alles is zoals het is. Toch zegt iets in mij dat dit schrijven ooit zoals onze levens, velen ten nut kan zijn ook. Wait and see...misschien alleen door dit al schrijvend van je af te schrijven en overdenken, misschien verbetert de visie die je anderen met gesproken woorden doorgeeft er ook door.

Grootouders zijn we nog niet. Het waarom daarvan is weer eens een ander paar mouwen. Misschien bij een volgende reactie van jou, meer daar over.

We zijn geboren na een tijd waar er bijna niks mocht, mee geëvolueerd naar een tijd waarin bijna alles mag en kan op relatiegebied. Net als of alle onderdrukking van vroeger moest worden rechtgetrokken. Het leidde tot allerlei verlichting en spontaniteit, maar het bracht veel problemen mee en verschoof veel problemen bij onnodig geëxperimenteer. Maar als iets gebeurd zal het veelal wel nodig zijn zeker ?

Alleen liefdes, laat ons ze relaties noemen, waarbij materieel en geldelijk gewin aan de basis liggen, zijn echt heel heel lachwekkend en staan heel ver af van het wezenlijke in de mens...behalve als de praktische vruchten daarvan in een volgende generatie voor onbaatzuchtiger dingen aangewend worden (door als tegenreactie tegen bepaalde graden van hebzucht onbaatzuchtiger dan de vorige generatie te willen zijn. Ook dat kun je als kind of zelfs later als volwassene en oudere mens misschien aanvoelen in generatieconflicten of andere.

Of als je als puber een partner begint te zoeken en er geen wil die te veel op je moeder of vader lijkt, zal dat in het ene stuk van die iemand wel en in het andere stuk helemaal niet het geval zijn. We zijn zo'n beetje een puzzel van over de generaties heen, zal ik maar zeggen. Soms krijgen we zelfs een deel van de eigenschappen en looks van ooms of tantes mee.

In alle geval wat mij betreft en de redenen voor mijn bestaan, andere dan verwekking van kinderen en het bouwen van ons huis en het zorgen voor bestaanszekerheid...mijn literair en vorserswerk dus...ik ben daar toch ook maar ondanks onze scheiding of misschien ook desdanks in geslaagd... en ik ken er geen die me dat op een dergelijke manier hebben voorgedaan...ik zal mijn eigen maar eens bestoefen, ik ben toch maar een krak in het inhoudelijke schrijven geworden. Het heeft me wel ook een stuk van mijn gezondheid gekost. Een vrouw die volledig achter mijn werk stond, ik heb wel heel veel steun gehad, ik ben er heel kort bij geweest...maar ook dat werd me door omstandigheden niet gegund. Rest me nog de werking van het wezenlijke doorheen de geest een beetje in kaart te brengen, na de ontleding van filosofie, politiek, emoties en mijn voetafdrukken in de kunst om dit alles nog meer duidelijk te maken. Als ik dat nog ga aankunnen ten minste. Goed dat ik een paar dingen mankeer of ik zaagde alle dagen hout en ik zou met de wijsheid die ik nu heb ook tevreden zijn.

Een al bij al tevreden man, hopelijk aan het eind van de zomer van zijn leven gekomen, zodat hem nog herfst en winter resten om met een gewoon eenvoudig, ongecomplexeerd iemand van het leven te nemen en geven of de draad van mijn tweede 16 jarige relatie terug (min enkele perioden dat het af was) terug op te nemen dus...jij en ik hadden eigenlijk alleen de laatste drie maanden ruzie en iets in mij zei me dat ik je moest vergeven en terug proberen winnen, wat ik trouwens drie maand probeerde. Of,indien mijn huidige relatie stopt... zet het lot mij weer voor andere, bijna onmogelijke uitdagingen ? Ik ga er voor bedanken denk ik. Een gescheiden fietsmaker heeft mij eens gezegd dat een vrouw die niet tussen twee mannen kan kiezen of zich niet aan één bindt, dreigt minder evenwichtig te worden...of ik weet niet wat te krijgen...daar ben ik nu al wel een paar keer getuige van geweest...weet je nog je geknelde spier, toen ik nog van niks wist ?

Het lijkt er sterk op dat, indien men er niet in slaagt van ietwat een eerlijk mens en onbaatzuchtig mens te zijn en vooral, indien men zich op gevaarlijke paden beweegt; dat men in situaties terecht komt waarbij het ene personage de schuld van de eigen wegen op de andere probeert te laden...als de ezel eenmaal gezadeld en gepakt is, is deze dan weer klaar om het gewicht naar anderen die hij op zijn berg ontmoet te sleuren...op de duur herkend die ezel dan dat de anderen die hij of zij op zijn pad tegenkomt, eigenlijk ook bepakte ezels zijn die wel zouden willen ontsnappen, maar niet meer kunnen vaak. Zijn is niet alleen aan transport van dingen van de anderen doen.

Vannacht schreef ik tussen de jacht op twee muggen in door : 'velen moeten volledig door het verdriet van ook anderen heen om weer eens verliefd te kunnen worden'. En : 'normaal valt een goede, eerlijke inborst op een aardig, lief net meisje (en omgekeerd)　en dat zou het begin van een gelukkig leven moeten zijn...voor sommigen lopen de dingen nu eenmaal wegens voorgeschiedenissen en het afwentelen van die geschiedenis op anderen nu eenmaal niet zo...het kan goed zijn dat de helderste wezens en de krachtigste schouders het meest te dragen hebben via een systeem waar we zelden een duidelijke kijk op hebben, voortgedreven door onze emoties en ons steeds maar willen en willen...(zelf invullen).　 Wat kan je meer doen dan een vriend of vriendin raad geven, zonder je er mee te verbinden als je je niet vrij voelt. Een houding van onverschillig evenwicht, maar toch betrokkenheid, zorgt dan voor de nodige afstand.

141 helderziendheid is eigenlijk niet paranormaal

helderziendheid bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men er mee bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coördinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles ‘de toekomst voorspellen kan je beter door je leven in handen te nemen', las ik eens ergens

　

142 Heerlijk over liefde pennen-categorie ‘beeld en woorden’

geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten　soms door klagen en zeuren, flirten met...　bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is, soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan, wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?

Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz

De mate en de aard van lotsverbondenheid bepaalt de kwaliteit ervan...en beperkt soms doelbewust en daarom niet negatief...onze vrijheid...en is tegelijkertijd onze grootste vrijheid

alleen Voor wie er vanwege doorleefde ervaringen voldoende interesse voor heeft en er naar vraagt

Moeten we als, voorouderlijke mix die we zijn, niet afrekenen met zoveel mogelijk negatieve emoties om tegen de tijd dat we sterven als energievorm een zo weinig mogelijk hinderlijke energievorm te zijn voor diegenen die we hebben gekend ? Wie was, beïnvloed wie is en wie is kan er door verheven of verstoord geraken en dientengevolge verheffen of verstoren. Op school leerde je vooral vroeger wel veel over de sociale en politieke geschiedenis, maar zelfs indien het echt nodig zou zijn, observeren weinigen welke de wezenlijke levenslijnen waren van hen die aan hun voorafgingen. Meestal onbewust, ondergaan we de domino’s van het leven. In dit proces ontmoeten mensen mekaar en hun aantrekkingskracht staat in relatie tot die domino’s.

Meer in concreto

Ooit kan je een liefdesband gehad hebben met, of heb je een band met iemand die de bovenvermelde dingen ook al door heeft, of volgens een bepaalde manier probeert door te hebben. Je kan dan urenlang onder mekaar, praten over de gewoonste tot de meest gecompliceerde of artistieke dingen enz… in enkele gevallen groeit zo een band uit tot een platonische, soms een lichamelijke band ook. Als er dan één van de twee niet vrij is, kan je twee richtingen uit, verdragen of niet verdragen van de lichamelijke éénwording van het klassieke paar. De sterkste schouders, die het doorheen hun eigen ervaring op de duur konden verdragen dat er nog iemand anders een biologische eenheid had met diegene met wie ze de innigste band hebben…zal op de duur toch spiritueel en biologisch eenzaam worden en hoe langer de andere niet kiest, des te pijnlijker de gevolgen voor eenieder bij tijd en wijle tussen de hoogtepunten door. Zeker in een relatie die al heel veel lijden te verduren kreeg, is het aangewezen van niet te twijfelen, ook al zijn er kinderen; ofwel van uit te maken in hoeverre je oude partner dan toch je lotgenoot is. Wil je op de duur niet aan pillen, dan moet je voor je spiritualiteit kiezen, niet voor de domino’s…anders maak je het leven van mekaar soms tot een hel.

Het kan natuurlijk ook zijn dat de partner gewoon uit ijdel zucht verder wil gaan met het zoeken van partners onder zijn of haar spirituele waarde en niet in de lijn van de spirituele maar de zuiver aardse lotsverbondenheid. (alhoewel beide stevig vermengd verschillen de gehaltes). Of was de lotsverbondenheid een vergissing en een spoor dat voortkwam uit de eerste nare aardse ervaringen van één van de partners of alle twee. De assertiviteit om van uit mannelijke of vrouwelijke principes te ageren, gefnuikt door allerhande vormen van misbruik, uitbuiting of brute overheersing bijvoorbeeld.

De scenarioschrijvers, wetten nauw met genetica, gezondheid verwant :

-kom je in contact met bijvoorbeeld ouderen dan leeftijdsgenoten van dezelfde sekse dan verlies je een deel van je assertiviteit en dat brengt op je latere heteroseksuele weg in contact met mensen die op de één of andere manier ook slachtoffer waren van bijvoorbeeld incest, of mensen die eigenlijk niet heteroseksueel zijn en tal van aanverwante problemen waarvan de dragers hun pijnen op anderen proberen overdragen of hun frustraties uitwerken (na een periode van bloei, wel te verstaan)(als of de scenarioschrijvers van de domino's de touwtjes in handen hebben)

Nog anderen ontmoeten personages op die weg, mensen die om de ene of andere niet-medische redenen abortus moeten menen plegen enz.... . Over de ware redenen van ongeluk wordt soms best niet gesproken, want die zijn te pijnlijk en pillen makkelijker (al is dat in een aantal gevallen nodig, als een geschenk van de voorzienigheid, maar in hoeverre doorleef je dan het leven ?) strelen bijv.. of enz...is veel gezonder

-soms is een mens van al dat emotionele gedoe zo moe dat men na een negatief einde van een positieve ontmoeting beland in een toestand waarop, door een soort fase tussen rusten en slapen in, een aantal positieve telepathische energieën de ether in gaan, met uitwerking wie weet waar

-de totstandkoming van nieuw leven, wanneer voorafgegaan door partners die niet meer zeker van mekaar zijn, kan (hoeft niet) later problemen meebrengen op vlak van eigenwaarde of ook een over behoefte aan aandacht met behaagzucht en jaloerse aanleg tot gevolg)...weggeduwd worden door iemand kan misschien wel positief zijn in die zin, maar wat gebeuren moet, gebeurd nu eenmaal, alleenlijk om samen met een aantal mensen tot diepere inzichten te komen

-sommige problemen in relaties zijn er omdat men de partner vreest omdat deze een heldere zicht heeft op het wezenlijke van de wederhelft (kan ook tussen niet samenwonenden of zo zijn)

-men kan zijn ziel bij de overgang naar het spirituele redden door zijn of haar schaduwkanten alleen of samen te overkomen of gewoon te negeren en een andere weg te zoeken (als we die vrijheid tenminste al zouden hebben binnen de hiërarchie van het spirituele)..de situaties die aan de basis liggen van de schaduwkanten, moet je telepathisch de baas kunnen (het gaat hier alleen om de levenden, vermits de dood niet echt bestaat en hun energie die van de levenden nog beïnvloed)

-schaduwkanten die overheersen brengen mensen in onvermijdelijk negatieve banen

-de rol van de ouder wordende vrouw en man (vooral bij de vrouw mag dit geen jaloersheid meebrengen daar haar ouder worden vaak duidelijker is dan dat van de man)---ook op seksueel gebied hoef je daarom niet voor een jongere partner te kiezen

-man of én vrouw voeren soms gewoon uit wat de moeders en vaders niet durfden of konden via de huidige mix van de geërfde genenstrijd van vroeger.

-ik schreef wel eens dat iedere partner voorbereid op de andere, maar in feite is men best met een deugdzaam iemand die zich ernstig met je verbindt en die op je vibraties van rust of kalmte zit, ongeacht (in sommige gevallen) de intellectuele vermogens of het kort bij het spirituele staan (de dingen die men zich herinnert, zegt men, beduiden altijd iets, bijv.. uitspraak van leraar destijds, iemand zoeken van eigen intellectuele kunnen)het hangt allemaal af van de gedeeltelijk voorbestemde wegen die je ingevolge je wezenlijke erfenis moet gaan

-stel, men blijft kiezen voor de oorspronkelijke verhouding en men leeft in begrip verder en de verhouding versterkt wel, maar bij de vrouw bijvoorbeeld blijft het verlangen naar spirituele intimiteit---gesteld dat deze wordt gevonden en men voelt inderdaad het verschil (als dat al niet het gevolg is van de aanvankelijk verhoogde hormonendans van een al of niet weggestoken driehoeksverhouding)...meestal, eens de opwinding van de eerste ervaringen met de afzonderlijke partners achter de rug én de unieke en meer spirituele band met de nieuwe partner blijft. Moet er gekozen worden (uit te werken-deel geschrapt, herwerkt-uitwerken)

-lotsverbondenheid in al deze voorbeelden is iets dat leven en dood verbindt, niemand zou mogen ten onder gaan aan zijn schaduwkanten en zo het mooiste van zijn ziel verliezen en in een mindere uitgangspositie na de dood terechtkomen

-soms heeft men te laat door , al weet men het, dat men een verhouding heeft met iemand die al een driehoeksverhouding achter de rug heeft, of een verhouding had in een huwelijk met iemand die in een ander huwelijk zit (is er daardoor geen andere verbintenis ontstaan en doet men gewoon verder, maar niet met het afbreken van de buitenechtelijke relatie tot gevolg, dan is de betrokkene die door de andere gedumpt wordt wel eigenaar of eigenares van de wijsheid dat ' men in dergelijke relatie mekaar dreigt op te branden'...maar toch geneigd opnieuw te beginnen...een logisch vervolg op het niet bij mekaar passen van het oorspronkelijke koppel....de nieuweling moet dan weer zorgen voor aanvankelijk een opflakkering en later een nieuwe repetitie van spanningen tussen de oorspronkelijke partners, maar de nieuweling weet vaak niet dat hij of zij de ervaring van complexe relaties nog doormoet en eigenlijk een achterstand heeft...eenmaal die achterstand ingehaald, zal ook de nieuweling complexe relaties mijden;

- in plaats van jaloezie te voelen na of tijdens een relatie kan men gewoon ook de volgende beklagen, al blijft de eigenlijke liefde voor iemand duidelijker aanwezig in één van beide...met momenten van sarcasme en cynisme tussendoor, al moet men blijven proberen van heerlijk over de liefde te schrijven en praten...op duur slaagt het tegenover sommigen om in vermaningen

-wat men in de eerste kus al voelen kan (uitwerken)

-de paar laatste keren dat men met iemand de liefde biologisch bedrijft, die zeggen heel veel over de hele relatie (het begin en de toppen onthoudt men het beste) , de evolutie van de energieën en fantasieën die naar orgasmen leiden evenzeer, al zou een liefdesspel best altijd in pure aanwezigheid van heel spirituele intieme, invoelbare energie kunnen gebeuren...of de geleidelijke totale verstoring van energieën zou al moeten zijn in de sterren geschreven

-het soms niet verdragen van de energie van zelfs iemand die dichtbij staat , heeft te maken soms met het te laat afbreken van een relatie (al kan lotsverbondenheid bijwijlen pijnlijk zijn, ze hoeft daarom nog niet te stoppen...de genen spelen hier als echte vorm van bewustzijn een zeer medebepalend spel in)---en eenieder die hier ter wereld komt, moet er ook zijn binnen een bepaalde evolutie van een relatie

-in hoeverre is waar dat 'indien men iemands diepmenselijk probleem gekend had' dat dan een afgebroken relatie wel voortgeduurd zou hebben (zou meestal toch blijven meespelen hebben)

-ofwel heeft men in zijn leven de verkeerde keuzes gemaakt, als dat al mogelijk zou zijn, of niet durven kiezen...ofwel is men gewoon te veel schaduwkant, met bijgevolg te veel slecht humeur

 

 

 

 

143 Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf

Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren

Iedereen gaat in het leven door een reeks ervaringen.

Neem nu een driehoeksrelatie waarin één zijde van het oorspronkelijke koppel afhaakt van de andere en de andere 2de zijde toch probeert zijn partner te behouden. Aan de andere kant haakt na een tijd de derde zijde los van de eerste zijde. Telkens probeert de eerste zijde de derde zijde weer te winnen, wat lukt, want in feite houden ze van mekaar. Maar dan na jaren merkt de tweede zijde dat de eerste zijde absoluut niks meer met de eerste zijde wil te maken hebben. Na een tijd te midden van veel problemen projecteert de eerste zijde, midden een aantal moeilijke omstandigheden deze ervaring op de derde zijde...en uiteindelijk neemt de eerste zijde eens een deel afstand van de derde zijde. Deze, nieuw met dit soort uitgangspositie, doet pogingen om de tweede zijde weer te winnen...aar, wat onder meer tot dit inzicht en nog te volgen inzichten zal leiden leidt. Mooi toch ?

Of klopt het niet ?

Kerken en godsdiensten hebben het woord religie niet gebruikt in zijn ware betekenis : het verbinden van alle menswetenschappelijke en wetenschappelijke kennisgebieden met het innerlijke van de mens in het begrijpen van zijn eigen

-dichter bij de ziel is iets heel anders, he tis niet alleen de theorie, maar die theorie in de praktijk ervaren dat telt :

cirkels zijn rond, driehoeken soms onvermijdelijk, het geheim van een Pyramide onverwoordbaar* (alle drie één)

Een driehoeksrelatie, zoals alles en iedereen, heeft altijd een voorgeschiedenis. Onafgewerkte situaties van voorouders bijvoorbeeld. Maar dan kom je in het leven om daar op te reageren, in feite heb je gelijkaardige energieën, maar toch dat eigene dat je vertegenwoordigd als een fundament naar de toekomst toe. Meestal is de partner waarmee je van start gaat nog zo een slechte keuze niet. Het kan ook zijn dat je al heel vroeg in het leven op een andere baan geraakt, door overheersing van je eigenlijke ik, door de tegenstellingen waarmee anderen zitten, hun twijfels, hun angsten, hun driften...die soms ook in vormen van fysisch misbruik uitmonden, maar dat hoeft zelfs niet.

Zelfs al nemen ze geen fysische of psychische aard aan die de hunne niet is, bestaat het risico dat men de oorspronkelijke koers van zijn leven verlaat en de rest van het leven geleefd wordt in vaarwaters die de zijne of de hare eigenlijk niet zijn. Soms is dit te moeilijk of pijnlijk om te doorgronden, heel vaak moet het zo zijn om dat mensen leren door mekaar en de toekomst om een vervolg op ontwikkelingen lijkt te zuigen.

Op een dag, na de soms moeilijke confrontaties van de ouders zelf, besluit men te trouwen en een familie te stichten. Men valt op een partner die bijvoorbeeld in 't algemeen zacht en volgzaam is, of streng, veeleisend, tot op zeer hoogte begripvol en zo voort, of combinaties daarvan. Het samenleven zelf wijst uit in hoeverre men mekaar kan verdragen. Voor men het weet zit men in sommige gevallen bij de huwelijkstherapeut. Om allerlei redenen, waarover al genoeg is geschreven. Aan toe te voegen, is een factor die onderschat wordt. Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasieën, intuïtie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepathische manier en zorgen voor wrijvingen...OF JUIST NIET Indien mensen, familie ,vrienden...je bijvoorbeeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonica, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het GENETISCHE karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en wijd vertakte karma.

Mensen die nog nooit alleen geleefd hebben, zullen ervaren dat er wel degelijk een verschil is met vorige toestanden, maar zodra ze daardoor (of, én de medicatie?)weer enigszins in hun sterkte komen en met een propere lei weer aan het leven willen beginnen, zullen ze in vele gevallen merken, dat de vrijheid die ze hebben, sterk gebonden is aan wat op allerlei manieren vooraf ging aan zo een gunstige periode .

In een driehoeksrelatie kan het oorspronkelijke koppel bijvoorbeeld een tijd samen blijven leven, met vooral op gebied van dialogeren of het lichamelijke, een tijdelijke opflakkering, waarheden die kwetsen, dingen die worden opgehelderd, al of niet leren loslaten...in zoverre dat al zou moeten. Groeit de liefde en het samenzijn met de minnaar of minnares en overschaduwt deze soms de oorspronkelijke band in energetische sterkte op tal van manieren, dan komt er bij de meeste koppels een geleidelijke scheiding van tafel of bed of welke vorm van scheiding dan ook. Ook door de invloed van een nieuw personage (een eventueel nieuwe partner van de oorspronkelijke partner van de driehoek, die zonder minnaar of minnares was), leren mensen mekaar in hoeverre ze jaloers of angstig zijn en wat ze aankunnen, al beseffen ze vaak niet dat ze in dusdanig proces zitten.

Indien men dit alles in bepaalde periodes psychisch heeft overleefd en fysisch heeft aangekund, zal blijken of minnaar en minnares, eens er ruimte is om hun relatie vollediger te beleven, dat zonder veel kleerscheuren zullen kunnen doen. Misschien proberen ze eerst een living apart together situatie, met of zonder kroost in de buurt, of als dat niet lukt vallen ze op een open relatie terug die vaak dezelfde wegen op kan gaan als de moeilijke wegen die het oorspronkelijke koppel had, met inbegrip van de vaak pijnlijke ervaring dat minnaar of én minnares weer de etappe van een nieuwe driehoek door moeten.

Al reageert hun onmiddellijke omgeving op minnaar en minnares als nieuw gesetteld koppel (of in vorige etappes in de evolutie van de driehoek), neutraal of begrijpend of tolererend of afwijzend tot vijandig (is vaak alleen innerlijk en je merkt het nauwelijks, het wezenlijke resultaat kan, indien één of beide nieuwe partners niet tot rust komen, zijn dat men zijn eigenwaarde en eigenheid ondergraven heeft, ja zelfs het gemeenschappelijke soms, van levenslopen, moeilijker aanvoelen kan. Al zijn die 'toevallen' nog zo wonderlijk, verdere evoluties lijken aan dat verleden van mensen gebonden. Of men besluit het allemaal eens van bijna nul proberen over te doen, (met of zonder nieuw personage) of men verdraagt mekaars heldere inzichten van het eigen perspectief of dat van anderen niet meer... . Dan lijkt alles wel een nederlaag tegenover jezelf, mekaar en de buitenwereld, die maar al te graag heeft dat men een mea culpa slaagt, terwijl ook in minder woelige levens dezelfde problemen in meer of mindere mate spelen. Dan lijkt het als of men een overmatige dosis verantwoordelijkheid draagt tegenover de beslissingen van anderen, terwijl alles niet anders kan zijn dan een samenspel van factoren en mensen en positieve en negatieve emoties in hun interactie, verleden en projecties in het nu. Dan lijkt het of één of beide van de nieuwe partners uitstotingsverschijnselen gaan vertonen in bepaalde periodes. Wat kan ontaarden in nieuwe vijandsbeelden of hechte vriendschap, al of niet als opstapje naar het vroegere of het meer rijpere.

De ene krijgt een eenvoudig dictee voorgeschoteld en maakt zeven fouten en de andere een heel ingewikkeld, en maakt ook zeven fouten. Het leven, een complex, zowel als simpel gegeven dat dan nog eens des te moeilijker wordt door alle mogelijke verschijningen van ‘ maladiën’ allerhande, allerlande, en alle elementen uit de cultuur en het sociale en politieke leven, die een verfijning van een echt filosofisch wereldbeeld met regelmaat blijven hinderen.

 

144 the master of resistance

stelt zich overwegend neutraal op tegen alles en iedereen

het in je eigen genieten van dingen

sublimeert het lijden en genereert inzicht

maar te prefereren is de warmte van de ontmoeting

die de beste energie in iemand boven haalt

om soms op wrede en dan weer zachte manier

de weg naar achtergronden en wijsheid te duiden

 

 145 Walden, a movie by Kido Sjorre (Frank Lannoy en Octaaf Coeckelberghs)

http://www.archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

Deze moderne audiovisuele artiest brengt niet alleen wereldsteden als Berlijn op een zeer eigen wijze apart tot leven.  In zijn jongste creatie 'Walden' richt hij zich tot de natuur en haar seizoenen met een mix van beelden, teksten en muziek van onder andere Frank Lannoy (lyrics octo). Als geen ander speelt hij met licht en seizoen en maakt van ijs als het ware muziek.  Honderden details uit het ogenschijnlijk doodgewone, tovert hij om tot sferen die laten vermoeden dat er meer is tussen hemel en aarde, zoals men zegt.  Bovendien drukt hij eens te meer ook zijn sociale betrokkenheid uit in deze productie. Hij geeft de natuur een taal, door perfekte beheersing van een aantal uiteenlopende technieken. Je kijkt niet naar de film, maar de film ook naar jou.  Wonen, huizen, samenleving...hij brengt ze allen vanuit de speciale benadering een artiest eigen.  Deze koude winter van 2010 brachten hem onder meer hem een stuk landelijke afzondering en weer andere soorten van overleven midden zijn steeds wijzigende levenssituaties als traveller...met een prachtig resultaat, waarvan de oude meesters (hij schildert ook) van de tijd vóór de film, alleen maar konden hebben gedroomd.

paintings : http://www.flickr.com/photos/environmentals/sets/72157611...

 

146 midden in winters bestaan

mijn foto’s  :  zie mijn kisten en computers

dialectwoorden de zwier, een internationaal fenomeen

 HOE WAT WARMTE IN KOUDE BRENGEN ?

Bijna winter en dan er middenin, voor officiële datum

Want het leven, dat werkt niet zo officieel.

Op de vensterbank staan ze er reeds, water en frisdrank buiten, voorlopig geen frigo nodig, voordeel van het glijden van de vroege naar de mid-en laatherfst. Op de houten balk boven de kachel liggen een paar tientallen lucifers verspreid naast hun voormalige thuisbasis, een leeg doosje alumetten…wachtend om aangestreken te worden en de kachel in vuur en vlam te steken nadat de neus van diegene die het huis voor iedereen verwarmt aangenaam door de zwavel werd geprikkeld. De kleur van de ochtendzon is weer onuitspreekbaar en vandaag geen natte kilte dus. Aan iedereen, nog enkele weken volhouden en de dagen lengen.

De oude hond komt zich boven de emmer buiten plaatsen, hij verwacht meer dan de brokjes en een boterham. De omvergereden haas van enkele dagen terug, is al achter de kiezen geslagen, gedeeld met het jonge hondje. De doodgereden en meermaals overreden kat van wie weet wie, weer in een stuk van de grond gestoken.

Ontroerend hoe de oude hond die een lichte beroerte lijkt gehad te hebben, zich al waggelend naar de jonge hond begeeft en hem precies ter afscheid likt.

 Nooit met hem naar de dierarts gemoeten. Kerngezond. Weer een hond dat over de honderd werd. De vorige was een teefje en werd in huis gehaald om haar een plezier te doen, maar ze was al te oud voor de jongen die ze zo graag zou hebben gewild. Ze kreeg zelfs nog schijnzwangerschappen, maar op de duur etterde haar uiers. De hond die nu de wereld binnen wie weet welke een tijdperk nog, de wereld gaat verlaten indien hij zich niet herpakt. Spurten dat hij kon, er is nog een foto van hem in volle vaart, al lachend. Zo is het leven. Hij heeft zijn fierheid nog en heft zijn poot bij het plassen, zonder te vallen. Hoe vaak heeft men in omgaan met hem, niet gedacht al die jaren, zijn naam noemende, 'dat gaat een triestige dag worden als ge met je hond zijn ophoudt.' Langzaam begint men te snappen dat het niet anders kan en dat het moet gebeuren. Zijn het de bloedverdunners pilletjes van de dokter of wat, maar hij kan de kruipkeldertrap al terug af om zelf zijn behoeften buiten te gaan doen. Behoeften, wat een breed woord.

 De eerste sneeuw, 's anderendaags van uit Engeland overgekomen, ligt nu de paar laatste dagen als een onbegrepen warme mantel over het landschap. Toch ergeren er zich soms terecht aan zijn boodschap van 'zie toch wat een weelde aan schoonheid er in het witte kan zitten'. De hond kan een dikke tien minuten op een in de sneeuw gevonden been kauwen, zonder merkbaar kou te hebben. Al zwalpend maakt hij enkele saldo's om een stukje aarde en bovenste lagen aan de aarde terug te geven.

Het werd kouder en kouder de dagen voor Nikolaas van Turkije, herdacht werd. Je kan alle richtingen uit met het leven. Je kan het aan het papier toevertrouwen, maar ook alleen beleven, afhankelijk van je aard en wat je meent te moeten doen omwille van het overbrengen van schoonheid en een aantal andere idealen. Maar bovenal is het leven de echte film, vol van mensen in evolutie, met elk hun verhalen en ervaringen die ons tesamen en afzonderlijk tot een geheel maken. Ieder van uit zijn eigen manier van zijn bestaan, daar draait het leven om. De ene wil een aantal dingen zoveel mogelijk alleen verwezenlijken, anderen delen wat ze kunnen. Sommigen zijn door de manier van hoe de samenleving draait aan de kant gezet en toch zijn ze met hun vaak bescheiden middelen bezig met belangrijke dingen zoals menselijke waarden bijvoorbeeld. Of het bestuderen en uitdragen van hoe de maatschappij draait, ze bekritiseren en alternatieven uitdragen of beleven. Of hoe dat de kosmos in mekaar zit, of hoe elke nieuwe levensloop, op zijn breedst genomen zijn plaatsje in het zich steeds weer vernieuwend universum krijgt.

Anderen, zoals de pastoor, bezocht vandaag het oude vrouwtje en haar dochter die de helft van haar tijd door te koude gladde nacht moet op de pijnlijke benen van haar moeder te verzorgen, naast de taken die ze als toegewijde huisvrouw en moeder en de kweekster van het fruit in uw mand al heeft. Anderen houden winkels open of starten er een nieuwe, met alle risico’s van dien, want op die plaats heeft nog geen enkel winkeltje het lang uitgehouden. Zo komt iedereen in contact met iedereen. De soms eenzame en wat teruggetrokken loonverdiener in 't café, zowel als de mensen die hij of zij daar graag hoort vertellen. Mensen, vertellen graag, maar wat hen echt bezig houdt en hoe ze zich bij het leven voelen, is vaak te complex of persoonlijk om over te beginnen. Toch weten ze graag veel en laten zich soms verleiden om de hen toe vertrouwde dingen in een andere vorm te gieten en door te vertellen, met alle gevaar voor vervorming vandien. Zelfs hij of zij die niks aan de hand lijkt te hebben en vrolijk overkomt, leidt een dagelijks bestaan waarin emotioneel overeind blijven niet altijd even doenbaar is. Maar dan zijn er gelukkig ook de anderen die vaak warm klaarstaan om een uitwisseling aan te gaan. Niet altijd overal met ingewikkelde dingen, maar met de warmte van hun wezenlijke zijn, een rijkdom die ze ook niet zonder slag of stoot hebben verworven en proberen te behouden. Zo doende wordt men altijd wijzer en ruimer van binnen en ventileert men die aura richting de andere stukjes van de puzzel.

 la vita es bella, als je het deelt met vrienden en vriendinnen met een passie voor alle vormen van kunst, geschiedenis, reizen en zo veel dingen daarrond meer

 147 De mens achter de druggebruiker.

De zee wierp ons het leven in.

Een plas aan zee, garnalen wachtend op nieuwe vloed.

Toen het leven van vissen voeten kreeg...

was dat misschien uit noodzaak...

sterven in een plas, is maar niks als zeebewoner.

We leerden wellicht aldus kruipen of verdrogen.

Veroverden het land met de intuïtie in de natuur.

Veranderden van gedaanten,

wij, de verre verwanten van de straling en dan 't atoom.

Nog steeds houdt die straling ons mee in 't leven.

We hadden nooit als cellen kunnen overleven, indien we niet hadden leren delen en organiseren, produceren later

Een ander oerinstinct, de wet van de sterkste.

Bleek steeds nefaster op sociaal, op politiek gebied.

De mensheid kan overleven op basis van menselijkheid.

Op deze blog al overvloedig beschreven.

In 't leven alledaags ook te beoefenen.

Ook bij dit hete weer op de tram.

Stap niet over iemand die lijkt te slapen heen.

Trek zijn oogleden open, staren ze, stop de tram.

Kijk of hij geen medisch kaartje bijheeft...

de ambulanciers zijn er mee geholpen, zo niet,

ze herkennen direct de symptomen van drugsgebruik.

Wie was de man die men hopelijk kunnen redden heeft.

Eenieder heeft zijn eigen verhaal...

we spelen er allemaal ons stuk of stukje in.

Een film over de patiënt zit er niet in...er moeten immers aan de band geweldfilms worden gemaakt.

Wie is  hij...niet alleen één van de 21% werklozen in Brussel misschien, maar  ook wie als mens ?

 

 

148. Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs.

Wat kan ons echt wakker maken...moet eerst het gas onder de golf van Mexico ontploffen via de olieramp ? Gaan we dan een aantal super hebzuchtige vervangen door die miljarden kleine stukjes onbaatzuchtigheid in ons ?  Er is nog tijd voor andere wegen, maar het tikken ervan lijkt soms zo ondragelijk zwaar.

149 Aan mezelf en wie dit leest :

Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoektocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.

Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuïtie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de wetenschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk. Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral door zien, je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat concreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronologisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.

Nogmaals, je kan deze intellectuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.

 

 

150 Pace Im Mundo.  Pace por PIM.

vrede zij haar, in vrede is ze, in vrede heeft ze geleefd

ondanks oorlog en andere onvrede, die toch maar schijn zijn,

ver weg van het eigenlijke wezen in ons dat oneindig is

 

als jongen stond ik achter haar winkeltoog

vond dat de blauwe adertjes in haar wangen haar leuk stonden

zij en Pros, in kalm begrip voor mekaar verder door het leven na de oorlog

ze kon zo nauwgezet bewegen en gaf ook een eigen draai aan haar woorden

volgens mij was relativeren haar ook niet vreemd

zoveel mogelijk alles in de minne regelen ook niet

 

aandacht hebben voor wat iemand vertelde en niet te nieuwsgierig willen zijn maar gewoon simpel wat aanwezigheid delen

naar de dorpelingen en de klanten toe

zeer zeker ook naar de familie

niets dramatiserend waarschijnlijk,

wetend dat bij elke nieuwe ontwikkeling

het nakomelingschap na haar versterkt doorstapte, doorstapt

de laatste volle maan van haar 100jarig leven net niet gehaald,

de dimensie die ze nu verdiend betrad, maakt dat wel ruimschoots goed

 

haar laatste kwinkslag naar ons toe misschien,

niet de 100, de cijfers, maar de waarden tellen

de mens, eenieder met zijn eigen taken, wegen, middelen, tesamen ,afzonderlijk

oh zachtheid die van jullie kwam weg te glijden

jullie zullen ze wel herkennen als het bittere nu en dan het zoete nodig heeft

dan landt als de duiven op haar dak van vroeger , zo nu en dan zo'n zalig gevoel

als van haar vredige foto in de krant

 c.o.

innige deelneming tijdens deze dagen van onvergankelijkheid naar onvergankelijkheid

151 Tao van eenvoud

 het uiteindelijke doel van de economische, politieke en sociale geschiedenis, is dat de mens op een ecologisch verantwoorde manier zou produceren en op een sociale manier zou verdelen én vooral meer tijd zou hebben om zich te verdiepen in de overige zinnen van het bestaan en het wezenlijke in hemzelf en anderen

 

152 Hebzucht als ideologie verpakt

 Een week terug in een schilderachtig dorp. Uitvaart van een bejaarde vrouw. Eén van de eerste keren in de streek dat er geen pastoor voorhanden is voor de uitvaart dienst. Dit zal meer en meer het geval zijn. Vermoedelijk komt ook deze tak van het menselijke leven in handen van een commerciële onderneming. In dit geval slechts gedeeltelijk. De familie, kinderen, schoonkinderen, kleinkinderen, kennissen en vrienden hadden zelf het initiatief genomen om een aantal teksten te schrijven, het kerkkoor was er en af en toe wat muziek. Heel opmerkelijk waren de vele verwijzingen naar het echte leven dat de vrouw had geleefd...niet alleen de romantische woorden van lof, maar ook de beleving van de moeilijke kanten van het leven kwamen aan bod. Op een spontane manier droeg jong en oud zijn steentje bij. Herinneringen, speelse fantasieën over hoe een mens blijft hopen op tekens van verbondenheid over de dood heen.

Ook in absolute stilte met af en toe een woord is een waardig formeel afscheid mogelijk voor minder extroverte mensen.  Het echte afscheid zit in jezelf en met de anderen. Ieder op zijn manier.

 

Hebzucht is een ziekte, door rechts als ideologie verpakt. Gaat België zelfde weg op als Nederland ?

Er werd de kiezers wijsgemaakt dat ze gigantisch moesten inleveren en velen slikten het in Nederland.

Velen zijn het er mee eens dat er banen moeten sneuvelen.

Velen volgden de lokroep dat ontwikkelingshulp maar beter kan worden afgebouwd.

Velen bedankten diegenen die de banken miljardengeschenken gaven en zijn bereid de gevolgen daarvan mee af te betalen de volgende jaren.

Velen gingen akkoord met de redenering dat bedrijven nog goedkoper moeten produceren en dat ze een minimum aantal jaren van hun oude dag kunnen genieten.

Velen namen stappen in de richting van mensen die een bepaalde godsdienst beschimpen om nog meer verdeeldheid tussen de mensen te brengen.

Velen beleden door hun stemgedrag dat ze de economische cultuur van het speculeren en in rook doen opgaan van gelden ok vinden.

Velen verwisselden hun rechtse jasje gewoon voor een rechtser jasje.

Velen moeten zich nu geweldig veiliger voelen, nu ze het charter van het egocentrische denken van de niet bestrafte witteboordecriminaliteit onderschreven.

Velen bleven progressievere uitingen van denken trouw. Octaaf 10/06/10

 

154 Korte Overdenkingen.

-Ook al hoor je zo niet meer " Heer, bedankt voor al deze spijzen die Uw milde hand ons geeft", omdat we er voor werken en werkten en het begrijpen van dat woord 'Heer' toch veelal vaag blijft...toch voelen we ons dankbaar voor al dat werk met en onder  mekaar.          Daar even bij stilstaan is ook al een vorm van stil geluk.

-de Jezus Christus in den tijd, wilde (kon)geen stenen in brood veranderen...hij kwam een ander voedsel brengen, het brood, het plantaardige, komt op de evolutionaire kalender na de steen, maar voor de mens is er naast het brood  nog een ander soort voedsel, het voedsel voor de geest...en daar wou hij het over hebben -De kunst om niet te veel info op te doen, kan je eerst aan als je heel veel al voldoende hebt geanalyseerd en je jezelf op kwaliteitsvolle infokanalen richt.  -Het leven tussen mensen, vol te houden zoektocht om te beseffen met wie en waarom en wanneer.              -leven, zowel voortdurende evolutie als cyclus

155 nieuwste citaten

 Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

Er zijn altijd speciale en gewone redenen waarom mensen niet met mekaar om kunnen.

De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

Denk aan 'n personage uit je leven, ‘n bibliotheek met boeken, hoofdstukken opent zich.

Hoe hoger de wijsheid, hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurt soms op lange termijn, achteraf.

Positief leren denken heeft soms eigen conflicten nodig.

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

Bestaan, altijd in functie van de energie die je overal achterliet, altijd weer opwekt.

De ziel in een biologisch huis, embryo van of transformator naar een spirituele wereld ?

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze, Fantasie en baren inspiratie.

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

Wat gebeurt, gebeurt op tijd op de schaal van evolutie.

Ineens kan er iets totaal vergeten opnieuw opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

Oriënteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

Gewicht los laten door lachen, observeren, douchen, bewegen,wc....

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

Intuïtie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

Je innercommunicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnnen veronderstellen.

Een opdracht als positieve wens in de richting van een andere aanvaarden, brengt heil.

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten,er zijn geen studies over.

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

Gedachten  overdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

Geheel der gebeurtenissen en toestanden, onlosmakelijk met evolutie personages.

Het DNA, waar het verleden woont en werkt

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

Dood. Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan,ben je nog ergens.

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

Barst maar eens goed uit dat het over is.

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de groffe materie.

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest, straling. Heilige drievuldigheid.

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

To be or not to be, but what is to be ?

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

't Meeste confronterende waarheid te verwerken, grootste kans op verdringen.

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf dat we proberen het door te geven.

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

Produceert onze bio ziel spirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt en waar je staat.

Van jongs af aan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet, al kloppen vermoedens eens.

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren,geleidelijk weten waarom.

Dood. Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid. Uitwisseling ?

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen, stijgen, rusten, bezinnen... .

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

Mensen, op hun best wanneer je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

Aarde...hiernamaals...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

Het verleden, 'heengeganen', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

Energie is ook : uiten woorden, handelen, geloof in het mooie en goede, hoop,... .

Inzicht dat tot +Energie leidt, wordt gedeeld, uitgewisseld, ervaren, niet zomaar afgetapt

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

Onnodig blijven slikken en incasseren zonder te leren...ach kom nou !

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf interesseren...is bijna leegte.

In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks, je kan het wel leren verwerven. Wat ?

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker.

 Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

 

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

'Relier' is zich verbinden met het geheel van 'zijn', kerken maakten er 'religion' van.

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden. Opgave !

 Gezondheid is een onderschat geluk.

Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

 

156 Zwerven over de grenzen

 Zweven. Zwerven.

Zweven kan altijd maar even.

Wat je aan info in je genen erfde bindt je.

Verliefd.  Ver lied.

Gedreven door projecties van illusies met een functie.

Die je veelal later eerst snapt.

Uitkomen bij het haalbare heden, haalbaarheden.

Beloften. Bevallen.

Veel uitwisseling, veel beloven.

Een nieuw leven uit twee, zonder dat beiden uitdoven.

Ouder strijd, Ouderoase of Ont-ontmoeten.

Onbegrepen tegenstand, verwarring bij de nazaten.

Dan op weg uit het harnas van 1+1 = 2,nee =3 én 1

Anima.  Animo.

Altijd op zoek naar de oorspronkelijke sterkte van 1+1=1

Geen plaats voor schizofrenie, maar integratie.

Het plusje op zijn minnend zijn.

Er mag altijd een ietsje of meer van het andere overwegen,

samen blijft alles één.

Uitwerken. Uitkomst.

Alles en iedereen met mekaar.

En in jezelve.

Omdat uiteindelijk niet bestaat blijft alles groeien.

co

 

 157 Wat is dat 'zijn' van ons toch ?

 zijn of niet zijn, maar wat is zijn ?

 Het begin der tijden heeft nooit bestaan.

We geven en nemen en laten onze sporen na.

Omstandigheden verschilden, we evolueerden...naar meer bewuste energie.

Ook als op een dag blijkt dat ons 'zijn' er niet meer is...en ons als hopelijk verrijkte straling verliet.

Terug naar de roots van biologisch leven, de straling.

Er zijn een aantal mogelijkheden als men over de essentie van het leven wil communiceren.

Ik kan jullie docu's over de schoonheid van het universum doorspelen.

Of foto's, muziek...of jullie aanmoedigen om jullie artistieke talenten te benutten, te studeren...

Ik kan alles vertalen, jullie naar m'n blogs en hun linken en die van anderen doorverwijzen.

Ik zou kunnen verhalen vertellen over de rol die we in het leven van anderen spelen.

Ik zou je kunnen uitnodigen om er over komen te praten of te mailen.

Ik zou video's kunnen posten met ingesproken inhoud.

De inspanning om het leven te begrijpen vertrekt echter voornamelijk van je eigen leven.

Tijdens onze levens evolueren we, gelijklopend aan onze graden van bewustzijn, kennis, ontmoetingen.

Eenieder moet zijn eigen ervaringen doorleven, interpreteren, er mee omgaan, ze delen met anderen.

Leren over wat het leven is.

Leven is niet zomaar iets dat per ongeluk gebeurde.

Het is iets helemaal spiritueels dat zich na een big bang via straling in materie vertaalde.

Waarom was er een big bang, waarschijnlijk in een reeks van bigbangs ?

Omdat iets dat dreigt kleiner of gelijk aan nul te worden de tendens tot ontploffen vertoont.

Symbolisch betekent dit dat iets zonder vorm niet kan bestaan.

Als iets zonder inhoud, vorm dreigt te vallen, betekenisloos wordt, gaat het in een andere energie over.

Wegens de druk om te evolueren is levensduurte van energie in een bepaalde vorm beperkt.

Of het nu om materie of bio wereld of relaties gaat , basiswet van het bestaan is 'het zin hebben'.

De weg van straling tot atoom, molecule en cel, organisme en onszelf; of van stam tot de samenlevingen van nu alles zit voortdurend in evolutie.

In iedere episode zijn er wetten van aantrekkingskracht die een rol spelen in evolutie van bewustzijn op iedere schaal.

Alles heeft een kern in de micro-en macrobeeld.

Sterrenstelsels, atomen en alle atomen die ons innerlijke vormen.

Een atoom heeft een protonpositie(+)en een neutronstand(+--),de omgevende elektronen zijn - geladen.

Symbolisch betekent dit dat een atoom of een persoon kan reageren op de omgeving, atomen met ladingen, wij met woorden, mimiek...allemaal vormen van complex samengestelde energie.

Er kan soms ook gekozen worden voor een houding van onverschillig evenwicht, niet reageren.(neutronpositie)

De filosofische vraag is, in hoeverre er keuzevrijheid is en hoe groot de rol van 'determinatie' of vrijheid is.

Wat we ook doen, bijna altijd is het onlosmakelijk verbonden wet wat en wie er aan ons voorafging en hoe we daar zelf als niet geheel nieuwe mix aan karaktereigenschappen op reageerden.

Alles kan altijd logisch-wetenschappelijk verklaard worden...zin en symboliek ervan blijven niet minder boeiend.

Als we de wetenschap op die manier interpreteren krijgt alle gebeuren een zin en een doel.

Leven werd als het ware reeds in het verleden voorbereid met meer en meer bewustzijn als doel.

We hebben een keuze, ons interesseren voor wat vorsers, filosofen, schrijvers te vertellen hebben of niet.

We kunnen de hele dag computergames spelen of ons bezig houden met wat er in de samenleving gaande is.

We kunnen proberen peilen naar hoe het gesteld is met de zielen van diegenen die we meer of minder kennen.

Waar we op lange termijn van gemakkelijk tot moeilijker, niet kunnen aan ontsnappen, zijn de onwaarheden die men ons vertelde of hetgeen we ons zelf wijsmaakten.

co

to be or not to be, but what is 'to be' ?

The beginning of time never existed.

We give and take and leave our traces.

Circumstances were always different, 'evolution' you know,... 'being' was, is, will always be one.

Even when on a sudden day it looks like 'being' isn't there anymore.

Maybe it left us, hopefully, as enriched radiation. Back to the roorts of biological life.

There are a number of ways to express oneself if one wants to communicate about the essence of life.

I could pass you films about the beauty of the universe.

I could show you pictures, send you some music, encourage you to use your artistic skills, your talents, study... .

I could translate some texts I wrote so far, guide you to my main blogs and their links and those of others.

I could tell you stories the roles in life we play for others.

I could invite you to come and talk about it or to react by email.

I could post videos with spoken explanation, but the effort to understand starts in your own environment.

It would lead us to far, in time, as one grows older and one learns to deal with emotions, one gets wiser... .

In our own lifetime we evolve , based on our levels of consciousness and knowledge and people we meet.

Everyone has their own experiences in life to interpretate and deal with, learn and share with others.

Life is not just something that happened by coincidence.

It is something completely spiritual that translated itself in to matter starting from the radiation after a big bang.

Why was there a big bang, probably in a cycle of big bangs ?

Because something that tends to become smaller or equal than zero tends to explore.

Symbolically (spiritually) this means that something without a form cannot exist.

When something tends to become meaningless, it disappears in to another form of energy.

Because of the growing pressure to evolve , it's lifetime is limited.

Whether a social or an individual relationship, that basic law of 'making sense' controls all evolution.

The road from radiation to atom, molecule, cell, organisms...to us or from tribe to modern society...breads evolution.

In each episode there are laws of attraction that play their part in the game of growing consciousness.

Everything has a core in the micro and macro world. Galaxies, milky ways, stars, atoms...our own inner.

An atom has a proton (+) and neutron position (+-), the surrounding electrons are -

Symbolically this means that an atom or even a person can react or not, atoms with energy, we in words, mimicry... or one can take an observatory attitude...opting for a kind of indifferent balance.

Whatever we do always depends of what came in to existence before us.

Philosophically the question is : in how far are we free to choose and in how far are we determined by what and who ?

It might be a question over the border of those who lived and those who live.

One can interpretate something logically-scientifically or (and) symbolically.

If one considers science in this way, it not only tells us a scientific story, but one with a purpose.

Every life once lived, was prepared to become in to being aware of more and more. We have a choice, taking an interest in what philosophers, writers...scientists said and say or not.

We can decide to play computer games all day and taking no interest in what is going on in society.

We can chose to live without taking a real interest in the souls of the ones we love or happen to know.

What we cannot escape from is the untruth we believe in, because we were told so or because we made our selves believe in.

158　  Is dat geloof oh kerkske ?

 Kerkske,kerkske uit een willekeurig dorp of stad.

Kerkske,kerkske of synagoogje of moskeetje...enzomeer

Allen achter een leer door het leven...én, of doorleefd ?

Altijd zwijgen wij en beamen, durven al eens zingen.

Hij groot, wij altijd klein en zondig van de start.

Evenwichten zoeken niet altijd langs straffen & belonen.

Geloven haal je niet alleen uit teksten,

meer uit de samenhang van levens in én evolutie.

 

Kerkske, kerkske, heb je al een alternatief klaar...

een soort andere taal, mag literair zijn, maar geen fictie.

De beste wijze spreuken van nu en vroeger, ook op 't net

Begrijpelijk dat mensen graag eens samenkomen.

Niet om te kopen of vergaderen met menig doel.

In samenhorigheid woorden delen met gevoel.

Reageren hoeft niet, mag.

 

Kerkske, kerkske heb je ook een mening over al die soorten onrecht.

Of blijf je zoals de meeste journalisten, zwijgen zonder mening, organisatie, actie ?

Uw jeugd, loopt ze niet al na de communiefeesten weg ?

Uw gezinnen, wordt er ook breder over liefde gepraat ?

Uw ouderen, weten zij dat straling iets van eeuwig is ?

co

 

 

 159 Mijn tijd STELLING

 Stellen dat 'het gekund had dat indien zus en zo' is even waar als "alles kan op een bepaald moment maar zijn zoals het is' Beiden stellingen zijn interactief en kunnen al eens voor dilemma's in het heden zorgen, dingen die je te boven moet komen om te groeien.  octaaf

 

160 Zingen in de oude kerk

 De jeugdige juffen hadden het voor mekaar gekregen.

In hun zoeken naar nieuwe wegen.

Verzamelden ze tientallen jonge mensjes rond een lied.

"Jij zelf bent waarlijk een wonder".

Uit volle borstjes en met veel geloof zongen ze mee.

Op gitaartonen werd de oude kerk voor hun een fee.

Net op de dag dat het hoofd van de oude kerk

de godsdienstleraren in de pers onder hun voeten gaf,

bewezen ze met zijn allen dat geloof het nog niet begaf.

Zelfs Christus zou niet willen dat niet alle tijd aan zijn wedervaren wordt besteed...

het gaat er om hoe je zelf je leven met anderen besteedt...

co

161 Het vrouwelijke voortplantingssysteem was er in de bio wereld voor het mannelijke, in die zin is er ooit een eenheid geweest die in de loop der tijden uiteenviel. Ondanks een aantal wijze wenken in oude teksten is het verstandig van ze heel kritisch te interpreteren willen we niet in een aantal ervan verdwalen.

162 De drievuldigheid, praktisch bekeken.

 De heilige Drievuldigheid. Heilig betekent iets in de richting van heilzaam, gezond, één makend. Vader, zoon en heilige geest...breidt maar uit met moeder, dochter en je krijgt nog meer geest.

Zet in de plaats van vader en moeder maar heel de evolutie van straling tot en met cel en al onze voorouders en hun ervaringen en filosofeer er maar bij dat de zonen en dochters van nu symbolisch staan voor alle zielen die in het nu dagelijks hun leven te leven hebben. 

Beeldt je in dat ook zij een dag tot de straling van weleer terugkeren en weer straling worden, recht evenredig met de proporties van het goede waar ze mee bezig waren, niet het negatieve...en je hebt een aannemelijkere uitleg voor dit mysterie waar men al eeuwen mee worstelt.

De Geest van het goede als energetisch voedsel voor al diegenen die het in het NU nodig hebben. Als je niet in de kracht er van gelooft zal dat wel veranderen na die momenten dat je voor niks nog een uitweg zag en er zich toch positieve kenteringen aankondigden nadat je er in je innerlijke om vroeg.

Eerst zoveel mogelijk uit alle mogelijke negativiteit raken natuurlijk en weer zo dicht mogelijk bij de innerlijke rust. Je hoeft er niet voor op bedevaart, alleen maar van uit kalmte een mens van goede wil willen zijn, zonder je op welke manier dan ook laten te misbruiken. Iemand die de in hem of haar aanwezige schaduwzijden die we allemaal door ons doen en laten en denken wel in meer of mindere mate hebben, riskeert meer kans op verdrietige toestanden dan zij die  het positieve 'licht-ere' in hun leven willen toelaten.

Uitdagingen op sociaal, politiek..., maar vooral op menselijk vlak, zijn er te over...voor wie zich meer bewust wil worden van dit bestaan. De gekendste leidraden uit de oude geschriften zijn er veelal wijze, maar toch. Soms doet men een ander aan wat men zelf niet graag heeft, uit puur egoïsme of omwille van hetgeen je zelf overkwam, al of niet heilzaam voor de groei naar meer weerbaarheid van anderen. Zelden heilzaam voor je eigen groei. Soms moet je wel oordelen en veroordelen en zelf geoordeeld willen worden. Rechtschapen mensen moeten hun andere wang niet blijven aanbieden maar op vreedzame, gecoördineerde manier opkomen voor de rechten van de verdrukten. Bedrukten moeten het medelijden en medeleven van anderen niet misbruiken als alibi om op termijn de eigen kracht niet aan te moeten boren.

Zich bezinnen, het leven overdenken enz...dit is geen opdracht voor de kip en de haan die lekker tevreden zijn met buiten wat te scharrelen, maar een wezenlijk iets, eigen aan de mens. Men zal wel nooit de zin en alle verbanden snappen, maar paden naar innerlijke geluk en zinvollere communicatie zijn er genoeg.

Wil je hierop een vervolg en ken je me niet persoonlijk, laat het me weten, anders beperk ik me in het vervolg tot het dagelijkse leven buiten deze blog en kies ik voor een ander pad.

163 Wijze leefregel.

octoäanse wijsheid

Hoe groter je interesse en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen beleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

164 Bevrediging in de virtuele wereld zoeken. Porno

Er is veel meer te doen om lichamelijke bevrediging in deze wereld met zijn bijvoorbeeld flink aangedikte kook-en eroscultuur, dan om  bevrediging door de wezenlijke ontmoeting met jezelf en anderen. De tweede soort bevrediging levert veel intenser 'zijn' op, meer kwaliteit dan kwantiteit op erotisch gebied ook uiteindelijk...maar ja, alles moet vlug-vlug en zo glamoureus en ingewikkeld als het leven van veel glitteridolen. Velen verliezen de mensen het kortst bij hen uit het oog.

Heel veel factoren dragen er toe bij dat we niet op een spontane manier over onze gevoelens kunnen praten en als de kinderen die we vroeger waren, gewoon spontaan met mekaar kunnen omgaan. De groeiende eenzaamheid en het zoeken naar lichamelijke bevrediging in de virtuele wereld...niet alleen een winstgevend gat in de markt, maar ook een groter en groter gat in ons wezen, als de verslaving aan nep lichamelijkheid  toeslaat : http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be/post/78477...

165 Straling, oorsprong, oer zijn van het atoom.

Atoom, bouwsteen van moleculen,

in de ruimte op weg naar planeten worden,

fysica, de vader van de chemie.

De bio wereld werd geboren,

cellen leerde de basisregel van het leven : delen.

Ons vroegere zijn, dat ook nu nog doorleeft, leerde organisme, lichaam worden.

Uit de soorten kwamen ook wij.

De denkwereld probeerde het allemaal te vatten,

niet alle puzzelstukjes waren daarvoor ontdekt.

Religies claimden dé waarheid.

Legden de wereld der levenden, de zielenwereld uit.

De kunstwereld probeerde het via andere vormen.

Het innerlijke van de mens, oog van al die lagen.

De Geesteswereld sluit de kring...straling

 

 166 Dichter bij de ziel in notendop.

 Oh ja, dichter bij de ziel, heeft met ervaring, kennis en inzicht te maken...maar meer nog met innerlijke rust.

Met weten wie de geesten waren, in de zin van dat ze de wortels van de zielen van nu zijn. Soms valt een vrucht van een boom en begint zijn eigen vertakking, soms schieten oude wortels boom. Maar 't is de eenheid die alles verder stromen doet...al wat dagelijks moet worden begrepen tegemoet. 't Leven is niet moeilijk te begrijpen, van straling tot cel en van sterven naar straling. Pas met menselijke relaties worden dingen al eens ingewikkelder, tijdens de reis van de schaduwkanten naar hun betrachting, het licht...de innerlijke rust.

 

167 . Droomwereld volgens Freud, Jung en jezelf

Nee, je kan er niet altijd iets mee aanvangen en ze  zijn niet altijd spontaan...en we kunnen er nog veel meer over zeggen dan Sigmund en Carl...theoretisch dan...in de praktijk zijn ze weliswaar een hoogstpersoonlijke beleving, toch gekleurd met onze connecties naar anderen toe en vaak op een surrealistische manier gecomponeerd met allerlei belevenissen in de dag zelf of bijvoorbeeld tot 40 jaar terug...soms zelfs een tipje van het toekomstige oplichtend...zoals ook dagdromen dat kunnen zijn, dialogen, gedachten enz... .

168 Agnosten : het zelf én de wereld kennen.

Wie zich zelf wil kennen moet ook de wereld leren kennen. Hoe meer hoe beter...je zelf beleven en waar nodig afstand nemen van. Wat is 'de wereld' dan ? Niet alleen datgene wat je via alle wetenschappen, inbegrepen de sociale en psychologische in praktijk en theorie kunt leren...ook even filosofisch stilstaan bij spiritueel belangrijke teksten zoals het Evangelie van Thomas, kan ontluisterend en 'verbindend' (de eigenlijke betekenis van religieus) werken.

Wie dat in detail wil doen, kan bijvoorbeeld op de link van vorige blogpost terecht, bij één van diegenen die er al over publiceerden. Het is niet de bedoeling van deze tekst om opnieuw een poging te doen om deze teksten nog verder uit te diepen. Enkele dingen aanhalen die voor verdere interpretatie vatbaar zijn eerder.

Het is evident dat een aantal dogma's waarmee men de klassieke gelovigen opzadelde door de woorden uit het evangelie van Thomas meer in de richting van aannemelijker stellingen verschuiven.  Dingen die men als kind al niet verstond : de maagdelijkheid van de moeder van J.Christus, het feit dat door de kruisdood deze mens ons heeft 'verlost', uitdrukkingen zoals het Lam Gods enz... . De vaststelling dat 'het rijk Gods' vooral in het innerlijke te zoeken is en niet zo dadelijk iets is waarop eeuwen moet gewacht worden, kan de zoekende mens ook alleen maar motiveren. De vaak terugkomende tegenstelling tussen de buitenwereld en het innerlijke is ook een element dat tot bezinning aanzetten kan, al zijn beiden nauw verweven. Binnen en buiten zijn zelfs zo gekoppeld, dat 'het kind van zeven dagen en de mens van zeventig' weliswaar dezelfde zuivere kern nog kunnen hebben, maar in het kind is niet 'de leegte' waarnaar zo vaak verwezen wordt door auteurs, maar reeds een beknopte reeks opdrachten aanwezig waarmee elk wezen het leven op basis van 'het voorgaande' aanvat.  Over wat er nu na de dood gebeurt, bestaat er op deze blog een tekst die er via een prozastukje een enigszins andere voeling op nahoudt dan de gastauteur op deze blog gisteren.

Tot daar een aantal bemerkingen over deze 'materie'. In andere essays die over de band tussen materie en eterie gaan kan U desgewenst zelf de verschillen gaan ontdekken.  Het hangt er maar van af hoe agnostisch je ingesteld bent en hoeveel tijd U er aan kan besteden...hoeft het niet voor U, geen probleem. Alles en iedereen heeft zijn redenen.  Verbazingwekkend is ook dat de houding ten opzichte van diegenen die te veel bezig zijn met het najagen van teveel wereldlijk bezit herhaaldelijk treffend geschetst wordt. Het belang angsten en andere vormen van negatieve emoties te boven te komen wordt ook vaak mooi omschreven.

En we hebben de tijd, om het met een eigentijdse vergelijking te zeggen : 'een big bang cyclus is zo voorbij, relatief gesproken.

169 De waarheid omtrent het leven.

Die waarheid omtrent het leven kan je stukje bij beetje terugvinden in wetenschappen, filosofie, sommige oude teksten, diegenen die voor jou het leven doorgaven ...maar het meest nog in diegenen met wie je het leven nu deelt...en vooral...in je bewustzijn van dag tot dag...in de rust in je zelf die leidt tot goeie innercommunicatie en die zich in woorden en beelden, dialogen enz...vertaalt. Moge de essays bij het begin van deze blog ook een bijdrage hiertoe zijn.

Een chanson, heel dicht bij de ziel. dank je Jean Ferrat  voor 'La Montagne'

170  klamp  je niet vast aan eigen onheil.

Onheil kan je overkomen in het geval van natuurrampen, maar je vastklampen aan diegenen die je onheil veroorzaken kan even rampzalig zijn, alhoewel de weg naar wijsheid soms daar langs geweest is er zijn natuurlijk ook mensen die zich al of niet vastklampen en er toch op tal van manieren in slagen van  gelukkig en onafhankelijk te blijven, als dat ook al weer geen illusie is bij dit inzicht houdt de behoefte op om nog verhalen te vertellen en inzichten over te brengen op ...en is men geneigd om , in het belang van gezondheid en zo, alleen nog van stilte en natuur te genieten, in het besef dat ieder zijn eigen leefwereld te doorgronden heeft, iets waarin de meesten, jammerlijk genoeg; maar soms ook gelukkig genoeg voor hen, niet zullen slagen trots, achtenswaardigheid... men zou denken, ze slijten niet, maar ze kunnen ten prooi vallen aan het afbrokkelingsproces van de, niet altijd op 't eerste zicht, 'vergankelijkheid' die alles en vaak iedereen kenmerkt...het niet helder inzien, het verkeerd oordelen, de roddel, de negatieve emoties...ze maken slachtoffers, ook onder diegenen met de beste bedoelingen wees daarom in de eerste plaats maar lief voor jezelf, boor de eigen sterkte aan en weet ze te behouden…pas dan kan je delen met de andere

 

171 De Geluks-draad. Fil -o -so- vie

De zon schemert al door de hoogste kruinen met uitzicht op het Oosten.

Mensen overal aanvaarden de nieuwe dag in dank of tegen hun goesting.

Om ’s avonds weer bewust te kunnen zeggen, ‘het is volbracht’.

Het er tamelijk goed van af gebracht hebben  is al dik in orde.

Een dag is als een bloedstaal, het hele leven zit er in.

Het kleinste haar, de kleinste cel kan vertellen hoe gelukkig we ons voelen.

Daar draait het toch om, denken we zo af en toe wel eens van tussen teveel

Ach, we weten het wel, het leven lijkt soms wel mooier te kunnen zijn.

Welke opdrachten heeft het voor ons persoonlijk, buiten ‘t economische om ?

Nee, we zijn geen robotten en veel meer sociaal dan we beseffen en toelaten.

Maar het meer dan sociale, het persoonlijke, de originele waarde.

De aan eenieder eigen warmte dat van iemand uitgaat,meer en dan weer minder.

Het verliefd worden en het gekwetst zijn overwinnen.

Doorgaan, niet alleen omwille van de kinderen, tegenstellingen vullen aan.

Tegenstellingen worden soms ook ECHT onhoudbaar zwaar natuurlijk.

Een emmer water bij de wijn kan niet meer en wijnranken kunnen verdorren.

Het geluk heeft al een hele lange voorgeschiedenis.

Het was er altijd al, is er vandaag tussendoor echt weer.

Gewoon leren doorheen alles wat het geluk verduisterd durven kijken.

Een kwestie van veel geduld soms, kennis, wijsheid van jaren.

Een mooier doel dan de wijsheid is er niet.

Zij is het ware geluk, met eeuwige ontwikkelingen als reden.

Al het andere zijn haar cellen, het decor en de personages zijn wij.

Maar pas wat het stuk in zijn geheel ons wil vertellen…

Maakt ons bij momenten echt vrij, licht en gelukkig.

Omdat we het op de duur zo lang mogelijk zouden snappen.

Bestaat het leven uit vele kleine en grote stappen, trappen, grappen.

Iedere dag een niet over te slagen etappe.

Al komen we met uren vertraging aan, daar zal het niet om gaan.

We moeten er ons gewoon met al onze talenten zien door te slaan.

Santé. A le Bonheur, niet alleen mannelijk, wijsheid niet alleen vrouwelijk.

Drink de dag maar op zonder teveel kibbelen.

Fil o (so)vie  Draad van leven.

 

172 de Essentie

 in elke activiteit ligt een bepaalde essentie verscholen, zoals de eenvoud en rust die de kunsten van een zeer aan te bevelen schilder in deze hoek wisten te brengen

de Essentie

M'n kat kijkt weer zo van 'ik weet het toch altijd beter'.

M'n hond komt weer kwispelend op me af, vanuit z'n zetel.

Wat is alles toch zo mooi simpel soms.

Zoals gedichten of gesprekken met jezelf niet om te publiceren,                         

zelfs niet om voor te dragen...kunnen zijn.

Gewoon wat geluk dat je met je mee mag dragen.

Onmogelijk daarna te willen uitleggen hoe dat eigenlijk kwam.

Hoe zinnen tot stand kwamen.

Na het ontwaken, de geest die een aantal beelden enzo... zomaar verbond...

in het warme ochtendbed begon te hersenspinnen.

Sta je dan niet op en laat je de inkt niet stromen;

verzwind de muze weer, verblind door de problemen van de nieuwe dag.

het leven, één lang gedicht,

onderbroken door het verhaal van het dagelijkse leven.

Vol mensen en dingen die je dat 'meer dan er is'-gevoel aangeven.

Die sferen die zorgen voor de tonen, de letters, de woorden...

en dan het geestelijke klaarkomen...lijk honingrasters honing omzoomd.

Ik ben er zeker van...dat als we sterven...

we alle zulk een dingen van onszelf gaan erven.

Erven...nerven...tot in het oneindige door woorden en beelden vertakt.

 

173 Het verdriet om zijn broer.

 Hij werkt in weer en wind tussen de fruitbomen.

Klein, breed, werkershanden aan zijn lijf.

Plant bomen op de akkers van voordien.

Zet er staken, spant er draad en snoeit.

Geniet van de bloesems, dunt om te laten dikken.

Besproeit, bemest, maait en dan de boekhouding nog.

Tussen de bedrijven rondom 't Boeckhout.

Plukt en stockeert en koelt zijn opbrengst.

Kisten klaarmaken voor transport, sorteren.

Vervoer naar de veiling.

Familie mobiliseren als broodnodige hulp.

Hij praat op een hele zachte stille toon,

warm contrast met zijn ruwe uiterlijk.

Plots zie ik hem staan naast de open kist van zijn broer.

Met tranen in zijn ogen.

Nee, niemand verdient zo lang vechten tegen een vreselijke ziekte.

Waar zijn die ravottende jongens van vroeger ?

Naasten kunnen ze de droeve dingen van zich afzetten ?

Echt slijten doen ze niet.

Dichter bij de ziel komen doet soms té pijn.

Op andere momenten kan het heerlijk zijn.

 

174  Zanguur of klaagmuur—intens gedicht

 Te zoet, te zuur.

Te veel, te weinig; suiker, maagzuur, zanguur, klaagmuur.

Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

Te veel, te weinig ondergaan, onderdaan,on-gedaan.

Te weinig, te veel ongedaan gemaakt. 

Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt.

Te diep, niet diep genoeg gedraven,  doorgedraven.

Te veel, te weinig gezweefd, gestreefd.

Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

Niet genoeg, te weinig, het juiste, het verkeerde verteld.

Te vlug, te laat, juiste, verkeerde conclusies getrokken.

Te veel, weinig, de juiste, de verkeerde derden betrokken

Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

Te veel euforie, beknelling, bevrijding, wijding, ontwijding

Te veel, te weinig gemeden, opgezocht, windstilte, tocht.

Te veel, te weinig positief, negatief, balans, kans.

Gesukkel, hoogten, laagten.

Perfect voorspelbaar evenwicht ?

Of onvermijdelijke leerschool ?

 

175 Liefde, tegengestelde lijden en wanhoop http://bloggen.be/houdenvan123/

Veel kunst komt voort uit liefde, maar ook uit lijden en al hun seizoenen.  Van seizoenen gesproken, je zal hun loop niet kunnen veranderen, dat is iets wat het heelal beslist.              Op plaatsen waar het alle dagen lekker weer is en veel licht, zijn er ook liefdesproblemen, en dan bedoelen we die in menselijke relaties.  Maar wat is dat toch met dat woord liefde ?       We kunnen een ontzaggelijke liefde hebben voor het leven, een voorwaarde voor het kunnen liefhebben van mensen.  En wat is dat dan ?  Het liefhebben van de natuur en zijn ontstaan en evolutie. Reeds op dat punt kan er een kink in de kabel komen.  Er kunnen natuurrampen tussenkomen die je aan het wederzijdse van de liefde voor de natuur doen twijfelen als je huis bijvoorbeeld door een rotsblok is vernietigd.  Zo werd lang geleden de angst geboren, denken we.  Bliksem, koude, hitte, misoogsten…het zat er allemaal voor iets tussen.                        Het bovenmenselijke in de mens, de bovenmenselijke liefde had als taak die angst te lijf te gaan.  Men probeerde de verstoorde verhouding met rituelen, godsdienst en later filosofie te herstellen…of werden deze niet gelijktijdig uit primitieve verwondering geboren, en is ‘godsdienst’ een filosofie met een korset van vroeger tijden ?  Wie deze dingen lief had, niet zozeer om het grote gelijk maar eerstens uit verwondering om het scala van meningen en om het proces, de evolutie ervan zelf, kwam niet verbitterd uit deze, vaak door de politiek misbruikte, beslechtte en besliste strijd. Het liefhebben van alles wat het leven langs het dagelijkse bestaan om, te bieden heeft, is een ander aspect van de liefde.  Te veel liefde, te veel eten, te veel drinken, te veel bier, te veel werken; uitdrukkingen met ‘te’ ervoor , zijn nooit wijze raadgevers, behalve ‘tevreden’ dan.

Maar dan, los van dat alles, als punt bij paal komt, als paaltje bij puntje komt en we het woord liefde gaan gebruiken als symbool om aan te geven wat we bedoelen met die aandacht van de ene ziel voor de andere…dan dreigt alles om velerlei redenen na de periodes van euforie ineens om velerlei redenen al eens ingewikkeld te worden en om te slagen in lijden en langs het lijmen om weer in liefde, dat valt ook nog wel voor. Waarom deze grillige curven vaak, zo grillig als bepaalde weermodellen ? Om de mens zelfvertrouwen bij te brengen, angsten af te leren en het belang van de liefde als buitenhouder van het lijden doen in te zien. Het belang van een dosis eigenliefde ook, die vaak bij te veel ‘liefdesbereidheid’ het aangaan van te moeilijke levensopdrachten voorkomt.  Is de liefde iets dat je kan bezitten, heb je het of heb je het niet en als je ze niet hebt, kan je ze dan ontdekken en vergroten en met al zijn gevolgen en verantwoordelijkheden  leren mee omgaan ?  Alhoewel ‘ze’ genoemd, is ze niet specifiek vrouwelijk.  Is ze ‘medelijden’ of zijn het andere dimensies dan negatieve emoties ? Is ze verlossing van negatieve emoties, die via positieve emoties ‘gevoelens’ werden en zo verder en zo verder. Of is de liefde niet eerder het passen van levensverhalen bij mekaar, als ware het aanvullingen die al generaties onafgewerkte dingen op mekaar aanvullen ?  In die zin heeft de liefde al veel minder met ‘schuld’ en ‘boete’ te maken.

Op dit punt in de redenering aangekomen, is het even de tijd om aan de titel van de redenering te herinneren.  Liefde is het tegenovergestelde van lijden en wanhoop.  Alleen met allerlei inzichten in je zelf en de wereld, met relativering  en humor, met blij zijn en gewone aandacht voor de medemens te hebben, zonder hem of haar te idealiseren, kan het lijden overwonnen worden.  Alleen met het hoe en waarom van relaties te begrijpen en doorgronden, hoe pijnlijk soms ook, alleen vooral met alleen de goede, aangename dingen ervan te koesteren, alleen met de anderen niks kwaads toe te wensen, alleen met vooral veel afstand te nemen en te kunnen loslaten…ruimt de wanhoop dan plaats voor vrede in het hart dat dan weer liefde geven en ontvangen kan, in plaats van bitter te blijven.  Dan komt er weer ruimte voor onbevreesdheid in plaats van angst, begrip in plaats van jaloezie, delen in plaats van egoïsme, nederigheid in plaats van ijdelheid.  Overdreven dominantie en lust krijgen dan weer meer leefbare proporties. Kennis en begrip worden dan weer belangrijker en veel meer de moeite waard dan afzien.  Theorie en praktijk, fysica en chemie, vinden mekaar weer terug. Iedereen loopt hier om welbepaalde redenen rond en daar moeten we zelf en samen zien achter te komen waarom dat is.  Niet altijd vanuit de stellingen onder de bovenste regel beschreven, gewoon vanuit aandacht van mens tot mens.  Waar is die andere mee bezig, wat vindt hij of zij belangrijk, jij niet of niet meer.  In hoeverre draag je iets bij in het leven van anderen of draag je misschien te veel mee van anderen ?  In hoeverre ben je niet té voorzichtig met anderen, te gul en zelfs dat nog onderschattend, te weinig je mening rond de essenties in hun bestaan of dat van anderen kwijt kunnend.  Daar heb je dus de ‘te’ weer, hersteller van het evenwicht  in jezelf.   Te veel of te weinig tussenkomen, helemaal niet tussenkomen…basiselementen van allerlei beslissingen die  de psychologische toestand van mensen mede helpen bepalen en waar ze de gevolgen van te dragen hebben.  Herstellen van de eigen draagkracht om al of niet verder te kunnen met anderen en om niet in een cirkel van steeds weerkerende stemmingswisselingen terecht te komen.  

176 In hoeverre passen we bij mekaar ?

Laten we er van uit gaan dat ieder kind dat hier op de wereld komt hier om tal van redenen wel moét zijn, als nieuw personage dat een aanvulling vormt op wat aan hem of haar voorafging. Ieder is immers een samengaan van diverse trekjes van zijn bloedverwanten, kunnen we wel zeggen. Doel van het spel, ervaringen opdoen, lessen leren, leren omgaan met het leven in tal van zijn facetten. Ook bij kunstmatige verwekte wezentjes speelt datzelfde spel en als de donoren anoniem zijn, wordt het zoeken naar de verschillende drijfveren van iemands persoonlijkheid voor de helft een stuk moeilijker, maar altijd duiken er dan wel personen op in het leven van deze kinderen waarin ze eerst onbewust en later meer en meer bewust, wel met een aantal ontbrekende puzzelstukjes worden geconfronteerd, zo kunnen we vermoeden.  Ze zijn immers zelf een stuk van die ontbrekende puzzel, erfelijk gezien hebben ze misschien zelf vrede met een anonieme donatie later, of misschien ook niet, want gewoonlijk ontwaken in het kind de tegenstellingen van de ouders, zij aan zij met de gelijkenissen. Niet-anonimiteit van de donoren zou het leven van velen wel een stuk makkelijker maken waarschijnlijk. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes die je niet kan terugdraaien, kunnen we in de meeste gevallen wel zeggen.

 Laatst hoorde ik een woord, uitgevonden door vrouwen.

 177 HUIDNOOD, na lang gebrek aan lichamelijk contact.

HUIDNOOD, zo dicht bij HUILNOOD en HUILT NOOIT.

 Als spreken over alleen het praktische eindelijk afstoot.

 Als je niet echt dichter bij iemand raakt.

 Als je je zelfs al afsloot van te weinig buitenwereld.

 Als je het domme daarvan inziet.

 Het geluk hebt een opening te vinden naar lotgenoten.

 Dan de draad van het zware weg te praten weer vindt.

 Dan te weten dat aanraken mag, kan, niets moet.

 Dan te voelen dat een streling fijn kan zijn.

 Het vertrouwen te delen van hoever je wil gaan.

 Geen opdringerigheid, geen medelijden, samen voelen.

 Geen euforie, geen depressie, gebalanceerd zijn.

 Geen puriteinse schrik, maar gedeeltelijk delen.

 Soms de knuffel voorbij, en meer hoeft niet daarom.

 Wel voelen dat voelsprieten gezond kunnen zijn.

 Wel ervaren dat er wel degelijk bloed door je loopt.

 Wel het lentesap voelen stuwen.

 Met 'sublimatie' van vorige woorden soms samen verder.

 En af en toe alleen erdoor.

 Wie weet volgende keer een zoen.

 En dan een kus .Er zijn er zo veel als er vingerafdrukken zijn.

 Twee zijn anders dan één.

 178 De ene seks is de andere niet.

 Laatst was er zo één van die voortreffelijke BBC-docu’s over het dierenleven te zien op onze venster naar de wereld.  Echt ongelofelijk knap, maar vorige donderdag, was voorlopig de laatste in de serie met altijd een pak super originele beelden en gegevens rond bepaalde van de tienduizenden soorten leven op deze planeet.   Een enorm weekdier, een inktvisachtige, dacht ik, zwierf er over de oceaanbodem op zoek naar het veel kleiner wijfje.  De mannetjes zijn er onder deze soort met veel meer en het is dus met alle mogelijke tentakels vechten geblazen in de paartijd.  Het patroon in de huid van vooral de mannetjes kan enorm dreigende vormen en kleuren aannemen om af te schrikken en als dat niet helpt, wordt er gevochten.  Het gaat hier om een blijkbaar heel geëvolueerde soort, want het mannetje kijkt het vrouwtje strak in de ogen, voor hij ‘er’ aan begint en bovendien geven ze mekaar een lange zoen, waarbij het wijfje haar hoofd in zijn muil steekt en hij zijn spermazakjes in haar mond deponeert.  Daarna gaat zij haar eitjes leggen en gebruikt ze de zaadzakjes in haar mond om haar eitjes zelf één voor één te bevruchten alvorens ze de embryo’s ergens onder aan een rots kleeft.      De vrouwtjes houden zich van de domme, maar zijn veel ‘verneukter’ (dialect voor listiger) dan je hen zou nageven met hun onopvallende kleuren en veel kleinere gestalte.         Er bestaan namelijk ook mannetjes die niet veel groter zijn dan de wijfjes en die ook nageslacht willen hebben…de vrouwtjes willen zowel zaadjes van de kleinere mannetjes als van de grotere in hun mond (waarschijnlijk omdat kleinere nazaten zich soms beter kunnen verschuilen en aan prooidieren ontkomen, waardoor de overlevingskans van de soort stijgt). Dat  Ingenieuze Leven toch.   Het wordt nog listiger als je het gedrag van de kleine mannetjes bestudeert…ze nemen opzettelijk geen krijgshaftige kleuren en provocerende gedragingen aan en doen als of ze qua kleur een vrouwtje zijn. Die kleinere mannetjes zwemmen dan wat onnozelweg rond in de hoop geen zaadzakjes te moeten slikken van een vent en terwijl de grotere sexe-en soortgenoot na het uitstorten van zijn zaadbakjes dan boven op het vrouwtje waakt tot zij haar eitjes legt, slaagt er al eens; zo een als vrouw gecamoufleerd mannetje; er in om stiekem wat zaad in de mond van het vrouwtje bij te storten.  Dit terwijl de zelfingenomen macho, grote, krijgshaftige, soort inktvis denkt dat hij geluk heeft, want dat hij na het vrouwtje dat hij bewaakt nóg dra een tweede vrouwtje zal kunnen met ZIJN zaadblokjes bevruchten.

 Bijkomend dilemma : in hoeverre heeft het vrouwtje weet van welk zaad van wie ze neemt om die aan haar eitjes te kunnen plakken ?  Spuwt ze alles tegelijk op goed geluk uit of is het handwerk met voorkennis van zake…wordt vervolgd door een volgende ploeg onderzoekers en filmmensen-duikers, zoölogen enz… . Misschien had je met dezelfde titel van dit stuk iets totaal anders verwacht, maar het verschil tussen de ene en de andere keer, schrijft U daar maar een stukje over

 Elk koppel is ook drager van een aantal tegenstellingen en elke soort negatieve emotie die de juiste anti-pool ontmoet om in de tegenovergestelde richting te evolueren 'klikt'...zonder de positieve eigenschappen van beide spelers, is de relatie geen lang leven beschoren. Passie, romantiek, seks, zijn de lokmiddelen om mensen in een diepere interactie te brengen. Hoe meer onevenwichten iemand in zijn eigen vindt en hoe meer hij of zij daar alleen met PRS een mouw aan probeert te passen...hoe lastiger de tocht wellicht. Vrouwen, meer dan mannen, hebben vlugger de neiging onstabieler te worden als ze tussen A,B en C schipperen... . Veel heeft te maken met de voorgeschiedenis van onze voorzaten, onze aanvullingen daarop en het resultaat van de domino's die we zelf aan het vallen zetten.  Voorlopig einde analyse.

 Moed is ook…de lessen van de vorige dag op een rijtje durven (kunnen) zetten voor je opstaat, maar ja, dat lukt niet elke dag in het samenspel dat het leven is…(de complexiteit van de struggle for life speelt ook een rol natuurlijk), naast het spel van positieve en negatieve emoties

 

179 Geweten, wereldbeeld, ideologie

Je vertrekt van je weten en geweten.

Hoe vermijden we dat er gewetenloze mensen verkozen worden ?

Hoe kunnen we ons meer weerbaar opstellen tegenover het wereldgebeuren ? Door ons naast de interesse in onze naasten te interesseren voor filosofie, geschiedenis en politiek. Door onze konkrete levensomstandigheden te bestuderen, daar waar we wonen en werken en daar waar anderen wonen en werken. Door te beseffen dat de emotionele en psychologische problemen waar we bijna allemaal mee worden geconfronteerd, ...door de huidige productie ritmes verergerd worden. Op de duur verkrijg je zo een wereldbeeld en ga je naar oplossingen zoeken.  Het zoeken naar die oplossingen brengt je in de buurt van wat we 'ideologie' noemen...een woord dat onterecht, maar begrijpelijk een nare bijklank kreeg...een antisociale ideologie is geen ideologie, het is een leugen.

De geschiedenis en zijn huidige staat doet ons wel eens beschamend de wenkbrauwen fronsen. Dan is een sociale instelling, noem het ideologie, een manier om het leven te begrijpen. Bewustzijn en geweten worden uit de praktijk geboren en leiden tot theoretisch denken. Politiek is daar een treffend voorbeeld van. Soms zijn er illusies nodig om ons weer op de weg naar meer democratie of inzicht te zetten.  Dezelfde lessen die de geschiedenis begeleiden, kunnen ook in onze eigen emotionele en intellectuele ontwikkeling teruggevonden worden.

Het huidige bewustzijnspeil van ons wereldbeeld, heeft altijd gevolgen op onze levensomstandigheden. Onze eerste taak is te begrijpen hoe de evolutie van onszelf en de maatschappij tot meer bewustzijn kan leiden...om uiteindelijk een betere leiding af te dwingen die het behoud van het leven op aarde garanderen kan.

Om je wereld verder te helpen de dag van  vandaag, in die echte film die leven noemt:

-Vindt je innerlijke kalmte, innerlijke kalmte leidt tot objectieve instellingen

-Informeer jezelf en anderen

-Los je relationele problemen op een menselijke manier op

-Denk ...voor je spreekt

-Ieder gevecht tegen kollega's, famillie en vrienden en geliefden ...is energie die je verkwist aan het werken aan een gezonde persoonlijke en publieke opinie

180 Dorp tussen 1950 en 1960

niet te geloven, al die herinneringen, zitten die echt alleen achter die horizontale en verticale rimpels ?

Dorp tussen 1950 en 1960…

Het dorp Stok, bakermat van één van de grootouders. Zij, de oudste van 14 en hij de oudste van 12; beide getrouwd in hun dertig. Hij, sneeuwwit 91 geworden; zij daarna met van die oude moed 87. In de tijd van de boerenkermissen, waar de familie van de wederzijdse stamouders dan naartoe kwam voor het samenzijn, de foor, de koers en het eten; zat iedereen na het over-en-weer verwelkomen tegen 2 uur aan de lange kermistafel. De klein mannen bij de klein mannen en de jeugd bij de jeugd…de getrouwden in babbelbereik.

De dampende koninginnensoep, de vogelnestjes, de kroketten en champignonsaus, met als variatie alles tussen koude bloemkool en warme worteltjes en erwtjes; alles vloeide er als honing in en werd triomfantelijk met ijs of gebak afgesloten.

Het feestelijk ritueel werd tussendoor of halverwege onderbroken door een sigaartje of moppen van nonkel René of door de afwassende vrouwen, nichten, tantes…enz. Ik zie ze nog allemaal rond de stenen pompbak met de put pomp buiten staan. Naast de Leuvense stoof waar je in de winter je dikke wollen sokken met of zonder voeten insteken kon.  En de SBR-tv die de laatste jaren medebewoner in het boerderijtje werd.

Zo koel en donker als de oude kelder met z’n boterkroegen ook was; zo helder en zonnig was het buiten op die jaarlijkse kermisdag, waar je al die kinderen die je maar één keer per jaar zag, telkens opgegroeider tegen kwam.  De ouderen weer een beetje ouder en al eens met hun eerste lief of zo erbij. Toen mocht je nog niet teveel experimenteren precies.

Het schuurtje met de oude bakoven en de hetseltakken om het brood goed te laten bakken, de draaimolen om van melk boter te maken en de twee fietsen van vóór de 2de wereldoorlog, in onbruik geraakt wegens slijtage, ook van de berijders.  Het oude kiekenkot en de ruimte die die beesten hadden om rond te crossen tussen de schapen en het vele kiekegetetter waarmee ze hun eieren met volle ziel in de eigenhandig in mekaar getimmerde legbakken kakelden…zodanig dat de koeien het hoofd altijd uit de drinkbakken trokken om eens goed door hun neusgaten te blazen.

De mesthoop die we eens per jaar naar het andere grootouderlijke dorp vervoerden om er de fruitbomen mee te verblijden. Het hooi dat op tijd na het drogen binnen moest om langs  het gat boven de stallen binnengestoken te worden. De beesten die vóór de winter op stal moesten. Het mengelen van het voer voor al die dieren met zelfgemalen suikerbieten of soms afval van fruit.  Nu zijn daar allemaal fabrieken voor en de shit die de beesten tegenwoordig achterlaten, bevat zoveel chemica dat hij de meestal in de grond geïnjecteerd moet worden. Het melken van  al die herkauwers of het begeleiden van hun bevallingen, alles had zijn speciale geuren en kleuren die voor een kind als ik, waren als de verschillende soorten verf voor een schilder.

Hoe de verschillende soorten personages die deze omgeving bevolkten, waren, is onbeschrijfelijk als je ze niet kent. Waarom ze met mekaar omgingen, een bijna onontwarbare puzzel, waar een kind niet stil bij stond. Moe Stok, een beetje een indiaans uiterlijk, altijd in de weer met haar broodmes tegen haar zware boezem, haar zelfgebakken, door het eigen vuur geblakerd brood snijdend; immer bekommerd dat iedereen toch wel genoeg had, altijd voor ’t plezier afgevend op haar Jef met de in de week ‘vettige klak en soms een ‘ajja’-gerold sigaretje, bijna nat en uitgedoofd in zijn mond. Hij wist wel wat hij moest zeggen om haar voor ’t lachen in de gordijnen te krijgen…tot op zijn sterbed had hij haar met een schalkse uitspraak beet. Hij, die precies oude witte Zweed, jong gebleven van hart; maar op ’t eind versleten van te kasseien te leggen, toen het kleinschalig boeren minder begon op te brengen. Ze hadden aan dat boeren zo een voldoening…dat op ’t eind van ’t leven nog op het gemak strompelen naar de stal met minder en minder beesten.

Hoelang heeft zij niet gebakken aan al die taarten van allerlei soort; moe Stok…wat stonden die landelijke moe’s toch heerlijk garant voor die oer gebonden versheid van groenten en fruit. U moge verwerven zoveel rijkdom als U wil, vergeet nooit dat het ook anders is geweest en doe ook eens iets dat je terug korter bij mekaar of bij de natuur brengt, want alles gaat zo vlug voorbij…en het zou erg zijn dat je niet van de dingen van het leven leert genieten wanneer ze zich aandienen…want dan gaan ze veertig jaar later niet meer terug kunnen opduiken zoals nu.

Bij een fietstocht door het landelijke stilleven in volle actie, merk je dat er niet veel meer oude boerderijtjes zoals die van vroeger overblijven, ze zijn omgetoverd in rustiek modern.  Veel is er veranderd, ook het samenleven onderling. Minder kinderen, meer diepgang, maar ook meer oppervlakkigheid, meer regels, maar ook minder regels, het is maar hoe je het bekijkt en je oordeel hangt altijd af van in hoeverre je alle voorouderlijke plaatjes en het NU meer en meer snapt. Het blijft mooi, ook als je alle drijfveren achter vroeger meer en meer leert kennen tot in de laatste dagen van de ouden.

181 Definities,anders bekeken.1.Engel

 1.Engelbewaarder

Een schilderij in de nonenschool.  Een gelijk een Getuigen van Jehovah stralend wezen in een lang kleed, stopt twee supervolmaakte kindjes aan de rand van een ravijn. Allemaal hadden we er één, werd ons verteld; maar je kon hem niet zien of zijn of weten dat het een ‘haar’ was, want ze waren geslachtloos. Had ik toen al vragen met biljarteffect kunnen stellen, dan had ik voorwaar gevraagd waarom ge ze niet zag. Met ouder worden weet je het toch al een stuk beter.  Je kan ze wel zien, het zijn de anderen…en hoe meer je er zelf één bent, hoe groter de kans dat je door het leven niet altijd wordt verwend als je teveel ongepast medelijden nog niet neutraliseren kan.  Het engeltje in anderen en hun door de eeuwen heen doorgegeven kwelduiveltjes, leren je dat wel.

2.De ware betekenis van ‘volk’

Groepen mensen, al eeuwen gebonden aan een bepaalde straat, streek, dorp en zo verder; die samen al tijden koude, regen en wind trotseren om voor eten en kroost te zorgen, getroost door de zon, daar waar het niet ondragelijk heet is.  Groepen mensen vaak uitgebuit door  andere groepjes mensen. Ook daar, net als op het persoonlijke vlak, groeiend naar inzichten. Volken zijn al zo vermengd dat scheiden zinloos is, de wereld zal meer één moeten worden als men zich op de gemeenschappelijke belangen baseert, uiteindelijk 1 natie. Een volk,net als een engel kan je ook niet zien, nochthans...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

182 Korte Mensenschetsjes

competitie onder mannen

met vier hebben we erachter gezeten, één de overMinning behaald

ondertussen is dit door het woord Ex al ingehaald                                             

 

Paula's eetchalet

ze leeft voor haar keuken

ze vindt het spijtig

moderne vrouwen met hele grote keukens

die er zo weinig in koken

ze vindt dat een deel van de jeugd

af moet van slechte manieren

soms deelt ze zelfs een mot uit

aan een dronken schavuit

die ze dan tot tweemaal toe verdere toegang ontzegt

die dan weet dat ze gelijk heeft en niet meer verslecht

 

 man met varkenshartklep

83 is hij, 25 jaar geleden geopereerd

mijmert nog wat over het verleden

als je hem er zelf naar vraagt

Brengt toch nog dingen

zelfs soms aan,

hoe het hem in dit of dat is vergaan

 

 

de inmiddels oude koster

op de dag dat de laatste oorlogsweduwe werd begraven

samen op het pad naar de kerk

met het kruis voor het eerste slachtoffer van de tweede oorlog

zijn vader en mijn grootvader, samen dezelfde dag

al bijna 40 jaar begraven

komen en gaan

voltooien wat de genen van vorige levenden

niet hebben begrepen, afgemaakt of gedaan

we zijn een genetisch psychologisch zielegevolg

altijd weer met onze tegenspelers geconfronteerd

omdat allen de inhoud van 'zin'  en 'rust' zouden begrijpen

 

183 Bezinningsmoment. Alles op voorhand weten.  Het leven is zowel een bron waaruit je kan putten als een hele hoge toren in jezelf, een toren die je op tijd op moet om een panorama over je eigen leven te midden dat van anderen te kunnen hebben

"Indien men alles op voorhand zou weten, dan...".    Nee, zo zit het leven niet in mekaar, al krijg je tijdens je leven van kleins af aan wel enkele hinten die je eerst achteraf ten volle begrijpt en dat gaat zo maar door tot het onuitdrukbare dat je alleen via je eigen innercommunicatie eens begrijpen zult.  Het teveel verlangen naar een nieuwe start en een rimpelloos leven in perfecte harmonie...of het te weinig ernaar verlangen, geen van beide brengen je verder. We zijn een vervolg op wat voorafging en we proberen er bovenuit te groeien, naar het licht toe, naar een allesomvattende ZIN of we nu in de woestijn of de jungle of alles wat het leven daar tussenin te bieden heeft, gedropt worden.

De negatieve emoties ompolen naar de positieve,...de voornaamste regel in het theaterstuk van het geheel der dingen en mensen dat we allen moeten leren begrijpen.

Je krijgt weinig tekst op voorhand in dat theater van het echte leven. Het ga U goed, wens niemand iets slechts toe, soms zorgen we daar zelf wel voor. Bemin uw naaste zoals u zelve, zonder overdrijving, op gepaste wijze ten gepaste tijde. Je bereidt je dagen voor een stuk helemaal zelf voor, door je wensen, je vragen, je woorden, je daden, je gevoelens... .

184 Aan Iedereen die...

Als alle godsdiensten hun grote gelijk eens terzijde schoven en de mens meer als mens gingen zien (inbegrepen de personages uit de oude boeken zoals op de achtergrond)...dan zouden ze minder moeite met wetenschappen, elkaar en met het woord 'God' hebben, zoals in talrijke essays hier uitgelegd...evolutie naar de diepere zin van het persoonlijke en collectieve verleden vindt je ook NU en in de mensen die NU leven, als vervolg op wat er vóór hen gebeurde...leren begrijpen en sturen enz enz

aan iedereen die...

Die het leven hongerig liefhebben blijft. 

Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.

Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan. 

Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft. 

Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.

Die weet dat het nieuwe en het oerlijke, alhoewel verschillend van uiterlijk en inhoud nog altijd één willen zijn. 

Die denkt dat de dood slechts gedeeltelijke onbereikbaarheid is. 

Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het intuïtieve innerlijke observeren beheerst. 

Die vanuit de kracht van inner communicatie probeert te communiceren. 

Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan.         

Die weet dat ook de eenvoudigen van geest je kunnen vooruit stuwen.

Die weet dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is. 

Die  de 'aanraking' en het 'betoverende'  in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart. 

Die de samenhang van de gebeurtenissen in z'n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien

...en daardoor zijn individueel en collectief bewustzijn verhoogt.

Die weet dat het denken over z'n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met de totaliteit. 

Die, misschien onderbroken, maar immer constant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren. 

Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is... een kunst die van een gezonde innercommuniatie vertrekt. 

Die weet dat het individuele en collectieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt...en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent. 

Die weet dat bepaalde juridische en morele wetten zowel veiligheid als bedreiging kunnen zijn. 

Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkelt in de richting van wat het optimaal zijn kan.

Die weet dat gedachten en structuren die het nefaste deel van het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .

Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen. 

Die met dit alles begaan wil zijn...omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil. 

Die de ware inhoud van het woord vrijheid snapt. 

Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil.  Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van mijn begrijpen heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met mijn huidige buur. 

Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt.

Die weet dat we met het woord 'God' eigenlijk de bovenmenselijke eigenschappen in onszelf bedoelen. 

 Die Die weet dat alles wat bestaat zowel natuur en cultuur tegelijk is...en dat er niets anders kan bestaan.

Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst...innercommunikatie is de nieuwste kunst.  »

185 Zeg het eens zin per zin. Citaten.

 een beter kennis van de geschiedenis van de materie, de mens, het sociale overleven, de filosofie, de psychologie en andere krachten; draagt bij tot een betere innercommunicatie met jezelf en de dialogen die daaruit voortkomen

hebzucht leidde tot politieke organisatie...verweer ertegen ook, iedere keer het verweer toegaf aan de hebzucht werd de organisatie ervan verpletterd...of ontaarde in oorlogen telkens de collaboratie met de hebzucht werd voorbereid

de verworvenheden van de arbeidersstrijd heeft vele reformisten een kortere neus gegeven om langs te kijken

 als de zon ondergaat schildert ze in een uur op mijn muur een met de wind bewegend schilderij.

de krachtsverhoudingen tussen individuen en sociale groepen en wat wanneer en met wie onder bepaalde omstandigheden maar mogelijk was...noemt men geschiedenis of liefde

voor de bovenmatig begaafde observator is alles een stukje voorspelling

een vogel kan niet blijven broeden op onbevruchte eieren

onverschillig evenwicht, eenden, dobberend op water ,kammen pluimen

er zijn twee manieren om het leven te interpreterende ene zoals een bos, aangeplant door de mens, recht op recht.de tweede is de manier waarop de natuur dat bos plant

 maybe love is a kind of hypnosis that an often unknown force uses to bring people together because it wants to experiment with their strong and weak emotions

 maybe the whole world was an internet even before it was invented-spirit is one

bedankt sommige filmakers, want sommigen hebben beelden nodig om zich realiteiten voor de geest te kunnen halen

 als vogels van sommige dino's afstammen is de evolutie een symbolisch spel van log naar licht en vliegen...en de reis van aap naar mens dan ?

ode aan de kip, merci voor al die eieren per jaar, al dat scharrelen een mooi gebaar

diegenen die het niet zo kunnen uitleggen hebben alleen hun geloof in zichzelf nodig

 vreemd hoe iemand voor zijn tijd al een stukje sterven kan

 op een mislukte, goedbedoelde poging groeit soms nog wel een bloem

 het zelf eerst achteraf versteld staan van je werk, onbeschrijfelijk gevoel

 de filosofie kan mens en samenleving veranderen

een braambes, precies een zichtbare molecule

 HUMOR. INDIEN ONS MA ONZE PA VOOR ZE MIJ MAAKTEN, HAD LATEN ZITTEN;DAN WAS IK NEN HELEN ANDERE GEWEEST !

het geestelijke is een relatie met je eigen, in de totaliteit van het alles.

 zijn wij niet de slaven van onze wonden ?

 één druppel olijf-en één druppel visolie maken grote kunst op een wateroppervlak...moet je eens proberen

 er zijn drie soorten 'verdragen', je eigen en anderen...en...

al wat je dient te weten daar kom je ook achter op de meest ongelofelijke manieren

welke functie heeft ze nog, de voorbijgestreefde ziekelijke jaloezie ?

 ER MOET ERGENS EEN GELIJKENIS ZIJN TUSSEN WETEN HOE JE EEN KACHEL MET HOUT MOET AANMAKEN EN HET JUISTE MOMENT OM EEN ROMAN TE KUNNEN SCHRIJVEN.

 EEN MENS HEEFT EEN GEHEUGEN. DAARIN ZOUDEN OOK STEMOPNAMES VAN BEPAALDE MOMENTEN MOETEN ZITTEN OM TE WETEN HOE HIJ DAN KLONK.DAARVOOR ECHTER ZIJN ER DE ANDEREN EN HUN OGEN EN OREN WAARBIJ WE DAN TERECHTKUNNEN. DE ANDEREN ZIJN ONS TWEEDE GEHEUGEN.

  VIVE UNE SOCIETE SANS ARGENT speculative ; SEULEMENT POSSIBLE SI ON N'EST PLUS SI DEPENDENTS DE NOS EMOTIONS NEGATIVES.

mooie woorden kunnen in een negatieve strategie ingepast worden

WEER EEN TITEL VOOR WEER EEN BOEK DAT IK NOOIT ZAL SCHRIJVEN MAAR ZICH IN REALITEIT DAGELIJKS ECHT TOONT : 'HET LEVEN VAN KOETS TOT LIJKWAGEN'.

 filosofie staat nooit los van de rest

 de media stopt soms valse helden in ons hoofd, door onze interesseloosheid vragen we daar soms om

 een dichter is soms een MYSTicus. Mist is vocht en regen en koud en warm tegelijk...en al die dingen maar een moment lang echt

 iets blonk als gouden glas in het gras, ik ging op m'n knieën zitten en zag dat het een dauwdruppel was

 HET GELOOF IN HET OP BEPAALDE MANIEREN VOORTBESTAAN VAN ONZE GEEST,HOEFT NIET TEGENGESTELD TE ZIJN AAN DE ONTWIKKELING VAN DE WETENSCHAP. GODSDIENST, DIE GEEN 'RELIGIE' WORDEN KAN, DIE DUS FILOSOFIE EN WETENSCHAP NIET LEERT 'verbinden'  IS IN VEEL GEVALLEN EEN GEVAARLIJKE THERAPIE.

armoede, zowel als rijkdom kunnen een bron van fanatisme zijn

rijkdom, armoede, negatieve emoties; zitten in de weg van progressieve mensen

je moet eens in de buurt van een militaire vliegtuigdemonstratie gaan als je een klein beetje wil weten hoe afschuwelijk het moet zijn van gebombardeerd te worden

werkmoto : don't hurry be happy in plaats van het klassieke 'don't worry'

 een scheiding is een langzaam of snel proces van ontdekken dat je toch niet zo aantrekkelijk bent voor mekaar

 

186 Gastauteur . In 1692 wist een schrijver het al. Tekst van mijn pa geërfd, hij was geen schrijver als ik, maar deze in  Baltimore(onbekend gastauteur 1692) gevonden tekst vond hij dat we moesten lezen :

Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede

er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met andere mensen zonder jezelf

geweld aan te doen, zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen:

ook zijn vertellen hun verhaal.  Mijd luidruchtige en agressieve mensen:

zij belasten de geest .Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel en verbitterd kunnen worden want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn  als je zelf. Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook zou mogen zijn: het is een werkelijk bezit in de veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zakendoen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat je dit niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf.Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.

Volg de loop der jaren met gratie: verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar

verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg je zelf een gezonde dicipline op, maar wees daar- bij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal,niet minder dan de bomen en  de sterren, je hebt het recht hier te zijn en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals het zich ontvouwt en zo is het goed. Heb daarom vrede met god ,hoe je ook denkt dat hij moge zijn, houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen  dromen, is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

Tekst gevonden in de oude kerk van Baltimore gedateerd 1692

favoriete tekst van de heer René Coeckelberghs, naamgenoot van een Zweed die gelijktijdig met hem moet hebben geleefd en in heel Europa uitgebreide bibliotheken van kunstboeken en oude werken had.

Mooi beschreven reactie. Gastauteur. Guido Hendrickx

 Uit een heel oude mooie doos, als lezersreactie op een artikel over een fruitbedrijf saga op FV,  bedankt mister G.H.

“'t zal wel gaan 'mister',ons mannen zeggen ja !

Mijn herinneringen dwingen me aanvullend te reageren. Alleen al om de pruimsoorten aldaar vermeld in hun kwaliteit hoedanigheden in ere te herstellen en de promotiecampagnes hun nut te laten bewijzen

Waar is de tijd van de zuurzoete en wit-rozige Early Laxton, de goud-sappige Monsieur Jaune,

de ach zo kwetsbare Colombien, de zwaar beladen ofte de witte Reine Claude d’Oullens, de alombekende blauwe Monsieur Hâtif, de groene met rode wangetjes Reine Claude verte,

De verbluffende smaak van de Bleu de Belgique, de misprezen Belle de Louvain met de onmiskenbare gelijkenis op paterskloten, de groene “ reddel” onder de naam van Reine Claude crottéé.

En dan kwam september met zijn keiharde blauwe Monarch en per slot de echte confituurpruim onder de naam van Altesse naast de reuze langhoudbare Altesse Double ofte de Altesse de Liège.

Anna Späth was de meest lastige klant. Ze fungeerde meer als een bestuiverssoort.

Daarom veel geblaat maar weinig wol ttz veel bloesems maar geen opbrengst.

Aan die laatste kastaars werd al heel veel kou geleden met verkleumde handen en natte mouwen. De roestige en verregende najaarsblaadjes waren de laatste getuigen van een gevuld pruimenseizoen.

De laatste getuigen… mijn herinneringen brengen details naar boven aangaande hetgeen ik mocht lezen. Grootvader Frans was vriend aan huis bij Frans H en omgekeerd;

Ik zie nog het Chrevoletmodel van de jaren eind ’50 wiens “schoft” achteraan met stapels perzikenkistjes gevuld moesten worden, ’s morgensvroeg, bij ons de laatste halte, voor dat de reis naar Mechelenmarkt kon aanvatten. Een luxe voor ons in de hoogste graad: ons “markt” werd aan huis opgehaald. Enig nadeel was, na een dag van plukken en eindeloos sorteren met veel “foezel” langs de kanten voor het opvullen van de kistjes, was het de volgende ochtend zeer vroeg uit de veren.

Froezelpapier in alle kleuren. Immers, er waren nog geen plastieken onderleggers voor een stabiel transport langs de kasseiroutes naar Mechelen toe.

Heerlijk die perzikreuk. Maagdelijke kampioenen in hun frivole velletjes. Het aardsparadijs in miniverpakkingen. Hun namen verklappen favoriete soorten die best konden gedijen op de “hemelvlugge zandgrond van “Den Dieleberg” en de naburige “Steenpoelgrond” aan het gemeentehuis.

Op de etiketten kwamen namen als Madame Guard, Charles Ingouf, Vaes Oogst naast de onvolprezen Broechemse en de koninginnestukken van de Amsden. Elke plukdag werd bezegeld met een dael: uiterst voorzichtig plukken, zonder vingerafdrukken en stevig verpakken. De uiterste waardering.

Het werd een handwerk dat durfde uitlopen tot het donkerte. En dan kwam het …

Die avond werd “den 271 “ via de centrale van Winge gebeld om te zeggen hoeveel kratjes er klaar stonden. En hoeveel gewicht dat het uiteindelijk wel zou kunnen betekenen.

Aan de overzijde één en altijd hetzelfde antwoord:” ’t zal wel goin mister.” Want het ging altijd.

Ook als het niet ging. Of het nu veel of weinig was. Dat was zo in de beginperiode.

Later werd er inderdaad overgeschakeld op het systeem van de intensieve fruitteelt van appel en peer.

De zo gegeerde platfruitsoorten die het moesten hebben van zonovergoten zomers kregen internationale klappen door toedoen van Europese landbouwregelingen en diens subsidiediensten met bovenop aantrekkelijke en niet te versmaden rooipremies voor plantages mét bepaalde ouderdom én in volle opbrengst. De streken en de steken van de toreadors. De zavelputten puilden uit van de stapels stronken.

En paar jaren later arriveerden er ellenlange koeltreinen met zuiderse aanbiedingen die op “commissie” werden verkocht. Wat wilde zeggen: in elke grootstad werd er afgehaakt met een paar treinwagens extra wat men dacht dat kon en moest verkocht worden, aan welke prijs dat ook. Spotprijzen alom.

Onze boomgaarden stonken naar rottende weelde. Overschakelen naar hardfruit was een noodzaak.

Per slot was men blij dat er op de B-straat ten huize Frans en zonen toch niet “neen” gezegd werd wanneer er links of rechts nog een overschotje mocht aangediend worden van een of ander solitair exemplaar staand behouden model. Per slot, zelfgemaakte compot of confituur voor in de winter…

Maar de winkelrekken presenteerden oogverblindende met mediterrane soorten gevulde glazen .Immers in de zon geplukte soorten. En onze grootmoeders en hun recepten sneuvelden bij bosjes.

Zij werden de graag geziene hulpjes in de intensieve fruitaanplantingen van appel en peer.

met dank aan mijnheer G.H.

187 nog een gastauteur, mevrouw Frie VDP ‘religieus ochtendgloren’

Vroeg uit de dons verkwikt lichaam en geest even goed als de beste slaap.

De explosieve elektriciteit van gisteren heeft zuurstof achtergelaten en verdrijft de vermoeidheid die veel zomer kan teweegbrengen. Warmte is heerlijk maar hitte is té … zoals je kan houden van koel water maar niet van koud vocht .

Ik wandel langs de struiken waarin de resten van het avondlijk onweer zich niet onderscheiden van parelende dauwdruppels … toch niet voor mijn menselijk oog . Misschien proeft een insect het verschil wel … intuïtief ben ik er bijna zeker van …

Terwijl ik de bloemen en grassen inadem vraag ik mij af wat er te genieten viel in de dampende kroeg van daags voordien … Mijn hoofd is duidelijk verdraagzamer voor geuren die zich zuiver , subtiel , en sensueel aandienen dan voor avondlijke uitlaatstoffen allerhande … al moet ik toegeven dat in het avondlijk moment het genieten evenwaardig aanwezig was… maar dan in een vastere vorm , in een vorm die ons lichaam al langer kent : van mens tot mens .

Behoeften kunnen nogal eens verschillen van moment tot moment .

Ik vraag me af of onze geest wel wil ombuigen naar volledig etherische vormen zolang er geen doodsverlangen mee gepaard gaat? … Ons lichaam zeker niet … en vermits ze één zijn

… Of is het gewoon de aard van het beestje “mens”, dat evenwicht in zichzelf zoekt en de ingrediënten daartoe voornamelijk vindt in de ontmoeting met de anderen maar evengoed in het éénheidsgevoel met de natuur.

De ontmoeting tussen mensen verloopt op het eerste zicht eerder problematisch . Er is de mens met zijn oordeel , twijfel , goedkoop sentiment , de waarheid van zijn eigen gelijk … zijn verleden , zijn pijn , zijn hoop en zijn kleinheid . Er is de mens die zwijgt , die oplossingen aanreikt , die luistert , die in opstand komt , die meeleeft, die zich afwendt , die zich inleeft . Er zijn de tegenstellingen , het afgewezen worden , het zich begrepen voelen , het “er niet alleen voorstaan”-gevoel , het kunnen en mogen en willen lachen met een grap om een uit de hand lopende discussie te relativeren .

We worden duidelijk naar mekaar toe getrokken , we hebben iets te leren van mekaar of we hebben onbewust een ontbrekend puzzelstukje van de ander in ons bezit . We “herkennen” iets in mekaar en zoeken , stellen ons open en laten de ander toe om te vinden , of sluiten ons af en weigeren ons bloot te geven . We kunnen elkaar tot grotere prestaties of weidser denken brengen maar evengoed mekaar kapotmaken . Oorlogen woeden in grote vorm als de discussie niet uitgepraat wordt als het probleem nog klein is … en als het niet uit te praten valt is er altijd nog het respect voor het anders- zijn van onze medemens waar we zouden kunnen op terugvallen .

We moeten ervoor waken dat de woorden “ verwondering “en “ verantwoordelijkheid “ niet uit ons leven verdwijnen . Durven het risico te nemen van ons kwetsbaar op te stellen … Onszelf en de anderen vergeven als het misloopt … Zoeken naar oplossingen en niet naar redenen …

Evengoed kan onze verbinding met de natuur ons verheffen of vernietigen . Leef je niet in respect voor en evenwicht met onze aarde dan mag je een reactie verwachten . Licht- , lucht- , water- vervuiling eisen hun tol . Ontbossing , woestijnvorming , smelten van de polen , overstromingen : elke dag komt er wel iets van in “het nieuws” . Vergrijzing , tekorten in de ziekteverzekering zijn het gevolg van het inruilen van kwaliteit voor kwantiteit van leven maar ook van corruptie en speculeren met geld in onze zowel reguliere als alternatieve geneeskunde .

We moeten ons bevrijden van de allesoverheersende geldmachten die denken dat ze lucht kunnen kopen en verkopen en ons doet geloven dat er in de economie moet vervuild worden op straffe van ondergang . Ons hele systeem voert mensen terug naar de slavernij … consumeren ,concurreren , tijdsdruk … Het is tijd om bruggen te bouwen en te stoppen met kraters te slaan …

Indien we niet de mogelijkheid en de kracht hebben om het op te lossen voor de mensheid , kunnen we tenminste proberen onszelf in goede banen te leiden . Ieder van ons heeft een opdracht en weet diep in zijn bewustzijn wat die opdracht is . De natuur kan de nodige rust bieden om ons voor dat weten open te stellen , maar de medemens is nodig om onze weg af te leggen en daar kunnen we ons aan ergeren of bij neerleggen …

mevrouw Wilfrieda .V.

188 Dichter bij de ziel begint soms met een foto

Heb je dat ook ? Je ziet een foto en een reeks indrukken komen op je af. Allen hebben ze met het wezenlijke van wat je ziet te maken. Als je hen kent of er ergens directe verbanden zijn, is dit nog meer het geval. Het wezenlijke van de foto, in dit geval, is dat het om met mensen van eenzelfde dorp gaat en één buitenlands piloot, die allen omkwamen door de oorlog. Slechts acht keerden weer. Ik ga niet meer uitleggen het hoe en waarom van oorlogen en hoe het er vandaag voorstaat, daar zijn er hier linken naartoe. Ik wil het hebben over wie deze mensen waren omdat ik hun nazaten ken en dingen van hen in hen herken. Over hoe ze in de ogen van de gestresseerde mens van nu, eenvoudige maar eigenlijk soms zware levens hadden, boerden, werkten, lief en leed deelden...over de verhalen die door steeds minder mensen in het dorp bekend zijn.

Maar voorlopig schieten woorden mij te kort, waarschijnlijk omdat ik die mensen nooit gekend heb.  En die verhalen over hen, die die ze zouden kunnen vertellen zoals het vroeger gebeurde in de talrijke cafeetjes of buiten voor het huis of achter onder de boom in de lommer op 't erf... zijn ofwel overgegaan ofwel zitten ze ergens in hun huisje of home onder de pillen voor TV. En bovendien, na de tweede wereldoorlog moest er nog harder worden gewerkt dan ooit te voren en tijd voor 'dichter bij de ziel' was er niet. Ik zal eens contact moeten zoeken met één van de laatst overgebleven vertellers van 't dorp.

189 Een onvergetelijke laatste adem.

 Iemand genaamd ik, wou onze vader op wat misschien z'n sterfbed zou kunnen zijn, iets voorlezen, want de tv hoefde voor hem niet meer. Het was een stuk uit een nieuw testament dat hij in de kliniek vond. Hij wou eigenlijk misschien niet meer dat ik iets voorlas en echt van mens tot mens kunnen klappen lukte tijdens zijn leven weinig.

Aan stilte had hij vaak genoeg...gevolg van niet-uiten kunnen ...of gevolg van teveel weten...het grootste deel van z'n leven had hij teveel werk en draaide haast al onze gesprekken om het werk. Onze gesprekken gingen dus veelal alleen over het bedrijf, de fruitteelt, de fruithandel...en dan bleef het gewoonlijk bij bevelen, niet veel complimenten en als de één zelf al eens initiatieven pakte...was het nogal eens verkeerd want de plukkers bijvoorbeeld moesten niet aan de oostkant maar aan de westkant van de boomgaard beginnen plukken hebben bijvoorbeeld. De zoon was hem nog altijd dankbaar voor de manier waarop hij was...anders had hij in het bedrijf gebleven en nooit geschreven wat hij al heel z'n leven geschreven heeft. De mens had het gewoon te druk om rustig te zijn. Het stuk dat de zoon had willen voorlezen ging over de echtscheiding, onder 'Korintiërs' geloof ik. Waarom wou hij juist dat stuk voorlezen ? Te ingewikkelde levensopdrachten, om zo maar uit te leggen binnen het kader van dit schrijven.

Vroeger reed hij 's nachts met z'n vrachtwagen volgeladen met het fruit van door de seizoenen heen of terug met de lege bakken door de nacht van het buitenland. Bij avond keerde hij eens voor de laatste maal terug van de dokter van het hart die hem niet veel goeds te melden had. Hoe lang was het geleden dat hij nog een in een auto gezeten had 's avonds ? Ik zag dat het hem goed deed, alleszins toen hij van het doktersbezoek af was en we terugkeerden. Misschien zegt hij in 't vervolg wel eens ja als ik hem overdag wat van zijn buitenzijn kamerwereld wil laten zien. Zelden was hij norse de gevangene van het idee 'een rolstoel, dat had mij niet mogen overkomen, ik ben toch een goed mens'. Hij nam z'n situatie overwegend positief op. Hij is een goed mens. Maar de jacht van soms in iemands hoofd heeft heel veel redenen van voorbijgaande aard...en wordt eens op welke manier dan ook...gestopt. Als je 21 bent en je moet je verstoppen om niet door fascisten naar oorlogskampen versleept te worden terwijl je net te midden van die waanzin in de vochtige sluipkelder opgelopen tbc overwonnen hebt...ga je kei nuchter tegen de wereld aankijken, geen tijd voor romantiek, kunst...je wil blijven overleven. Iets graag doen is dan niks...het is je werk dat telt om het werk, geen tijd om over het leven te filosoferen.

Een dag werd het duidelijk dat de oude man stervende was. Je zegt hem dat hij geen schrik mag hebben...wat gebeuren gaat gaat gebeuren...je stuurde me toch naar kerk en school ook om te leren dat er leven na de dood was...iets waarvan ik de ware toedracht later zelf ontdekte...en nog ontdek...ook nu je lijkt te gaan sterven...ook in februari zoals jouw vader ? Als je rechtstreeks met doodgaan geconfronteerd wordt is de eerste indruk van 'daar is niet aan uit te kunnen dat mensen van de wereld vertrekken...' geboortes liggen me veel beter. Zelf je te volgen route bepalen en kiezen, nadat je het verleden doorhebt, ik begin erin te geloven; maar zoveel lijkt gedetermineerd. Na iedere oorlog weer heropbouw, de geschiedenis van de dwang, is niet mijn weg. Het politieke wordt door het biologische en psychologische bepaald, voor het door het economische bepaald wordt...met alle mogelijke negativiteit vooraf ingebakken. Een avond terug op m'n oude jongenskamer. M'n oude meubilair vervangen door dat van oma en opa van ma's kant. Wat gitaar proberen spelen, geneusd in doodsprentjes. Waar zijn ze allen naartoe ? Vertakt in genetica. Voorgoed verdwijnen kan niet.(zie m'n filosofische artikels).

Doodsgeluiden Men weegt méér met water op de longen. Men is echt fataal moe. Het hart heeft moeite met de wil om nog verder te leven, om niet dood te gaan. Vandaar het borrelend protest van keel en neus...zoals een pomp die het water in een ondergelegen kelder probeert leeg te trekken en pruttelt omdat er teveel lucht op zit. Ook als een motor die moeilijk start...weer iets waarbij ik later aan hem denken zal. Hij die sterft is in ons...maar laat hem alleen in ongeschonden, stralende, lachende vorm toe...niet in zijn pijnkanten en moeilijk zijn. Een man sterft. Een man lijdt. Nu niet meer wakker maken als hij dit door slapen vergeet.

De overkant lijkt niet te wenken. De overkant is in ons. Nog zoveel te bespreken ?Nee. Alles is gespeeld, gezegd, gevoeld, voltrokken om in de nog levenden doorgetrokken te worden. De oude leeuw, zijn vel nog bijna jong. De laatste kwinkslag naar zieken bed bezoek.

De eindgeluiden kabbelen intussen door als een te dikke vloeistof op een verroeste bedding.

In de nabijheid van sterven lijkt het leven soms zo onbegrijpelijk als makkelijk, zo zwaar als licht.

Niets heeft nieuwswaarde meer. Alles is. Krant ? Journaal ?                           Who cares...even respectvol stilstaan bij het uitbollen van dit unieke leven dat aan zovelen zoveel heeft gegeven...tot en met deze zin van hem en van m'n eigen. Wat hebben we gemeen ? We zijn eigenlijk zowel gelijken als tegengestelden. Of gelijken met een andere levensloop.

's Morgens. De lege kliniek. Zoals heel laat en heel vroeg op eender welk ander werk. Veel minder drukte. Fijn, we zijn in de dag met teveel overbodige dingen bezig. Vliegen de jaren eigenlijk, zoals ze zeggen ? Zeker als je terugkijkt op een leven, op levens. Zeker als je het geheel van de opdrachten beseft en de oneindigheid in verbindingen tussen mensen.

Geen illusies. Nee. Dat zijn het niet. De droom vermomd als dag of nacht...als slaap of wakker verklaart zich 24 uur lang opnieuw en opnieuw tot de eerste indrukken bij 't ontwaken echt begrepen worden, herdacht, hervoeld, herleefd, INGEZIEN. Vandaaruit bestel je dan de bouwstenen voor de nieuwe dag.

Opeens een herseninfarct, de dag na een begrafenis in de aangetrouwde familie. Niet meer, moeilijk, beter en weer niet meer kunnen stappen. Van niet meer kunnen wandelen en praten naar stappen en spreken...hij zette een geweldige prestatie neer. Na het terug vooruitgaan, het weer achteruit gaan als men het leven op allerlei manieren leren doorleven heeft.

Vragen bij het sterven. Doodsgeluid en z'n variaties. Ineens het geluid van een bijtje in z'n neus, zacht gezoem...waarvoor is leven vandoen ? De weg naar de eerste cel is dezelfde als de weg naar de eerste natte zoen. Het leven, zich herhalend en verrijkend. Proces van trachten en waardigheid. Zacht vel, oud hoofd als het niet lacht. Bijgeloof. Alles wat na de tand des tijds geen herinnering meer is. Werken en leven. Het is niet zozeer dat werken dat we hier komen doen, maar wel de indrukken die we opdoen en nalaten...of wie weet meenemen. Alleen het positieve heeft hierin belang.

Blijft de zachte mens uiteindelijk over...bevrijd van al dat wantrouwige opgejaagd zijn door 't systeem en door negatieve emoties ?

Streng-strong...maar de andere kant kan ook sterk zijn. Men stelde ons kinderen een God voor, streng...zoals Pa's soms met al hun angsten streng zijn...gezegend zijn dan een aantal ma's die niet alleen streng maar zacht kunnen zijn.

Klinisch. Alle dagen bloed pakken en tests blijven doen, moet dat wel ?

Met mijn verse paardenmelk als symbool, komt hij de tunnel beter door...en ik heb de luxe van hem gewoon pa te noemen , de verplegers en dokters zeggen altijd mijnheer X. Behalve  later op de palliatieve afdeling van de eindbestemming van het leven. Dames, heren zo'n infarct, komt die niet ook door al die pillenbrol ?

In de kamer met het kruisje, mee wachten op dood...een barst in het bezetsel van al die keren dat het leven hier reeds kapot barstte, de lijdende bevrijdend ?

Zijn schoenen staan nog warm aan de radiator, zal hij er nog ooit mee vertrekken ? "Ik hou het niet meer vol", zei hij maar toch nog dankbaar om de luchtmatras die men hem gegeven had. "Trek het je niet aan. Je krijgt zeker een hoge post in de hemel".

Er komt een moment dat men de strijd wel moet opgeven, tegen dat moment heeft hij altijd gevochten. De mens wikt...,je eigen conditie en veel iemanden beschikken.

Een neutrale filosofie en een sociaal-politiek systeem in evenwicht...en inzicht in ons gevoelsleven en dat van anderen...en er zou veel minder vermijdbare onrust zijn. Een afdeling in het hiernamaals 'stemgedrag bij verkiezingen' zou moeten bestaan...idee voor een roman.

In realiteit zal het wel zo zijn dat de nazaten altijd weer een tijd met dezelfde dingen gaan geconfronteerd worden...waartegen de optimistische ik al van bij het typen protesteert en hier bij een nalezing in volhard.

Als iemand zelf niet aangemoedigd wordt, ga je later de mensen meer aanmoedigen... .

Dank aan de kinesist die de fluimen zacht kon lossen en het spuitje waardoor hij weer zichtbaar van z'n slaap genoot.

"Ga je werk maar doen, ga maar weg", tegen teveel masseren kon hij ook niet meer, nooit gewoon geweest veel lichamelijk

contact te maken. Als ge vertrekt Pa, niet kwaad vertrekken...want in feite zit in U een beminnelijke mens. Niemand moet iemand iets verwijten...want hoe het komt dat je zo of zo bent, dat is een veel te lang verhaal. Een vrouw voelt hoe het haar man en kind gaat en zal daar ook geen enorm lange uitleg aanhangen.

"Da ne beminnelijke mens zo moet afzien...betekent misschien dat de beminnelijke mens zelf al vertrokken is...terwijl de moeilijke mens zijn stijve arm probeert tot rust te brengen. Geen schrik hebben , ne mens kan ni sterven en zeker gij niet ". "Als ik je niet meer moest zien is't de laatste keer zeggen ze altijd...maar ik zal je blijven zien, denk daar maar eens over na."

"Is er nog iets dat je geire had willen doen en dat ik in jouw plaats kan doen ?"

"GEIRE is NIKS" ? antwoordt hij, waarmee mijn geduld met hem op is...altijd heeft alleen wat je MOET doen, het werk voor hem geteld...geen plaats voor mijn filosofie... . Hij mag z'n nuttige kijk op het leven hebben , ieder vlucht wel voor iets anders. Alle laatste dagen in de kliniek brengen een ander facet van 'onze vader' zijn zijn naar boven. Heeft hij zichzelf wijsgemaakt dat anderen hem door hun gedrag mede immobiel maakten...of is dat zo ? Ik besef het en durf er aan denken...da’s toch al iets.

VRIJDAG 18 MAART 2005, de dag dat vader helemaal vertrok

's Morgens te negenen, het hele dorp ineens zonder elektriciteit na enkele minuten wereldnieuws.

Ontbijt. Ik maak ook wat fruitsap voor m'n jongste. Hij geeft me wat van de confituur van z'n moeder's moeder.  Hij neemt afscheid en gaat werk zoeken want men wil hem in 't zwart doen werken, daar waar hij vorige week solliciteerde. Dag zoon, wat zal de dag van vandaag brengen" ? Voor hem werk, voor mij, mijn vader bij het sterven bijstaan...al wist ik dat nog niet.

Bijna alle vensters van het huis eens opengezet. Met de kat en de hond wat bijgepraat. "Vraag niet wat je baas kan doen voor jou, maar wat jij kunt doen voor je baas". De hond leek er niet mee akkoord en de kat keek heel onverstoord. Gaan eten bij ons ma...de afwas en het praten over de toestand van pa in de kliniek. Uitzonderlijk zou ze in de namiddag niet met mij naar de kliniek rijden maar met de man van m'n oudste zus. Ik zou eerst om 1600uur arriveren...na ook in mijn filosofenchalet wat opgeruimd te hebben. Ik nam er ook twee hele mooie cd's met klassieke gitaar en vogelgeluiden mee. Gehad van een dichteres.

Nadat ons ma weer een aantal verhalen over vroeger had verteld naast het bed van haar man, bleef ik alleen met pa. Gisteren nog was hij bediend. Met Lucas de pastor hadden we over het leven van onze pa en ons moeder zijn partner sinds 62 jaar, verteld. Toen de pastoor zei 'we zullen nu samen het kruisteken maken 'vertrok' vader's hand omhoog tot z'n voorhoofd...hij hoorde nog alles wat we zeiden. Moeder of de pastor, ik weet het niet meer, bracht z'n hand naar de rest van de windrichtingen. Heel mooi, ze was blij dat ze daar was om het te beleven...ook al was het soms zwaar voor haar.

De eerste paar uur toen ik daar 's anderendaags was, van vier tot zes, sliep hij heel rustig, al zag je dat hij het soms moeilijk had. Hij legde z'n rechterhand op z'n hart en bleef zo heel lang liggen...met de mooie muziek op de achtergrond. Op een bepaald moment werd hij meer en meer wakker. Ik vertelde hem dat toen ik en ons ma en m'n schoonbroer daar rond vieren zaten, ik van hem een heel mooi beeld binnen gekregen had, van toen hij nog jong was en op z'n camion stond in z'n marktkleding...zo met z'n marktportefeuille met allerlei bonnen en papiertjes van bestellingen en zo in. Dit was achteraf misschien het teken dat hij vandaag volledig hersteld zou zijn. Telkens als ik nog zo'n beeld zal krijgen, zal ik misschien weten dat hij kortbij is. Al wat je hoeft te doen is misschien warm aan hem te denken...of hoef je dat niet te doen en komt die nog rondzwevende energie van hem... vanzelf binnen ?

Z'n jongste dochter en haar man en m'n jongste zoon waren al geweest en men middelste zoon kwam ook binnen nadat ik vader had verteld van het treineindstation, waar afstappen ook nog mogelijk is.

Een eindstation ligt gewoonlijk aan zee, aan het begin van een andere materie dus. "Jij zult afstappen en ook in een eindstation is er nog iets...jij zal vóór ons weten wat." Ook m'n middelste zoon begon te praten en we hadden een gesprek waaruit bleek dat onze stervende voorzaat zich om hem geen zorgen moest maken. Wat later zou ik met m'n zoon vertrekken want ik zou de nacht met ons vader komen doen. M'n oudste zus en haar man zouden me voor een viertal uur aflossen. M'n tweede zoon zou nog eens bij z'n bomma binnengaan en ik wat rusten. M'n jongste was in de dag geweest. Ik was nog maar een halfuur terug thuis of ik kreeg telefoon dat ik en m'n zus toch maar best zouden opkomen. Zo beleefden we toch nog het laatste halfuur van het moedige gevecht van vader. Het leek of hij op ons had gewacht. Ook m'n oudste zoon was aanwezig bij dit heel mooi gevecht dat eindigde in een overwinning van een veel kalmer gelaatsuitdrukking dan de kalmte zelf. Wij, drie kinderen, hadden ieder een hand op hem en ik streelde voortdurend z'n linkerslaap.

De mannen bleven traanloos, (bij déze gelegenheid dan toch) de vrouwen moedigden hem onder hun tranen aan nu niet meer te vechten en zacht te gaan. Ineens de voorlaatste adem...het lucht zuigen stopte...het leek z'n laatste adem, maar hij herpakte zich nog eenmaal, nog één teug, nog één hartklop....en dan de rust, het helemaal overglijden naar het vervolg, de afstap in het eindstation.

In stilte zaten we lange tijd rondom hem...en later wisselden we onze gevoelens en praten ook nog met hem alsof hij er nog was...de rest is niet zo belangrijk, praktische zaken. Hij was heel mooi, de laatste keer aangekleed op z'n best, met z'n sportschoenen...als je z'n been aanraakte leek het wel weer een jongen. Onze jongen. De dans van het lijden ontsprongen. 82 en nog bijna geen rimpels. Nu ik dit herlees realiseer ik me dat het herseninfarct dat hij negen jaar eerder heeft gemaakt aan zijn linkerkant gebeurde, de kant van zijn denken, de emotionele wereld, waar hij weinig tijd voor maakte was nog niet versleten...eerst sinds dan heeft hij vooral de eerste paar jaar daarna kunnen wenen telkens hij iets te emotioneels zag of hoorde.

Nee, hij was niet naar Congo gegaan. Hij had hier in België zijn strijd gestreden. Daarom deze groet vanuit Afrika naar hem.

Octaaf voor pa

 

190 Aan onze nieuwe pastoor. Bienvenido padre !

 Bienvenido Padre !

Nee, dit is geen mail vanuit je geliefde favellas in Argentinië van weleer, maar uit Aarschot. Uw allereerste mis, voordat je ingehuldigd werd nog, was ik de eerste die U buiten een hand gaf en U wou aanmoedigen door te zeggen dat U vele talenten had. En nu zal ik maar JE zeggen, en omdat je maar zeven jaar ouder bent dan ik, zal je het huidige tijdsklimaat wel beter aanvoelen dan de hele oude pastoors die de parochie nog verder versleten heeft. Alé, ik hoop dat je zin voor humor hebt en hier kunt mee lachen. Ik ben er nog voor een paar misdienaar geweest, een oudere misdienaar leerde me aan de wijn te zitten enzovoort. Ik onthoud vooral van U dat U schwung in de mis wil brengen. Vaak gaat U mij niet zien, daar ik nog weinig in mijn geboortedorp kom, gewoonlijk voor een mis van familie of iemand die ik gekend heb en meestal om mensen daar een plezier mee te doen.  Mijn filosofie is van af en toe, hier op een boogscheut van Scherpenheuvel-‘montaigue’al eens een kaars te branden als ik veronderstel dat iemand dat nodig heeft. Als dat al werkt,  hier dan ook wel. Een oud nonneke die in China en Indonesië werkte, schreef me ooit dat ik me nog voor nobele taken zou inzetten, omdat ik als jong gastje in een brief naar haar missieadres veel geloof in de mensheid liet blijken. Ze schreef ook dat in haar tijd mensen zoals ik pastoor werden, maar dat zag ik helemaal helemaal niet zitten gelukkig.

Ik heb boeken van alle godsdiensten en er zijn mooie teksten wel overal te vinden, evenzeer als zeer reactionaire. Wat de Bijbel betreft heb ik een voorkeur voor bijvoorbeeld sommige stukken uit Jesus van Sirach, wiens kleinzoon zijn teksten in Egypte vertaalde. De gnosis-werken zijn soms ook vaak poëtisch verbluffend. Soms schrijf ik op mijn blog al eens iets over godsdienst zoals toen  ik bijvoorbeeld een vergadering over de authenticiteit van Dan Browns Magdalena-boek heb bijgewoond, je verneemt er altijd wel interessante dingen en leert de kwakkels ontmaskeren.  Maar in feite heb ik meer aandacht voor iedereen die NU binnen of buiten een godsdienst met geloof bezig is. Als leek of als ambtsbekleder van een kerk, doet er niet toe.  Daarom ook dat ik via mijn linken onder meer de  homepage volg van MO (zie mijn linken) waar ontwikkelingshelpers van de verste uithoeken der aarde je op de hoogte kunnen houden van wat er zowat overal gebeurt. Dit zal je omwille van je missieverleden zeker ook interesseren.

Ik schrijf je dus omdat je in elke bus een papiertje gestoken hebt, of laten steken, met de tijding dat je er klaar voor bent eigenlijk, daar komt het op neer. Nooit gezien, een pastoor die zijn beide telefoonnummers en mailadres én adres aan iedereen opgeeft...met de boodschap 'steeds welkom'. Vandaar dus.  Het zou wel eens kunnen dat je met die invitatie in de problemen gaat komen. Misschien staan alleen de hongerige en daklozen binnenkort voor de deur, hoewel dat in onze kontreien minder waarschijnlijk is dan waar jij gewerkt hebt en vindt je na een tijdje dat er teveel van je karige salaris geprofiteerd wordt. Hopelijk staan er meer voor de deur die, om het in de woorden van U werkgever te zeggen...hongeren en dorsten naar het woord van 'de Heer'. Hoe ik over die terminologie denk, ga ik U niet uitleggen hier, JE kan altijd terecht onder de categorieën filosofie en religie op mijn blog als je eens een artikel wil lezen. Ik wil U ook graag bij mij ontvangen als U daar ooit eens de tijd voor zal hebben, gezien er minder en minder collega's in de branche zijn. Als dat zo voortgaat, is de Camille van de Jehovah's vrijdags met hun vijven 'sterker' dan Uw aantallen, die, naar ik heb vernomen, door migratie van Uw vorige parochie eensklaps in mijn vroegere woonplaats verdubbelt zouden zijn. Van 25 naar 65 of zo. Ik hoop nog altijd dat je met mijn schrijfstijl kan lachen en mij niet op de lijst 'in de ban te slagen figuren 'gaat zetten, daarvoor bent U wel te modern denkend denk ik.

Genoeg geschreven voor vandaag. Meer valt er niet te vertellen op dit uur. Je kan hetgeen waarin ik en anderen geloven terugvinden op mijn blog   http://filosofischverzet.skynetblogs.be  en nu ik toch zinnige publiciteit aan 't maken ben, ook via de hompage van skynet Belgacom, Nieuws en Sport klikken en dan helemaal onderaan, de columns. Wie weet kan U ook geen gastpreek posten via mijn blog...wie weet wordt U niet een dag de eerste Belgische Paus, die de hele kerk moderniseert of zo. (Skynet hield met zijn homepages wel op, ik heb ze opgeslagen) 29-30/07/2009

191 Bij de dood van een pater

Mijmeringen bij het afscheid van een pater

Pater Jozef was volgens menig oude dorpsbewoner een man van de daad, die midden de armste der samenleving ging wonen en waar je al eens iets tegen kon zeggen dat je normaal niet tegen een 'eerwaarde' zegt. Als hij eens vroeger vertrok, mocht je gewoon vragen of zijn vrouw soms op hem wachtte of zo. Hij was ook iemand die niet van onenigheid tussen mensen hield.

Buiten was het na de regen van vannacht veel gezonder dan binnenin de broeierige kerk, waarvan men het deurtje vooraan niet meer openzette, omdat men de voormalige pastoorswoning aan particulieren heeft verhuurd en hun tuin er op uitgeeft. Dit moet toch te regelen zijn met deze mensen.

Buiten de kerk, speelden twee op de grond zittende jongens een spel met dinosaurussen, het leek wel een prehistorisch slagveld. Toen velen van de jaren vijftig en zestig hun ouderdom hadden, werd hun verteld over het aards paradijs en Adam en Eva, de appel en de slang. Al heeft de kerk al toegegeven dat de aarde rond is, zou men onder bepaalde theologen niet blij zijn met zo van die onderzoeksresultaten die willen bewijzen dat het geloof in de evolutieleer afneemt. Op basis van het feit dat 15% van de jongeren zegt er niet in te geloven (waaronder het grootste deel kinderen van ouders met moslim achtergrond), concludeerde een krantentitel onlangs in vette titels dat de evolutieleer op zijn terugweg was. Hoe kan het idee 2 plus twee = 4 op zijn terugweg zijn, denk ik dan ?

Niet alleen qua formules die men in misvieringen gebruikt, maar ook qua inzichten in hoe de evolutie van ieder mens als wezen in mekaar zit, is de kerk aan een andere aanpak toe. Er zijn natuurlijk geweldige leefregels die niet stuk te krijgen zijn, zoals 'doe niet aan een ander wat ge zelf niet wil dat U overkomt'...maar de praktijk wijst al eens uit dat sommige mensen daarvan eerst iets snappen als het hen zelf overkomt...en soms is dat sterker dan onze beste bedoelingen. Assertief leren zijn, heet het nu, weerbaar leren worden, opkomen voor jezelf in relaties waarbij de emotioneel zwakkere kanten van anderen (of jezelf) één of meerdere anderen overschaduwen en domineren blijven. Soms is het dan al eens gedaan met geduld en medelijden en hebben de meestal veelal softer ingestelde mensen er soms danig genoeg van en begint er ergens een onderhuidse actie-reactie te broeden. Zonder alles al eens weg te zalven en vergeven, kom je er echter niet en zeker niet door overdreven eisen te gaan stellen aan je medemens...al zal dat in uitzonderlijke gevallen ook al wel eens nodig zijn. Emotionele dingen los je overwegend niet met cijfers op.

Toch zijn sommigen op zoek naar strikte ethische richtlijnen, die ze in woorden willen uitgeschreven zien...en sommige geleerde mensen onder ons, lukken daar in zeker mate in...maar uitzichtloos langdurig vergaan van de pijn, is niet nodig, abortus zonder levensbedreigende of andere fundamentele reden (incest...) evenmin, embryo's 'kweken' om ze daarna te vernietigen en te gebruiken om mensen mee te genezen ? ...nee je mag daar niet lichtzinnig mee omgaan, als waren mensen koopwaar.

Dat wat de dingen betreft waar weinigen mee in aanraking komen te staan. Menselijk-Filosofisch gezien is datgene wat een mens tot mens maakt, het geheel van verhalen die aan ons voorafgingen en die resulteerden in onze schepping...op deze creatie inspelen, dat zijn wij en dat doen wij, met een bepaalde evolutie in dezelfde of andere richtingen tot gevolg.

Naarmate we opgroeien (h)erkennen we bepaalde karaktertrekken, energieën van onze ouders bijvoorbeeld in ons eigen of helemaal niet en leren we ons door ons eigen gedrag van hen te onderscheiden, onze eigenheid te zoeken. Soms zijn ze het helemaal niet eens met ons en begrijpen ze niet dat wij als antithese eigenlijk hun onopgeloste tegenstellingen of conflict geworden tegenstellingen op een andere manier aan het oplossen zijn. Hoe vlugger we het plaatje doorhebben, hoe effectiever onze beslissingen zullen zijn, hoe beter we ons in ons vel voelen en al wat daaruit volgt. Om dat plaatje door te hebben moet je soms wel in scenario's stappen waar je al het positieve in jezelf aanwenden moet om in interactie te gaan met bepaalde dingen die je in mensen ergeren.

Dus, het leven is niet uitsluitend iets zoals een verkeerscode of een rechte weg zonder bochten. Schuld en boete, ongelukkig zijn, een mens doet het voor een stuk zijn eigen aan op emotioneel vlak althans,... het sociaaleconomische is een wat ander terrein dat door multinationals wordt gedomineerd en door de politiek gearrangeerd en in mindere mate, geregeerd.  13/08/09

192  De ziel van het sociale Titel had ook kunnen zijn ‘ de ziel van het socialisme’, maar dat is al een zo vaak verkracht woord dat de trauma’s de dag van vandaag nog voor veel verdeeldheid zorgen. Nochtans in het licht van de voorbije, huidige en toekomstige wereldproblemen heeft het de meer objectieve benadering van samenlevingen die het wil neerzetten nog bestaansredenen te over.  De asociale aspecten van de absolute vrije markteconomie neutraliseren kan je alleen maar als je een samenlevingsstructuur ontwerpt die de rol van een neutrale overheid opwaardeert. Alleen sociaal overleg binnen de krijtlijnen van een zielloze graaicultuur, die de gezamenlijke ontwikkeling van de wereld in de weg staat, resulteert in steeds grotere groepen die uit de boot vallen. Traditionele groen en sociaaldemocraten durven het grootkapitaal geen regels opleggen, de linkerzijde daarvan surft mee op de golven van het traditionele sociaal overleg of volksopstanden, zonder met alternatieve directieven durven te komen, behalve dan wanneer ze eigen groepspraktijken geneeskunde opzetten of nationalisaties van bepaalde sectoren eisen en andere initiatieven meer.  Ik weet het, de basis moet er rijp voor zijn en uit het stembusgedrag van na de eerste verkiezingen na de periode van 2008, die een grotere stroomversnelling in de geschiedenis had kunnen zijn, gebeurt dit maar in een beperkt aantal landen zoals Duitsland en voorlopig in mindere mate in Frankrijk en GB en andere. Is het wachten op een volgende meltdown van de banken of zijn de staatskassen in een volgende ronde van de neerwaartse spiraal van het neoliberalisme aan de beurt voordat men tot het besluit zal moeten komen dat men verplicht zal zijn om geld gewoon op een administratieve manier en niet op een speculatieve manier gaan te gebruiken ? Zelfs de politieke partijen links van het centrum en het centrum en gematigd rechts zullen op een dag misschien geen andere keuze meer hebben, willen ze vermijden dat de reactie op de door de uitspattingen veroorzaakte chaos hen in de politieke afgrond meesleurt. Het valt niet mee om in ’t Westen voor de werkmens op te komen, want zijn collectief bewustzijn wordt door persoonlijke en –werkomstandigheden en het grootste deel van de media, zo vernauwd gehouden dat de emotionele navelstaarderij en de opgefokte consumptiedrang die er een gevolg van zijn, bij te velen alles wat met kritische zin en innerlijke en sociale verdieping te maken heeft, in de weg staat. Zelfs de uitdrukking ‘voor de werkmens opkomen’ komt bij velen als oubollig over, zelfs in een periode dat men de pensioenleeftijd wil optrekken om maar een voorbeeld te noemen. De overheersing van de marktheerschappij als ideologie, heeft grote groepen in de samenleving tegen mekaar opgezet door de trouwste volgelingen ervan rijkelijk te belonen en de overige in allerlei rare statuten van mekaar gescheiden te houden, zodat er op de duur weinig ruimte voor klassenbewustzijn overblijft. Hoe welvarend en welzijnd zijn wij, hoe verburgerlijkt, hoe anoniem ?   Je bent werkloos en je hebt tijd om je af te vragen waarom…doe er dan iets mee en zoek informatie.  Je werkt al hard en het moet alle maanden harder. Je hoeft het niet te pikken, zelfs al kom je tot collectief verzet dat met meer geld maar niet met meer tijd wordt beloond. Je relaties zijn ook al niet gebaat met dergelijke omstandigheden.          

193 Paus begeeft zich op gevaarlijk pad '

Hebben mensen die met hun buurt, gemeente, provincie, land, naties...in vrede willen samenwonen eigenlijk een 'kerk' nodig ? kunnen ze niet beter samenkomen om het over zinnige teksten te hebben ?

De paus van het einde van het eerste decennium van de 21ste eeuw, overweegt van Pius XII een eind in de richting van heiligverklaring te brengen. Hoe haalt ie het in zijn hoofd om iemand die paus was ten tijde van het aan de macht zijn van de nazi's en iemand die deze niet veel in de weg heeft gelegd, te gaan opwaarderen ? Hij zou beter de progressieven in zijn kerk die inhoudelijk met teksten bezig zijn, ondersteunen en een plaats gunnen, in een hiërarchie die al eeuwenlang bijvoorbeeld de teksten uit de gnosis en anderen onderdrukt. 

Net zoals de Dalai Lama mengt hij zich op een verkeerde manier in de politiek en het zoeken naar aanknopingspunten met de moderne wetenschap of zelfs maar een vergelijkende studie met vertegenwoordigers van meerdere 'godsdiensten' samen, is aan hem niet besteed. 'God', en papieren standpunten blijven  struikelstenen, het leven als een in de richting van een meer en meer 'zin' evoluerend epos propageren, daaraan op een moderne en geëngageerde manier bijdragen...ver van zijn bed, dat alles. Voor wanneer i.p.v. moderner bijeenkomsten van gelovige mensen, een terugkeer naar de terugkeer naar Latijnse missen ?

 

194 De stilte die om antwoorden vraagt

 Een klein leeg boekje

, een leeg schriftje

't lag zomaar in een hoekje,

te wachten op invulling

antwoord op verstilling.

 Zo was ook ooit de kosmos

toen alleen d ‘onzichtbare stof bestond,

toen het hele kleine het atoom uitvond

toen d ‘eerste cel ons verloste uit alleen 'fysica'.

 De tijd vloog voorbij, al bestond hij niet.

Naast al die andere soorten werden wij.

Meer en meer verstand en inzicht...

en blij.

De gruwelen der geschiedenis

Ze sloegen ons vaak terneer...

was het alleen om de boosheid der leiders ?

Kwam het ook niet door zoveel meer ?

 In vele momenten werd uit natuur cultuur geboren.

Het meer en meer mens willen worden,

vele generaties gaven het al door.

 Uiteindelijk gaven we niet alleen mondeling goede raad.

Ook met talrijke geschriften deden we onze baat.

Nu alle geschriften soms tegen mekaar nog vechten om 't gelijk...

sommige beoefenaars althans,

proberen we het hier en daar eens zonder harnas en kadans.

 Voelen met wie omgaan zoveel makkelijker lijkt,

ondanks al die verplichtingen uit een andere tijd.

 Al heeft in hoeverre persoonlijk diep omgaan met...

ook zijn grenzen...

we zijn hier om uiteindelijk te worden...meer mensen.

 

 

 

 

195 Denkoefening rond bewustzijn

 HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

 IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONderBEWUSTE ENERGIE

ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN, bij benadering van 'nul', ontploft, afsterft, in straling overgaat

MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

 HET SPIRITUELE =

=IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

=DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

=BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

 NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

VANUIT EEN +-EVENWICHT KAN ’t POSITIEVE WEERSTAAN ALS HET dan ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

TOTDAAR DE THEORIE.

 IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND passief ondergaan

…en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

 

HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING EN EKONOMIE.

UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

…EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE rol van de GROTE

HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET

in VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

VERWEER ERTEGEN OOK

IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

WORDT JE positieve zelf, met het goede dat aan de basis van alle progressieve veranderingen ligt, verbeter je je eigen stukje wereld en die van steeds meer anderen dan. Stop de verspreiding van onverdraagzaamheid die in haat eindigt.

 196 Mekaar graag blijven zien. Verbondenheid.

 in platonische zin, los van de volledige liefdesrelatie die je met iemand hebt : buren, familie, kennissen, vrienden, mekaar een warm hart toedragen...de diepten van begrip leren doorgronden, zonder slaaf van iemands 'loeten' te worden...belangrijker dan kerstcadeaus...vandaaruit naar beleving van filosofie, cultuur, politieke stellingnamen, solidariteit toe, over de regio's en landsgrenzen...belangrijker dan kerstcadeaus...in deze wereld die georganiseerd is op economieën die maar moeten blijven groeien opdat iedereen een inkomen zou hebben...een maatschappij zou moeten gestoeld zijn op het leren begrijpen waarom wij hier met z'n allen rondlopen, over de dood heen...prettig weekeinde

Zegen je nieuwe jaar ook zelf.

 197 Evenwicht op een bevroren spiegel.

De massa kleurrijke bladeren naar de bodem gezakt.

Nog maanden en het stuifmeel zal weer drijven.

Wijl vogels hun nesten weer zullen wonen in groen.

Ondertussen mijn kachel met het dode hout stoken.

Wachtend in de hut, op bezoek van 't internet.

Wezenlijke ontmoetingen, ook in 't niet virtuele.

't Beste in 't nieuwe jaar vol van weer zingeving.

In al zijn verschijningen en linken.

Dankbaar en sterkte behoudend.

198 De tekenen overleven hen.

 Er was dat moment, onlangs; wijl ik buiten op mijn winterstoel zat. Een paar uur eerder had ik een gedicht over mijn vader ergens in een prozatekst gebruikt. Ik observeerde de natuur, de natte verkleurde eikenbladeren die in de kale boom op een ravennest waren blijven hangen. Ik streek enkele keren met mijn rechterhand over mijn linker. Een paar seconden later, realiseerde ik me dat onze ouwe dat vroeger ook deed. Zijn aanwezigheid was op zijn vroegere vorm na, net ietsje minder duidelijk present. Nu. Net als een paar ochtenden terug, toen ik me de koffiegeur in de cabine van zijn kamion op weg naar Duitsland herinnerde...zo ineens, zonder aanleiding. Gewoon maar om aan de eenheid in verscheidenheid te herinneren, aan het verhaal dat samen met het leven, toen het net boven het niets uit, aan zijn tocht begon. Het leek net of de diversiteit van wezens voortdurend wordt uitgebreid naarmate het theaterstuk van het leven andere personages nodig heeft. En toch zijn we aan dezelfde scenarioregels gebonden.

Lezersreactie rond bewustzijn als straling

In verband met één van mij stellingen op deze blog, kwam er een reactie, de stelling is de volgende :

"is er een vorm van energie die onze reis tussen straling en cel niet heeft nodig gehad om ons bewustzijn te evenaren"? ("is there an energy that did not need that voyage between radiation and cel to reach the same consciousness as ours?"

de  reactie : "Ik leid af uit deze uitspraak dat energie = bewustzijn, ik vind dat energie = straling, dus vind ik logischerwijze dat bewustzijn = straling. We splitsen alles op en delen alles in, maar ons bewustzijn en lichaam zijn uiteindelijk dezelfde energie/straling in fijnere of grovere vorm. Wat denkt u ? Beste groeten nog."

Antwoord : "Ben altijd blij met één van die zeldzame reacties van mensen die hun aanvoelen met het grotere geheel der dingen niet kwijt zijn. Ik begrijp je redenering. Bewustzijn is inderdaad straling en straling is energie.

Het axioma van waaruit mijn eigen favoriete uitspraak vertrekt, is dat iets kleiner of gelijk aan nul niet kan bestaan, want dat ze de zinloosheid (iets zonder vorm, zonder inhoud benaderd) Dus daarom mijn uitspraak, datgene waarnaar zovelen zoeken en hetgeen ze 'god' noemen, is eigenlijk het tegendeel van wat nihilisten beweren : zinloosheid kan niet, je kan door het principe ' ZIN' zelf te verwerpen wel een pak absurde energie genereren en in stand en vermeerderen...maar die energie is uiteindelijk ook aan de wetten van 'zin', 'zijn' onderworpen en evolueert gedwongen naar zijn tegenpool of valt uiteen.

Zijn er nóg vragen ? U kan mij steeds meer antwoorden helpen vinden !

 

 

 

 

 

 

 

Leren beseffen wat 'de geest' is.

199  Spiritualiteit is...

 Je kan spiritualiteit op miljarden manieren uitdrukken...

 spiritualiteit is ...

***het kunnen genieten van het onbestaande niets, te midden altijd iets

***zijn de ogenblikken waarin blikken mekaar voelen, niet alleen mekaar bekijken

***is het soort durven dat overdreven egodenken overschrijdt en solidariteit wordt

***is mensen die je via negatieve emotionaliteit willen overdonderen, handelend overvleugelen

***is ook economische uitbuiting bewust afwijzen en maatschappijkritisch denken

***zijn die dagen dat je je zo goed voelt, dat bepaalde periodieke stukjes van je levenspuzzel je aangereikt worden, zonder dat je teveel tobben of lijden moet

***zijn ook de zware dobbers in het leven

***zijn de echte dromen en de echte beelden en het echte voor aanvoelen

***is de wetenschap dat gepast zwijgen veel energie vrijmaken kan

***zijn de toppen van nederigheid, gespiegeld aan de pieken van eigenwaarde

***is vanuit veelzijdigheid inspelen op de rol die van je verwacht wordt

***is weten dat rechtvaardigheid meestal op lange termijn werkt...en waarvoor spiritueel 'geloof' dient

***is hopen dat het geplande positieve grote oogst voortbrengen mag

***is het als negatief aangevoelde niet eindeloos herhalen, maar analyseren, ontmijnen en omkeren

***is de theorie tot in de fijnste vertakkingen in de praktijk aanvoelen kunnen

***is weten dat je geen meelij moet hebben, maar door soms mee te lijden, 'ervaart' en begrijpt , zodat nadien anderen beter zouden kunnen begrijpen ( kan je niet blijvend blijven doen)

***is aanzetten geven opdat de zin van 't leven begrepen wordt

***is machtsstructuren door soepele tactieken in een dwingend alternatief ombuigen

***is weten wanneer vertrekken, wanneer ophouden, welke snelheid, welke tijd...is soms ook niets van dit alles weten, maar kunnen licht blijven, vol vertrouwen je weg gaan...echt geloof

***is geen negatieve straling laten vertrekken, alles en iedereen speelt z'n rol

***spiritualiteit vertrekt van een goede innercommunicatie met jezelf

In feite kunnen we onze zoektocht naar de zin van het leven aanvangen door te beseffen dat iets alleen maar kan bestaan als dat een zin heeft. Waarom ? Iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan...elke vorm van materie die een ruimte kleiner of gelijk aan nul wil innemen, ontploft. Het is net er net mee zoals met de big-ban (of big-bangs) van de geschiedenis van het universum. Teveel druk op één punt doet alles in de micro en macrobeeld ontploffen. In welk stadium we ons ook bevonden of bevinden ; ster, atoom, cel, zelfs onze relaties...teveel druk maakt altijd andere evoluties mogelijk...als deze evoluties het vorig bewustzijn verbeteren...zeggen we dat ze zin hebben gehad.

De natuurwetten hebben de ideale omstandigheden gecreëerd opdat het biologisch leven echt van start zou kunnen gaan. Na de big-bang was er niets dat je kon aanraken...alles, wij oorspronkelijk dus ook waren na energie onder druk, gewoon dus 'straling'...die mekaar ook eigenlijk al 'raakte'.

De materie bestond dus oorspronkelijk alleen als verschillende vormen van straling. (In 't Nederlands is 'stralen' er 'goed en gelukkig zien uitzien' eigenlijk...'energierijk'.)

Het zijn de wetten en de pogingen van de straling die het eerste atoom voortbrachten en daarna de planeten en klimatologisch ideale omstandigheden om de eerste cel enz. te 'scheppen'. Het is werkelijk een formidabel verhaal dat ieder maar voor zijn eigen eens moet bestuderen.

Als je dan nog eens in een bos komt, realiseer je dan met welk een snelheid de aarde onder je voeten

door het universum reist, in de richting waarheen ze 15miljard jaar geleden geduwd werd. Heel dat wonderlijke verleden , al die wijsheid die de eerste cellen in zich droegen nog vóór ze zich leerden delen...ze bestaat nog altijd op het moment dat je dit leest. Als we sterven wordt een deel van ons weer mineraal..., maar de straling verlaat ons lichaam. De studie van de manier waarop we observeren en interpreteren en enkele persoonlijke ervaringen die ik NIET 'mystiek' zou noemen en wat studiewerk...leiden me er toe van te geloven dat onze levens niet alleen een sociale betekenis hebben...maar dat we ook op het persoonlijke vlak interageren om voorwaarden te scheppen die ons korter bij ons onbeschadigde 'ik' brengen...bij onze ziel. Onze ziel is niet alleenlijk het genetische erfstuk van de eerste cellen...maar de al eeuwig durende verrijking van de eerste originele straling geboren uit de druk van niet 'niets' te kunnen zijn...het niet zonder vorm kunnen.

In feite, is niet alles wat bestaat één ziel ? We zien God als de ideale abstracte persoon die alles controleert, maar eigenlijk is het doel van onze evolutie, van onze missie om de wereld tot een plaats te maken waar het goed leven en werken voor iedereen is...en om uiteindelijk meer tijd te hebben om de verschillende manieren waarop we betekenis aan ons leven geven, met mekaar te vergelijken.

Aan iemand die in reïncarnatie gelooft, zouden we kunnen uitleggen dat de kans dat iemand onder ongeveer dezelfde omstandigheden als ongeveer dezelfde kombinatie terugkomt misschien eerst na duizenden big-bangs terug lukt...en dan weten we nog niet of er buiten het universum niet nog andere universums met andere big-bang cyclussen bestaan. Reïncarnatie is alleen volgens rechtstreekse afstamming mogelijk denk ik en eigenlijk zijn we een mix die een beetje overal ter wereld verspreid is, zonder dat wijzelf daar ooit kwamen. Wij zijn zelf de kapitein van die doorgegeven mix en we moeten ons hart leren volgen, niet de lijn van hoeveel geld we kunnen verdienen (alhoewel de 'voorzienigheid' zal ik maar zeggen die truuk ook gebruikt). We moeten ook NIET de lijn volgen van hoe we ons moeten wreken op iemand anders. We moeten onze filosofische en politieke, religieuze en sociale verschillen en negatieve emoties overwinnen...alle negatieve dingen uit het verleden moeten we vergeten en vergeven...we moeten ons focussen op het heden en het goede voor de toekomst willen.

Stof en geest zijn altijd één geweest. De materie was energie en energie wil altijd de mogelijkheid tot schepping en evolutie. Zelfs als energie zichzel vernietigt of men ze vernietigt, verkrijgt men alleen een verandering in energie. 'De zin van het leven' is iets dat altijd bestaan heeft.

De reis van natuur naar cultuur is heel lang geweest. De stof bevat energie die de ontwikkeling van meer spiritualiteit mogelijk heeft gemaakt...de oorspronkelijke stof was altijd de totaliteit van verzamelde geestelijke energie tussen twee big-bangs in. De eerste zin van het leven is altijd de groei van spirituele energie geweest. Al die krachten zoals temperaturen, afstanden, snelheid, druk en tijd...al de bewegingen van atomen en cellen...het diende altijd de groei van spirituele energie. Dat is altijd zo geweest. Onze ziel is niet alleen samengesteld uit de elektronen van onze cellen in onze hersenen maar ook uit de atomen van onze andere cellen en is verbonden met de geest van het universum. Al onze cellen hebben een specifieke functie en bewustzijn die een dag als de ziel zich uit het lichaam begeeft, overgaat in het geestelijk geheel.

De vraag 'wie zijn we' kan worden beantwoordt met 'vanwaar komen we'.

Deze vraag is niet alleenlijk een monopolie van de religie. 'Religie' komt van het woord 'verbinden', 'relier', 'combination'. De verbinding tussen wetenschap en filosofie, politiek en psychologie, helpt ons beter te begrijpen wat de eigenlijke zin van het leven is. Het 'geloof' baseert zich zowel op een eerlijke glimlach (straling) als op goed gekozen woorden (geluid) als op muziek of alles wat je met je handen aan de aarde verandert...het antwoord naar de zin van het leven is niet alleen intellectueel te geven, bedoel ik maar.

In feite zijn diegenen die zich afvragen of er een God bestaat teveel met de volgende vraag bezig : 'bestaat er een energie met minder of meer of dezelfde soort bewustzijn, die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om onze graad van bewustzijn te bereiken'. Welk een energie is er vóór een big-bang aanwezig...de verrijkte energie van een vorige big-bang-cyclus, van ontploffing tot en met weer in één punt samenkomen...of altijd dezelfde uitgangspositie energie ? In beide gevallen is 'God' steeds opnieuw de her verzamelde of aangegroeide energie, noem het bewustzijn, na één big-bang-cyclus als het universum of een deel ervan, weer ineenstuikt tot één punt met onhoudbare druk.

Het ziet er dus naar uit dat de eeuwige schepping van energie altijd herbegint met niet niets of niemand te willen zijn. Dat wil ook zeggen dat indien iemand sterft iemand ook een nog stoffelijke geestesvorm aanneemt...of moeten we 'behoudt' zeggen (?)... een vorm waarvan we nog niet veel weten...al weten we al veel over 'straling'. Straling is dus de originele vorm van de ontwikkeling van het begin en einde van het leven. Straling is de originele vorm van alle combinaties van vormen die energie kan aannemen en die zich tussen al wat er tussen twee big-bangs gebeurt verzamelt voor een volgende ronde. Misschien wil die straling altijd weer iets op een hoger niveau beginnen of gewoonweg opnieuw beginnen en andere ingebouwde toevallen of voorbestemmingen om ondoorgrondelijke redenen weer een kans geven. Wat mensen dus 'god' noemen is eigenlijk het verlangen naar meer en meer bewustzijn. Zijn het Einstein en anderen en hun boeken en erfenis die me dat doen concluderen...of was het hun straling die me naar deze besluiten leiden ? Wie weet ?

Beter dan onszelf op te delen tussen klassieke godsgelovigen en new agers en 'ongelovigen' (die ook in iets geloven, want 'niets' bestaat niet...beter dus dan ons op te delen in talloze opsplitsingen en hun onderverdelingen, ware het van met de praktische dingen om de wereld beter te maken een serieuze aanvang te nemen.

Waarom hebben we nog geen politiek systeem ontwikkeld dat onwetendheid, oorlog en armoede, honger en werkeloosheid, zinloosheid...overbodig maakt ? Waarom brengen menselijke relaties nog altijd zoveel angst en pijn met zich mee ? In één vraag gesteld : ' waarom heeft de mens nog altijd zoveel problemen met woorden als 'god, geld, geschiedenis, dood of waarden als vriendschap, familie, verlangen...' ? Ik denk dat dat voor een stuk komt omdat we er zich al voor de ejaculatie een heel bewuste strijd tussen de genen voortdoet... een strijd die leidt tot het aangaan van coalities van genen...alsof ons verleden het heden constant in de toekomst wil vertegenwoordigt zien...niet zonder 'betekenis' wil worden...maar altijd de lessen wil leren die nog niet geleerd werden. Daarom lopen wij hier rond en zijn we zoals we zijn.

Andere essays dan diegene die hier gepubliceerd zijn (bijvoorbeeld het stukje ‘doodongewoon’ over een ervaring tijdens de verassing van een collega zaliger,  kan U vinden op https://www.filosofischverzet.be   met naar het einde toe een aantal Engelse en Franse vertalingen van bepaalde essays

200 het 'bestaan'en het 'bijna niet bestaan'

het bestaan

Niet-bestaan is het enige dat niet mogelijk is. Wat kleiner of gelijk aan nul dreigt te worden, spat uiteen.

Sterren, atomen, cellen, individuen, gemeenschappen...allemaal verbonden...inhoud en druk bepalen hun evolutie.

We hebben altijd bestaan. We gaven meer en meer uitdrukking aan het oer bewustzijn van de verschillende soorten materie waaruit we voortkomen en die ons in stand houden.

Het verleden, in het heden gegrift, doorgegeven ...we proberen het voortdurend te polijsten...maar we gebruiken de werktuigen daartoe maar matig. We rekenen nog te weinig af met negatieve emotionaliteit, interesseren ons maar matig voor geschiedenis, kennis, cultuur en moeten oproeien tegen het gareel waarin de wetten van de speculatie en platte overconsumptie ons gevangen houden.

Naargelang ons genetisch verleden leveren we allen een individuele en interindividuele strijd om onze eigenheid daarin te ontdekken. Afhankelijk van onze levensomstandigheden en de personen waarmee we worden geconfronteerd, doen we ons best om met de ons toegemeten sterkte weerstand te bieden aan alles en iedereen wat de groei van ons bewustzijn in de weg staat. We kunnen dit groeien slechts afhankelijk van de evolutie van anderen. De inzet van hen die de politieke situatie van de wereld begrijpen is voortdurend afhankelijk van het gemiddelde politieke bewustzijn.

Allen die zich in hun persoonlijke relaties ongelukkig voelen zijn afhankelijk van de emotionele evolutie van anderen...en van hun eigen evolutie ook natuurlijk.

Zij die stierven, inbegrepen de eerste cellen miljoenen jaren geleden...wel, in feite bestaan ze nog altijd.

We waren en zijn met z'n allen samen één voortdurend uit mekaar vallend wezen.

We verdwijnen op genetische manier in een voortdurend opbouwen van oude tot nieuwe gegevens. Als we in de andere ook meer deeltjes van ons eigen zouden zien, zouden we misschien meer in mekaar geïnteresseerd zijn.

Voor het dier is het leven een les in overleven...voor de mens zou het leven op termijn ook nog meer en meer een les in goedheid en belangeloosheid moeten zijn. Kennis opdoen. Het beleven van positieve emoties.

Niet alleen de praktische dingen van alledag leren verwoorden zou meer een meer een dagelijkse kunst moeten worden.

Verdwijnen we niet na onze dood in de zwarte gaten van de mikrokosmos waar het geestelijke humus voor de volgende generaties zich ophoopt en waar ons op basis van onze verdiensten een verdere ontwikkeling te wachten staat ?

201 evolutie van  het oer bewustzijn

Eerst was ik supersnel...straling weet je wel. Toen begon ik te vertragen...atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te prullen...en dra zaten we met moleculen. We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al als atomen...maar nu was 't gedaan...want er zaten celletjes aan te komen.

Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met seks begonnen experimenteren.

Van die celletjes seks kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was 't niet gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in 't begin niet in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen.

Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen. Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van de ene gordel naar de andere getrokken...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.

Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit content waren met zomaar genoeg of een beetje...ze wilden stamhoofd, koning, beursspeculant en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen.

Zo werd dus het geld, de duiten, geboren...en hoe meer er werd gevochten om die duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten.

Toen vonden de nooit kontenten  dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden misschien wel goed voor...maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan...de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald, prachtig beschreven, soms dwaalspoor.  Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been.

't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-kontenten; maar was het al niet te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot collaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren.

Waarom zouden we voor hun onzin blijven creperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam. De ene keer riepen ze "'t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan". Dan weer "pak ze "want ze lezen de Koran. Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie.

202 In memoriam

afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een verzoener van mensen

afscheid van een werker, een doener

afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

afscheid van een ondernemer die werk schiep

afscheid van een gelovig man in vele vormen

afscheid ...en toch geen afscheid, maar een her-verwelkomen

verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

verwachting hem nog dikwijls te citeren

verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

verwachting van een steeds betere wereld

verwachting van hem in ons eindstation weer te zien

-voor pa

 

+Waarom, waarom alleen verdriet...laten we ons ook verheugen...want zij die haar hele leven lang licht was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden...licht,...energie...zondermeer.

Haar grootste wens zou zijn geweest...en zal zijn...dat haar naasten nu ook in haar plaats 'licht' voor hun naasten zouden verspreiden. (voor de Peet van C uit R.)

+"Een bekwaam man, een man van z'n woord, een man die deed wat van hem, van ons verwacht wordt; ging van ons heen." voor P uit MW

+ "Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan. Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedige leven en het schone dat er uit voortvloeide" voor MD uit MK -----+"Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist...dat weet ik uit de weinige momenten dat ik met hem contact had..." voor vader van VWR

+"De dood is misschien ook gewoon muziek zonder noten. De dood zijn misschien kleuren en energieën in de anti-materie, die wij amper kennen. Is er nog een wisselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel andere dingen meer ? (zomaar)?

+"Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is 't hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd. Werken deed ons allebei deugd. Op 't veld, in 't magazijn, waar het ok mocht zijn... samen hadden wij het dikwijls heel fijn. Je was zowel soms heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield is iets dat jou eert.

Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde.

Je bent me er eentje geweest. Vier nu maar eeuwig feest ? for ever aerts C uit MK

+"dagboekerige ziel impressies : een paar bloemetjes uit de linker -en rechter pot van vaders ouders getrokken en tussen m'n handen verfrommeld en de reuk opgesnoven...grootvader verdiende een betere foto, één van toen hij nog niet ziek was. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je der heel veel kende, krijg je het gevoel 'wat een pak mensen heb ik al zien passeren'...ieder individu roept bepaalde dingen in je op...wat misschien niet zo goed mogelijk zou geweest zijn als je niet zo vroeg alleen, maar op een druk kerkhof wandelen zou.

Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen...het heden en verleden samen, is de ware aard.

De toekomst, iedere wording van ware aard." over, voor ? allen

+"over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen te midden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen...moet zo stil en diepzinnig zijn...dat woorden niet meer nodig zijn." moeder van S

+"Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak 'vergezeld' de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem echt kennen tijdens het fruitplukken en z'n zachte aard en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn. EVER ARD...in die zin leeft hij for ever"

+"geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door. Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken...bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers"

+"Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen...de verwondering om hem blijft.

Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben. Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk...ook in het vervulen van onze functie naar diegenen rondom ons" zomaar ? ? ? ?

+"Woorden voor hem. W. luister even, zoals op zo'n hele stille avond met alleen maar het licht van een kaars. Nu je door een ...toeval aan een andersoortig bestaan begint ? Nu we je stoffelijke verschijning zullen moeten leren missen. Nu je, zoals nooit tevoren in ons aanwezig bent. Nu er, nog meer dan vroeger 'iets van jouw in ons' de werkplaats of de trainingszaal vult.

Nu je familie en vrienden en vriendinnen rouwen...en hele dagen en nachten lang van 'inwendig communiceren met jouw' zijn vervuld. Nu de hele streek zich je jovialiteit herinnert. Nu je geliefde een deel van het sterke en zachte van de man die je bent gaat leren missen.

Nu wij allen aan je denken en wenen. Nu de jeugdbeweging van jouw verantwoordelijkheid zal blijven leren. Zeg ons nu voortaan op een nieuwe wijze wat we door ons geloven in jou willen 'vernemen' : dat we je nog zullen kunnen voelen , dat we je binnensmonds om raad kunnen vragen, dat je tot onszelf nog mag spreken in de taal der symbolen en die van de intuïtie...en niet alleen op momenten dat we bezig zijn met stommiteiten te doen, dat we nog een eeuwigheid lang mekaar tot gezelschap mogen zijn; zoals een weinig gedichten over weinig mensen heel veel over velen uitdrukken. Onze pijn zullen we loslaten, ons goed gevoel over jou is zo onverwoestbaar en eeuwigdurend als alle elektronen in de aarde, het water, de lucht en het licht dat zijn. Schijn nu over ons, nu je ook een stuk terug licht geworden bent, want het kan hier beneden niet alleen 's nachts serieus donker worden. voor WS uit MK

+uit 'voor RC uit T' :" Het timbre van z'n stem die op een wijze, zachte manier overtuigen wou, zullen we nu moeten missen. Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil.

De duif op z'n schouder, gewend aan z'n roepen. Hij heeft hoge daken beklommen en velen in de diepte van hu ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en was door eigen ervaring R-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter HDC begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van 't woord. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en 't ben ik nu die hem hier nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven.

+uit 'Dank je J.' : "Misschien ben je vandaag op je koffie en koeken meer aanwezig dan ooit.

Als onze geest volgroeid is, wordt hij zeker wel in een andere dimensie geboren.

Alles is immers overgang, vanaf de eerste cel tot en met het fenomeen 'mens'...en zijn tocht naar meer bewustzijn over het waarom van dit leven.

++++Speciale ervaring bij de verassing van een collega : zie prozastuk 'Doodongewoon' zal later worden afgedrukt (MVT uit E) en het aansluitend theoretisch stuk met als hoofpersonage de 'antimaterie

++++"Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe" Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe...en ...blijf erin geloven. Die krachten bestaan.

Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun dragers, de elektronen dat zijn. Ik geloof niet in dood, alleen in het leven...dat een energievorm is die altijd in andere vormen overgaat... enz (voor broertje vd Zingende Vlinder)

+++Doet iedereen hier ervaringen op en leeft in de richting van z'n dood, het moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die deel zou kunnen gaan uitmaken van de verder evolutie van de levenden hier ? Wie , hoe, wat, waar gaat helpen; kan niet vanuit een detail vanaf 'hier' geraden worden, alhoewel hun hier misschien alleen ook hun hier is, vanwege hun genetische wortels. Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier 'sterk' moet worden en de waarheid in z'n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn. Of komt dat allemaal slechts de genetische erfgenamen toe en daarmee uit ? Zou een 'omnitalent' qua inzicht een dergelijk breed gamma aan 'intuïtie' verstrekken aan vele mensen, organisaties... ? Wachten wij onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden na onze dood; we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven.

Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan uit de voortzetting van voorouders. Alleen op die Manier keren wij biologisch terug.

If this is wrong only one thing can be wright : we return to the simple, uncomplicated consciousness of minerals, air and light or the fire in the elements. Our biological cells we 'inherited' (in fact a wrong word, because we 'are' those cells) and the spiritual part of us (the consciousness of those cells) is one with those cells, so we can pass them on.

In fact , all things that are and all things that happen and all beings that exist, share one purpose : the evolution of the soul...but when the soul dies, the embryo, the spirit is born ?

+gedicht voor het zachte dat tante Julia in ons achterliet

iedere lente als de fluweelzachte jonge blaadjes van honderd verschillend-kleurige bomen ons van het goede in de mens doen dromen;

en ik hun vorm en wezen dankbaar zoen, als een kolibrie met z'n lange snavel in een bloem, klopt m'n hart om al die mooie vormen

 ook dit voorjaar, bij het maken van dit gebaar, wordt het zware draagbaar

Ze is al een tijdje 'weg' ons Juliaatje, maar bleef voor ons het zacht mamaatje;

wat we in haar niet meer terugvonden, bleef in ons, ongeschonden

haar ongeschonden jong meisjeshart, zit al enkele jaren onverward, zonder smart

als onzichtbaar, maar innerlijk voelbaar stuifmeel vervlogen

zalig togend in de hemelen in onze lijven, hoofden en daarboven

 onze familie heeft in zich een hele zachte 'touch';

al het zware dat dit aantrekt te willen dragen, wordt op termijn echter 'to much'

het doet onze lichamen op de ene of andere manier verslijten;

doch de herinneringen aan hetgeen iemand in ons deed verblijden,

zullen voor altijd, ons soms sterkend, bij ons blijven

 al schrijf ik nu nog duizend woorden over haar

't is niet nodig, want ik voelde me altijd al zonder woorden kort bij haar;

zo warm en gezellig om bij te zijn, net zoals bij mijn grootmoeder;

haar lach en warme ogen in Hofstade aan 't strand...oh eeuwig behoedster

een vrouw met een uitstraling, een geborgen gevoel,

sterker dan duizend winterse Leuvense stoven, heeft met een pijn, evenredig aan de diepte van haar levenswortels, lichamelijk strijdend tussen ons mogen uitdoven. Zelf in haar kasteel in Glabbeek-Zuurbemde aan het zure 'Ende' was ze soms nog 'Glad'-beek-'blij' in haar aardse ende.

Moge ze in ons ook tot de laatste onzer dagen kabbelend als een beekje ;

die menselijke vreugde in haar specifieke vorm blijven aanvoeren;

vanuit de bron waarbij heel het mensenavontuur begon.

 Voor Julia,

Geboren op ’t einde van de eerste wereldoorlog

Gestorven bij ’t begin van hopelijk de laatste

Voor een stuk van ons heengegaan in de warmste MAart in 85 jaar

 

+Herinneringen aan Willy de misdienaar, de bakker, de brouwer, den humorist

Als een braaf manneke met kortgeknipt rond haar,

keek hij door het hek aan de poort van het Boechout aldaar.

Als oppermisdienaar leerd hij me op woensdagnamiddag nog het Latijn;

zoals alle talen soms ontoereikend voor de pijn van het zijn.

Hij genoot van het leven, het bakken van brood;

tussen menig pot en pint een vrolijke noot in nood.

Hij leerde me ook biljarten in 't café bij Polle;

deed me voor hoe je best niet achter de meisjes moest hollen.

Als hij ergens onder de mensen kwam, kwam je een levensgenietende flapuit tegen;

waar hij iets zei, werd er niet langer over vanalles gezwegen.

Nadat hij ons zijn brood had leren eten; waarvoor onze dank,

wilde hij ons daarna bekoren met zijn discount in drank.

Hij werd de nieuwe Pieeh de Brouwer van 't dorp;

zo moesten we voor onze dorst niet verder dan een steenworp.

Maar zoals voor iedereen dienden andere uitdagingen zich aan; om anderen te helpen , hoewel hij wist dat ze hem niet allemaal even goed zouden afgaan.

Al raakten we het spoor van zijn doen en laten met de ongenadige tijd kwijt;

Bij het ophalen van herinneringen hebben we ons dikwijls over hem verblijd.

Zoals die keer dat 'André van Halvernegen' bij Polle kwam binnengestapt...

"Dré van Halvernegen al hier en ’t is alleens geen acht uur" werd toen door hem gegrapt.

Hij streed zijn gevecht met het overleven moedig voort; achteraf is 't natuurlijk

altijd spijtig dat je van iemand niet veel meer hebt gehoord.

Willy je was veel meer voor ons dan een 'de Witte van Venusl'die ons miswijn leerde drinken; we zullen nog aan je denken als we op je hemelse rust klinken.

Een kop als de jouwe gaat niet zomaar uit onze gedachten;

kom ons daarom in 't café bij Sint Pieter maar opwachten.

Ooit schreef ik over jouw een kort verhaal over wat we in onze jeugd deden;

nu je vanboven alles kan zien, moet je 't eens komen lezen.

Je hebt wel niet de ouderdom van je grootmoeder gehaald, maar in een droom

zei ze me dat ze blij is dat het je nu beter gaat.

Amuseer jullie allemaal maar goed hierboven, en doe daar misschien wat hemelse wijsheid op; wij blijven hier in het goede van diegenen die je achterliet geloven.

Geloven is niet één of ander kerkelijk werk, maar al datgene wat je hier binnen bepaalde perken voor mekaar kan doen, vOOr de zerk.

Jij hebt hierboven niks te vrezen,

Je hebt ons op je typische manier het beste van jezelf willen geven.

En als dat zoals bij iedereen eens niet lukte, 't is je ruimschoots vergeven.

één van de velen die de warme, gulle mens in jouw mochten kennen.

Lopen we hier daarvoor tenslotte niet allemaal rond ?

 

+DE DODEN

°°°°°°°°°°°°°°°°

hebben DE DODEN ALLEEN VIA GENETISCHE WEG IETS MET ONS TE MAKEN ?

MET DE REST HEBBEN ZE toch GEEN ZAKEN ?

DAT ZE ZICH ONDER MEKAAR MAAR VERMAKEN.

Of laten we ze hun anti-materie zijn maar gunnen, nu ze zich weer tot verschillende stoffen moesten laten verdunnen.

IK BEN BENIEUWD NAR WAT ZE MET SOMMIGE DROEVIGE FIGUREN HEBBEN AANGERICHT

DEZE VERSCHILLENDE GRADATIES VAN LICHT,

VERZAKEN ZE DAARBOVEN OOK AL AAN HUN PLICHT ?

OF KRIJGEN DIE TRIESTIGAARDS DAAR OOK NOG EEN SOORT GEZICHT

OF HEBBEN ZE ER TOTAAL NIETS MEER AAN GEWICHT ?

OF KUNNEN ZE ALS STRAF MET HUN LICHTLOOS GEWICHT

NIET MEER AAN DE ENERGIE VAN HET GEDICHT ?

(zie ook 'er was dus toch leven na de dood)

 

 Gusta, voor jou deze woorden

Hoe mooi, als een leven zo geslaagd is.

Hoe je dat deed ?

Alledaags diepzinnig zijn.

Direct in je manier van spreken, de tijd nemend.

Op een hele betrokken manier converseren.

Moeder, grootmoeder, weduwe, medemens.

Stille getuige van de niet altijd vreedzame geschiedenis.

Uitnodigen om deel te nemen aan je diepmenselijke warmte.

Dat onbaatzuchtige zachte dat je te bieden had.

Hebt. Weet je nog de manier waarop ik jou m'n troost overbracht.

Toen je het had over m'n bompa die op bruiloften en in de schuur 'preekte'...

zonder pastoor te zijn, zoals je zei.

Je gelaat, je blik bracht Eurazië en duizenden jaren menselijke migratie

zomaar naar Meensel...Oosterse wijsheid in 't Westen.

Moet je m'n foto's over Schotland nog zien nu je weer een stukje de wereld bent ?

In een fractie van seconden en langer zal je ons soms nog bezoeken...

waar we ook naartoe mogen reizen of zijn...

we zullen je zien tomaten pellen, buiten op een stoel, of taart aansnijden.

Poëtisch traag je vragen stellend, kort antwoordend, polsend.

Weet je Gusta, onze digitale moderne wereld heeft veel Gusta's nodig,

met de spontane warmte van het zuiderse;

mensen die na een gesprek op 't kerkhof zeggen :

"komt ge ni mee een zjat kaffee drinken jong".

Babbelen over dingen die mensen in hun eigenste belangrijk vinden.

Geen commercie of goedkope achterklap of over liefde als iets uitsluitend fysieks.

Zo zal je ook blijven opduiken in onze geest... .

Verleden week, een avond toen je in 't dorp niet meer was,

trok er een soort mist over de weiden naar de vijver bij jou vanachter.

't Dorp staat een hele week stil bij het verlies van vier van z'n mensen.

Gisteren getuigden de kleuters op het schoolfeest van blijheid ondanks alles.

Je hebt je moment goed gekozen. Rust in vrede mooie mens.

voor een man met zijn eigen heel eigen karakter

Een vader.

Eens nog een jongen.

Vóór jullie blij werden verwacht.

Dan iemand die jullie hielp groeien.

En ineens een paar knieën om op te stoeien.

 

Je vader.

Eens een man die in slaap heeft gezongen.

Vóór dag en dauw alles mede in orde bracht.

Dan iemand die soms ook opvrolijken kon.

En beetje bij beetje het gezin dan ontspon.

 Jullie vader.

Eens de geliefde melkboer en zijn ronde..

Vóór hij kippen en eitjes, fruit voortbracht.

Dan al zijn jaren in de melkerij.

En jullie hem vaak mee geholpen, dichtbij.

De vader.

Eens... het generatieconflict begon.

Vóór elke tijd anders bedacht.

Dan later, iedereen had iedereen beter begrepen.

En hij, op eigen tijd en tempo van tussen genepen.

 

 Voor de FONS VDP

Een man.

Eens zelf jong, speels, ongebonden.

Vóór het leven van toen voor hem werd bedacht.

Dan opgroeien doorheen stomme oorlogstaferelen.

En hij, los van jeugd, om het leven via zijn geliefde verder te geven.

 Een man en een vrouw.

Eens zij aan zij, meer dan vijftig jaar soms jong.

Vóór alles 'bijeen', soms beetje hart, soms heel zacht.

Dan ondertussen de klein en kinderen , anders beleefde andere tijden.

En zij met een gans offensief om d'ouwe dag mee te verblijden.

 Een mens.

Eens gaat eenieder van ons heen.

Vóór ergens iets anders dat roept en trekt en wacht.

Dan...dat zullen we dan wel zien en voelen.

En af en toe zullen we aan hem denken...aan jullie pa...onze Fons

Een schilder.

Eens de man die landschappen en bloemen met verf bezong.

Voor alle vogelgezang en kleur had ie heel veel acht.

Dan, hoe meer tijd er overbleef hij op zijn manier het leven beschreef.

En wij, we genieten er in overgave van,... wondere man...herleef.

Je schilderde je ook in ons.

 24/10/2006   voor Fons VDP

raf c. (een pastoor heeft er een prachtig stuk over geschreven)Dit is mijn stukje :

Raf, dat was ne vinnige kerel, ik zie hem zo nog op z'n blauwe traktor rijden. Ook van z'n oude dag genoot hij zichtbaar. Voor mij is hij niet dood. Terwijl hij de konijnen voederde begaf zijn hart...mooi als je sterft dat er konijntjes op het erf loslopen. Op zijn begrafenis wierp ik een verloren bloem van een krans afgevallen op zijn kist, mooie traditie die spijtig genoeg in onze 'cleane' wereld verloren is gegaan. Wat is er vies aan een mooie houten kist die langzaam in de grond zakt ?

de snoeier al over heel Europa met snoeiers gepraat, maar hoe fons met z'n pijp de tijd nam om iets uit te leggen, was wel heel speciaal

 ik zag haar nooit zonder glimlach

 't is een novemberdag

we dragen haar ten grave

haar die de meesten

nooit zonder glimlach zagen

 van jongs af aan omringd

door vrolijke broers

een leven door toffe ouders omfloerst

 we zijn zeker dat ze

van alle fijne dingen in 't leven

met man en kinderen kon genieten

velen dankbaar om wat ze hen meegaf

 't blijft ons allemaal bij

niets gaat mee naar 't graf

 ook op sociaal gebied, gaf ze zich graag

te midden van de donkere kant van 't leven

heeft zij door haar moed

mensen een voorbeeld gegeven

 dat ze in ons en daarbuiten verder leve !

 -voor Anita P.-nov.06

 

203 Ancestral telepathy 

 Yesterday, I was in a village where they held a strawberry market in Newred, under the octagonal tower. The smell of strawberries let my memories to the time when I spent my youth , every stock place stood full with rows and rows of strawberries and other fruit, ready to be charged on two lorries and transported to Malines or Germany. Sometimes now days, more than 40 years later, I think back of that time and it seems that things which are happening now, and things one could not have known in those days have a strange connection because some things seemed to predict others all the time, without really knowing what is going to happen. It's a kind of feeling that you realize after things have occurred. On other occasions one realizes that one could have known before that it would happen someday.

There used to be a working man who came for some works from time to time to our place. He sometimes, like other workers said to me "I hope you will not follow in the footsteps of your father, who works to hard". Like some older workers who had spent their life in the mine, I thought the same...it is good for a growing boy to learn how to work hard, but there is a difference between working and child labor. It wasn't meant to be that I at this moment, am not a fruit cultivator or fruit trader. The first should have been more something for me, the second, trading, no way, I haven't got the soul for it. And in fact, that is what my father wanted me to be, and I would not let him down, so I started studying economy instead of taking the direction 'human sciences'. No wonder that I had do a year two times, but I did not wanted it to be two times the same 'economy' and I switched to human sciences i stead. It has taken me some time to overcome the fact that I had to do the same year twice. In fact I wanted to quit school as soon as possible. On the other hand my father proposed to me to go a year to the United States as part as a switching program for students. If I should have said yes, would my life have been so different from my life now ? My intuition said that I was not prepared to lose a year by going to the States and then having to start my year over in Belgium. In his youth my father wanted to go to the Congo to cultivate fruits after the war, but something kept him here. Later on in my life sometimes people who had some link with Congo, crossed my lifelines...as if 'thoughts' that people carry with them and projects that one cannot do themselves, pass on to other people who in fact in reality make the link that others did not make. My niece for example, married to a man from Congo and they are now still together with a lot of grandchildren and another niece of mine as well had a Congolese link. Both my father and his brother in law, the father of the nieces have the same first name. So why was I not born in Congo and why I was not born in the USA like in the ' Bruce Sringsteen'-song ? Looking at the political situation in Congo wright now, it isn't an environment where I would like have been grown up and not at all in those old colonial days back then. The country has seen a lot of his rural people who went to live in cities and in some areas foreign colonial policies go hand in hand with the new Congolese elite, hand in hand with private armies battling for the resources and committing criminal acts. Coming from a village in Belgium which had lost one out of six people in the war, with a mother who was hit by a piece of a wondering bomb, I have always hated war; but who would have taught that other wars of another kind, lay ahead of me ? I was young and wanted a girl and a family, children which I indeed could talk more with about life, than I and my father did. That was practically all the time about what was to be done in the company. On the field or in the trade business. I was about to discover how society functioned and at the same time, but more and more intense, I began to understand people better and better. I did not understand why my father did not spoke so much, but as I get older I know that there is a reason for everything which one wonders about in life.

I stayed in middle Europe and after working for the company of my father and his brother, I decided to look for a job. I was lucky to find one. As a child I saw people of the telephone company climbing wooden structures with irons on their feet and I knew this would be something for maybe. Study hard my mother said while watching me...if you study hard you can give instructions. I passed an exam with 9OOO people and they needed only 900. It was an essay about free time and I defended a kind of society which wasn't based on working like mad, day in day out and how people could benefit from this in their personal development. Looking back on this essay from 1978 and comparing it with now, I find that a lot of people have free time, because they are without a job due to many reasons, but do they know what o do with their time ? Because of fewer employment the State employed a lot of people and I was one of them and I really wanted to work, but I wanted to have a work with a real social function. I worked for a telecom company and we had to keep ourselves busy with the preparing work for some publicity for the company, but that was mainly to give some people an occupation , in the end they gave our projects to a private company. I learnt what unions and political parties were back then, not being aware that the policies of those institutions were more about making career then about formulating modern solutions for society. A lot in life was about having the wright connections and going along with how society is organized and what your environment wants you to do. If you refused to go in the army, well you had to obtain for civil services and one lost an entire year again once more. Once you start building a home, and have a responsibility for a wife and children, then it is not so obvious of changing work. And if the work you are doing isn't pleasing you, then you are being pushed by circumstances to change your life...otherwise one ends up like people drinking to much because they do not like their work...or because their wife loves somebody else. Why not make work a social right by creating a universal system where each person is payed the same for the same work, with one social security system ? One day, this will come if decadence is stopped in this field. In those days in the eighties, if one would have predicted that email would replace telex or telefacs...one wouldn't have believed you. Voting telematics for a social program against poverty and war, can only get possible if more and more people get conscious about things (and themselves). https://deblogfilosoof.blogspot.com

As I got in my midlife, more and more, after having gone to the stage of understanding the material world of the workplace and everything around it, also the psychological factors (some people liked working a lot less as others), I started dedicating more time to other issues in life, psychology in human relations for example...due to the fact that I had a divorce because of my wife having somebody else...I tried to win her back for our tree children and myself, but it was no use...after a scene one wished would not have happened, one takes decisions more easily, because one has an alibi.

At first when one is alone, one tries to look at it at the bright side...all those new woman who are waiting for one, some people think...but that is not the way it work with energy and attraction after one is in recovery of a breaking up and even when one has recovered. In my case I came in to contact with a number of people and situations that represent the entire scale of what one does not wish that would happen to one... I have always tried to put myself in other's their place, and because I was showing to much compassion and understanding and because I wanted to do things to help others...I not only sometimes lived in difficult positions...but I, as a reward I had a lot to write about (mainly in Dutch so far) and became wise. The writing, it were moments to explain those moments and periods where one had a lot of understanding about a lot of things, not being aware of other things that waited to be happening because there still was a lot more of explaining and understanding to do, theories to be written, and literature to be made in order of the fact to make oneself more aware of why we are living our lives.

But ones one has finished this stage in life, had all the different emotional stages under different circumstances, one gets older and one comes up with one’s own speculations as to how life really is in a relation with dead, under the influences off all the former human energy left behind by other generations.

The past was integrated in the present and functioning according own laws. So why continue about writing on the past, this day was the prolongation of my own karma, but not alone of mine, of many others, off all collective from the first cell of this big bang cycle and farther back. Where was it all going to in the lifelines off those closest to me ? The future was being prepared long before me and wright now, the lives who would come in to the family or else were, would be a response, a these, an anti these or synthesis or what else, to what had happened and was happening wright now...and sometimes we could understand that all these stories had a sense. In the case of the material world, evolving from tribes to modern society with no more war and poverty and quality of living and time to occupy us in a more refined cultural way. In my life, the story from hard working people that would give me more the chance to occupy myself with thinking and writing about all possible meanings of life.

The number of things one can write about are limited...even as you do the most simple things, by doing them, certainly a writers mind is occupied all the time with thoughts and second thoughts and flash backs and realistic to surrealist links between a lot. It all gets too much to capture and write about...but here and there one tries to capture a detail and make a lot of words follow...and when you have described them, you've made so many new links and different perceptions and possible interpretations that even for a genius it would not be possible to bring over to the reader. The reader hasn't lived that what you want to express. That's why in real life, there are so many personages and situations one can understand best by observing, by asking yourself what really is the meaning of this or that personage in ones live, in facts, humanly and in an energetic way. Ones you've understood how this works, you can chose what you really want to do with that life of yours in a more conscience way...or is telepathy stronger than your own free will and desires ? It's a fact that life does not always makes things happen because you like this or that...but in order of your specific role to play in this or that situation. As my father said the last month of his life” 'liking'...is nothing” (he meant responsibility is all, but he due to this disappointment of having the last nine years of his life to spend in a wheel chair due to brain bleeding. He recovered and adapted to his new life, could walk with some help in the end and so on. He was a very calm man inside, but sometimes he lost his temper, due to to much work...or being attributed not the woman with the same inner calm inside and seeing things more in function of making money or thinking too much in black and white. Was it a coincidence that later on I would have my first almost platonic experiences in love with girls related to the one my had not chosen for in the end...and the third with our family name, but no family ? Strange. Another girl my father had an eye on earlier was related to the one my sister would pick as her husband, after a period of doubting they married. Due to the same resus in blood group they had some difficulties of having a baby, in the end they had one, but the second only lived for an hour after eight months. It may be sound cruel, but am I to understand by all this that as in other cases I saw in my environment that too much doubt about a person means that in later life there will be some problems genetically ? In many lives of people I know, I notice that some characteristic problems are often gone in a next generation. I was lucky, I did not want to work very hard physically all my life, didn't want to get rich as well, so I got the better of my parents out of me, combined with that always present touch of wanting to spend my life looking for the meanings of it. I was lucky as well with having children that care more about what they really want ten I do; I, who worried to much about other people, in a way I still had to learn how to handle. Of course, next to the improvements in each generation, new characteristics that come from the former generations in their broadest spectrum, arise. There can be new, but not totally new elements, wanting to have a lot of money for instance...maybe if they marry you for your money you will have a first child that doesn't care so much about money and a second that does and a third who is more in between. Also the period where one has children is no coincidence and not programmed children are no errors but, they come on the stage of life at the right time and place to play their role. One can wonder whether there is a difference in having children on the moment where there still is a lot of passion in a relationship, or later born ones...but with passion I do not only mean physical passion. Being tender and understanding to each other, having less critic, can make a good relationship. It is not likely that one will be more happy when one divorces, it might work out, but if there is a spiritual bound between two people they must chose for each other, or go on in a platonic way, if they have the room and strength for it. Having a spiritual bound is not only having a past with a lot in common, for example meeting people with different kinds of energy of body and soul then their own, sometimes even of a different sexual preference...who send of one’s life in a circle around of the real life you would have had if one had taken other decisions. But decisions are not only your owns...they depend as well on the decisions others made...or maybe one represents all those decisions, just by being you and one must not feel strange in his or hers own body, because there were and are and will be so many reasons for being the one you are.

Each day, each week...is another unit of progress in one’s life. If one understands, one get' s to know in life where one is, at this or that stage of his life. This week I understood that it will be difficult continuing on a platonic base with the one who was very close to me for the last sixteen years. The first sixteen years I was married. She and me, let's call her Doubt, had started off on a platonic bases. Exchanging books about how to live on a natural way, no pharmacy, alternative healing, listening to the soul as a curer...only in pain using some medicament of the pharmacy, eating healthy, not gaining to much weight. We talked and talked about the real meaning of religion and I read books on physics which she gave me and which she did not understand completely herself. After two years our body language wanted to speak as well, one day there was a first kiss and we made love in a chalet near a wood for the first time. She would not speak of it with her husband...but she did, like she had done the first time she slept with another man, because there was not enough time for a second baby yet, as her husband always found, as she explained. All her married life, she in fact was looking for a man with another kind of energy and a kind of artist or so, the second man was to have a baby I guess. If he was indeed the father, why blame her…maybe it was genetic wisdom at work by means of ancestral telepathy ?

Her hard working gentle man, a little to economically driven, got over it and they continued their live and had another child. There are two ways in making a judgment in this...whether you say this is morally wrong or you follow the explanation in this text...which partly suggests that instead of being morally wrong, it can very well be that following the genetic stories explanation and the influence of telepathy in the lives of people is very more exact. Why is the moral explanation a bit true as well ? Because making live to complex can turn in to very difficult situations...in triangles of love for example, one has to choose which person you want to life with, cause very few people I think can take the weight of having to share people in their love life. Maybe another kind of hierarchy in the scenario of life, is to be explained by the rule that the one who cause deeds, that those will return to him or her. Taking that into account one has a lot of interest in staying calm and controlling thoughts, words and deeds. We always are bussy with deciding what we will and shall tell and what not to this or that person and we want to give a picture of who we think others are, according to what others tell us...often we have some wrong points of view and things will happen between people in order to get clearer and clearer pictures. People don't want to exchange really deep emotional feelings, they are afraid of them (also because of the higher telepathic task that pushes them to stick to their lifelines and to avoid them from coming in to trouble ?) If people do not make their lives in to prisons, it's ok by doing so. Some people really need the experience of getting out of their prisons, others think they are in one, because they do not understand past and present and make false prepositions about the future. They have lost contact with their soul. They think the ones who are or the one who is, the most closed to them are deranging things and while those persons in fact hold the key to their development. It is a pity that such people normally get more jealous at that people then at others.

So in a certain stage of wisdom, after crossing al the stages in life, (if one has to),one finds out that everything is energy. It seems as if there are only seven kind of persons like colours, sounds and senses (inner organs and telepathy six and seven). Seven chakra's from one to seven...from step one, the very early instinct to a softer form, sensuality resulting in rationality and something in the middle between the earthly and the heavenly, being sound, air, light and innerlight of everything if you want to give eight a specific name as well. On your calculator, with eight everything is possible, it combines. Each of these stages, like an atom in his core, can have a proton or neutron position, in matter the neutron position is filled one can suppose, in anti-matter as well ? (the last I'll have to do some research on).

Ah, those women on pharmacy to control their heads, forgotten about their soul. They complain about certain things and they forget that they keep certain desires like tenderness…etc under. They, when you are having a living apart together or another relation with them, try to push you away and that' s why on moments when you want to help them a little bit financially for example they are not pleased, and you wonder why, “because in a part of their heads they already have calculated your absence and often they don't know, no, never they do know (men as well) that it is the telepathy of the ancestors who try to take revenge to the part 'ancestor' in them...that is, if it isn't the telepathy of the living ones. In that case, what does, can one do, if one still loves such a woman ? What can one do against the dead ? Stay lonely the rest of your life ? What are the consequences of such a conduct for a women who has a spiritual bound and the possibility of renewing what one had ? That she becomes a bit or a lot less a life (even if she will have again another passion in two dimensions (psychologically, cultural, biologically for some weeks, but when will she miss the spiritual connection )? What if one dies, not pleased, not fulfilled with one’ s life? One can be a better transformer when one dumps the heavy part of the genetic heritage...if not, maybe it will influence the ones one leaves in a less good way, like when doubts to much about the roads one has to take in life ? Or cannot all be explained in terms of having to carry one’s own karma to the extreme consequence ? What if her son for example, who sticks also to someone in a triangle is given the wrong example, by not choosing for the man who waited years and years (not the son, hopefully he will separate earlier, if that is in his nature, reacting a bit macho can reward him, if he finds the courage. One can continue in finding reasons that go further than the normal psychoanalysis, but this will do for the moment. Often one does not have to look so far, you might find some friends around you in the following case : it might be that the ex says, ok you can continue to live in partly my house with my child or children, but not with a lover or he or you has to pay that much or so on and so on. It can also be that I'm wrong about this and that, maybe one tries to be a virtuous child again in sight of growing old...and maybe that is a necessary for the rest (and telepathy) in peace. Writing about this in a personal way, one could say it is a kind of personal despair explanation I want to give for my own experience, but that has never been the starting point of my writing.

I've noticed that people who have another partner, but not all the time, don't easily like to tell this to their children, not in the case of Doubt, who never came so far as telling her parents of my existence…not always positive for ancestral relations as well. Which hidden secrets that unite life and dead at the border is there in reaching almost a kind of meditation stage, after having head an orgasm and why only thirty percent of woman have an orgasm during coitus ? The inexperience of man or the impatience or ... ? Read a book about it and you will understand, but which other reasons can there be ? Isn't an orgasm not something like a dream and what is happening in the telepathic world at that stage ?

 So what' s next ?

Seems that in some peoples life, people use people to help them back on the pad of understanding their lives, but often in very strange ways.

 Here are some stories about the complexity of why we put up with each other. One can be attracted by someone because one had the same nasty experiences not excluding that the other person is quite the opposite of the first one in a number of characteristics. The less differences, the greater the love ? And of course, never forget, one not only has nasty experiences, Observer hadn’t, quite the contrary, but the load of human suffering he was confronted with was too much in fact. He never wanted to stay in war zones like the armed conflict  in Libia at this moment of writing for example, he lived in Europe, but in fact, he, at certain stages of his life he found himself in an emotional warzone. Before one can reach a more spiritual stage, one must have understood and overcome the soul part of life…the emotional struggles.  The story of Observer and other personages with no ordinary name, but with a name that slightly accentuates who in fact they really in their most characteristic way are, is meant to enlighten corners of life and ways of lifelines that indicate that there is more between life and dead.  Any resemblance with personages living in your or my surroundings or family will be purely by coincidence. 

1. Generation Stories.  .

 Due to their parents stories and so on the grandparents started off with a certain heritage, mostly as antithesis (as a reaction or a completion of the stories before them). Take Bacheloritis, who was not married, but had three children with a wife Abstentia that lived on the farm of her parents.  She refused to go and live with the father of her children until he had and house of their own and not the house where he lived together with his brother. Once they had a new house of their own they had another child...who was told ,sometimes to much, that he had to build a house for his wife later.

 Where on earth did their son Patience got the idea that it was more important to have a house then to have children...did he feel himself not wanted ?                   Had he witnessed child abuse or was he introduced in to having sex with the his cousin and his wife ?  Did he once witnessed a known to him only, who had sex with an animal...what idea did he have of making love with these experiences ?   Can one be contaminated with a kind of microcosmic particle  or whatever which one can pass on and become partly influenced by that in one’s behavior  ? Having too much sexual lust in life for example ?  Patience was learned to work hard and to take over a farm that was too little for modern farming in the capitalist age.  But he wanted to prove that it could be done, much to his credit.

 He wasn't much of a big talker and especially with woman he was slow. Patience met a woman named Doubt and she could tell stories in a marvellous way.    Her parents hid her in a catholic school for three years when, as she found, her father taught her sensuality was a danger to her and maybe to him, she imagined herself, because the days of sitting on father' s knees were over.        It was a fact of life that must have influenced her deeply...did she experienced it as indeed being put aside or was it at the same time a test to overcome a kind of vanity...not being fathers favored little girl any more ( she had no sister alive).  Doubt's mother Pleasedaddy,  had some doubts about marring her future husband Nononsense, because the rumour went that he had someone else, but once she wanted to start looking for someone else, he came back as men often do.  Why did Nonsense had another girl...maybe because his mother Height did not saw Pleasedaddy a suitable wife for her daughter ?  Pleasedaddy had a southern appearance, Nononses was a northern guy. Parts of the doubts Doubt had about life, came from the early conflict of her parents.  Maybe that's why she fell in love with Patience,  he also (who not anyway ?) had in his heritage a load to deal with. Doubt was, as she could herself, a love child, conceived on a moment where  here parents were back in love again. After that period a sister came, but she did not live long and had a slightly to big head. ‘Were things in the love between their parents going backwards again’, Doubt wondered many years later. What really makes a child to be what he or she is to be ?  Is everything merely the product of mechanisms or in which way really inner feelings and liveliness to help one understand, influences what happens and controls who comes in to our lives and who steps out…by being born, by dying, by falling in love, by helping, by reading, writing… .

 Meanwhile a man called Observer fell in love with a girl, Trauma, who was abused by her father, they understood each other because Observer has had some difficulties with a ten year older man who doubted about his sexual preference, he was ten years older and a boy between 8 and 12 had to learn how to be assertive. Doubt and Observer did not know each other yet, but one can say that there life was pushed in another direction from early on, by situations and developments and events. Observer was an understanding person, to understanding, due to that nasty experience of someone wanting to play with someone other' s private parts... his natural born ‘nonsense’-defence system was attacked.  Doubt had to cope with the heritage of her family in law and own family, but who doesn't...she married in the first place to be away from home and maybe also because Patience was large in allowing his wife her own space, specially later on.  She missed something in his sexual being, she did not know why she did not come, as she found out later that woman could as well.  After the birth of their first son ,they went to a psychologist, and it was she that mainly had to do the talking.  Was her husband gay or something ?  They 'did' it, but something was missing. And that is why one starts looking for others to step in to live, in fact to finish the uncomprehend stories one had with fathers, mothers, friends and so on.

 Doubt took an interest in men that could talk about culture and other things an she experienced a other kind of sexual energy with some who's willy she could 'hold' for a while, but they went no further.  Doubt wanted a second child, but her man kept on postponing, just like his oldest son later on would do.  Patience was a hard worker, but also a good sports player and when Doubt was in the sport clubs a lot of man and woman wanted to tell her of their problems in marriage  life and so on.  That is why Doubt started taking an interest in alternative healing...something she would later on share with Observer once he was divorced, due to the fact that

 Observer's wife found a solution to her child problems in starting an affair with a much older man...breaking the enemy picture of 'men', she projected in to her first husband Observer, who was indirectly to blame for the abuses committed by Observers wife Trauma.  The trauma had changed the lifeline of  her and Trauma did never accuse or was angry at her father OPENLY, because of what that man, her father Selfish did.  Later on, thanks to a study, Doubt came up with, Observer realized that the allergies Trauma had, were an inner over reaction on her situation whit her father...she had to keep everything inside and made to many defence mechanism which did not help each time he had his way anyhow. It was not healthy that her anger kept inside. Observer was the one who had to suffer. He knew before they were married what had happened between his girlfriend and her father. She had told him when he had asked why she was always biting her nails and sometimes even him. Observer had some doubts about having children with this women, but an inside voice 'IV', we will call 'it' whispered that it would make his kids stronger in the end. It would be some years after they married when Observer would confront his father in law with this situation from the past. Were incest fathers also a kind of homos or paedophiles ?        Wasn't a child in a triangle relation between her father Selfish and  her mother Stuborn , Trauma in this case, condemned to much pressure from a young age ? Observer liked Trauma because she was a kind of Pipi Langkous type, not typically with to fine girly manners.

 Doubt worked for years together on the farm of Patience ( a farm of his own, not of his father). But after a few years she found a job. A few years went by and Doubt kept on asking for a second child. In vain. 'Later' always was the answer, so it was to be...but Doubt got to easily (moralist would say, and moralists can be wright, sometimes, but ... ) under the influence of  a man who wanted something with her.  A colleague at work. To go short, she had her second baby, one can wonder who is the biological father. She admitted the relation to Patience and after a new crisis they stayed together and had a third child later...who would later on have a kind of family situation as his grandfather Bacheloritis, but in a more modern way.  During the pregnancy  of her second son, Doubt got very confused and she wrote a psychological report about her doubts, in an attempt to come above her problems.  Even if Patience was calm, what went inside his head and what was the influence of  his taught-energy in house ?  Surely Doubt longed sometimes for that other energy she had experienced. She started reading a lot of books and Observer would help her with it, years later, when they had a platonic relationship of two years. He would help her understand the books and learn from them as well and always separating sense from charlatanism...and a very special relationship grew.  They spoke about it frankly with Patience before they started sleeping with each others of couple of times a week and attending cultural advents and travel together a period later.

 It was a very passionate story and it would only almost seemingly completely end sixteen years later, now, because Doubt kept on doubting and did not choose to live for Observer most part of the years. Observer did not want her to leave her children, normally it goes like that; but this was an attempt to have a relationship with tree in the beginning.  What was Observers reason for this...he wanted to prove himself and his children that their mother was not to be blamed as 'bad' and that he, Observer reacted not as Patience did when he found out about the cheating of his wife...Observer, after trying to win Trauma back again to continue a responsible education of the children, did not succeed in this. Trauma in fact wanted to continue the relationship with Horned, her new friend, one year later her new husband already. For 4 years already that Observer did not knew about it, he was told. First, without revealing the full truth an elderly colleague of Observer10 people for a theatre monologue, Observer wrote; that it became clear that Horned couldn't have had an invitation for the play but through Trauma, and she did not tell Observer about it. .Horned' s wife maybe may be had cheated on Horned as well, Observer did not know, otherwise I must give Horned another name. Then Observer understood that he should follow the mother of his children to where she spent her midday pause in Brussels, where Observer as well worked, but a few miles away from her.  That is where probably Fat Pigeon must have seen them...or heard say from others. Observer will always remember Pigeon's words. They had a good understanding between them, because Pigeon's father had died in the resistance work of the second world war in Hainaut, province of Belgium. Pigeon also was the friend of a woman who had a pub. Suddenly when Pigeon in the middle of the marriage  problems of Observer and Trauma died of an heart failure and Observer went to his funeral; Observer felt a strange feeling in the cremation centre when he sat behind a drink in the waiting for the ashes room.  Suddenly a kind of magnetic feeling went up, starting from his feet to above and went it reached his heart, Observer taught he was having an failure as well...but the magnetic feeling accelerated and when it has reached his head took off and Observer then saw a yellow kind of pyramid form taking of in the almost dark 'cosmos', Observer supposed...like those space-ships when they are filmed in science fiction series. It was a kind of magnetic feeling like when you hold two magnets together at a little distance or like when you put a needle on a chair and under neat you try to move it with a magnet. It would be Doubt that would give Observer his first book to make him understand this event.  Was Pigeon trying to say how he had died and what had happened to him ?   Or what was this .  So Observer not only was reading things about emotions to make him understand his marriage crisis, but later on, when it was too late anyhow,  also things like 'the black holes', by Charon. He had started off with having an interest mainly in social and political articles and books which could help him understand why there still were wars going on and why there was so much poverty and unemployment and stress at work.  But all kind of events continuously change people’ s lives.

 In the very early months of her relationship with Observer, Doubt slept as well with her husband as with Observer, that's how it goes, the newcomer exites the existing relationship...but that passes quickly and in the case of Doubt she grew ever closer and closer spiritually and bodily towards Observer, so in the end after some months Patience and Doubt had separate beds to sleep in different rooms, Observer was told and he found out it was in fact so. Doubt and Observer wrote a lot to each other, she was a specialist in poetry and he in essays of all kind, but  writing in every kind of  styles literature. The fact that Doubt and Observer worked together in the same call centre, meant that they saw each other up to three days a week, due to the fact that Doubt wasn't the kind of person where making much money was important to, but managing family life was.  Observer was strong enough to find himself not a kind of special extra in the relationship of Doubt and her husband and Patience was the one who suffered the most in the end, because he wasn't so good in approaching a new woman for him, but he got a little help from a friend of his, who often had a woman he had to get rid of once they came to close in his life. The first new woman Patience met, was a new experience to Doubt, as she claims, she was never jealous about Patience (but a lot of Observer if he was to lose his patience now and a while and wondered if he himself should not look for a new woman. It sometimes happened that Doubt was feeling to depressed to handle the slightly complex situation and dealing with it in time and space and emotional limits.  Observer started of being extremely faithful in the beginning of the triangle he now was involved in. He made sure he did not drink too much and almost followed a vegetarian diet.  He was a great lover for Doubt, when you read the top 20 or so of their love making days you will notice Doubt as well was.  How long would paradise last ? What did they have to learn a about human behaviour and the factor 'speculation' in human relationships, according to the circumstances one is in.  During sixteen years un till both of her parents were dead, she did not mention the fact that she knew another man ! Observer had no problem talking to his parents about this. Also about other private stuff, nobody knew a lot about in the family outside the house of Doubt and Patience.  Observer always wondered why Doubt did not mention her two main secrets to close ones, there was one who was entitled to any how. Hard to bare for Observer, was the fact that the outside world considered him maybe a bit as someone who was taking another man’s wife...dough their story ended much earlier in fact...in terms of sharing the same energy and understanding each other.  One could argue that in any case a woman must stick to her man, but the heritage of the past was so heavy that things did work out in another way and also because Observer especially found that he and Doubt had a common cultural and educational task in life to carry out.  This wasn't what a few female friends of the sometimes very doubting love of Observer taught, even if their marriage  was not ideal...or worse even.  It depends who you are  in fact, and what you come to learn here in your life of yours.  Observer had come to the conclusion, that one has to make a choice most of the time when a love triangle is in the making...whether you keep out wisely or you follow your passion and hart and in the case of Doubt and himself, the spiritual path they were walking. Otherwise, especially the woman, loses grip over her nearby environ.   Observer had in common with  Doubt, that they cared to much about all parties concerned instead of relying on the strength of each person they were responsible for and especially the children.

 When Doubt was enclosed between the walls of staying in the week in a school 'pension', there was a girlfriend who wanted to kiss her, or who did start ?  In every person there is a part female and male energy, but Observer knew perfectly well that he was a pure hetero.   Never mind, fact is the love Doubt discovered outdoors with her third lover Observer, was quite different from what she had experienced previously.  Even the sounds were more male like.  In many ways, not only physical, but cultural and psychological their genes seemed to be destined to mix...but in their young forties, she being two years older and both of them sterile for different psychological reasons, even with a desire to create, time and circumstances had an advantage to reality and fantasy. Patience had insisted that Doubt should sterile herself...and maybe in a mood of feeling a bit guilty for a period of time in her relationship with Patience in the time before Observer came in to her life, she had accepted his decision  One can of course also take such a decision in the speculative projection of being able to cross the lines of monogamy. But what was the use of it in a time when aids started to get known. In any case, Observer had his sterility , mainly because of the fact that it was one week in hospital for a women (if it was true what Trauma said) and a day for a men. That day in the hospital a  man who Observer believed to easily would have lived till a hundred years, died some 25 years later. Even the doctor who did the operation on Observer only lived for one year any more.  It had taken Observer some courage to make that decision, not only because he is the kind a man who would not say no to his wife, no matter how much children she would have wanted, but also because he did not find it a natural thing to do. He even did not like the taught that seed killing products were sold in pharmacies. So he and Trauma used condoms and each time they wanted to have another child, they stopped using them. But tree children they taught it was ok now.  Observer was extremely convinced that his marriage would last forever. When he awoke of his operation, Trauma sat next to the bed and Observer at least taught that she would value his gest or sacrifice, if that is more the wright word. Even dough Observer surely was the father of their three children, he was spared the fact that Trauma did not know Horned at that time, nearly on a no day to day bases, working in different building. If not, this well would have been a knowledge only bearable to a godlike character. If one considers the first relationship Observer had after his Trauma became his ex...one can wonder if scenario writing on the highest level in life does it's very best that those who are not meant to be born to not make it in to this life. But that is a story to be written in between the rest of this heroical and sometimes silly epos. The story of the first Go between.

 It is easy to judge severally and condemn  relationships outside of monogamy, but sometimes circumstances make a lot comprehensible. Many people are being pushed in other destinies changing their real character in order to please others and before they realize it, they are being dominated for purposes they cannot find themselves in. That's one explanation.  Sometimes one can realize and feel that everything that happens in life almost was meant to be that way, because of the fact that at a certain moment in time, due to the domino effect of the past, only one circumstance-situation is possible. When people often get mixed up about this axioma of 'one circumstance exactly the domino of the former situation', they find something that keeps them busy to forget about the other side of the purely material reasons of life. They forget why they would rather talk or sleep with people who like to read poetry for example then with those who like calculating to make money all day far too much.  .  Were Doubt and Patience married with people who mainly realized that they could capitalize the relationship because their parents had land to build on and so on ?  So not only they were both being bothered in their own normal growing process in early youth (as also the ex-wife of Observer, but in an extreme incest way) but also came in a There is also next to more sensible people a world of people who more have an economical vision upon life than a psychological one...not that they are not nice or no good people or so, on the contrary; but the cold blood rules their warm side. Strangely one often sees both types of persons having a complete opposite partner as if it was some kind of genetic law to help the genes find better combinations to continue the stories of the lifelines.

 In fact one can say that one should leave other people who have a relationship alone,  whether it's a good relationship or and that is true; but it isn't the way it works in fact...it is a good thing to avoid complex situations but if you follow what you think, is your heart, love seduces you to bite not only in the platonic apple, but in the physical and chemical as well...and this is a very positive something if there is not only a friendship, but a spiritual band as well...then a relationship, even outside an existing one, is unstoppable...but with no guarantee for a happy ending...because the weight of the past.  That is why, when one is getting older and especially starts taking care of the adult problems of the next generation, one loses the original ties with the new relationship one had in midlife times. Best would have been living together with two souls with more or less the same interests and human kind of energy, because, even what the other where you live together with thinks but not expresses, affects your personal evolution and thoughts and feelings towards others.

 To continue.  In fact Observer had all the right to dislike people who bothered other people with another kind of physical energy as their own. Holebi's should leave heteros in their way of evolution...and paedophiles...what kind of reptiles were they ?  Were all those  experiences necessary to make a comparison between his interests in sciences, the links between atoms, protons, neutrons...and the relationships of human beings reacting to one another ?  He had put all his answers to all the human fields of interest in life on a lot of blogs...mainly to help find others the meanings of life and why they should broaden their horizons. It was a too big of a work, surmounting his forces to translate all the pages he had written about all this, all those pages and people and situations, clones of godly forces of nature.

  2.Diary & Generation tales             Tuesday 19 mai 2011

 “So how will I deal with my writing in the future”, Observer taught. Last night when writing had fatigued him, he went to help put Sceptic a sleep. This very old mother of his, who he had watched evaluate to slowly taking leave from life, was helped by him and a sister called Courageous. The latter took care of her in daytime, (with social helpers as well) and sometimes at night and Observer mostly the last hour of her evenings and  Sunday afternoons. The weekly church paper lay on the table. There were some interesting articles about the road downwards of religion (but ‘godsdienst’ in fact and in this case, of the classical church).  A woman had spent a year in a monastery to write a book and from reading other articles it seemed that more and more ordinary church visitors were integrated in ceremonies of all kind. “Isn’t that something for you Courageous ? “ She had studied for taking care for babies, but became a fruit cultivator instead, loyal at the side of her husband and ended up for some time in the day like her mother Sceptic by taking care of elderly people. Her father Sincerity had died and she had taken his trees under her management and that of her husband  Goodwill. “No” she said, “that would be nothing for me”. “Because of the fact that you cry to easily when you see someone with tears at funerals,…maybe you can do the birth ceremonies”, Observer replied ! Observer each day tried to bring a little joy in the living room and the room where Skeptic’ s bed stood.  Skeptic could have marvellous bright moments when she was full of joy, but the sceptical part in her was becoming overwhelming at times.  In fact she had been mostly joyful and hardworking in her life, helping where she could, but as counterpart in her existence she had a very narrow economic view on life.  Ah, those parents, one must also discover the shadow sides of them. They send you to church and school and later on in life in fact one finds out that sometimes they don’t believed in eternal life themselves. “Ah, you have new shoes mother, now you can go dancing again”. (the woman sits in a wheel chair and feels pain when she is helped up her feet for more than a minute). 

 In the morning around 05.30 Observer woke up. Before he had felt a sleep he watched some television (fewer and fewer). A bloke who gave lectures talked about discipline and perseverance in order to attain ones goal. Had not Observer reached all his goals already ? A complete work in every possible style of literature on the internet, about every possible topic in Life with a capital. As a blogartist, that’s what he calls himself, but the word is not invented yet, he used modern means to make people believe more in the lives they lead and the reasons why we are living.

In the process off falling asleep he put his worries aside and made room for whatever was entering his mind.  Faces he did not knew, associations without and with them, things that in his inner  amused him and drove away the feeling of lying alone again in bed.  All of the sudden he got this image in the left corner of his head, his son Center looked relaxed, sitting on nothing to him and said without words “the love you gave me was the most beautiful one can imagine”.  This scene was followed by an agreement on this it ‘seemed’ by Observer ‘s ex Trauma and Doubt.  ‘Well all mighty, now they finally understand the hell I went through sometimes, in between heavens’, Observer taught. ‘What a good feeling this was. One had to take everybody and anyone as he or she was or it was and at times show a bit or much resistance towards those who do not strengthen our weak points and make our weak points bigger…and in some cases one was to blame as well for one part. But which ? One had to find out each day. 

 He dreamt he had five children. Grandchildren, children of his own or…his children as the different parts of his main blogs. One about history and resistance and alternatives now a days, one about philosophy full off essays about the history of philosophy and his viewpoints, one with a Dutch novel on his own experience in social-political life, a few poetry blogs, a novel about the soul of love relations, but written in the way of the soul, this what he was writing now should be more about the spirits behind it. All this work spread among some 15 blogs…could hé finish them.  Often he had to rest a lot to be able to continue.  He would better send his work to a progressive institution that kept stock of these kind of valuable material, he taught each time he wondered if he would wake up in the morning.  Maybe it was time for him to search himself a wife to life at his side ? Or maybe the living apart thing with Doubt wasn’t so bad after all, because of the time and loneliness a writer sometimes need to perform. Even getting all mixed about things, sometimes can help him to every time progress more in consciousness.

Wait and see what’s next. The living apart and some tree times a week together thing, had ended after tree year, finishing a sixteen year old relationship that went from platonic to platonic as it now was getting obvious. 

 21 May

 And I sit and wait and anticipate what is coming", was a phrase Observer 'got' from somewhere, when he was sitting resting between moments of looking on the internet for what others had to tell. Within a few hours there was that church meeting remembering the dead of his father Sincere, who would have been 88 yesterday, but lived until 83. That is, Observer believed he was still present by in everything he left to others the day he passed away with a long deep bread. Everyone present in the room taught it was his last. But he waited some eternal seconds and took breath very deep for one last time. Holy moment, such a last breath. One would like to see the number of breaths taken in his life. The task of understanding what this life of his meant, for so many people and to himself, is not an easy one. It is quite easy, but only if you remember his soft and sweet part mainly and the moments of wisdom he tried to share on some occasions, mainly outside his life as a very hard working independent fruit cultivator and trader. He looked very peacefully in his coffin where numbers of people showed him their last respect.    He was born in a house build by his father in 1935. His father had three sons and two daughters, (a tirth lived briefly). His father Mesurer wasn't the kind of man that one cannot have as a friend. He was very reliable in every way. He was a kind of wise man that tried to solve family rows or helped to lay down the dead in their coffin, so that they looked peacefully. In those days people were kept for three days at their home, befor being buried.  Mesurer cultivated potatoes and lots of fruit and vegetables and was elected again and again in the council of the village, for a party that did not depend on the traditional main parties, until the 1960's where the man he appointed as his follower became the youngest ‘burgemeester’ (learn Dutch, it is easy if you know English, it’s a kind of deeper soul, closer to the spirit) ‘mair’ of the country all at ones. Mesurer had gained much credibility during world war two, as a member of an independent resistant group. As the owner of a cafe he had to be very prudent to hide all those who wouldn't go and work for the occupying foreign state. Even in 1944, in a time when he kept on warning not to take revenge by murdering collaborators, but supporting the hideaway of people and some economic sabotage, even in a time when at last, with the allies at the gates of France; when a collaborator was shot dead and there would be revenge  from the part of the occupier and much collaborators from all over the country, he knew that his wife Softness had again go into hiding and his sons and him again as well...so he saved his family and the rest of his life he found it difficult that many in the village did not return from the camps of concentrations they were taken at. He had warned that even in sight of the Allies, it was not safe to let young men openly work at the guest farms they were in hiding in, young men that refused to work for the occupier and had left their homes to hide themselves. Mesurer knew that the Gestapo and the own Belgian collaborators knew too much already about the activities in the local region, because not enough security. "It must have been hell, having to take care of a family in those days, with sons that were tracked down", Observer taught. Mesurer ' s son Sincerity, who had become ill during the war, escaped enlisting in the war machine that way and a second son, sweet Calculator, got off the hook as well, by using his brothers papers under a false name...with his brother waiting at the corner of the occupier's bureau to see how this risk taking story would end, ready to go in and defend his brother if he was to be taken for arrest, when the deceit would be discovered.

 The brothers survived the war and began to adept themselves at the new area of being a farmer. Together with their youngest brother Traveler they had looked for a job in the steel industry of the French part of the country, but in vain. So after the war, when the brothers married, Travelar became an excellent roof repairer and much more and Sincerity and Calculator began to expand the small business of their father, who stopped going to the local markets in nearby towns, him and his horse. The brothers started out from practically  nothing and bought their own station wagon car with was partly build from wood, can you imagine those days. Along with the buying of the English car, came the ’heard say’ that in England fruit trees were planted in to pots. As in Flanders, farmers had those big trees still. But that changed, more and more little fruit trees replaced some areas in Flanders to beautiful scenes, especially in springtime. Mesurer from then on only took care of his animals, cows and pigs as it was done in the days of his youth. on a small scale. He occupied himself in his old age as well with a folklore  dance group and with going to funerals of people he knew, trying to forget the scars of the war. On these occasions, as well as on funerals and weddings he spoke or sang songs, and was very proud to buy his first pickup which he took to the 1958 world expo in Brussels and were the guild of Saint Sebastian danced on for an international public. It must have meant a lot for these dancing farmers, coming out of a terrible war and trying to forget about it.   A big farmer in some part of the other side of the village n those ware days, was a member of the collaboration and walked around in black uniform, trying to win some poor people over for his case, then his brother was killed by the end of the war and the collaborating family wanted to take revenge by 'punishing' the entire village by taking some 78 hostages...and only 8 returned.

 But those days where gone, the sons of Mesurer bought their first tractor and with their first Magirus truck they started doing business with their fruit and those of other farmers in the area. First only in a town in the province of Antwerp, years later they started exporting as well to the rebuild nation that was the former occupier. Sincerity 's first idea for making a living was to go to Congo and cultivate fruit over there. He had followed colonial school and was ready to leave, but did not in last instance, some years before much Belgian cultivators were thrown out of Congo for a while. Again he had some luck one could say…as had the wife he would merry the often joyful Sceptic...during the war she was wounded high above her leg, by a splinter of a bomb thrown from a plane...she almost bled to dead...and was a war victim who almost couldn't have had children because of 2cm more to the left, one can say. Observer often wondered if he, as the ripping  part of an egg he ones was, did not feel her anxiety as well at the time.   In any case, he had reason enough to become a war resister later on. Sincerity and Calculator and Sceptic became a trio that worked very hard in order to follow the needs of the welfare system after world war two and the ever growing scale of doing business. Starting in the sixties, everybody wanted to have a car and a lot of workers in factories, not only farmers, in their free time, when they returned from work, they started cultivating strawberries for example. So, during Observers youth each day after school he had to do a lot of work to help with getting all kinds of fruit in to up to two trucks each day, charging them at the hangers at home or going to get them at the veiling. Next to this the own plantations kept on growing as well, so more and more work had to be done and the number of workers working for the brothers grew up to 5 at a certain point. Wives of farmers came to sort the fruit and a young men who wasn't able any more to live from the carpenter workplace of his father, because ever bigger concurrence from big enterprises, joined the team, together with a few mineworkers, who stopped their activity under the ground to get back in touch with nature again. 

 The company had started off with high trees and locally and went national and international and had a lot of low three plantations and ended in the next generation with a few high trees and a local shop…alfa and omega. There were no pictures taken, only good memories of the hard work and  of the people who got to eat good food and the farmers who got a good price for their products. .

 20-21-22  may 2O11

 Take my father, he would not have wanted Observer to be unhappy for example. Observer, that day, had a week were it was tough not being able to have someone with also a need of making every chakra function...in his case he needed the chakra's of a female.  On certain moments of the day it seemed that it was all he needed...therefore was not so much having sex but, having the presence of female aura around him or touching in a tantric way already should have improved his energy flows.  It were those moments on which everything from chakra 1 to 3 was blocked, with as a result that some kind of boring sadness and boring enjoyment came over him. It could be in the morning after writing a first text or reading on the internet or whatever, with or without taking food or having thee or coffee.  Then he had to lie down for a quarter to half an hour in the best case and meditating brought him back to what he was busy with as a writer and researcher or as the practical things he had to do towards others or himself. Sometimes he wondered if that feeling came from touching to much heavenly borders or were it just the two little golden ‘klems’ that were put to sterile  him, that were in the way, as if the energy of his genetic heritage wanted to get out ?

After mas, he could have driven to let's say Brussels and pick up any, a bit good lucking but smart women living on the streets, but he knew he would probably be putting himself in trouble by doing so. He could phone nobody he knew because all woman friends were in a particular situation that did not allow him to exchange chakra's with him. Later more about this maybe.   So, before Observer went to help his sister put their mother in bed, he decided to do some things he had postponed so far. He visited a place with a cafe and took two beautiful pictures.  When he entered the cafe a man with a to big head sat there, Observer had known him when he was little...the too big head person wasn't friendly towards Observer, who taught behind his coffee about his to long time relationships with Trauma and Doubt. In each of their families was such a person with a big head, In Trauma's case it was a child of the son of a brother of her grandmother, in Doubt's case it was a sister who did not live long. From the cafe he drove to a man who had invited him to come and take a look at his many exotic birds, but he and his wife were not at home...so Observer went for a rest at the house of his sons, which was his, but he called it that way because he himself lived near a pont (vijver, little lake) in a chalet most of the time, and also in his camper outside, depending from the season and temperatures and the energy he had left to put on his stove. That energy, the last couple of years, could do less and less without sunlight and if wasn't for the condition his mother was in and a few other reasons, he would have spent his time in winter in a warmer climate. It was May and he should hold it to October, he presumed another year more.  Before going to his mother he send an email to Doubt, asking when he and she would have their weekly encounter to talk or write bike...but at the last moment he did not send it and saved it as a concept...because the discussion why she wanted them to be platonic friends again, she would not have any more. And even a slight question in this direction, there came no answer any more.  Only who has read the Dutch text on the "'t leven liefhebben grootste kunst" blog can understand this a little...but in fact the ones concerned, the couple itself mostly, al dough outsiders can have important keys to understanding as well.  But what Observer was trying to say was "why don't we go out together in the evening any more to drink a glass or so" ? One of the other thoughts  he had in the mas, was towards his father Sincerity...why could he not help him a little according not so much to religious, but energetic principles, that in fact are religious.      As the evening fell, Observer forgot about this taught and wondered if he wouldn’t pay a visit to the priest of the village for the first time since the man had lived in the priests-home place at the other side of the village.  Passing there, he saw the lights on and decided to abandon the idea. Some of  the priests were of his own age know and this one had studied politics and social stuff, so it surely would have been a good idea to inviting him to a pub to talk about religion, energy and politics, if the first two would have seemed not to make sense. But Observer drove on, the man was probably preparing himself for his mas of tomorrow or the day after when he had to guide a bus of  people towards a religious centre. 

 Sunday dinner a Septic’s  house. Sons are in good mood. Joking with each other about each other's choices in live and way of being, about problems of others, trying to understand them, but not being pushed and bullied around by them. Trying to explain the old Sceptic that a computer stick of 16GB can contain thousand books and that your own gigabyte inside you travels through another dimension ones it's ready. The older she gets the more little girl she becomes again next to her 'Sceptic' attitude...as everyone one has two sides, a soft one and a harder one.

 Observer (OB’s) once a week, in his tuned platonic again relationship with Doubt went or a cup of thee or coffee and breakfast at Doubt ‘s house.  It is not so easy accepting that things aren’t the same any more, and he could imagine why certain people did not want to have anything to do any more with their former lovers; but for the sake of the mutual spiritual cause of this relationship, this was quite different it seemed to OB.   She and he could talk for ours about a lot of things that had happened to them or others…but those situations with those tiny little details were the ones who enlightened both while sharing the joke and tragedy life is.  After breakfast going biking through those beautiful country roads, old train routes where one hardly met cars, was also a joy for the eyes and lungs and so on.  Seemed like travelling internationally back again, like in those days of fabulous encounters together…those days, for a number of reason also over again…may be.

 The rest of the week while visiting some libraries, OB  studied about the difference a number of people that had lived in different time areas saw about spiritism and the later parapsychology.  Do the past away really live through us ? Telepathy existed, that was a fact, sometimes it was as even one could forefeel things.           Or sometimes one had a taught for example : ‘why my little dog run away from that man that day, wanting to follow the track of  my car, even if the dog was to stay with that man for a day only’…later on after studying about a Suisse  called Carl Jung, one get’ on facebook a song about a man staying in Suisse at that moment and the song is about a little dog an why he is sad, sung by a Dutch man.  If everything is to be interpretated as waves interfering with each other, maybe the waves from the correspondence Ob had with a Dutch person interfere as well and all this together carried the message that indeed the man with the facebook  song  in Suisse had a family problem which he carried with him without overcoming.    Who doesn’t.  In a reaction Ob’s Portugese link wrote that it was rather a sad song.

 Ob had taught a lot about how telepathy worked…it was something between the living, but those represented the past as well. In life one can sometimes do things one totally does not understand, but it is all for a reason one often gets later on, when those concerned already strangely have forgotten about it.  Doubt seemed also have forgotten about it.  Every time it came back to her, what she had with Ob, she found an alibi excuse to keep her  a bit isolated from him…shouting only once to her was enough to waken the past in her…who knows…which old story have to find it’s conclusion.

In his youth Ob met Worker.  They used to bike to school each day in group to the next nearby town at 14 km away.  Worker had his taught about the world, he taught that people were getting more crazy day by day and that Ob with all his talents had to do something about it. 

 So Observer, how was he going to cope with the fact that it looked like he would not ever be a grandfather ? The following up of events of former generations and the responding events in his life and that of his sons, had led to a situation whereby one son (Braveheart) did not want children, (he almost had in a particular way) another (Honnest) one wasn't motivated to have children (because of the fact that he did not meet the partner for it yet ?) and another (Neutral) did not start again with looking for another woman. Had Observer  to meet another women and start another family, him being sterilised ? Had this decision anything to do with the situations of his sons today ? Didn't Observer and his wife Hurt had the a common task in life, in helping especially Observer understands in which way genetics and special forms of energy work in life and had he to explain this to a few people who were ready to understand or are those things things one only can understand in the inner self or are these things only to be understood after passing away ?

 No use of recapitulating what had happened in Observers life, to many thousands of days had past. How to put it briefly in letters ?  He had been misused by a few young men, some ten years older than him and had learnt to be assertive against them and when the age of falling in love came, he fell in love with a girl who confined to him that she was misused by two much elderly men as well. This was enough for him to having the idea in the back of his had that he would not start a family with her, because of her traumatic experiences. But a little voice inside his head, told him to go on because their children would have the genes necessary to confront these kind of situations better. Little did Observer know that life's energy is being sent to the wright places and people to interact.

 Little did he know that girls misused by their father or other elderly men do not overcome those things easily, like he had overcome other kind of experiences. Little did he know that misused girls tend to take revenge at their partners on the long term, just because they are 'men' as well. Later one when Observer and his wife had little children, she had difficulties just in deciding whether she was going with on a trip on a bus with other people, her man and the children...afraid of having to vomit, like that once in the car with her father and mother when Hurt ( Observers wife) who felt kind of guilty towards her parents and especially her mother was so stressed she could not take the triangle situation any more, but not speaking was not a solution, it even provoked allergic reactions with Hurt. Her father Togay run from doctor to doctor with his daughter, not knowing she suffered from him and from both their genetical heritage. When Hurt lived with Observer, she did not have all those complaints any more, especially after having her first baby. She had told Observer that the elderly man did not penetrate her, but Togay did...and in their  sixteen years of living together she kept that secret almost till the end when she admitted that the last year of their married live she was seeing a married men regularly. Observer tried to be patience and convince her to stay together, but is was no use. After the last time they made love, she cried very very deep tears, not because of the fact she had made love with him and she was feeling a bit guilty because of the fact she wanted to stay faithful to her new lover and she had said to him that she and Observer slept already in separate rooms (indeed they did for some weeks already).

 Later on they would life in one house with each another partner, each on one floor, something quite unusual for that time. The first weeks (Observer were hard, but Observer made great paintings), later on it was like Hurt had become a kind of a sister...and when Observer met Woodshirt, he put his worries away.  Hurt an her new partner after a year tried to convince Observer to move and because of not having had the experience of living in a town the social militant in Observer decided to go and live in a town where Woodshirt now and then came to sleep with him.

 Woodshirt was ten years younger and Observer wanted that she would be free to find herself a man who was not sterilised, although that was not how Woodshirt taught about it...or was that only because she was quite a to economical thinking person ? Observers father asked his son to not play games with that committed woman.  But it was not quite Observer's type of person, because her interests in anything other than the economical struggle of life was limited.  One day when Observer came home from a voyage to England she brought a elderly man home who was over to his ears only being occupied with money and money and money again.                                 Who knows what Observer had to prevent that night...only the energetic fields behind the scenario of what happens, know.  Another time she was about to meet someone of her own age, but his parents did not think that she was wealthy enough I guess. Observer got a bit angry with her when he found out that behind his back he supported a workers newspaper financially as well. But he forgave and live went on. One day she met an refugee from the Indian continent and soon she had to decide if she would keep his baby. Observer helped with this decision. She gave birth to a beautiful baby...hopefully the Indian influence would give a bit of warmth in the colder layers of Woodshirt. The new couple stayed some years together and another child was born. In the beginning when the Indian man wasn't allowed in the country yet, Observer helped to deliver their first baby . He was feeling a bit obliged to help her during this difficult period.

 To save Observer from this kind of situation, the platonic relation he had with Doubt turned in to a spiritual one and then also a complete biological one...one problem dough...she was married and had children as well.  In all honesty they told her husband of their relationship...he was not surprised, because it was the second time she had someone else (in a period where the husband was not ready to have another child with her). She would have it with another man...and she would never tell the child about it, but to Patience, her husband she did tell. They stayed together but the same situation happened again, but this time with Observer in the role as third corner in the triangle. A certain space in Observer's inner, told him to stay out of the situation but another part felt so much warmth, where ever it came from ! Maybe from a common task of understanding life and their lives as well, with deep roots in each of their lives and those of others.

What was their beside that also to be understood...that it's better especially for a woman to stay faithful to her husband and keep on caring for the children  ? Doubt, unlike Hurt, would not leave her children...and to this day, in consideration of the fact of their current problems in relationships, Observer still wonders if those children wouldn't have been better off if their mum would have left them...maybe her children would have grown up to be more assertive towards women and not being to soft with them like their father was...the son who maybe wasn't a child of that father, nor of Observer was quite assertive but tended to push aside his different girlfriends who were quite nice to him...a part that Doubt had in herself as well.

 Had Doubt in case of doubt; to inform one of her sons, the one who resembled her the most about who is father was as Observer suggested she could do ? Had she to contact that man as on a tip from Observer she did ...but that man refused any contact with her. ? In life at each stage everything occurs corresponding with what has happened in the past...as both Doubt; but far more  Observer was to discover together within their sixteen years relationship. What was the next stage in the platonic friendship Doubt and Observer once again had ? One of them or both of them having someone else to have a bio relationship with as well ? How would they begin the last stage of their lives ? Go on like that in the knowledge they had not completely full ended what they had started, because the consequences the reasons for coming together or going out of each other, or starting again, their ancestors had, were too big to overcome ? When would she finally understand. Or did Doubt want just a friendship because she felt guilty about not accepting the traditional role of a wife towards her husband ? Then she would agree with her  husband vision that something was out of control with her emotional system, due to... . Observer would not start all over again thinking about it all. In a probably last large email he pointed out that he had need of skin contact as well and had worries of his own close ones enough to try to understand and deal with. It was this or leaving everyone on their own destiny and following his own without looking back to much.  Was life teaching her that in most cases when someone ends a relationship it’s better not to try to make fresh appeals to start again on also a physical level ? 

204 .Het naar beneden gevallen kaartje

1. Observeren en schrijven had dag laat doen opschuiven naar nacht. ’Zetel’ is een te hard woord voor de fauteuil waar hij dan, zoals gewoonlijk soms in sliep; ook insliep dus.  Boven die ligzetel, hing tussen een kader met een paar verticale latten, een reuze wereldkaart met een aparte voorgeschiedenis. Hij had ze gekregen van een man die hij beter kon omschrijven met een gedicht dan met een verwantschap van welke soort dan ook, of met een voornaam of familienaam. Alleen met een naam, met woorden zelfs, raak je niet dichter bij de ziel. Gebeurtenissen, Ervaringen op vele ‘toonhoogten’, Inzichten, Goedheid; brengen je een stuk dichter bij.

 Deze man, die in de dagelijkse omgang met het van de Franse taal geleende ‘Herboren’ ‘René’ aangesproken werd, had de kaart gekregen van iemand van een expeditiebedrijf met de naam Frans Maas, stroom die in Frankrijk ontspringt en na honderden kilometers ons prachtige meertalige landje binnen slingert.   Vele landen op de kaart, waren intussen van naam verandert, de USSR, Rhodesië en het Congo waar René als jongeman omwille van de vorige vóóroorlogse crisis naartoe had gewild, zelfs twee maal.

 De wereldkaart werd omzoomd met tekeningetjes van de meeste vruchten die er op aarde te vinden zijn. Inclusief noten, raar, want ze komen op de meeste mensen waarschijnlijk niet als vrucht over.            De wereldkaart was in elke streek ‘beplant’ met het overeenkomend icoontje van het soort vrucht dat er het meest geteeld werd. Appels hier, appelsienen ginder. Geen militaire basissen, maar noodzakelijke, niet van het wezenlijke zijn vervreemde menselijke activiteit, dat fruit telen. Achter de kaderlatten van het met natuurlijke en kunstmatige grenzen doortrokken meesterwerk, had de schrijver foto’s van dieren, mensen en dingen gestoken, die ,voor hem althans, een speciale betekenis hadden, of het ticket van een bezoek aan het museum van Midden-Afrika in Tervuren bijvoorbeeld.

 Hij lag dus op zijn rug op de fauteuil en probeerde de levende versie van inslapen uit.                Met een ongelofelijke zachtheid, in complete stilte en zijn werkkamer slechts verlicht door de schemering en het spel van het kachellicht met de daardoor bijna dansende stoel en tafel, voelde hij iets op het donsdeken op zijn been vallen. Kort, maar snel.    Een foto ? Welke ? ‘Zat er een boodschap achter’ ?, fantaseerde hij. Hij zou er zich morgenvroeg door laten verrassen.

 De morgen kwam, de onvoldoende doorleefde dingen van de vorige dag werden begrepen, nog vóór hij op de rand van de, zeg maar ‘zetel’ ’s morgens, zat.     Hoe zou de dag zich weer ontrollen ? Een dubbel paar kousen aandoen, altijd een goed idee met die koude vloer en de nattige koude buiten; alhoewel de oude warmte van de kachel nog een beetje binnen hing.     Zoals gewoonlijk ging er door hem heen ‘deze droom onthouden’, een surrealistisch mengsel van delen uit periodes van zijn leven, met  personages van wie hij eerst de samenhang van vannacht niet begreep.       De symbolische achtergrond werd hem duidelijk en de zielstoestanden van de personages in hun onderlinge relaties ook wel. Dat was voldoende, hij hoefde er niet over te schrijven…dit had een ander doel en een andere betekenis. Diende ook het dromen misschien op de één of andere manier als een wezenlijke soort uitwisseling tussen mensen die met mekaar bezig, ‘verbonden’ waren. Was het wellicht een middel van zijn geest, van dé geest in ’t algemeen of zijn eigen ziel of die van anderen, een andere; om hem iets duidelijker te maken bij wijze van een soort update ook. Wat ook kon, was dat hij later op de dag gewoon één van die personages uit zijn droom op de één of andere manier in de echte feiten tegenkomen zou.    Op straat, via mail…maakte niet echt uit, als dit soort voorspelling vandaag zou uitkomen; dat zou weer zo een originele paranormaal achtige voorspelling zijn, want de betrokken personages waren er allen die hij in maanden niet gezien had.

 De schrijver had zelfs een hele lijst met afkortingen voor dergelijke fenomenen, dit soort fenomeen klasseerde hij onder ‘VSP’, wat voor voorspelling stond. Het had geen zin nog een onderverdeling te maken van de verschillende soorten vsp’s. Het waren gewoon magische fantasietjes die hem boeiden en hem soms op één of ander pad van zijn filosofische zoektocht zette, Lang geleden dat hij nog eens een politieke droom had gehad, maar ja, zijn rechteroog leek in de spiegel aan rust toe, signaleerde de  linkerhersenhelft, de verstandspartner van intuïtie. Ineens dacht hij aan die gevallen foto van gisteren. Een kaartje van het Fonds voor Ontwikkelingssamenwerking, waarvoor hij eergisteren op zijn blog met sociale analyses nog reclame had gemaakt. De politieke zuil daarvan had geen belang, alle nobele initiatieven van om het even welke kleur en onder kleur passeerden afwisselend de revue tussen de analyses en commentaren op gebeurtenissen door.    Dat alles met voornamelijk eigen foto’s, filosofische fotocommentaren en filmpjes van in merendeel anderen door. Hij leek wel een soort blogkunstenaar, ‘natuurlijk weer een woord dat nog niet officieel  bestond’, zei hij via de computer als vervangend en verbeterend leraar Nederlands tegen zichzelf, toen hij het later neerpende. Een blogkunstenaar.      Knap woord eigenlijk. Een definitie van het nieuwe woord drong zich op.   

 “Een blogkunstenaar is iemand die één of meerdere domeinen van het menselijke kunnen en weten via één of meer literaire en andere expressiemogelijkheden en via alle moderne telecomtechnieken weet te benutten”, dacht hij.     In zijn geval alle literaire circuits, bijna alle technieken en naast de eigen linken ook linken naar anderen die nog met dezelfde en andere dingen bezig waren, muziek bijvoorbeeld. Niet alleen had hij een blog om het filosofische verzet in hemzelf levend te houden en anderen op het belang van geschiedenis, analyse van de actualiteit, alternatieven en met solidariteit verwante waarden te wijzen; hij had het ook in zijn schrijven regelmatig over zijn zoektocht naar het wezenlijke in de mens, datgene dat het dichtst de ziel raakte. Dat ging dan over een soort geloven, moderne versie; niet in de zin van kerkelijke rituelen, maar gekoppeld aan die dingen die met positieve en negatieve emoties en hun wisselwerking te maken hebben. Emoties, ze waren er en kwamen ergens van en het negatieve leek in de meeste gevallen aardig op weg om zich in het positieve om te polen. Niet zozeer de gebeurtenissen tussen mensen interesseerde hem, maar meer de wetmatigheden die er leken achter te zitten.

 Hij opende het kaartje en las : “Iedere relatie is een ander soort taal. Woorden zijn er zowel voor vreugde als verdriet. Hou jullie ‘zinnen’ levend”. Buiten de honderden pagina’s die hij reeds schreef, afdrukte, kopieerde, back-upte,…, overviel hem naast zijn gewoonte om moeilijk bijblijvende impressies kort en slordig te noteren, al eens de behoefte om met de pen ergens op een papiertje, maar liefst op een agenda of kartonpapier, al eens echt iets gebalder op te schrijven. Soms kwam daar dan ook nog een gedicht uit voort, sommige zeldzame dagen in bepaalde perioden soms meerdere, als er een door hem goed gekend iemand stierf, bijna immer een ode aan. Alles samen de totaalroman die hij eigenlijk altijd had willen schrijven. Heel de geschiedenis van de mensheid zat er in verwerkt…en al die andere meer persoonlijke dingen van mensen, die die geschiedenis al altijd; in welke mate (?), dat was de vraag, hadden beïnvloed. En nu maar weer hopen op meer. Welke aanleidingen zouden er morgen(?) de inspiratie weer langs andere wegen leiden ? Een feit was dat veel waarover te pennen viel hem dagelijks ontsnapte en toch tegelijk weer een uitweg zocht een andere keer. Alle afleidingen, omleidingen, alle teveel aan ‘bezorgdheid’ om, leken op die momenten overwonnen en ook voor een deel hun nut te hebben gehad. Telkenmale een gunstige evolutie voor de binnen-en buitenwereld in feite. Al leek dat niet altijd zo.

2. OVERWINTEREN,EEN AANVANG.

Hij herinnerde zich die dag in een winter met veel sneeuw. De cabine van de Magirus-kamion, stond er afgedankt bij en hij kreeg dus pakweg 45 jaar terug het idee van vogels te vangen onder een appelkist. Touw van 'bottenkoord' gespannen aan een stokje dat de kist droeg, broodresten onder de fruitbak. Lekker in de ijzige koude zitten wachten tot de merels en aanverwante soorten met enige reserve aan het smullen waren. Roef, en soms had hij er wel één, die hij nadat hij ze in zijn handen had kunnen houden, weer vrijliet. Zalige contacten, zo de vrijheidsdrang van de koningen der lucht te kunnen voelen.

Het onthouden van sommige herinneringen aan vroeger, vergezelde hem nu ook in dit concreet geval op deze eerste vries dag op het einde van de tweede week van december. Het hout van de kachel brandde zoals lekker eten in de buik dat kan en verspreidde een aangename brandlucht in het chalet bij de vijver. Nog altijd voederde hij de vogels uit de lucht en nu ook sinds enkele jaren die van het water. Teruggetrokken uit de woel van het leven, het deed soms goed en was een waar bevruchtingsproces voor het schrijven. Alsof een mens eigenlijk dat soort rust nodig had om bij de wortels van het zijn te kunnen en dan naar de kruinen van het wezenlijke te kunnen reizen en terug. Een soort Zen in feite. Volharden in het willen ervaren van wezenlijke gevoelens en ze op één of andere manier willen delen met een al of niet toevallige passant op het internet.   In de hoop ook dat deze vorm van meditatie, de energie die hij vandaag als 'innerlijke stilte' zou kunnen omschrijven een pak goeie energie in de ether van het totaalbestaan zou kunnen brengen.

'Verleden, heden en het aanvoelen van een stuk toekomst, laat de winter, één van de aspecten uit het bestaan in deze contreien, maar komen' dacht de schrijver, 'we zullen dag na dag wel zien waarheen de inspiratie ons leidt. Een verhaal op zich dat hij tussen zijn andere blogprojecten door op die momenten van echt diepe rust zou proberen vertellen. Hij kon zich tot één post per dag beperken en deze aanvullen telkens hij weer een andere 'woordenvogel' had gevangen in zijn hoofd'...hem onder digitale vorm even vasthouden en laten vliegen in de ruimte van het zijn van die mensen die er op een bepaald moment vandaag of later zin in zouden hebben. Meer om het genot van het lezen, de aanraking; dan het uitleggen van het hoe en waarom van zo veel, soms veel te veel. Een verhalende roman schrijven met personages ? Het echte leven was al roman genoeg, met meer inhoud dan uit te drukken valt.

 Hij zette zich weer aan ’t filosoferen. Allerlei mensen waren in het vroeger en het nu op hun manier ook met kleinere en grotere stukjes wereld bezig, of bezig geweest, het ene was in het andere overgelopen.

 Een deel ervan, waren gewoon niet lijfelijk meer aanwezig, sommigen stonden duidelijk met één been in het graf en anderen, altijd hun afstammelingen waren druk in de weer met in het dagelijkse leven hun vervolg op hun hoofdstukken te schrijven, al wilden ze dat soms vooral niet, het leek een ‘must’, zelfs al ‘schreven’ ze niet, ze schreven dus wel, op hun manier, werkend aan hun muziek, meestal met handelingen en overpeinzingen, gevoelens en de woorden die ze tot mekaar spraken en in zichzelf, met het totaal aan cultuur ook, zoals zij die in meer of mindere mate interpreteerden.

 Het was soms of het geheel der personages je via een droom en aan de hand van de gebeurtenissen van voorbije uren, dagen, maanden…bezochten. Via een surrealistische collage werd je dan tijdens de nacht vooral bij het ontwaken en interpreteren duidelijk wat de boodschap van het ‘filmpje’ in je hoofd was.

 René en zijn ook al overleden zakenpartner en broer Mauro en Germana, de vrouw van René, die soms wel geen 100 meer leek te worden en soms wel, waren de vedetten in het droomfilmpje van vannacht. In de stad Tienen ging een oude wijk tegen de vlakte om plaats te maken voor een immens natuurpark. Niet zo maar een park.   Er werd een enorme hoeveelheid aarde aangevoerd en met gigantische machines die in werkelijkheid niet bestonden werd de aarde tot hele hoge bergen opgestuwd, afgewerkt met groen en rotsen, alleen aan het water en een kunstmatige stroom was men nog bezig. Midden het plantsoen ontmoette ik het drietal. Ze hadden hun leven keihard gewerkt en van wat men nu in onze moderniteit onder het stoffelijke deel van ‘genieten van het leven’ verstaat, daar hadden ze weinig tijd voor gehad en toen ’t pensioen aanbrak, begonnen zij of hun partners teveel te sukkelen met de gezondheid. Dus, de schrijver zou hen nu eens trakteren in een nog bestaande andere oude wijk van Tienen, dat wel op weg leek het ideale moderne stadje te worden zoals Oviedo tussen de bergen in Spanje.

 Ondertussen zaten we nog wel met de oubollig ogende, doch schattig ogende architecturale erfenissen van het verleden, dat in de droom via het vervolg van het filmpje duidelijk werd. De gelegenheid waarin we voor de gelegenheid iets gingen drinken en een pannenkoek eten, was precies tegelijk ook een crèche, een speeltuin en horecazaak. Niet zonder moeilijkheden raakten we geïnstalleerd en hadden we iets besteld. Hoe groot ook de vreugde van de oudjes, de schrijver moest één van hen over enkele hindernissen helpen om aan die gezellige tafel te raken, niet gewoon van te genieten als je een leven lang keihard werken als credo had. Dat hard werken was hun opdracht geweest, ze speelden immers hun deel van het epos om van de oude in de nieuwe tijden te raken, van schaarste en oorlog voeren naar vrede en meer overvloed. De generatie van de schrijver had dan weer meer een andere opdracht, naast het te getuigen van die overgang, de nog bestaande uitbuiting en mistoestanden aanklagen en het belang van een meer filosofische levensbenadering aan de andere generatie door te geven. Hij zei het zijn gasten trouwens “Men leeft toch niet om te werken alleen, je moet toch ook de tijd nemen om door ’t leven zelf, door die andere kunsten ook, tot verwondering te komen. Beschouwen, niet alleen eten en kopen en alles waarmee je je leven kan vullen”.

 Dra werd de aandacht van de schrijver getrokken door een kind van een jaar of drie, dat ergens in een hoek zat te spelen. Het stond in via een gsm-verbinding en een oortje in verbinding met zijn grootvader, die in het rijkere deel van het resto zat te tafelen. De schrijver ging naar het kind toe en vroeg waarom het niet met de andere kinderen speelde. De jongen antwoordde dat hij dat niet mocht van zijn opa de oud-minister, omdat die hem bijna gedurig, ook door het gsm-oortje influisterde dat hij ziek zou zijn. De schrijver nam het oortje uit het oor en nam de kleine bij de hand en stelde hem voor aan de andere kinderen die hem maar al te graag in hun groepje opnamen. Niet naar de zin van de oud-minister natuurlijk, die kwam vragen wat dat dan wel allemaal te betekenen had. “Uw kleinzoon is helemaal niet ziek mijnheer”, kreeg hij als antwoord, de toekomst moet af van het elitaire denken van vroeger, trek er je handen af”. De oud-minister had de boodschap duidelijk niet begrepen. Hij trok zijn kleinzoontje weer uit het groepje weg en in zijn haast werd hij door het kefhondje van de vriendin van één of andere speculant in de kuiten gebeten. Woest verliet hij daarop de zaak met zijn kleinkind, dat duidelijk een boeiend maar zwaar leven van ‘onthechten van’ en het zoeken naar een eigen mening en een eigen leven te wachten stond. “Tu vas me payer ça tres chère mon vieux” ! Wat de schrijver zou worden betaald zetten en hoe, was gissen voor hem, maar de bedreiging was het hem allemaal waard geweest : de pret van zijn invitees kon niet op, de vorige generatie had het begrepen. René, Mauro en Germana ze leken wel weer helemaal gezond geworden. ‘Ach die dromen soms toch’, dacht de schrijver ‘en dan dat allemaal atijd willen analyseren’.

3. Kachelkrikken en sterrenvorming

 Er werden vandaag beelden vrijgegeven van sterrenstelsels, geleidelijk stervende en zij die in een fase van de geboorte zitten. Heerlijk toch, dat kunnen aanvoelen van verbanden met de symboliek van ook ons leven, dat niet buiten dat andere zou zijn kunnen ontstaan, als om aan te geven dat we in het hele proces van groei tussen leven en dood in feite ook met een deel van de ziel van aantrekking en afstoting van het ‘al’ bezig zijn.

 De schrijver opende zijn kacheldeur en herkende ook in de gloeiende krikken iets van de beelden van de Hubble-telescoop. Ook de warmte van die gedachte hield hem in de winterkoude weg van de temperatuur van de ijsvlakte naast zijn casa. Het dode hout dat zich tussendoor niet altijd naar believen klieven liet, was geurig gezelschap in zijn handen. Geen enkele slag van boven zijn hoofd, was dezelfde, geen enkele kloof in het hout gelijk. De bomen wiens sappen al of niet bevroren waren, hij wist het niet; waren bijna stille getuigen van hoe het hen na hun dood zou vergaan. Het zwarte kattenjong van de in de tijd nog wilde kat, kwam voor de eerste keer voorzichtig kijken of er niet ook nog wat etensresten voor haar of hem waren. De wilde eenden hadden het gevecht om het water open te houden opgegeven en zwommen wat in de door die mens achter zijn lichtmachines opengehouden stukjes water. De tamme grote eenden, hun vliegkunsten door een verkoper weggesneden, waren razend op de eenden die een kruising tussen wild en tam waren en die de schrijver al vliegend naar de voederplaats volgden, terwijl zijzelf ter plaatste op het ijs trappelend er maar niet korter bij raakten. Leuke afwisseling voor de half wilde eenden die eens niet op hun kop werden gezeten door de anderen terwijl ze zich de granen lieten smaken. De zon was enorm gloeiend van de partij, op die eerste paar vriesdagen al weer voorbij. Een wandeling in het bos deed de grond kraken en de nestkastjes vielen nu meer op in de winterse naaktheid van het bos.

 Nodeloos te zeggen dat al die gewone heerlijkheden van het bestaan, de nodige rust brachten in de dagelijks benodigde hoeveelheid relativeringsvermogen en interpreteringsdrang van de man die het digits op een scherm liet regenen. De razernij van de snelweg ’s morgens bereikte als de wind tegenzat zijn oord van bezinning en de zon, die lachte daarmee, gewoon die bepaalde dag in het zoveelste van haar seizoenen volgend. Welke mediamisleidingen over het lopen in rondjes, zo eigen aan ons sterrenstelsel, zou de krant, het net, de radio weer brengen. Had hij ze al eens niet gerapporteerd via de één of andere analyse die in hen opkwam ? Welk een ontwikkelingen waren er op dit eigenste moment bezig tussen al de hem op één of andere manier bekenden en in hen zelve ?  Waar lag er daar bij het verlaten van zijn nederige oord een opdracht waarvan hij iets opsteken kon…daar kwam het na decennialange ervaringen toch op neer, dat was toch één van de voornaamste aspecten van al die soorten uitwisseling tussen mensen, naast het interpreteren en het genieten van de beleving ervan zelf ? Mensen helpen, het kon op duizenden manieren, maar het loslaten van de drang om overal willen in te grijpen, zo leek het hem…hielp vaak nog het meest.

 4.Vanuit de diepte van jaren afwezigheid

 Zo ontmoette hij in de wereld van het glazen vezelweb ,dat afscheidingen overbruggen en muren slopen moet, haar; in jaren niet gezien vanwege haar frigo politiek die soms, al of niet best, de onafgewerkte ervaringen afsloot...al is dit quasi onmogelijk waarschijnlijk.  Hij had haar naar aanleiding van een vaag intuïtief vermoeden opgespoord met de vraag of er niet over het nakomelingschap moest worden bijgemaild. Ze reageerde na enkele dagen optimistisch, met vooral een vraag naar de leuke berichten. “Eerlijk gezegd, het doet goed je respons, begon al te denken dat ik nog een graad erger dan oorlogsmisdadiger was. Leuke berichten, inderdaad, hoe ouder men wordt, des te meer positieve dingen je van de levensloop onthoudt. De rest, na verwerking en bij de pijn van het zijn van mensen geweest te zijn, is te ‘deleten’ (sorry dikke Vandaele).

 De dagelijkse update, het in het nu begrijpen van het bestaande dat zijn groei zoekt, kan je hier en daar nog wel koppelen aan wederzijds begrip. Moet lukken. Hoe meer kennis, wijsheid, inzicht en de rest van het onaantastbare, soms een beetje zoek geraakte optimisme, hoe duidelijker de zin wordt. Ook iets dat met de ouderdom komt zeker. Alhoewel, ik ontwaar het ook hier en daar bij de nakomelingen.

 Enorm veel meegemaakt met hen, in de schooltijd en daarna toen ik met de frigo vullen en zo stopte. In tegenstelling tot de uiterst schaarse dingen die ik via de kinderen over jou bestaan verneem, vertellen andere kinderen soms te veel aan hun moeder, merk ik al eens in mijn omgeving. Vele mensen lijken in veel saga's van anderen betrokken te worden in deze modern times...om met andere mensen een deel dezelfde en andere wijsheden op te doen waarschijnlijk, als het met de oorspronkelijke personages niet meer kon. Zo leert een mens wel enorm veel bij, al blijft het zoeken naar steeds andere conclusies. Toch, heb je soms ook wel of niet het gevoel dat je op een pad zit, waarvan je je bij momenten afvraagt of het het jouwe wel is ? Meestal zijn dat wel vluchtige momenten, want als alles zich weer uitklaart, weet je ineens weer welke rol je in het samenspel van mensen speelt.     En, je zal dat ook wel kennen, het eerste kleinkind aldaar bijvoorbeeld, peuters hebben nog niet de complexiteit van de volgende dimensies van zijn. Een mens trekt zich aan van alles op, zelfs in hoe iemand haar laatste jaren beleeft, hoe mooi, soms pijnlijk ook. Ach ouders, men heeft ze ons geleerd van te idealiseren, maar het zijn en blijven mensen met alle goede en minder goede kanten.  Je moet gaan zoals je bent, niet ?   Ook ik zie onze kroost al enkele jaren heel weinig  daar ik elders alleen woon. Misschien weet je via de kinderen al een deel van hoe ik die opvoeding van ze vroeger alleen aanpakte, na je vertrek. Onderling communiceerden wij mannen ondereen weinig over je nieuwe leven ginder achter want telkens ze terugkwamen; in 't begin vroeg ik nog hoe het met je was, en of ze het goed hadden gehad om de zoveel weekends; veel wijzer werd ik niet van het stereotype antwoord 'goed'.

 

Zal ik beginnen met de jongste ? Op hem ben ik fier omdat hij er altijd in slaagt van een job te vinden en al bergen ervaring heeft opgedaan. Omdat hij, als hij wil tenminste, toch op tijd zijn handen uit zijn mouw kan steken, met kuisen bijvoorbeeld. Gewoonlijk wachtte men tijdens hun schoolperioden bij te grote kuisachterstand, om een eufemisme te gebruiken, op mij om de zaak recht te trekken.  Van zodra ze  gingen werken was ik niet langer zo bereid van dit op mij te nemen. Mijn mededogen en toegeeflijkheid benaderden de ideale proporties meer en meer. Nu ze alleen wonen, staan ze zelf voor hun zaken in, weten ze dat het toch allemaal niet zo makkelijk is. Al bergen goeie raad heb ik gegeven, gewoonlijk over dingen die jeugdigen en ouderen dan jeugdigen doen. Ook daar in leer je bij, vooral als het tegenovergestelde uit de bus komt. Ik moet wel zeggen, achteraf, krijg ik vaak gelijk. Meestal nadat er bijvoorbeeld met  judo, jihu-ik weet niet wat, een blessure werd opgelopen. Ook onze jongste zou nu een gevechtssport willen gaan doen.            Ons ma en ik raden het hem op de wekelijkse alternatieve gezinsbijeenkomst zondags af.  Zijn argument : ‘je moet je toch leren verdedigen’, het mijne ‘jij hebt zoveel kracht in je dat dat wel eens mislopen kan, als je kwaad bent’. Opvoeden is altijd kunnen afwachten en dat geldt ook voor volwassenen onder mekaar, al zijn ze 86. Waar hij nu voorstaat ?  Waar hij voor staat, weten we, er zit een heel goed mens in hem, zoals in alle drie trouwens. Hij is vroeg met ervaren wat een relatie is begonnen. 15, drie jaar lang en daarna na pauze weer drie jaar. Aan de tijdsgeest aangepast natuurlijk, aimer et coucher dès le début.     Mijn raad, ‘als je er zo vroeg mee begint, ga je ook vroeg door de pijn moeten misschien’. Ach, in bepaalde omstandigheden is altijd maar juist dit en dat mogelijk en eenieder heeft zijn eigen weg. Op tijd zeg ik al eens dat hij de lat voor een mogelijke partner te hoog legt en probeer hem uit zijn bij wijlen pessimisme te krijgen. Door te suggereren dat hij met al zijn familiale plannen voor later beter een blinkende keuken kan laten zien. Ik heb niet de energie meer om me over dergelijke dingen op te winden en iets in een ander zijn plaats te doen. Ik ga hem wel voorstellen om indien hij volgend jaar niet direct werk vindt één en ander bij hem op orde moet stellen.  Zie, ik ben weer bezig, kan het precies niet laten. Er valt natuurlijk nog veel meer te vertellen, maar ik zal het hierbij voorlopig laten”.

“Hopelijk nemen ze me dit schrijven niet kwalijk, want het zijn soms echte macho’s, wat natuurlijk, als je vele mannen en  vrouwen mag geloven daarom niet slechter is. Het is een makkelijkere houding en voorkomt verscheurdheid in sommige gevallen. Kwestie van verduidelijking van de macho-houding ‘…het is altijd wit ofwel zwart’, weet je wel en bij relatieproblemen moet er altijd iemand ‘de schuldige’ zijn.

 Nu al een heel stuk van mijn leven probeer ik ook de keerzijde van die houding een plaats te geven. Ik had mijzelf een heleboel verwikkelingen kunnen besparen door ook in alles of niets te redeneren. Misschien had ik hen dan een beter voorbeeld gesteld in de jaren dat je er niet meer was…huisje, ander vrouwtje, mannetje, tuintje…en vooral strikt te volgen regels. Wat zal ik zeggen, je kan de verantwoordelijkheden van anderen niet dragen en in het leven doe je niet wat je wil eigenlijk, het is een samenspel, een gevolg van en steeds maar reageren op wijzigende omstandigheden ook. Nogmaals, je moet gaan zoals je bent en ik hou meer van mijn wilde bos, alhoewel ik ook van een verzorgde tuin kan genieten.

 Ik haal dit tussen het relaas over onze nazaten door aan omdat daar, denk ik het enige probleem zit tussen jou en de kids .Ergens ben je ook een stuk macho, ook vrouwen kunnen dat hebben…eens knopen doorgesneden, wijk je niet meer van je lijn af. Met twee ouders die dat ook sterk hebben, kan dat soms niet anders waarschijnlijk, en ik herhaal, dit moet  niet pejoratief begrepen worden.         Probleem is wel, dat ‘het water bij de wijn doen’, de kerk in het midden houden moeilijker, zo niet onmogelijk wordt. In tegenstelling tot de mij die ik nu ben, reageren onze kids anders (wie weet een verbetering?), in de liefde bijvoorbeeld… . Ze stellen of stelden (weet ik soms veel) aanvankelijk duidelijk dat  bij een breuk om welke reden dan ook het volledig AF was, no second try. Je weet met de jaren veranderen mensen en ze zullen dat allemaal zelf wel ondervinden. Je zou het ze soms niet nageven, maar ze zijn slimmer dan je denkt op dit vlak. De weg naar zelfkennis en zelfbehoud en wijsheid kent wonderlijke wegen. Ik begrijp ze alle drie beter dan ze zelf kunnen vermoeden.

 Onzen tweede dan.

 Zeer te bewonderen om zijn werklust (buitenshuis vooral dan), we kunnen het hem niet kwalijk nemen, om zijn vakkennis en sociale vaardigheden met mensen ook.    De weinige ruimte die hij nodig heeft, onderhoudt hij goed. Een beminnelijke mens naar mij toe, hij verstaat de kunst om me geen kwetsende dingen te zeggen. Misschien is er in zijn leven een lichte verschuiving naar andere projecten bezig.  Kan er niet over uitweiden, ik weet dat hij dat niet zou pikken vanwege zijn frigo politiek in die dingen, waar zijn mamaatje ook voor kiest. Heb geleerd van dat te respecteren denk ik toch, geen letter over jou, weet ik van hem. In zijn woelige adolescententijd hadden we soms diepere gesprekken over die dingen waar ook moeders in zijn geïnteresseerd, was ook wel nodig. Ondertussen, ook deze man heeft wat gepresteerd qua gunstige evolutie,  Chapeau. Goed dat het allemaal geen schrijvers worden. Je hoeft dat niet altijd te veel uit te leggen als je goed met mekaar overeen leren komen hebt. Zal je zoals gevraagd op de hoogte houden van de positieve nieuwtjes, en niet teveel zeuren over de onderliggende drijfveren van het zijn en het handelen.

 And last, but not least, the eldest. Naar zijn eigen mening de schoonste, de sterkste, enz… , je kent hem wel en we houden beiden ook van zijn manier van zijn. Waar is de tijd dat ik van ellende voor de humaniora examenperiodes zijn puinhoopkamer opruimde om een ander sfeer te scheppen ! Na die vakantie job die ik hem deed doen, wist hij eindelijk dat hij moest verder studeren ! Nadat hij de keuze maakte om op kot te gaan wonen en hogere studies te doen  (geen TV)meer, ontdekte hij pas de capaciteit die in hem zat. Hopelijk is het huis verlaten ook jou  goed bekomen (grapje). Hij koos om mij een plezier te doen in alle eerlijkheid voor het minst dure studentenkot, waar hij heel gelukkig is geweest denk ik. Hij combineerde die studie dan nog met de jeugdbeweging leiden en  zijn vriendin, diegene die zijn levensmaat wel lijkt te zijn. Het moet gezegd, deze man overtreft mij standvastigheid in bepaalde dingen des levens. Rechtschapen als hij is, kan hij ook heel hard voor mensen overkomen, gelukkig voor hen geeft hij dat dan al eens een draai. Ben ook blij dat zijn broers veel van hem houden en dat ze goed overeenkomen, heel belangrijk. Heeft ook veel goedheid in hem, maar veel gereserveerder op dit vlak dan ik, en wellicht heeft ook hij hierin gelijk, zoals we dat alle vijf wel hebben op bepaalde vlakken. Ik weet dat hij om je geeft. Ik weet ook dat je bij hem, WIE JE OOK BENT ,(pa, ma ,vriend, collega…) met bepaalde dingen niet moet afkomen, als je daar rekening mee houdt, kunnen we met zijn allen door de beugel voor hem. Je kan misschien zelf eens afkomen, want hij heeft een druk leven. Dit is maar een gedachte, ik heb geleerd dat dat niet altijd nodig blijkt, anderen korter bij mekaar willen brengen, het komt best uit hun eigen of hoeft eigenlijk niet. Maar ja, ‘loslaten’, je moet het maar kunnen niet ? Teveel loslaten zal ook wel niet de bedoeling zijn op alle momenten.”

 "Denk niet dat je onbemind bent als kinderen niet reageren op dit of dat, ze kunnen er wat van. Eén keer per week stuur ik hen al eens iets dat hun interesseert of een vakantiefoto of zo, maar die mannen sturen zelden iets terug natuurlijk.

 Wij zijn gewoon de ouwe zagen geworden, laat ons zeggen. Ik vind dat we nochtans  schitterend bezig geweest zijn en bezig zijn, wij vijf en de mensen rond ons, in onze verenigde opdracht, het doorleven van het leven dat we erfden en veel meer. Indien we tot der dood wél bij mekaar hadden moeten blijven, zal me dat nog wel een dag duidelijk worden zeker ? Dan zou ik dan toch nog gelijk hebben gehad, die keren dat ik je vroeg van niet te vertrekken, dat het op 'een ander' ook wel 'iets' zou zijn.  Waar ik wel bijna zeker van ben, is dat die die vaak zeggen dit of dat absoluut niet te zullen doen, er korter en korter bij  komen te staan. Maar dat is voor als je eventueel op dit schrijven terugpennen zou. 't Beste. Genegen groeten."

  5.De weg van sneeuwwater naar klassiek muziek

 Het moet nog kouder zijn geweest dan min tien, zoals nu daarbuiten, zo bedacht hij vóór het klieven van de houtblok en schreef hij neer, nadat de vlammen zich van zijn zorgvuldig opgebouwde recept voor een lekker vuurtje van de diverse soorten houtdikte, hadden meester gemaakt. Gedachten kwamen. De koude ‘toen’, die van in de tijd van de eerste menselijke, die om te drinken het sneeuwwater smolten waarschijnlijk.     Een hele afstand sinds toen was overbrugd, één geworden met zijn nu. Eén met de klassieke muziek en de er bij behorende beelden die door ergens iemand en de techniek van ergens iemand naar de satelliet werd gestuurd waarvan de straal, ondanks alle koude zijn schoteltje bereikte en via de ontvanger, draad en modem, de chalet met charme vulde en mede voor de concentratie zorgde waardoor de boodschap van deze zinnen via toetsen, laptop en meer; dan tot bij U geraakte en de lezer ook in deze eenheid opgenomen werd. De muziek was niet essentieel, het kon ook in stilte en of de bovenstaande woorden dan hetzelfde zouden zijn geweest, daar had je het raden naar. Wat hij wel wist dat het journaal of andere programma’s niet waren aangewezen om dergelijke intensiteit te bereiken. Woorden zouden dan toch alleen botsen met woorden die nog moest worden geboren. Terwijl daarbuiten de overige toneelstukjes van het totaalspektakel van het aardse leven gewoon doorgingen, was het wachten op de ingevingen die de verwekkers van de woorden waren in feite.

Met hem meegereisd, waren de beelden die hij van Germana zag. Indommelend, de pijn in haar bekken en benen had haar waarschijnlijk vermoeid. Haar en haar goed hart. Alle rimpels waren samengetrokken, waardoor het leek of ze alle momenten wel kon gaan stokken en stoppen met leven. Een schouwspel dat plots veel minder aannemelijk leek op momenten dat ze minder pijn had, vrolijker was  en weer meer guitig, spraakvaardiger en communicatiever ingesteld. In haar warme kamertje waar ze beurtelings door de kinderen werd verzorgd, zat ze als een heel oud prinsesje soms warm achter de kranten en TV.

 Zelden klagend, altijd met haar eenvoudige waarheden die van ‘dit kan en dat kan niet door de beugel’. Schrijvers die het de hele tijd over ‘beffen’ op TV hadden, een woord waarvan ze naar alle waarschijnlijkheid maar kon vermoeden wat het inhield.

 Mede daardoor vond ze zo een schrijver dan ook zeker ‘hectare’ lelijk, al kon ze er allemaal wel eens mee lachen en het relativeren. Mooie muziekprogramma’s en leuke quizzen werden volgens haar altijd ontsierd met al die vuile praat over dingen die je wel best kan doen, maar waarmee je niet op TV moet uitpakken, dat doe je zelfs nog niet tegen je geburen. Via de boekjes wist ze welk van de bekende mensen homo waren, was dat een soort epidemie of zo ? In de oude tijd, waarvan ook telkens een nieuwer versie in de tegenwoordige tijd aanwezig was, bestond dat ook, maar je hoorde daar niet van en in de dorpen toen, ja, ‘scheiden’ was een zeldzaamheid, daar moest je niet mee afkomen, men leefde verbonden met de seizoenen en het veld mee en tegen de winter moest je klaar zijn met het zorgen dat je warm had, zonder dat daar aardolie of gas aan te pas kwam.

 Over het leven filosoferen kon wel, maar in feite was de praktische kant daarvan helemaal uitbesteed aan de pastoors.   Ze was maar wat blij dat haar kinderen in meerderheid niet waren gescheiden en bij haar had dat ook een praktisch tintje, want scheiden, daar boete je op financieel vlak mee in en zij had er te veel moeten voor doen en voor over hebben om ‘er’ te geraken, zuinig geleefd en hard gewerkt met af en toe een pleziertje waar ze zich helemaal in vond. In de tijd was dat dan een busreis met de boerinnenbond en later met deze van de gepensioneerden. Ze kwam dan thuis met verhalen rond mensen en streken uit haar vaderland alsof ze op cruise geweest was en het ging gewoon over de plaatselijke mensen en uitzonderlijk al eens Lourdes of een dagje Parijs, maar die drukte was niet aan haar besteed.

 Telkens haar kleinkinderen ‘vlogen’ vroeg ze zich ergens toch af waar dat dan wel goed voor kon zijn. Als ze de TV openzette, zag ze dat toch ook…en nog veel meer natuurlijk. Van bloot op TV was ze al niet meer ontstemd zoals vroeger haar inwonende schoonmoeder die al bij een bloot been met haar rechterhand traag op en af op de armleuning van de zetel klopte, glimlachend maar toch zogezegd afkeurend. Germana wenste haar kleindochters geen carrière in de muziek of filmwereld toe, want dat leidde onvermijdelijk tot van de ene vent naar de andere fladderen. Haar kleinzoons wenste ze een degelijke vrouw die van aanpakken en werken wist en heel goed in het huishouden natuurlijk, dé eigenschap bij uitstek. De schrijver kon daar natuurlijk allemaal voor een stuk inkomen, maar hij wist ondertussen al meer van vele van de ware drijfveren en wetmatigheden van het leven zoals dat nu zoals altijd door veranderende omstandigheden werd beleefd. Hij kon er inkomen dat ze zich soms pessimistisch uitliet over het op de wereld zetten van kinderen. Haar standpunten dan, waren meer een gevolg van de media die ze op zich liet afkomen en die de schrijver dan voor haar verduidelijkte en bijstuurde; dan haar persoonlijke visies op de relaties van jongeren, die ‘er’ veel te vroeg mee begonnen en veel te vroeg mee stopten en van de ene naar de andere gingen. Voor haar was het simpel, als je ergens niet van hebt geproefd, weet ge niet wat ge mist in feite en ’t is met iedereen wel iets. Ze denken allemaal na een tijd als het nieuwe er van af is, dat ze iets te kort komen in plaats van mekaar te respecteren en niet de duvel aan te doen !

 Hij liet ze maar, nuanceerde voortdurend hier en daar en wist dat ze niet bij de diepte geraken kon die hij ervaren had, en waarvan het waarom er van hem ook niet duidelijk was op alle momenten. Grootouders, ouders, vaak gesloten boeken waarvan je veelal te weinig weet om te doorgronden waarom je van uit die invalshoeken, zelf op de wereld was gekomen. Je was een beetje van hen allemaal tegelijk ‘samengestelde’, met een eigen nieuwe ziel er bovenop. Of het zou moeten zijn dat Boeddha met zijn achtvoudige pad (de juiste ingesteldheid, houding, handelingen, doen, woorden…) maar vooral met zijn reïncarnatiegedachte, gelijk zou hebben.      

 De schrijver wist heel goed waarover dat pad ging, maar die klassieke reïncarnatieleer die zag hij wel zitten als alternatief voor de sterfelijkheid, maar dat leek hem te simpel om waar te zijn en de realiteit was volgens hem dan ook weer dat het verhaal van de voorouders, de onafgewerkte stukken ervan, tot op bepaalde momenten gewoon via de vertakkingen van de nakomelingen doorliep.        

 Hij weigerde te aanvaarden dat de aarde gewoon een plaats om te komen lijden was en dat je daar met zoveel mogelijk totale onthouding van een aantal dingen, op een niet-doorleefde manier kon aan ontsnappen.  Het ervaren en leren zelf, het deel lijden ervan, hoorde bij het leven zelf, een strijd en genieten ook om aan de zinloosheid te ontsnappen. Net hetzelfde principe als dat van de fysica waarbij de benadering van ‘nul’, de ‘leegte’, niet wordt getolereerd, met mini en maxi ‘big bangs’ tot gevolg.  Prachtig achtvoudig pad natuurlijk, maar de praktijk liep dikwijls tussendoor op andere manieren voor de momenten van rust en innerlijk evenwicht hun intrede konden doen. En Germana ? Die begreep niks van al dat schrijven dat de schrijver nog nooit wat had opgebracht.  Een treffender botsing van de oude en de nieuwe wereld zou de schrijver vandaag niet meer tegenkomen waarschijnlijk. En zo bleven hem dagelijks de symboliek en de metaforen achtervolgen. Het schrijven, een middel om veel werelden in evenwicht te houden, de werkelijke en het gedeeltelijk verborgene achter de feiten, de oude, de nieuwe, die van mensen en hemzelf.

 6 Schrijvers in tijden zonder elektriciteit

 Het moet een hele speciale inspanning gevergd hebben voor al die schrijvers van de religieuze en andere teksten, geschreven voor de uitvinding van het elektrische licht. Of juist niet, misschien dat, indien ze in het donker wilden schrijven er juist meer ‘sfeer’ vrijkwam om bij het gene van je zelf of zo te raken dat bepaalde dimensies vertalen kan. Zoals nu in het donker en de witte koude die de schrijver omgaf. Toen hij buiten met zijn zaklamp ging kijken of de verre buren nog licht hadden, vlogen de al of niet slapende vogels op, verschrikt van de lamp in combinatie met de witte sneeuw vlogen er her en der tientallen in de richting van andere bomen wel zeker. Als er geen sneeuw lag, was dat hier en daar maar een dikke bosduif, die je dan alleen maar hoorde.       Het geluid daarvan, daar kon je ook van zeggen dat het om een bosduif of twee of drie ging. Ja, dat schrijven vroeger en nu, in licht of donker… . Maar we leven in het NU, nog meer dan toen hebben we dingen nodig om ons veilig te voelen. Mensen ook natuurlijk.

 Zo heeft iedereen zijn reflexen als het om veiligheid gaat. Kinderen die niet in een gevoel van veiligheid en geborgenheid zijn opgegroeid hebben het soms hun verdere leven in bepaalde perioden knap lastig om hun evenwicht te blijven volgen. Het moet niet makkelijk zijn om juist daardoor het soort sterkte leren te verwerven waarmee je van veel leed blijft bespaard.

 Jongen, meisje, vrouw, man…die dingen gelden voor beiden en de leeftijd waar je toe behoort geeft nog extra tinten aan die dingen in het samenspel van het leven.  Jongeren leren hoe met mekaar om te gaan, ouderen zijn er nog altijd mee bezig en leren zich ook aan te passen aan de beginnende slijtageslag, waardoor ze misschien wel op een andere manier naar de dingen gaan kijken als jongeren die nog met een bepaalde gehaastheid door het leven gaan, ook jagen soms. Ze zoeken nog meer de passie dan de vriend of vriendin, of het wezenlijke in de mens zelf. Al hebben ze veel voor op net die ouderen die hun levensverwondering al verloren zijn.

 Het hangt ook allemaal een beetje van het karakter af. Zo was er vandaag een reportage over een buurt in een Nederlandse stad waarvan bepaalde wijkbewoners een origineel initiatief hadden genomen. Vermits ze de voorgevels van hun huizen maar monotoon vonden, was er een fotograaf die foto’s in de bos ging trekken en er posters van maakte die hij in samenwerking met andere beroepsmensen op de deuren aanbracht van wie maar wilde. Opzet was een soort verbinding te maken met de vaak paradijsachtige tuintjes die die mensen achter hun woning hadden en het straatbeeld om te toveren in een meer levendig iets. Er waren natuurlijk ook mensen die die voordeuren met bomen niet zagen zitten en die het maar een chaos vonden. De reporter die hen ging vragen wat ze er van vonden kreeg mensen voor zich waarvan je als je hun uitstraling zag, wist wat zij er gingen over zeggen. Soms zat er al eens een verrassend antwoord tussen : aanvankelijk was de vrouw des huizes er voorstander van en mijnheer tegen en nadat de duur omgetoverd werd vond mevrouw het dan weer niks en mijnheer vond het geweldig. Mensen, dezelfde en toch enorm verscheiden.

7. Aannemer van haast onmogelijke werken

 Op een bepaald punt van bewustzijn is er voor een schrijver maar één manier meer, tijdelijk of niet, om iets van het grotere geheel van het bestaan, in relatie tot het detail en de ziel der dingen en mensen en hun verbanden, over te brengen : de eigen innercommunicatie.

 De eigen innercommunicatie wipt probleemloos van macro naar microtoestanden in flashes van een seconden van vroeger naar nu, inclusief projecties naar de toekomst toe, zonder dat je dat allemaal op papier met woorden kan uitleggen. Van abstract naar concreet en terug, levend of dood, geen probleem. Op vijf minuten schrijf je een heel innercommunicatieboek waar je al gauw maanden zou voor nodig hebben om het met pen of laptop te beschrijven en op de duur zou het zo ingewikkeld worden, dat geen mens er nog aan uit kon, maar alleen jij nog steeds.   De strijd van de onzin om niet ten onder te gaan, draait op termijn altijd uit in het voordeel van het zin hebben, al lijkt dat niet zo.  Kleiner of gelijk aan nul worden, kan nu eenmaal niet.  Logica wint het van argumenten die geen steek houden.

 Je bent zelf een stuk oplossing voor de realiteit buiten je. Het komt er op aan je leren fijn af te stemmen op die mensen waar je de stukjes in vindt om je eigen vollediger te maken, dat je de situaties opzoekt waar jij nog ontbrekende ervaringen kunt opdoen. Als je er voor openstaat, komen ze soms zelfs op je af.

 Geest en materie, zijn ze niet één, met de zielen van mensen als afgesplitste individuele gevolgen  met  vertakkingen naar mekaar ? Wat moet een mens met zo'n academische uitspraak, hij die zich gewoon dagelijks probeert te oefenen in voelen en doen wat hij of zij ok vindt, moment per moment ?  Net zoals een hart automatisch klopt, kan je er heel goed in worden.  Om dichter bij het geestelijke te raken, moet je alle facetten van de ziel van het totale bestaan leren kennen. Door er over te schrijven en via reacties daaromtrent kom je zo stukje bij beetje verder bij het begrijpen van tot wat het menselijk  bewustzijn in staat is . De blog http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be en zijn linken, zijn er een goed voorbeeld van.

 Het systeem achter gebeurtenissen ontrafelen...Marx, Darwin, Freud, Einstein, ze probeerden het allemaal en toch ontbreekt er nog veel en waren een aantal dingen niet volledig en zullen dat ook nooit zijn, naarmate de grenzen van het aanvoelen en het denken zich via de eigen innercommunicatie steeds maar verleggen.

 Om een totaalbeeld van de mens te verkrijgen is de het verband tussen de eerste straling, de eerste cel en het eerste bewuste woord belangrijk. Makkelijker gezegd  :je kan veel afleiden uit de eerste indrukken die je van iemand hebt en de laatste woorden van het laatste gesprek dat je aan het einde van een relatie met iemand had.

 Waarover de aannemer van haast onmogelijke werken het nog ging hebben, hij zou moment per moment wel zien naar waar dat brein van hem hem leiden zou...of was hij het die leidde...wie was hij in feite ?  Zou hij beginnen met schrijven over die bijna-dood ervaring of eerder over de liefde. Welke zou dan zijn eerste zin zijn ? " In een relatie begint diegene die het meest confronterend bepaalde waarheden over zijn of haar leven te verwerken heeft, vaak het meest te verdringen en de ongemakken daarvan op de andere of anderen af te wentelen". Niet mis als doordenker.

 Of zou hij niet eerst beginnen met uit te gaan van een deel van zijn stellingen over hoe de menselijke geest werkt ? Ach, hij zou er eens een nachtje over slapen, zoals gewoonlijk werd de volgorde der dingen daarna evidenter. Iedere avond legde hij zich te rusten met één of andere begingedachte die zich dan ontspon, maar vaak kwam het hier op neer :

'de wereld, inderdaad een schouwtoneel ter observering, waarvan de meeste spelers  niet de betekenis kennen van het stuk waar dat ze in spelen, noch de teksten op voorhand krijgen.'

 Een emotioneel gevaarlijke wereld voor goedhartige mensen die de medemens vanuit een te hevig optimisme tegemoet treden.  Een wereld waar men massa's pillen produceert die je eigen lichaam ook produceren kan, maar dan zonder neveneffecten...en vaak alleen om kalmer door het leven te gaan en gelukkig te worden...terwijl je dat zelf ook kan als je niet door pijnen wordt geplaagd of één of ander virus hebt opgelopen natuurlijk, dan zal je ze wel echt nodig hebben.

 Een wereld van drukdoenerij die wel even simpeler zou kunnen worden geregeld door het stellen van andere prioriteiten dan non stop stijgende groei en winsten. Een wereld met meer tijd voor de ziel en de cultuur, voor het doorgronden van wat we hier met zijn allen eigenlijk lopen te doen in relatie tot mekaar en het proces van leven en sterven. Weten waar je vandaan komt en wie je bent en worden wil en het waarom daar allemaal van.

 Het boeiend, niet spijtig vinden dat  eigenlijk niemand op voorhand aan het begin van je leven tegen je kan zeggen "die en die mensen ga je tegenkomen" en "je gaat dat en dat moeten ervaren en dat moet daarom en daarom zijn en daarom niet" of ook nog "die en die personen zullen je helpen en dat ga jij voor die en die doen".

 

205 HAGELANDLAND en de rest van de wereld

            Het Hageland, een geostreek van de regio Vlaanderen, die samen met nog twee andere regio's de staat België vormt.  Een viertal steden en een negentiental grote landelijke gemeente vallen onder de Hagelandse noemer. Vanuit het oosten doorbeukt autobaanbeton de aarde en de welvende borsten van het landschapslichaam.  Een enorm metaalmonster van lawaai, verkracht er iedere ochtend het gloren van weleer in de richting van Brussel, hoofdstad der werkzuchtige Belgen.  .

            Het landschapslichaam koestert een helerlei reeks inplantingen van gegroepeerde huizen in allerlei stijlen.  Bouwsels, gemaakt door wekershanden, gezellig tegen mekaar leunend of kreunend in sommige stadsdelen.  Boerderijen en met groen omgeven woningen in het open landschap.  Gehuurd of op twintig jaar en meer afbetaald aan een dikverdienende bank, hij woont er vanuit de lucht bekeken, veelal naar wens, de Hagelandmens.  Vanuit de lucht bekeken hoor je wel zijn woorden niet en zie je niet wat het licht achter zijn ogen betekent.

            Hagelanders spreken in ieder dorp een eigen variatie op één  van hun vier grote dialecten, al namen vooral de jongere generaties de uniforme Nederlandse taal op een paar decennia over.  De Vlamingen voegden er een zuidelijke warmte aan toe.

Sinds bijna altijd al was deze streek het slagveld waar de grote naties van Europa hun bezettingsdriften hadden gekoeld.  Misschien was Brussel nu als hoofdstad van de Eurolanders wel een soort morele troostprijs daarvoor.  De Eurolanders vochten militair niet meer tegen mekaar, hun politieke leiders hadden de naoorlogse , potentieel revolutionaire gevaren wel begrepen.  Daarom hadden ze hun werkvolkeren met allerlei sociale zekerheden hun eigen maatschappijomvorming doen vergeten

De leiders van het bovenste deel van het noordelijke Amerika continent, de 'USers' daarentegen, ontpopten zich in de twee eerste jaren van het derde millennium, nog altijd als de grootste militaire strategen.  Hoe weinig belang ze aan inhoudelijke verkiezingen hechten bleek nog laconiek toen bleek dat ze bij de presidentsverkiezingen nog altijd met ponskaarten werkten.  Alhoewel de leidende klassen der Eurolanders hun eigen imperialistische agenda hadden; hield het oude continent zijn nazaten in de 'US-wereld' nog even tegen om weer direct bloederig de Irakezen gaan te bestoken.  Het begin van het derde millennium werd zichtbaar niet waar de gewone mens op gehoopt had. 

            De Latino's van het zuidelijke Amerika-continent bleven voordat ze de linkerkant van het Venuzuela van Chavez uitgingen, met grootkapitaalsteun vervolgd en vermoord of onderdrukt worden. De Afroos van het continent waar de mensheid zijn wortels heeft, worden geteisterd door de lakeien van hun voornamelijk Westerse en Arabische grote geld leermeesters, die mekaar en de inwoners veel militaire en andere rottigheid aandoen.  Zullen de winsten en infrastructuurwerken uit China soelaas brengen ?Al een halve eeuw en langer beloofde het rijkere deel van de wereld hulp...die alleen kwam als die uitbuiting en afhankelijkheid verzekerd bleef. De leidende klassen van de Arabieren probeerden via het demagogisch gebruik van de religie ook zijn armen om de tuin te leiden, net zoals dat in de oude Westerse wereld eeuwenlang het geval was geweest.  De Chinezen deden het met water in hun would-be  rode wijn te doen materieel beter dan de Indiërs wier leiders nog aan een aantal oude kwalen leden : kastevorming en nationale en religieuze tegenstellingen. Ook dat zal veranderen als de recessie geen roet in ’t eten gooit.

            De enige echte 'pseudonatie' , de 'Verenigde Naties', is daarom nog teveel een speelbal van al die gewichtige Staten en blokken die met alle middelen om de verovering van zoveel mogelijk vrije markt vochten.

Tot nu toe werd het wereldbeeld van de mens beheerst door zijn methode om economisch te overleven.  De mens, ook de Hagelandmens, diende zich te onderwerpen aan het slaaf, lijfeigene of boer zijn, aan het gezag van de adel en hun staat.  De onafhankelijke boeren vervoegden meer en meer het leger loonslaven van banken, fabrieken en handelsmastodonten.   Zelfs een deel van de hele grote zelfstandige boeren zijn in feite echt loonslaven van de banken geworden.

            De filosofie moest wachten op de ontwikkeling van de wetenschappen alvorens zij de religie een gepast antwoord op een deel van de levensvragen bieden kon.  Ondanks de door vrijzinnigen en religieuzen algemeen aanvaarde morele spelregel dat men zijn naaste niet mag schaden; bleef een belangrijk deel van de zin van het leven, namelijk datgene met betrekking tot de dood en het eeuwig leven, voor politieke verdeeldheid onder de werkende bevolking zorgen.  Het aantal priesters kan je in ’t Hageland op 1 hand tellen.

Afgezien van wat psychologische speculaties en onbewijsbare hypothesen blijft het ervaren van de uiteindelijke zin van het 'eeuwigheidsvraagstuk' gelukkig een persoonlijk te beleven levensbeschouwelijke opdracht, een soms pijnlijke zoektocht waarvan men de betekenis ervan slechts soms op heldere, vaak niet beschrijfbare manier 'innerlijk' ervaren kan.  Iemand die ook daar zijn hele leven lang via het dagelijkse leven en het woord en de pen mee bezig was, schreef er dus vanuit het vandaag mistig koude Belgische Hageland over. 

206 onverschillig evenwicht

Droomloos kijk ik even voor me uit, van uit een onverschillig evenwicht.

Betrachtend dat het positieve het negatieve wel in balans zal houden.

Het uiteindelijk overwoekeren zal.

Als een slingerplant of een kruipplant met prachtige, veelkleurige bloemen, waaraan alle carnivoren zich na het drinken van hun bronnen aan verzadigen.

Als een boom die naar boven groeit met wortels die het levenssap zuiveren.

Als struiken die ruiken naar geheimen en vragen die hun zaden werpen en het licht dat de kiemende antwoorden onder zijn hoede heeft.

In mijn onverschillig evenwicht als een meetkundig labyrinth van wiskundige zekerheid, vertrouw ik op alle mogelijke vormen van intens geloof in de mens en de mensheid.

Als in een gekleurde schelp die langzaam de tijd tot ringen schilderde.

Als in de trage beweging van het weekdier, op zijn hoede voor ongepaste euforie en het wegzakken in nog maar het geringste spoor van te zware emotie

Als in observatie van de sporen van het komen en gaan van generaties, deinend op eb en vloed van rust en onrust.                                                                                  

 

207 Welk verhaal blijft er te vertellen ?

 Dagelijks passeren er tientallen in mijn geest.

 Net niet halen ze dit forum.

 De nachten brengen hun eigen surrealisme.

 Met of zonder boodschap.

 Het kaderen van mensen in bredere verhalen.

 Soms nauwelijks nog te achterhalen.

 Onbegonnen werk om in een roman te gieten.

 Alleen genieten van het dagelijks ontdekte.

 Van de vormen die het in je kreeg.

 De energieën die je roerde, duidde.

 Met geest, niet met inkt omschreef.

 De woorden, als geluidsgolven doorgegeven.

 De rol van jezelf in het leven van de anderen.

 Af en toe wat van betekenis kunnen veranderen.

 Alleen dat wat dat ooit vast en zeker doen zou.

 Dat allemaal, is al verhaal genoeg bij wijlen.

 

208 de watertoren en het drinken

 In de eerste februari lentezon, staat hij in al zijn witte pracht de voorbij zwevende wolken gedeeltelijk aan het oog te onttrekken. Majestueus als hij is, geboren op de tekentafel en in de geest van een ontwerper met een stijl die wil bewijzen dat zo’n gewicht ook op een  aantal zuilen kan staan.

 Enkele maanden vroeger, toen zijn voorganger de gewoon ronde, met rode bakstenen gemetste waterhouder, wolkenreiker, op een dag en binnen een paar dagen tegen de grond gekraand werd; vonden een deel onder ons dat nog sneu. Maar nu je de nieuwe daar zo alleen ziet domineren, ja, dat heeft toch wel wat minder druks. Het dorp is qua inwoners gegroeid en de grote hoge ronde buik van de waterdrager qua afmetingen evenzo. 

We hoeven dus maar de kraan open te zetten en het vocht komt in bacterievrije vorm tot ons. Je kan het dus drinken, toch is het een gewoonte van de moderne mens die niet dicht bij één of andere bron woont, van flessen te gaan halen met water van verre oorden in. Soms zie je zelfs op het kleine scherm dat over de wereld vertelt, mensen in dorpen die hun water rechtstreeks met een zeil via de lucht indoen of voor de bevloeiing van hun akkers rekenen op de mist die een stuk van de dag in de bergen tegen die zeilen aanbotst en condenseert.

 De drankwinkel ‘herbergt’ een arsenaal aan vochten die de meesten in vroegere generaties naast de deur hadden. Melk bijvoorbeeld van de één of twee koeien die men lopen had. Die kaas werd, op een hele primitieve  manuele manier. Men brouwde zijn alcohol zelf of er kwam op tijd iemand met paard en kar om het plaatselijke bier aan de talrijker cafés dan nu het geval is, te leveren. Particuliere afnemers waren in die tijd ook vaak zelf brouwers van fruitciders of wijnen. Net als de oude watertoren ondergingen veel van de dingen uit die tijd hetzelfde lot…plaats maken voor andere visies op het dagelijkse bestaan. Dus, nu kan je honderden soorten frisdranken en hun meer graden rijkere branchegenoten aankopen…in glas en recyclebaar plastiek dat er vaak ergens in grachten aan herinnerd dat niet iedereen even gevoelig met het milieu omgaat. Nee, vroeger was niet alles beter, maar toch, veel stemt tot nadenken en nog meer tot filosoferen.

 Naast de nood aan drinken heeft de mens ook behoefte aan contact en daarvoor heeft hij dan onder meer het café als oord van buitenshuis uitwisseling en afwisseling uitgevonden.  Met of zonder tijdelijk dialoog bevorderende middelen. In vroeger tijden, toen het leven niet bestond uit het volgen van de belevenissen van Bekende Vlamingen en iedere straat in het dorp minstens drie cafés had en mensen minder geïsoleerd leefden; minder vervreemd ook van hun werk; kende iedereen op de eerste plaats zijn eigen omgeving en de buitenwereld… van de gazet, de radio of van horen zeggen.

 

209 Karel Kompel's revolutie, 'referendumroman'   herwerkt :

 

          Eigentijdse vormen van Meningsuiting zoeken

 In het dorp waar ik opgroeide, stonden twee soorten palen langs de openbare weg.  Zwarte, doordrenkte sparren voor de toen nog bovengrondse telefoonlijnen...beklommen door indrukwekkende mannen met ijzers en kettingen getooid. Betonnen palen met voetgaten voor elektriciens, droegen de stroom. 

 Voor de zoveelste keer dwingt het nut van 't algemeen me tot schrijven.  Ergens op een kruispunt van m'n denklijnen ontstaat weer een symbolische vergelijking die ik niet verliezen wil.  Die palen hebben in feite de richting van mijn leven be-'paald'.  De telefoonpalen, omdat ik me vroeger in de telecomwereld opwierp als verdediger van de meest efficiënte aanpak van de telematica-uitdagingen.      Ook van algemeen belang, de elektriciteitspalen, handig voor het aanbrengen van de affiches toen ik nog samen met anderen als vakbondsmilitant iets wilde veranderen.  Al doende komt een mens ook op het sociale domein tot een reeks besluiten.  Ik heb mijn idealisme en gedrevenheid door tegenslagen en leerzame ervaringen en tegenkantingen in bruikbare denkmodellen en alternatieven vertaald.  Voortdoen zoals Atlas, die bijna onder het gewicht van de wereld bezweek, kon niet meer.  Je moet dat allemaal noodgedwongen van je afwerpen en zelf op je eigen manier aan de praktijk van het moderne leven deelnemen.  Over sociale problemen lezen , dingen inzien en begrijpen...op zich, was niet genoeg.  Trouwens, hoe meer je las, des te meer gespecialiseerder bronnen je nodig had...en die bronnen bleken het niet altijd eens te zijn.  Ik heb de groepen die deze bronnen vertegenwoordigen proberen doen inzien dat ze best aan een gemeenschappelijk alternatief zouden werken...en heb er op den duur zelf één ontworpen...en me daar bovenop in de filosofie verdiept, omdat die ook al aangegrepen wordt om de mensen 'op hun plaats' te houden. De tijd van twisten tussen atheïsten en anderen moet maar eens voorbij zijn.

 Ook de psychologie heb  ik bestudeerd om er aan uit te kunnen waarom negatieve emoties de mens ook vaak verhinderden om zijn sociaal geweten te volgen.  Ik probeerde dat alles door schrijven te vertalen, wel wetend dat in onze cultuur, diegenen die daar mee bezig zijn, vaak prekerig overkomen als hun analyses te ver gaan voor de modale mens.  Indien ik de bergen theorie die ik beklommen heb, moest willen overbrengen, dan had ik daar velerlei maanden voor nodig voordat ik aan de praktijk beginnen kunnen zou.  Indien ik de evolutie in denken en ageren in mezelf moest schetsen, zou ik een stuk van mijn leven moeten beschrijven...maar dat is misschien niet nodig.  U kent waarschijnlijk ook wel een paar mensen die zich in Uw bedrijf tegen tal van dingen verzetten, en die dat verzet proberen organiseren...en uitkomen op het feit dat diegene die het bedrijf bezit altijd het laatste woord heeft en daarbij nog vaak geholpen wordt door de top van partijen en bonden.  Jarenlang al, probeer ik mensen uit te leggen wat 'nationalisme', fascisme', 'burgerij', economische 'democratie',enz...is.  Het heeft jaren geduurd voor ik ten volle begreep dat toekomstgerichte veranderingen noodzakelijkerwijze niet alleen via de klassieke politieke denkbeelden en methoden kunnen tot stand komen...door in het klassieke en niet-klassieke politieke milieu te werken, kom je tot dergelijke besluiten die ik met tal van teksten aan mensen en groepen probeerde duidelijk te maken. "

 Er moet NU iets veranderen in onze betrokkenheid tot de vraagstukken die ons heden ten dage confronteren. Anders zullen we het blijven vanzelfsprekend vinden dat tegen 200?...  nog altijd miljarden in armoede zullen leven.  Waarom verliezen mensen hun vertrouwen in 'politiek' ?

 Omdat alles van bovenaf op een mist verspreidende manier uitgelegd  en verzwegen wordt...voortdurend leert men ons dat bepaalde problemen onoverkomelijk zouden zijn...in plaats van de zaken op te lossen. 

 Meer en meer produceren met minder mensen en steeds meer armoede...zal onvermijdelijk leiden naar het in vraag stellen van het systeem waarin wij draaien.      Er moet iets in de plaats komen.  We kunnen misschien een referendum per mail organiseren zoals het internet-

Committee for New Simultaneous International Elections

 Met het resultaat van deze stemming voor een wereldwijd eisenprogramma  zouden we onze regeerders kunnen confronteren en hen door middel van alle mogelijke geweldloze manieren dwingen van andere initiatieven te nemen .  De politiek en de bedrijfswereld 'herstructureren' ons al jaren, het wordt tijd dat wij de politiek helpen herstructureren.

 Tele-voting op TV binnenkort voor ’t Eurovisiesongvestival in Moskou, misschien zou men er beter één organiseren over gelijke lonen in heel Europa, inbegrepen Rusland, dat zou pas baanbrekend zijn, want we krijgen zo stilaan de indruk dat alle nobele doelstellingen ook tegen 2015 niet met de klassieke middelen gaan gehaald worden.  Gisteren behield de linkse oppositie in het parlement in Nederland het vertrouwen in de regering (met de nodige meningsverschillen), alleen de rechtervleugel in dat parlement zegde het vertrouwen op (ps.die willen nog somberder crisismaatregelen).  Na de verkiezingen valt te bezien hoe het kiezerspubliek welke houdingen gaat belonen. Winst voor de ruziestokers met de islamitische Nederlanders en voor de Nederlandse Tatcher van Trots op Nederland ?

 Andersglobalisten, grijp de kansen die de telematica jullie biedt.  Andere vormen van eigentijds meningsuiting : zie ook de twee onderste linken, je kan er niet via de klassieke kranten en journaals aangeraken aan die info.

 27/3/09 en 80en90’er jaren enz

 http://bloggen.be/conscience2008  werd uiteindelijk https://deblogfilosoof.blogspot.com

 

 

 

 210 Mooie zinnen uit sommige van m’n kortverhalen of schetsen

 Sociale Pareltjes

 Uit ‘de familie Vandewerelt’ :"Terwijl het aantal gediplomeerde thuisblijvers toeneemt, zijn er nog altijd weinig symptomen van een daadwerkelijke lotsverbondenheid tussen de verschillende groepen werkvolk.  Velen aanvaarden de haast instinctmatig aangevoelde nepnoodzaak om het gesofistikeerde verdeel-en heersspel draaiende te houden.  Alsof het benadelen van anderen aan de eigen, vaak denkbeeldige voordelen ondergeschikt moest blijven".

 

            "Een tweehondertal werkloze bijen stonden in de rij voor het doplokaal.  Teneinde de toelating om geen honing mogen binnen te halen, te verkrijgen, diende een dienaar van de 'staatskoningin' een stempeltje in het honingloze raster te smeren.  Wat een verkwisting van talent ! ".

 Uit  een science fiction story : "Wij hebben het vermoeden dat jullie, aardbewoners, jullie breinen niet voldoende benutten.  Jullie gaan geen communicatie met het collectieve onderbewustzijn aan.  Jullie leven in de schaduw van de eindigheid.  Alles waarvan jij denkt dat je het vergeten bent, zit nog ergens  opgeslagen.  Jullie doen weinig beroep op jullie collectieve geheugen, jullie geschiedenis.  Inzicht is onze grootste waarde.   Dat is niet altijd zo geweest, wij hebben hier ook enorm veel onrecht en dwaze toestanden doorleefd.  Wij hebben onze 'klassenstrijd'  reeds lang overwonnen. 

 We wensen je een verhelderend verblijf op Krito toe."

  "Hij schreef eerder uit noodzaak om de rondom hem heersende afvlakking en berusting tegen te gaan."

  "De brave, over rechtvaardige grootvader beschouwde de catechismusvragen als filosofisch en moreel hoogtepunt aller tijden.  Toch wist hij dat er veel meer achter 't leven stak." 

  "Het werd ons sinds generaties lang, de eeuwen door, ingepompt dat we ons niet teveel, rechtstreeks met de eigen levenssituatie verbonden vragen mochten stellen.  'Naar boven staren' was de haast romantische, goddelijke boodschap". 

 "Finaal kom je tot het begrip dat je bepaalde wenselijke toestanden nooit zonder 'verlangen naar' én vaste afspraken én organisatie tot stand zult zien komen".

 "De waarheden die onder glitter, armoe en gedrag verborgen gaan.  Personen en instellingen die zich in een kunststoffen onfeilbaarheid wikkelen...de leugens die de voeling met het oorspronkelijke, op de natuur gerichte samenlevingsverband helpen verduisteren". 

 "Z'n  moeder.  Zeventien en aan 't eind van wereldoorlog twee, op 't platteland gewond door een granaatscherf die zich in haar zachte, bovenste dijvlees joeg.  Een bloedend verwond meisje in paniek.  Nooit opgenomen Vietnamese beelden in Vlaanderen.           Of onemotioneel uitgedrukt : een gevolg van waanzinnige imperialistische belangenbotsingen, gedirigeerd door Staat en Kapitaal en al hun aanhangsels waar wij tot in het naiëve blijven in geloven omdat het geheel niet begrepen wordt of de alternatieven niet helder en praktisch genoeg zijn".

"De tijd dat m'n overgrootvader z'n beesten met van bij de kloosters opgehaald, rijkelijk afval vetmestte.  De oude, lemen bakhoven, de centraal gelegen mestvaalt, de kleine pulpkuil, de grote aardappelkookpot, de Hagelandse hagen, de kasseiwegen, de Brabantse trekpaarden...binnen een tijdspanne van tien jaar...folklore.  Er schoten grotere en grotere vleesfabrieken uit de grond en dertig jaar later kon je het aantal boeren in het dorp op één hand tellen...terwijl de honger in de wereld groeide...werden diegene met welvaart in slaap gewiegd".

 "Zonder een gepaste, op het overkoepelende ingestelde mentaliteit, kan je niet tot een rechtvaardige en bekwame sociale organisatie komen.  Ook niet als je toegeeft op de theorieën die je uit de praktijk geput hebt.  Dan domineren de groepen die ten dienste van het grootkapitaal staan." 

  "Een afvlakkingsproces doorboorde het denken”.

 "Een paar generaties later, waren de nieuwe baronnen de machtige partijpotentaten.  Voor het bekomen van tijdelijke of vaste jobs of om uit het sociale doolhof wegwijs te geraken, werd een steeds groter deel van de maatschappij van hen afhankelijk.  De belangrijkste politieke daad die de nieuwe lijfeigenen stelden, was het kleurloos blijven.  Dit zolang mogelijk volhouden, had het voordeel dat je naargelang de politieke omstandigheden, op om het even welk politiek paard wedden kon. 

 Nog anderen, de 'schatplichtigen' probeerden door allerlei leuke activiteiten te bewijzen dat de 'massapartijen' wel degelijk geen lege schelpen waren.  Weinig was veranderd.  Vroeger had je een paar belangrijke mensen of alleen de pastoor nodig  als je naar werk zocht.  Net zoals men vroeger de macht van een 'geestelijke' niet in vraag stelde, zo durfden de latere generaties dus ook nauwelijks aan de politieke macht van de op arrivisme berekende 'systeem intellectuelen' tornen.  Het breken met die manier van denken zou eerst  door een niet te stuiten economische wereldcrisis in een stroomversnelling komen.  De zwarthemden van vroeger droegen ondertussen maatpakken en mobiliseerden antifascisten omdat de burgerlijke democratie weer moest worden gered.  Weinigen zagen nog in waar het werkelijk om ging"... . Zij, waarvoor alle ellende in de wereld, geen reden was om hun onbezorgd bestaan door gewetensvragen te laten vertroebelen.  Zij die, dankzij de klassieke structuren hun rol in het drama van de wereldgeschiedenis niet kenden.  Zij die vluchten en tot allerlei goden baden, doch niets ondernamen of niets ondernemen konden...stonden erbij en keken ernaar. Als onze wereld vergaat omdat men 'vergat'...is er geen eeuwigheid meer weggelegd voor onze kinderen".

  "Vast stond, dat er op het initiatief tot beginnen spreken, precies een hypotheek rustte". 

  "Er waren er die alle dagen in dezelfde details verloren liepen.  Er  waren er die zochten.  Er waren er die niet meer zochten".

 "OK, alles draaide rond functioneel zijn.  Maar zich teveel afvragen waarom, voor wie en wat men eigenlijk functioneel zat te zijn, was duidelijk geen gesprek meer waard". 

 "De ontmanteling van de politieke rookmachine". ... "Waarom zou hij ook niet gewoon meedoen met de strijd om het meeste plaats onder de zon"? ..."Door tegenstellingen aan de oppervlakte te krijgen kon je nog iets bijleren".

   "Een toekomst die onopvallend een onderdeel van het verleden en het heden leek te zijn".

  "Ongebreideld individualisme en onoordeelkundig oordelen, leken Alfred soms zo onlosmakelijk met mekaar verbonden, dat je die maskers niet kon afrukken zonder als een ambetanterik beschouwd te worden.  Ook dat moest hij leren verdragen, alhoewel hij van nature geen 'wringer' was".

 Uit ‘Kiezen voor Mensela’ : zie theaterstuk, tekst in de lijst  

 Uit ‘Hoe tem je stieren ?’ "Niemand gaf leiding aan het feit dat mensen geen greep op hun leven hadden.  Hadden partijen en vakbonden een  passend strategisch antwoord, een wereldproject dat aan de kapaciteiten en zwakheden van tientallen faktoren beantwoordde" ?  "De koppeling van inzicht hebben in en uitzicht hebben op...noemt men een programma...onontbeerlijk gewoon".

   "Na je diploma moest je nog steeds examens met duizenden deelnemers doorlopen".

 "De herinnering aan de vlotte manier waarop ze in hun jeugd contact maakten, was in de hoofden van  volwassenen 'aangepast' uitgewist".

 

            "Ze hadden van marktmannen die Leuven en Diest te paard aandeden wel horen zeggen dat sommige socialisten daar tegen de oorlog waren...maar wat konden die mannen daar nu tegen beginnen ?  Op dienstweigering stond de dood met de kogel.  Het gros van de verkeerde voormannen der Duitse roden had de oorlogskredieten voor de eerste wereldoorlog goedgekeurd.  Als de werkenden de oorlog van de burgerij niet vechten willen heb je een veralgemeende machtsovername en fabrieksbezettingen nodig.  Als je patatten wil oogsten, moet je een patattenveld hebben.  Heel velden schoon patatten zou Schille, de voetloze soldaat daar onder water zien lopen tijdens de oorlog aan de Ijzervlakte.  Om te wenen...rotte patatten en kreveren van de honger. 

 Hij bleef aan 't werk na de oorlog en versleet alle jaren een paar eiken invalidekrukken...terwijl hij als ouderling toezag hoe het Duits werkvolk zich in de jaren dertig en in de tweede wereldoorlog  weer beetnemen liet...".

 "Tussen de neonlichten zat Fatima en haar kleine, in doeken gewikkelde baby, zich aan te passen...zonder geld".

  "Als ge niet gaat ophouden met je tegen de sluiting van jullie callcenter te verzetten, zal ik je uit deze zaal en het vakbondsgebouw laten zetten." ?

 Uit ‘inspiratiemap’.  'Een triestig aard uit de dertiger jaren, interpreteerde Nietzsche op zijn manier tussen de loopgrachten van de eerst Wereldbrand.  Hij hield er iets aan over.  Het kereltje besloot dat alleen bepaalde bleken nog recht op ruimte hadden.  Je kan die ruimten op de soldatenkerkhoven gaan overturen.  Wij werden opgevoed in de overtuiging dat al die barbaarse offeranden (ter bestendiging van de macht van de burgerij) afgelopen gingen zijn.  Nog nooit heeft de wapenmarkt betere vooruitzichten gehad".

 "De angst voor stilte, spreken en doordenken, gevoed door de media-hoempapa in de landen van  welvarende en verpauperde 'democraten'.  Grootgrondbezit, fabriek opkoperij, sluitingen, reorganisaties, directeurs van bergen papier, poltieke lieden, bezit, desinformatie, desorganisatie, blijft norm.  Speculatie enorm.  Strategische spelletjes om schijn democratieën te instaleren.  Staten laten uiteenvallen.    Wanneer schrijven we zelf onze programma's voor uitroeiing van armoede, oorlog en onwetendheid ? ".

 

            "Er is niets meer dan er is, maar alles veranderd voortdurend van uiterlijk, zielen van rijpheid, de maatschappij van toestanden, het kind in grootvader, grootvader in... .  Help, ik ben een dichter...ik sta dichter".

               "Zolang de natuur verder leeft, eeuwig dus, zullen wij er ook zijn...onder dezelfde en andere vormen ". 

                "Herinneringen moeten soms oud worden voor je ze nuchter beschrijven kan". "Alle mensen zijn buitenlanders". "Vroeger verklaarde de conservatieven onder de pastoors ook het waarom van alle sociale ellende, nu doet de klassieke rechtse politiek dat meer en maakt ze wijs dat ze tot 65 moeten werken en dat ze nooit concurrentiëel genoeg zijn".

                 "Zogezegd religieuze of aan eicellen en sperma verbonden partijen gaan schijngevechten aan met  liberale of sociaaldemocratische partijen, teneinde complete verwarring achter te laten.  Kunnen wij echt geen objectiever samenlevingsvormen organiseren ?  De oude politiek vermomt zich als 'nationale belangen', terwijl het begrip 'natie' meer en meer oorlogen baart".

                   "Vroeger hadden ze weinig en werkten hard.  Nu hebben ze veel en werken nog altijd hard".

                    "Een stenen beeld van een aap met de arm ten hemel geheven, stond in een straat ergens tussen Israëlische en Palestijnse barricaden.  Een veelzeggend beeld voor heel de mensheid.  Ontelbare werklozen, al of niet opgehitst door zogezegde 'godsdienstige' groeperingen blijven de uitleg over 'een eigen staat' slikken; net zoals aan de overzijde de haat met iedere dode of gekwetste groeit; groeit hun afglijden in waanoplossingen.                    De symboliek van de aap, verklaart alles.  Nog steeds is de mens grotendeels gebonden aan machtssystemen die miljarden dollars verprutsen en begrijpt hij weinig van z'n geschiedenis of filosofische rijkdom allerhande.  Sinds Vietnam en vroeger staan wij al die vormen van waanzin toe en verzetten ons niet tegen een nog alle dagen absurder  hoeveelheid op onze beeldschermen vergoten bloed. Het geld blijft de wereld op een strakkere manier dan ooit regeren.  We hebben in meerderheid onze ziel aan het geld verkocht...want we werken ons te pletter en aanvaarden de dictatuur van de speculatie die de productie beheerst.  Hebben wij nu echt dwang en geld en burgerlijke loonarbeid nodig om te werken ?

 

211 De schoondochter van God  Ontmoeting bij een kapelletje met plaats voor vier stoelen. Het regende een weinig en ik besloot ergens in Limburg een klein wandelingetje te maken.  Toen ik wou gaan schuilen in een kapel, was er een dame van in de vijftig bezig met stoelen en attributen van Maria van ik weet niet welke sector in de zorgen om het dagelijkse bestaan af te stoffen.  Haar natte vod gleed over de voor haar heilige attributen in de ruimte. Wederzijdse groet van mij naar haar, Weesgegroeten van haar naar mij waarschijnlijk.  “Een goed werk aan het doen” ? “Ja, we hebben ze tegenwoordig heel hard nodig mijnheer”.  Waarop ik :  “ach ja, je kan op allerlei manieren bidden mevrouw”.  Ik vertelde haar dat de wetenschap dicht bij het ontdekken van het oneindige van het leven stond, ook na de dood en dat we van straling en atomen voortkomen en er weer in uiteenvallen”.  “Ga jij nog naar de mis mijnheer” ?  “Ja, soms, zoals morgen naar de jaarmis voor mijn vader”, wat een wellicht ontoereikend antwoord was.  “Er komen hier meer mensen dan je zou denken om te bidden, …komt U ook om te bidden” ?  “Ik vraag gewoon om sterkte als dat echt nodig is, voor de rest probeer ik alleen heel goede gedachten te beleven en de juiste dingen te doen”.  “Ja, maar onze lieve vrouw hebben we echt wel nodig”.   Dat ze nu dat tegen mij moest zeggen, ik zat al lang zonder.  “Als je alleen wil zijn om te bidden, ik heb bijna gedaan met kuisen en dan bid ik nog vijf minuutje voor ik vertrek”.  “Doe als of je thuis en alleen bent mevrouw”, misschien kunnen we samen zonder woorden bidden”, wat ze naar zeggen ook soms deed.  Ik stelde haar voor van voor de slachtoffers van de aardbeving in Japan te bidden. “Ja, verschrikkelijk wat die mensen overkomt”.  Het was niet de moment om te vragen naar of God dat dan niet kunnen voorkomen had, zijn schoondochter  misschien.   Samen  zaten we in stilte een tijdje te bidden dus.  Geen verschuiving van continentale platen, maar toch een beetje energie van het ene naar  het andere continent, zaten we daar te sturen.  Ze stond op en nam haar fiets, fiedewiddewiets en we namen afscheid.  Op internet zaten zij en haar man niet, vernam ik nadat ik haar had verteld van een uitgebreide lijst met originele kapelletjes in België. Nog even blijven zitten toen ze weg was. De nationale euromunt in een gleuf, begeleidde al het goeds dat ik iedereen wenste.  De metalen klank stierf in een honderdste seconde uit en ik verder. Mensen geloven op talrijke manieren, in dit geval volgens een traditie overgeleverd van uit het midden oosten en in tal van interpretaties gegoten.

 

 21 Die oud collega’s toch, ze bestaan nog steeds

 Gelijktijdig met mij, arriveerde op de parking mevrouw Sindsdien, die nog altijd last had van haar haperende voet. Ik dacht dat ze Vrijheid noemde, maar die had ze wel nog steeds, maar ze had ze nog niet gevonden eigenlijk; al leek ze heel tevreden met haar wereld en het nog altijd streng gecontroleerde, jaar na jaar opgedreven werkritme op het callcenter. Zo kwam ze toch onder mensen en bewees ze iets aan te kunnen.  We vonden het niet vervelend mekaars naam niet meer te weten…waar er 100 man volgens opgeklopte winstregels werken, ken je mekaar niet echt.  De Idealist kwam er bij, nog voor we de parking hadden verlaten, iemand met een eerlijke en gemeende vorm van zijn.  Als die man met iemand sprak, zag je echt hoe goed gemeend hij met mensen omging.  Een binnen circuit voor racewagentjes vormde het decor voor de afgesproken reünie van nog steeds in het callcenter werkende mensen en ‘die van vroeger’, aangevuld met wat familie in sommige gevallen.   De trap op naar waar de bestelde deegwaren zouden worden gegeten; na de ritten waar van een deel van ons zou aan deelnemen.  Eén van de twee initiatiefnemers was er al, Adonis, iemand die nooit zorgen leek te hebben, gewoon bestond en deed…heb nooit geweten of hij al of niet gehuwd of zo was.  Er zijn toch altijd mensen die de kar trekken als er iets georganiseerd moet worden.  Later op de avond had hij zelfs een gedicht, als verslag van de vorige reünie klaar.  Hij bleef me verbazen, niet zo zeer omdat hij een getalenteerd racer bleek; maar omwille van het feit dat hij veel socialer was dan de ietwat afstandelijke van vroeger.  Ook in een systeem met ploegen kan je mekaar niet goed leren kennen waarschijnlijk.  Ook de man met de mooiste glimlach van de afdeling was er al en een paar vrouwen waarvan ik het echt meende toen ik zei dat ze nog net dezelfde waren qua uiterlijk, al was er na enkele jaren van binnen wel het één en ander verschoven.  Laat ik ze de Zweedse en de Spaanse noemen, dan kan de lezer er zich al wat bij voorstellen.  Toen kwamen er nog twee vrouwen binnen, Brave en hele Brave, hadden me aangenaam verast door hun militante houding bij arbeidsconflicten.  Het waren mensen met geen vast statuut die toch solidair waren met de statutaire werknemers, al moesten ze heel de tijd noest werken om telkens maar een verlenging van hun werktijd te krijgen.  Statutaire werknemers konden ook al wel jaren vlugger ontslaan worden, maar dat lag toch anders.  De stroom van voornamelijk vriendelijke Limburgers, werd groter.  Moederhart één met man ‘laat maar waaien, ik ontsnap de dans wel’ en  zoon ‘onafhankelijke mening, dichterlijk ingesteld’, kwamen binnen.  Spontane mensen, vol positief ingestelde en energie.  Natuurlijk kon ik het niet laten de zoon wat te motiveren.  Nee, in een callcenter werken, dat wilde hij later niet, veel te ‘stressy’ voor hem…een eigen woord door hem uitgevonden, of ik die de jongerencultuur niet volledig kan bijbenen.  Het is allemaal zo trendy geworden de dag van vandaag, de jongen achter de toog bijvoorbeeld, vlot en snel in aangepast racepak.    Kwamen ook nog binnen, een andere familie, met een paar kinderen, het meisje dat goed voor haar kleine broertje zorgde en de heel vakbekwame Oosterse van Europa en haar militante man die zich ook zo maar niet door het moderne geld- verdien- systeem wou laten opslokken.  Hij had een geweldige anekdote over een kunstenaar militant van de bond , die wegens te kritisch op het matje geroepen was.  Eén van de bazen had de wegens bureaucratische en politieke omstandigheden, bijna levenslang vakbondshoofd  benoemde  nationale voorzitter gevraagd naar het gedrag van de overijverige militant, maar de voorzitter had geantwoord : “daar heb ik geen vat meer op, ‘dat’ is losgeschoten wild.  Voor de rest ging alles nog altijd zoals vroeger, sluiting van afdelingen volgden op verkoop van gebouwen en alles werd altijd zo lang mogelijk geheim gehouden en in beperkte kringen stiekem besproken.   De eerste koersen gingen van start.  Een drietal snelle jongens, volgens de op de muur geprojecteerde uitslagen, gingen enkele vrouwen waarvan je het niet zou verwachten voor af.   De Fruitteler in bijberoep, alhoewel al een jaar niet meer tot het leger van de loonslaven behorende, was er niet zo bij en trok nog af en toe aan zijn sigaartje.  Iedereen leek zo zijn eigen problemen te hebben, zo vernam ik naar mate de avond vorderde.  Maar het was hen niet aan te zien, het was echt een gezellige, stoom aflatende bende. Er werd nog gereisd, sommige kleine dingen wisten sommigen nog, omdat ze belangrijk waren voor dit en dat waarnaar je tot dan toe het raden naar had gehad.  Ook Veggie, één en al energie, was weer fris en monter en tot open uitwisseling bereid.  Weinigen die zeggen persoonlijk ongelukkig te zijn en altijd bezig, bekenden eigenlijk toch niet te oud willen te worden…wegens de toestand in de wereld zelfs niet aan kinderen begonnen te zijn.  Laten dat nu allemaal onderwerpen zijn waar voor ik hen meer in de diepte toe wilde interesseren.  Ah, ze doen het goed en wie bij wie zat, lichte een glimp van wie er op dezelfde, ja zelfs soms tegenstrijdige golflengten zat.

 

213 Wat doe de gij de hele dag tegenwoordig

 Afhankelijk van het leven en het bewustzijn van de vraagsteller, kan het antwoord al een verschillen, ook  in verhouding tot de toegemeten antwoordtijd en wie er meeluistert.  Er was eens die man die zijn dagen als bruggepensioneerde openlijk beschreef, ik kende hem niet, maar herkende het leven van veel mensen in hem.  De voormiddag, klusten hij en zijn ega wat en na het eten op de middag, was er het journaal, ze luisterden en zagen hetgeen de grote media aan hen kwijt wilden, hadden uiteenlopende, geen overkoepelende meningen over van alles, maar waren niet actief betrokken bij de besluitvorming, als we de op traditionele manier gehouden verkiezingen even buiten beschouwing laten. Dan wandelen, een van de fijnste dingen die je kan doen als men zichzelf boven de drempel van seizoen weet te krijgen…en dan weer tv, ook internet soms, maar alleen de ludieke en niet de kunstzinnige of wereldbeschouwelijke dingen zo zeer.  Hoe leg je nu uit dat net dat twee belangrijke dingen zijn waar je jezelf mee bezig houdt.  Buiten het van uit klassieke manier bekeken, onbezoldigde schrijven waar  toe je oud en jong probeerde aanzetten en het lezen ook dus en de uitwisseling daar rond in de vorm van kunst of discussie en actie in de richting van meer bewustzijn.  Wat al een heel stuk tot gezondheid bijdraagt en dan hebben we het nog niet over het proberen begrijpen van het eigen innerlijke en de persoonlijke relaties die daar een gevolg van zijn.  Wie neemt er nog de tijd om zijn dromen te begrijpen en doorleven ’s morgens…past niet in de overproductie cultuur van goederen.  Ja, er zit ook kunst in het verfraaien en bouwen of verbouwen van de stoffelijke levensruimte, maar minder mensen zijn bezig met de eigenlijke levensruimten tussen mensen.  Voor velen is dit alles een te pijnlijk iets en dan krijg je te horen dat je te diep over de dingen nadenkt.   Daar kan al iets van aan zijn en misschien moet ik maar eens ‘gewoner’ gaan leven, maar wat ‘men’ dan in vele gevallen mist, kan je zo maar niet uitleggen aan leken daar in. We zij allen om welbepaalde redenen bij mekaar.  Of het nu is om aan te raden dat men beter wacht met het alleen aankopen van een huis tot men dat met twee samen kan doen of om te leren uit het ouder worden van mensen of kinderen duidelijk te maken dat er meer is in dit leven dan computerspelletjes, of om jongvolwassenen wat mee te geven over de gevolgen van generaties liefde en lijden…alles heeft zijn redenen. We ondersteunen mekaar.  Als beloning af en toe een positief bericht, ‘zeg die zat er onderdoor maar woont nu daar en…’ .

214 De legende van Roselinde

 Belevenis.  Wachten en niet komen. Beloond worden, want daar is ze dan toch, zich niet bewust van het zomeruur, maar toch heel kort bij de natuur.             We rijden naar Heuvel, haar geboortedorp, naar een tante, vanwege vroeger.  De ontmoeting met de witloofstekers, de laatste echte van het dorp, geen watercultuur, maar nog verbonden met de grond.  De eerder zwijgzame hardwerkende  Brabander leeft zich uit in zijn arbeid vooral.  Binnen bij de oude maar nog krasse moeder en de niet meer goed horende vader, de nichten, ieder vertelt door zijn of haar uiterlijk en zijn en praten een levensverhaal.  De nichten lijken korter op de vaderlijke stam geënt.  Eerlijke mensen allemaal, goed menend, dat zie en voel je zo.  Ook over- afscherming van de gevaarlijke dingen in ’t leven misschien, gevoelens bijvoorbeeld.           De engelachtige vrouw op de foto van 60 jaar geleden kijkt me aan terwijl ze nu , in ’t echt gemoedelijk bezorgd over de dingen meepraat, soms gevoelsmatige onderwerpen lanceert.   Over de dood van één van de eenzaten in de familie, hoe hij zijn eigen toch goed behielp en hoe de familie met kuisen hielp.  Over het heengaan van haar zus en diens man, uitgewisselde woorden en gevoelens die noodzakelijke tranen wellen deden in Roselindes ogen, voor het zachte en de lach weer op het podium van haar aura kwam.  In vele momenten zat meer inhoud en waarheid dan wie ook kon vermoeden, hoe bekend hij of zij ook bij deze mensen was.  Het Jupiler bierflesje dat uiteenspatte toen de stille oom wegging of begroet zou worden…of was het zijn neef ?  Op naar ‘het huis van de dode oom’.  Op zich al titel genoeg voor een roman.  Pracht van een boom in ouderdomsverval voor het huis met enig uitzicht op velden.  Zo leefde men vroeger, huis, waterput, paardenstal, kolenhok, werkateliertje, houtkot, pattatenkot en oudsoortige rust vanbinnen door het licht van  de motieven van het gekleurde glas en de prachtige oudbakken tegels.  De man werd heel oud en weigerde een operatie die zijn leven nog met een paar jaar had kunnen verlengen.  Buiten enkele percenten van het huis liet hij mooie herinneringen over de genoegens van het werk op het land aan Roselinde over.  Eén uitspraak die hij betreurde ook, iedereen in ’t dorp was niet beter af met die vliegtuigen boven hun hoofd, zelfs al vielen ze niet of lieten ze niks vallen.  Uitspraak uit eenzaamheid of uit inzicht in het waarom mensen hier levens met mekaar delen of moeten delen…wie zal het zeggen ?

 

Het dorp op de heuvel die er eigenlijk niet is, heeft iets speciaals. Het herbergt enkele hele oude huizen die je eerder aan het zuiden van Europa doen denken.  De zware stenen lijken wel een hele verre reis te hebben gemaakt om hier nu op dit moment van gisteren die indruk komen te wekken.  De zon scheen en mooie herinneringen kwamen boven.  Nee, de zandman rijdt niet op een moto en heeft geen lederen pak.  Verhalen over onder meer kinderloze mensen en dominostenen die vallen, of je de dingen nu al of niet op een rijtje hebt, ze vallen en overvallen mensen met vragen rond het waarom van het leven.      Elke zijstraatje heeft zijn eigen verhaaltjes en het leven blijft een mysterie van ontelbare waarheden en geheimen en gedeeltelijk onzichtbare informatie.  Niet te veel het hoofd over breken, verder leven, bezorgdheid om vroeger is nutteloos, want al het onopgeloste is in het heden aanwezig en tergt een mens wel op tijd. Dus nog even genieten van de dorpsbezoekers van vroeger, de Zjef gitaar en die van ’t Kliekske die de dochter van de Jean op een pint trakteerde…de klanken ook van achter de bos van een gekend zanger van liederen die de levenspijn bij velen smelten deed of zin in het leven gaf.   Nee, ze is niet het zwart schaap van de familie, men houdt van haar, het buitenbeentje ,dat wel…gewoon nog met herinneringen aan mooie stenen die ze tweeduizend kilometer verder weer opbouwen zou. Men houdt van haar omwille van de kleuren die ze aanheeft en die ze in hun iet wat minder kleurige wereld brengt.  Men heeft haar graag omdat ze durfde te leven volgens haar intuïtie, zelf was men veel voorzichtiger met van tijd tot tijd de wil en de zin tot verandering van huis en mensen en banen te volgen.  Het impliceert immers het risico van deksels op je neus te krijgen en niet meer durven lief te hebben, geen verzekerd inkomen meer te hebben, en veel gekwetste mensen tegen te komen…en op het einde niet meer durven te dromen.  Je kan haar veel aandoen, maar één ding niet, ze opsluiten…want dan gaat het kleine meisje in haar om de zandman roepen.  Ze houdt van eenzaamheid soms, het zijn met je eigen.  Soms zit de zandman in een pint, in woorden van een vriend, in delen met vriendinnen.   Ze zwerft tussen een netwerk van chalets en kamers, mensen uit het verleden duiken via via op, ze wil geven en houdt afstand, ze wil meer zen en zin en houdt zich daarom een beetje in, zoekt de ervaringen van velen in te passen in het verhaal waar ze zelf mee bezig is, opdrachten of toevallen of beiden,  of opdrachten en nooit toevallen, dat zijn vragen die in haar buurt soms spontaan tipjes van antwoorden als vonkjes doen ontstaan. Tot men niets meer wil weten omwille van ‘genoeg ervaren’ en ‘te dichtbij’ de ziel

215 Over de maat. Overmaat

 Tot dat over de maat schaadt.

 De hoge heren aan de top cumuleren.

 Die beneden, wanneer gaan ze het leren.

 Andere keuzes te maken, zich engageren.

 De maat is iedereen een inkomen, werk...

 geen torenhoge verschillen, gewoon geluk ...

 maar wat lijkt er voor velen toe te nemen : ongeluk.

 Spiegelen ze hun behoeften aan al die reclame...

zo dat ze zich voor anderen schamen ?

 Zet het systeem van nooit genoeg profijt

 ...hen al veel te lang in 't krijt ?

 Alle woorden die met 'te-' beginnen zijn ...ik ken er 1

 ...waar je niet bang van hoeft te zijn : 'tevreden'

 te veel, te weinig, te hoog, te laag...

 meer woordjes dan dit hoeven niet vandaag.

 216 VRAGEN EN ANTWOORDEN; zinnen, zingeving

 Beste wensen en een zinnig 2010. Altijd bedankt voor een bezoekje en een vraag of een zin met inhoud. Indien ik niet thuis ben, laat gerust een bericht achter of surf naar de link en de zijlinken om inspiratie of opklaring op te doen.

 In verband met één van mijn stellingen op, kwam er een reactie, de stelling is de volgende :

 "is er een vorm van energie die onze reis tussen straling en cel niet heeft nodig gehad om ons bewustzijn te evenaren"? ("is there an energy that did not need that voyage between radiation and cel to reach the same consciousness as ours?"

 de  reactie : "Ik leid af uit deze uitspraak dat energie = bewustzijn, ik vind dat energie = straling, dus vind ik logischerwijze dat bewustzijn = straling. We splitsen alles op en delen alles in, maar ons bewustzijn en lichaam zijn uiteindelijk dezelfde energie/straling in fijnere of grovere vorm. Wat denkt u ? Beste groeten nog."

 Antwoord : "Ben altijd blij met één van die zeldzame reacties van mensen die hun aanvoelen met het grotere geheel der dingen niet kwijt zijn. Ik begrijp je redenering. Bewustzijn is inderdaad straling en straling is energie.

 Het axioma van waaruit mijn eigen favoriete uitspraak vertrekt, is dat iets kleiner of gelijk aan nul niet kan bestaan, want dat ze de zinloosheid (iets zonder vorm, zonder inhoud benaderd) Dus daarom mijn uitspraak, datgene waarnaar zovelen zoeken en hetgeen ze 'god' noemen, is eigenlijk het tegendeel van wat nihilisten beweren : zinloosheid kan niet, je kan door het principe ' ZIN' zelf te verwerpen wel een pak absurde energie genereren en in stand en vermeerderen...maar die energie is uiteindelijk ook aan de wetten van 'zin', 'zijn' onderworpen en evolueert gedwongen naar zijn tegenpool of valt uiteen.

 Zijn er nóg vragen ? U kan mij steeds meer antwoorden helpen vinden !

 nieuwe vraag : waarom heeft de gewone mens op politiek gebied zo weinig te zeggen ?

 antwoord : onder meer omdat hem nooit gevraagd wordt van zich uit te drukken over een algemeen programma dat aan de noden van de hele wereldbevolking ten goede komt, de moderne telematika maakt zulk een stemming daarover mogelijk, en ze zou politiek bindend moeten zijn...in een tweede 'verkiezingsronde' gevolgd door internationale verkiezingen per projectlijst om de vorming van een wereldregering mogelijk te maken

 nieuwe vraag : waarom is er zoveel eenzaamheid midden alle drukte, de dag van vandaag ?

 antwoord : vooral omdat er velen maar zo moeilijk los komen van een aantal negatieve emoties zowel als de media die te veel focussen op commercialiteit en sensatie, weinig met inhoud bezig zijn...

 

217  Geen Genetisch Gepruts !GGG

 Stamcelonderzoek op basis van embryo’s mag weer in de VS…,Obama blijft een betere keuze dan een nieuwe, door vaak waanzinnig religieus rechts gesteunde republikein; maar is het wel zo aangewezen om mensen te proberen genezen op basis van  therapieën waarbij je  genetische intelligentie moet vernietigen of delen ervan in anderen moet overplanten ? Ruikt dit niet naar nieuwe winstgevende markten ?  Zou men de ziel der eigenheid der wezens niet laten rusten, zoals we dat ook met onze doden doen ?

 Op gevaar af van voor een rechtse zak te worden versleten, durf ik in één adem ook gerust te stellen dat ik principieel tegen vruchtafdrijving ben als daar geen medische redenen voor zijn…allerhande misvormingen , gevaar voor het leven van de moeder.  Diegenen die toch voor abortus kiezen, buiten voornoemde gevallen van misvorming of levensgevaar, desnoods verkrachting; moeten dat onder de huidige  wetgeving kunnen blijven doen; maar persoonlijk en filosofisch gezien ben ik tegen…hetgeen me hoegenaamd niet op één lijn zet met het door mij verafschuwde rechts extremisme.  Het is niet omdat zij tegen het koningshuis zijn dat ze mijn stem ooit zullen mogen hopen te hebben.  De tijd van het preken op de kansel en het in de ban slaan is gelukkig al op veel plaatsen verleden tijd.  Je gaan laten afslachten in een oorlog mag trouwens nog altijd volgens de conservatieve denktanken, waar ik ook al niet toe behoor. 

 Wat in dit artikel op het eerste zicht lijkt als een ethisch conservatief standpunt, zou in feite wel eens progressiever kunnen zijn dan die houding die we alleen op basis van de logica van de paniek, gemakzucht of schrik voor derden aannemen.  Allemaal menselijk begrijpelijke dingen, behalve de gemakzucht dan, en mij ga je niemand  dienaangaande  horen verwijten maken.  Dingen om de verkeerde redenen doen, wel die kunnen in een aantal situaties tussen mensen, een levensfase lang, of een leven lang tot veel verstoring van de innerlijke rust bijdragen.  Vraag me niet naar het waarom daarvan, dat heeft met té gevoelige aspekten uit het wezenlijke zijn en evolueren van mensen te maken. 

 Met dit soort van ethische zaken is het zo’n beetje als met het feminisme.  Zonder afbreuk te willen doen aan het feminisme moeten ook de grootste auteurs en pleitbezorgsters ervan,  na jaren strijd, ook toegeven dat het niet altijd een voordeel is dat opgroeiende kinderen zich te vaak aan de wisselende partners van hun ouders moeten aanpassen.  Je kan dit soort van ‘verkeersregels’ niet met ‘gebod’ of ‘verbod’ oplossen.  Als het uiteindelijke resultaat van complexe ‘zijns’ toestanden , ‘problemen’ ,zich via wederkerende confrontaties tussen mensen in evenwichtige positieve emoties en evoluties vertaalt; is er niks aan de hand, alhoewel er soms veel tussen mensen, al of niet klassieke familie, aan de hand lijkt.   

 Wat heeft dit alles nog te maken met het uitgangspunt ‘geen genetisch geknoei GGG’, zal U zich afvragen ?   De kracht die in onze genetische intelligentie verborgen ligt,  zal er op termijn wel voor zorgen dat mensen door het leven  zelf ‘gezonder’ worden, het is een kracht die mensen verliefd en gelukkig kan laten worden, of om andere redenen ongelukkig maakt en andere, daarom niet mindere wegen naar bewustzijn laat volgen. 

 Prutsen met genetische intelligentie is eens te meer een ‘’handelswaar’ maken van de mens…en als het dat niet zou zijn, wel filosofisch is het een onethisch iets…een diploma van bloedgever heb ik nog ergens liggen, maar van cellen die je met anderen deelt blijft men best af als daar geen goede medische redenen voor zijn.  Versta dit betoog niet mis en verdraai mijn woorden niet, ik ben in mijn leven ook met soms hele fijngevoelige gehandicapte mensen omgegaan, en vindt hen niet teveel in onze maatschappij. 

 Daarenboven, zaken zoals euthanasie voor mensen met een niet meer te dragen lijden, dat zijn geen dingen die moeten verboden worden.  De ‘vrije keuze’ is een veel meer filosofische dan wel een louter juridische keuze.  Papier en wetten zijn verduldig.  Iedereen die je op straat tegenkomt, heeft dankzij de genetische intelligentie al minstens één bigbangcyclus en 15 miljard jaar evolutie achter de rug, niet zomaar iets dat je zonder gegronde renden afbreekt of verstoort.

 Het kweken van genetisch gemanipuleerde gewassen heeft  zijn  nefaste nevenwerkingen (voedselveiligheid, vruchtbaarheid) reeds bewezen.  Het draait in deze reeds om zoveel miljarden dat de veel politiekers om te kopen bleken.  Zo ook met het klonen, ‘Dolly’ die dan toch niet zo gezond bleek.  Arme miljardairs die zich laten klonen, ze denken de eeuwigheid zo ook al te kunnen kopen.  Ze nemen niets mee dan hoogstens wat hun aan straling rest.  Al menen breinchirurgen van wel, de mens zal hier nooit alles achterhalen. 10/03/09

218 redenen waarom mensheid lot met waarde van het  geld verbindt

            Deze redenen zijn niet alleen van objectieve aard; waar ik mee bedoel; verbonden aan de objectieve bestudering van de geschiedenis als wetenschap; met name het verband tussen de verschuiving van sociale verhoudingen van mensen en maatschappijen te midden hun evolutie van landbouwgemeenschap naar industriële samenleving.

            Ook velerlei subjectieve redenen liggen aan de basis van het feit dat geldverhoudingen zoals loonarbeid en handel (warenproductie) , de dag van vandaag anno 2002 nog immer bestaan.  De kapitalistische zweep dreef de materiële vooruitgang verder en verder maar de prijs die ervoor betaald wordt vertaald zich nog immer in oorlog en armoede en voor een stuk ook in intellectuele en culturele leegte. 

            Met subjectieve redenen bedoel ik in feite alle negatieve emoties en alle soorten materiele levensomstandigheden die de mens gevangen houden in zijn isolement als individu en loonslaaf, al die honderden oorzaken die hem beletten van  op basis van klassensolidariteit tot een eenheid van handelen en denken te komen. 

            Ook de valse verdeling tussen allerlei godsdiensten en andere levensbeschouwingen komt de mens in ’t algemeen filosofisch maar niet te boven en dompelt hem in een soort nihilistische leegte.  Zaken zoals de man-vrouw-relatie en de zin van het leven of het mysterie van eventueel leven na de dood brengen hem in eindeloze verwarring.  Verwarring die vaak alleen met het materiele en simplistisch populistische en niet met het intellectuele opgevuld wordt.

　219 Uitdrogen in een plas of op de tram.

De zee wierp ons het leven in.

Een plas aan zee, garnalen wachtend op nieuwe vloed.

Toen het leven van vissen voeten kreeg...

was dat misschien uit noodzaak...

sterven in een plas, is maar niks als zeebewoner.

We leerden wellicht aldus kruipen of verdrogen.

Veroverden het land met de intuitie in de natuur.

Veranderden van gedaanten,

wij, de verre verwanten van de straling en dan 't atoom.

Nog steeds houdt die straling ons mee in 't leven.

We hadden nooit als cellen kunnen overleven, indien we niet hadden leren delen en organiseren, produceren later

Een ander oerinstinct, de wet van de sterkste.

Bleek steeds nefaster op sociaal, op politiek gebied.

De mensheid kan overleven op basis van menselijkheid.

Op deze blog al overvloedig beschreven.

In 't leven alledaags ook te beoefenen.

Ook bij dit hete weer op de tram.

Stap niet over iemand die lijkt te slapen heen.

Trek zijn oogleden open, staren ze, stop de tram.

Kijk of hij geen medisch kaartje bijheeft...

de ambulanciers zijn er mee geholpen, zo niet,

ze herkennen direct de symptomen van drugsgebruik.

Wie was de man die men hopelijk kunnen redden heeft.

Eenieder heeft zijn eigen verhaal...

we spelen er allemaal ons stuk of stukje in.

Een film over de patiënt zit er niet in...er moeten immers aan de band geweldfilms worden gemaakt.

Wie is  hij...niet alleen één van de 21% werklozen in Brussel misschien, maar  ook wie als mens ?

Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs.

Wat kan ons echt wakker maken...moet eerst het gas onder de golf van Mexico ontploffen via de olieramp ?

Gaan we dan een aantal superhebzuchtigen vervangen door die miljarden kleine stukjes onbaatzuchtigheid in ons ?

Er is nog tijd voor andere wegen, maar het tikken ervan lijkt soms zo ondragelijk zwaar.

220 sociale wijsheid ter meditatie

het uiteindelijke doel van de economische, politieke en sociale geschiedenis, is dat de mens op een ecologisch verantwoorde manier zou produceren en op een sociale manier zou verdelen én vooral meer tijd zou hebben om zich te verdiepen in de overige zinnen van het bestaan en het wezenlijke in hemzelf en anderen

221 LEVENDE STENEN

 de levende steen

dood, zou je zeggen

bah neen !

structuren houden hen samen

atomen, kernen en elektronen

altijd van in het eerste begin tot nooit einde amen

toch veranderen ook zij van energie, van vorm

al straling geweest, vast, vloeibaar, golven

van alles kennen ze de norm 11-06-10

 

 

222. Verkiezingskoorts aan den toog.

De man, die bij het binnenkomen de enige tooghanger vriendelijk begroette, leest na enkele beleefde bestelmomenten met de bazin 'de Morgen' in een eerder 'Het Laatste Nieuws'-café. De wereld buiten draait door, soms letterlijk, soms figuurlijk. Alleen met de minst voor de geestelijke gezondheid schadelijke grote krant, lekker bakje thee of koffie en straks misschien een ambachtelijk biertje. Wat zou hij lezen ? Hij neemt er wel zijn tijd voor, lijkt, alhoewel aanwezig, los van het café te bestaan en Louis, de handelaar, in tegenstelling tot de 'de Morgen'-lezer een regelmatig bezoeker van het café, wordt in al zijn ouderdom en eenzaamheid nieuwsgieriger. Louis is weer vergeten waarschijnlijk dat hij een paar jaar terug al eens een gesprek heeft gehad met de man van die voor een 'Laatste Nieuws' lezer al radicale krant.  Weet waarschijnlijk al niet meer welk geheim hij de man van de krant per vergissing had verklapt en nog veel minder dat de krantlezer het er nog nooit met iemand anders had over gehad, begripvol als hij was en niet op sensatie belust, zelfs al had het een kamerlid van nu niet zijn politieke voorkeur zijn populariteit kunnen kosten.

Het onvermijdelijke gebeurde natuurlijk.                     De krantenlezer, die zich had voorgenomen van nog zo weinig mogelijk over politiek te discuteren, kreeg een vraag van de rechterzijde (ook al letterlijk en figuurlijk).   Hij nam Louis zijn politieke voorkeur niet kwalijk, Louis was meer een rechtgeäard man dan een meeloper van al die rechtse partijen (en sommige zogezegd linkse) die sommige louche  praktijken van het grootkapitaal blijven bestendigen.  Louis begon dus een gesprek met de vraag of 'dat het toch niet erg was dat die Limburger Stijn Meuris opriep om niet aan de verkiezingen deel ten nemen' en verwachte dat zeker 25% van de mensen zouden afhaken, deze keer na al die zottigheden over taalkwesties.

"Ach,", zei de man met de krant nu uitgespreid over de toog..."hopelijk maak je de tijd nog mee Louis, dat men de mensen van bij hun thuis laat stemmen over voor welk programma ze welke ministers rechtstreeks mogen verkiezen. Bijna niemand wil dat de Staten banken geld geven aan 1% waarvoor ze dan aan jou die een hangaar wil bijzetten 4% vragen.  Bijna niemand wil dat aan staatschulden tot 8% verdient wordt en dat mensen naar gelang ze in Antwerpen, Warschau of New Delhi wonen minder betaald worden om een auto in mekaar te zetten.  Het is natuurlijk een omweg, maar je moet altijd voor het meest progressieve programma kiezen als er dan toch verkiezingen zijn. Vermits er weinigen zijn die aktief aan politiek doen op een progressieve manier, zal je van de sociaaldemocratie nu niet direct een links bastion kunnen maken en vermits de kleinere linkse partijen zich nog altijd niet verenigen zal het wel weer aartsmoeilijk worden van iemand in dat parlement te krijgen...dus als de melk van de boeren weer te veel gebruikt wordt voor de superwinsten van anderen en als ze mensen wel aan de deur blijven zetten, maar geen ander werk  geven... zal het verzet bij de boeren zelf en in de bedrijven moeten worden geörganiseerd, iets waar de militantste mensen die aan politiek voor de gewone man doen, beter in getraind zijn dan die qua papieren leden aantal grotere partijen. "

Louis had wat verbaasd zitten opkijken van zoveel antwoord in eens en beaamde hier en daar, maar voor beide mannen er erg in hadden, was hij weer vertrokken voor een rondje napraten van de grote media met hier en daar wel heel eigen originele accenten. Louis verwachtte voor de 'katholieken' (zoals veel oudere mensen een bepaalde partij nog steeds noemen) een ernstige 'afstraffing' om dat van die bisschop en die schandalen met die pedofielen.

Ook Gustaaf, een Marokkaan met Vlaamse naam dus, kwam zich in het gesprek mengen en was meer Belg dan een aantal Vlamingen de dag van vandaag, al zei hij ook dingen die sommige tot misplaatste clichés over Marokkanen zouden hebben kunnen verleiden.  Iedereen was het er over eens dat burgemeesters die met tachtig procent van de stemmen verkozen waren ook benoemd moesten worden en dat er voor die BeHaVodden geen regering moest vallen( voor de Nederlanders : BrusselHalle Vilvoorde). Dan kwamen er nog de gebruikelijke ergernissen over 'postjes', 'cumuleren' ...aan te pas voor het begon mis te lopen.  Gustaaf vond namelijk dat er solidariteit moest zijn tussen de Vlamingen en de Walen, maar waarom er zo nodig 2 miljard naar 'de Grieken' moest gaan, was hem een vraag. Met een lopende echtscheiding, een vriendin in de kliniek en de opvoeding van de twee eigen kinderen en die van de vriendin, een begrijpelijke frustratie, zou men kunnen argumenteren. 

De krantenlezer was gelukkig van nog andere mediabronnen dan 'de Morgen' thuis, en  tot groot genoegen van de cafébazin bleef het niet bij een verdeel-en heersgebabbel.  Ook niet toen er ook nog een werkloze jongere kwam bijzitten die uitlegde welk werk hem al in het zwart aangeboden was en welke trukken men gebruikt om de controles te misleiden...wat hij van horen zeggen had, want hij wilde niet aan die dwaze dingen meedoen. Met bijna zoveel huur te betalen als inkomen, bekloeg hij zich begrijpelijk dat zijn ouders gescheiden waren "ze hebben beide zitten 'zeveren' met anderen", zei hij er over. 

Ook de cafébazin moest krabben om de huur te betalen en vond dat mensen met te veel geld het makkelijk hebben, die zetten maar appartementen bij en zetten daar mensen in om er nog maar te kunnen blijven bijbouwen enz...enz... .

Het werd al bij al nog een leerzaam middaguur...er werd geen tegenregering gevormd, maar er is er ook geen gevallen. To vote or not to vote, it doesn't seem to be the only question.

223 Fietsen langs oude tramroutes

In heel het land, ongeacht de taalrol

liggen ze verspreid, op het ritme van de seizoenen.

Soms sneeuwen er bloemblaadjes in de lente,

vlokken wit in de winter.

Als 't regende kruipen slakken in hun huizen voorbij.

Mensen wonen in alle rust en getij.

De ene dag vliegen zaden in al hun vormen door groen.

Veel meer heeft tot rust komen niet vandoen.

Een jongen met een fiets kwamen we tegen.

Een zee van euforische 10jarige jongensdromen...

 ons een zegen.

En bij het halt houden aan cafe 'les sports'

speelde in een klein zaaltje Andre Brasseur,

eens wereldvermaard, in alle nederigheid nu

de dansende gepensioneerden tot baat.

's Avonds op TV, 18 jarige vermistte in bossen Eghezée.

 

224 Gusta en Gukke. A chicken love-story.

Het ongelofelijke verhaal van Gusta.  Voor alle duidelijkheid, een witte, Brest-achtige kip met donkere veertjes aan haar hoofd en staart.  Gekocht op de zondagsmarkt in Heist-op-den-Berg. Samen met een donkere, rosse en grijsachtige. Gukke de mastodonthaan wachtte op hen...hennen eigenlijk.  Hij was te lang alleen geweest. Van af haar jongste weken, onderscheidde Gusta zich al van de anderen...ze kwam zo niet in de buurt van mensen...hield zich op de achtergrond of liep weg.  Slapen...dat deed je niet in een hok en daarom kroop ze in struiken, een perzikboom, een pruimenboom.  Broeden.  Daarvoor was ze op de wereld gezet en dat deed ze vol overtuiging als enige die voor nakomelingschap voor Gukke de veelkleurige zorgen zou.

De tragedie sloeg in het kippenleven van Gusta toe. Na wekenlange devotie voor haar eieren, had ze enkele kuikentjes, waar ze enorm zorg voor droeg.  Ze leerde ze babbelen op zijn kippens en waarschuwde voor gevaar met andere geluiden.  Het mocht niet baten. Eén na één werden ze door vijanden geëlimineerd. Marter. Vos. Buizerd.  Wie zal het zeggen...al werd een marter nabij het tuinhok gespot, later op het jaar in de winter...maar toen waren én Gukke en drie van zijn haremleden al uitgemoord.

Gusta besloot de wereld te verkennen en begon regelmatig over de draad te vliegen en steeds hoger in de bomen te slapen.  De ijzige winter van 2010 overleefde ze in de besneeuwde dennetoppen en tegen dat de lente in mildere koude begon, sliep ze op de druivenstruiken boven de balustrade. Aanvankelijk holde de gelegenheidsboer van dienst nog achter haar aan, maar ze was niet vast te krijgen...menig buur was getuige van de slidings die dan tevergeefs werden gemaakt en het gekrakeel van een vluchtende kip dat dan volgde.  Dergelijke figuren werden dan ook gemeden door Gusta...als ze zich lieten zien ging ze er wijselijk vandoor.  Maar ook daar kwam verandering in.

De boerin van dienst pakte de zaak namelijk anders aan en daardoor kwam Gusta tot haar allereerste vertrouwensrelatie met een mens.  De verhouding evolueerde in de richting van echt teamwork. Het werk in de tuin werd dermate opgevolgd dat Gusta op de duur de aardwormen maar op te pikken had. Van al dat lekkers en de andere dingen waar ze de hele dag achteraan pikte, maakte ze dan haar dagelijkse ei. En ze had geen oog meer voor dat kippenhok, nee...op het terras stond een hoge rieten mand en elke ochtend stipt tegen negen uur ongeveer kroop ze daarin voor een half uurtje bezinning en en passant kon ze er haar ei kwijt. Je hoefde alleen de keuken uit om het te gaan rapen...verser kon niet.

Zo vervlogen de dagen. Als ze een roofvogel in de lucht zag begon ze weer te waarschuwen op een toon zoals vroeger toen er bijvoorbeeld de een kat haar kuikentjes naderde. Gusta, ze had zo veel te bieden...maar met haar liefdesleven zat het niet snor en uit eenzaamheid begon ze de bloemen op te eten en ook alles andere in de tuin zou zeker niet veilig meer zijn.

Daarom...dekseltje op de korf en naar een ander domein, samen met een nieuwe haan, de wit-zwarte jonge, slanke Gukke.  Ze voelde zich dadelijk op haar gemak en bleef tijdens het transport haar eitje deponeren en nog wat nagenieten onder een andere veranda. Hoe het voorlopig eindigde ?  Gukke en Gusta, liefde op het eerste gezicht...zoeken samen een boom vanavond.

 

225  Ga zitten en vertel me je verhaal.

Wil vandaag niet weten wat je van het weer weer vindt.

Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen.

Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt.

Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.

Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.

Wil levendig voor me zien de paden waarvoor JIJ koos.

Wil er in komen van welke routes je veel verwacht.

Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan.

Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan

Wil uit je laten vloeien wat telt in jou wezen.

Wil voelen wat er je echt beroerd.

Wil geen prijzen of lonen bespreken.

Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen.

Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil. 16-04-10

226 Menselijke tragedies.

Het verlies van een kind door de dwazigheid van seconden...nergens meer naar toe, weg.

Toch blijven koesteren tot in de oude dag.

Soms met, soms zonder en naast mekaar.

Schrijven helpt alleen de pijn van het niet kunnen vergeten en de onmacht.

Zo zag ik het op tv gisteren.

Ook een jongen met suikerziekte,

één die niet bij de pakken blijft zitten.

Jong, oud ...niemand lijkt altijd te worden gespaard.

Het zoeken naar oorzaken is niet altijd remedie.

Men raakt er meer door met de liefde van anderen en de liefde die er in je zelf rest.

227 Dood blad met raster.

De oude bladeren hollen in de  koude april nog wat met de wind mee, wijl de nieuwe zich als rupsen ontpoppen.

Dra zal de wet van vergankelijkheid hen allen doen uiteenvallen.

Onder het menselijke oog ontvouwt zich lentehoop.

Wijl de beloning voor het doorstaan van koude nog te dikwijls uitblijft.

 

niks meer te koop

één dag is er nodig om de wereld te veranderen

niet meer geloven in een begin, alles eeuwig middenin

één geheel werd wie we dagelijks zijn en worden

van atoom tot cel tot onszelf en de anderen en daarna het andere

wat is kan en moet van vorm veranderen

laten we god gelijk stellen met het goede

dat zal de wereld al minder doen bloeden

in liefde een hele dag aangenaam blijven

vandaag iedereen aan 't werk en hoeft alleen wat echt nodig is

kom je zonder werk te vallen krijg je iets anders dat zal bevallen

boeren gaan veel extra hulp krijgen, mensen hun ogen weer blinken

welk een werkgeluiden gaan er dan vandaag weerklinken

die van treinen, bussen, trams die we gaan maken om ons te vervoeren

die van auto's voor wie 't genot van de fiets nog niet kon beroeren

die van PC's die het leven van vele bomen gaan sparen

die van wind-en zeemolens die onze elektriek gaan vergaren

de olie doen we de oliebonzen geleidelijk kado

dat ze er zich maar in wentelen of zo

vandaag eens weinig vlees en veel ander lekkers

maar zoals alles met mate, dan hoeve we geen slechte gewoonten te laten

vandaag iedereen naar het bedrijf en kantoor en fabriek van zijn keuze

tijd voor overleg en een babbel wordt onze nieuwe leuze

een babbel over wat en hoeveel en aan wie we gaan leveren

over geld en kostprijs gaan we echt niet meer zeveren

zij die het hadden konden het tot gisteren nog opmaken

aan hun onroerende bezittingen zullen we niet raken

alleen waar ze zelf niet kunnen wonen en waar we werken mogen we kraken

ook de politiek wordt vandaag bijgewerkt

door internationale programma-verkiezingen versterkt

door bekwame vakmensen op projectlijsten verkozen bekrachtigd

dan kunnen we wereldwijd aan 't werk, ééndrachtig

dan komt er door echte arbeidsverdeling meer vrije tijd

dan zullen we ons van allerlei soorten verdeeldheid hebben bevrijd

dan moet alles wat is gebouwd niet meer worden kapotgeschoten

om de winsten en de strategische posities te vergroten

dan zijn er geen staten meer die men kan claimen

slechts gemeenten, provincies, landen en continenten, het ene

dan vertrekken er enkel nog militairen om dijken en scholen te bouwen

dan hebben we een politie die we volledig kunnen vertrouwen

dan heeft het geen zin meer om op percenten te speculeren

dan verlaat je je land niet om het te ontvluchten maar om te leren

dan komt er tijd vrij om te reizen naar mekaars landen

in plaats van de rijkdom naar het koude noorden te verpanden

eindelijk krijgen cultuur en innerlijke verdieping een kans

we leven maar even dit leven en zijn niet gemaakt van cadans

eindelijk kunnen we de waarheid over onze geschiedenis onderwijzen

en de echt moedige mensen in plaats van de moordenaars prijzen

eindelijk zullen journalisten schrijven wat er toe doet

kunnen schrijvers vertellen over de mens en niet 'het volk' zijn gemoed

geen verhoudingen op bezit en geld gebaseerd

al die oorlogen zullen ons dan toch iets hebben geleerd

alleen zij die hun inzet niet leveren zullen zich vervelen

zullen het sociaal zijn ook wel willen leren

het wordt een erezaak in een winkel niet te veel mee te nemen

we hebben geen keus of we moeten het geld weer als systeem aannemen

het inhoudsloze ontploft als we geven om mekaar

autoriteit en hiërarchie worden dan een mooi gebaar

negatieve emoties houden we voortaan voor bekeken

de tijd van afgunst is verstreken

het hangt allemaal van U en ons af

hoeveel we van dit alles kunnen waarmaken voor het graf

wat zal het zijn, de geldzweep, het gezever en geleuter

of geld, desnoods als neutraal instrument en geen voortdurend misgepeuter

 

dichterseucharistie

dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis'

Gemis van de dichter, vertaald in sfeer.

Uitgesproken tussen de stiltes van de spaties door.

Samenzijn wordt zijn.

Resultaat van gedeeld hebben en weer alleen zijn...

van je weg zoeken tussen de prikkeldraad van samenleving en zijn relaties....

of het graven naar zin en roots en rode draden.

Monding van balanceren tussen rust en onrust.

Tot niets de woorden nog omkegelen kan.

Eénmaal door het oor in het graniet van komen bovendrijven gebeiteld...

groeien de mooiste dingen, daar waar je ze niet verwacht.

Blijvend via het zachte het harde bereiken,

het harde weer voor het zachte laten wijken.

Op het ritme van de 'acht', de bloedsomloop.

Woorden en harmonische klanken zijn als perfekte wiskunde,

opgezogen vanuit veel onkunde. De ideale formule, het gedicht.

Zoals nu, geboren tussen ochtenddonker en ochtendlicht.

Vanuit  het pooldonker ineens het poolsterklaar.